திருவாய்மொழி-9-10-மாலை நண்ணித் தொழுது எழுமினோ -ஸ்ரீ கிருஷ்ண பிரேமை ஸ்வாமிகள் ..

மாலை நண்ணித்  தொழுது எழுமினோ வினை கெட
காலை மாலை கமல மலர் இட்டு நீர்
வேலை மோதும் மதிள் சூழ் திருக் கண்ண புரத்து
ஆலின் மேலால் அமர்ந்தான் அடி இணை களே –9-10-1
பிரம்மா நிஷ்டர் ஞானி கோபி மாறி மாறி பாவம்
கண்ணனுக்கே ஆம் அது காதல்
திரு கண்ண புரம்-பிர பத்தி பண்ணினவருக்கு – அவன் செய்யும் உபகாரம்
உபதேச பதிகம்
மால்-விஷ்ணு/மாயாவி-பர வஸ்து
அவனை சரண் அடைந்து-பக்தி பண்ணி-
வினைகள் ஒரு அஞ்சலி மாத்ரம் கெடும் படி
புஷ்ப கைங்கர்யம் செய்து
அலைகள் மதிள் மோதி –
கள் அவிழும் மலர் இட்டு நீர் இறைஞ்சுமின்
நள்ளி சேரும் வயல் சூழ் கிடங்கின் புடை
வெள்ளி ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திரு கண்ண புரம்
உள்ளி நாளும் தொழுது எழுமினோ தொண்டரே !–9-10-2
தேன் ஒழுகும் புஷ்பம்-சுகந்தம் உள்ள மலர்
கைங்கர்யம் நிலைக்க
நள்ளி-நண்டு-நீர் வளம் ‘
வெற்றிலை கிடங்கு உண்டு
வெள்ளி சுக்ரன்-ஆகாசம் அளவு உயர்ந்த மதிள்
17உள்ளி நினைத்தாலே போதுமே

திவ்ய தேசம் பெயரை சொன்னாலே எழுச்சி
தொண்டர் ! நும் தம் துயர் போக நீர்யேகமாய்

விண்டு வாடா மலர் இட்டு நீர் இறைசுமின்
வண்டு பாடும் பொழில் சூழ் திரு கண்ண புரத்து
அண்ட வாணன் அமரர் பெருமானையே –9-10-3
எல்லாம் அவன் சங்கல்பம்

ஏக மனச ஒன்றே வேண்டும்
விண்டு -மலர்ந்த
புஷ்பம் மூக்கில் படாமல் இருக்க வேண்டும்
ஆசை பட கூடாது அவனுக்கு என்றே
வண்டும் ஹரி கதை பாடும்
மானை நோக்கி மடப் பின்னை தன கேள்வனை
தேனை வாடா மலர் இட்டு நீர் இறைசுமின்
வாளை யுந்தும் மதிள் சூழ் திரு கண்ண புரம்
தான் நயந்த பெருமான் சரண் ஆகுமே 9-10-4
மான் போன்ற திரு கண்

அகிலம் மதுரம் -தேன் போன்றவன்
ஆசை பட்டு நித்ய வாசம் செய்கிறான் இங்கே
சரணம் ஆகும் தனதாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்
மரணம் ஆனால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான்
அரண் அமைந்த மதிள் சூழ் திரு கண்ண புரத்
தரணி ஆளன் தான தன்பர்க்கு அன்பாகுமே -9-10-5
ஸ்ரீ பாதம் அடைந்தவர் அனைவருக்கும் உஜீவனம்

ஒரே பந்து இவனே -அபயம்-
ஆத்மா பந்து -அதிகாரி கால தேசம் நியமனம் இல்லையே
காலம் நோக்கி காத்து இருக்கிறான்
கருத்து கொண்டு ரஷிகிறான்
அஞ்சலி ஒன்றாலே -மித்ர பாவேன –
வேறு ஒன்றும் சாதனை இன்றி- சர்வ தர்மமும் விட்டு –
கிருபைக்கு அவன் ஒருவனே -சித்த உபாயம்
அநந்ய சரண்யன்- சத் சங்கம் கொடுத்து முமுஷ்த்வம் வர உதவுகிறான்
உயர்ந்த பரி பக்குவம்-திட விசுவாசம் –
அடைந்த அன்பர் பக்தர் -அன்பர்க்கு அன்பு
அன்பனாகும் தான தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்
செம் பொன் ஆகத்து அவுணன் உடல் கீண்டவன்
நன் பொன் ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திரு கண்ண புரத்
தன்பன் நாளும் தன மெய்யர்க்கு மெய்யனே –9-10-6
சரண் அடைய தான் திரு அடி
நடக்க இல்லை-தாசாம் ஆவிர்பூது
திடீர் தோன்றி திடீர் மறைய
திரு மேனி எல்லாம் அன்பர் கார்யம்
சங்கல்பம் மாதரம் -திரு கரம் அபயம் ஒன்றே பலன்
சத்ய சங்கல்பன் -புகல் இடம்
சம்சார வெய்யில்-பாத சாயா -திருஅடி நிழல்
அனா சாரம் துரா சரம் நிறைந்து
வைராக்கியம் இல்லை பேராசை தானே வரும்
ந தர்ம நிஷ்டாமி -நோற்ற நோன்பு இலேன் நுண் அறிவிலேன்
காஷ்ட பாஷ்ட சன்னிதன்-பரமாம் கதி கூட்டி போவான்
மோஷம் இச்சேதி ஜனார்த்தனன்
மரணம் ஆனால் -இது தான் சாதனமா -ஸ்ரீ வைகுண்டம் கதவை திறந்து வைத்து
சர்வ சாதாரணம் மரணம் -போவது நிச்சயம்
எப்பொழுது திரு அடியில் சேர்த்து கொள்ளலாம் என்று காத்து -பிராரப்த கர்ம தொலைத்து
இகம் பரம் லாபம் -கொடுத்தது கொடுத்தது தான் -எதிர் பார்த்து கொண்டு இருக்கிறான்
சக்ருதேவ பிர பன்னாயா ஒரு தடவை பண்ணினால் போதுமே
திரு நாம சங்கீர்த்தனம் போல் ஆச்சார்யர் சொல்ல அர்த்தம் புரியாமல் திரும்பி சொன்னாலும் கொடுக்கிறான்
அந்திம ஸ்மிர்த்தி  கூட வேண்டாம் என்கிறான்

அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்தம் -என் பக்தன்-அபிமானித்து
நஜாமி பரமாம் கதிம்
இவன் தன பக்கிளில் பரந்யாசம்-பாரம் ஒப்படைத்த அன்றே
இவனை ஒழிய தனக்கே செல்லாமை -பரம ஏகாந்தி இவன் –
இவன் ருசியை அநு சந்தித்து -முமுஷ்த்வம் பூர்ணம் வர
காத்து இருந்து அவசர பிரதீஷனாய் இருந்து –மே பக்தன் பிரனச்ய
பரம பதம் கொடுக்கும் உபகாரகன் —
தரணி ஆளன் சௌரி ராஜன் கீழ கோட்டை  ஸ்ரீ -ரெங்க ராஜனுக்கு
மேல் கோட்டை -திரு நாராயண புரம்
 வட கோட்டை திரு மலை
தென் கோட்டை அழகன்
தனது அன்பர்க்கு அன்பு -அரசன் என்று பயப் பட வேண்டாம்

அன்பன்-சகன்

காகம் விபீஷணன் குகன் அனைவருக்கும்
சர்வே அதிகாரி பிர பத்திக்கு-
ஹிரண்யன் கோஷ்ட்டி-தான் இல்லை
நம்பி கெட்டவர் இல்லையே  –
அசத் பிரமே -பொய் என்றால் நீயே பொய்
மெய்யன் ஆகும் விரும்பி தொழுவார்க்கு எல்லாம்
பொய்யன் ஆகும் புறமே தொழுவார்க்கு எல்லாம்
செய்யில் வாளை யுகளும் திரு கண்ண புரத்து
ஐயன் ஆகத்து அணைப்பார் கட்கு அணியனே –9-10-7
ஸ்ரத்தை விசுவாசம் நிரூபித்து கொண்டு இருப்பான்

சுக்ரீவன் மந்த விசுவாசம்-திட விசுவாசம் தானே கொடுத்தான்
துரி யோதனன் -பொய்யனாகும் புறமே தொழுவார்க்கு எல்லாம்
பாண்டவர் -மெய்யனாகும் விரும்பி தொழுவார்க்கு எல்லாம்
எண்ணமே பலிக்கும் படி செய்கிறான்
செய்-வயல் மீன் துள்ளும்
ஐயனை ஆகத்தில் அணைத்து – ஹிருதயத்தில் வைத்து
அணியனாகும் தன தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்
பிணியும் சாரா பிறவி கெடுத்து ஆளும்
மணி பொன் ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திரு கண்ண புரம்
பணிமின் நாளும் பரமேட்டி தன பாதமே –9-10-8
சுலபன்-அணியன்
பிர பன்ன கோஷ்டி தனி வர வேர்ப்பு
மதிள்-பல -அபராஜித ஸ்ரீ வைகுண்டம் காந்தி சுவர்ண ஜோதி
பரமேஷ்டி தானே இவன் –
பாதம் நாளும் பணியத் தணியும் பிணி
ஏதம் சாரா எனக்கேல் இனி என் குறை ?
வேத நாவர் விரும்பும் திரு கண்ண புரத்து
ஆதியானை அடைந்தார்க்கு அல்லல் இல்லையே–9-10-9
நித்யமும் திரு அடி சேவித்து
ஆசை ஒன்றே வேண்டும்-அவன் நடத்தி காட்டுவான்
பரம அனுகூலன்
மயா அனுகூலேன -துக்க ஹேது பாபமும் வராது
குறை ஏது-வைதிகர் வேத கோஷம் –
அவனே புகல் இடம் என்று அடைந்தால் அல்லல் இல்லையே
இல்லை அல்லல் எனக்கேல் இனி என் குறை ?
அள்ளி மாதர் அமரும் திரு மார்பினன்
கல்லில் ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திரு கண்ண புரம்
சொல்ல நாளும் துயர் பாடு சாராவே –9-10-10
ஸ்ரீ வல்லபன்-குறை அனைத்தையும் தீர்க்க
திரு கண்ண புரம் சொல்ல -பக்தி பிர பன்னம் அனுஷ்டானம்
இல்லாதவர் -பரி பக்குவம் இல்லாதவர்-கூட சொல்லி பெறலாம்
திரு கண்ண புரம் என்ற ஒரே திரு நாமம் –
என்னை சேர்ந்தவன் என்று அபிமானித்து -தெரியாமல்
பாரிகாசம் ஏளனமாக சொன்னாலும் கரை ஏற்றி தீருவேன் என்று கங்கணம் கட்டி கொண்டு இருக்கிறான்
உக்தியை சொல்லி சமஸ்த துக்கம் போக்குவர்
கல்லில் ஏய்ந்த -அரையர் ஐதீகம்
சொக்கட்டாம் திரு புகலூர்
சோழ அரசன் இடித்து கல் கொண்டு போக
கல்லில் ஏய்ந்த மதிள் -மங்களாசாசனம்
காயம் இன்றும் சேவை- சொத்தை காத்தான்
பாடு சாரா வினை பற்று அற வேண்டுவீர் !
மாடு நீடு குருகூர் சடகோபன் சொல்
பாடலான தமிழ் ஆயிரத்துள் இப் பத்தும்
பாடி ஆடி பணிமின் அவன் தாள்களே –9-10-11
வினைகள் வாசனை உடன் அற்று போகும்
இப் பத்தையும் பாடி ஆடி அவன் திரு அடி சேவித்து உஜீவனம்
மாலும் அது வாஞ்சை முற்றும் மன்னு உடம்பின் முடிவில்
சால நண்ணி செய்வன் எனத் தான் உகந்து –மேல் அவனை
சீரார் கண புரத்தே சேரும் எனும் சீர் மாறன்
தாரானோ நம் தமக்கு தாள் ?-திரு வாய் மொழி நூற்று அந்தாதி –90
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

Leave a Reply


Discover more from Thiruvonum's Weblog

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading