Thiruvonum's Weblog

உதீர்ணஸ் சர்வதஸ் சஷூர நீஸஸ் சாஸ்வத்தஸ் ஸ்திர
பூசயோ பூஷணோ பூதிர் அசோகஸ் சோக நாசன–67-

இந்த அறுபத்தேழாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

630-உதீர்ண:, 631. ஸர்வதஸ்சக்ஷு:, 632. அனீஶ:, 633. ஶாஶ்வதஸ்திர:|

634-பூஶய:, 635. பூஶண:, 636. பூதி:, 637. விஶோக:அல்லது அசோகா, 638. ஶோகநாஶன: ||

எல்லா வகையிலும் எல்லா உயிர்களுக்கும் மேலானவன்; அனைத்தையும் பார்ப்பவர் மற்றும் எங்கும் நிறைந்தவர். அவர் மீது எஜமானர் இல்லை, அவர் நித்தியமானவர் மற்றும் நிலையானவர். அவர் பூமியில் உறங்கி, இவ்வுலகில் தோன்றும் பக்தர்களின் வேண்டுகோளை ஒத்திவைத்து, பல்வேறு வடிவங்களில் தோன்றுகிறார். அவர் தனது பல அவதாரங்கள் மூலம் உலகிற்கு ஒரு அலங்காரமாக இருக்கிறார். அவர் தனது பக்தர்களுக்கு ஒரு பொக்கிஷமாக இருக்கிறார் மற்றும் எல்லையற்ற பேரின்பத்தில் இருக்கிறார். அவர் துக்கங்களை அழிப்பவர் மற்றும் மோட்சத்தை அளித்து சம்சாரப் பெருங்கடலில் இருந்து தனது பக்தர்களை விடுவிக்கிறார்.

உதீர்ண: — தம் எளிவரும் இயல்பினாலும், எல்லையில்லாக் கருணையினாலும் பக்தர்களுக்குக் கட்கண்ணால் காணவும் தம்மை வெளிப்படுத்துகிறார்
ஸர்வதச்சக்ஷு: — அவருடைய அளவிலாக் கருணையால் அனைவரும் காணலாம்படி கோவில்களில் அர்ச்சா மூர்த்தியாகக் காட்சியளிக்கிறார்.
(மிக உயர்ந்த பரம்பொருளை எப்படி நாம் அணுகுவது என்ற பக்தர்களின் சந்தேகத்தை முற்றிலும் நீக்குகிறார்
என்ற திருநாமமான சின்னஸம்சய: என்பதற்கு விளக்கம் இந்த நாமம். கண்ணுக்கு விஷயமாகும் ஒன்றில் ஐயங்களே ஏற்பட முடியாதன்றோ!)
அநீச: — அவ்வாறு கோவில்களில் காட்சி தரும்பொழுது தம்முடைய ஈச்வரத் தன்மையை முற்றிலும் அடக்கிக்கொண்டு
பக்தர்களின் இஷ்டத்திற்கு முற்றிலும் சார்ந்தவராய்த் தம்மை வைத்துக் கொள்கிறார்
சாச்வதஸ்ஸ்திர: — கோவில்களிலும் அர்ச்சா மூர்த்திகளில் பக்தர்களைச் சார்ந்தவண்ணம் தம்மை அவர் நிறுத்திக் கொண்டாலும்,
நித்யவிபூதியில் என்ன ஸ்வரூபத்தோடு எழுந்தருளியுள்ளாரோ அந்த ஸ்வரூபத்தில் சிறிதும் மாற்றமின்றியே நிலையாக எழுந்தருளியுள்ளார்
பூசய: — தரிசனம் தந்து மறைந்துவிடும் சமாதிநிலை போலன்றி, கண்காணச் சிலகாலம் இருந்து பின் மறைந்துவிடும் அவதாரம் போலன்றி, இருப்பதையே காணமுடியாத பரத்துவ நிலை போலன்றி, இருந்தாலும் ஒளிந்துகொண்டிருக்கும் அந்தர்யாமி நிலை போலன்றி என்றென்றும் மாறாது, மறையாது காட்சிதரும் அர்ச்சாமூர்த்தியாக இருப்பவர். அதுவும் என்றும் உங்களை விட்டுப் பிரியேன் என்று சொல்வது போல் கோவில்களில் படுத்த திருக்கோலத்தில் காட்சி தருபவர்
பூஷண: — தம் அவதாரங்களால் புவிக்கு அணிகலனாய் இருப்பவர்; அர்ச்சா மூர்த்தியாய் எழுந்தருளிப் பக்தர்கள் தரும் அணிகளையும் ஏற்றுக் காட்சி தருபவர்.
பூதி: — நிதியினைப் பவளத் தூணை என்றபடிப் பக்தர்களுக்கு அனைத்துவிதச் செல்வமாகவும் இருப்பவர்
அசோக: — கதியற்றவர்களைக் காப்பவர் ஆகையால் சோகமே அண்டாதவராய் இருக்கிறார்
சோகநாசந: — தம்மைக் காணாது துயருறுவோர் யாராயினும் அவர்தம் சோகத்தைத் தவறாமல் போக்கியருள்பவர்

அனைத்து உயிரினங்களையும் கடந்தவன் {உதீர்ணன்},
திசைகள் அனைத்திலும் பரந்த பார்வை கொண்டவன் {ஸர்வதர்க்ஷு},
தலைவனற்றவன் {அநீசன்},
எக்காலத்திலும் நேரும் மாற்றங்கள் அனைத்தையும் கடந்திருப்பவன் {சாஸ்வதஸ்திரன்},
(ராமனின் வடிவில்) வெறுந்தரையில் கிடந்தவன் {பூசயன்},
(தன் அவதாரங்களின் மூலம்) பூமியை அலங்கரிப்பவன் {பூஷணன்},
பலத்தின் சுயமாக இருப்பவன் {பூதி},
துன்பங்கள் அனைத்தையும் கடந்தவன் {விசோகன்)},
தன்னை வழிபடுபவர்கள் அனைவரும் தன்னை நினைத்ததும் அவர்களின் துன்பங்களைக் களைபவன் {சோகநாசநன்};(80)

ஸ்ரீ அர்ச்சாவதாரம் -கண்களுக்கு புலப்படும் சௌலப்யம் –

630-உதீர்ண-அனைவரும் கண்ணால் காணும்படி அவதரிப்பவர் –
631-சர்வதஸ் சஷூ -அவதாரத்துக்கு பிற்பட்டவர்களுக்கும் அர்ச்சை விக்ரஹ உருவில் கோயில் கொண்டு அனைவராலும் தர்சிக்கப் படுபவர் –
632-அ நீஸ–நீராடவும் உண்ணவும் பிறரை எதிர் பார்க்கிறபடியால் அர்ச்சையில் சுதந்தரமாக இல்லாதவர் –
633-சாச்வதஸ்திர -அவதாரங்களைப் போலே முடிந்து போகாமல் அர்ச்சையில் பல வடிவங்களில் எக்காலமும் இருப்பவர் –
634-பூசய–கோயில்களில் பக்தர்கள் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க பூமியிலே சயனித்தவர்-
635-பூஷண-எளிமை குணத்தால் அலங்கரிக்கப் பட்டவர் –
636-பூதி -தன் பக்தர்களுக்கு உலகச் செல்வம் மற்றும் பக்திச் செல்வம் ஆகிய அனைத்துமாய் இருப்பவர் –
637-அஸோக-தன் அடியார்களைக் காக்கிற படியால் சோகம் துன்பம் அற்று இருப்பவர்
638-சோக நாசன –இவனைப் பிரிவதே துன்பம் என்று இருக்கும் பக்தர்கள் நடுவே இருந்து அந்த துன்பத்தைப் போக்குபவர்

3-32-அர்ச்சாவதாரம் பரமான திரு நாமங்கள் -630-660-

கீழ் ஸுலப்ய பரமான நான்கு திரு நாமங்களை அர்ச்சைக்குச் சேரும் என்றுமாம்
செய்ய பரத்வமும் சீரார் வ்யூஹமுமாய் –எய்துபவர்க்கு இவ்வுலகில் அர்ச்சை எளிதாகும்
பக்தி பாரவஸ்யத்தாலே- பிரேமாதிக்யம் மூலம் ஆழ்வார்கள் பிரபன்னர்
ஞாநாதிக்யம் மூலம் ஆச்சார்யர்கள் பிரபன்னர்கள்
அஞ்ஞானம் மூலம் அஸ்மதாதிகள் பிரபன்னர்கள்
ப்ரபத்திக்கு காரணங்கள் வெவ்வேறாக இருந்தாலும் பிரபத்திக்கு விஷயம் ஒன்றே -குண பூர்த்தி உள்ள அர்ச்சையிலே சரணாகதி
ஆவரண ஜலம் பூ கத ஜலம் பெருக்காறு -அதிலே தேங்கிய மடுக்கள் அர்ச்சை

பின்னானார் வணங்கும் சோதி –
தீர்த்தம் பிரசாதிக்காமல் ஸம்ஸாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது பேரேன் என்று கிடக்குமவன்

630-உதீர்ண-நன்றாக விளங்குபவன் –

கத₂ம்? (எவ்வாறு சின்ன சம்சய-சம்சயம் போக்குகிறான் என்றால் )சர்ம சக்ஷுஷாமபி ப்ரத்யஷ யோக்₃யக்₃யத்வேந
உதீ₃ர்ண ꞉(சர்ம-தோல் கண்- வெளிக் கண் ஸகல மனுஷ நயன விஷயதாங்கன்-காட்டவே காண்கிறோம்)– உல்லஸித꞉
கட்கிலீ உன்னைக் காணுமாறு அருளாய் -என்ன -காட்டவே கண்டு வாழும் -என்று –
சீலத்தால் –அவதாரங்களால் -தன் திருமேனியைக் காணும்படி விளங்குபவன் –
காட்டித் தன் கனை கழல்கள் கடு நரகம் புகல் ஒழித்த எம்பெருமான் -10-6-1-

கண்ணே உன்னைக் காண ஏக சிந்தையாய்-காட்டவே கண்டார்கள்
அர்ஜுனனுக்கு கண்ணையும் கொடுத்து காட்சியும் அருளினான்
கண்டேன் -காட்டித் தன் கனை கழல்கள் கடு நரகம் புகல் ஒழித்த எம்பெருமான்-

வெளிக் கண்ணாலும் காணும்படி வெளிப்படையாக திருவவதரிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாப் பிராணிகளுக்கும் மேலானவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரளய காலத்தில் ருத்ரனை சம்ஹரிப்பவர் -உயர்ந்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

624. உதீர்ணாய நம:

ஸர்வபூதேப்ய: அனைத்து ஜீவராசிகளைக் (உயிரினங்களைக்) காட்டிலும்

ஸமுத்ரிக்தத்வாத் மிகவும் உயர்ந்தவரானபடியால்

உதீர்ண: பகவான் ‘உதீர்ண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்து ஜீவராசிகளைக் (உயிரினங்களைக்) காட்டிலும் மிகவும் உயர்ந்தவரானபடியால் பகவான் ‘உதீர்ண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

630. உதீர்னா – அவர் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் மேலானவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸர்வபூதேப்யாஹ் சாமுத்ரிக்தத்வாத் உதீர்ணாஹ் – எல்லா வகையிலும் எல்லா உயிர்களுக்கும் மேலானவர், எனவே அவர் உதீர்ணா’ என்று விளக்குகிறார். அவர் சர்வ-வ்யாபி மற்றும் சர்வ-அந்தர்யாமி மற்றும் அறிவிலும் சக்தியிலும் அனைவரின் மீதும் கோபுரமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் உதீர்ணா.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை, பகவான் நம்மிடையே ஒருவராக மாறி, ராமராகவும், கிருஷ்ணராகவும் அவதாரங்களை எடுத்து நம்மை சரியான பாதையில் வழிநடத்தும் சூழலில் விளக்குகிறார். அவர் தனது பக்தர்களை உயர்த்துவதற்கு முன்மாதிரியாக வழிநடத்துகிறார், எனவே அவர் உதிர்னா ஆவார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் “உத்” மற்றும் ரு – கதௌ – என்ற மூலத்திலிருந்து தொடங்கும் சொற்களைப் பெறுகிறார், மேலும் உதிர்னாவிற்கு எல்லா உயிரினங்களுக்கும் மேலானவர் என்று பொருள் தருகிறார். அவர் எல்லோரையும் உயர்த்துகிறார் என்பது அவரது மாற்று விளக்கம்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜரும் இதே போன்ற விளக்கத்தை அளித்து, ‘உத் அபியுதயம் ர்ச்சாஹதி – ப்ராபயதி ஸ்ம ஏவ ஸதைவ ஸ்வஶ்ரிதாநாம் இதி உதீர்ணஹ்’ – இவ்வாறு, உத்திலிருந்து நாமத்தையும், ரு என்ற மூலத்தையும் பெற்று, பகவான் என்று பொருள் தருகிறார். உதிர்னா என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் தனது பக்தர்களை அவரை அடையத் தூக்குகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் பகவான் எல்லா வகையிலும் மேலானவர் என்பதை விளக்குகிறார். அவரது வடிவத்தின் அளவு, அவர் எல்லாவற்றையும் ஊடுருவி இருக்கிறார், மேலும் அனைத்தும் அவரது உடலுக்குள் உள்ளது, எனவே அவரை விட பெரிய உருவம் கொண்டவர்கள் யாரும் இல்லை. சக்தியின் மேன்மையில், அவரை விட உயர்ந்தவர்கள் யாரும் இல்லை என்பதை அவருடைய பல அவதாரங்கள் மூலம் நாம் அறிவோம். இந்திரியங்களையும் மனதையும் கட்டுப்படுத்தும் வகையில், பகவான் யோகீஸ்வரராக இருக்கிறார், மேலும் இந்த அம்சத்திலும் அவரை விட உயர்ந்தவர் யாரும் இல்லை. கோகுலத்தில் தனது லீலைகள் மூலம் அன்பைப் பகிர்ந்து கொள்வதில் தனக்கு நிகர் எவருமில்லை என்பதை பகவான் நிரூபித்தார். அறிவு என்று வரும்போது, ​​அவனே முடிவான அறிவாளி. இதனால், எந்த அம்சத்தைப் பார்த்தாலும், அவரை விட உயர்ந்தது எதுவுமில்லை.

---

631-சர்வதஶ் சஷூ –யாவரும் தம் கண்ணால் காணும்படி–இருப்பவன்-குளிரக் கடாஷிப்பவன் என்னவுமாம்

இயற்கையாகவே கண்ணுக்கு விஷயம் உதீர்ண-நன்றாக விளங்குபவன் –கீழ்
எந்த அவஸ்தையிலும் தன்னை விஷயமாகி அருள்கிறான் இதில்-இரண்டாலும் –அதஶ் சி₂ந்ந ஸம்ஶயத்வம் ஸித்₃த₄ம்

அதோ(அ)ஸ்மதா ₃தி₃சக்ஷூம்ஷ்யபி தத் ஸாஷாத்கார கர்மாணீதி
ஸர்வதஶ் சக்ஷு꞉ ।
அதஶ் சி₂ந்ந ஸம்ஶயத்வம் ஸித்₃த₄ம் । ந ஹி ஸ்பஷ்ட ப்ரத்யஷே ஸம்ஶய꞉ ॥(ப்ரத்யக்ஷமாகக் கண்டபின்பு சங்கை ஏது)

எங்கும் தானாய நாங்கள் நாதன் -1-8-9-

வாஸாம் அகோசரம் -ஆனாலும் சீலக் குணத்தால் நம் கண்ணுக்கும் இலக்கு ஆக்கிக் கொண்டு அருள்கிறானே

விவ்ருணுதே தனும் ஸ்வயம் -பிரிய தமனாக இருப்பார்களை தானே வரித்து அருள்கிறான்

நம்முடைய கண்களுக்குப் புலப்படுபவர் -ஐயம் அற்றபடி கூறுகிறது –
தெளிவாய் பிரத்யஷமான விஷயத்தில் சந்தேஹம் இல்லை அன்றோ –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தமது ஞானத்தினால் எல்லாவற்றையும் பார்ப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

முழுமையான கண்கள் யுடையவர் -எல்லா இடங்களிலும் கண்கள் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

625. ஸர்வதஸ்சக்ஷுஸே நம:

ஸர்வத: அனைத்து திசைகளிலிருந்தும்

ஸர்வம் அனைத்தையும் (அனைவரையும்)

ஸ்வசைதன்யேன தனது உணர்வால் (அறிவுத்திறனால்)

பஶ்யதீதி பார்க்கிறார் (அறிகிறார்)

ஸர்வதஸ்சக்ஷு: எனவே, பகவான் ‘ஸர்வதஸ்சக்ஷு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

எங்கும் நிறைந்துள்ள பரப்ரஹ்மமான பகவான் தனது இயற்கையான அறிவுத்திறனால் (உணர்வால்) அனைத்தையும் (அனைவரையும்) அனைத்து திசைகளிலிருந்தும் காண்கிறார். எனவே அவர் ‘ஸர்வதஸ்சக்ஷு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘விஸ்வதஸ்சக்ஷு:’ (ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஶத் 3.3)

ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: (பரப்ரஹ்மத்திற்கு) உலகனைத்தையும் பரவும் கண்கள் (உள்ளன).

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

---

631. ஸர்வதாஷ்-சக்ஷு – எங்கும் கண்களை உடையவன், எல்லாவற்றையும் பார்ப்பவன்

சர்வத் என்றால் எங்கும், சக்ஷு என்றால் கண், எனவே இந்த நாமம் என்றால் பகவான் எங்கும் கண்களைக் கொண்டிருக்கிறார். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை மேலும் விரிவுபடுத்துகிறார், ‘ஸர்வதஹ் ஸர்வம் ஸ்வசைதன்யேன பஷ்யதி இதி ஸர்வதாஶ்சக்ஷு: அவர் தனது சொந்த உணர்வைப் பயன்படுத்தி எல்லாவற்றையும் பார்க்க முடிகிறது, எனவே அவர் சர்வதாஷ்சக்ஷுஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர், பகவான் அனைத்தையும் தனது பௌதீகக் கண்களால் பார்க்காமல், தனது அக உணர்வுக் கண்களால் பார்க்கிறார் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறார். நம் புலன்கள் மூலம் உலகத்தை புலன் பொருள்களாக உணர்கிறோம் ஆனால் பகவான் எல்லாவற்றையும் தனது உணர்வில் நேரடியாகப் புரிந்துகொள்கிறார்.

ஸ்வேதாஷ்வதார உபநிஷத்தில் (3.3) அது ‘விஷ்வதாஸ் சக்ஷுஹ் – அவரது கண்கள் முழு பிரபஞ்சத்தையும் பரப்புகின்றன’ என்று கூறுகிறது. புருஷ சூக்தத்தில் ‘ஸஹஸ்ராக்ஷஸ் ஸஹஸ்ரபாத் – எண்ணற்ற கண்களும் எண்ணற்ற பாதங்களும் உடையவன்’ என்று கூறுகிறது.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 13 வசனம் 14 இல், பகவான் கூறுகிறார்:
ஸர்வதஹ் பாணி-பதம் தத் ஸர்வதோ ‘க்ஷி-சிரோ-முகம்
ஸர்வதஹ் ஸ்ருதிமால் லோகே ஸர்வம் அவ்ர்த்ய திஷ்டதி || பொருள் : எங்கும் கை கால்களுடன்; கண்கள், தலைகள் மற்றும் முகங்கள் எல்லா இடங்களிலும், எல்லாவற்றையும் கேட்கும்; இந்த வழியில் பரமாத்மா இந்த உலகில் உள்ள அனைத்தையும் வியாபித்துள்ளது.

---

632-அநீச-ஈசனாய் இல்லாதவன்-அர்ச்சக பராதீனன் அகிலாத்ம ஸ்திதி

தத் பரேஷு(தத் பரர்- எல்லாமே கண்ணன் என்று இருக்கும் ஆழ்வார் போல்வர் )
அநீஶ꞉ –
தத₃தீ₄ந ஸ்நாந பரி கர்ம கோ₃ஷ்ட்₂யா தி₃
ஸர்வ அவஸ்த₂த்வாத் ॥
தன்னை பக்த பரதந்த்ரனாய் ஆக்கிக் கொண்டு -ஸ்நானம் செய்விக்கவும் பிறர் கையை எதிர் பார்த்து இருப்பவன் –
ஆய்ச்சியாகிய அன்னையால் அன்று வெண்ணெய் வார்த்தையுள் சீற்றமுண்டு அழு கூத்த வப்பன் -6-2-1-

ராமனை முனிவர்கள் ஆஸ்ரமத்திலும் கண்ணனைக் கோபிமார் கொய்சகத்திலும் தேடலாம் அன்றோ-அர்ச்சையில் சொல்லவும் வேண்டுமோ

ஸ்நானம் அலங்காரம் கோஷ்டி முதலிய எல்லாவற்றிலும் அடியவர்களுக்கு ஆட்பட்டு இருப்பதால்
ஸ்வதந்தரம் இல்லை –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தமக்கு மேல் ஈசன் இல்லாதவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

தமக்கு ஈசன் இல்லாதவர் -பிராணிகளுக்கு ஈஸ்வரர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

626. அனீஶாய நம:

ந வித்யதேSஸ்யேஶ (ந வித்யதே அஸ்ய ஈஶ) (பகவானைக் காட்டிலும்) மேலான ஒரு ஈஸ்வரன் (கடவுள்) அறியப்படவில்லை

இதி அனீஶ: எனவே பகவான் ‘அனீஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(பகவானைக் காட்டிலும்) மேலான ஒரு ஈஸ்வரன் (கடவுள்) அறியப்படவில்லை இதி அனீஶ: எனவே பகவான் ‘அனீஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ந தஸ்யேஶே கஸ்சன’

அவருக்கு மேலான கடவுள் எவரும் இல்லை.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

———–

632. அனிஷா – அனைவருக்கும் எஜமானர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘ந வித்யதே அஸ்ய ஈஷா இதி அனிஷாஹ் – அவர் மீது எஜமானர் இல்லை, எனவே அவர் அனிஷா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார் . லோகத்யக்ஷ, ஸுரத்யக்ஷ, தர்மாத்யாக்ஷ போன்ற நாமங்களில் நாம் பார்த்தபடியே பகவான் எல்லாருக்கும் இறைவன்.

நாராயண உபநிடதம் (3.2) கூறுகிறது ‘ந தஸ்யேஷே கச்சனா – அவர் அனைவருக்கும் எஜமானர் என்பதால் அவருக்கு எஜமானர் இல்லை’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவான் எல்லா உயிர்களுக்கும் இறைவன் என்று கூறுகிறார், ஆனால் அது அவரது பக்தர்களுக்கு வரும்போது, ​​அவர் தனது இறைவனை வலியுறுத்தவோ காட்டவோ இல்லை, மாறாக அவர்களுக்கு முற்றிலும் அடிபணிந்தவராக இருக்கிறார். நம 627 – விதேயாத்மாவின் விளக்கத்தில் இதற்கு முந்தைய ஸ்லோகத்தில் பல உதாரணங்களைப் பார்த்தோம். ராம அவதாரத்தில், அவர் கீழ்ப்படிதலுள்ள மகனாக இருந்தார், கிருஷ்ண அவதாரத்தில் அவர் சாந்தீபனி ரிஷியிடம் பணிவுடன் கற்றுக்கொண்டார். உப்பலியப்பன் கோவிலில் அவருக்கு உப்பு இல்லாமல் நெய்வேத்தியம் (உணவு பிரசாதம்) வழங்கப்படுகிறது. எனவே, இறைவன் தனது பக்தர்களுக்கு பணிவாகவும் பணிவாகவும் இருக்கிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இந்தக் கருத்தை இன்னும் தெளிவாக முன்வைக்கிறார், பகவான் அவரைக் குளிப்பாட்டவும், அவருடைய அர்ச்ச வடிவில் அவருக்கு உணவளிக்கவும் நம்மைப் போன்றவர்களைச் சார்ந்து இருக்கிறார். நம்மாழ்வார் தனது பக்தர்களைச் சார்ந்திருக்கும் இந்தச் செயலை இவ்வாறு விவரிக்கிறார்:

‘அய்ச்சியாகிய அன்னையால் மற்றும் வெண்ணை வாழ்த்த அப்பான் (திருவாய் மொழி 6.2.11) – யசோதா தன் மீது கோபப்படக்கூடும் என்ற எண்ணத்தில் தான் யசோதாவிடம் எவ்வளவு அடிபணிந்தவர் என்பதைக் காட்ட அவர் அழுது அழுவதைக் காட்டுகிறார். திருடப்பட்ட வெண்ணெய் சம்பவம் பதிவாகியுள்ளது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷத் 6.9 ஐக் குறிப்பிடுகிறார்:
ந தஸ்ய கச்சித் பதிரஸ்தி லோகே ந சேஷிதா நீவ ச தஸ்ய லிங்கம்
ச காரணம் கரணாதிபதிபோ ந சாஸ்ய கஷ்ரித்ஜனிதா ந ச திபஹ்
பொருள்: உலகில் எவரும் அவனுடைய எஜமானன் அல்ல, அவனைக் கட்டுப்படுத்தவும் இல்லை. அவரை அனுமானிக்க எந்த அடையாளமும் இல்லை. அனைத்திற்கும் காரணகர்த்தாவாகவும், தனிப்பட்ட ஆன்மாக்களின் ஆட்சியாளராகவும் இருக்கிறார். அவருக்கு பெற்றோர் இல்லை, அவருடைய இறைவன் என்று யாரும் இல்லை.

பக்தி நிறைந்த ஒருவன் பகவானையே தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதை தர்மச் சக்கரம் சுட்டிக் காட்டுகிறது. எனவே, பக்தியின் தலைவன் என்று யாரும் இல்லாத நிலைக்கு பக்தி ஒருவரை அழைத்துச் செல்லும். அதுவே பக்தியின் மகத்துவம்.

---

633-ஸாஸ்வத ஸ்திர-நிலையாய் நிற்பவன் -விபவம் போல் தீர்த்தம் பிரசாதிக்காமல் -குடி குஞ்சேஸ்வர ரெங்கேஸ்வர ஸீலாத் ஐடீ பூயதே  -ஸீலத்தில் ஆழ்ந்து ஜடமாகிறோமே-ஒருத்தனை வளைக்க ஊரை வளைப்பாரைப் போல்

ததோ₂(அ)ஸக்ருத் ப்ரத்யக்ஷீ க்ருத ஸதாதந நாநா பி₃ம்பா ₃க்ருதிர் அவ்யவஹிதஶ்ச திஷ்ட₂தீதி
ஸாஶ்வத ஸ்தி₂ர । ததோ₂ ச ஶ்ரீஸாத்த்வதே

பிம்பா க்ருத்யா ஆத்மநா பிம்பே சமாகம்ய அவதிஷ்டதி –ஸாத்வத சம்ஹிதை
தன்னுடைய அடியார்கள் வடிக்கின்ற பிம்ப ரூபங்களை ஏற்றுக் கொண்டு அந்த வடிவில் புகுந்து அப்படியே நிலைப்பவன் –

நின்ற ஆதிப்பிரான் நிற்க -4-10-1-கருட வாஹனும் நிற்க –
சம்சாரம் கிழங்கு அறும் வரையில் நிலை பெயராமல் நிற்பவன் -எம்பெருமான் –
தீர்த்தம் பிரசாதிக்காமல் –ஆயர் தேவு -நஞ்சீயர் திருவாராதனப் பெருமாள் -சதங்கை அழகியார்

பலவிதமான அர்ச்சா ரூபங்களை எடுத்து அடியவர்கள் எக் காலமும் சேவிக்கும்படி இருப்பதால் எக் காலமும் நீங்காதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாக் காலங்களிலும் இருப்பவராயினும் எந்த வித மாறுதலும் இல்லாதவர் என்று ஒரே திரு நாமம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எப்போதும் ஒரே நிலையில் இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

627. ஶாஶ்வதஸ்திராய நம:

ஶஶ்வத்பவன்னபி எப்பொழுதும் (என்றும்) இருப்பவர்

ந விக்ரியாம் எந்தவித விகாரமும்

கதாசிதுபைதி சிறிதளவும் இல்லாது இருப்பவர்

இதி ஶாஶ்வதஸ்திர: எனவே பகவான் ‘ஶாஶ்வதஸ்திர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் என்றும் (நிரந்தரமாய்) இருப்பவர். எனினும், எந்தவித விகாரங்கள் சிறிதளவும் இல்லாதவர். எனவே அவர் ‘ஶாஶ்வதஸ்திர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி நாமைகம் இது ஒரே திருநாமமாகும்.

என்றும் இருப்பவராதலால் ‘ஶாஶ்வத’. எவ்வித விகாரமும் அற்று இருப்பதால் ‘ஸ்திர:’.

---

633. சாஷ்வதா-ஸ்திரா – நித்தியமாக இருப்பவர் மற்றும் நிலையானவர்

ஷாஷ்வதம் என்றால் நிரந்தரம் அல்லது நித்தியம் என்றும், ஸ்திர என்றால் நிலையானது என்றும் மாறாதது என்றும் பொருள். இவற்றை இணைத்து, ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷாஷ்வத் பவன்னாபி ந விக்ரியாம் கதாசித் உபைதி இதி ஷாஷ்வதஸ்திராஹ் – அவர் நித்தியமாகவும் நிரந்தரமாகவும் இருந்தாலும், அவர் நிலையானவர் மற்றும் முற்றிலும் மாறாதவர்’ என்று விளக்குகிறார். ‘ஸ்தானுஹ்’ மற்றும் ‘ஷாஷ்வதா’ போன்ற நாமங்களை நாம் ஏற்கனவே இதே போன்ற இறக்குமதியுடன் பார்த்திருக்கிறோம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், அவர் உருவங்களின் பல்வேறு வடிவங்களை எடுத்துக்கொள்கிறார் என்று விளக்குகிறார் – நிற்பது, சாய்ந்திருப்பது, உட்காருவது போன்ற (பல்வேறு அர்ச்ச வடிவங்கள்) அவை என்றென்றும் இருக்கும் மற்றும் அவை எல்லா நேரங்களிலும் கண்களுக்கு நேரடியாகப் புலப்படும். ஸ்ரீ பட்டர், ‘சத்வதா சம்ஹிதா பிம்ப அக்ர்த்ய ஆத்மானா பிம்பே ஸமாகம்ய அவதிஸ்ததே – அவர் உருவத்தைப் போன்ற ஒரு வடிவத்தை எடுத்துக்கொள்கிறார் (நாம் செதுக்கினார்), அதற்குள் நுழைந்து அங்கேயே இருக்கிறார்’. குறிப்பு அர்ச்ச மூர்த்திகள்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், பகவான் தனது பக்தர்களின் மீது வைத்திருக்கும் பாசத்தின் அடிப்படையிலும் நாமத்தை விளக்குகிறார் – அவரது விளக்கம் ‘ஷாஷ்வத் பவ இதி ஷாஷ்வதோ நித்யா, ச ச அசௌ ஸ்திர இதி ஷாஷ்வத-ஸ்திரா – நித்யம் ஸ்வாஷ்ரிதா வாத்சல்ய பிரதிஷ்டிதா’ – அவர் எப்போதும் விரும்பத்தக்கவர். அவருடைய பக்தர்கள்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், நம் மனம் மாறும் விஷயங்களில் ஈடுபட்டுள்ளது, மேலும் நமது விருப்பு வெறுப்புகளும் தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன. ஆனால், எப்போதும் நிலையாக இருக்கும் பரமாத்மாவிடம் நம் மனதை ஈடுபடுத்திக் கொண்டால், விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு இடையே நாம் மாறிக்கொண்டே இருப்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. பரம ஆன்மாவில் தன் மனதை ஈடுபடுத்தும் ஒருவன் நிலைத்தன்மையையும் நித்திய அமைதியையும், அறிவையும், அன்பையும் அடைகிறான். நம்மைப் போன்ற நிலையற்ற உடலைக் கொண்டு, இந்த நிலையற்ற உலகில் வாழ்பவர்கள், நிரந்தரமான மற்றும் நிலையான சுயத்தை – சாஷ்வத-ஸ்திரத்தை தியானிப்பதன் மூலம் நிரந்தர அமைதியையும் நிரந்தர மகிழ்ச்சியையும் அடையலாம்.

---

634-பூ ஶய –தல சயனத்து உறைவான் –

ஸந்நிதி₄(யுஞ்சநயா )யாஞ்சயா தத்₃த₃ர்ஶித ஆயதநாதி₃பூ₄மிஷு ஸ்வயம் வ்யக்த ஸித்₃த₄  மாநு-ஷாதி₃  லக்ஷணாஸு தத₃நுக்₃ரஹ ஸுகேந ஸேத இதி
பூ₄ஶய꞉ ॥
கடல் மல்லைத் தல சயனத்தான் -ஆஸ்ரித ரஷண அர்த்தமாக நின்றான் இருந்தான் கிடந்தான் என்னும்படி

கடல் மல்லைத் தல சயனம் -பாகவத ப்ரபாவம் சொல்லும் பதிகம் -புண்டரீகாக்ஷருக்காக பூ -தலத்திலேயே சயனம் –

கிம் க்ருஹம் எவ்வுள் –
யதோத்தகாரி -சொன்ன வண்ணம் -ஓர் இருக்கை —
கணி கண்ணன் போகின்றான் -போக்கு ஒழிந்தான்
பைந்நாகப் பாய் படுத்துக்கொள் -தலை மாடு கால் மாடாக இன்றும் சேவை

பக்தர்கள் அர்ச்சா விக்ரஹங்களில் எழுந்து அருளும்படி பிரார்த்திப்பதை ஏற்றுக் கொண்டு அவர்களால் காண்பிக்கப் பட்ட
ஸ்வயம் வ்யக்தம் சித்தம் மானுஷம் முதலிய திருத் தலங்களில் அவர்களை அனுக்ரஹிக்க ஸூகமாக எழுந்து அருளி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் சேது பந்தனத்திற்காக கடல்கரையில் தர்ப்ப சயனத்தில் சயநித்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூமியைக் கையிலே உள்ளவர் -பூ ரூபியான ஸ்ரீ லஷ்மியுடன் சயநிப்பவர் -பூமியில் சயனித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

628. பூஶயாய நம:

லங்காம் ப்ரதி இலங்கையை அடைவதற்கு

மார்கமன்வேஶயன் வழியை வேண்டி

ஸாகரம் ப்ரதி கடலரசனுக்காக

பூமௌ ஶேத இதி பூமியில் சயனித்து இருந்ததால்

பூஶய: பகவான் ‘பூஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(இராமாவதாரத்தில்) இலங்கைக்கு செல்வதற்காக வழியை வேண்டி கடலரசனுக்காக பூமியில் சயனித்து இருந்ததால் பகவான் என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இராமர் கடலரசனுக்காக தரையில் சயனித்த வரலாறு:

சீதாதேவி இலங்கையில் அசோக வனத்தில் சிறையிலிருப்பதை அனுமன் மூலம் அறிந்த இராமர், அனைத்து வானரப் படைகளுடன் தென்கோடி கடற்கரையை அடைகிறார். கடலைக் கடப்பதற்காக விபீடணரின் அறிவுரையின் படி கடலரசனைக் நோக்கி ஏழு நாட்கள் தரையில் தர்பைப் புல்லை பரப்பி அதில் சயனித்து தவம் இயற்றினார். கடலரசன் வராதிருக்கவே, தனது வில்லால் கடலை வற்ற பாணங்களைத் தொடுக்க, அஞ்சிய கடலரசன் இராமரின் பாதம் பணிந்தான். அவனது வேண்டுகோளின்படி நளன், நீலன் ஆகிய வானர வீரர்களைக் கொண்டு கடலின் நடுவே பாலம் அமைத்து இலங்கையை அடைந்து இராவணனை ஸம்ஹரித்தார். இன்றும் இராமேஸ்வரம் அருகே திருப்புல்லணை (திருப்புல்லாணி) என்ற திருத்தலத்தில் ‘தர்பஶயன’ திருக்கோலத்தில் அருள்பாலிக்கிறார்.

---

635-பூஷண-அலங்காரமாய் விளங்குபவன் -சௌசீல்யம் பரிமாற்றம் பூஷணம்

இரண்டுவித அலங்காரம் அவனுக்கு -ஸுசீல்யமே பூஷணம் -திவ்ய ஆபரணங்களும் பூஷணம்
ஜீவர்களுக்கு பராவரர்கள் பூட்டும் ஆத்ம விபூஷணம் -சம தமாதிகள்
எண் பகர் பூவும் சூடி -அஷ்டவித அஹிம்ஸாதிகள் -இவற்றாலும் சூடி -ஆத்மாவுக்கு

ஏவம் விஶ்வ ஜநீநேந ஶீலேந ஶ்ரிய꞉ பதிம் ஆத்மாநம் பூ₄ஷயதீதி
பூ₄ஷண ꞉ ।
*க்ருத₄மண்டா₃ர் தே₂ப்₄யஶ்ச, இதி யுச் ।
ந ஹி ஶ்ரீமதாம்  அநாத₂க்₃ருஹ அதிதி₂த்வ தத் ஸம்-விப₄ஜ்ய
 போ₄ஜ்யத்வ ஸமாந யோக₃ஷேமத்யாதி₃ தூ₃ஷணம், கிம் து பூ₄ஷணம் ஏவ॥

ப்ரஸாதம் பரமோ நாதவ் மம கேஹம் உபாகதவ் தன்யோஸ்மி அர்ச்சியிஷ்யாமி மால்ய உப ஜீவன –மாலாகாரர் -குறும் தெரு -சென்று
விதுரர் க்ருஹம்-அக்ரூரர் ஆலிங்கனம் போல்வன இவனுக்கு பூஷணமே -உலப்பில் அணி கலத்தன்

எம் அழகனார் அணி யாய்ச்சியர் சிந்தையுள் குழகனார் -நாச் -4-10-
குழைந்து இருப்பான் -குழகன்
பல பலவே ஆபரணம் பேரும் பல பலவே –

நம்பியைக் கண்ட பின் -மின்னு நூலும் குண்டலமும்

கிரீட மகுட சூடாவதம்ச க்ரைவேயக ஹார கேயூர கடக
ஸ்ரீ வத்ஸ கௌஸ்துப முக்தா தாம உதர பந்தன பீதாம்பர காஞ்சி குண நூபுராதி அபரிமித திவ்ய பூஷண-

இப்படி யாவர்க்கும் அனுகூலமான எளிமைக் குணத்தால் ஸ்ரீ யபதியான தம்மை அலங்கரிப்பவர் –
செல்வந்தர்களாக இருப்பவர்கள் ஏழைகளின் இல்லத்திற்கு விருந்தாளியாக வந்து அவர்கள் தரும் உணவை உண்டு
அவர்களோடு சமமாக இருத்தல் என்பது அவர்களுக்குப் பழி யாகாது -மாறாக புகழே யாகும் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம் இச்சையினால் மேற்கொள்ளும் அவதாரங்களில் பூமியை அலங்கரிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அலங்கரிப்பவர் -பூரணமான செயல்களையும் ஆனந்தத்தையும் யுடையவர் -ஆபரணங்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

634. பூஷயா – வெறுமையான பூமியில் தூங்குபவர்

‘பூ’ என்றால் பூமி அல்லது தரை மற்றும் ‘ஷாயா’ என்பது தூங்குபவர். இவற்றை இணைத்து ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘லங்காம் ப்ரதி மார்க்கம் அன்வேஷயன் சாகரம் ப்ரதி பூமௌ ஷேதே இதி பூஷயஹ் – சீதையைத் தேடி இலங்கை நோக்கிச் செல்லும் போது பூமியில் சமுத்திரக் கரையில் உறங்கினார், எனவே அவர் பூஷயா, தூங்குபவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். வெற்று பூமியில்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது அர்ச்ச வடிவங்களின் அடிப்படையில் தற்போதைய நாமங்களின் விளக்கத்தைத் தொடர்கிறார், மேலும் இந்த உலகில் தோன்றுவதற்கான தனது பக்தர்களின் வேண்டுகோளை அவர் தாமதப்படுத்தியதால், ஸ்வயம் போன்ற பல்வேறு வடிவங்களில் தோன்றியதால் அவர் பூஷயா என்று அழைக்கப்படுகிறார். -வ்யக்தா, சித்தா, மனுஷா போன்றவர்கள், பக்தர்களை ஆசீர்வதிப்பதற்காக நிரந்தரமாக அங்கேயே படுத்துக்கொண்டு இந்த இடங்களில் தங்கியிருப்பார். ஸ்வயம்-வ்யக்த வடிவங்கள் என்பது யாருடைய முயற்சியும் இன்றி இறைவன் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளவை. சித்தர்கள் அல்லது பரிபூரண மனிதர்களால் (பிரம்மா போன்றவை) இறைவனின் உருவம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட வடிவங்கள் சித்தா, மற்றும் மனுஷா என்பது சாதாரண மனிதர்களால் இறைவனை நிறுவும் இடங்கள்.

ஸ்ரீ பி.பி.அண்ணங்கார் ஆச்சார்யா பூஷையாவை “அன்பர்கள் உகண்டா இடங்களில் படு காது கிடப்பவர் – பிடிவாதமாக படுத்துக்கொண்டு, பக்தர்கள் எங்கு இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டாலும் அங்கேயே இருப்பவர்” என்று விவரிக்கிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, ‘புஹ் சேதே அஸ்மிந் இதி பூஷயஹ் – முழு உலகமும் கலைக்கப்படும் நேரத்தில் யாரில் தங்கியிருக்கிறாரோ அவர்’ என கூடுதல் மாற்று விளக்கத்தை அளிக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், அந்தர்யாமி வடிவில் இருக்கும் எல்லாவற்றிலும் அவர் தங்கியிருப்பதால், அவர் பூஷய – பூஷு சேதே என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று விளக்கம் தருகிறார்.

——–

636-பூதி –செல்வமாய் உள்ளவன்-வைத்த மா நிதியே இவன்

ஸர்வ பா₃ஹ்ய அந்தர உபாய ரிக்தாநாம் தேஷா மேவ ஸர்வ ஸம்ருத்₃தா விபூ₄திரிதி
பூ₄தி꞉,
தேஷாம் ஸுத ஸுரபி₄ஸுஹ்ருத₃ இவ விபூ₄தி பூ₄த இத்யர்த₂꞉ ॥

தன் பற்று உள் அசல் -ஸ்வீகாரத்தில் உபாய புத்தி உள் அசல் -பர கத ஸ்வீ கார பிரபன்னருக்கு அனைத்துச் செல்வமாக இருப்பவன்

சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் மேலாத் தாய் தந்தையும் அவரே -5-1-8-
தனம் மதீயம் த்வ பாத பங்கஜம் –

குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் —-கடல் வண்ணா கதறுகின்றேன்-அளித்து எனக்கு அருள் செய் கண்டாய் அரங்க மா நகர் உளானே

வெளி உபாயங்கள் ஆகிய செல்வம் உள் உபாயங்கள் ஆகிய பக்தி இவை இல்லாதவர்களுக்கு அவற்றை நிரப்பும் செல்வமாக இருப்பவர் –
அவர்களுக்கு பிள்ளை கறவைப் பசு நண்பர்கள் போன்ற செல்வமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

இருப்பு அல்லது செல்வமாக இருப்பவர் -எல்லாச் செல்வங்களுக்கும் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஐஸ்வர்ய ரூபமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

629. பூஶணாய நம:

ஸ்வேச்சாவதாரை: பஹுபி: தனது இச்சையால் பற்பல அவதாரங்கள் எடுத்து

பூமிம் பூமியை

பூஶயன் அலங்கரித்ததால்

பூஶண: பகவான் ‘பூஶண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தனது இச்சையால் பற்பல அவதாரங்கள் எடுத்தார். அவரது அவதாரங்களே பூமிக்கு அணிகலன்கள் ஆகும். அவ்வாறு தனது அவதாரங்களினால் பூமியை அலங்கரித்ததால் பகவான் ‘பூஶண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

635. பூஷண – அலங்கரிக்கப்பட்டவன்

 

பகவான் பூமியில் அவதாரமாகத் தோன்றிய போதெல்லாம், அவர் உலகிற்கு ஒரு முன்மாதிரி அல்லது அலங்காரமாக இருந்தார், எனவே அவர் பூஷணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது சௌலப்யத்தை (அவரை அடையும் எளிமை) மிக முக்கியமான பூஷணமாக பார்க்கிறார் – அவரது பக்தரை எளிதில் அணுகக்கூடியவர். அவரது பரத்வத்தில் இருந்து கீழே இறங்கி அவரது பக்தர்களின் நிலைக்கு வந்து அவர்களுடன் கலந்திருப்பது அவருக்கு பூஷணம் மட்டுமே.

ஸ்ரீ சரணாகதி காத்யத்தில் எம்பெருமானார் விவரித்தபடி ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் தனது திவ்ய பூஷணங்களின் அடிப்படையில் கூடுதல் விளக்கத்தைத் தருகிறார்:
கிரீட மகுட சூடவதாம்ச மகர குண்டல க்ரைவேயக ஹார கேயூர
கடக ஸ்ரீவத்ஸ கௌஸ்துப முக்ததாம உதார பந்தன பிதாம்பர கஞ்சிகுண பூராதி பூராதி
:அவர் அனைத்து விதமான ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், பார்ப்பதற்கு மிகவும் அற்புதமானவர், எப்போதும் நிலைத்திருப்பவர், குறைபாடற்றவர், இனிமையான மணம் கொண்டவர், தொடுவதற்கு மென்மையானவர், பளபளப்பான கல்லின் மைய கிரீடம் தாங்கிய கிரீடம், மற்ற தலை ஆபரணங்கள், காது ஆபரணங்கள், கழுத்தணிகள் மற்றும் கழுத்து ஆபரணங்கள், மாலைகள், தோள்பட்டைகள், கைகளில் வளையல்கள், ஸ்ரீவத்ஸ மற்றும் கௌஸ்துப, முத்து மாலைகள், இடுப்பு, சரிகை துணிகள், தங்க இடுப்பு பட்டை மற்றும் கால் ஆபரணங்கள் மற்றும் பிற விலையுயர்ந்த மற்றும் எண்ணற்றவை.

ஸ்ரீ மஹா விஷ்ணு ‘அலங்காரப்பிரியார்’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறார் – நகைகள் மற்றும் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்படுவதை விரும்புபவர் (அதே சமயம் சிவபெருமான் அபிஷேகப்பிரியர் என்று அறியப்படுகிறார் – புனித நீராடல் போன்ற மத சடங்குகளை விரும்புபவர்).

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவான் கோகுலத்தை தன் இருப்பை வைத்து அலங்கரித்ததற்கு உதாரணம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஆன்மா அல்லது ஆத்மா உடலில் இருப்பதை உடலின் அலங்காரம் அல்லது அலங்காரமாக எடுத்துக்காட்டுகிறார். ஆன்மா உடலை விட்டு வெளியேறினால், உடல் ஒரு நொடியில் அழகற்றதாகிவிடும். பகவான் சூரியனின் அந்தர்யாமி வடிவில் பிரபஞ்சத்திற்கு பூஷணமாக இருக்கிறார். அதுபோல, பகவான் எல்லாவற்றிலும் ஜீவனாக இருப்பதால், உலகம் முழுவதற்கும் அலங்காரமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பூஷணமாக இருக்கிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா தனது படைப்பின் வகைகளால் இந்த உலகத்தை அழகாக்குகிறார் (அலங்கரிக்கிறார்) என்று விளக்கம் தருகிறார். அவர் அன்பையும் பிற சிறந்த உள்ளுணர்வையும் தருகிறார், மேலும் மனித வாழ்க்கையை வளப்படுத்திய அனைத்து சிறந்த, உன்னதமான மற்றும் அழகான எண்ணங்களுக்குப் பின்னால் அவர் இருக்கிறார்.

இயற்கையில் நாம் அனுபவிக்கும் அனைத்து விதமான அழகுகளும் (ஒலி, பார்வை, தொடுதல், எண்ணம், புத்தி போன்றவை) அவனிடம் இருப்பதாக தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். கிருஷ்ணராக, அவர் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாக இருந்தார், அவருடைய புல்லாங்குழலின் சத்தம் அனைத்து கோபியர்களின் இதயங்களையும் திருடியது, பகவத் கீதை போன்றவற்றின் மூலம் அவர் நமக்கு அறிவைக் கொடுத்தார். ராமராக அவர் அவதாரம் எடுத்ததற்கும் இதுவே உண்மை. பகவான் ராமரின் தெய்வீக அழகு நன்கு அறியப்பட்டது, ரிஷிகள் அவரது குணாதிசயத்தின் அழகைக் கண்டு மிகவும் நெகிழ்ந்தனர். வால்மீகி முனிவர் ராம நாமத்தில் தன்னை இழந்தார், அனுமன் தனது சேவையில் தன்னை இழந்தார். பகவான் தனது பக்தர்கள் அனைவருக்கும் பூஷணமாக இருக்கிறார்.

——-

பூதயே நம:

பூதி: பவனம் ‘பூதி’ என்ற சொல்லிற்கு இருப்பிடம் (பவனம்)

ஸத்தா இருத்தல்

விபூதிர்வா செல்வம் என்று பொருள். இவற்றை உடையவராதலால் பகவான் ‘பூதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘பூதி’ என்ற சொல்லிற்கு இருப்பிடம் (பவனம்), இருத்தல் (ஸத்தா), செல்வம் (விபூதி) என்று பொருள். இவற்றை உடையவராதலால் பகவான் ‘பூதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸர்வவிபூதீநாம் அனைத்து செல்வங்களுக்கும் / ஐஸ்வர்யங்களும்

காரணத்வாத்வா மூலகாரணமாய் இருப்பதால்

பூதி: பகவான் ‘பூதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, அனைத்து செல்வங்களுக்கும் / ஐஸ்வர்யங்களும் மூலகாரணமாய் இருப்பதால் பகவான் ‘பூதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

636. பூதி – தன் பக்தர்களுக்கு செல்வமாக இருப்பவன்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கம் தருகிறார். முதலாவது ‘பூதிஹ் பவனம் சத்தா விபூதிர்வா – அவர் மகிமை அல்லது விபூதியின் உருவகம்’. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் அனைத்து பிரபஞ்ச மகிமையும் ஒரே வடிவத்தில் உள்ளார். அவரது இரண்டாவது விளக்கம் ‘ஸர்வவிபூதிநாம் காரணத்வாத் வா பூதிஹ் – அவர் பிரபஞ்சம் முழுவதும் வெளிப்படும் அனைத்து மகிமைகளுக்கும் அடிப்படைக் காரணம், எனவே அவர் பூதி’.

இந்த கருத்து பகவத் கீதையின் 10 ஆம் அத்தியாயத்தில் முழுமையாக விளக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக அத்தியாயம் 10, 41வது வசனத்தில் பகவான் கூறுகிறார்:
யத் யத் விபூதிமத் ஸத்வம் ஸ்ரீமத் உர்ஜிதம் ஏவ வா தத்
தத் ஏவாவாகச்ச த்வம் மம தேஜோ-‘ம்ஸ-சம்பவம் ||
பொருள்: அழகான, புகழ்பெற்ற மற்றும் வலிமைமிக்க படைப்புகள் அனைத்தும் எனது மகிமையின் ஒரு தீப்பொறியிலிருந்துதான் உருவாகின்றன என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

இந்த நாமம் உருவான மூலமே பு – சத்தாயம் – இருப்பது, வாழ்வது, பிறப்பது. நாமம் என்பது விபூதி – செல்வம் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். ஸ்ரீ பராசர பட்டர், தன்னை முழுவதுமாக சரணடைந்தவர்களுக்கு எல்லா வகையிலும் செல்வமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் பூதி என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று விளக்குகிறார்.

Sri VV Ramanujan gives reference from Sri NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi (5.1.8) Pasuram: மேலாத்
தேவர்களும் நிலத்தேவரும் மேவித்தொழும்,
மாலார் வந்தினநாள் அடியேன்மனத்தே மன்னினார்,
சேலே கண்ணியரும் பெருஞ்செல்வமும் நன்மக்களும்,
மேலத் தாய்தந்தையும் அவரேயினி யாவாரே.
பொருள்: வானவர்களாலும் அரசர்களாலும் வணங்கப்படும் இறைவன் இந்நாளில் வந்து என் தாழ்ந்த இதயத்தை ஆட்கொண்டான். இனிமேல், அவர் என் தாய், என் தந்தை, என் குழந்தைகள், என் செல்வம், என் மீன் கண்ணுடைய பெண்கள் மற்றும் எல்லாமே.

சுவாமி சின்மயாஆனந்தா அமர கோஷத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் – விபூதி பூதிர் ஐஸ்வர்யே – அவர் அனைத்து மகிமைகளின் பொக்கிஷமாக இருப்பவர். அவர் தூய இருப்பு என்பது மற்றொரு விளக்கம். அமர கோஷா வரையறைகள் பவதி இதி பூதி மற்றும் பவதி அனய ஸ்ரீமன் இதி பூதி, இவை இரண்டு அர்த்தங்களையும் ஆதரிக்கின்றன.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் தனது விளக்கத்தில் அதே கருத்தை எதிரொலிக்கிறார் – பரம சம்பத் பக்தனாம் இதி பூதிஹ் – அவர் தனது பக்தர்களுக்கு புதையல்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் பூதி என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனென்றால் அவர் தனது அனைத்து படைப்புகளின் வடிவங்களிலும், சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் போன்ற வடிவங்களிலும் எங்கும் இருக்கிறார், மேலும் அவர் படைப்பின் அனைத்து மகிமைகளுக்கும் அவரே காரணம். காட்சி.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் பகவான் மகத்துவத்தின் உருவம் என்று விளக்கம் தருகிறார். நிலையற்ற மற்றும் பொருள்சார்ந்த நன்மைகளுடன் வரும் நிலையற்ற மற்றும் பொய்யான பெருந்தன்மையின் பின்னால் நாம் செல்லக்கூடாது என்பதை நாம் உணர்ந்து கொள்வதில் நாமத்தின் முக்கியத்துவம் உள்ளது என்பதை அவர் கவனிக்கிறார். மாறாக, அந்த ஒரு உண்மையான மகத்துவத்தை உணர்ந்து கொள்வதை நோக்கமாகக் கொண்டு, எண்ணம், வார்த்தைகள் மற்றும் செயல்களில் அவரை தியானிக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

—–

---

637-அசோகா -விசோக-சோகம் அற்றவன்-யாரையும் கைவிடாமல் இருப்பதால்-அடியார் விஷயத்தில் இவன் சோகப் படுவதே இல்லையே

ஏவம் கஸ்ய சித₃ப்  யநாத₂ஸ் யாஹாநாத்  தத்₃விஷயே
அஶோக꞉, விஶோகோ வா ।
துயரமில் சீர்க் கண்ணன் மாயன் -துக்கமில் ஞானச் சுடர் ஒளி மூர்த்தி -3-10-6/8

நாதன் அற்றவன் எவனையும் காப்பாற்றாது விடாமையினால் அவன் விஷயமாகப் பின்னர் சோகப் படாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஆனந்த ரூபி யாதலின் சோகம் இல்லாதவர் -விசோக என்பது பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சோகம் இல்லாதவர் -விசோக -என்பது பாடம் –
அசோக -விசேஷமான சுகமுள்ள ஸ்ரீ வைகுண்டம் முதலியவற்றை இருப்பிடமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

631. விஶோகாய நம:

விகத: இல்லை

ஶோகோஸ்ய சோகம் (வருத்தம்)

பரமானந்தைக உயர்ந்த இன்பமே (ஆனந்தமே)

ரூபத்வாதிதி வடிவானவராய் இருப்பதால்

விஶோக: பகவான் ‘விஶோக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

உயர்ந்த இன்பமே (பரமானந்தமே) வடிவானவராய் இருப்பதால் பகவானிடத்தில் சோகம் (வருத்தம்) இல்லை. எனவே அவர் ‘விஶோக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

——-

637. அசோகா அல்லது வி-ஷோகா – துன்பம் இல்லாதவன்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘விகத ஶோகா அஸ்ய பரமானந்தீக ரூபத்வாத் இதி விஶோகாஹ் – அவரது நிரந்தரமான பரம ஆனந்த நிலை காரணமாக அவருக்கு எந்த துக்கமும் தெரியாது, எனவே அவர் விசோகா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். அவனது இயல்பே ஆனந்தம் அல்லது மகிழ்ச்சியாக இருப்பதால், துக்கம் அல்லது மகிழ்ச்சியற்ற உணர்வு அவருக்குத் தெரியாது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது ஒவ்வொரு விளக்கத்திலும் பக்தன் மீது பகவானின் அக்கறையை தொடர்ந்து வலியுறுத்துகிறார். தற்போதைய நாமாவைப் பொறுத்தவரை, பகவான் துக்கப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை, ஏனென்றால் தம்மிடம் முழுமையான சரணாகதி மூலம் தனது உதவியை நாடுபவர்களை அவர் ஒருபோதும் கைவிடுவதில்லை.

சீதையைப் பிரிந்தபோது ராமர் மிகுந்த துக்கத்தாலும் துயரத்தாலும் தாக்கப்பட்டார் என்ற தெளிவான கேள்வியை ஒருவர் எழுப்பலாம். ஷோகம் இல்லாதவர் என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்? ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து நேரடியாக விளக்கமளிக்கிறார் 9.10.11 – ஒரு பெண்ணுடன் பற்று கொண்டவர்கள் மற்றும் அவர்களை அன்பாகக் கருதும் மனிதர்கள் எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறார்கள் என்பதை நிரூபிக்க ராமர் ஒரு சாதாரண மனிதராக தனது பாத்திரத்தில் இந்த செயலைச் செய்தார். ங்கினாம் கதிமிதி பிரதயான்ஷ்-சகாரா.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணா ததா பரத்வாஜ்: ந ஶோகோ யஸ்ய இதி அசோகா நித்ய ஆனந்த மயா – அவருக்கு எந்த துக்கமும் இல்லை, நித்திய ஆனந்தத்தில் இருக்கிறார். அவர் தனது விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக சந்தோக்ய உபநிடதத்திலிருந்து (4.1.1) மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ‘ய ஆத்மபஹதப்அப்ம விஜரோ விம்ர்த்யுர்-விஷோகோ அவிஜிகத்ஸோ அபிபாசஹ் சத்யாகம ஸத்ய ஸம்கல்பஹ் ஸோன்வேஷ்டவ்யா ச விஜிஜ்னாஷிதவ்யா – நாம் எவ்வளவு ஆழமாகச் செல்கிறோமோ, அவ்வளவுதான் நமது சொந்த பலம். நமது விருப்பமும், நாம் விரும்பும் எதையும் பெறுவதில் வெற்றியை அடைவதற்கான வாய்ப்பும் அதிகம் மற்றும் துக்கமில்லாமல் இருத்தல் அல்லது விசோகமாக இருத்தல்.

உடல்-மன-புத்தி நிலைகளில் ஏற்படும் இடையூறுகளால் தான் ஒருவர் துக்கத்தை அனுபவிக்கிறார் என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா கவனிக்கிறார். பகவான் இந்த கிளர்ச்சிகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர் என்பதால், அவர் எப்போதும் பேரின்பமாகவும், ஆசையற்றவராகவும், எப்போதும் திருப்தியுடனும் இருக்கிறார், அதனால் ஒருபோதும் துக்கத்தை அனுபவிப்பதில்லை.

---

638-சோக நாசன –கை விட்டானோ என்று அதிசங்கையால் வரும் சோகத்தைப் போக்குபவன்
அடியார்களின் சோகத்தை ஒழிப்பவன் -ஒரு நாள் காண வாராயே -ஏங்கினால்

விஸ்லேஷம் -பக்தி வளர்க்கவே -ஆர்த்தி பூர்த்தி அடைய –
கனம் குழை இட காது பெருக்குவாரைப் போல்-எடுப்பும் சாய்ப்புமாகப் போகுமே
கெட்டியாகப் பிடிக்க சற்று தளர்த்தாலும் பிரிவாற்றாமை வருமே
அந்த விஸ்லேஷ ஜெனித சோகத்தையும் போக்கி அருளுபவர்

தேஷாம் ஸ்வ ஸம்ப₃ந்த₄வ்யதிரேக ஶோகம் நாஶயதீதி ஶோக நாஶந ꞉ । யதா
ஸ்ருதம் ஹி ஏவ மே பகவத் ருசேப்ய தரதி சோகம் ஆத்ம விதிதி ஸோஹம் பகவ சோசாமி தம் மா பகவான்
சோகஸ்ய பாரம் தாரயத் –சாந்தோக்யம் 7-1-3-
ஹே பகவானே அப்படிப்பட்ட நான் சோகம் அடைந்துள்ள காரணத்தால் நீவிர் என்னை அந்த சோகத்தின் கரைக்குச் சேர்க்க வேண்டும்

முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார்
எத்தினால் இடர்க் கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -திருச்சந்த -115-
என்னுள் இருள் தான் அற வீற்று இருந்தான் -8-7-3-

மல்லிகை கமழ் -அழுத ஆழ்வார் -இல்லை அல்லல் இனி எனக்கு என் குறை -சோக நாசனனின் செயல்கள் எங்கும் காணலாம்
செங்கனி வாய் ஆயர் தேவு
கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதங்கள் -விண்டேன்

அவர்களுக்குத் தம் சம்பந்தம் இல்லாமையால் வரும் துன்பத்தைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம்மை நினைத்தவுடன் பக்தர்களின் துன்பத்தைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

துன்பங்கள் அழியப் பெற்ற முக்தர்களை நடத்துபவர் -சோகத்தை அழிப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

631. ஶோகநாஶனாய நம:

ஸ்ம்ருதிமாத்ரேண (தன்னை) நினைத்த மாத்திரத்திலேயே

பக்தானாம் அடியவர்களின்

ஶோகம் வருத்தம் (அல்லது துன்பங்களை)

நாஶயதீதி அழிப்பதால்

ஶோகநாஶன: பகவான் ‘ஶோகநாஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தன்னை நினைத்த மாத்திரத்திலேயே அடியவர்களின் வருத்தங்களை (துன்பங்களை) அழிப்பதால் பகவான் ‘ஶோகநாஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

638. ஷோக-நாஷனா – துக்கங்களை அழிப்பவர்

ஷோகா என்றால் துக்கம், நாஷா என்றால் அழிவு, அதாவது அவர் நம் துக்கங்களை அழிப்பவர் என்று அர்த்தம். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸ்மிருதி மாத்ரேண பக்தனாம் ஷோகம் நாஷயதி இதி ஷோகநாஷனஹ் – அவர் தனது பக்தர்களின் துக்கத்தை அல்லது துக்கங்களைத் தம்மை நினைவுகூருவதன் மூலம் அழிக்கிறார், எனவே அவர் ஷோகனாஷனா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

‘சங்கீர்த்ய நாராயண சப்த மாத்ரம் விமுக்த துஹ்காஸ் சுகினோ பவந்தி – பகவானின் நாமங்களை உச்சரிப்பதால் நம் துன்பங்கள் நீங்கி மகிழ்ச்சியை அடைகிறோம்’ என்று பலஸ்ருதி கூறுகிறது.

சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடக்க பக்தர்களுக்கு உதவுவதன் மூலம், தன்னைப் பிரிந்து துன்பப்படும் பக்தர்களின் துக்கத்தைப் போக்குகிறார் என்று விளக்கம் தருகிறார் ஸ்ரீ பராசர பட்டர்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைத்து செல்வங்களும் துக்கத்தை உண்டாக்கினாலும், துக்கத்தை நீக்கும் ஒரே செல்வம் அவரே என்று கவனிக்கிறார். அவர் அதை எப்படி செய்கிறார்? Sri Ramanujan refers us to Thirumazhisai Azhwar’s Pasuram from Tirucchanda Viruttam 115:
அத்தனாகி யன்னையாகி யாளுமெம்பி ரானுமாய்
ஒத்த பல்பிறப்பொ ழித்துநம்மை யாட்கொள்வான்
முத்தனார்மு குந்தனார்பு குந்துநம்முள் மேவினார்
எத்தினாலி டர்க்கடல்கி டத்தியே.
பொருள்:அவர், சம்சாரத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர், மோட்சத்தை அருளுபவர், நமது பல பிறவிகளை அழித்து, அதன் உணர்வுத் தன்மையில் ஒரே மாதிரியாக ஆனால் அதன் வடிவங்களில் வேறுபட்டவர்- அவருடைய தெய்வீக சேவையின் கீழ் நம்மை அழைத்துச் செல்வதற்காக, நம் தந்தையாகவும், தாயாகவும், நம் அன்பான இறைவனாகவும் ஆகிறார். நமக்குள் நுழைந்து நம்மோடு ஒன்றாகி விட்டது. அறியா மனமே! நீ ஏன் சோகக் கடலில் மூழ்குகிறாய்?

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி உபநிடதங்களைக் குறிப்பிடுகிறார்:

• ஸ்ருதம் ஹ்யேவ மே பகவத் தர்ஷேப்யா தரதி சோகம் ஆத்மா-வித் (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 1.3) – ஒரு பொருளின் சுயத்தை அறிந்தால், அவர் துக்கத்திலிருந்து விடுபடுவார் என்று உங்களைப் போன்றவர்களிடமிருந்து நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.
• தத்ர கோ மோஹ கஹ் ஷோகஹ் ஏகத்வம் அனுபஸ்யதா (ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத் 7) – இந்த ஒருமை உணர்வு உங்களுக்கு இருக்கும்போது, ​​​​பற்றுதல் மற்றும் வெறுப்பு மற்றும் துக்கம் போன்ற உணர்வுகளுக்கு இடமில்லை.

ஸ்ரீ சின்மயாஆனந்தா பகவத் கீதை அத்தியாயம் 12 வசனம் 7ல் இருந்து குறிப்பு கொடுக்கிறார்:
தேஷாம் அஹம் ஸமுதார்த்த மிருத்யு-சமாசார சாகரத் |
பவானி ந சிராத் பார்த்த மய்யாவேஷிதா சேதஸாம் ||
பொருள்: பத்ர புத்திரனே, எவர்களுடைய மனம் என்மீது ஒருமுகப்படுத்தப்படுகிறதோ, அவர்களுக்கு நான் பிறப்பு மற்றும் இறப்புக் கடலில் இருந்து விரைவாக விடுவிப்பவன்.

மோகம் (பற்றுதல்) இருக்கும்போது அதன் விளைவு சோகம் (துக்கம்) என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். எனவே, ஷோகத்திலிருந்து விடுபட, ஒருவன் பற்றுதலைக் கடக்க வேண்டும். பகவானை தியானிப்பதன் மூலம் இது நிறைவேறும். பகவத் கீதை அர்ஜுனனின் மோகம் அல்லது போர்க்களத்தில் அவர் எதிர்கொள்ளும் அனைத்து உறவினர்கள் மற்றும் ஆச்சார்யர்களுடனான பற்றுதலின் காரணமாக அவரது மனதில் ஷோகத்தின் வெளிப்பாட்டுடன் தொடங்குகிறது. இந்த ஷோகத்தால், அர்ஜுனன் இதயத்தை முற்றிலுமாக இழக்கிறான், அவனது வில் அவன் கையிலிருந்து நழுவுகிறது, அவனது மனம் சோர்வாக இருக்கிறது, அவனால் எழுந்து நிற்க முடியாமல், அவனது உடல் வியர்க்கிறது, பதட்டத்தால் நடுங்குகிறான். பகவான் அர்ஜுனனுக்கு கீதையை உபதேசிக்கிறார், அதனால் தான் அவனுடைய மோகத்தையும் அதனால் அவனுடைய சோகத்தையும் வெல்ல முடியும்.

அர்ஜுனனிடம் தனது சொற்பொழிவின் முடிவில், உண்மையை உணர்ந்ததால் அர்ஜுனன் தனது ஷோகத்தை வென்றாரா என்று கேட்கிறார், மேலும் அர்ஜுனன் தனது அறிவுறுத்தல்களைக் கேட்டு, ஷோகத்தை வெல்ல முடிந்தது என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறார். பகவத் கீதை அத்தியாயம் 18 வது வசனம் 73 இல் அர்ஜுனன் கூறுகிறார்:
நஸ்தோ மோஹஹ் ஸ்ம்ருதிர் லப்த த்வத்-ப்ரஸாதன் மயாச்யுத
ஸ்திதோ ‘ஸ்மி கத-சந்தேஹஹ் கரிஷ்யே வசனம் தவ ||
பொருள்: என் அன்பான கிருஷ்ணா, தவறில்லாதவனே, என் மாயை நீங்கிவிட்டது. உனது கருணையால் நான் உணர்ந்து கொண்டேன், நான் இப்போது உறுதியாகவும் சந்தேகம் இல்லாதவனாகவும் இருக்கிறேன், உனது அறிவுறுத்தல்களின்படி செயல்படத் தயாராக இருக்கிறேன்.

————

உதீர்ண –
வெளிக் கண்ணாலும் காணும்படி வெளிப்படையாக திருவவதரிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாப் பிராணிகளுக்கும் மேலானவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரளய காலத்தில் ருத்ரனை சம்ஹரிப்பவர் -உயர்ந்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————-

631-சர்வதஸ் சஷூ –
நம்முடைய கண்களுக்குப் புலப்படுபவர் -ஐயம் அற்றபடி கூறுகிறது –
தெளிவாய் பிரத்யஷமான விஷயத்தில் சந்தேஹம் இல்லை அன்றோ –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தமது ஞானத்தினால் எல்லாவற்றையும் பார்ப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

முழுமையான கண்கள் யுடையவர் -எல்லா இடங்களிலும் கண்கள் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————-

632-அநிச-
ஸ்நானம் அலங்காரம் கோஷ்டி முதலிய எல்லாவற்றிலும் அடியவர்களுக்கு ஆட்பட்டு இருப்பதால்
சுதந்தரம் இல்லை –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தமக்கு மேல் ஈசன் இல்லாதவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

தமக்கு ஈசன் இல்லாதவர் -பிராணிகளுக்கு ஈஸ்வரர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————-

633-சாஸ்வத ஸ்திர-
பலவிதமான அர்ச்சா ரூபங்களை எடுத்து அடியவர்கள் எக்காலமும் சேவிக்கும்படி இருப்பதால் எக்காலமும் நீங்காதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாக் காலங்களிலும் இருப்பவராயினும் எந்த வித மாறுதலும் இல்லாதவர் என்று ஒரே திரு நாமம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எப்போதும் ஒரே நிலையில் இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————

634-பூசய-
பக்தர்கள் அர்ச்சா விக்ரஹங்களில் எழுந்து அருளும்படி பிரார்த்திப்பதை ஏற்றுக் கொண்டு அவர்களால் காண்பிக்கப் பட்ட
ஸ்வயம் வ்யக்தம் சித்தம் மானுஷம் முதலிய திருத் தளங்களில் அவர்களை அனுக்ரஹிக்க சுகமாக எழுந்து அருளி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் சேது பந்தனத்திற்காக கடல்கரையில் தர்ப்ப சயனத்தில் சயநித்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூமியைக் கையிலே உள்ளவர் -பூ ரூபியான ஸ்ரீ லஷ்மியுடன் சயநிப்பவர் -பூமியில் சயனித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————

635-பூஷண-
இப்படி யாவர்க்கும் அனுகூலமான எளிமைக் குணத்தால் ஸ்ரீ யபதியான தம்மை அலங்கரிப்பவர் –
செல்வந்தர்களாக இருப்பவர்கள் ஏழைகளின் இல்லத்திற்கு விருந்தாளியாக வந்து அவர்கள் தரும் உணவை உண்டு
அவர்களோடு சமமாக இருத்தல் என்பது அவர்களுக்குப் பழி யாகாது -மாறாக புகழே யாகும் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம் இச்சையினால் மேற்கொள்ளும் அவதாரங்களில் பூமியை அலங்கரிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அலங்கரிப்பவர் -பூரணமான செயல்களையும் ஆனந்தத்தையும் யுடையவர் -ஆபரணங்களை   யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

636-பூதி –
வெளி உபாயங்கள் ஆகிய செல்வம் உள் உபாயங்கள் ஆகிய பக்தி இவை இல்லாதவர்களுக்கு அவற்றை நிரப்பும் செல்வமாக  இருப்பவர் –
அவர்களுக்கு பிள்ளை கறவைப் பசு நண்பர்கள் போன்ற செல்வமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

இருப்பு அல்லது செல்வமாக இருப்பவர் -எல்லாச் செல்வங்களுக்கும் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஐஸ்வர்ய ரூபமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————–

637-அசோக -விசோக-
நாதன் அற்றவன் எவனையும் காப்பாற்றாது விடாமையினால் அவன் விஷயமாகப் பின்னர் சோகப் படாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஆனந்த ரூபி யாதலின் சோகம் இல்லாதவர் -விசோக என்பது பாதாம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சோகம் இல்லாதவர் -விசோக -என்பது பாடம் –
அசோக -விசேஷமான சுகமுள்ள ஸ்ரீ வைகுண்டம் முதலியவற்றை இருப்பிடமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

638-சோக நாசன –
அவர்களுக்குத் தம் சம்பந்தம் இல்லாமையால் வரும் துன்பத்தைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம்மை நினைத்தவுடன் பக்தர்களின் துன்பத்தைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

துன்பங்கள் அழியப் பெற்ற முக்தர்களை நடத்துபவர் -சோகத்தை அழிப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 5, 2023 at 10:53 pm and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.