ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –101–

அநாதிர் பூர்ப்புவோ லஷ்மீஸ் ஸூ வீரோ ருசிராங்கத
ஜநாநோ ஜனஜன்மாதிர் பீமோ பீம பராக்ரம–101-

  1.  அநாதி
  2.    பூர்புவ
  3.   லக்ஷ்மீ
  4.   ஸூ வீர
  5.    ருசிராங்கத
  6.   ஜநந
  7.   ஜநஜந்மாதி
  8.    பீம
  9.    பீமபராக்ரம

அவனே எல்லாவற்றுக்கும் காரணம் என்பதால் அவனுக்கு தோற்றம் இல்லை. மற்ற உயிரினங்களின் எடையைத் தாங்கும் பூமியை அவர் ஆதரிக்கிறார், மேலும் அவர் அதன் சிறப்பையும் பெருமையையும் அடையாளப்படுத்துகிறார். அவர் மிகுந்த வீரம் கொண்டவர், மேலும் அவர் மிகவும் அழகான மற்றும் நேர்த்தியான தோள்பட்டை ஆபரணங்களைக் கொண்டுள்ளார். அவர் அனைத்து உயிரினங்களையும் உருவாக்குகிறார், மேலும் அனைத்து உயிரினங்களின் பிறப்பின் மூல காரணமும் அடிப்படை ஆதாரமும் ஆவார். அசுரர்கள் மற்றும் பிற தீய சக்திகளின் இதயங்களில் அச்சத்தை ஏற்படுத்தியவர்.

அநாதி: – படைப்புக்கு அதிகாரி தெய்வங்களாக இருக்கும் பிரம்மா முதலியவர்களாலும் அடையவும்,
அறியவும் அரியராய் இருப்பவர் பக்தியில் திளைக்கும் எளியவர்களால் கிட்டுவதற்குச் சுலபமானவராய் இருக்கும்
காரணத்தால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் அநாதி: என்று சொல்லப்படுகிறார்.

பூர்புவ: – கடைத்தேறிய ஆத்மாக்களுக்குத் தாங்கும் நிலையமாகத் தாமே இருப்பவர் ஆகையாலே
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் பூர்ப்புவ: என்று போற்றப்படுகிறார்.

லக்ஷ்மீ: – தம்மை அடைந்தவர்களுக்கு அனைத்து நன்மைகளும், சுபமும், சிறப்பும் தாமேயாக இருப்பவர் ஆகையாலே
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் லக்ஷ்மீ: என்று கருதப்படுகிறார்.

ஸுவீர: – தம்மைச் சரணடைந்தோருக்கு உண்டாகும் தடைகளை நீக்கி நன்மையை அடைவிக்கும் திறலாகத்
தாம் இருப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸுவீர; என்று கொண்டாடப்படுகிறார்.

ருசிராங்கத: – தமது திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தைத் தமது பக்தர்கள் கண்டு அனுபவித்துத் தொழும்படியாக
அருள்செய்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ருசிராங்கத: என்று போற்றப்படுகிறார்.

ஜனன: – பக்தியே இல்லாதவர்களும் தன்னை உணர்ந்து பக்தி செய்யும்படியாக அவர்களை ஆக்கும்
அருள் செய்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஜனன: என்று கொண்டாடப்படுகிறார்.

ஜனஜன்மாதி: – பக்தியில் பிறக்கும் புதிய பிறவியைத் தருவதோடல்லாமல் அந்தப் பக்திமயமான பிறப்புக்குப்
பலனாகவும் தாமே இருந்து அருள்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஜனஜன்மாதி: என்று போற்றப்படுகிறார்.

பீம: – உயர் நிலையும், உய்வும் அடைய அக்கறை கொள்ளாமல், அவன் அருள் செய்வதையும் விலக்கியபடித் தங்கள்
உணர்ச்சிகளின்படிச் செல்வோருக்குப் பயமே உருவாக இருப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் பீம: என்று சொல்லப்படுகிறார்.

பீமபராக்ரம: – தம்முடைய பராக்ரமத்தால் தீயோர்களுக்கு அச்சம் விளைவிக்கும் லீலைகளை உடையவர்
ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் பீமபராக்ரம: என்று சொல்லப்படுகிறார்.

தொடக்கமற்றவன் {அநாதி},
பூமி மற்றும் காரணங்கள் அனைத்தின் கொள்ளிடம் {பூர்ப்புவன்},
செழிப்பின் தேவியை எப்போதும் தன் புறத்தில் கொண்டவன் {லக்ஷ்மீ},
வீரர்கள் அனைவரிலும் முதன்மையானவன் {ஸுவீரன்},
அழகிய கங்கணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன் {ருசிராங்கதன்},
உயிரினங்கள் அனைத்தையும் உண்டாக்குபவன் {ஜநநன்},
உயிரினங்கள் அனைத்தும் பிறப்பதற்கான மூலக் காரணன் {ஜநஜந்மாதி},
தீய அசுரர்கள் அனைவரையும் அச்சுறுத்துபவன் {பீமன்},
பயங்கர ஆற்றலைக் கொண்டவன் {பீமபராக்ரமன்};(114)

ஸ்ரீ கஜேந்திர மோஷம் –

941-அநாதி -விலங்கான யானைக்கு தம்மையே தந்தவர் -ஆனால் தேவர்களுக்கு தாழ்ந்த பலனைக் கொடுப்பவர் –
942-பூர்புவ -பகவானுக்கு அடியவன் நான் என்று உணர்ந்த தூயவனுக்கு சிறந்த அடையும் இடம் ஆனவர் –
943-லஷ்மீ -பக்தர்களுக்குச் செல்வமாக இருப்பவர் –
944-ஸூ வீர -பக்தர்களின் ஆபத்தைப் போக்கும் சிறந்த சக்தி உடையவர் –
945-ருசி ராங்கத-அடியார்கள் கண்டு களிக்கத் தன் அழகான திருமேனியைக் கொடுப்பவர்

ஸ்ரீ அவதாரத்துக்கும் திரு விளையாடல்களுக்கும் பயன் –

946-ஜனன -அறிவு மழுங்கிய ஜீவர்களுக்கும் தன்னை அடைவதற்கு தகுந்த உடலைக் கொடுத்துப் பிறப்பித்தவர் –
947-ஜன ஜென்மாதி -மக்களின் பிறவிக்கு தானே பயனாக இருப்பவர் -பெருமானை அடைவதே பிறவிப்பயன் –
948-பீம-இப்படிப்பட்ட அருளை விரும்பாதவர்களை நரகம் முதலான துன்பங்களால் பயப்படுத்துபவர் –
949-பீம பராக்கிரம -உலகிற்கு தீங்கு செய்யும் அசூரர்களுக்கு அச்சம் தரும் பேராற்றல் உடையவர் –

7-கஜேந்திர மோஷ பரமான திவ்ய நாமங்கள் -912-945-

8-ஸ்ரீ பகவான் செய்து அருளும் செயல்களின் பிரயோஜனம் சொல்லும் திரு நாமங்கள் -946-982-


941-அநாதி
ந ஆதியதே -ஆதியாக – புருஷார்த்தமாக -ஏற்க்கப்படாத -ஈஸ்வரோஹம் என்று இருப்பாரால் அறியப்படாதவன்

இவனையே ப்ராப்யம் ப்ராபகமாய்க் கொள்ளாமல் இருப்பதால் ஸ்வாமி என்று ஏற்றுக் கொள்ளாமல் இருப்பார்களே

ஏவம் திர்யக் யபி பக்தேஷு விவஸ ( கட்டுப்பட்டு -பக்த பராதீனனாக இருந்து )
ப்ரஹ்மாஷு பல்கு பலம் பிரயச்சதி (அல்ப பலன்களைக் கொடுத்து அனுப்புவான் )

யஸ்மாத்
அநாதி₃꞉ ;
தைர் அந்ய பரைர் ந ஸ்வாமித்வேந அதீ₃யத இதி ॥
அருளை ஈ என் அம்மானே என்னும் முக்கண் அம்மானும் பிரமன் அம்மானும் தேவர் கோனும் தேவரும் ஏத்தும் அம்மான் -10-7-7-

அங்கும் இங்கும் வானவர் தானவர் யாவரும்
எங்குமினையை யென்றுன்னை அறியகிலாதலற்றி
அங்கம் சேரும் பூ மகள் மண் மகளாய் மகள்
சங்கு சக்கரக் கையவனென்பர் சரணமே-8-3-1-

இப்படி விலங்கான கஜேந்த்ரனுக்கும் வசப்பட்டு பிரம்மாதிகளுக்கும் அற்ப பலன்களையே கொடுப்பவர்

வேறு பலன்களை விரும்பும் அவர்களால் ஸ்வாமியாக அறியப் படாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றிற்கும் தாம் காரணமாக இருப்பதால் தமக்கொரு காரணம் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்ய பிராணனை உயர்ந்த பக்தனாகக் கொண்டவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. அனாதி – ஆரம்பம் இல்லாதவன்

‘ஆதி’ என்ற சொல்லுக்கு ‘ஆரம்பம்’ என்றும், ‘அனாதி’ என்பது ‘ஆரம்பமும் தோற்றமும் இல்லாத ஒன்று’ என்றும் பொருள்படும். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஆதிஹ் காரணம் அஸ்ய ந வித்யதே இதி அனாதிஹ், ஸர்வகாரணத்வாத் – பிறவற்றிற்கும் அவரே காரணம் என்பதால் அவருக்கு எந்தத் தோற்றமும் இல்லை, மூல காரணமும் இல்லை, எனவே அவர் அனாதி, தோற்றம் இல்லாதவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘.

பகவானே எல்லாக் காரணங்களுக்கும் காரணம், அவருக்கு எந்த அடிப்படைக் காரணமும் இல்லை. எனவே அவர் அனாதிஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஆரம்பம் இல்லாதவர்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தை – தைஹ் அந்யபரைஹ் ந ஸ்வாமித்வேன அதியதே இதி அனாதிঃ – பிரம்மா போன்றவர்களால் உச்சநிலையாக உணரப்படாதவர் என்று விளக்குகிறார். பிரம்மா தனது வரம்புகளை உணர்ந்து தன் அகங்காரத்தை அடக்க பகவான் தனது லீலைகளை நாடினார். ஸ்ரீ பட்டர் பகவானின் லீலைகளான மது மற்றும் கைடபனால் பிரம்மாவிடமிருந்து வேதங்கள் திருடப்பட்டது, ரோமாசர் முனிவர் போன்றவர்களைச் சந்திக்கச் செய்வதன் மூலம் தனக்கு வரையறுக்கப்பட்ட ஆண்டுகள் இருப்பதை பிரம்மா உணர்த்துகிறார்.

ஸ்ரீ ஸ்ரீமுஷ்ணம் ஆண்டவன், “ந தியதே இதி அனாதிஹ்” – பக்தரல்லாதவர்களுக்குத் தன்னைக் கொடுக்காதவன் என்று நாமத்தை விளக்குகிறார்.

பகவான் தனது பக்தர்களின் பாசத்திற்கு கட்டுப்பட்டவர், அதனால் கஜேந்திரன் போன்றவர்கள் அவரை எளிதில் அடைகிறார்கள். தேவர்கள் தங்களுக்குத் துன்பம் நேரும்போதும், அவருடைய உதவி தேவைப்படும்போதும் மட்டும் தம்மிடம் விரைந்து செல்வதால், பகவான் பரம தெய்வமாக உணரப்படுவதில்லை. மற்ற நேரங்களில், அவரை அடைவதில் தங்கள் முயற்சிகளை அர்ப்பணிப்பதை விட, தங்கள் பதவிகள் போன்ற பிற நன்மைகளுக்காக அவர்கள் ஏங்குகிறார்கள். இவ்வாறு, பகவான் அனாதிஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் பலரால் உச்ச தெய்வமாக உணரப்படவில்லை, அதாவது எளிதில் அடைய முடியாதவர்.

அகந்தையினாலும் அகந்தையினாலும் உந்தப்பட்டவர்களால் பகவானை உணர முடியாது என்பதால், பகவான் அனாதி என்று ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் விளக்குகிறார்கள்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘த-தானே’ என்பதன் அர்த்தம் ‘கொடுப்பது’ என்பதிலிருந்து பெறுகிறார், மேலும் ‘ந அதியதே இதி அனாதிஹ்’ – எளிதில் அடைய முடியாதவர் என்று விளக்கம் தருகிறார். நம் மனம், இந்திரியங்கள் முதலியன இருந்தாலும் நமக்கு ‘வழங்கப்படாதவர்’ ந ஆதியதே = க்ரிஹ்யதே சமனஸ்கைঃ ஞானேந்த்ரியைঃ கர்மேந்த்ரியாயிஶ்ச இதி அநாதிঃ. புத்தி அல்லது செயல்கள் அதாவது மனம் மற்றும் இந்திரியங்கள் மூலம் அவர் நம்மை அணுக முடியாது என்பதே இதன் பொருள்.

ஸ்ரீ வசிஷ்டரின் ஒரு மாற்று விளக்கம் என்னவென்றால் – ந ஆதியதே ஸ்வீக்ரியதே ஸ்வோத்பவயா கிஞ்சித் அபாரம் நிமித்த காரணம் அனேன ஸோ அனாதிஹ் – எவன் தன் இருப்புக்கு வேறு எந்தக் காரணமும் தேவையில்லாதவனே அனாதி – வேறுவிதமாகக் கூறினால், வேறு எதுவும் இருப்பதற்கு முன்பு இருந்தவன்.


942-பூர்புவ
உண்மையில் வாழ்பவருக்கு இருப்பிடம்

ப₄வதீதி பூ₄꞉ ஸ்வ தா₃ஸ்ய ஜ்ஞாநேந ஆத்ம லாப₄வான், தஸ்ய பு₄வ꞉ ஸ்வயமேவ பூ₄꞉ – பத₃ம் ப₄வதீதி
பூ₄ர்பு₄வ꞉ ।
அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சேத் வேத சந்த மேநம்ததோ வித்து

மய்யேவ மந ஆதத்ஸ்வ மயி புத்திம் நிவேஸய.–
நிவஸிஸ்யஸி மய்யேவ அத ஊர்த்வம் ந ஸம்ஸ்ய-–৷৷12.8৷৷

இக் காரணத்தாலே என்னிடம் நெஞ்சைச் செலுத்து -என்னிடம் பரம ப்ராப்யம் என்னும் உறுதியைக் கொள்வாய் –
இப்படிக்கு கொண்ட யுடனேயே என்னிடம் வாழ்வாய் இதில் ஐயம் இல்லை

கஜேந்த்ரனிடம் நீ என்னிடம் வஸிப்பாய் என்பதில் ஐயம் இல்லை

நீதி வானவர் –சேஷ பாவம் அறிந்து கைங்கர்யம் -அநீதி மண்ணவர் இங்கு
திருவுள்ள வாழ் கோனாரை அடியேன்
கடல் வண்ணங்கள் பூதங்கள் மண் மேல் -இருக்க வேண்டும் படி இருப்பவர்கள் பூ சத்தாயாம்
யானே நீ என் உடைமையும் நீயே அறிந்தவர்களுக்கு இவனே பூமி வாசல் ஸ்தானம்

அவனை சேஷி ஸ்வாமி அறிந்தவன் பூ -இருப்பவன்
கடல் வண்ணன் பூதங்கள் -5-2-1-
ஸ்வரூப ஞானம் உள்ளவனுக்கு புவ இருப்பிடம்
உன்னைக் கொண்டு என்னுள் வைத்தேன் என்னையும் உன்னில் இட்டேன் -பெரியாழ்வார் -5-4-5-
முன்பே 430 பார்த்தோம்

பகவானுக்கு அடிமைப் பட்டவன் என்ற ஞானம் உடைய பக்தனுக்குத் தாமே இருப்பிடமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமான பூமிக்கும் ஆதாரமானவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூ -நிறைவானவர் -புவ -உலகத்திற்குக் காரணம் ஆனவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் –

—————-

  1. அனைவரையும் ஆதரிப்பவர்

‘புஹ்’ என்றால் ‘ஆதரவு அல்லது சுமை தாங்குபவர்’ மற்றும் ‘புவா’ என்றால் ‘பூமி’ என்று பொருள். இந்த அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘பூஹ் ஆதாரா புவஹ் ஸர்வபூதா ஆஷ்ரயத்வேன ப்ரஸித்தாயா பூம்யாஹ் புவஹ் அபி புஹ் இதி புர்புவாஹ் – மற்ற எல்லா உயிரினங்களின் எடையையும் தாங்கும் பூமியைத் தாங்குகிறார், எனவே அவர் புர்புவா அல்லது பூமியின் ஆதரவாளர்’ என்று விளக்குகிறார்.

அவர் பூமிக்கு அதன் மேற்பரப்பில் உள்ள அனைத்து பொருட்களையும் தாங்கும் வலிமையை வழங்குகிறார், எனவே அவர் புர்புவா அல்லது பூமியைத் தாங்குபவர் என்று சரியாக அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்லோகம் 34 இல், பகவான் மஹீதரா என்று அழைக்கப்படுகிறார், இதற்கு ஒத்த அர்த்தம் உள்ளது – ‘பூமியை ஆதரிப்பவர்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் சன்மார்க்க வழியைப் பின்பற்றுபவர்களை ஆதரித்து விடுவிக்கிறார் என நாமத்தை விளக்குகிறார். அக்ரூரர், விதுரர், உத்தவர் ஆகியோர் தர்மத்தைப் பின்பற்றிய ஞானிகளின் வாழ்க்கையை எடுத்துக்காட்டுகிறார்.

திருவள்ளுவர் ‘வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும் தெய்வத்துள் வைக்கப் படும்’ (திருக்குறள் 50) அதாவது ‘பூமியில் வாழ்பவன், அவன் வாழ வேண்டிய (நீதியாக), சொர்க்கத்தில் வசிக்கும் கடவுள்களில் வைக்கப்படுவான்’ என்று கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: ‘பவதி இதி புஹ் – ஸ்வாதஸ்ய ஞானேன ஆத்மலாபவன்; தஸ்ய புவஹ், ஸ்வயமேவ புஹ் = பதம் இதி புர்-புவஹ்” – தான் இறைவனின் சேவகன் என்றும், இறைவன் எஜமானன் என்றும் சரியான அறிவைக் கொண்டவர், பூவாக இருப்பவர் – உண்மையில் வாழ்பவர். அந்த நபருக்கு, பகவான் ஒரு உறைவிடம் அல்லது ஆதரவு – (பு), எனவே அவர் புர்-புவாஹ் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘பு – சத்தாயம்’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறுகிறார், அதாவது ‘இருப்பது, வாழ்வது’. ஸ்ரீ வசிஷ்டரின் விளக்கம் ‘பிரதமோ பூ சப்த ஆதார வாச்சகஹ் ப்ரதமந்தோ, த்விதீயஶ்ச ஷஷ்ட்யந்தஹ் ப்ரிதிவி வாச்சகஹ்’. பகவான் புவா புஹ் – அனைத்து ஆதரவின் ஆதரவு. இந்த அர்த்தத்தின் அடிப்படையில் வெவ்வேறு விளக்கங்களைப் பார்க்கலாம்.

ஸ்ரீமத் ஸ்ரீமுஷ்ணம் ஆண்டவன், தஸ்ய ஞானம், அதாவது அவர்கள் எப்போதும் அவருடைய தாசர்கள் என்ற அறிவும், உணர்தலும் உள்ளவர்களுக்கு பகவான் பூமி (ஆதரவு) என்று விளக்குகிறார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பக்தி யோகா, பிரபத்தி யோகா போன்றவற்றைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு அவர் ஆதரவாக இருக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘பவந்தி அஸ்யம் இதி புஹ் – பிருத்வி; தஸ்ய புஹ் – ஆதாராஹ்’ – அவர் பூமியின் ஆதாரமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் புர்புவா. அவர் எல்லாவற்றையும் படைத்தவர் மற்றும் பராமரிப்பவர் – புவயோர் பவயிதா = உத்பாதகோ மூலாதரஹ் ச புர்-புவௌச்யதே. ஸ்ரீ வசிஷ்டர் மாற்று விளக்கம் தருகிறார் – ஸ்வயம் ஸ்வாஸ்மின் பவதி இதி புர்-புவஹ் – தன்னில் இருப்பவன் புர்-புவா. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவருடைய இருப்பு அல்லது அவரது படைப்புக்கான காரணம் வேறு எதுவும் இல்லை.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் தருகிறார் – புவஹ் – பிரபஞ்சஸ்ய, பூஹ் – உத்கமஹ் (படைப்பு, உணவு போன்றவை), புவோ பூஹ். அவர் மாற்று விளக்கம் தருகிறார் – புவ இதி ஞானம், தஸ்ய புஹ் = உத்பவ இதி புவோ புஹ் – அவர் அறிவின் ஆதாரம் அல்லது தோற்றம். பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 15 வசனம் 15), பகவான் கூறுகிறார்:
சர்வஸ்ய சாஹம் ஹுரிதி ஸந்நிவிஷ்டோ மத்தஹ் ஸ்மிருதிர்-ஜ்ஞானம் அபோஹனம் ச |
வேதீஸ் ச ஸர்வைர் ​​அஹம் ஏவ வேத்யோ வேதாந்த-க்ர்த் வேத-வித் ஏவ சாஹம் ||
பொருள்: எல்லோருடைய இதயத்திலும் நான் அமர்ந்திருக்கிறேன், என்னிடமிருந்து நினைவும், அறிவும், மறதியும் வருகிறது. நான் எல்லா வேதங்களாலும் அறியப்பட வேண்டும்; உண்மையில் நான் வேதாந்தத்தை தொகுத்தவன், நான் வேதங்களை அறிந்தவன். 


943-லஷ்மீ
தானே எல்லா வித செல்வமாய் உள்ளவன்

தேஷாம்
லக்ஷ்மீ꞉,
ஸர்வா ஸம்பச் ச ।

பவத் கதம் மே ராஜ்யம் ச ஜீவிதம் ச ஸூகாநி ச –யுத்த -19-6-
என்னுடைய ராஜ்ஜியம் உயிர் ஸூ கம் போன்றவை உனக்காகவே உள்ளன-விபீஷணன் வார்த்தை

கிருஷ்ண ஆஸ்ரய கிருஷ்ண பலா கிருஷ்ண நாதாச் ச பாண்டவா கிருஷ்ண பாராயணம் தேஷாம்–
ஜ்யோதிஷாம் இவ சந்த்ரமா –துரோணபர்வம் -183-24-
பாண்டவர்கள் தங்கள் ஆஸ்ரயமாகவும் -ஆதாரமாகவும் -சக்தியாகவும் நாதனாகவும் கிருஷ்ணனையே அடைந்துள்ளவர்கள்
நக்ஷத்ரங்களுக்கு சந்திரன் போன்று அவர்களுக்கு கிருஷ்ணன் ரக்ஷகன்

பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் –அவரே இனி யாவரே -5-1-8-

மாதா பிதா -விபூதி சர்வம்
உரு பெரும் செல்வமும்

தம்மைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு எல்லாச் செல்வங்களும் தாமேயாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகத்திற்கு ஆதாரமாக மட்டும் அல்லாமல் சோபையாகவும் இருப்பவர் -அல்லது -பூ புவ லஷ்மீ -என்று
பூ லோகம் புவர் லோகம் ஆத்மவித்யை யாகவும் இருப்பவர் –
அல்லது பூர் புவோ லஷ்மீ -என்று பூமிக்கும் ஆகாயத்திற்கும் சோபையாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

புண்யம் செய்தவர்களைப் பார்ப்பவர் -புண்யம் செய்தவர்களால் பார்க்கப் படுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

  1. லக்ஷ்மி – செல்வம்

‘லஷ்மி’ என்ற சொல்லுக்கு செல்வம், அழகு, அழகு எனப் பல பொருள்கள் உண்டு. இந்த நாமத்தில், ஸ்ரீஆதிசங்கரர், லட்சுமிக்கு ‘சிறப்பு’ என்று பொருள் கொள்கிறார். அவர் அதை முந்தைய நாமத்துடன் இணைத்து, பகவான் பூமியின் கேரியர் மட்டுமல்ல, பூமியின் மகிமையும் கூட என்று கூறுகிறார். ந கேவலம் அஸௌ புஹ் புவ லக்ஷ்மி ஷோபா ச இதி புவோ லக்ஷ்மிஹ் – அவர் பூமிக்கு ஆதரவு மட்டுமல்ல, அதன் சிறப்பையும் மகிமையையும் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் ஒரு மாற்று விளக்கம் தருகிறார் ‘அதவா புஹ் புர்லோகஹ் புவஹ் புவர் லோகஹ் பூம்யந்தரிக்ஷயோஹ் ஷோப இதி வா பூர்புவோ லக்ஷ்மிஹ் – புஹ் என்றால் பூமி, புவஹ் என்றால் வானம் (ஆகாயம்); அவர் பூமியையும் வானத்தையும் ஒளிரச் செய்பவர், எனவே அவர் புர்புவோ லக்ஷ்மி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

மற்றொரு விளக்கம், ‘லக்ஷ்மி ஆத்மவித்யா – லக்ஷ்மி என்பது சுயத்தைப் பற்றிய அறிவைக் குறிக்கிறது, எனவே பகவான் சுயத்தைப் பற்றிய அறிவைக் குறிக்கிறது. இதற்கு ஆதரவாக விஷ்ணு புராணம் 1.9.118ல் இருந்து ஸ்ரீ சங்கரர் மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘ஆத்மவித்யா ச தேவி த்வம் – ஓ தேவி, உண்மையாகவே நீயே சுயத்தைப் பற்றிய ஞானம்’ என்று கூறுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவானுக்கு இந்த நாமம் இருப்பதாகக் கூறுகிறார், அவர் ஒருவரே தனது பக்தர்களுக்கு அனைத்து செல்வங்களும் – தேஷாம் லக்ஷ்மி – சர்வ சம்பத் ச. அவர் ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதத்திலிருந்து உதாரணங்களைத் தருகிறார்:
பரித்யக்தா மயா லங்கா மித்ராணி ச தனாநி ச ||
பவத்-கதம் ச மே ராஜ்யம் ஜீவிதம் ச சுகானி கா (யுத்த காண்ட 19.5 & 19.6)
பொருள் : விபீஷணன் பகவான் ராமனிடம் கூறுகிறார்: ‘இலங்கை, நண்பர்கள் மற்றும் உடைமைகளை துறந்து, எனது ராஜ்யம், வாழ்க்கை மற்றும் மகிழ்ச்சியை உங்கள் வசம் வைக்கிறேன்’.

கிருஷ்ணா ஆஷ்ரயாஹ் கிருஷ்ணா பலாஹ் கிருஷ்ணா நாதாஶ்ச பாண்டவா |
கிருஷ்ணா பராயணம் தேஷாம் ஜோதிஷாமி வா சந்த்ரம || (droNa. 183.24)
பொருள்: பாண்டவர்களுக்கு, ஸ்ரீ கிருஷ்ணரே ஒரே ஆதரவு. கிருஷ்ணர் அவர்களின் பலம், கிருஷ்ணர் அவர்களின் பாதுகாவலர். நட்சத்திரங்களுக்கு சந்திரன் இருப்பது போல் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அவர்களின் ஒரே இறைவன்.

Sri VV Ramanujan refers to Sri NammAzhwar’s Pasuram in support:
மேலத் தேவர்களும் நிலத்தேவரும் மேவித்தொழும்,
மாலார் வந்தினநாள் அடியேன்மனத்தே மன்னினார்,
சேலே கண்ணியரும் பெருஞ்செல்வமும் நன்மக்களும்,
மேலாத் தாய்தந்தையும் அவரேயினி யாவாரே.
பொருள்:  வானவர்களாலும் அரசர்களாலும் வணங்கப்படும் இறைவன் இந்நாளில் வந்து என் தாழ்ந்த இதயத்தை ஆக்கிரமித்துள்ளான். இனி அவனே என் தாய், என் தந்தை, என் குழந்தைகள், என் செல்வம், என் மீன்கண்கள் கொண்ட பெண்கள் மற்றும் எல்லாமே. அவர் எனக்கு எல்லாம்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் நாமத்தை விளக்குகிறார், ‘பக்தர்களுக்கு தானம் செய்ய எல்லா செல்வங்களையும் உடையவர், அளவற்ற செல்வத்தை உடையவர்; லட்சுமியையே துணையாகக் கொண்டவர். அதோடு, தன்னை நாடி வரும் பக்தர்களுக்கு அவரே செல்வம் அன்றி வேறில்லை. ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் ஸ்ரீமத் ராமாயணத்திலிருந்து குறிப்புகளைத் தருகிறார்:
ந தேவ லோகக்ரமணம் ந அமரத்வம் அஹம் வ்ரிணே |
ஐஸ்வர்யம் வா விலோகனம் ராமயே ந த்வயா வினா || (லக்ஷ்மணன்)
பொருள்: இறையருளும் இல்லை, நித்திய வாழ்வும் இல்லை, இவ்வுலகில் பெரும் வெற்றியும் இல்லை, இவ்வுலகில் நான் விரும்பும் செல்வமும் இல்லை; நான் விரும்புவது எல்லாம் உனக்காகத்தான், என் பகவான் ராமரே.

ஸ்நேஹோ மே பரமோ ராஜன் த்வயி நித்யம் ப்ரதிஷ்டிதா |
பக்திஶ்ச நியதா வீர பவோ நான்யத்ர கச்சதி || (அனுமான்)
பொருள்: நித்தியமான மற்றும் நிலையான உனக்கான பக்தியைத் தவிர வேறு எதையும் என் மனம் நாடவில்லை; உங்களுக்காக நித்திய சேவை மனப்பான்மை கொண்ட அர்ப்பணிப்பை நான் விரும்புகிறேன்.

Sri Thiruppaan Azhwar, in his Amalanadipiraan Pasuram (10) says:
கொண்டல் வண்ணனைக் கோவல நாய்வெண்ணெய்
உண்ட வாயன்என் னுள்ளம் கவர்ந்தானை
அண்டர் கோனணி யரங்கன்என் னமுதினைக்
கண்ட கண்கள்மற் றொன்றினைக் காணாவே.
பொருள்: கருமை நிறத்தையுடைய இறைவன், மாடு மேய்ப்பவனாக வந்து இடையகத்தைத் திருடியவன், அவன் தேவர்களுக்கும், அரங்கனுக்கும் ஆண்டவனே. அவர் என் இதயத்தைத் திருடிவிட்டார். அமுத மகிழ்ச்சியின் என் இறைவனைக் கண்ட பிறகு, என் கண்கள் வேறு எதையும் பார்க்க முயல்கின்றன.

Sri Thondaradipodi Azhwar in His famous Pasuram says:
பச்சைமா மலைபோல்மேனி பவளவாய் கமலச் செங்கண்
அச்சுதா அமர ரேறே ஆயர்தம் கொழுந்தே என்னும்
இச்சுவை தவிர யான்போய் இந்திர லோக மாளும்
அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் அரங்கமா நகரு ளானே.
பொருள் : ஓ’ பெரிய பச்சை மலையின் சாயலையுடைய, பவழ உதடுகளையும், தாமரை போன்ற சிவந்த கண்களையும் உடைய, அச்யுதா! தேவர்களின் கர்த்தாவே, பசு மேய்ப்பவனே, உன்னை இப்படிப் புகழ்வதில் உள்ள மகிழ்ச்சியை மறுத்து, இந்திரனின் ராஜ்ஜியத்தைக் கூட ஆள நான் கொடுக்கப்பட்டால், – நீ கொடுத்தாலும், நான் அதை விரும்பவில்லை. இந்த அமிர்தத்தை நான் பெற்றபோது, ​​இங்கேயும் இப்போதும் உன்னை அனுபவிப்பதில் நான் என்ன பெரிய இன்பம் பெற முடியும், என் ரங்கநாதா.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், நாமம் என்பது பெண் பாலினத்தைச் சார்ந்தது என்றும், பகவான் எப்போதும் லக்ஷ்மி தேவியுடன் இணைந்திருப்பவர் என்றும், உண்மையில் அவள் அவரை விட்டு விலகுவதில்லை என்றும், எப்போதும் அவருடைய வக்ஷ ஸ்தலத்தில் வசிப்பவர் என்றும் குறிப்பிடுகிறார். பகவான் அவதாரம் எடுக்கும்போது, ​​அவள் எப்போதும் அவனுடன் வருகிறாள்; உதாரணமாக, அவர் ராமராக அவதாரம் எடுத்தபோது, ​​அவள் சீதையாக அவதாரம் எடுத்தாள், அவன் கிருஷ்ணனாக அவதாரம் எடுத்தபோது, ​​அவள் ருக்மணியாக வந்தாள். எனவே, அவள் அவனிடமிருந்து பிரிக்க முடியாதவள், இந்த இருமையையே நாம் வணங்க வேண்டும்.

Sri NammAzhwar in his Thiruvai Mozhi Pasuram (6.10.10) expounds this inseparability of Lakshmi and Lord beautifully:
அகல கில்லேன் இறையும் என் றலர்மேல் மங் கை யுறைமார்பா,
நிகரில் புகழாய். உலகமூன் றுடையாய். என்னை ஆள்வானே,
நிகரில் அமரர் முனிக்கணங்கள் விரும்பும் திருவேங் கடத்தானே,
புகலொன் றில்லா அடியேனுன் அடிக்கீ ழமர்ந்து புகுந்தேனே.
பொருள்: ஓ ஆண்டவரே, தாமரை தாமரை (அலர்மேல் மங்கை-மகாலட்சுமி) உங்கள் மார்பில் தாங்கி, அவள் உன்னிடமிருந்து என்றும் பிரிக்க முடியாதவள் என்று அறிவிக்கிறாய். ஓ’ மூன்று உலகங்களையும் தாங்கி நிற்கும் ஒப்பற்ற புகழை உடைய என் தலைவரே, விண்ணுலகினர் மற்றும் பெரிய முனிவர்களால் விரும்பப்படும் வேங்கடப் பெருமானே! உங்கள் காலடியில் விழுந்து, இந்த அடைக்கலமற்ற நான் தனது அடைக்கலம் கிடைத்தது.

லட்சுமி தேவியால் குறிக்கப்படும் அழகு, புகழ், மகத்துவம், செல்வம், மற்றும் உண்மையில் அனைத்து மங்கள குணங்களின் முழுமை ஆகியவற்றுடன் பகவான் எப்போதும் தொடர்புடையவர் என்பதை நாமம் குறிக்கிறது.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள நன்மையான மற்றும் அழகான அனைத்திற்கும் ஒரே ஆதாரமாக பகவான் இருக்கிறார் என்ற கருத்தை பின்வரும் வார்த்தைகள் மூலம் படம்பிடிக்கிறார்: ‘நான் இல்லையென்றால், அனைத்தும் ஜடமாக, பிறக்காத, இறந்திருக்கும். எல்லா இடங்களிலும் ஒரே ஜீவனாக, தூய இருப்பாக, இந்த ஆற்றல்மிக்க பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து மகிமைகளும் அவனிடத்திலும் அவனிடமிருந்தே உள்ளன.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்தா பரத்வாஜ், ‘லக்ஷா – தர்ஷன’ங்கனயோஹ்’ என்ற மூல வார்த்தையிலிருந்து தொடங்கி, ‘கவனிப்பது, வரையறுப்பது, கருதுவது’ என்று பொருள்படும். அல்லது மாற்றாக, ‘லக்ஷ் – அலோகேன்’ என்பதன் பொருள் ‘உணர்தல், கவனிப்பது’. அவரது விளக்கங்கள்:

  • லக்ஷயதி = தர்ஷயதி நிரதிஷய வாத்சல்யம் இதி லக்ஷ்மிஹ் – வர்ணிக்க முடியாத தன் பக்தனுக்கு வாத்சல்யம் (பாசம்) காட்டுபவர்.
  • லக்ஷயதி அங்கம் ஆரோபயதி பக்த புத்ரான் இதி லக்ஷ்மி, ஜகன்மாதா – ஜகன்மாதா, மஹாலக்ஷ்மி, திவ்யதம்பதியின் மீது பக்தி கொண்ட தன் பிள்ளைகள் தன் மடியில் பாதுகாப்பாக இருப்பதை உறுதிப்படுத்துகிறாள். பகவானும் லக்ஷ்மிப் பிராட்டியும் எல்லா வகையிலும் பிரிக்க முடியாதவர்கள் என்பதால், பொதுவாக அன்னையைக் குறிக்கும் நாம லக்ஷ்மியும் ஒரே நேரத்தில் அவரைப் பற்றிய குறிப்பாகும்.

லக்ஷ்-ஆலோசனே என்ற அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்தி, மாற்று விளக்கம் ‘லக்ஷயதி ஆலோசயதி ஸ்வ-ஜனனம் விபத்சரித உத்தாரஸ்ய உபயந் இதி லக்ஷ்மிஹ் – அவர் பக்தர்களுக்கு இடையூறுகள் நிறைந்த சம்சாரத்தின் தடைகளை கடக்கும் வழியைக் காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் அதே ‘லக்ஷ் – தர்ஷனாங்கயோஹ்’ என்ற மூலத்தைப் பயன்படுத்தி, லக்ஷயதி புண்யகிருதோ, லக்ஷயதே புண்யகிருத்பிஹ் இதி வா லக்ஷ்மிஹ் – பகவான் நல்ல குணங்களைக் கொண்டவர்களைத் தனது பொக்கிஷமாகக் கருதுவதால் அல்லது அவரைக் கருதுவதால் லக்ஷ்மி என்று அழைக்கப்படுகிறார். நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களால் உயர்ந்த இறைவன்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை விளக்குகிறார் – லக்ஷயதி தர்ஷயதி இதி லக்ஷ்மிஹ் – லக்ஷ்மியுடன் கூடியவர்களை – செல்வம், அழகு போன்றவற்றை வேறுபடுத்திப் பிரகாசிக்கச் செய்பவர். உண்மையில், அவர், எங்கும் நிறைந்து, அனைத்தையும் வியாபித்து, அனைத்தையும் அறியச் செய்யும் லக்ஷ்மியின் வடிவில் இருக்கிறார்.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் சூரியனுக்கு ஒரு உதாரணம் கொடுக்கிறார், இது வெகு தொலைவில் இருந்து தெரியும், ஏனெனில் அவர் சூரியனுக்கு ஷோபா அல்லது மகிமையை அளித்துள்ளார்.


944-ஸூ வீர
சிறந்த வீர்யம் உள்ளவன்

தேஷாம் விநி பாத ப்ரதீகார꞉
ஸுவீர꞉ ||
கொல்லா மாக்கோல் கொலை செய்து பாரதப் போர் எல்லாச் சேனையும் இரு நிலத்து அவித்த எந்தாய் -3-2-3-

சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரன்
ஜய ஜய மஹா வீர

அந்த பக்தர்களுக்கு அபாயத்தை போக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பலவகை நல்ல கதிகளைக் கொடுப்பவர் –பலவகையாக செயல் படுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்ய பிராணனைச் சிறந்ததாக ஆக்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. சுவீரா – பெரும் வீரம் கொண்டவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஷோபன விவிதா ஈரா கதயோ யஸ்ய ச ஸஹ ஸுவீரஹ் – அவருக்கு பல்வேறு மங்கள இயக்கங்கள் உள்ளன, எனவே அவர் சுவீரா, சுப இயக்கங்கள் அல்லது பயணங்களைச் செய்பவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவரது பல்வேறு அவதாரங்களில் அவர் நல்லவர்களின் பாதுகாப்பிற்காக பல்வேறு பயணங்களை மேற்கொள்கிறார், இதனால் அவருக்கு நாம சுவீரா’ என்று சம்பாதித்தார்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் நாமத்திற்கு ‘ஷோபனம் விவிதம் ஏற்றே இதி வா ஸுவீரஹ் – அவர் தனது பக்தர்களின் மனதில் மங்கள அதிர்வுகளை விட்டுச் செல்கிறார், எனவே அவர் சுவீரா, மங்களகரமான அதிர்வுகளை உருவாக்குபவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

வீரம் என்பதற்கு வீரம் என்பதன் அடிப்படையில் சில விளக்கங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ‘வீர’ என்ற சொல்லுக்கு ‘வீரம்’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ‘தன் பக்தர்களின் வீழ்ச்சியிலிருந்து பாதுகாப்பதிலும், வீழ்ச்சியடைந்தவர்களை மீட்டெடுப்பதிலும் வீரம் கொண்டவர் – தேஷாம் வினிபாத பிரதிகாரஹ்’ என்று நாமத்தை விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீமத் ஸ்ரீமுஷ்நாம் ஆண்டவன் நாமத்தை “சோபனா வீரா யஹ் ஸஹ் ஸுவீரஹ்” என்று விளக்குகிறார் – எவன் மிகவும் விரும்பத்தக்க வீரனோ அவனே சுவீரன்.

Sri VV Ramanujan refers to Sri NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi Pasuram (3.2.3), where the Azhwar praises the valor of Lord Krishna: கொல்லா மாக்கோல்
கொலைசெய்து பாரதப்போர் ,
எல்லாச் சேனையும் இருநிலத் தவித்தவெந்தாய் ,
பொல்லா ஆக்கையின் புணர்வினை அறுக்கலறா ,
சொல்லாய்யா சூழ்ச்சியே சார்வதோர்.
பொருள்: போர்க்களத்தில் தேரைச் செலுத்திய ஆண்டவரே. பாரதப் போரில் துஷ்டர்களுக்கு மரணம்! என் உடல் இணைப்புகளை துண்டித்து, நான் எப்படி உங்கள் பாதங்களை இணைக்க முடியும் என்று என்னிடம் சொல்லுங்கள்.

தேர் இழுக்கும் குதிரைகளை இயக்குவதற்குப் பயன்படுத்திய தடியை பகவான் பயன்படுத்துகிறார், இந்த தடியால் கொல்ல முடியாவிட்டாலும், அதை இன்னும் திறமையாகப் பயன்படுத்தினார், அர்ஜுனன் நிறைவேற்ற விரும்பிய பணியை முடிக்க முடிந்தது, மேலும் பூவைக் குறைத்தார். பாரம் அல்லது இருபுறமும் உள்ள போராளிகளை அழிப்பதன் மூலம் பூமியின் மீது சுமை.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை ஸோபன, சரளா, விவிதா ச இரஹ் கதிஹ் யஸ்ய ச ஸுவீரஹ் என்று விளக்குகிறார் – அழகான, நேர்த்தியான, அவரது பல்வேறு அவதாரங்களில் காட்சியளிக்கும் நடையைக் கொண்டவர். கஜகதி, சிம்ம கதி, வியாக்ர கதி, சர்ப்ப கதி என ஸ்ரீ வசிஷ்டர் பகவானின் வெவ்வேறு கதிகளைக் குறிப்பிடாவிட்டாலும், எம்பெருமானின் திருக்கோயில் ஊர்வலங்களின் போது தரிசித்து மகிழக்கூடிய இந்த அழகிய நடைகள் உடனடியாக நினைவுக்கு வருகின்றன. கோவில் அறைகளில் இருந்து வெளி வீதிகள் மற்றும் பின்புறம். ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், தக்ஷிணாயனம், உத்தராயணம் போன்ற பல்வேறு இயக்கங்களில் பகவான் தம்மை வெளிப்படுத்தியதற்கான உதாரணத்தையும் தருகிறார்.

ஸ்ரீ வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் வீர, சுரா, பராக்கிரம ஆகிய மூன்று வகை வீரங்களை வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறார். வீரா எதிர்ப்பு சக்தியால் கலங்காதவர்; சுரா என்பது எதிரணியின் படைக்குள் புகுந்து, எதிரணியைத் தடம் தெரியாமல் அழிப்பவன்; பராக்கிரமா என்பது சண்டையின் செயல்பாட்டில் போராளிக்கு எந்தத் தீங்கும் அல்லது காயமும் ஏற்படாத குணம். இதன் மூலம் நாமா, பகவானின் வீரம், சௌர்யம், பராக்கிரமம் எல்லாம் விவரிக்கப்படுகிறது என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தை ஷோபனோ வீரபராக்ரமி இதி சுவீர என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ அனந்த கிருஷ்ண சாஸ்திரி இங்கு குறிப்பிடப்படும் பல்வேறு இயக்கங்கள், யோகிகளின் இதயங்களை ஆக்கிரமித்திருப்பது, சூரியனின் சுற்றுப்பாதை, பால் பெருங்கடலில் அவர் இருப்பது போன்றவை என்று விரிவாகக் கூறுகிறார்.

சுவாமி சின்மயாஆனந்தா நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: ‘அனைத்தும் தெய்வீக மகிமை வாய்ந்த பல்வேறு வழிகளில் பயணிப்பவர்; அல்லது, தனது அனைத்து அவதாரங்களிலும் தனது செயல்களிலும் சாதனைகளிலும் வீரத்தின் ஒப்பற்ற சிறப்பை வெளிப்படுத்துபவர்.

பகவானுக்கு இந்த நாமம் உள்ளது என்று ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி விளக்குகிறார், அவர் வெவ்வேறு வழிகளில் (எ.கா. பக்தி, பிரபத்தி) நம்மை அணுகக்கூடியவர் என்பதைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் நாமத்தை விளக்குகிறார், அவர் தனது கிருஷ்ண அவதாரத்தில், அவருடன் பல வீரருடன் தொடர்புடையவர், எனவே அவர் சுவீரா – ததஹ் சமகதேஷு சகிஷு ஸுவீரஹ் ஸோபனாஹ் ஸ்ரீதாமசுபத்ராதயஹ் ஸ்வதுல்ய வீர யஸ்ய ச சுவீரஹ்.


945-ருசிராங்கத-
அழகான திவ்ய மேனியை அடியார்கள் அனுபவிக்க தருமவன்

தேப்₄ யஸ் ஸ்வம் – ருசிரம் அதி மநோ ஹரம்   அநுப₄வ யோக்₃ ய மங்க₃ம் த₃தா₃தீதி
ருசிராங்க₃த₃꞉ ।யதா

ந தே ரூபம் -பக்தாநாம் பிரகாசயே -ஜிதந்தே–உன்னுடைய ரூபம் உனக்காக அல்ல-அனைத்தும் அடியார்களுக்காகவே

கண்கள் சிவந்து வாயும் சிவந்து கனிந்து –நான்கு தோளன் ஒருவன் அடியேன் உள்ளானே -8-8-1
வெண் பல் சுடர் செவ்வாய் முறுவலோடு என்னுள்ளத்து இருந்தான் -8-7-7-

பாவியேன் என்று ஓன்று சொல்லாய் பாவியேன் காண வந்தே –பரித்ராணாம் ஸாது நாம் இதுவே முக்கிய பிரயோஜனம்

அவர்கள் தமது திவ்ய மங்களத் திரு மேனியைக் கண்டு களித்து அனுபவிக்கும் படி செய்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

அழகிய தோள் வளைகள் உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகான தன்மை கொண்ட உடலை அளிப்பவர்-அழகிய தோள்வளைகளை உடையவர் –
அருசிராங்கத-அழகற்ற மனத்தைக் கவராத லிங்க தேகத்தை அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————

  1. ருச்சிராங்கதா – தனது பக்தர்களுக்கு மகிழ்வதற்காகத் தனது அழகிய வடிவத்தை வழங்குபவர்

‘ருசிரா’ என்றால் ‘கவர்ச்சியான அல்லது சுவையான’ மற்றும் ‘அங்கதா’ என்றால் தோள்பட்டை ஆபரணம். இவற்றை இணைத்து, ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் நாமத்தை ‘ருசிரே கல்யாணே அங்கதே அஸ்ய இதி ருசிராங்கதா – அவர் மிகவும் அழகான மற்றும் நேர்த்தியான தோள்பட்டை ஆபரணங்களைக் கொண்டிருக்கிறார், எனவே அவர் ருச்சிராங்கதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தை ‘ருசிரம் = அதி-மனோஹரம், அனுபவ போக்யம் அங்கம் ததாதி இதி ருசிராங்கதா – தனது பக்தர்களுக்கு ரசிக்கத் தகுந்த தனது அழகிய வடிவத்தை வழங்குபவர்’ என்று விளக்குகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் ஜிதாந்தே ஸ்தோத்திரத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
ந தே ரூபம் ந சாகரோ நாயுதானி ந கஸ்பதம் |
ததாபி புருஷாஆகாரோ பக்தானாம் ப்ரகாஷஸே ||
பொருள்: உனது திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபமோ, திவ்ய மங்கள விக்ரஹமோ, அதற்காக உனது திவ்ய ஆயுதங்களோ, உனது சொந்த ஸ்ரீ வைகுந்தமோ உனது நன்மைக்காக அல்ல (அவை அனைத்தும் உனது பக்தர்களின் நன்மைக்காகவே, அதனால் நீ சுதந்திரமானவன் அல்ல. நீங்கள் உங்கள் பக்தர்களின் உடைமை). அப்படியிருந்தும், நீ உன்னதமானவராக பிரகாசிக்கின்றாய்.

பகவானுக்கு திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் (திருமேனி) உள்ளது, அது அவரது பக்தர்களுக்கு முற்றிலும் விருப்பமானது. Sri VV Ramanujan refers us to Sri NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi, where the Azhwar விவரிக்கும் பகவானின் திருமேனியை ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பாசுரங்களில் விவரிக்கிறார்: செவ்வாயுந்தி வெண்பல் சுடர்க்குழை , தன்னோடு எவ்வாய்ச் சுடரும்
தம்மில்முன் வளாய்க்கொள்ள , செவ்வாய்
முறுவலோ டெனதுள்ளத்
திருந்தேன் . ||8.7.7|| பொருள்: தாமரை தொப்புளும், பவழ உதடுகளும், முத்து-வெள்ளையான பற்களும், ஒளிவீசும் காதணிகளை அணிந்தவனும், அதீத பிரகாசம் உடையவனும், ஓ, நான் ஒரு புன்னகையுடன் அணைத்துக்கொள்ளக்கூடியவனே! நான் உண்மையிலேயே மயங்கிவிட்டேன். அவர் என் இதயத்தில் இருக்கிறார், எனக்கு ஒரு பெரிய கருணை தெரியாது.

கண்கள் சிவந்து பெரியவாய் வாயும் சிவந்து கனிந்து , உள்ளே
வெண்பல் இலகு சுடரிலகு விலகு மகர குண்டலத்தன் ,
கொண்டல் வண்ணன் சுடர்முடியன் நான்கு தோளன் குனி சார்ங்கன் ,
ஒண்சங் கதைவா ளாழியான் ஒருவன் அடியே னுள்ளானே. ||8.8.1||
பொருள்: பெரிய சிவந்த கண்களையும், இனிய பவழ உதடுகளையும், முத்து போன்ற வெண்மையான பற்களையும், மகர மீன் போன்ற வடிவிலான ஒளிரும் தொங்கும் வருமானத்தையும் கொண்டு அவர் என்னுள் நிற்கிறார். மழை-மேகம் போன்ற இருண்ட, அவர் ஒரு ஒளிரும் கிரீடம் அணிந்துள்ளார், நான்கு கரங்களை உடையவர், அழகான வில், சங்கு, வட்டு, வாள் மற்றும் சூலாயுதத்தை ஏந்தியிருக்கிறார்.

இந்த நான்கு வரிகளில், ஆழ்வார் தனது வடிவத்தின் அழகை அழகாகப் படம்பிடித்துள்ளார், ஆனால் இந்த அழகான வடிவம் ஆழ்வார்களைப் போன்ற பக்தர்கள் மட்டுமே ரசிக்க உள்ளது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் கஜேந்திர மோக்ஷத்தின் உதாரணத்தைக் கூறுகிறார், மேலும் கஜேந்திரன் போன்ற ஒரு பக்தருக்கு, பகவான் தனது தெய்வீக திருமேனியை (அவரைத் தழுவி) கொடுத்தார் என்று குறிப்பிடுகிறார். அவர் திருவாய் மொழி 1.9 என்று நம்மைக் குறிப்பிடுகிறார், அதில் உள்ள பத்து பாசுரங்களும் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாருக்கு பகவான் எவ்வாறு தன்னை அனுபவிக்கிறார் என்பதை விவரிக்கிறார், இந்த அனுபவத்தை ஒரே நேரத்தில் கொடுக்காமல், ஆழ்வார் இந்த தெய்வீகத்தால் மூழ்கிவிடக்கூடாது என்பதற்காக. அனுபவம்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் நாமத்தை ‘ருசிரம் அங்கம் தேப்யோ ததாதி இதி தத் விதேயஸ்தான் அலிங்கதவான் இதி அர்த்தா – தகுதியான பக்தர்களுக்குத் தனது தெய்வீக அரவணைப்பைத் தருகிறார்.

ஸ்ரீராமர் அனுமனை தனது தெய்வீக அரவணைப்பால் ஆசீர்வதித்தார், இது தான் யாருக்கும் கொடுக்கக்கூடிய சிறந்த பரிசு என்று அறிவித்தார். அதைப் போலவே, பகவான் ராமர் குஹனைத் தழுவி, ‘குஹனோடும் இவர் ஆனோம்’ என்றார் – குஹனுடன் நாம் ஐவராகிவிட்டோம் (அவரை அவர் சகோதரனாக எடுத்துக் கொண்டதால்).

ஸ்ரீ அனந்த கிருஷ்ண சாஸ்திரி, நாமத்தை அமைக்கும் வார்த்தைகளுக்கு அதே அர்த்தத்தின் அடிப்படையில் ஒரு வித்தியாசமான விளக்கத்தைத் தருகிறார் – அவர் தனது பக்தர்களுக்கு அழகான அல்லது மங்களகரமான உடல்களை வழங்குகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், கம்சனின் அரண்மனையில் ஒரு கூம்பு முதுகுப் பெண்ணுக்கு, அவளது வடிவத்தில் இருந்த சிதைவை நீக்கி, பகவான் அழகான வடிவம் கொடுத்ததை எடுத்துக் காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘ருசிராணிதர்ஷனீயதமானி பஹு-பூஷனானி சத்வாரி அங்கதானி யஸ்ய இதி ருசிராங்கதாஹ் – தோள்களில் நேர்த்தியான ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், பார்த்து ரசிப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘சுந்தர கதி யுக்தம் ஷரீரம், சுந்தரம் கமனம் வா யோ ததாதி ச ருசிரங்கதா – அனைத்து உயிரினங்களும் சுற்றி வருவதற்கு வசதியுள்ள உடலைத் தந்தவர்’ என்று விளக்குகிறார்.


8-பகவான் செய்து அருளும் செயல்களின் பிரயோஜனம் சொல்லும் திரு நாமங்கள் -946-982-

946-ஜனன-
பிறப்பிப்பவன்-சிருஷ்டி கர்த்தா –

அத₂ ஸர்வ ப₄க₃வத்₃ வ்யாபாராணாம் ப்ரயோஜநம் । தத்  அநுப₄வ க்ஷம கரண யுக்தாந்  அந்யாநபி
ஜநயதீதி
ஜநந꞉ ॥
முந்நீர் ஞாலம் படைத்த எம் முகில் வண்ணனே -அந்நாள் நீ தந்த ஆக்கையின் வழி உழல்வேன் -3-2-1-

தன்னை வணங்க வைத்த கரணங்கள் இவை உனக்கு அன்று -அமுதனார்

பக்தர் அல்லாதவர்களும் தம்மை அனுபவிப்பதற்கு உரிய உடல் இந்திரியங்கள் முதலியவற்றோடு பிறக்கும் படி செய்பவர் —
பிறகு அவனுடைய எல்லா செயல்களுக்கும் பலன் கூறப்படுகிறது ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிராணிகளைப் படைப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஜனங்களைப் பிறக்கச் செய்பவர் -நடத்துபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. படைப்பாளர்

மூலச் சொல் ‘ஜன்’ என்பது ‘பிறப்பது’ என்று பொருள்படும். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘ஜந்தூன் ஜனயன் ஜனனஹ் – எல்லா உயிர்களையும் படைக்கிறார், எனவே அவர் ஜனனா’ என்று பொருள்படுகிறார்.

இந்த நாமம் தொடங்கி நாம 992 வரை, ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவான் எந்த நோக்கத்திற்காக ஜீவாஸ்ஸின் நன்மைக்காகவே தன் செயல்களை மேற்கொள்கிறார் என்பதன் பின்னணியில் விளக்குகிறார் -‘ஆத சர்வ பகவத் வியாபரணம் பிரயோஜனம். பகவான் மேற்கொள்ளும் அனைத்தும், விதிவிலக்கு இல்லாமல், ஜீவாத்மாக்களின் நன்மைக்காகவே என்று பார்ப்போம்.

முதலில், நாம் அவருடைய படைப்புச் செயலுடன் தொடங்குகிறோம். ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால் – ததநுபவ க்ஷமா காரண யுக்தன் அன்யனாபி ஜநயதி இதி ஜனனஹ் – அவர் நம்மையும் மற்ற உயிரினங்களையும் உருவாக்குகிறார், இந்திரியங்கள் முதலியவற்றைக் கொண்டு, அவரை அனுபவிப்பதற்காக உருவாக்குகிறார். ஆதரவாக ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பின்வருவனவற்றை மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
விசித்ர தேஹ சம்பத்தி ஐஸ்வராய நிவேதிதும் |
பூர்வமேவ கிருதா ப்ரம்மன் ஹஸ்தா பததி சம்யுதா ||
பொருள்: கைகள், கால்கள் போன்ற கர்மாவை முழுமையாகக் கொண்டு பிரம்மன் நம்மைப் படைக்கிறார், அதனால்தான் இவற்றை இறைவனின் சேவையில் அர்ப்பணிக்க முடியும்.

தனது கருணையால், பகவான் ஜீவர்களுக்கு அனைத்து இந்திரியங்களையும் கொண்ட உடலையும், அவர்களின் கர்மங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு வடிவத்தையும் கொடுக்கிறார், இதனால் அவர்கள் அந்த பிறவியில் தங்களை மேம்படுத்திக் கொண்டு அவரை நோக்கிச் செல்ல முடியும். அவரை நோக்கிச் செல்வதற்கும், அல்லது நமது திறமைகளை தவறாகப் பயன்படுத்துவதற்கும், வேறு காரணங்களுக்காக அவற்றைத் திசைதிருப்புவதற்கும் நமது திறன்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான சுதந்திரத்தையும் அவர் நமக்குத் தருகிறார். கிடைத்த வாய்ப்பை நாம் தவறாகப் பயன்படுத்தினால், நிச்சயமாக, நமது திரண்ட கர்மாக்களுக்கு ஏற்ப, மீண்டும் இன்னொரு வாய்ப்பைப் பெற மறுபிறவி எடுப்போம்.

மஹத், பஞ்ச மகா பூதங்கள், பிரம்மாண்டம் போன்றவற்றைப் படைத்து, இந்த பிரம்மாண்டத்திற்குள் பிரம்மாவைப் படைத்து, உள்ளே சிருஷ்டிச் செயலைத் தொடரும் அறிவைத் தருபவர் பகவானே உண்மையான படைப்பாளர் என்பதை ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திரும்பத் திரும்ப நினைவுபடுத்துகிறார். பிரம்மாண்டம், மற்றும் அவரது அந்தர்யாமியின் மூலம் இதைச் செய்வதற்கான சக்தியை அவருக்கு அளிக்கிறது. எனவே உண்மையான படைப்பாளி பகவான்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘ஜனயதி இதி ஜனனா, ஸர்வஸ்ய ஜகதோ ஜனனா, ஸ்வயம் அஜோபி – மற்ற அனைத்தையும் படைத்தவர், ஆனால் அவரே பிறக்காதவர்’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா நாமத்தை விளக்குகிறார், ‘எல்லாப் பிரபஞ்சமும் அவரிடமிருந்தே உருவானதால், பகவான் ஸ்ரீ நாராயணரே எல்லா உயிர்களுக்கும் பெரிய தந்தை. அவர் ஒருவரே அனைத்து படைப்புகளுக்கும் முன் இருந்தார்; அவனிடமிருந்தே அனைத்தும் எழுந்தன; அவனில் எல்லாமே இருக்கிறது, அவனுடைய மகிமையால் வளர்க்கப்பட்டு வளர்க்கப்படுகிறது. எனவே, பிரபஞ்சத்தின் முற்பிறவியாக, ஸ்ரீமன் நாராயணன், சுயம், ஜகத்-ஈஸ்வர (பிரபஞ்சத்தின் இறைவன்) மட்டுமே.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா பகவத் கீதையில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் (அத்தியாயம் 11 வசனம் 43):
பிதாஸி லோகஸ்ய சராசரஸ்ய த்வம் அஸ்ய பூஜ்யஸ் ச குருர் காரியன் |
ந த்வத்-ஸமோ ‘ஸ்தி அப்யாதிகஹ் குதோ’ ன்யோ லோக-த்ரேயே ‘பை அப்ரதிம-ப்ரபவ ||
பொருள்: நீங்கள் இந்த உலகத்தின் தந்தை, அசையும் மற்றும் அசையாது. நீங்கள் அதன் ஆசிரியர் மற்றும் வணக்கத்திற்கு மிகவும் தகுதியானவர். உமக்கு நிகரானவர் எவருமில்லை. மூவுலகிலும் உன்னை விட பெரியவன் எப்படி இருக்க முடியும். நீங்கள் அளவிட முடியாதவர்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தரின் விளக்கம்: ஜனம் நயதி இதி ஜனனா – எல்லா உயிர்களையும் வழிநடத்துபவர் ஜன-நா.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தை விளக்குகிறார் – ஜனயதி முதம் ஸ்வஜனனம் ஹৃதயேஷு இதி ஜனனঃ – எவன் தன் பக்தர்களின் இதயத்தில் மகிழ்ச்சியை உண்டாக்குகிறானோ அவனே ஜனனா


947-ஜன ஜந்மாதி –
பிறவிப் பயனாக இருப்பவன் -ஜனங்களுடைய ஜன்மத்துக்கு பயனாக ஆதியாக -நிமித்தம் -பிரயோஜனம்

தேஷாம் ஜநாநாம் ஜந்மந ஆதி₃ர் நிமித்தம் ப்ரயோஜநமிதி
ஜந ஜந்மாதி₃꞉ । யதா₂

அத்யமே சபலம் ஜென்மம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-17-3-
இப்போது தான் எனது ஜென்மம் பயன் அடைந்தது -கிருஷ்ணனைக் காணச் சென்ற அக்ரூர் வார்த்தை

ஜன்மன் யவிபலா ச ஏகா ய கோவிந்த ஆஸ்ரய க்ரியா
இந்தப் பிறவியில் பயனற்ற செயல் என்று கூறப்படாமல் உள்ளது எது என்றால்
அது கிருஷ்ணனுக்காகவே செய்யப்படும் செயல்களே ஆகும்

ஸூ ஜென்ம தேகம்  அத்யந்தம் ததேவ அஸேஷ ஜந்துஷு யதேவ புலகோத்பாசி விஷ்ணு நாமாநி கீர்த்திதே
இந்த உலகில் உள்ள அனைவரிலும் யார் ஒருவனுக்கு விஷ்ணுவின் திரு நாமத்தைக் கேட்ட உடனேயே
மயிர்க் கூச்சல் ஏற்படுகிறதோ அவனுடைய பிறவியே சிறந்ததாகும் –

அத்ய ஜன்ம யதார்த்த மே -இன்று எனது ஜென்மம் பயன் கொண்டதானது

அன்று நான் பிறந்திலேன் -பிறந்த பின் மறந்திலேன் மாதவன் இருப்பதும் என் நெஞ்சுள்ளே -திருச்சந்த 94/95-

அப்படிப்பட்ட ஜனங்களின் பிறப்பிற்குத் தாமே பயனாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஜனங்களின் உற்பத்திக்குக் காரணமானவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஜீவர்களின் பிறப்புகளை உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-
  1. ஜன-ஜன்மாதி – எல்லா உயிர்களுக்கும் மூல காரணமானவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஜனஸ்ய ஜானிமதோ ஜென்ம உத்பவஹ் தஸ்யாதிர்மூல கரணம் இதி ஜனஜன்மாதிஹ் – எல்லா உயிரினங்களின் பிறப்பிற்கும் அவர் மூல காரணம், எனவே அவர் ஜனஜன்மாதி, ஒவ்வொருவரின் பிறப்பிற்கும் அடிப்படை ஆதாரம்’ என்று விளக்குகிறார். பிறப்புக்கான உடனடி காரணம் முட்டை அல்லது விதை அல்லது தாயின் கருவாக இருக்கலாம், ஆனால் உண்மையில் இவை அனைத்தையும் செய்யும் பிரதான சக்தி பகவான், எனவே அவர் அனைத்து பிறப்புகளுக்கும் முக்கிய காரணமான ஜனஜன்மாதிஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஜனா-ஜன்ம-ஆதிஹெச் என்ற வார்த்தைகளைப் பார்ப்பதன் மூலம் நாமத்தைப் புரிந்து கொள்ளலாம். பெரும்பாலான மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் நாமத்தை ‘எல்லா உயிர்களுக்கும் காரணமானவர்’ என்று விளக்குகிறார்கள்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த விளக்கத்தையும் தருகிறார், ஆனால் அதுமட்டுமல்லாமல் பகவானே ‘பிரயோஜனம்’ அல்லது உடலுடன் பிறக்கும் போது பாக்கியம் பெற்ற உயிர்களுக்கு இறுதி இலக்கு என்று கூறுகிறார் – தேஷாம் ஜனனம் ஜன்மனா ஆதி = நிமித்தம் (மூல காரணம்). ), பிரயோஜனம் (பிறப்பின் பலன் அல்லது பலன்) இதி ஜன-ஜன்மாதிஹ். ஸ்ரீ பட்டரின் வலியுறுத்தல் ‘பிரயோஜனம்’ அல்லது இந்தப் பிறப்பின் ‘நோக்கம்’. நமது கர்மங்களைச் செலவழித்து அவனை அடைவதே இந்தப் பிறப்பின் பிரதான நோக்கத்தை அறிவிக்கும் பல குறிப்புகளைத் தருகிறார்.

அத்ய மே சபலம் ஜன்மா (விஷ்ணு தர்மம் 5.17.3) – இந்த நாள் எனது பிறப்பு பலனளித்தது, எனது இரவு ஒரு நல்ல விடியலுக்கு இடம் கொடுத்தது, ஏனென்றால் நான் கிருஷ்ணரைப் பார்க்கப் போகிறேன் – தரிசனத்தைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பைப் பற்றிய அக்ரூரனின் வார்த்தைகள். பகவான் கிருஷ்ணரின்.

ஜன்மன்ய விபலா சைகா யா கோவிந்தா ஆஷ்ரய க்ரியா – கோவிந்தனுடன் தொடர்புடைய செயல் மட்டுமே இந்த வாழ்க்கையில் பலனற்றது.

ஸுஜன்ம தேஹமாத்யந்தம் ததேவஶேஷ ஜந்துஷு |
யதேவ புலகோத்பாஸி விஷ்ணு நாமானி கீர்த்திதே ||
பொருள்: எல்லா உயிர்களிலும், விஷ்ணு நாமத்தை உச்சரிக்கும் போது மகிழ்ச்சியில் முடி சூட்டிக்கொண்டு ஜொலிக்கும் அந்த மனிதனின் உடல் நல்ல பிறப்புடையது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘ஜனனம் ஜன்மனா ஆதிஹ்’ – எல்லா உயிர்களுக்கும் காரணமானவர் என்று விளக்குகிறார். அவர் நாமத்தைப் பார்க்கிறார்: ஜயந்தே இதி ஜனா; ஜென்ம ஜனனம்; ஆதிH தாததே’ – கொடுப்பவர், மூல காரணம் அல்லது மூல கரணம்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணா தத்த பரத்வாஜின் விளக்கமும் அதே வழியில் உள்ளது – ஜனனம் ப்ராணிநாம் ஜன்மனா ஆதிஹ் இதி ஜன-ஜன்மாதிஹ்.


948-பீம –
பயங்கரன் -அசுரர்க்கு வெம் கூற்றம் -6-3-8-
ஷிபாமி -ந ஷமாமி -முன்பே 359 -பீம -பார்த்தோம்–837 பயக்ருத் பார்த்தோம்-

ஏவம் வித₄ மஹ அநுக்₃ரஹ விமுகா₂நாம்
பீ₄ம: –
கர்ப நரகாதி₃ஹேது꞉ । ஸ ஹ் அநாத்மநீநான்
ஹித பு₃த்₃த₄யா ஸத்ருவத்₃ பா₄வ யதே தாந் அஹம் த்விஷத–ஸ்ரீ கீதை -16-19-
என்னை வெறுப்பவர்களையும் த்வேஷிப்பவர்களையும் மீண்டும் ஸம்ஸாரத்தில் தள்ளுகிறேன்

தாநஹம் த்விஷத க்ரூராந் ஸம்ஸாரேஷு நராதமாந்–
க்ஷிபாம் யஜஸ்ரமஸுபா நாஸுரீஷ்வேவ யோநிஷு–৷৷16.19৷৷

என்னை த்வேஷிப்பவர்களாய் -கொடியவர்களாய் -மனிதரில் கடையானவர்களாய் –
அமங்களமானவர்களான அவர்களை நான் இடைவிடாமல் பிறப்பு இறப்பு மூப்பு முதலானவை மாறி மாறி வரும்
பிறவிகளில் அதிலும் ஆஸூரப் பிறவிகளிலேயே தள்ளுகிறேன்

வெந்நரகம் சேரா வகையே சிலை குனித்தான்

தம்முடைய இந்த அனுக்ரஹத்தை விரும்பாதவர்களுக்கு கர்ப்ப வாஸம் நரகம் முதலிய துன்பங்களைக் கொடுத்து பயமுறுத்துபவர்
தமக்கு அடிமையாகி உய்யாதவர்களை ஹித புத்தியின் காரணமாக விரோதிகளாக நினைக்கின்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பயத்திற்குக் காரணமானவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பயங்கரமானவர் -பிராணனுக்கு ஆதாரமானவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. பீம – தர்மத்தை பின்பற்றாதவர்களுக்கு பயத்தை ஏற்படுத்துபவர்

மூலச் சொல் ‘பி’ என்பது ‘பயம்’ என்று பொருள்படும். இதன் அடிப்படையில். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘பயஹேதுத்வாத் பீமஹ் – பயத்திற்கு காரணமானவர், எனவே அவர் பீமா’ என்று விளக்குகிறார். அவர் கதா உபநிஷத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் (2.3.2):
யதிடாம் கிம் ச ஜகத் சர்வம் ப்ராண ஏஜாதி நிஹ்ஸ்ர்த்தம் |
மஹத்பயஂ வஜ்ரமுத்யதாஂ யா ஏதத்விதுரம்த்தஸ்தே பவந்தி ||
பொருள்: இந்த முழு வெளிப்பட்ட பிரபஞ்சத்தில் எது இருக்கிறதோ அது பிராணனுக்குள் அதிர்கிறது. உயர்ந்த இடியைப் போன்ற ஒரு பெரிய பயங்கரம். அவரை அறிந்தவர்கள் அழியாதவர்கள் ஆவர்.

பகவான் அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்துபவர் என்பதால் பீமன் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவரது பக்தர்களைப் பொறுத்தவரை, அவரது கட்டுப்பாட்டின் அளவு அவர்களின் பக்தியின் அளவோடு தொடர்புடையது. அவர் தன்னை அர்ப்பணித்த பக்தர்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறார். ஆனால், முழு மனதுடன் அவரை அர்ப்பணிக்காதவர்களின் விஷயத்தில், அவருக்குக் கீழ்ப்படியாததால் ஏற்படும் விளைவுகளுக்கு அவர்கள் பயந்து அவருக்குக் கீழ்ப்படிகிறார்கள்.

கதா உபநிஷத்தில் (2.3.3), அது கூறுகிறது:
பயதாஸ்யஅக்னிஸ்தபதி பயத்தபதி ஸூர்யঃ |
பயத்இந்த்ரஶ்ச வாயுஶ்ச ம்ருத்யுர்தவதி பஞ்சமঃ ||
பொருள்: அவனுக்குப் பயந்து நெருப்பு எரிகிறது; அவரைப் பற்றிய பயத்திலிருந்து சூரியன் பிரகாசிக்கிறது; இந்திரனுக்கும் வாயுவுக்கும் பயந்து, ஐந்தாவது மரணம் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட பணிகளைச் செய்ய விரைகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அவர் பயமுறுத்தும் மற்றொரு அம்சத்தை வலியுறுத்துகிறார் – ஜீவாக்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் சரியான மற்றும் பரிந்துரைக்கப்பட்ட தர்மத்தின் வழியைப் பின்பற்ற மறுக்கும் ஜீவர்களைத் தண்டிப்பதன் மூலம். ஜீவனின் இறுதிப் பலனுக்காக இப்படிச் செய்தாலும், ஜீவன் தன்னைத் திருத்திக்கொண்டு அடுத்த பிறவியில் இன்னொரு வாய்ப்பைப் பெறுவதற்காக அவர்களை வேறொரு ஜென்மத்தில் தள்ளுகிறான். ஒரு உயிரினம் இயற்கையாகவே அவர் காட்டும் கருணையை நாட விரும்பாத போது மட்டுமே பகவான் இந்த சிகிச்சையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார் என்று ஸ்ரீ பட்டர் குறிப்பிடுகிறார் – மகா அனுக்ரஹ விமுகானம் பீமா. பகவத் கீதையில் இருந்து இந்த விளக்கத்திற்கு அவர் ஆதரவு தருகிறார் (அத்தியாயம் 16 வசனம் 19):
தன் அஹம் த்விசதஹ் க்ரூரன் ஸம்ஸாரேஷு நாரதமன் |
க்ஷிபமி அஜஸ்ரம் அசுபன் அஸுரிஸ்வ் ஏவ யோநிஸு ||
பொருள்:பொறாமை கொண்டவர்களும், தீங்கு விளைவிப்பவர்களும், மனிதர்களில் தாழ்ந்தவர்களும், சம்சாரத்திலும், ஜடப் பெருங்கடலிலும், பல்வேறு பேய்த்தனமான ஜீவன்களிலும் மீண்டும் மீண்டும் என்னால் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

பயம் பக்த பயம் மினாதி ஹீனஸ்தி இதி பீமா – பகவான் தனது பக்தர்களின் பயத்தை அழித்து அவர்களைக் காப்பாற்றுவதால் பீமா என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவானின் செயல்களுக்கான பிரயோஜனம் அல்லது காரணத்தை ஸ்ரீ பட்டர் விவரிக்கிறார். அவர் பீமாவாக அல்லது பக்தர் அல்லாதவர்களுக்கு பயத்தை ஏற்படுத்துகிறார், மேலும் அவர் அவர்களின் அதர்மச் செயல்களுக்காகவும், ஒழுங்கைப் பேணவும், தனது பக்தர்களைப் பாதுகாக்கவும் அவர்களுக்கு தண்டனையை வழங்குகிறார். அவருடைய செயல்கள், இணக்கமற்ற ஜீவர்கள் தங்களைத் திருத்திக் கொள்ளவும், காலப்போக்கில் அவரை அடையவும் உதவுகின்றன.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்தா பரத்வாஜ் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை (6.9.21) ஆதரித்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
வைவம்பர்அக்னி-அப்-க்ஷிதாயஸ்-த்ரிலோக பிரம்மதயோ யே வயமுத்விஜந்தா |
ஹராம யஸ்மை பலிம் அந்தகோ’ஸௌ பிபேதி யஸ்மத்-அரணம் ததோனH ||
பொருள்: ஐம்பெரும் கூறுகள், இவற்றிலிருந்து உருவான மூன்று உலகமும், நம்மை அழிக்கும் காலத்தைப் பற்றி நாம் அனைவரும் அஞ்சுகிறோம். இருப்பினும், காலமே பெரிய பரம பிரம்மனுக்கு அஞ்சுகிறது. அந்த உன்னதமானவர் நம்மைக் காக்கட்டும்.

Sri Krishnan refers to Sri NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi Pasuram (9.10.7):
மெய்யனாகும் விரும்பித்தொழுவார்க்கெல்லாம்
பொய்யனாகும் புறமேதொழுவார்க்கெல்லாம்
செய்யில்வாளையுகளும் திருக்கண்ணபுரத்
தையன் ஆகத்தணைப்பார்கட்கணியனே.
பொருள்: உண்மையாகவே அவனிடம் பக்தி கொண்டவர்களும், தன்னைத் தவிர வேறு எந்தப் பயனையும் மனதில் கொள்ளாமல் வழிபடுபவர்கள் – அவருடன் பேரம் பேசாதவர்களும், அவர் எளிதில் உணரக்கூடியவர். சில பலனை மனதில் கொண்டு அவரை வழிபடுபவர்களுக்கு, அவர் இந்த நன்மையை அருளுகிறார், பின்னர் அவர்களிடமிருந்து விலகிச் செல்கிறார்; அவர் அவர்களுக்கு அணுக முடியாதவர், அவர்களால் அடைய முடியாதவர்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் நாமத்திற்கு பின்வரும் ஆதரவை வழங்குகிறார் – ‘பீஷணம் அபிஷணம் (நர்சிம்ஹோத்தர. 6.1) – பயமுறுத்துபவர் மற்றும் அதே நேரத்தில் பயமுறுத்தாதவர். அவரது நரசிம்ம அவதாரத்தில், பகவான் ஒரே நேரத்தில் ஹிரண்யகசிபுவுக்கு கடுமையான பயத்தை ஏற்படுத்தினார் என்பதும், பிரஹலாதனுக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தருவதும் அனைவரும் அறிந்ததே.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் நாமத்தை ‘பிரிதா மஹ ப்ரமாணானி தேன வ்யாஸாதி ரூபாண இதி பீமஹ – வேத வியாசராக அவதாரம் எடுத்து, வேத வடிவில் அதிகாரிகளை நிறுவினார், எனவே அவர் பீமஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

—

949-பீம பராக்கிரம
பயங்கரமான பராக்கிரமம் உடையவன்

அந்யேஷ்வபி ஜக₃த்  அஹித நிரதேஷு ஹிரண்யாதி₃ ஷு
பீ₄ம பராக்ரம꞉ ।
ப₄ மப்யநுக்₃ரஹ ஏவ,யதோத் மாதிநோ
நிகி₃லாதி₃ நிக்₃ரஹஸ் தஸ்ய தத்₃வாத்₄யாநாம் ச  அநுக்₃ரஹ꞉ ॥
காய்ச்சின வேந்தன் -9-2-6-
அசுரர்கட்கு இடர் செய் கடு வினை நஞ்சு -9-2-10-

உலகிற்குத் தீங்கு விளைக்கும் இரணியன் முதலியவர்களுக்கு அச்சத்தைத் தருபவர் -பயப்படுத்துவதும் அனுக்ரஹமே யாகும் –
பித்துப் பிடித்தவனை விலங்கிட்டு வைப்பது அவனுக்கும் அவனால் பாதிக்கப்படும் மற்றவர்களுக்கும்
நன்மையைச் செய்வது அன்றோ -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கொடு வினைப் படைகள் வல்லையாய் அமரர்க்கிடர் கெட வசுரர்கட்கிடர் செய்
கடு வினை நஞ்சே என்னுடை யமுதே கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய்
வடி விணை யில்லா மலர்மகள் மற்றை நிலமகள் பிடிக்கும் மெல்லடியை
கொடு வினையேனும் பிடிக்க நீ யொருநாள் கூவுதல் வருதல் செய்யாயே–9-2-10-

அசுரர்களை அச்சமுறுத்தும் பராக்ரமத்தை அவதாரங்களில் கொண்டவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

த்ரௌபதியின் கணவனான பீமன் அல்லது ருத்ரனுடைய பராக்ரமத்திற்குக் காரணம் ஆனவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

————-

  1. பீம-பராக்ரமா – பயங்கர சக்திகளைக் கொண்டவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் வார்த்தைகள் ‘அஸுராதீனாம் பயஹேது பராக்ரம: அஸ்ய அவதாரேஷு இதி பீமபராக்ரமஹ் – எதிரியின் இதயத்தில் பயங்கரத்தை உண்டாக்குகிறான், ஏனென்றால் அவனுடைய வலிமை எல்லையற்றது. அவரது பல்வேறு அவதாரங்களில் இருந்து தெரிகிறது, அவர் அசுரர்களின் இதயங்களில் பயங்கரத்தை ஏற்படுத்தினார், எனவே அவர் பீமபராக்ரமா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஹிரண்யாக்ஷன், ஹிரண்யகசிபு, ராவணன், கம்சன் போன்றவர்களின் இதயங்களில் பயங்கரமான சக்திகள் பகவானுக்கு உண்டு என்று ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்குகிறார். இது தீய ஆன்மாக்களை அடக்கி, பக்தர்களுக்குப் பாதுகாப்பளிக்கிறது. தீய ஆன்மாக்களுக்கு இது நன்மை பயக்கும், ஏனென்றால் அது அவர்களைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறது.

ஸ்ரீ பட்டர் நாமத்தை ‘அன்யேஷ்வபி ஜகத்-அஹிதநிராத்ரேஷு ஹிரண்யாதிஷு பீம-பராக்ரமஹ் – ஹிரண்யன் போன்றவர்கள் உலகத்திற்கு தீங்கு விளைவிக்க முனைந்தால், அவர் பயங்கர வீரம் கொண்டவராக மாறி அவர்களைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து (9.2.10) குறிப்பிடுகிறார், அவர் பகவானின் இந்த குணத்தை இவ்வாறு விவரிக்கிறார்: கொடுவினைப்படைகள்வல்லையாய்
அமரக்கிடர்கெட அசுரர்கட்கிடர்செய்
கடுவினைநஞ்சேயென்னுடையமுதே கலிவயல்திருப்ஙபளிங்குடியார்
வடிவிணைபிடி வுதல் வருதல்செய்யாயே. பொருள்: பயங்கரமான அசுரர்களை அழிக்கும் என் அமுதமாகிய திருப்புளிங்குடி ஆண்டவரே! பல கடுமையான ஆயுதங்களை ஏந்திய இறைவன் தேவர்களின் துன்பங்களை அழித்தார். ஒப்பற்ற தாமரை லட்சுமியும் பூமாதேவியும் உங்கள் தாமரை பாதத்தில் சேவை செய்கிறார்கள். நானும் உங்கள் கால்களை அழுத்தி, என்னிடம் வாருங்கள் அல்லது என்னை நீங்களே அழைக்கலாம்!

முந்தைய நாமம் – பீமா, தர்மத்தின் பாதை அல்லது அவர்களின் நடத்தை நெறிமுறைகளைப் பின்பற்றாத ஜீவர்களைக் கையாண்டதாக ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் குறிப்பிடுகிறார், அதே சமயம் தற்போதைய நாமம் இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று உலகத்திற்கு தீங்கு விளைவிப்பவர்களைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் குறிப்பிடுகையில், பகவான் தனது எதிரிகளின் இதயத்தில் பயத்தை ஏற்படுத்துவது கூட, மற்றொரு அர்த்தத்தில் அவர்களின் நன்மைக்காக மாறுகிறது – பகவானின் பராக்கிரமத்தைப் பற்றி தொடர்ந்து கவலைப்படுவதால், அவர்கள் அவரை எப்போதும் தங்கள் மனதில் வைத்திருக்கிறார்கள், மேலும் இது முடிவடைகிறது. காலப்போக்கில் அவற்றை சுத்தப்படுத்துகிறது. அவர் ஆதரவாக ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில் இருந்து 7.1.30 ஸ்லோகம் கொடுக்கிறார்:
காமத் த்வேஷாத் பயத் ஸ்நேஹாத் யதா பக்தியேஷ்வரே மனா
அவேஸ்ய தத்-அகம் ஹித்வா பஹவஸ் தத்-கதிம் கதஹ்
பொருள்: பலர், கிருஷ்ணரை மிகுந்த கவனத்துடன் நினைத்து, பாவத்தை விட்டுவிட்டு விமோசனம் அடைந்துள்ளனர். நடவடிக்கைகள். இந்த பெரிய கவனம் காம ஆசைகள், விரோத உணர்வுகள், பயம், பாசம் அல்லது பக்தி சேவை காரணமாக இருக்கலாம். ஒருவன் தன் மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதன் மூலம் கிருஷ்ணரின் கருணையைப் பெறுகிறான்.

ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட அத்தியாயத்தின் அனைத்து ஸ்லோகங்களும், தீயவற்றை நீக்குவதற்கும், நல்லவற்றைப் பாதுகாப்பதற்கும் பகவான் தனது பராக்கிரமத்தை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறார் என்பதை விளக்குகிறது. இந்த ஸ்லோகங்கள் அசுரர்களுக்கு பகவானின் தண்டனை அவர்களின் பாவங்களை நீக்குவதற்கு மட்டுமே என்று அறிவிக்கின்றன, மேலும் அவர்கள் இறுதியில் அவரை அடைய உதவுகின்றன.

தர்மபுத்திரருக்கும் நாரத முனிவருக்கும் இடையே நடந்த ஒரு பரிமாற்றத்தில், ஸ்ரீமன் நாராயணனின் சில தீவிர வெறுப்பாளர்கள் தங்கள் வாழ்நாளின் முடிவில் அவரை எப்படி அடைகிறார்கள் என்று பிற்காலத்தவர் கேட்கிறார். இதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, நாரத முனிவர் பதிலளிக்கிறார்: ‘மக்கள் தீவிரமான பற்றுதல் மூலமாகவோ (கோபிகைகளைப் போல) அல்லது கடுமையான பகை மூலமாகவோ (சிசுபாலனைப் போல) அல்லது தீவிர பயத்தின் மூலமாகவோ (அப்படியே) பகவானைப் பற்றி தொடர்ந்து சிந்திக்கிறார்கள். கம்சாவின் வழக்கு), அல்லது அவனது அவதாரங்களில் ஒன்றில் (விருஷ்ணி வம்சத்தின் மக்களைப் போல) அல்லது தூய பக்தியின் மூலம் (என்னைப் போன்றவர்களின் விஷயத்தில்)’
கோப்யஹ் காமத் பயயாத் கம்சஹ் த்வேஷாத் கைத்யாஅதயோ நிருபஹ் |
சம்பந்தத் விருஷ்ணயாஹ் ஸ்நேஹாத் யூயம் பக்த்யா வயம் விபோ ||

பீமஸ்ய, திரௌபதி-பதே ருத்ரஸ்ய வா பராக்ரமோ யஸ்மாத் ச பீம-பராக்ரம:- பீமன், ருத்ர முதலியவர்களின் பராக்கிரமத்தின் மூலகாரணமானவர் என்று ஸ்ரீ சத்ய ஸந்த தீர்த்தர் நாமத்தை விளக்குகிறார்.

——-

941-அநாதி –
இப்படி விலங்கான கஜேந்த்ரனுக்கும் வசப்பட்டு பிரம்மாதிகளுக்கும் அற்ப பலன்களையே கொடுப்பவர்
-வேறு பலன்களை விரும்பும் அவர்களால் ஸ்வாமியாக அறியப் படாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றிற்கும் தாம் காரணமாக இருப்பதால் தமக்கொரு காரணம் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்ய பிராணனை உயர்ந்த பக்தனாகக் கொண்டவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————

942-பூர்ப்பூவ –
பகவானுக்கு அடிமைப் பட்டவன் என்ற ஞானம் உடைய பக்தனுக்குத் தாமே இருப்பிடமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமான  பூமிக்கும் ஆதாரமானவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூ -நிறைவானவர் -புவ -உலகத்திற்குக் காரணம் ஆனவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் –

——–

943-லஷ்மீ-
தம்மைச்  சேர்ந்தவர்களுக்கு எல்லாச் செல்வங்களும் தாமேயாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகத்திற்கு ஆதாரமாக மட்டும் அல்லாமல் சோபையாகவும் இருப்பவர் -அல்லது -பூ புவ லஷ்மீ -என்று
பூ லோகம் புவர் லோகம் ஆத்மவித்யை யாகவும் இருப்பவர் –
அல்லது பூர் புவோ லஷ்மீ -என்று பூமிக்கும் ஆகாயத்திற்கும் சோபையாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

புண்யம் செய்தவர்களைப் பார்ப்பவர் -புண்யம் செய்தவர்களால் பார்க்கப் படுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————

944-ஸூ வீர –
அந்த பக்தர்களுக்கு அபாயத்தை போக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பலவகை நல்ல கதிகளைக் கொடுப்பவர் –பலவகையாக செயல் படுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்ய பிராணனைச் சிறந்ததாக ஆக்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————-

945-ருசிராங்கத –
அவர்கள் தமது திவ்ய மங்களத்  திரு மேனியைக் கண்டு களித்து அனுபவிக்கும் படி செய்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

அழகிய தோள் வளைகள் உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகான தன்மை கொண்ட உடலை அளிப்பவர்-அழகிய  தோள்வளைகளை உடையவர் –
அருசிராங்கத-அழகற்ற மனத்தைக் கவராத லிங்க தேகத்தை அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————-

946-ஜனன –
பக்தர் அல்லாதவர்களும் தம்மை அனுபவிப்பதற்கு உரிய உடல் இந்திரியங்கள் முதலியவற்றோடு பிறக்கும் படி செய்பவர் —
பிறகு அவனுடைய எல்லா செயல்களுக்கும் பலன் கூறப்படுகிறது ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிராணிகளைப் படைப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஜனங்களைப் பிறக்கச் செய்பவர் -நடத்துபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————–

947-ஜன ஜந்மாதி-
அப்படிப்பட்ட ஜனங்களின் பிறப்பிற்குத் தாமே பயனாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஜனங்களின் உற்பத்திக்குக் காரணமானவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஜீவர்களின் பிறப்புகளை உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————-

948-பீம-
தம்முடைய இந்த அனுக்ரஹத்தை விரும்பாதவர்களுக்கு கர்ப்ப வாஸம் நரகம் முதலிய துன்பங்களைக் கொடுத்து பயமுறுத்துபவர்
தமக்கு அடிமையாகி உய்யாதவர்களை ஹித புத்தியின் காரணமாக விரோதிகளாக நினைக்கின்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பயத்திற்குக் காரணமானவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பயங்கரமானவர் -பிராணனுக்கு ஆதாரமானவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————-

949-பீம பராக்ரம-
உலகிற்குத் தீங்கு விளைக்கும் இரணியன் முதலியவர்களுக்கு அச்சத்தைத் தருபவர் -பயப்படுத்துவதும் அனுக்ரஹமே யாகும் –
பித்துப் பிடித்தவனை விலங்கிட்டு வைப்பது அவனுக்கும் அவனால் பாதிக்கப்படும் மற்றவர்களுக்கும்
நன்மையைச் செய்வது அன்றோ -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அசுரர்களை அச்சமுறுத்தும் பராக்ரமத்தை அவதாரங்களில் கொண்டவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

த்ரௌபதியின் கணவனான பீமன் அல்லது ருத்ரனுடைய பராக்ரமத்திற்குக் காரணம் ஆனவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

——————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply