ஸ்ரீராமானுஜ நூற்றந்தாதி உபன்யாச -சாரம் ..

பாரோர் புகழ -புகழ்ச்சி கூடாதே

கர்ம யோகம் செய்ய செய்ய பாரோர் வாழ அதனால் ஏற்பட்ட புகழ்ச்சி

அந்தணர் -ராஜா -கற்புடைய மாந்தர் மூன்று மழை -மாதம் மும்மாரி

வேதம் ஓதியும் ஓதுவாருக்கு கைங்கர்யம்செயதும்

ஓங்கி உலகு அளந்த -வெளியில்

-கொள்ள குறைவற்று இலங்கி கொளுத்து விட்டு ஓங்கிய வள்ளல் தனம்

அங்கு கபடம் வஞ்சனையால் ஓங்கி -அதனால் வெளி தான் அங்கு

இவரோ கொழுந்து விட்டுஓங்கிய வள்ளல் தனம் –

அங்கு தான் கொள்ள ஓங்கினான் வாமனன்

இங்கு கொடுக்க –பொன் உலகு ஆளீரோ புவனம் எல்லாம் ஆளீரோ

உபய விபூதி கொடுக்கும் வள்ளல் தன்மை

வல் வினையர் மனத்தில்புகுந்தார் ராமானுஜர்

நீராடுதல் -அவனே தடாகம் -திருவடியில் சரணாகதி –

மும்மாரி -தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் -விஷய ஞானம் -எம்பெருமானார் புகழ் அறிந்த அடியார் வழங்குவது இவை

மேகங்களோ உரையீர் திருமால் திருமேனி –

புலன் புரந்து பொன் விளைந்த களத்தூர் நெல் -மணிகள் -பொன் ச்ப்ருஹநீயமாக

கயல் உகள ஸ்திரீ கயல் கண்ணி காரிகையே சரணா கத கண்டு களித்து

கண் -ஞானம் –

குவளைப்பூ -சாமான்ய புஷ்பம் -சிஷ்யர் பொறி வண்டு -அறுகால சிறு வண்டே தொழுதேன் உன்னை

ஆசார்யர்கள் -நம் இடம் உஜ்ஜீவிக்க திருத்தி –

தேங்காதே புக்கு இருந்து -அபேஷிக்கிற அளவும் வழங்கி சொரிய –சீர்த்த முலை பற்றி வாங்கி

கிரந்தசதுஷ்ட்யம் முலை

சகடம்-சரீரம்

சேஷ பூதன் வாமன அவதாரம் காட்டி

பவனம்ராமன் -இலங்கை பிரம புரம் சரீரம் -அவன் கோயிலை நம்மதாக கொள்கிறோம்

அடுத்து சகடாசுரன் -சரீரம் போக்கி -திருவடி பற்றி மோட்ஷம் -எப்படி –

கன்று –கீழே இருக்க -இது கொண்டு -விளாம் பழம் உயரம் -இரண்டையும் அழித்து -கழல் போற்றி –

இரண்டு வஸ்து -அவன் தூர பிராட்டி கிட்டே -கன்று கிட்டே இருப்பது போலே

குன்று புண்ய பாவம் -மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் -இதை கொண்டே காத்து

வென்று பகை கெடுக்கும் -அவனே நீக்கி –

ஆச்சார்யா பாரமாகவும் அர்த்தம் –

பூ நிலைய ஐன்துமாய் சப்தத்தால் மங்களம் பூமி

பூ மன்னு

சப்தம் பொருள் இரண்டாலும் மங்களம்

பூ பூமி என்றும் கொண்டு -சிருஷ்டி பிராட்டி திரு முகம் கொண்டு

வணங்க வைத்து மோட்ஷம் கூட்டி போக -அங்கெ மன்னுகிறாள் –

மரு பிருகிறுதி அதிஷ்டான தேவதை – ஸ்ரீ வத்சம் -ஸ்ரீ நிவாசம்

பத்ம கோசம் இதய தாமரை –

மார்பன் சுபாஸ்ரம திரு மேனி –திவ்ய மங்கள விக்ரகம்

திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் போல் பூ -மார்வன் –

பல்கலையோர் -சாஸ்திர கலைகள் அறிந்த ஆண்டான் ஆழ்வான் போல் வர மட்டும் இன்றி

அனைவரும் மன்னி

சக்ருதேப்வ பிரபன்னாய இன்னார் இல்லை ராமன்

ராமானுஜர்

சர்வ பூதானாம் -அனைத்தும் போக்கி -என்றும் –அனைவர் இடமும் காத்து

நெஞ்சை கூப்பிட்டதும் -அவர் இடமே ஈடு பட்டு –

பாக்யம்பெற்றோம் என்கிறார் இரண்டாம் பாசுரத்தில்

பூ மண்ணு -பொதுவாக பர ரூபம் சொல்லி -தன்னை அடைய தானே வலி -அங்கே பரம பதம் –

கள்ளார் -பச்சை மா மலை -அனைத்தும் தாமரை -அங்கு பரம் ஜோதிஸ் -இங்கு பொழில் போல் திரு மேனி –

அரங்கத்துக்கும் -அரங்கனுக்கும் அடை மொழி

குறையால் பிரான் -பாடாத -செவி அல்ல -நா அல்லா -உள்ளமாய் கொள்ளோமே அருளிய –

பிரியாது ஆள் செய்ய பிறப்பு அறுத்து -திரு வாட்டாறு -அரி ஆழி இரணியனை ஆகம் கீண்டான் அன்று

நாதனை நரசிங்கனை -பெரிய ஆழ்வார்

பயிரின் களை போல் அசுரர்களை களைந்தான் –

சேராதவரை –சேராமல்

நயவேன் பிறர் பொருளை -முதல் திருவந்தாதி -நள்ளேன் கீழாரோடு –

உய்வேன் உயர்ந்தவரோடு அல்லால் –திரு மாலை அல்லால் -நான்கும் -சொல்லி -வருமாறு நம் மேல் வினை

duty பிரஸ்ட் ot பின்பு -வர்ணாஸ்ரமம் தர்மம் முக்கியம் –

வேதப் பொருள் நம் ஆழ்வார் சொல்லி

கலியன் -குறையல் பிரான் -குறை அல்லாதவர் -தீயவர் சேர்க்கை இன்றி

இவர் அவதாரத்தால் ஊர் பெயரும் குறையலூர் பிரான் உபகாரகன்

-நான் கண்டு கொண்டேன் -சொல்லிலும் நல்லாம் துஞ்சும் பொது நினைமின்

அங்கு மாறன் முன்பு சொல்லி -புகழ் மலிந்த -உலகு இயல்புக்கு மாறி –

இராமானுசன் தவிர –

ஓன்று -நெஞ்சு -ஓன்று அறியேன் -எனக்கு உற்ற பேர் இயல்பே -நாமம் சொல்லிய பலன் உடனே கிட்டியது

நம் கடைமைகளே பகவத் ஆராதனம் உள் கருத்து –

மனம் ஏவ பந்த மோஷ ஹேது

நெஞ்சை கொண்டாடுகிறார் மூன்றாம் பாசுரத்தில் –

பெரிய திருவந்தாதியில் மனசை உரு துணையாக ஆழ்வார் கொண்டாரே

முதல் ஞானம்

அடுத்து அனுஷ்டானம் கடைசி நிலை பேசி

இதில் உபகாரம் செய்பவரை ச்மரித்து -கிருதக்ஜன்

ஆதி வண் சடகோப -திரு அவதாரம் -திரு வரசு திரு நாராயண புரம்

ஊழி முதல்வன் –நான் முகனை நாராயணன் படைத்தான்

தொகுத்த வரத்தனாய் -தோலாதான் மார்பம் -வகித்த வளை-மாலோலன் –

உயர்த்தி -சிருஷ்டி செய்தவன் நரசிங்கன் -உள் வாங்கி பிரளயத்தில் –

அரு நான்கும் ஆனான் -தேவ மனுஷ்ய -அறிய முடியாமல் உள் இருக்கிறாய் –

செல்லப்பிள்ளையும் திரு நஷத்ரம் அன்று இங்கு எழுந்து அருளுகிறார்

கிடாம்பி ஆச்சான் -மடப்பள்ளி வந்த மணம் -திரு நஷத்ரம் தேசிகன் சன்னதி

செல்லப்பிள்ளை இங்கே எழுந்து அருளி

முன்ப்ற்ற நெஞ்சே முயற்சிசுமந்து எழுந்து -சகாவாக கொண்டார் முன்னம்

வேதாந்தம் -அதில்

அனுஷ்டானம் இரண்டாம்பாட்டில் -நெஞ்சை கொண்டாடி மூன்றாம் பாசுரத்தில் புகழ்ந்து

ஆழ்வார் உத்சவம் முதல் மூன்று நாள்கள் அஹோபிலம் ஜீயர்

ஐந்தாம் பாசுரம்-

நான்காவது பாசுரம் -அடியார் இடம் சேர்ந்த நன்மை பேசினார் -கூரத் ஆழ்வான் –

கானம் சேர்ந்து உண்போம்

நாகம் திருப்பி -வைகுண்டம் –

திருவடி நிழல் முன்னாடி பார்த்து சாயை போல் பின்னாடி பார்த்து பெரும் பதம் எய்துவோம்

இயல்பு இது என்றே ஸ்வாபம்-பக்தியே ஸ்வாபம் கொண்டாடுவார்கள் –

இயல் கட்டளை கலித் துறை

அடுத்து பக்தி இல்லாவிடிலும் -அவர் கீர்த்தி –

முயல்வது -யதா சக்தி

உபநிஷத்தும் சொல்லி பின் வாங்கினது போலே

முயல்கின்றணன் அவன் தன் பெரும் கீர்த்தி மொழிந்திடவே மதி இன்மையால்

பேர் இருள்

இருள் -தேக ஆத்மா -சாருவாக மதம் ஓன்று தான் -ஆத்மா ஒத்துக்காத மதம்

கண்டதே காட்சி கொண்டதே கோலம்

பாண் பெருமாள் பத்தும் பழ மறையின் பொருள்- என்று பரவுகின்றோம் தேசிகன்

16 பாதங்கள் ஸ்ரீ பாஷ்யம்

10 தத்வ ஞானம் மோஷ உபயதுக்கு -அகில புவன அ காரத்தில்

மேல் உபாசனம் -பிரம ப்ராப்தி -ஹிதம் புருஷார்த்தம் –

பலம் சொல்லும் பலாதிகாரத்திலும் உக்தம் உண்டு –

உபாசனம் சொல்லும் பொழுதும் -உக்தம் -உ காரத்தில் ஆரம்பித்து -நடு எழுத்தாக –

சர்வ சமஞ்சயயம்-ம காரத்தில் முடித்து

36-

இடம் கொண்ட கீர்த்தி -ஷேத்ரத்துக்கும் ஆழ்வாருக்கும் சேரும்

உலகும் வலிது –

வேத செழும் பொருள் நான்முகன் -கொண்டே ஸ்ரீ பாஷ்யம்

முன்பு அகரம் உகந்த மந்தி -அகில புவன

அகில புவன -ஜன்ம ச்தேம பங்காதி லாலே -மங்கள ச்லோககங்கள்

விநித விகித பூதவ் விராத ரஷைதாக தீஷே –

மூன்றாம் அடி -அந்தாதி -சுருதி சிரஸ் இதீஷே பிரமனே ஸ்ரீநிவாசே -பிரகாசிக்கும் ஜோதி

மேலிட்டு -பிரகர்ஷம் -ஈடுபாடு -பிரகாசிக்கும் -பக்தி மேல் இட்டு இருக்கும்

பக்தி ரூபா -பவது மம சரசி ஷேமுஷு பக்தி ரூப

நாரணனை நன் முகனைப் படைத்தான்

யான் முகமாய் சங்கரனை தான் படைத்தான் -யானே என் தனதே இருந்தேன்

யானும் நீயே என் உடைமையும் நீயே

தன்னையே நாடித் தொளுவருக்கு தன்னையே ஒக்க அருள் தருவான் –

மந்திர ராஜ பத ஸ்தோத்ரம் நரசிம்கன் தொழுது முக்கண்ணன்

பிரதோஷ கால பூஜை

யான் முகமாய் அந்தாதி -என் மூலமாக வெளி இட்ட –

வேதாந்தத்தில் ஆதி -ஆதி அம் சோதி உரு -அவன் தானே –

மேலிட்டு அறிவித்தேன் ஆல பொருளை –

ஆழ பொருளை –

பாராசர்யா -வாக்கு அமிர்தம் -உபநிஷத் ஆகிய பாற் கடல் -மத்யத்தில் இருந்து ஏகப் பட்டது -ஆழ பொருள்

அறிவித்தேன் -சொல்லுதல்-ஹிதம் -அநிஷ்டம் போக்கி இஷ்டம் வர -சம்சாரம் அநிஷ்டம் -கைங்கர்யம் -இஷ்டம்

ஆத்ம சஞ்சீவன மருந்து -சம்சார அக்நி-சிந்தாமல்-அபாத்ரம் -பூர்வாசார்யார் சுரஷதாம் -சிந்தாமல் காத்து

பகு மதி -தூரஸ்த்திதாம் -ரகஸ்யம் –

கொள்மின் நீர் -நீர் கொள்மின் -ஒவ்ஷதம் ஜன்மதி தோயம் -நீர் -பிதந்து-பருகு வீர் -சுமனசா –

தேர்ந்து –

போதாயன விருத்தி கிரந்தம் -திராவிட உபநிஷத் சுருக்கம்

சூத்திர ஷராங்களுக்கு வியாக்யானம் செய்கிறேன் தேர்ந்து –

இணை அடி கொண்டு -ஸ்ரீ பாஷ்யம் சாதித்தார்

பொய்கை -அனுஷ்டானம்

பூ – சத்தாயம் –

சேஷத்வ ஞானம் அடுத்து

பாகவத சேஷத்வம் -சாரம் பாண் பெருமாள்

அவன் ஒருவன் தான் ஏக தத்வம் -ஜகத் காரண பூதன் -திரு மழிசை

அதுக்கு காலையில் திரு நாம சங்கீர்த்தனம் தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார்

பள்ளி உணர்த்தி அடியார்க்கு ஆள் படுத்தி

அளியன் நம் பையல் –

செய்யும் -தானே தோட்டங்கள் வைத்து -தானே பறித்து -பசுமை – -துளவ மாலை

பேராத சீர் -வீடில் சீர் அரங்கனுக்கும் ஐயனுக்கும் சொல்லலாம்

தோள் இணை மேலும் -நன் மார்பின் மேலும் தாழ் இணை மேலும்

தோள் மாலை யாயினும் தளம் ஆயினும் வேர் ஆயினும் கொம்பு ஆயினும் மண் ஆயினும் கொண்டு வீசுமினோ

மண்-கர்ம யோக நிஷ்டர்

வேர் -ஞான யோக நிஷ்டர்

கொம்பு -பக்தி யோக நிஷ்டர்

தளம் -பிரபத்தி

தொல் அருள் -சரணா கதி –

எங்கள் மேல் விழியாவோ -பலருக்கும் ஒருவரே பிரபத்தி செய்யலாம்

செய்யும் பசு துளவ மாலை -திருவடியில் சமர்ப்பிக்க –

எம்பெருமானார் –

மிக்க சீர் தொண்டர் அடி இட்ட பூம் துவள வாசனை -ஆழ்வார் –

ராமானுச -காதல் செய்யும் திடம் கொண்ட –

வண்டு கொண்டு ஊதுமாகில் –

தொண்டர் –

பண்டை நாள் ..நின் திரு அருளும் கொண்டு -குடி குடி ஆள் செய்யும் தொண்டர் -மிதுன கடாஷத்தால் தொண்டு

சீர் தொண்டர்

குடிக்கு கிடந்தது ஆக்கம் செய்து — நின் தீர்த்த அடிமை குற்றேவல் -பரம எகாந்திகள்

அடியயோர்க்கு அருளி -தீர்த்த அடிமை அடுத்த பாசுரம் -கல்யாண குணங்கள் நிறைய பெற்ற தொண்டர்

மிக்க சீர் தொண்டர் -தொண்டர் அடி பொடி –

தொல் அடிமை -இடம் கொள் -தொடர்ந்து குற்றேவல் செய்து –

39-

முதல் பதிகம் அவா பாரிப்பு -என் கண் இணைகள் என்று கொலோ காணும் நாளே

வாயார என்று கொலோ வாழ்த்தும் நாளே -கண்ணாரா கண்டு உகக்கும் காதல் தன்னால்

அடுத்து பாகவத கலவி எப்போ கிட்டும் அவா பாரிப்பு அடியார்கள் தங்கள் குழாம் கண்டு யானும் இசைந்து –

தொண்டர் அடி பொடி ஆட நாம் பெறில் -கங்கை நீர் ஆட வேண்டாமே -பெரும் சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே

எல்லையில் அடிமை திறத்தினில் மேவும் நாள்

மூன்றம் பதிகம் கிடைத்த படியை அனுபவம்சொன்னார் -பித்தனே -யானும் ஒரு பேயனே –

நான்காவது -இரண்டாவது பாகவத சேர்க்கை கிடைத்தது பற்றி பேசி -குருகு மீன் -ஏதேனும் ஆவேனே –

ஐந்தாவது -தனக்கு உண்டான சம்சார பயமும் -அவனையே உபாயம் -புகல்-

ஆசார்யர் பெற ஆறு வேண்டுமே ஆச்சார்யா ப்ராப்தி

ஈஸ்வர சொவ்கார்த்தம் –

யதிர்ச்சா சூக்ருதம்

ஜாயமான கடாஷம்

அத்வேஷம்

ஆபி முக்கியம்

சாத்விக சம்பாஷணம்

குருகு வெண்மை சாத்விக -தன்மை சின்ன மீன் கொள்ளாமல் -சலனம் இன்று

உறு மீன் வரும் அளவும் -அல்ப பலன் இன்று பேரின்பம் ஒன்றே வைஷ்ணவன் –

ஆசையோ பெரிது அலைகடல் வண்ணர் மேல் –

கோனேரி வந்து கைங்கர்ய பரர் மூலம் இந்த தன்மை அவர்கள் பார்த்து வரும் –

போப் வட்டில் -விஷ்ணு கடாஷம்

அடுத்து அத்வேஷம் இன்றி ஸ்தாவரம் -செண்பகப்பூ

தம்பகம் –

ஆறு போலே பாயும் -பாகவதர்கள் -உபயோக்கிக்க

மேல் இருந்து கீழே வந்து

பிரவ்ருத்தி தர்மம் காட்டும் -கருத்து உடையேன் ஆவேனே

சரீர தர்மம் சாஸ்திர விதி என்று அவன் ப்ரீதிக்கு

நெறி -திருவடி சேர்க்கும் –

படி -ஆசார்யர் திருவடி பட -பவள வாய் காண்பேனே அடுத்து

ஏதேனும் -பாகவதர் உகந்த கைங்கர்யம்

கண்ணி நுண் சிறு தாம்பு

பத்தும்

அடியார் சங்கரகம்

ஒவ்வொரு பத்தும் அடியார் பக்கலில் சொல்லி –

ஆழ்வார் -தாயின் இன்பம் –

1இன்பத்தில் ..2 இறைஞ்சுதலில்3 இசையும் பேற்றில்4 -ராகம் மாற்றப்பட்டு -பறவை கூம்பில் –

5தன் பற்றில்- வெம் கதிரோன் தன் பக்கல்

6வினை விலக்கில் -அகிஞ்சனன் ஆக இருந்து அவனையே பார்த்து –

7அநந்ய கதித்வம் சக ஒக்கத்தில் -ஆறுகள் கடலிலே சங்கமம் –

8தத்துவத்தை உணர்த்துவதில் -நின்னையே தான் வேண்டி -நிற்பன் அடியேனே

மற்று யாரும் பற்றிலேன் என்று –

தன்மை ஆக்கில் தொல் வழியே –

41-

ரகஸ்ய மாத்ரிகை -கிரந்தம் – செம் பொன் கழல் இணையை செய்யாள் அமரும் திருவரங்கர்

அன்பவர்க்கு அடியவராய் அடி சூடிய நாம் உரைத்தோம் -அடியவர் குலசேகர ஆழ்வார் –

இன்ப தொகையை அனைய – -மூன்றின் எழுத்தின் அடைவே -ஐம்பத்து ஒரு பொருள் ஆர் உயிர் க்கு ஆக்கும் அமுது –

ஆஸ்ரித -முதல் ஐந்து திரு மொழி – ஆஸ்ரிதர் அச்சம் தீர்த்த -மேல் அவதார லீலைகள் அப்புறம் -காட்டாறு வெள்ளம் போலே இவை –

தேங்கினமடு போலே அர்ச்சாவதாரம்முதல் ஐந்தும் -பின்னானார் வணங்கும் ஜோதி –

முதல் முப்பது வாக்யங்கள் திரு அஷ்டாத்ரம் –

40 வரை த்வயம்

41 51 —11 வாக்யங்கள் சரம ஸ்லோகம்

சில்லறை ரகசியம்

ரகஸ்ய த்ரய சாரம் –

கொல்லி காவலன் கலை பதித்த –

51 பாசுரங்கள் திவ்ய தேச பதிகங்கள் 5 -30 பாசுரம் திருவரங்கம் திரு மந்த்ரம்

11 பாசுரங்கள் திருவேம்கடம் 11 த்வயமும் சரம ஸ்லோக அர்த்தம் தரு துயரம்தடாயேல் அனுசந்தானம் செய்யலாமே

திரு மந்த்ரத்தில் -முதல் பதத்தில் ஞானம் தோன்றி முளைத்து -இரண்டாம் பதத்தில் வளர்ந்து

மூன்றாம் பதத்தில் பல பர்யந்தம் -அதுக்கு வழி காட்டும் த்வயம்

கோனேரி வாழும் குருகு வைஷ்ணவ லஷணம் கொக்கு போல்

மீன் -நித்ய யோகம் மத் போலே

இப்படி 51 அர்த்தங்கள் அருளி

நாராயண அர்த்தம் சௌசீல்யம் சௌசீல்யம் பொன் வட்டில் ஏந்தி புகப் பெறுவேன் ஆவேனே

சரணவ் -திருவடி-திரு மேனி செண்பகமாய் -தம்பகமாய்

தபஸ் உடையவன் -சரணாக கொள்ளும் -கம்பத்துக்கு தெண்டம் போலே விழ –

பிரபத்யே -அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்து மகா விசுவாசம்-அத்யவசயாம்-அரும் தவத்தவன் ஆவேனே

கானாறாய் பாயும் கருத்துடை-பலன் கருதாமல் கருமம் செய்வதை காட்டும் –

நெறியாய் கிடக்கும் பாதை உபாயம்-திரு வேம்கடம்-வெறியார் தண் சோலை -ஸ்ரீ உடனே இருக்கும்

படியாய் கிடந்தது உன் பவள வாய் -மா சுச -சொல்லிய வாயை -சோதி வாய் திறந்து அருளிய சரம ஸ்லோகம்

நிரதிசய போக்யத்வம் -வகுத்த சேஷி

பொன் மலையில் ஏதேனும் -தன் இஷ்டம் கலக்காமல் களை அற்ற படி அவன் சங்கல்பம் அடியாக –

வித்துவக்கோடு பதிகம் -பரித்யஜ்ய -கை முதல் இன்றி -விட்டு விட்டு -ஆகிஞ்சன்யம் முன்னிட்டு

அருள் நினைந்தே –

மாம் -பத அர்த்தம்- மலர் மகள் விரும்பும் -நமரும் பெறல் அடிகள் -கொண்டானை அல்லால் அறியா குல மகள் போல் –

ஏகம்-ஒருவனை–தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனை நோக்கும் -கார் வேந்தன் கோல் நோக்கி வாழும் குடி போல் –

பற்றிலார் பற்ற நிற்கும் படியை எம்பெருமான் இருக்கிறான்

சரணம் -வகுத்த சேஷி-மருத்துவன் பால் மாளாத காதல் நோயாளன் –

செங்கமலம் வெங்கதிரோனுக்கு அல்லால்-அலராது-அஹம் சப்தார்தம்

த்வா -உன்னை-கைக் கொண்ட பின் யாரால் குறை-மா முகிலே பார்த்து இருக்கும் –

சர்வ பாபேப்யோ -நானே நானா வித நரகம் புகும் பாவன் செய்தேன்-

ஆறுகள் மேடு பள்ளம் போய் கடலை கலப்பது போல் –

மோஷ இஷ்யாமி–நின்னையே தான் வேண்டி -தன் பால் மனம் வைக்க திருத்தி –

மாசுச -வாக்கியம்-செய்த வேள்வியர் –

வித்துவக் கோட்டு அம்மா நீ வேண்டாதே யாகிலும் –

43-

மகா வீர காவ்யம் கொல்லி காவலன் கலை பதித்த தேசிகன்-

ரகஸ்ய சாரம் 51பாசுரங்கள் கொண்டு அனுபவித்தார் –

கொல்லி காவலன் கலை சொல் -பதிக்கும்-பாடும் பெரியவர் பாதங்களை –

அனுபவ பரிவாக ரூபமான உக்தி மா முனிகள் உரை -ரத்னங்கள் பதித்து போல் நிறைத்து வைத்த

சாஸ்திர ரூபமாய் இருந்து உள்ள கவி –

உன்னைக் கொண்டு என்னுள் வைத்தேன்

என்னையும் உன்னில் இட்டேன் -இரண்டுக்கும் கர்த்தா –இவர் சோராத காதல்

நீ என்னை இன்றி இல்லை நான் உன்னை அன்று இல்லை -அங்கு

நவ வித பக்தியும் காட்டி -காப்பிட்ட பதிகத்தில்

சீத பரதன் சபரி -அங்கும் நவ வித பக்தி

ச்ரவணம்-சுளிப்பாள் -மீண்டும் மீண்டும் இதே நவ வித பக்தி காட்டி இருக்கிறார் –

பிறந்தமை விரித்து உரைத்த –முதலில்

விருப்பால் உரைத்த -கீர்த்தனம் -அவள் சொன்ன படியே

மாணிக்கம் -ஆய்ச்சி தாலாட்டிய -விதைத்ததை நினைத்து ஸ்மரணம் இது

சந்தரனை அழைத்து ஒப்பன சொல்லி -மேன்மை சொல்லி -இகழேல்-பத சேவனம் சொன்னபடி

செங்கீரை -அர்ச்சனம் -ஆயர்கள் போரேறே ஆடுக ஆடுக -சம்போதித்து பாடுகிறார் –

சப்பாணி -வேட்கையால் சொன்ன -சப்பாணி ஈரைந்து -அவன் தட்ட நாம் அஞ்சலி –

தளர் நடை நடவோனா தாயார் மகிழ –பிரதி கூலர் தளர -தாஸ்யம்

அச்சோ பருவம்-அணைத்து கொண்டு -குகன் -மாருதி சுக்ரீவன்-விபீஷணன் பரிஷ்வங்கம்- தோழமை –

சக்யம்

புறம் புல்குதல் அடுத்து -கொஞ்சம் வாசி- முதுகில் தூக்கி -நாம் முன் அவன் பின் –

ஆத்மா சமர்ப்பணம் -பண்ணியவரை -கௌஸ்துபம் ஸ்தானம் -ஒன்பதாவது பக்தி –

அச்சோ அணைக்கும் பொழுதும் மார்பு படியுமே –

ரத்னம் -கட்ட வேண்டுமே

மேலும் ஒன்பது வித பக்தி சுளிப்பால் நிறைய சோராத வரும் மேலும் –

தொல்லை மாலை- நெய்க்குடம் – மெய்க்கொண்டு வந்து புகுந்து -வேதப்பிரானார் கிடந்தார் –

அந்நாள் நீ தந்த ஆக்கையின்வழி உழல்ந்தாலும் -தன்னை வணங்க இசைவித்து –

தென் புலத்து -தூதுவரோடு ஒழித்தார்

பண்டு அன்றுபட்டினம் காப்பே –

–44

சோராத பெறும் சுழிப்பு- சுந்தத் தோழனுடைய சுழலில் நின்று உய்துன்களோ ஆண்டாள்

நல்லை நெஞ்சே -மாதர் -ஆயிரம் தோளன் -ஆஸ்ரிதர் அனுக்ரகம்

நான்கு புருஷார்த்தம் நான்கு தோள்கள் -பல்லாயிர கணக்கில் பலர் பல அபெஷிக்க அசந்கேய தோள்கள்

அல்லி மாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோளன்-பிராட்டி அணைக்க -மாலோலன் நித்யமாக இங்கே ஆலிங்கனம்

சத்ரு ஹந்தாராம் மக ரிஷி சுகம் கொடுத்த பர்த்தாரம் பரிசஷ்யதே சீதை பெருமாளை அணைக்க –

அவன் கோயில் நம் சரீரம் உணராமல் இருக்கிறோம் -தொல்லை மால்- 5 2 பெரியாழ்வார் நெய் குடத்தை பற்றி

பண்டு அன்று பட்டணம் காப்பே –

வேதப்பிரானார் கிடந்தார் –

உறகல் உறகல் பாகவதர் விக்ஜாபனம்

தொல்லை மாலை ஒன்றும் பாராதவனை

ஒன்றும் எதிர்பாராமல் கூரை சோறு இவை கேட்க்காமல்

இந்திரனோடு பிரமன் பதிகம்-நவ ரசம் சொல்லி காப்பிட்டார் -அந்தியம் போது இதுவாகும் அழகனே காப்பிட வாராய்

பல்லாண்டு என்று காப்பிடும் பான்மையர்

சேவடி செவ்வி திருகாப்பு

ஸ்ருங்கார –ஷாந்தி ரசம் கூடி ஒன்பதும் சேர்ந்த காப்பு இடுவது –

அந்தி /அந்தி இரண்டுமே -வீரம் அடுத்து -குழந்தை கொஞ்சி -இவர்கள் பய சங்கை நால் சந்தியில் நிற்காதே –

வீரம் பிரதானம்–அற்புதம் ஆஸ்ர்யம் -ஹாஸ்யம்-பயம் அஞ்சுவன் -கள்ள சகடம் உதைத்த பிள்ளை அரசே –

திரு காப்பு சாத்த ஷாந்தி ரசம்-ஒன்பதையும் -ரஷை தான் திருக்காப்பு -பூரணமான ரஷை –

சேஷிக்கு அதிசயம் விளைத்தல் -சைதன்ய விசேஷம் –

பான்மையன் -பல்லாண்டு என்று காப்பிடும் பான்மையன் -ஒன்பதையும் இட்டு ரஷை –

ஒன்றும் பாராதவனை அவாப்த சமஸ்த காமன் -ஒன்றும் பாராது -அவனை பிரித்து இரண்டு அர்த்தம்

ஆக்ஜா கைங்கர்யம் முக்கியம் கிரிசைகள் -பான்மையன் ச்வாபம் -நித்ய நைமித்திய கர்மங்கள் விடாமல் –

பரகத அதிசய -ஆதாநேசய-உபாதயத்வ யஸ்ய ஸ்வரூபம் – பர சேஷி -வர்ணாஸ்ரம தர்மங்கள் உடன் கூடிய

-உபாசனம் வேண்டும் -இங்கு தான் சாரா மனிசரை சாரா மனிசரை சேரேன்

பிறங்கிய சீர் சேர்ந்தவரை சேருவேன்

இரண்டு negativu சொல்லி -மற்று ஓர் தெய்வம் இருப்பார் உடன் ஒற்றிலேன் போலே –

வணங்கும் துறைகள் பல பல வாக்கி -மதி விகர்ப்பால் பிணங்கும் சமயம் பல பல -திரு விருத்தம்

முறையால் வணங்கின நான் மறையாளர்கள் இருந்தனர் தில்லையில் -முன்பு சபா பதி

தாழ்வு ஓன்று இல்லா மறை தாழ்ந்து -வைஷ்ணவர்கள் கூட –

சூத்திர காரரே பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் -அப்பொழுதே உண்டே இவர்கள்

ஒப்பவர் இல்லா மாதர்கள் வாழும் மாட மயிலை -அனைவரும் ஸ்திரீகள் பர்ரதந்திரமே ஸ்வாபம்

பண்டு அரங்கனருக்கு துழாய் மாலை முடி சூடி கொடுத்த மாதே -ஆண்டாள் -தேசிகன் –

தொல் அருள் குற்றேவல் எங்களை கொள்ளாமல் போகாது

பாரார்த்த்யம் அறிய பண்ணி –

யானே என் தனதே போய் யானும் நீ என் உடை,மையும் நீ உணர்ந்து

அன்று நான் பிறந்திலன் பிறந்த பின் மறந்திலேன்

கொள்ளாமல் போகாது -அத்யாபயந்தி

கூடல் பதிகம் -பெரி ஆழ்வார் சம்பந்தம் சொல்ல வில்லை

கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம்-அவனுக்கே அற்று -இம்மை பிறவி செய்யாதே –

ஆச்சர்ய நிஷ்டை -அருளிய தொல் அருள் -இதையே மனனம் செய்த மா முனி

துலா மாசம் பேய் ஆழ்வார் நிறுத்து வைத்தது போல் -தேசிகன் –

சக்கரத்தான் தாள் நமக்கு சார்வு –

வெண் சங்கம் ஓன்று ஏந்திய கண்ணா -தன்மை

கண்ண மங்கை -சொல்லி

சாரம் பூர்வம் -பிரணவம் சாரத்வம் போலே சமஸ்தானம் கொண்ட பாஞ்ச சன்யம்

சப்தத்தாலும் -உருவத்தாலும் சாரம் போலே –

சொல் ஆழி வெண் சங்கே -ஆண்டாளும்

மணியை வானவர் கண்ணனை –

கண்ணா -தலைவன் நிர்வாகன் -அறிவு புகட்டி –

ஞானம் ஸ்வரூபம் ரூபம் குணா விபவம் விபூதி காட்டி -ஞானம் புகட்டி ரஷகன் சேஷி ஆத்மா சரீரம் பாவம்

உபாயம் உபேயம் -அனைத்தையும் காட்டி -உன் தனக்கும் குரிப்பாகில் கற்கலாம் –

கற்கலாம் திரு செவி சாத்தலாம் -கலை பரவும் தனி யானை

துருவனுக்கும் சங்கு தீண்டி நல் ஞானம் அளித்தது

பீதக வாடை பிரானார் பிரதம குரு -குறிப்பாகில் திரு உள்ளம் –ஆகில் –

யானைக்கும் அவனுக்கும் சாம்யம் –

பெரும் புறக் கடலை -விசாலம்-கடலும் புறமும் விசாலம்-

அடல் ஏற்றினை -செருக்கு உடைய -நிரந்குச ஸ்வா தன்ரியம் கொண்டவன்

பெண்ணை யானை -மிதுனம் –

எண்ணில்-அசந்கேயமான -முனிவர்க்கு அருள் தரும்

பத்தர் ஆவி-பக்தர்க்கு ஆவி-பக்தர் இவனுக்கு ஆவி – ஞானி ஆத்மைவ மேமதம் –மம ஆத்மா -பிரிய மனம் இன்றி

நித்திலத் தொத்து முத்து குவியல்-நிரதிசய கொள்ளக் குறை இலன் வேண்டிற்று எல்லாம் அளிக்கும் மணி வண்ணன் –

அரும்பு யுவா குமார -அலரை -த்யானம் செய்பவர்களுக்கு –

அமுதம் பொதியும் சுவை கரும்பினை-கனியை -உபாயம் உபேயம்-கரும்பும் கனியும் –

பெரியது சத் இருப்பது பிரமம் -க்ருபா சமுத்ரம் -விசிஷ்ட அத்வைதம்-கடல்-பெரும் புறம் வைத்து

சித் அசித் விசிஷ்ட -நிர் குணம் இல்லை –

திருக் கண்ண மங்கை -ஒரே திவ்ய தேசம் மிதுன பெயர் விளை நிலம் –

நீலன்-கலி கருமை நீலன் தனக்கு –

நான்கு விதம் -காக்கும் கண்ணன் உடையவன் காப்பான்

முனிய வேண்டாமே உடம்பு பகுதியில் வாசி பார்க்க வில்லையே நாம் –

மிதுனம் இருப்பதால் -நிச்சயம் காப்பான் –

அடைதல் -ஞானம் கத்யர்த்தா புத்யர்த்தா

எய்தற்கு அரிய மறைகளை –

பொலிந்து நின்ற பிரான்-ஸ்திர பிரதிஷ்டன் சர்வச்மாத்பரன் -சலிக்காமல் உபகாரம் செய்யும் பிரான் –

வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –

பெரியவர் -மதுர கவி–ஸ்ரீ ஆண்டாள் -பூதம் எதீந்த்ரர் பாஷ்ய காரர் – மிஸ்ரான்-மதுர கவி -அவயவங்கள்

உறு பெரு -செல்வம் -தந்தை தாய் அனைத்துக்கும் அந்வயம் –

மாதா பிதா -நம் ஆழ்வார் விஷயம் ஆள வந்தார்

அபிம்தன தன்ஜயம் – அப்பு இந்தனம் -தனம்-சரீரம் -பயன் அற்றது -வரதராஜ -தேசிகன்-இது உறு பெரும் செல்வம்

தனஞ்சய நிவர்தனம்-கோவர்த்தனம் -உபாதனம் அபாதனம் –

வரவாறு ஒன்றும் -வாழ்வு இனிதாய் -உரு மாறி தானே இருந்தான் -ஆயன்-

அளவிறந்த அந்தாதி ஆயிரம்-கல்யாண குணங்கள் -அளவு இன்றி

த்வத் ப்ராப்ய த்வமேவ -சாதனம் அவனை அடைய அவனே வழி -இதை சொல்லவே அருளி செயல்-

சம்சார நிவர்தக திரு மந்த்ரம் உபதேசித்த ஆசார்யர் மூலம் –

யானே என் தனதே இருந்த நிலை மாறி

யானும் நீ என் உடைமையும் நீ –

சீர் தொடை ஆயிரம் -மாறன் சீர் என்றும் திரு வாய் மொழியும் சீரும்

பர பக்தி பர ஞானம் பரம பக்தி -ஆழ்வாருக்கு

வகுளாபிராமம் ராமானுசன் -அவருக்கு அனுஜன் –

ஓடித் திரியும் யோகிகள் முதல் ஆழ்வார் -இடை கலி இருந்த இடத்தில் சேவை

திர்ஹன் இருப்பிடம் அழைக்கப்பட்டு -அடுத்து சேவை சாதிக்க

ஆழ்வார் சொன்ன படி இருந்ததை காட்டி -அர்ச்சாவதார சமாதி கடந்து

அதிலே இருந்து அழகை காட்டி ஆள கொண்ட தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார்

கர்ம ஆராதனம் பொய்கை நீர் வேண்டுமே பொய்கை ஆழ்வார் முதலில் சொல்லி -தேவ அர்ப்பணம் வந்தோம் –

அடுத்து -இதயத்து இருள் கெட இறை -உடையவன் காட்டி -அடுத்து சொல்லி -நாராயணன் -பர்யந்தம்

அடுத்து மா மலராள் தன்னோடு மாயன்-திருமால் காண்பித்த –

சாஸ்திரம் தான் -அனுபவித்து அருளி செயல்-

சீரிய நான் மறை செம்பொருளை செம் தமிழால் அளித்த பாண் பெருமாள்-

இடம் கொண்ட கீர்த்தி -உலகு வைத்து எடுத்த பக்கம்-புலவர் புகழ் கோலால் அளக்க -கற்று தெளிந்து

இனி அறிந்தேன் -காரணம் நீ கற்றவை நீ-தேறின பொருள் பரமத நிரசன பூர்வகமாக அருளியவர் –

சரீரம் ஆத்மா உடன் அவனை அணைந்து இருக்க வேண்டுமே அவன் என்று அறிந்த பின் –

தோளில் மாலை சரீர பிரத்யுக்தம் செம் தமிழ் மாலை ஆத்மா -விட்டு பிரியாமல் –

உற்றமும் உன் அடியார்க்கு அடிமை கொல்லி காவலன் -ஆழ்வாருக்கு விசெஷணம் இங்கே சொல்ல வில்லை –

உயிர் கொல்லி அஹங்காரதிகள் கொன்று பாகவத நிஷ்டை அருளியவர் -அவர்களுக்கு வாரம் கொடுத்த

கங்கை நீர் குடைந்தாடும் வேட்கை என் ஆவதே –

கர்ம நிஷ்டையுடன் பல்லாண்டு காப்பு -இடுவது -பெரி ஆழ்வார் நிஷ்டை சொல்லி

ஆண்டாள்-

விசிஷ்ட அத்வைதம் காட்டிய கண்ண மங்கை நின்றான் நீலன் –

மிக்க வேதத்தின் உல் பொருள் நிறுத்தினான்

‘திருவாய் மொழியே தாரக போஷாக போக்யங்கள் –

ஆரப் பொழில் சந்தன மரங்கள் சூழ்ந்த -கோதா ஸ்துதி ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த குல நந்தன வல்லி

கோல் தேடி ஓடும் – -ஹரி சந்தன மரம் சுத்தி உள்ள கொடி –

மாக வைகுந்தம் ஏகம் என்னுமே ஆகம் சேர் -நர சிங்கமதம் ஆகி –

அவனை காண ஏகம் என்னும் -இரும் தமிழ் நூல் புலவன் –

ஒன்பது நரசிம்கர் மட்டுமே சிந்தனை பண்ணி –

இரும் தமிழ் சாரம் -நவ வித புக்தி -கற்றவர் – ஈரத் தமிழ் இசை உணர்ந்தோர் க்கு இனியவர் –

கல்பக கொடியாக ஆக்கக் கூடியவர் நம்மையும்

பிராட்டி அவனுக்கு போல் ஆரப் பொழில்

செய்த வேள்வியர் வையத்து தேவராக -வாழ்வாராக ஆக்கி வைத்து –

திருவாய் மொழி இசை உணர்ந்த பெரியவர் சீரை பயின்று உய்யும் சீலம் கொள் நாத முனி

நெஞ்சால் வாரிப் பருகும் இங்கு

திரு மழிசை -ஆழ்வார் இணை அடி -ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளி

பாண் பெருமாள் -சென்னிக்கு -பிரணவ -அகில புவன –உக்தம்-சமஞ்சசம் –

ஸ்தோத்ர ரத்னம் 65 ஸ்லோகம் – 8- திரு மந்த்ரம்

25 த்வயம் 32 சரம ஸ்லோகம் அதனால்-

சதுச்லோகி -பிரம மீமாம்சம் 4 அத்யாயம் பிரமத்வமும் பிராட்டி மூலம் தான்

காரணத்வம்-விரோதி புற மத கண்டனம் -உபாயம் உபேயம்-

பிரேம பிரகர்ஷம் இயற்க்கை நாத முனிகளுக்கு -அதை பார்த்து அருள் பண்ணு ஆள வந்தார் –

நன் நெறியை அவர்க்கு உரைத்த உய்யக்கொண்டார் -தேசிகன்

தூய நெறி -பிரபத்தி

யோக சாஸ்திரம் குருகை காவல் அப்பன் -பக்தி சாஸ்திரம் -அது நெறி இது தூய நெறி

தை புஷ்யம் வர நாள் குறித்து –

தூயோமாய் வந்து தூ மலர் தூவி தொழுது –தூய நெறி

உள்ளம் உடல் தூய்மை இரண்டும்

வாயினால் பாடி சரீர சுத்தி

மனோ வாக் காயம் மூன்றும் சுத்தம்

உள்ள தூய்மை முக்கியம்-

மனத்திலோர் தூய்மை இல்லை-

ஆழியை அரங்க மாலை -அழுக்கு உடம்பு எச்சில் வாயால்-தூய்மை இல் தொண்டனேன் –

மனசால் அடிமை -தொண்டன் -சொல்லினேன் தொல்லை நாமம் –

மகா விசுவாசம் பூர்வகமாக வேண்டுமே –

யஸ்ய பிரசாதய கலையா – வரதனை சரண் அடைந்து -ஆள வந்தார் எம்பெருமானாரை கடாஷிக்க வந்த பொழுது

சரம ஸ்லோகம் காட்டிய அந்த யமுனை துறைவன்

அருளிய தூய நெறியை இந்த யமுனை துறைவன் ஆள வந்தார்

எம்பெருமானாருக்கு காட்ட –

92-29

பாவினால் இன் சொல் பன் மலர் கொண்டு -த்வயம் -அஷ்டாஷரம் வேத சாம்யம் –

த்வயம் அனைவருக்கும் அதிகாரம்

93-35

100-

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ .திருவரங்கத்து அமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் —

This entry was posted on June 2, 2015 at 6:45 pm and is filed under இராமானுச நூற்றந்தாதி, ராமானுஜ நூற்றந்தாதி. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog