ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –6–

அப்ரமேயோ ஹ்ருஶீகேஶ: பத்மநாபோS(அ)மரப்ரபு: |விஶ்வகர்மா மனுஸ்த்வஶ்டா ஸ்தவிஶ்ட: ஸ்தவிரோ த்ருவ: ||

இந்த ஆறாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன:

அப்ரமேய:, 47. ஹ்ருஶீகேஶ:, 48. பத்மநாப:, 49. அமரப்ரபு: |
விஶ்வகர்மா, 51. மனு:, 52. த்வஶ்டா, 53. ஸ்தவிஶ்ட: 54. ஸ்தவிரோ த்ருவ: ||

இறைவன் அளவிட முடியாதவன், வரையறுக்க முடியாதவன்; அவர் அனைத்து இந்திரியங்களையும் கட்டுப்படுத்துபவர், மேலும் அவர் பிரபஞ்சத்தை நிலைநிறுத்துகிறார், மேலும் அவர் அனைத்து தேவர்களுக்கும் இறைவன். அவர் உலகை சிலாகித்து உருவாக்கினார், அனைத்தும் அவரது சிந்தனையால் மட்டுமே உருவாக்கப்பட்டது; அவர் மாறாதவர் மற்றும் நேரம் மற்றும் இடம் முழுவதும் முழுமையாக இருக்கிறார்; மேலும் கால் சக்ராவால் பாதிக்கப்படாத வயதுடையவர்.

அப்ரமேய: — அறிவதற்கு அரியர்
ஹ்ருஷீகேச: — புலன்களுக்குப் புகலிடமானவர்
பத்மநாப: — படைப்பு மலரும் நாபியை உடையவர்
அமரப்ரபு: — அமரர்க்கெல்லாம் அவரே ப்ரபு
விச்வகர்மா — நான்முகன் தோன்றுவதற்கு முன்னமே தத்துவங்களைப் படைப்பவர்
மனு: — படைப்பைக் குறித்துச் சிந்திப்பவர்
த்வஷ்டா — படைப்பு நிகழும் சூழலைப் படைப்பவர்
ஸ்தவிஷ்ட: — அனைத்திற்கும் அற உயர்ந்த பெரியோன்
ஸ்தவிர: — எல்லாக் காலத்திலும் இருப்பவர்
த்ருவ: — ஏது நிகழினும் எந்த மாற்றமும் அண்டாதவர்

அளவற்றவன் {அப்ரமேயன்},
புலன்களின் தலைவன் (அல்லது சுருள் மயிர்க் கொண்டவன்) {ஹ்ருஷீகேசன்},
தொடக்கக் காலத் தாமரை உதித்த உந்தி கொண்டவன் {பத்மநாபன்},
தேவர்கள் அனைவரின் தலைவன் {அமரப்ரபு},
அண்டத் தச்சன் {விஸ்வகர்மா},
மந்திரமாக இருப்பவன் {மநு},
அனைத்துப் பொருட்களையும் பலவீனப்படுத்துபவன், அல்லது மெலியச் செய்பவன் {த்வஷ்டா},
மிகப் பெரியவன் {ஸ்தவிஷ்டன்},
புராதனமானவன் {ஸ்தவிரன்},
தாங்கி நிலைத்திருப்பவன் {த்ருவன்/துருவன்} ;(19)

———

அனைத்தும் தானே –ஆனால் அவற்றிலும் உயர்ந்தவன் –

46-அப்ரமேய -புலன்களுக்கு அளவிட முடியாதவர் -தெய்வங்களுக்கும் அரியவர் –
47-ஹ்ருஷீகேச -அனைவருடைய புலன்களையும் ஆளும் தலைவர் -இன்பமும் நலமும் செல்வமும் பொருந்தியவர் –
48-பத்ம நாப -நான்முகனின் பிறப்பிடமான தாமரையை உந்தியில் உடையவர் –
49-அமரப் ப்ரபு -தெய்வங்களுக்கும் ஸ்வாமியாய் -அவர்களை சிருஷ்டி சம்ஹார தொழில்களில் நடத்துபவர் –
50-விஸ்வ கர்மா -பிரமனைப் படைப்பதற்கு முன்னும் பின்னும் அனைத்து செயல்களையும் செய்பவர் –

51-மநு -சங்கல்ப்பிப்பவர் -தன் நினைவின் சிறு பகுதியாலேயே பிரபஞ்சத்தைப் படைப்பவர் –
52-த்வஷ்டா -பிராணிகளை பெயரோடும் உருவத்தோடும் செதுக்குபவர் –
53-ஸ்தவிஷ்ட-விரிவானவர் -பிரளயத்தின் போது சூஷ்மமாக இருந்த சித் அசித் களான தனது உடலை படைப்பின் போது விவரிப்பவர்
54-ஸ்தவிர-எக்காலத்திலும் நிலைத்து இருப்பவர் -மாறுதல் இல்லாதவர் –
55-த்ருவ -தன் உடலையே படைப்பின் போது பிரபஞ்சமாக விரித்தலும் -இயற்க்கை நிலையில் மாறுதல் அற்றவர் –

———–

46-அப்ரமேய-
அறிவுக்கு எட்டாத பெருமைகளை உடையவன் –அதீந்த்ரியன் –தேச கால வஸ்து அபரிச்சேத்யன்

தேஷாம் கரணை : ப்ரமாதுமஸக்ய:
அப்ரமேய: ।
* ஈர்த்யதி இதீகார: । யதா
* யந் நாயம் பகவாந் ப்ரஹ்மா ஜாநாதி புருதஷாத்தமம் । ஸ்வயம் ச ப்ரஹ்மா
* ந ஹ்யாதி மத்ய அந்தம் அஜஸ்ய யஸ்ய வித்மோ வயம் ஸர்வ மயஸ்ய தாதோ: ।

அறியத் தொடங்கலாம் முழுவதுமாக அறிய முடியாதே -அனைத்துமாக உள்ளான் -ந சிந்தய–அத்புத -பார்த்த அம்சம் இருக்குமே -நான்முகன் சிவன் ஸம்வாதம் உண்டே

ந ச ஸ்வரூப ந பர ப்ரபாவம் ந ஸைவ ஸாரம் பரமேஶ்வரஸ்ய ॥
ப்ரஹ்ம ஸம்வாதே ச ” “ந ஸ ஸக்யஸ் த்வயா த்ரஷ்டும் மயா அந்யைர்வா அபி ஸத்தம ।
ஸ குணோ நிர் குணோ விஶ்வோ ஜ்ஞாந த்ருஶ்யோ ஹ்யஸௌ ஸ்ம்ருத : ॥
* தவாந்த ராத்மா மம ச அந்யே சாந்தய தேஹி ஸம்ஜ்ஞிதா : (அவன் தேஹி நாம் எல்லாம் தேஹங்கள்)।
ஸர்வேஷாம் ஸாக்ஷி பூதோ அஸௌ ந க்ராஹ்ய: கேந சித் க்வசித் (யாராலும் எங்கும் க்ரஹிக்க முடியாது -பரம பதத்தில் நித்யர்களாலும் கூட-அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராவமுதமாய் இருப்பானே -அனுபவிக்க முடியும் -முழுவதும் அறிய முடியாதே )॥ இதி ।
அதீந்த்ரியத்வாத் அகத்ஸ்ரக்ரஹணத் வாச் ச அப்ரமேயத்வ மேஷ்வேவ வசநேஷு ஸ்புடம் ॥ 46 ॥

யதோ வாஸோ நிவர்த்தந்தே –தனக்கும் தன் தன்மை அறியாதவன் -ஸகல மனுஷ நயன விஷயதாங்கனாக ஸேவை சாதிக்கிறான்
மள்ளூர் –தவழ்ந்த கண்ணன் அப்ரமேயன் இரண்டு சேவை மேல் கோட்டைக்குப் போகும் வழியில் இரண்டும் சேவிக்கிறோம்

அறிவில் சிறந்த பிரமனை
நேரே கடிக் கமலத்து உள்ளிருந்தும் காண்கிலான் கண்ணன் அடிக்கமலம் தன்னை அயன் -முதல் திரு -56
யம் நாயம் பகவான் ப்ரஹ்மா ஜாநாதி புருஷோத்தமம்
அப்ரமேயம் ஹிதத்தேஜ

ப்ரஹ்மாதிகளாலும் இந்த்ரியங்களால் அறிய முடியாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —-
சாஸ்திரம் முதலிய எந்தப் பிரமாணங்களுக்கும் எட்டாதவர் -சப்தம் முதலிய எந்த குணங்களும் இல்லாதவர் ஆகையால்
பிரத்யஷ பிரமாணத்துக்கு விஷயமல்லர் –
அடையாளங்கள் இல்லாதவர் ஆகையால் அனுமானத்துக்கும் விஷயம் அல்லர்
பாகங்கள் இல்லாமை பற்றி சாத்ருச்யம் இல்லாமையாலே உபமானத்தாலும் அறிய முடியாதவர்
ஒன்றும் சம்பவிக்க மாட்டாதாகையாலே அர்த்தா பத்திக்கும் விஷயம் அல்லர்
பாவ ரூபமாக இருப்பதால் அபாவத்துக்கும் விஷயம் அல்லர்
பிரமாண அதிசயம் ஒன்றும் இல்லாதவர் ஆகையாலே சாஸ்திர பிரமாணத்துகும் விஷயம் அல்லர்
பின் சாஸ்திர யோநித்வம் எப்படிக் கூடும் என்னில் பிரமாண பிரமேயங்களுக்கு சாஷியாக இருப்பதால்

யம் நாமம் பகவான் ப்ரஹ்மா ஜாநாதி புருஷோத்தமம்
ந ஹி அதிமத்யாந்தம் அஜஸ்ய யஸ்ய வித்மோ வயம் சர்வ மயஸ்ய தாதோ ந ச ஸ்வரூபம்
ந பர பிரபாவம் ந சைவ சாரம் பரமேஸ்வரஸ்ய
ந ச ஸக்ய த்வயா த்ரஷ்டும் மயா அந்யைர் வா அபி சத்தம ச குணோ நிர் குணோ விஸ்வ ஞான
த்ருஸ்யோ ஹி அசவ் ஸ்ம்ருத–மவ்ல பர்வம்
த்வாந்தராத்மா மம ச யே சாந்யே தேஹி சம்ஹிதா ஸர்வேஷாம் சாக்ஷி பூத அசவ் ந பிராஹ்ய கேநசித் கூசித் —
அனைவருக்கும் அந்தராத்மாவாக இருந்தும் எளிதில் ஸ்வ யத்னத்தால் அறிய இயலாதே

வத்ஸாபஹரணம் அபசாரம் பட்டு பின்பு பெருமையை அறிந்து கொண்டான் அன்றோ நான்முகன்

பிரமாணத்திற்கு விஷயம் ஆகாமல் இருக்கச் செய்தேயும்
பிரமாணத்திற்கு விஷயமாக நினைக்கும் பிரமத்தை நிவர்த்தி பண்ணுகிற விஷயத்தில் சாஸ்திரம் பிரமாணம் ஆகின்ற படியால்
சாஸ்திரம் பிரம்மத்தில் பிரமாணம் என்கிறது -ஸ்ரீ சங்கரர்—

அறிந்து கொள்ள முடியாத அளவற்ற குணங்களை யுடையவர் –
சர்வஞ்ஞன் ஆதலால் தாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியவை எவையும் இல்லாதவர்
பக்தர்களால் அறிய வேண்டிய பொருத்தமான குணங்கள் உள்ளவர்-
உயர்ந்தவளான லஷ்மி தேவிக்கு ஆச்சர்யத்தை யுண்டாக்குபவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்—-

ஓம் அப்ரமேயோ நம
அபரிச்சேத்யன் –
நேரே கடிக் கமலத்துள் இருந்தும் காண்கிலான் கண்ணன் அடிக்கமலம் தன்னை
இந்திரிய கோசாரம் அல்லன் .
ப்ரத்யக்ஷம் அனுமானம் உபமானம் வாக்ய சப்த பிரமாணங்களை எட்டாதவன்
வேதைக சமையன்

தாரை -அப்ரமேயச் ச-நேராகக் கண்ட பின்பும்
பார்க்காதவற்றையும் மனசால் உணரலாம் லௌகிகம்
இங்கு கண்ணுக்கே நேரே -த்வம் -பதார்த்த நிர்தேசம்
புத்திக்குத் தோற்றாதவன்

——————

ஓம் அப்ரமேயாய நம:

ஶப்தாதிரஹிதத்வான் ந ப்ரத்யக்ஷ கம்ய: நாப்யனுமானவிஶய: தத்வ்யாப்தலிங்காபவாத் நாப்யுபமான ஸித்த: நிர்பாகத்வேன ஸாத்ருஶ்யாபாவாத் | நாப்யர்தாபத்திக்ராஹ்ய: தத்வினானுபபத்யமானஸ்யா(அ)ஸம்பவாத் | நாப்யபாவகோசரோ பாவத்வேன ஸம்மதத்வாத் | அபாவஸாக்ஷித்வாச்ய ந ஶஶ்டப்ரமாணஸ்ய | நாபி ஸாஸ்த்ரப்ரமாணவேத்ய: ப்ரமாணஜன்யாதிஶயாபாவாத் | யத்யேவம் ஸாஸ்திரயோனித்வம் கதம்? | உச்யதே ப்ரமாணாதிஸாக்ஷித்வேன ப்ரகாஶஸ்வரூபஸ்ய ப்ரமாணா-விஶ்யத்வேSபி அத்யஸ்தாதத்ரூபநிவர்தகத்வேன ஸாஸ்த்ர-ப்ரமாணகத்வமிதி அப்ரமேய: ஸாக்ஷி ரூபத்வாத் வா |

ஶப்தாதி ரஹிதத்வான் ந ப்ரத்யக்ஷ கம்ய: பரம்பொருள் நம் புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர். எனவே, ஒலி முதலியவற்றை அறிய உதவும் நமது புலனுறுப்புக்களால் அவரை அறிய இயலாது | நாப்யனுமானவிஶய: தத்வ்யாப்த லிங்காபவாத் எவ்வித குறியீடோ, குறிப்பிட்டதொரு உருவமோ இல்லாததால் அவரை அனுமானித்தும் அறிந்துகொள்ள முடியாது (உதாரணமாக, நேரடியாக தெரியாவிடினும் புகை இருப்பதன் மூலம் நெருப்பை நாம் அனுமானிக்கலாம். பரம்பொருளை அவ்வாறும் அறிய முடியாது) | நாப்யுபமான ஸித்த:, நிர்பாகத்வேன ஸாத்ருஶ்யாபாவாத் அவரை பிரிக்க (பகுக்க) முடியாது, (அவருக்கு) வேறொரு ஒப்புமை இல்லை. எனவே, எடுத்துக்காட்டின் மூலமும் அவரை அறிய முடியாது | நாப்யர்தாபத்திக்ராஹ்ய: தத்வினானுபபத்யமானஸ்யா(அ)ஸம்பவாத் அவரை சில சூழ்நிலைகளைக் (காரணங்களைக்) கொண்டும் அறிய முடியாது, ஏனெனில், அவரைத் தவிர வேறொன்றைக் கொண்டும் அந்த சூழ்நிலைகளுக்கு விளக்கம் அளிக்க இயலாது (அவரைக் கொண்டே விளக்கம் அளிக்க வேண்டுமெனில், அவற்றால் அவரை எவ்வாறு அறிய முடியும்?) | நாப்யபாவகோசரோ பாவத்வேன ஸம்மதத்வாத் அவர் அனைத்திலும் உள்ளார் என்று ஏற்றுக்கொள்வதால், அவரை (இவை அனைத்துமில்லை) என்ற நீக்க வாதத்தாலும் வர்ணிக்க இயலாது (பரப்ரஹ்மம் இது இல்லை, இது இல்லை என்று அனைத்தையும் நீக்கி, முடிவில் எது உள்ளதோ அதுவே என்று விவரிப்பது நீக்க வாதம்) | அபாவஸாக்ஷித்வாச்ய ந ஶஶ்டப்ரமாணஸ்ய எனவே, அவரை (நாம் காணும், அறியும்) எதுவும் இல்லை என்ற நீக்க வாதத்தை விளக்கும் ஆறு சான்றுகளாலும் விளக்க இயலாது | நாபி ஸாஸ்த்ரப்ரமாணவேத்ய: ப்ரமாணஜன்யாதிஶயாபாவாத் அவரை, சாத்திரங்களைக் கொண்டும் முழுவதுமாகத் தெரிந்துகொள்ள இயலாது. ஏனெனில், அவர் சாத்திர விளக்கங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டும், அவற்றிலிருந்து மேம்பட்டும் இருப்பவர் | யத்யேவம் ஸாஸ்திரயோனித்வம் கதம்? உண்மை இவ்வாறிருக்க, அவரை சாத்திரங்களைக் கொண்டே அறிய இயலும் என்று கூறுவது ஏன்? | உச்யதே ப்ரமாணாதிஸாக்ஷித்வேன ப்ரகாஶஸ்வரூபஸ்ய ப்ரமாணா-விஶ்யத்வேSபி அத்யஸ்தாதத்ரூபநிவர்தகத்வேன ஸாஸ்த்ர-ப்ரமாணகத்வமிதி அப்ரமேய: ஸாக்ஷி ரூபத்வாத் வா ஒளிமயமான அவர் (வேதம் முதலிய) சான்றுகளுக்கு அப்பாற்பட்டு இருப்பினும், (புலன்களுக்கு அறியமுடியாத வகையில்) இந்த உலகனைத்தையும் (அதன் உள்ளிருக்கும் ஆத்மாவாக) கட்டுக்குள் வைத்திருப்பதால், அவர் (மறைமுகமாக) சாத்திரங்களில் (அவரைப்பற்றிக்) கூறியள்ளதற்கு சாட்சியாக இருக்கிறார். எனவே, மற்ற எவ்வகையிலும் அவரை அறிய முடியாது, அத்தகைய சாட்சியாக மட்டுமே அவரை அறியமுடியமாதலால் அவர் ‘அப்ரமேயர்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானை நாம் நமது புலன்களைக் கொண்டோ, வேறு எடுத்துக்காட்டுகளைக் கொண்டோ, நாம் காணும் நிகழ்வுகளின் மூலம் ஊகித்து அறிந்து கொள்ளவோ, மற்ற எவற்றின் மூலமோ முழுவதுமாக அறிந்துகொள்ள முடியாது. சாத்திரங்களைக் கொண்டும் அவரை தெரிந்து கொண்டு விடமுடியாது. எனினும், அவர் இந்த உலகனைத்தும் மறைமுகமாக உள்ளுறை ஆன்மாவாக நிறைந்து, அதை தன் கட்டுக்குள் வைத்திருப்பதால், சாத்திரக் கூறுகளுக்கு சாட்சியாக விளங்குகிறார். எனவே, பகவான் ‘அப்ரமேய’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

—————

அப்ரமேயா – அளவிட முடியாதவர்

அப்ரமேயா என்றால் வரையறுக்கவோ, விளக்கவோ, அளவிடவோ முடியாதவர்.

நான் மறைகள் தேடி என்றும் காணமாட்டா செல்வன்–கட உபநிஷதம் சொல்வது போல், ‘அஷப்தம் அஸ்பர்ஷம் அரூபம் அவ்யயம் ததா அரசம் நித்யம் அகந்தவத் ச யத் – சப்தம் இல்லாதது, தொடுதல் இல்லாதது, வடிவம் இல்லாதது, சிதைவு இல்லாதது, சுவை இல்லாதது, வாசனை இல்லாதது, ஆரம்பம் மற்றும் முடிவு இல்லாதது.– ‘கண்டவர் விண்டிலர், விண்டவர் கண்டிர்

47-ஹ்ருஷீ கேச
இந்த்ரியங்களுக்கு நியாமகன்

அந்தக் கரணங்களுக்கும் அவனே ஈசன் -நமது இந்திரியங்களுக்கு -கருவி -கரணாம் -இவற்றை அடக்கி ஆள்பவன்
கேசவன் தமர் 2-7-ஹ்ருடீகேசன் எம்பிரான்

தத் கரணாநாமபி நியாமகத்வாத் ஹ்ருஷீகேஸ : । யதா
ஶ்ரீஹரிவம்ஸே *ஹ்ருஷீகா ணீந்த்ரியாண் யாஹுஸ் தேஷாமீஸோ யதோ பவாந் ।
ஹ்ருஷீகேஸஸ் ததோ விஷ்ணு: க்யாதோ தேவேஷு கேஸவ: இதி ।
* ஹர்ஷாத் ஸௌக்யாத் ஸுக ஐஶ்வர்யாத் ருஷீ கேஸத்வ- மஶ்நுதே இதி வா ॥ 47 ॥

அன்றிக்கே
ஹர்ஷ ஆனந்தம் க ஸூ கம் இரண்டையும் கொண்டு இரண்டுக்கும் ஈசன் என்றுமாம்
ஆனந்தம் ஐஸ்வர்யம் இரண்டுக்கும் என்றும்
ஆனந்தமாகிய ஐஸ்வர்யம் என்றுமாம்

ஹர்ஷம் சந்தோசம் இவற்றுடன் ஈசனாய் இருப்பவன்
உத்சாஹம் ஆனந்தம் ஐஸ்வர்யம் பொருந்தி
இருடீ கேசன் எம்பிரான் -2-7-10–

இந்த்ரியங்களையும் நியமிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —-

ஹ்ருஷீ காணி இந்த்ரியான்யாஹு தேஷாம் ஈசோ யதோ பவான் ஹ்ருஷீகேஷ ததோ விஷ்ணு
க்யாதோ தேவேஷு கேசவ –ஸ்ரீ ஹரி வம்சம்
ஹர்ஷாத் சவ்க்யாத் ஸூக ஐஸ்வர்யாத் ஹ்ருஷீ கேஸத்வம் அஸ்னுதே

இந்த்ரியங்களுக்குத் தலைவரான ஜீவ ஸ்வரூபர்-உலகு அனைத்துக்கும் மகிழ்ச்சியை யுண்டாக்கும்
கேசங்கள் என்கிற கிரணங்களை யுடைய சூரிய சந்திர ரூபர் -ஸ்ரீ சங்கரர்—

திரு மகளுக்கும் நான்முகனுக்கும் தலைவர் -லஷ்மீ ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளை யுண்டாக்கியவர் –
இந்த்ரியங்களுக்கு ஈஸ்வரர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்—-

ஓம் ஹ்ருஷீகேசா நம
நமது இந்திரியங்களை ஆள்பவன்

திருமேனி ஸூ பாஸ்ரயம்
பகவத் த்யான சோபானம்
அமலன் ஆதி பிரான் -படிக்கட்டுக்கள்

————————

ஓம் ஹ்ருஶீகேஶாய நம:

ஹ்ருஶீகாணிந்த்ரியாணி தேஶாம் ஈஶ: ஹ்ருஶீகேஶ:

ஹ்ருஶீகாணிந்த்ரியாணி ‘ஹ்ருஷீகம்’ என்றால் இந்த்ரியங்கள் தேஶாம் ஈஶ: அவற்றை அடக்கி ஆள்கிறார் க்ஷேத்ரஞ ரூபபாக் (அனைத்திலும் உள்ளுறைந்து) அனைத்தையும் உள்ளபடி அறிவதால் ஹ்ருஶீகேஶ: அவர் ‘ஹ்ருஶீகேஶன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்து உடல்களுக்குள்ளும் உள்ளுறைந்து, அனைத்து உடல்களையும் உள்ளபடி அறிவதால் அவர் புலன்களை ஆள்கிறார். எனவே, பகவான் ‘ஹ்ருஶீகேஶன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

யத்வா இந்த்ரியாணி யஸ்ய வஶே வர்த்தந்தே ஸ ஹ்ருஶீகேஶ:

யத்வா அல்லது இந்த்ரியாணி புலன்கள் யஸ்ய எவரின் வஶே கட்டுப்பாட்டுக்குள் வர்த்தந்தே உள்ளதோ ஸ பரமாத்மா அந்தப் பரம்பொருள் ஹ்ருஶீகேஶ: ‘ஹ்ருஶீகேஶன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, புலன்கள் எவரின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் உள்ளதோ அந்தப் பரம்பொருள் ‘ஹ்ருஶீகேஶன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

யஸ்ய வா ஸூர்யரூபஸ்ய சந்த்ரரூபஸ்ய ச ஜகத்ப்ரீதிகரா ஹ்ருஶ்டா: கேஶா ரஶ்மய: ஸ ஹ்ருஶீகேஶ:

யஸ்ய வா அல்லது ஸூர்யரூபஸ்ய கதிரவனின் வடிவிலும் சந்த்ரரூபஸ்ய ச குளிர்நிலவின் வடிவிலும் ஜகத்ப்ரீதிகரா உலகத்தவருக்கு மகிழ்ச்சியை உண்டாக்குவதால் ஹ்ருஶ்டா: ஹ்ருஷ்டா என்றால் மகிழ்ச்சி கேஶா தனது கிரணங்களால் ரஶ்மய: ‘ரஶ்மி’ என்றால் கிரணங்கள் ஸ அவர் ஹ்ருஶீகேஶ: அவர் ‘ஹ்ருஶீகேஶன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கதிரவனின் வடிவிலும் குளிர்நிலவின் வடிவிலும், தனது கிரணங்களால் உலகத்தவருக்கு மகிழ்ச்சியை உண்டாக்குவதால் பகவான் ‘ஹ்ருஷீகேஷன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஸூர்ய ரஸ்மிர் ஹரிகேஶ: புரஸ்தாத்’

கதிரவனின் முன்னே பகவான் ஹரியின் ஒளிக்கிரணங்கள் (கேஶ) உள்ளன.

இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

ப்ருஶோதராதித்வாத்ஸாதுத்வம் | (ஹ்ருஶ்டகேஶம் என்னும் இடத்தில்) ஹ்ருஶீகேஶன் என்ற பெயர் ப்ருஶோதராதி ஸூத்திரத்தின் மூலம் கிடைக்கிறது.

ப்ருஶோதராதி ஸூத்ரம்: எவரேனும் பெரியவர் ஒருவர் ஒரு பெயரையோ, சொல்லையோ குறிப்பிட்ட பொருளில் பயன்படுத்தி இருந்தால், அந்த சொல் இலக்கண முறைப்படி அமையாது இருப்பினும், முன்னோர் கூறிய வடிவிலும், பொருளிலுமேயே நாம் பயன்படுத்த வேண்டும்.

யதோக்தம் மோக்ஷ தர்மே | எவ்வாறு மோக்ஷ தர்மத்தில் முன்பே கூறப்பட்டுள்ளதோ,

ஸூர்யா சந்த்ரமஸௌ சஷ்வதம் ஶுபி: கேஶஸம்ஞிதை: |

போதயன் ஸ்வாபயம்ஸ்சைவ ஜகதுத்திஶ்டதே ப்ருதக் ||-(மஹாபாரதம் ஶாந்தி பர்வம் 342.66)

மஹாபாரதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: கதிரவனும், திங்களும் தங்களுடைய “கேஶ” என்னும் கிரணங்களால் இந்த உலக மக்களை துயில் எழுப்பியும், துயிலுறச் செய்தும் (அந்தக் கிரணங்களிலிருந்து) வேறுபட்டு உதிக்கின்றன.

போதனாத்ஸ்வாபனாஸ்சைவ ஜகதோ ஹர்ஶணம் பவேத் |

அக்னிஶோமக்ருதைரேவம் கர்மபி: பாண்டுநந்தன ||

ஹ்ருஶீகேஶோ மஹேஶானோ வரதோ லோகபாவன: ||-(மஹாபாரதம் சாந்தி பர்வம் 342.67)

மஹாபாரதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: மக்களைத் துயிலெழுப்பியும், துயிலுறச்செய்தும் அவர்களை (கதிரவனும், திங்களும்) மகிழச் செய்கின்றனர். ஒ பாண்டுவின் மைந்தனே!!! இவ்வாறு, தீயையும் (இது கதிரவனுக்கு அடைமொழி), திங்களையும் தத்தம் கடமைகளைச் செய்விப்பதால் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் காரணமாய், அனைவருக்கும் வரங்களை வழங்குபவரான அந்த பரம்பொருளை ‘ஹ்ருஷீகேஷன்’ என்று அழைக்கின்றனர்.

இதி | இவ்வாறு (பகவான் ஹ்ருஶீகேஶன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்).

————————

ஹிருஷீகேஷா – புலன்களின் மாஸ்டர்

இந்த நாமத்தை 2 விதமாக விளக்கலாம்.

அ) ஹிருஷீகா என்றால் இந்திரியங்கள் மற்றும் ஈஷா என்றால் இறைவன், எனவே ஹ்ரிஷீகேஷா என்றால் இந்திரியங்களின் இறைவன் அல்லது புலன்கள் அவை செய்யும் விதத்தில் செயல்படும் சக்தி. ஐந்து ஞானேந்திரியங்களும் (கண்கள் – பார்த்தல், காதுகள் – கேட்டல், மூக்கு – வாசனை, வாய் – பேச்சு மற்றும் தோல் – தொடுதல்) மற்றும் ஐந்து கர்மேந்திரியங்கள் (கைகள், கால்கள், நாக்கு, வெளியேற்றம் மற்றும் இனப்பெருக்க உறுப்புகள்) இறைவனின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன.

b) ஹ்ரிஷீகேஷாவை ஹ்ரிஷீ + கேஷா என்று பிரிக்கலாம். இந்த விளக்கத்தில் ஹ்ரிஷீ என்றால் மகிழ்ச்சியைத் தரும் ஒன்று மற்றும் கேஷா என்றால் கதிர்கள் என்று பொருள். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பகவான் சூரியன் மற்றும் சந்திரன் வடிவத்தில் மகிழ்ச்சியின் கதிர்களை பரப்புகிறார்

———-

48-பத்ம நாப –

வ்யூஹமாய் இருந்தாலும் பர பிரகரணம் இது -ஜகாத் காரண பிரகரணம் இது –
மூலப் பிரக்ருதியை வியாபிக்க தானே -இதில் தத்வ த்வயம் தான் தத்வ த்ரயம் இல்லையே
க்ருபாதீனமாக இந்த ஸ்ருஷ்ட்டி -அனுக்ரஹம் அடியாகவே இது
வைஷம்யம் நைர்க்ருண்யம் இல்லையே இதில்
சமஷ்டி ஸ்ருஷ்டிக்குப் பின் அத்வாராக ஸ்ருஷ்டிக்கு அடி இடுகிறான் -வ்யஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டிக்கு -நான்முகன் வேண்டுமே
திருவட்டாறு -நாபியில் கமலம் இல்லை -திருவனந்த புரம் உண்டே
கர்மாதீனம் இதிலே தானே –
பிரம ஈசன் மத்திய கணநாக இருந்தாலும் -மஹா விஷ்ணு பிரதம அவதாரம் எண்ணிக்கைக்கு அப்பால் -எண்ண நினைக்க முடியாதவன்
இந்திரன் தம்பி அதிதி பிள்ளை வாமனன் -கூரத்தாழ்வான்

உக்தம் ஹி ஸர்வம் வ்யநக்தி
பத்மநாப:;
பத்ம புவ: ப்ரபவ: பத்மமே நாபாவ் அஸ்யேதி ।
* அச் ப்ரத்ய ந்வவ பூர்வாத் இத் யத்ர யோக விபாகாதச் ।யதா
* ததோத்தாநஸ் ஸம்விஸதி பஞ்ச வர்ஷ ஸதாநி து
* தாதுர் நாப்யாம் புஷ்கரம் ப்ராதுர் பவதி –புஷ்கரம் புண்டரீகஞ்ச பத்மம் –சக்ரமித்யேஷ கால:,(காலம் உணர்த்தி படைக்கிறார் -காலமும் இவனுக்கே உடைமை )
* அஜஸ்ய நாபாவ் அவ்யேக மர்பிதம்,
* அஜஸ்ய நாபாவத்யேகம் யஸ்மிந் விஶ்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் இத்யாதி ॥ 48 ||

கொப்பூழில் எழு கமலப் பூ வழகன் -நாச் -11-2-
பூவில் நான் முகனைப் படைத்த தேவன் எம்பெருமான் -2-2-4-
மீண்டும் 198-348- வரும்
தாமரை உந்தி தனிப் பெரும் நாயகன் -திருவாசிரியம்
அயனைப் படைத்த எழில் உந்தி -அமலனாதி –

நான்முகனுக்குப் பிறப்பிடமான தாமரையைத் தம் திரு நாபியிலே யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —-

தாதோத்தாந சம்விசதி பஞ்ச வர்ஷ ச தாநி து
தாதுர் நாப்யாம் புஷ்கரம் ப்ராதுர் பவதி புஷ்கரம் புண்டரீகம் ச பத்மம் சக்ரம் இத்யேஷ கால
அஜஸ்ய நாபா வத்யேகம் அர்ப்பிதம்
அஜஸ்ய நாபா வத்யேகம் யஸ்மின் விஸ்வம் ப்ரதிஷ்டிதம்

உலகுக்கு எல்லாம் காரணமான தாமரையைத் தன் உந்தியிலே உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்—

தாமரையை அலர்த்துகின்ற ஸூர்யனைப் போன்ற ஒளி உள்ளவர் -நாபியில் தாமரையை யுடையவர் –
திருவடியில் திரு மகளை யுடையவர் -ஒளி யுள்ளவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்—-

ஓம் பத்ம நாபோ நம
கொப்பூழில் எழு கமலப்பூவால் நான்முகனைப் படைத்து
தொப்பூள் கொடியால் குழந்தைக்கு போஷகம் ஆகுமா போலே ஸ்ருஷ்டித்த உலகங்களைப் போஷிப்பவன்

—————

48.ஓம் பத்ம நாபாய நம:

ஸர்வஜகத்காரணம் பத்மம் நாபௌ யஸ்ய ஸ பத்மநாப:

ஸர்வ ஜகத் காரணம் அனைத்துலகின் தோன்றுமிடமாக பத்மம் தாமரை நாபௌ யஸ்ய எவருடைய தொப்புளில் இருக்கிறதோ ஸ பத்மநாப: அவர் ‘பத்மநாபன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்துலகின் பிறப்பிடமாகவும், தோற்றுவாயாகவும் உள்ளத் தாமரை எவருடைய தொப்புளிலிருந்து எழுகிறதோ, அந்த பகவான் ‘பத்மநாபன்’ என்றத் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘அஜஸ்ய நாபாவத்யேகமர்பிதம்’

பிறப்பற்ற (அந்தப் பரம்பொருளின்) தொப்புளில் ஒன்று (ஒரு தாமரை) உள்ளது.

இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

ப்ருஶோதராதித்வாத்ஸாதுத்வம் | (பத்மநாபி என்னும் இடத்தில்) பத்மநாபன் என்ற பெயர் ப்ருஶோதராதி சூத்திரத்தின் மூலம் கிடைக்கிறது.

—————

பத்மநாபா – பிரபஞ்சத்தின் ஆதாரமாக இருப்பவர்

பத்மா என்றால் தாமரை மற்றும் நாபி என்றால் தொப்புள், எனவே பத்மநாபா என்றால் தொப்புளில் தாமரை உள்ளது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் சொல்வது போல், இது ஒரு சாதாரண தாமரை அல்ல, ஆனால் ‘சர்வஜகத் காரணம் பத்மம் – அனைத்து படைப்புகளுக்கும் அடிப்படைக் காரணம் பிரம்மா படைப்பாளரின் இருப்பிடம்’. தாமரை யுகத்தின் காலச் சக்கரம் அல்லது சுழற்சியைக் குறிக்கிறது.

49-அமரப் பிரபு-
இறப்பில்லாத தேவர்களுக்கு நிர்வாஹகன்

தேஷாம் அமராணாம் ஸ்ருஷ்ட்யாத் யதிகார தாநேந நிர்வாஹகஶ்ச
அமர ப்ரபு:।
ஶ்ரீ மதி ராமாயணே ப்ரஹ்மா * மஹார்ணவே ஸாயாநோ அப்ஸு மாம் த்வம் பூர்வம் அஜீஜந:
* ப்ராஜாபத்யம் த்வயா கர்ம ஸர்வம் மயி நிவேஶிதம் ।
மஹாபாரதே * ஏதவ் த்வௌ விபுத ஶ்தரஷ்டௌ ப்ரஸாதக் க்ரோதவ் ஜௌ ஸ்ம்ருதவ் ।
ததா தர்ஶித பந்தாநௌ ஸ்ருஷ்டி ஸம்ஹார காரகவ் இத்யாதி॥ 49॥

ப்ரஜாபத்யம் த்வயா கர்ம சர்வம் மயி நிவேசிதம் –
நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக அத் தெய்வ நாயகன் தானே -5-2-8-

அமரப்ரபு –
அந்த நான்முகன் முதலிய தேவர்களுக்கும் படைத்தல் முதலிய அதிகாரங்களைக் கொடுத்து நடத்துபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —-

மஹார்ணவே சயாநவ் அப்ஸூ மா த்வம் பூர்வம் அஜீஜன ப்ரஜாபத்யம் த்வயா கர்ம சர்வம் மயி நிவேசிதம் –உத்தர -104-4-
ஏதவ் த்வவ் விபூத ஸ்ரேஷ்டவ் பிரசாத க்ரோத ஜீ ஸ்ம்ருதவ் ததா தர்சித பந்தாநவ் ஸ்ருஷ்ட்டி சம்ஹார காரகவ் –மவ்சல பர்வம்

அமரர்களுக்குத் தலைவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்—

ஞானத்தை மிகக் கொடுக்கும் பிரபு -அளவில்லா மகிழ்ச்சியை யுடையவர் –
தன்னை அறிந்த மேதைகளைப் பிரகாசிக்கச் செய்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்—-

ஓம் அமரப்பிரபு நம
தேவர்களுக்கும் தேவன் -தேவாதி ராஜன்
அவரவர் தேவரைப் படைத்து நியமிப்பவன்

—————

49.ஓம் அமரப்ரபவே நம:

அமரானாம் ப்ரபு: அமரப்ரபு:

அமரானாம் தேவர்களின் ப்ரபு: தலைவர் அமர ப்ரபு: பகவான் ‘அமர ப்ரபு’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்து தேவர்களின் தலைவராக இருப்பதால், பகவான் ‘அமர ப்ரபு’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

——————

அமரபிரபு – தேவர்களின் தலைவன்

அமர என்றால் தேவர்கள் அல்லது அக்னி (நெருப்பு), வருணன் (நீர்) மற்றும் வாயு (காற்று) போன்ற தேவர்கள். பிரபு என்றால் இறைவன் என்று பொருள். எனவே அமரபிரபு என்றால் தேவர்களின் இறைவன் என்று பொருள். வெவ்வேறு தேவர்களை உருவாக்கி, காற்று, நெருப்பு, நீர் போன்ற செயல்பாட்டு அடையாளங்களை அவர்களுக்கு ஒப்படைத்து, அவர்களின் செயல்பாடுகளால் அவர்களை அழியாதவர்களாக ஆக்கி, அவர்களின் செயல்பாடுகளில் வழிநடத்துவதால், இறைவன் அமரபிரபு.

50-விஸ்வ கர்மா –
ஜகத் வியாபாரங்களைத் தானே செய்பவன் -அந்தராத்மாவாக இருந்து செய்விப்பவன்

அதோ
விஶ்வ கர்மா ,
ப்ரஹ்ம ஸ்ருஷ்டே : ப்ராக் ஊர்த்வஞ்ச (முன்னும் பின்னும் )வித்ய மாநம்
விஶ்வம் கர்ம ஜகத் வ்யாபாரோ ऽஅஸ்யை வேதி । யதா
* விஶ்வ கர்மணஸ் ஸம வர்ததாதி, புருஷம் விஶ்வ கர்மாணம் ஆதி தேவ மஜம் விபும் । ஸர்வஞ்ச தத்
* ய இமா விஶ்வா புவநாநி நுஹ்வத இத் யுபக்ரமே
விஶ்வ கர்ம ஸூக்தே ஸ்பஷ்டம் த்ரஷ்டவ்யமிதி ॥ 50 ॥

பஹு புவன ஸ்ருஷ்டிக்கு சங்கல்பம் -பஹுஸ் யாம் -வ்யஷ்டி ஸ்ருஷ்டிக்குத்தானே
அதுக்கு மூலப்பொருள்களை வேண்டுமே -ஆகவே சமஷ்டி ஸ்ருஷ்டிக்கும் வேண்டுமே

இவை மேல் வரும் மனு திருநாமத்துக்கும் விளக்கமாகும்

விஶ்வ கர்மத்வம் ச
*ததைஷத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி,
* ஸ ஈக்ஷத லோகாந்நு ஸ்ருஜா இதி,
* ஸோ அகாம யத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி,
* அத புநரேவ நாராயண: ஸோ அந்யம் காமம் மநஸா த்யாயீத ,
* தத்ஸதேவ ஸந் மநோ குருத ஸ்யாமிதி,
* ஸோ அபித்யாய ஸரீராத் ஸ்வாத்ஸ்ஸி ஸ்ருக்ஷுர் விவிதா: ப்ரஜா:
*ஸ ஸிஸ்ருக்ஷுஸ் ஸஹஸ்ராம்ஸாத ஸ்ருஜத் புருஷம் த்விதா ,
* காமாச்ச நாநு மாநாபேக்ஷா இதி

பஹூஸ்யாம் ப்ரஜாயேய
சமஷ்டி சிருஷ்டி இவனது
பின்னது வ்யஷ்டி சிருஷ்டி
பார் உருவில் விசும்பாகிப் பல் வேறு சமயமுமாய் பரந்து நின்ற -திரு நெடு -2-

முக்தர்களுக்கும் நித்யாருக்கும் ஜகத் வியாபார வர்ஜனம் இதனால் தானே

பிரமனைப் படைப்பதற்கு முன்னும் பின்னும் உள்ள உலக வியாபாரங்கள் எல்லாம் தமது செய்கைகளாகவே யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —-

விஸ்வ கர்மண சமவர்த்ததாதி
புருஷம் விஸ்வ கர்மாணம் ஆதி தேவம் அஜம் விபும்
ய இமா விச்வா புவ நாநி ஜூஹ்வதே
ததைஷத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயதே -சாந்தோக்யம்
ச ஐஷத லோகாந் னு ஸ்ருஜா –ஐதரேய
ச ஆகாமயத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயதே –தைத்ரியம்
அத புந ரேவ நாராயண ச அந்யம் காமம் மனசா த்யாஸீத
ததசதேச சத் மநஸ் அகுருத அஸ்யாம்
ச அபித்யாய சரீராத் ஸ்வாத் சிச்ருஷி விவிதா பிரஜா
ச சிச்ருஷு சஹஸ்த்ராம்சாத் அஸ்ருஜத் புருஷம் த்விதா
காமாச்ச நானுமாநா பேஷா –ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் –1-1-19-

உலகங்களைப் படைக்கும் செயலை யுடையவர் -படைக்கப் படுவதால் உலகம் கர்மம் உலகமாகிய கர்மத்தை யுடையவர் –
விசித்தரமாக நிர்மாணிக்கும் சக்தியை உடைய விச்வகர்மாவைப் போன்றவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்—

கருடன் மீது அமர்ந்து செல்பருமாய் -கர்மங்களால் கட்டுப் படாதவருமாய் இருப்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்—-

ஓம் விஸ்வ கர்மா நம
விச்வங்களை நியமித்து ஆள்பவன்

——————

50.ஓம் விஶ்வ கர்மணே நம:

விஶ்வம் கர்மம் க்ரியா யஸ்ய ஸ விஶ்வகர்மா

விஶ்வம் அனைத்து ஜீவராசிகளும் கர்மம் க்ரியா கர்ம என்றால் செயல் யஸ்ய எவருடையதோ ஸ விஶ்வ கர்மா அந்த பகவான் ‘விஶ்வ கர்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்து உயிரினங்களும் அந்தப் பரம் பொருளின் செயலினால் உருவாக்கப்பட்டதால், பகவான் ‘விஸ்வ கர்மா’ என்றத் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

க்ரியத இதி ஜகத்கர்ம விஶ்வம் கர்ம யஸ்யேதி வா விஶ்வகர்மா

க்ரியத இதி ஜகத் கர்ம உருவாக்கப் படுவதால் இந்தப் பிரபஞ்சத்தையே ‘கர்மம்’ என்று கூறலாம் விஶ்வம் கர்ம இந்தப் பிரபஞ்சமெனும் செயல் யஸ்யேதி எவருடையதோ வா விஶ்வகர்மா அந்த பகவான் ‘விஶ்வகர்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் பிரபஞ்சத்தையே படைத்து உருவாக்குவதால், பகவான் ‘விஸ்வ கர்மா’ என்றத் திருநாமத்தால் அழைக்கப் படுகிறார்.

விசித்ர நிர்மாணஶக்திமத்வாத்வா விஶ்வகர்மா

விசித்ர ஆச்சரியமான நிர்மாண ஶக்திமத்வாத்வா படைக்கும் வல்லமையைக் கொண்டுள்ளதால் விஶ்வகர்மா பகவான் ‘விஶ்வகர்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஆச்சரியமான படைக்கும் வல்லமையைக் கொண்டுள்ளதால் பகவான் ‘விஶ்வகர்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நமக்கு ஆச்சரியமான பலவற்றையும் மிக சாதாரணமாகவே அவர் படைக்கிறார்.

த்வஶ்ட்ரா ஸாத்ருஶ்யாத்வா விஶ்வகர்மா

த்வஶ்ட்ரா த்வஶ்டா எனப்படும் தேவர்களுக்கு ஸாத்ருஶ்யாத்வா சமானமானவராக இருப்பதால் விஶ்வகர்மா பகவான் ‘விஶ்வகர்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

த்வஶ்ட்ரா எனப்படும் தேவர்களுக்கு சமானமானவராக இருப்பதால் பகவான் ‘விஸ்வகர்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப் படுகிறார்.

த்வஶ்டா எனும் தேவர்களை விஸ்வ கர்மா என்றும் அழைப்பதுண்டு.

————

விஸ்வகர்மா – எவருடைய படைப்பாற்றல் தனித்துவமானது

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் விஸ்வகர்மா என்பதற்கு 4 அர்த்தங்களைக் கூறுகிறார்:

அ) பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கியவர்.
b) பிரபஞ்சம் யாருடைய செயல்.
c) படைப்பின் அற்புதமான சக்திகளைக் கொண்ட ஒருவர்.
ஈ) அதே பெயரின் வான கட்டிடக் கலைஞரின் பின்னால் உள்ள சக்தி.

பிரம்மாவின் படைப்புக்கு முன்னும் பின்னும் பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து விவகாரங்களும் அவனுடையது மட்டுமே என்பதை இந்த நாமம் குறிக்கிறது என்று ஸ்ரீ பராசர பட்டர் குறிப்பிடுகிறார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் பிரபஞ்சத்தின் இயக்குனர் மற்றும் கட்டுப்பாட்டாளர்.

51- மனு
சங்கல்பிப்பவன் -மனனம் பண்ணுமவன் மனு

இவை மேல் வரும் மனு திருநாமத்துக்கும் விளக்கமாகும்

விஶ்வ கர்மத்வம் ச
*ததைஷத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி,
* ஸ ஈக்ஷத லோகாந்நு ஸ்ருஜா இதி,
* ஸோ அகாம யத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி,
* அத புநரேவ நாராயண: ஸோ அந்யம் காமம் மநஸா த்யாயீத ,
* தத்ஸதேவ ஸந் மநோ குருத ஸ்யாமிதி,
* ஸோ அபித்யாய ஸரீராத் ஸ்வாத்ஸ்ஸி ஸ்ருக்ஷுர் விவிதா: ப்ரஜா:
*ஸ ஸிஸ்ருக்ஷுஸ் ஸஹஸ்ராம்ஸாத் அஸ்ருஜத் புருஷம் த்விதா , (ஆயிரத்தில் ஒரு துளியில் இருந்து இரண்டு புருஷ)* காமாச்ச ந அநு மாந அபேக்ஷா (தானாகேவ ஸஹ காரி இல்லாமல் )இதி

ப்ரஸித்தாத் ஸங்கல்ப லப மாத்ராத் மநநாதேவ இதி மநு: । மந ஜ்ஞாநே ,
* ஶ்ரு ஸ்வ்ருஸ்த்ரிஹி த்ரப்யஸிவ ஸிஹநிக்லிதிபந்தி -மநிப்ய உ: ॥ 51 ॥

உன்னி உன்னி உலகம் படைத்தான்

உலக வியாபாரங்களையும் தம் சங்கல்ப லேசத்தினாலே செய்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் நினைப்பவர் -மந்திர ரூபி -மனு என்னும் சிருஷ்டி கர்த்தா -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஞான ஸ்வரூபியானவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்-

ஓம் மனு நம
சங்கல்ப லேசத்தாலே அனைத்தையும் செய்து முடிப்பவர் -ஸத்யஸங்கல்பன்

————

51.ஓம் மனவே நம:

மனனாத் மனு:

மனனாத் நினைப்பதால் (எண்ணுவதால்) மனு: பகவான் ‘மனு’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(அனைத்தையும்) நினைப்பதால் (மனனம் செய்வதால்) பகவான் மனு என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்துமே அந்த பகவான் ஒருவரே (அத்வைத தத்துவம்). அவரின்றி வேறொன்றுமில்லை. எனவே, நினைப்பவரும் அவரே, நினைக்கப்படுபவரும் அவரே.

‘நான்யோSதோSஸ்தி மந்தா’ (ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத் 3.7.23)-ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது:-(பரப்ரஹ்மத்தைத் தவிர) நினைப்பவர் வேறொருவர் இல்லை.

மந்த்ரோ வா மனு:

மந்த்ரோ வா மந்திரங்களின் வடிவில் இருப்பதால் மனு: பகவான் ‘மனு’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மந்திரங்களின் வடிவில் இருப்பதால் பகவான் ‘மனு’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ரஜாபதிர் வா மனு:

ப்ரஜாபதிர் வா (இந்த மனித குலத்தை) நான்முகக் கடவுள் பிரமனின் வடிவில் இருந்துப் படிப்பதால் மனு: பகவான் ‘மனு’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மனிதக் குலத்தைப் (நான்முகனின் வடிவில்) படைப்பதால் பகவான் ‘மனு’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

——————

51. மனுஹ் – நினைப்பவன்

மனுஹ் என்றால் சிறந்த சிந்தனையாளர். ‘மனனாத் மனுஹ் – மனனத்தின் சிறந்த சிந்தனைத் திறனால் அவர் மனுஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’. பிருஹதாரண்யக உபநிஷத் ‘நாண்யோதோ அஸ்தி மந்தா – அவரைத் தவிர வேறு சிந்தனையாளர் இல்லை’ என்கிறது.

ஒரு செயலுக்கு முன் ஒரு செயலை மனதளவில் காட்சிப்படுத்துவது மனனம். பகவான் தான் நினைத்ததை அடைய நினைக்க வேண்டும். பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம் அவரது விருப்பத்தின் ஒரு நிமிட பகுதி மட்டுமே. ஸ்ரீ பட்டர் இதை விளக்குவதற்கு சங்கல்ப லவ மாத்ராத் என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் மனுவுக்கு வேறு 2 அர்த்தங்களைத் தருகிறார், அதாவது:

1. ஒரு மந்திரத்தின் பெயர்.

2. பூமியின் முதல் மனிதர் யாரிடமிருந்து பிறர் தோன்றினார்.

52-த்வஷ்டா –
பாகுபாடு செய்பவன் -த்வஷ்டா -செதுக்குமவன்

நாம ரூபாணி வ்யாகரவாணி

ஏவம் நிர்மிதம் நாம ரூப வ்யாகரணேந -ஸுர நராதி வைசித்ர்ய விபக்தம் வ்யநக்தி; அத :
ஸ்வஷ்டா ।
த்வக்ஷதேஸ் தநுகரண கர்மணஸ்த்ருச்,
* ஸ்கோஸ் ஸம் யோகாத் த்யோரந்தே ச இதி ககார லோப: ।
தநூகரணம் (தநூ-சரீரம் அவயவங்கள் பிரித்து )வ்யக்த அவயவீ கரணம் ।

த்வஷ்டாரம் ரூபாணி விகுர்வந்தம் விபச்சிதம்
வேதந ரூபே வியகரோத் சதாசதீ பிரஜாபதி
சர்வாணி ரூபாணி விசித்திர தீர
நாம ரூபம் ச பூதா நாம் க்ருத்யா நாம் ச ப்ரபஞ்சனம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-5-63-

த்விஷேர்வா தீப்திகர்மண: (த்வி தாது ஒளி விடுதல் )
* நப்த்ருநேஷ்ட இத்யாதிநா த்ருந் உபதாயா அத்வம்ச நிபாத்யதே ।
* த்விஷைர் தேவதாயா மகாரஶ் ஸோபதாயா அநிட்த்வம்ச இதி வா நிபாத : ।
தீபந் ப்ரகாஸநம், அவயவோந் மீலநமித் யர்த :, யதா
* த்வஷ்டாரம் ரூபாணி விகுர்வந்த விபஶ்சிதம்
* வேதேந ரூபே வ்யகரோத் ஸதா ஸதீ ப்ரஜாபதி:,
* ஸர்வாணி ரூபாணி விசித்ய தீர:,
* நாம ரூபம் ச பூதாநாம் க்ருத்யாநாம் ச ப்ரபஞ்சநம் இத்யாதி ॥ 52 ॥

நாம ரூபாணி வ்யாகரவாணி
தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஜங்கமம்-ரூபம் குணம் செயல் பெயர் வ்யவஸ்தை பண்ணுமவன்
பல்வேறு சமயமுமாய் -இத்தையே சொல்லும்-

உலகங்களை தேவர் மனிதர் முதலிய பெயர் உருவங்கள் உள்ளவைகளாக வகுப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சம்ஹார காலத்தில் எல்லாவற்றையும் அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒளியுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்–

ஓம் த்வஷ்டா நம
நாம ரூபங்களை அளித்து அருளுபவர்

———

52-ஓம் த்வஶ்ட்ரே நம:

ஸம்ஹாரஸமயே ஸர்வபூத தனூகாரணத்வாத் த்வஶ்டா:

ஸம்ஹாரஸமயே அழிக்கும் காலத்தில் ஸர்வபூத அனைத்து ஜீவராசிகளையும் தனூகாரணத்வாத் குன்றச் செய்வதால் (அழியச் செய்வதால்) த்வஶ்டா: பகவான் ‘த்வஶ்டா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் ப்ரபஞ்சம் அனைத்தும் அழியப்படும் காலத்தில், அனைத்து ஜீவராசிகளையும் (அழிப்பதன் மூலம்) குன்றச் செய்வதால், பகவான் ‘த்வஶ்டா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

த்வக்ஷதேஸ் இங்கு, ‘த்வக்ஷ்’ எனும் வேர்ச்சொல் தனூகரண குன்ற செய்வது அல்லது அழிப்பது அர்தாத் என்ற பொருளில் வருகிறது த்ருச் ப்ரத்யய: அதனுடன் ‘த்ருச்’ என்ற விகுதி சேர்ந்து ‘த்வஷ்டா’ என்ற திருநாமம் அமைகிறது.

————

52. த்வஷ்டா – பிரளய காலத்தில் (அல்லது பிரளய) சுருங்குபவர்

இந்த நாமம் ‘த்வக்ஷ் – பரே, குறைப்பது, உளி’ என்ற மூல வார்த்தையிலிருந்து உருவானது. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை பகவான் அனைத்து உயிர்களையும் அண்டம் கலைக்கும் நேரத்தில் அல்லது பிரளயத்தின் போது சுருக்கிவிடுகிறார் என்பதைக் குறிக்கும் வகையில் விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை விளக்குவதற்கு இந்த அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், பகவான் பலவிதமான வடிவங்கள், தேவர்கள், மனிதர்கள், பறவைகள், தாவரங்கள், பூச்சிகள் போன்றவற்றை “உளித்து” இருக்கிறார், இதனால் அவர் த்வஷ்டா ஆவார். அவர் தனது விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக தைத்திரிய ஆரண்யகத்தை (3-11) தருகிறார் – ‘த்வாஷ்டாரம் ரூபாணி விகுர்வந்தம் விபச்சிதம் – பலவிதமான வடிவங்களையும் பல்வேறு பொருட்களையும் வடிவமைப்பவர்’.

53-ஸ்தவிஷ்ட –
மிகவும் ஸ்தூலமானவன் -பெரியவன்- பரப்பு உடையவன்

ப்ரஹ்மத்துக்கு விசேஷணமான சேதன அசேதனங்கள் பரிணாமம் அடைந்து
அவன் மாறாமல் -ப்ரஹ்மமாகவே இருக்கும்-எப்பொழுதும் விபுவாகவே இருப்பான் –

அத : ஸ்தவிஷ்ட: –
ஸ்தூல தம : (ஸ்தூல ஸ்தூல தர ஸ்தூல தம)। ஸ்தூல ஸப்தா திஷ்டந் ।
* ஸ்தூல தூர இத்யாதிநா யணாதி பரலோப: பூர்வஸ்ய ச குண: ।
* பஹு ஸ்யாம், இதி யதா ஸங்கல்பம் பஹூ பவந ஸூக்ஷ்ம அவ்யக்த ஸமஷ்டி காரண பர்வணோ போக்த்ரு
ஸுர நர திர்ய ஸ்தாவர -கரண கலேபர தத் கோசர- ஸப்த ஸ்பர்ஸாதி ததாஸ்பத சதுர் தச புவந கர்ப ப்ரஹ்மாண்ட (இமையோர் வாழ் தனி முட்டை )-ததா வரண ரூப ஸ்தூல
வ்யக்த வ்யஷ்டி கார்ய (கீழ் ஸூக்ஷ்ம அவ்யக்த ஸமஷ்டி காரண- இதில் ஸ்தூல
வ்யக்த வ்யஷ்டி கார்ய -சேதன அசேதன விஸிஷ்ட ப்ரஹ்மம் )விஸ்தாரவாந் ஜாயத இத்யர்த : ।
யதா நாஸ்த்யந்தோ விஸ்தரஸ்ய மே
* வ்யோ மாம்பு வாய் வக்நி மஹீ ஸ்வரூபைர் விஸ்தாரவாந் யோ அணுதரோ அணுபாவாத்,
* விஸ்தாரஸ் ஸர்வ பூதஸ்ய விஷ்ணோஸ் ஸர்வமிதம் ஜகத்,
* த்வத் விஸ்தரோ யதோ தேவ, இத்யாதி ॥ 53 ॥

வேர் முதல் வித்தாய் சமஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி
பரந்து நின்ற வ்யஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி

ஸூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -பஹூஸ்யாம் -சங்கல்பித்து
ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -பலவாக விரிந்து சிருஷ்டி
வேர் முதல் வித்தாய்ப் பரந்து தனி நின்ற -2-8-10
மீண்டும் -437-வரும் –
செல்வர் பெரியர் -நாச்சியார் -10-10-

மிக்க ஸ்தூலமாக இருப்பவர் -ஸ்தூல ரூபமாகக் காணும் பொருள்கள் எல்லாம் தாமாயிருப்பவர் –
பஹூஸ்யாம்-சங்கல்ப்பித்துக் கொண்டு -ஸூஷ்மமான அவயகதம் முதலிய க்ரமத்தாலே தேவாதி யோனிகள்
ஸ்பர்சாதி குணங்கள் ஈரேழு லோகங்கள் உட்கொண்ட பிரம்மாண்டம் அதற்கு ஆவரனமான ஸ்தூல வ்யக்தமான
வியஷ்டி கார்யம் என்று விஸ்தாரமாகப் பரந்தவன்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தன்னைத் தானே வெளிப்படுத்திக் கொண்டான்
நாஸ்த்யந்தோ விஸ்தரஸ்ய மே –ஸ்ரீ கீதை 10-19–
வ்யோம அம்பு வாயு அக்னி மஹீ ஸ்வரூபை விஸ்தாரவாந்யோ அணுதாரா அணுபாவாத்–ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -4-3-6-
விஸ்தார சர்வ பூதஸ்ய விஷ்ணோ சர்வம் இதம் ஜகத் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-7-84-
த்வத் விஸ்தாரோ யதோ தேவ

மிகப் பருத்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிகவும் பருத்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்–

ஓம் ஸ்தவிஷ்டா நம
சங்கல்பத்தாலே ப்ரஹ்மாண்டங்களை -உருவாக்கியவன்
பஞ்ச பூதங்கள் -கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் இத்யாதிகளை சதுர்வித லோகங்களையும்
சஹஸ்ர அண்டங்களையும் சதுர் முகங்களையும் சங்கல்பத்தால் ஸ்ருஷ்டித்தவன்

—————-

ஓம் ஸ்தவிஶ்டாய நம:

அதிஶயேன ஸ்தூல ஸ்தவிஶ்ட:

அதிஶயேன மிகுந்த ஸ்தூல பருத்திருப்பதால் ஸ்தவிஶ்ட: பகவான் ‘ஸ்தவிஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மிகவும் பருத்துப் பெருத்திருப்பதால் பகவான் ‘ஸ்தவிஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்தும் அவரே, அனைத்தையும் உள்ளடக்கி வைத்திருப்பவரும் அவரே. அவரைக் காட்டிலும் பருத்தப் பொருள் வேறொன்றுமில்லை என்ற கருத்தில் இந்த திருநாமம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

—————

53. ஸ்தவிஷ்டா –

இந்த நாமம் ஸ்தூல மற்றும் இஷ்தா என்ற இரண்டு வார்த்தைகளிலிருந்து பெறப்பட்டது – தேவைப்படும் போது (திரிவிக்ரமா அவதாரத்தில் உள்ளது போல) தன்னைப் பிரமாண்டமாக விரும்பிக்கொண்டவர்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவான் பிரம்மாண்டமாக (முட்டை வடிவ பிரபஞ்சம்) பதினான்கு உலகங்களுடன் காட்சியளிப்பதாக ஸ்ரீ பராசர பட்டர் குறிப்பிடுகிறார்.

54-ஸ்தவிர
நிலைத்து இருப்பவன்-தத்வ த்ரயமும் நித்யம் -இவன் இருப்பவர் -ஸ்வரூபமும் ஸ்வ பாவமும் மாறாமல் இருப்பவர் -சதத விகாரம் அசேதனத்துக்கு -பத்த ஜீவனுக்கு ஸ்வ பாவம் மாறும் –
நித்யாருக்கு அவன் அனுக்ரஹத்தால் மாறாமல் இருப்பர் -இவனுக்கே இயற்கையாக ஸ்வ பாவிகமாக இருக்கும்

ஏவம் ஸம்கல்ப மூல காரணத்வே அபி ( ஸகல மூல காரணத்வே அபி ) லௌகிக ம்ருதாதி காரண வைலக்ஷண்யம் விவக்ஷதி
ஸ்தவிர: । திஷ்டதே: (நிற்பவர் )
*அஜிரஶிஶிர இத்யாதிநா கிரச் ப்ரத்யயோ ஹ்ரஸ் வத்வம் வுகாக மஶ்ச நிபாத்யதே ।
ஸகலம் காலம் ஸ்வாஸ்நு லீலயா கால மபேக்ஷ மாணோ அப்ய தத்தந்த்ர: ।
அநேந கால விஸேஷ அபேக்ஷ பரிணாம துக்த தத்யாதி வைலக்ஷண்யம் விவக்ஷிதம் ; (காலமும் இவனது சொத்து -ஆகவே குறையில்லையே )காலஸ்யாபி ஸர்வாத்மநா தாததீந்யாத் । யதா
* காலஸ்ய ச ஹி ம்ருத்யோஶ்ச ஜங்கம ஸ்தாவரஸ்ய ச ।
ஈஶிதா மம்கவாநே கஸ் ஸத்ய மேதத் ப்ரவீமி தே
* கால சக்ரம் ஜகச் சக்ரம் யுக சக்ரம் ச கேஸவ: (கர்மமும் காலமும் தேவதைகளும் அவன் அதீனமே )। ஆத்ம யோகேந பகவாந் பரிவர்தயதே அநிஸம் ॥
* காலம் ஸ பசதே தத்ர ந காலஸ் தத்ரவை ப்ரபு:, இத்யாதி ॥ 54

விஸ்வகர்மா -ஜகத் வியாபாரம் சொல்லி
மனு -சங்கல்ப்பத்தால் சிருஷ்டி சொல்லி
ஸ்தவிர -பெரிதாக பரிணப்பிதால் வரும் பெருமை சொல்லும்
காலமும் அவன் வசத்தில் இருந்தாலும் சிருஷ்டி காலத்தை அனுசரித்து லீலா வியாபாரம்
எக்காலத்து எந்தையாய் -2-9-8-பூத பவ்ய பவிஷ்யத் பிரபு -4 கீழேயே பார்த்தோம்
கால சக்கரத்தாய் -7-2-7-

காலத்தை எதிர்பார்ப்பதை லீலையாக மட்டும் கொண்டு நினைத்த போது படைக்கும் ஸ்வ தந்த்ரர் –
சங்கல்ப மூலமாக காரணம் என்றாலும் விலஷணன் -காலமும் இவனுக்கு வசப்பட்டதே -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

காலஸ்ய ச ஹி ம்ருத்யோச்ச ஜங்கம ஸ்தாவரஸ்ய ச ஈசிதா பகவான் ஏக தஸ்யமேதத் ப்ரவீமி தே -உத்யோக பர்வம்
கால சக்ரம் ஜகத் சக்ரம் யுக சக்ரம் ச கேசவ ஆத்ம யோகேன பகவான் பரிவர்த்தயதே அநிசம்
காலம் ச பசதே தத்ர ந காலஸ் தத்ரவை பிரபு

தொன்மையானவர் -நிலையானவர் – த்ருவ-தொன்மையான நிலையானவர் -என்று ஒரே திரு நாமம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

முதியவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்

ஓம் ஸ்தவிர நம
கால வசப்படாதவன்

—————

ஸ்தாவிரா – அவர் பண்டைய அல்லது நித்தியமானவர்

ஸ்தாவிரா என்றால் மிகவும் பழமையானது அல்லது பழையதை விட பழமையானது. பகவான் பிரபஞ்சத்தை மில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகளாக இருக்கச் செய்யும் போது, அவரே காலமற்றவர், வயது மற்றும் மாறாதவர் என்று அர்த்தம். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் ஸ்தாவிரோ த்ருவஹாவை ஒரு கூட்டு வார்த்தையாக எடுத்துக்கொள்கிறார் – ‘சவிஷேஷணம் ஏகம் நாமம் – பெயரடையில் கட்டப்பட்ட ஒரே நாமம்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அவற்றை இரண்டு தனித்தனி நாமங்களாக எடுத்துக்கொள்கிறார், ஒன்று காலத்தில் நிலையானது மற்றும் மற்றொன்று விண்வெளியில் நிலையானது.

இரண்டு வர்ணனையாளர்களுக்கும் கூட்டுப் பொருள் ஒன்றுதான்.

————

55- த்ருவ-
மாறாமல் நிலை நிற்பவன் -ஸ்வரூபத்தில் நின்றும் நழுவாமல் –

அநந்த பரிணாமாதப் யவிகுர்வாண தயா ஸ்வரூபாத் அப்ரஸ்யாவ்ய:
த்ருவ: ।
* த்ரு கதிஸ் தைர்யயோ :,
* நுதாதிப்யோ ணல்கௌ இதி க: ।
ஏவம் குஹ:, வ்ருஷ:, நிமிஷ:, இத்யாதயோ அபி க ப்ரத்யயாந்தோ : । யதா
* அஜய்யஶ் ஸாஶ்வதோ த்ருவ:, (யுத்த -114-15-மண்டோதரி வார்த்தை )
* அவிகாராய ஸூத்தாய, நித்யாய பரமாத்மனே
* அபக்ஷய விநாஸாப்யாம் இதி ॥ 55 ॥

உள்ளூரும் சிந்தை நோய் எனக்கே தந்து -திரு நெடும் -23-பிரிவுத் துயரை எனக்கே தந்தாய்

எனக்கே தந்து -தான் விகாரம் அற்று மற்றவர்க்கு விகாரம் கொடுப்பவன்
இதுவே வீர்யம் –
வீர ஸுர்ய பராக்ரமம் உண்டே

இப்படிப் பலவகை உலகங்களாக மாறியும் ஸ்வரூபம் மாறாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மாறாத ஸ்வரூபம் -அவதாரங்கள் எல்லை அற்று இருந்தாலும் மாறாமல் இருப்பவன்

நிலையானவர்—ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்–

ஓம் த்ருவாய நம
அவிகாராய -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்கள் யுகங்கள் தோறும் கொண்டவன்-

————

54.ஓம் ஸ்தவிராய த்ருவாய நம:

புராண: ஸ்தவிர: வயோவசனோ வா ஸ்திரத்வாத் த்ருவ: ஸ்தவிரோ த்ருவ இத்யேகமிதம் நாம ஸவிஶேஶணம்

புராண: ஸ்தவிர: ‘ஸ்தவிர:’ என்றால் மிகப்பழமையானது என்று பொருள்.

‘த்வேகம் ஹ்யஸ்ய ஸ்தவிரஸ்ய நாம’ இதி பஹ்வ்ருசா

பஹ்வ்ருசரின் கூற்றின்படி: இந்தப் பழமையானதற்கு ஒரே திருநாமம் உள்ளது.

வயோவசனோ வா (அல்லது ஸ்தவிர என்றால்) வயது முதிர்ந்த என்ற பொருளும் கொள்ளலாம் ஸ்திரத்வாத் த்ருவ: நிலைபெற்றுள்ளதால் ‘த்ருவ:’ ஸ்தவிரோ த்ருவ இத்யேகமிதம் நாம ஸவிஶேஶணம் பகவானின் இவ்விரு பண்புகளையும் ஒன்று சேர்த்து ‘ஸ்தவிரோ த்ருவ:’ என்று ஒரே திருநாமமாக வழங்கப்படுகிறது.

மிகவும் பழமையானவரும் (வயதானவரும்), அதே சமயம் எக்காலத்திலும் நிலையானவராய் இருத்தலாலும் பகவான் ‘ஸ்தவிரோ த்ருவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———————

துருவா – அவர் நிலையானவர் அல்லது நித்தியமானவர்

துருவா என்றால் நிலையானது, நிலையானது மற்றும் அசையாதது என்று பொருள். எத்தனையோ உயிர்களையும், பொருட்களையும், பொருட்களையும் படைத்த பிறகும், பகவான் முழுமையாய், நிலையாக, மாறாமல் இருக்கிறார். களிமண் பானையாக மாறி அதன் வடிவத்தை மாற்றினாலும், பகவான் தனது அனைத்து படைப்புகளுக்கும் தனது சக்தியைப் பயன்படுத்திய பிறகும் அப்படியே இருக்கிறார். அவரது வடிவத்தில் ஒரு சிறு தேய்மானம் கூட இல்லை.

————

46-அப்ரமேய
ப்ரஹ்மாதிகளாலும் இந்த்ரியங்க ளால் அறிய முடியாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —-
சாஸ்திரம் முதலிய எந்தப் பிரமாணங்களுக்கும் எட்டாதவர் -சப்தம் முதலிய எந்த குணங்களும் இல்லாதவர் ஆகையால் பிரத்யஷ
பிரமாணத்துக்கு விஷயமல்லர் –
அடையாளங்கள் இல்லாதவர் ஆகையால் அனுமானத்துக்கும் விஷயம் அல்லர்
பாகங்கள் இல்லாமை பற்றி சாத்ருச்யம் இல்லாமையாலே உபமானத்தாலும் அறிய முடியாதவர்
ஒன்றும் சம்பவிக்க மாட்டாதாகையாலே அர்த்தா பத்திக்கும் விஷயம் அல்லர்
பாவ ரூபமாக இருப்பதால் அபாவத்துக்கும் விஷயம் அல்லர்
பிரமாண அதிசயம் ஒன்றும் இல்லாதவர் ஆகையாலே சாஸ்திர பிரமாணத்துகும் விஷயம் அல்லர்
பின் சாஸ்திர யோநித்வம் எப்படிக் கூடும் என்னில் பிரமாண பிரமேயங்களுக்கு சாஷியாக இருப்பதால்

————————————————————————————————————-

47-ஹ்ருஷிகேச –
இந்த்ரியங்களையும் நியமிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —-

இந்த்ரியங்களுக்குத் தலைவரான ஜீவா ஸ்வரூபர்-உலகு அனைத்துக்கும் மகிழ்ச்சியை யுண்டாக்கும்
கேசங்கள் என்கிற கிரணங்களை யுடைய சூரிய சந்திர ரூபர் -ஸ்ரீ சங்கரர்—

—————————————————————————————————–

48- பத்ம நாப –
நான்முகனுக்குப் பிறப்பிடமான தாமரையைத் தம் திரு நாபியிலே யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —-

உலக்குக்கு எல்லாம் காரணமான தாமரைய்த் தன் உந்தியிலே உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்—

தாமரையை அலர்த்துகின்ற சூர்யனைப் போன்ற ஒளி உள்ளவர் -நாபியில் தாமரையை யுடையவர் –
திருவடியில் திரு மகளை யுடையவர் -ஒளி யுள்ளவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்—-

—————————————————————————————————–

49-அமரப்ரபு –
அந்த நான்முகன் முதலிய தேவர்களுக்கும் படைத்தல் முதலிய அதிகாரங்களைக் கொடுத்து நடத்துபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —-

அமரர்களுக்குத் தலைவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்—

—————————————————————————————————–

50-விஸ்வ கர்மா –
பிரமனைப் படைப்பதற்கு முன்னும் பின்னும் உள்ள உலக வியாபாரங்கள் எல்லாம் தமது செய்கைகளாகவே யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —-

————————————————————————

51-மநு –
உலக வியாபாரங்களையும் தம் சங்கல்ப லேசத்தினாலே செய்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் நினைப்பவர் -மந்திர ரூபி -மனு என்னும் சிருஷ்டிகர்த்தா -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஞான ஸ்வரூபியானவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்-

—————————————————————

52-த்வஷ்டா –
உலகங்களை தேவர் மனிதர் முதலிய பெயர் உருவங்கள் உள்ளவைகளாக வகுப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சம்ஹார காலத்தில் எல்லாவற்றையும் அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒளியுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்–

————————————————————————-

53- ஸ்தவிஷ்டா-
மிக்க ஸ்தூலமாக இருப்பவர் -ஸ்தூல ரூபமாகக் காணும் பொருள்கள் எல்லாம் தாமாயிருப்பவர் –
பஹூச்யாம்-சங்கல்ப்பித்துக் கொண்டு -ஸூ ஷ்மமானஅவயகதம் முதலிய க்ரமத்தாலே தேவாதி யோனிகள் ஸ்பர்சாதி குணங்கள்
ஈரேழு லோகங்கள் உட்கொண்ட பிரம்மாண்டம் அதற்கு ஆவரனமான ஸ்தூல வ்யக்தமான
வியஷ்டி கார்யம் என்று விஸ்தாரமாகப் பரந்தவன்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மிகப் பருத்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிகவும் பருத்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்–

———————————————————

54-ஸ்தவிர-
காலத்தை எதிர்பார்ப்பதை லீலையாக மட்டும் கொண்டு நினைத்த போது படைக்கும் ஸ்வ தந்த்ரர் –
சங்கல்ப மூலமாக காரணம் என்றாலும் விலஷணன் -காலமும் இவனுக்கு வசப்பட்டதே -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

முதியவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர்–

——————

நவநீதகிருஷ்ணனைக் குறித்துதான் புரந்தரதாசர் “ஜகதோத்தாரணா” என்ற புகழ்பெற்ற பாடலைப் பாடினார்.
இன்றும் பெங்களூர் – மைசூர் சாலையில் அமைந்துள்ள மல்லூர் கோயிலிலுள்ள அந்த நவநீத கிருஷ்ணனை வந்து தரிசிக்கும்
தம்பதிகளுக்கு விரைவில் குழந்தை பாக்கியம் கிட்டுகிறது. இவ்வாறு பிரம்மாதி தேவர்களின் புரிதலுக்கும் அப்பாற்பட்டவனாக
விளங்கும் எம்பெருமான் அப்ரமேய என்றழைக்கப்படுகிறான்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாமத்தின் 46-வது திருநாமம்.
“அப்ரமேயாய நம: என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு நவநீதகிருஷ்ணனைப் போன்ற அழகான குழந்தை பிறக்கும்.

புலன்களுக்கு ‘ஹ்ருஷீகங்கள்’ என்று பெயர். தன்னுடைய பக்தர்களின் புலன்களை அடக்கி ஆண்டு அவற்றை
நல்வழியில் கொண்டு செல்வதால் ‘ஹ்ருஷீகேச:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார் திருமால்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 47-வது திருநாமம்!” என்றார் பரமசிவன்.
“ஹ்ருஷீகேசாய நம:” என்று தினமும் சொல்லி வந்தால், நம்மால் அடக்க முடியாத நம் புலன்களை
எம்பெருமான் அடக்கி நம்மை நல்வழியில் செலுத்துவான்.

அனந்தபத்மநாப ஸ்வாமியின் உந்தியில் இருந்து தோன்றும் தாமரையில்
பிரம்மா வீற்றிருக்கிறார். காலச்சக்கரமாக அவரது உந்தித் தாமரை விளங்குவது போல், கடந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் எனும்
முக்காலங்களையும் குறிக்கும் விதமாக அங்கே மூன்று வாசல்கள் உள்ளன.
இவ்வாறு நாபியில் பத்மத்தை உடைய எம்பெருமான் ‘பத்மநாப:’ என்றழைக்கப்படுகிறான்.
திருவனந்தபுரம் அனந்தபத்மநாபஸ்வாமியைத் தியானித்தபடி “பத்மநாபாய நம:” என்று ஜபம் செய்பவர்கள்
நன்மக்களைப் பெற்று மகிழ்வார்கள்.

அமரர் என்றால் நீண்ட ஆயுள் பெற்றவர் என்று பொருள். அந்த அமரர்களை உருவாக்கி, அவரவர்க்குரிய பதவிகளில் அமர்த்தி,
அவர்களுக்குத் துன்பம் வரும் போதெல்லாம் காக்கும் பிரபுவாகவும் திருமால் விளங்குவதால் அவருக்கு ‘அமரப்ரபு:’ என்று திருநாமம்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 49-வது திருநாமம்.-அயர்வறும் அமரர்களுக்கும் அதிபதியான அனந்தபத்மநாபனாத் தியானித்தபடி
“அமரப்ரபவே நம:” என்று தினமும் சொல்லி வந்தால், நமக்கும் வாழ்வில் பல பதவி உயர்வுகளை அளித்து
அமரப்ரபு காத்தருள்வார்.

உலகின் படைப்புக்கும் செயல்பாடுகளுக்கும் அதிபதியான திருமாலைப் போற்றி
“விச்வகர்மணே நம:” என்ற ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 50-வது திருநாமத்தை ஜபித்தால்,
காயத்திரி தேவர்களுக்கு அருளிய ஆறு செல்வங்களும் நமக்கும் கிட்டும்.

நொடிப் பொழுதில் தன் திருவுள்ளத்தால், சங்கல்பத்தால் விளையாட்டாகவே
உலகைப் படைக்கும் எம்பெருமான் மநு என்றழைக்கப்படுகிறான்.-“மநவே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வந்தால், நாம் வாழ்க்கையில் மேன்மைகள் அடைவதற்கு அவன் திருவுள்ளம் கொள்வான்.

த்வஷ்டா’ என்றால் சிற்பி என்று பொருள். இவ்வுலகையே செதுக்கி வடிவமைத்த சிற்பியானபடியால்
திருமால் த்வஷ்டா என்றழைக்கப் படுகிறார்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 52வது திருநாமம்.
“த்வஷ்ட்ரே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வந்தால், நம் வாழ்வையும் நல்ல முறையில் எம்பெருமான் செதுக்கித் தருவான்.

நினைத்த நேரத்தில் விஸ்வரூபம் எடுக்கவல்ல ஆற்றல் திருமாலுக்கு இருப்பதை உணர்த்தும்
திருநாமமான ‘ஸ்தவிஷ்ட:’ என்பது விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 53-வது திருநாமமாக அமைந்துள்ளது.
தினமும் “ஸ்தவிஷ்டாய நமஹ” என்று சொல்லி வந்தால், எந்தத் தீய சக்தியும் நம்மை அண்டாமல் திருமால் காத்தருள்வார்.

காலத்துக்கும் அதனால் ஏற்படும் மாறுதல்களுக்கு அப்பாற்பட்டு விளங்குவதால் திருமாலுக்கு ‘ஸ்தவிர:’ என்று திருநாமம்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 54வது திருநாமமாக அமைந்துள்ளது.
“ஸ்தவிராய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வந்தால், நம்முடைய பணிகளைச் சரியான காலத்தில்
பூர்த்தி செய்ய எம்பெருமான் அருள்புரிவான்.

த்ருவ:’ என்றால் மாறாத திருமேனியை உடையவன் என்று பொருள்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 55வது திருநாமம்.
“த்ருவாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வருபவர்கள் திருக்கண்ணங்குடி தாமோதர நாராயணப் பெருமாளின்
மாறாத அருளுக்குப் பாத்திரமாவார்கள்.

குறிப்பு: ஸ்தவிஷ்ட: என்ற 53-வது திருநாமம் எம்பெருமான் மிகப்பெரிய வடிவங்களை எடுக்க வல்லவன் என்பதைக் காட்டியது.
ஸ்தவிர: என்ற 54-வது திருநாமம் அவன் அவ்வாறு எடுக்கும் வடிவங்கள் காலத்துக்குக் கட்டுப்படாதவை என்று காட்டியது.
த்ருவ: என்ற 55-வது திருநாமம் அவனது வடிவங்கள் மாறாமல் இருப்பவை என்பதைக் காட்டுகிறது.

———————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on October 31, 2023 at 11:24 pm and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog