ஆழ்வார்களும் ஆச்சார்யர்களும் அனுபவித்த திரு வரங்கன் -6-

ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார் பெரி ஆழ்வார் அனுபவம் பார்ப்போம்

இருவரும் திரு குமாரிகளை திரு மணம்- ஸ்ரீ சேர குல வல்லி நாச்சியார் -ஸ்ரீ ஆண்டாள்

பகவத் அனுகூல்யம் நிலைத்து நிற்க அடியார் சேர்க்கை வேண்டுமே -அடுத்த பதிகம் -இதில் அனுபவம்

ததீய சேஷத்வம்-நம சப்தம் -ஆழ்ந்த யாதாத்மிக அர்த்தம் –

நழுவினாலும் -பகவான் திறுஅடிகளில் விழுவோம்

அங்கே விஷயாந்தங்களில் விழுவோம்

மூன்றாவது பதிகம்- அபாகவாத சகவாசகம் இன்றி -என்பதை அருளுகிறார் .

அவனுக்கு -ஞானிகள் நித்ய யுக்த-என் ஆத்மா -அவனுக்கு பிரியம் என்பதால்

மம பிராணாக பாண்டவ -ஞானி என் ஆத்மா இது என் மதம் -பக்தராவி பெருமாள்

பக்தரை ஆவியாக கொண்டு -என்னது உனதாவியிலே அறிவார் ஆத்மா அவன் மதம் தோன்றும்

அறிவார்களுக்கு உயிர் –

இவரோ ஞானி தனக்கு ஆத்மா -கிருஷ்ணா சித்தாந்தம் இது -உபநிஷத் அவன் பரமாத்மா –

மகாத்மாக்கள் விரகம் சகியாமை–மார்த்வம்-வளத்தின் களத்தில் பூரிக்கும்

திரு மூழிக் களம் -பெருமான் காட்டிய திரு குணம்

போனகம் செய்த சேடம் தருவரேல் புனிதம் அன்றே -அன்றே புனித தன்மை அடைகிறோம்

உச்சிஷ்டம் சு பாவனம்

கலத்தது இட்டு –போல்

அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என் நாவுக்கே–என்- துற லாபம் அனைவருக்கும்

உங்கள் நாவுக்கு கண்ணன் சொல்லியே இனிக்க விலை

அவர் கூட -கண் நுண் சிறு தாம்பு-கட்டுன்ன பண்ணிய பெரு மாயனில்-என் அப்பன் – ஈடு பட

அப்பனில்-சொல்லி நினைவு வர –தென் குருகூர் நம்பி –

பக்தர் பக்தன் பின் அவனே

காண வாராய் ஆழ்வார் கதற –

நாத முனி பாட -நதாயா முனியே அதாக பகவத் பக்தி சிந்தையே

ஸ்தோத்ர ரத்னம்- சரணாகதி பண்ண இவர்கள் மூலம்-

தங்கம்-வெள்ளி-ஆச்சார்யர் -பகவான் –

வெள்ளி தானம் கொடுத்த வைபவம்

தங்க தானம் கொடுத்த வைபவம் –

தேட்டறும் திறல் -மெய் அடியார்கள் ஈட்டம்

வன மாலை மார்பனை-வாழ்த்தி மால் கொள் சிந்தையராய் -இவரும்

தென் அரங்கன்- தேட்டறும் -நம்மால் -இன்றி காட்டவே காணலாம் –

மணல் வெளியில் -கூட்டம்-நடை பயின்று -நம்மை பார்த்து சேவை-ஸ்ரீ பாதம் தாங்கி-அனைவர்க்கும் தனி அனுபவம் –

திரு மாது வாழ்- வனமாலை-கௌ ஸ்துபம்–துளசி -திரு ஆர மார்பு -பரத்வம்-

ஸ்ரீ வஸ்தம்-மரு -பீடம்-திரு மரு மார்பன் தன்னை சிந்தையுள் வைத்து

தேகம் சரீரம்-கேசம்-ரோமம்-

அச்சு தாலி ஆமை தாலி -ரஷிக்குமாம் உன்னை-சௌலப்யம்

வாட்டமில் மாலை-சாத்தி கொண்டு-

மால் கொள் சிந்தை யாராய் –

பிளந்தது தூணும் -கிளம்பியது செம்கண் சீயம் -மேட்டு அழகிய சிங்க பெருமாள்-

பத்தர் பேசின பித்தர் பேசின பேதையர் பேசினும் -கம்பர்

ஆட்டம் ஏறி-ஆடி ஆடி -சொல்லி பாடி எழுந்தும் பாடி துள்ளி –

கும்பிடு நட்டம் -கை தட்டுவதே -தாளம்-உலோகம் சிரிக்க நின்று ஆடி –

பீத ராக குரோத -விட்டு நித்ய யுக்த சததம் கீர்த்த யந்த

பிரகலாதன்- சீயம் கண்டு ஆடி-மெய்யடியார் -அயர்வு எய்தும் -ஈட்டம் கண்டிட கூடுமேல்

அதுதான் கண் பயன் ஆவதே

கங்கை தீர்த்தம்-ஆசை விட்டு-தொண்டர் அடி பொடி ஆட நாம்பெறில்-வேட்கை விட்டார் இது பெற்றதும்

கடு வினை களையும் –

அவன் செஷ்டிதம் சொல்லி சொல்லி பாகவதர் பிரபாவம் சொல்கிறார் -இவையே -நினைந்து

ஏவ காரம் ஆடி பாடி அரங்கா சொல்பவர் ஸ்ரீ பாத தூளி பெற்றால் போதும் –

மூன்று நாள் தங்கி சேவிக்க வேண்டும் திவ்ய தேசம் தோறும்

கங்கை கீதை கோவிந்தா காயத்ரி-புனர் ஜன்ம பிராப்தி

வேட்கை என்னாவதே என்கிறார் –

கொன்றை மலர்-பாததுழாய் -கலந்து இழி புனல்

தேவ பிரயாகை இரண்டு வர்ணம் -கங்கை சொன்னாலே ஏற்றம்-பெரி ஆழ்வார்

பாசுரம் சொல்லியே

வில்லி புத்தூர் விருப்புற்று குளித்து இருந்த கணக்காமே

அதே பலன் பெறுவோம்

ஸ்ரீ பாத தூளி மகிமை

திரு முற்றம் சேறு -சென்னிக்கு அணிவனே -அடுத்து

சொல்லி பாடி-பின்னை சரித்ரம்- வராக -ராமன்- மண் அளந்த -அனுபவம் நிரம்ப

பொன்னி பேர் ஆறு போல்

கண்ணா நீர் கொண்டு மண் -கோலம் -சேறு -சென்னிக்கு அணிவனே

மாயன் தமர் அடி –

வெண்ணெய் உடன் உண்ட ஆய்ச்சி கண்டு –

ஆர்த்த -கண்டு கொண்டாள்- கட்ட கட்ட -தோள்களில் வெண்ணெய் தடம் தோள்கள் உள் அளவும் கை நீட்டி

-நா தளும்ப – அம்மே என்று ஆசை உடன் கூபிடுவதுபோல் நாரணா என –

அடியவர்கள் சேவடி ஏத்தி வாழ்த்தும் -நெஞ்சமே

கரைசல் -கண்டு-

அவனை நினைந்து -திண்ணமான மதிள் -மெய் சிலிர்பவரை நினைந்து

தென் அரங்கன் என்னும் மேகம் திரு உள்ளத்தில் இருக்கும்

ரிஷி பெருமாள வந்தார்

வானமே நீலமாக மாற -மனசு -சிலிர்க்க உருக -ஊற்று வாய்

எற்றைக்கும் எழ ஏழு பிறவிக்கும் அடியாரை ஏற்ற –

தாள்கள் வணங்கி நாள் கடலை களிமினே –

ஆதி அந்தம் அனந்தன் அற்புதன்-

பக்தி இல்லாத பாவிகளும் உய்ந்திட தீதிலா நல் நெறி-சரணாகதி

காதல் செய்யும் என் நெஞ்சமே

தீதில்லாத -நல்- நெறி -சுலபம்- ச்வரூபதுக்கு அனுரூபம்

ச்வாதந்த்ரம் இன்றி -சுலபம்-

எப் பிறப்பிலும் காதல் செய்யும் என் நெஞ்சம்

அநந்ய பிரயோஜனர் —

வரக்கூடிய மானம் வருமானம் தவிர்க்கும் பிரான்-திரு கண்ண புர பாசுரம்

குந்தி தேவி-வருத்தம் கொடு

அனுக்ரகிக்க சொத்தைபிடிங்கி கொள்வான்

சேர்ந்து கசிந்து -வார நிற்பவருக்கு வாரமாகும் என் நெஞ்சம்

அணுக்கராக -செய்ய வாய் -ஆர மார்பன் –

கண்டவாற்றால் தனதே உலகு என்று நின்றான் -தேவ ராஜன்-

கரு நீல மலை-அருவி-ஒளி பட்டு –

புன்னகை–அருவி -வஷச்தலம்-பச்சை ஹாரம்-வெள்ளை மாலை- இடுப்பு –

சுழல்-சௌலப்யம் சௌந்தர்யம்-நாபி கமலம்-தாண்டி போகாமல்–விஷமா கதி

சேர்ந்து கசிந்து காண நீர்களாய் –

கிரீட மகுட சூடாவதம்சம்- மூன்றும் –

சலங்கை-முத்து -ஜல்பிதம்-ஆதி ராஜ்ய ஜல்பிதா -இவனே பர தேவதை -சொல்லி கொண்டே

எளியவன் -கிரீடம் -பரத்வம் ஸ்பஷ்டமாக காட்ட –

மாலை இட்டு இடும் தொண்டர் வாழ்வுக்கு மால் பித்து பிடித்து

அரச வாழ்வு பிடிக்காமல் அடியார் –

வண்டு கிண்டு நறும் துழாய் -தாமரை கண்ணனை -ஆடி பாடி –

கருணை ஆறு பெருக -திரு கண்களில் இருந்து -கரை உடைத்து –

புருவம் மேல் தடுக்க -காதுகளும் தடுக்க –

பிரசன்ன சீத மான திரு கண்கள் –

-மொய்த்து -என் அத்தன் அச்சன் -அரங்கனுக்கு -அடியார்களாகி -பித்தர்

ஆழ்வார் -அமரர் கோன் அர்சிக்கின்று –

பேய் பெண்ணே -பித்தர் ஆம் அவர் பித்தர் அல்லரே -மற்றை யாவரும் பித்தரே –

வாதம்பித்தம் கபம் -மூன்றும் -முறையாக படுத்தும் சரீரம் –

சொல்லின் இன் தமிழ் வல்லார்-தொண்டர் தொண்டர் ஆவார் பலன்

காஷ்டை நிலை அடைய பெர்வார் -எல்லையில் அடிமை திறன் –

அடுத்து -மூன்றாவது பதிகம்

பிரகலாதன்- விபீஷணன்- திருத்த பார்த்து -விலகி

கர்ணன் போல் -இன்றி -நெருப்பு பற்றி -குதித்து தப்புவது போல்

ஆபாச பந்து விட்டு பிராப்த பந்து அடைந்து –

அது போல் குலசேகரரும்–பிரயோஜனாந்த பரர விட்டு -ளைகிகர் விட்டு –

தடுப்பு நீங்க சத் சங்கம் வேண்டும்

தேக ஆத்மா அபிமானி-ச்வாதந்திர புத்தி விட்டு –

விஷயாந்த ஆசை கூடாமல்-

சேர்வதை முன்பு சொல்லி சேராதவரை

வையம் தன்னோடு கூடுவது இல்லை-

மெய்யில் வாழ்க்கையை-நித்யம் இல்லையே -மாறு பட்டு கொண்டே இருக்குமே –

வஸ்து நித்யம்-நிலை தானே மாறும் -அசேதனம் -மாறி கொண்டே இருக்கும் -இதை மெய் என கொள்ளும் வையம் –

யட்ஷன்-தர்ம புத்திரன்- ஆச்சர்யம் எது -பரம ஆச்சர்யம் எது -சேஷாகா -மிச்சம் இருப்பவன்-தூக்கி போகிறவனும் தான் நித்யம் –

மெய்யில் வாழ்கையை மெய்யாக கொள்ளும்

ஐ யனே -நிருபாதிக சுவாமி -ஆசை கொண்டேன்

இடையார் திறத்து நிற்கும்-மின்னிடை மடவார் -கூட மாட்டேன்

அரங்கன் மேல் காமம் வேண்டும் -இடையில் நிற்கிறான்-ஸ்ரீ பூதேவி நடுவில்

சீதா மத்யே சுமத்யமா -அழகிய இடை கொண்டவள் சீதை

பொய்யோ என்னும் இடையாளுடன் இடையில் உடன் போனான் -கம்பர்

மால் இழந்து ஒழிந்தேன் என் தன் மாலுக்கு

நரகாந்தரன் நல் நாரணன் இடம் பித்து கொண்டு -பாரினார் உடன் கொடாமல் –

இச்சா மோகி-மந்திர புஷ்பம்-பீதாம்பர -சாஷாத் மன்மத மன்மத சொல்லி –

சோறு கண்ட இடம் சொர்க்கம் என்று இருப்பாருடன் சேராமல் –

வாழ்வதற்கு உண்டு-உண்பதற்கு வாழாமல்

யோகி போகி -ரோகி–கழுத்துக்கே கட்டளையாக –

உண்டி உடையே -கூடும் மண்டலம்-சாருவாக மதம்-முதலில் கண்டனம் -ஈட்டில் –

அண்ட வாணன்-இதை படைத்தவன்–இடம் ஆசை கொண்டு-உன்மத்தம்-காண்பனே

தீதில் நல் நெறி நிற்க -பேதை மணவாளன் தன் பித்தனே -புருஷகாரம் –

சாஸ்திரம் புறம்பாக போவார் இடம் சேராமல் –

ஆதி அரங்கன்-

எம்பிரானுக்கு எழுமையும் பித்தனே –

என்னை போல் அல்லாதவர் உடன் சேராமல்

அநந்ய சேஷத்வம் அநந்ய போக்யத்வம் அநந்ய உபாயத்வம்-அறிந்த

யாரோடும் கூடும் சித்தம் தவிர்த்த உபகாரன் —

அவனே அவனே என்று பைத்தியம் பிடிக்க வைத்த உபகாரம் –

அரசனாய் இருந்து இழந்தவனை -தொண்டர் தொண்டர் ஆக்கி –

பித்தனாய் ஒழிந்தேன் எம் பிரானுக்கு

பேயனாய் ஒழிந்தேன் -பேயரே எனக்கு யாவரும் –

யானும் ஒரு பேயனே இவர்க்கும் -பேசி என் –

சிறை சாலை உள்ளம் வெளியிலும் நடுவில் கம்பி —

ஆயனே அரங்கா என்று அழைகின்றேன் –

தனி பெரும் பித்தனாய் அருளிய இந்த பதிகம் சொல்ல –

-ஏதம் ஒன்றும் சாராது பலன் சொல்லி நியமிக்கிறார்

அவர் பட்ட விசனமின்றி

தங்கு சிந்தை-அநந்ய கதித்வம் –

தேவரையும் அசுரரையும் திசைகளையும் படைத்தவனே

யாவரும் வந்து அடிவணங்க -அரங்கனாக –

-ஏவரும் வெஞ் சிலை வலவா 8 -10

திக்கு படைத்ததே தான் சயனிக்க தானே -மேலை கீழை வீடு இரண்டையும் சேர்த்து அருளி –

நடந்து காட்ட -அங்கு-சேவை சாதிக்க –

குலசேகர ஆழ்வார் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

This entry was posted on December 25, 2011 at 5:50 pm and is filed under Srirengam. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog