Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ பாஷ்யம்-மங்கள ஸ்லோஹம்-

இஷ்ட தேவதா ஸ்தோத்திரம் மங்களம். மங்கள ஆஸி – நமஸ்காரம் .

இதர தேவதா மங்கள ஸ்லோகம் ; சமுசித தேவதா தியானமாகும்.
சங்கீதத்துக்கு ஸரஸ்வதி , ஆயுர் வேதத்துக்கு தன்வந்திரி .
இஷ்ட தேவதையே சமுசித்த தேவதையாகும் போது , சமுசித்திஷ்ட தேவதா தியானமாகும்.

அகில புவந ஜன்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே!(1)
விநத விவித பூத விராத ரக்ஷைக தீக்க்ஷே |(2)
ஸ்ருதி சிரஸி விதீப்தே!(3) பிரஹ்மணி! (4) ஸ்ரீநிவாஸே !
பவது மம பரஸ்மிந் சேமுஷி பக்தி ரூபா ||

இஷ்ட தேவதையான ஸ்ரீநிவாஸனுக்குச் செய்யப்பட மங்கள ஸ்லோகம் இது.

———

இரண்டாவது மங்கள ச்லோஹம்-

பாராசர்ய வசஸ் ஸுதாம் (1)
உபநிஷத் துத்தாப்தி மத்யோ திருதாம் (2)
ஸம்சாராக்நி விதீபன வியபகத பிராணாத்ம சஞ்சீவனீம் (3) |
பூர்வாசார்ய ஸுரக்ஷிதாம் (4)
பகுமதிம் வியாஸாத தூரஸ்திதாம் (5)
அநீதாந்து நிஜாக்ஷரைஹி மனஸோ பௌமாஸ்து பிபந்வஹம் ||

பாராசார்யா வசஸ்துதாம்-வியாசர் -அமிருத ரூபமான வாக்கு-மரணம் ஜனனம் இல்லாத -அபாவம் தானே மோஷம்
பிபந்வஹம்-பிபந்து குடிக்க வேண்டும்-விசேஷணங்கள் மேலே சொல்லி

ஸ் பகவத் ராமானுஜர் வேதாந்த ஸங்க்ரஹம் -முதலில் திருவேம்கடமுடையான் சந்நிதியில் அருளி
யஸ் ஸ்ரீ சைல- இஷ்ட தேவதா-அவர் அங்கீகாரம் பெற்று இத்தை அருளி –அதன் அனுவர்த்தி ஸ்ரீ பாஷ்யம் –
பாதாராயண -பராசரர் புத்ரர் – பூமியில் உள்ள எல்லாரும் இந்த அம்ர்தத்தை பானம் செய்யட்டும்
பிபந்து -ஆசீர்வாதம் செய்கிறார்

———–

ப்ரபத்யே ப்ரணாவாகரம் பாஷ்யம் ரங்கமிவாபரம் –
ப்ரஸ்ய ப்ரஹ்மணோ யத்ர சேஷித்வம் ஸ்புடமீக்ஷ்யதே –

இது ஸுதர்ஸன ஸூரியினாலே அருளிச் செய்யப்பட்டது. ஸ்ரீரங்கவிமாநமான ப்ரணவாகார விமானத்தைப் போல்
ஸ்ரீபாஷ்யம் விளங்குகிறது என்கிறார்.

ப்ரஹ்மத்தின் சேஷித்வம் ஸ்பஷ்டமாகக் காணப்படும் -அபர ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் போலே –
பிரணவ ஆகாரமாகவே பிரகாசிக்கிற ஸ்ரீ பாஷ்யத்தை சரணமாக வரிக்கிறேன்

ப்ரணவமாகிற ஓங்காரத்திலும்
ஸ்ரீ பாஷ்யத்திலும் பிரகாசிக்கும் பரமாத்மாவுடைய சேஷித்வம்
பிறரால் உண்டு பண்ணப்பட்டு இருக்கிற அதிசயத்தை -மேன்மையைத் தங்கி இருப்பது
ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் பிரகாசிக்கும் சேஷித்வம் சேஷசாயித்வம் என்று கண்டு கொள்வது

திருமந்திரத்தில் பத த்ரயத்தாலே
ஜீவாத்மாக்களுடைய
அநந்யார்ஹ சேஷத்வம் -அநந்ய சரணத்வம் -அநந்ய போக்யத்வம் -ஆகிய -ஆகார த்ரயம்
ஸாப்தமாக ப்ரதிபாதிதம்
பரமாத்மாவின்
சேஷித்வ சரண்யத்வ ப்ராப்யத்வங்கள் ஆகிய ஆகார த்ரயம்
ஆர்த்தமாகக் கிடைக்கும்

—————–

ஸ்ரீ ப்ரஹ்மஸூத்ரமும் ஸ்ரீ திருவாய்மொழியும்

“புரா ஸூத்ரைர் வியாஸ: ஶ்ருதிஶதசஶிரோர்த்தம் க்ரதிதவாந்
விவவ்ரே தத் ஶ்ராவ்யம் வகுளதரதாமேத்ய ஸ புந: |
உபாவேதௌ க்ரந்தௌ கடயிதுமலம் யுக்திபிரஸௌ
புநர் ஜஜ்ஞே ராமாவரஜ இதி ஸ ப்ரஹ்மமுகுர: ||”

வேதாபஹாரிணம் தைத்யம் மீனரூபி நிராகரோத் |
ததர்தஹாரிணஸ்ஸர்வாந் வ்யாஸரூபி மஹேஶ்வர: ||

வேதங்களை அபஹரித்த பொழுது மீனாகத் திருவவதாரம் செய்து மீட்டருளின ஸர்வேச்வரனே,
அவ்வேதங்களுக்கு அபார்த்தங்களைச் சொன்ன பொழுது வ்யாஸராகத் திருவவதாரம் செய்து
உண்மையான அர்த்தங்களை நிலைநாட்டியருளினான் . என்பது இந்த ஶ்லோகத்தின் திரண்ட பொருள்.
அப்படி நிலைநாட்டியது சாரீரக மீமாம்ஸையான உத்தர மீமாம்ஸையைக் கொண்டேயாகும்.

அந்த வ்யாஸரே நம்மாழ்வாரகத் திருவவதாரம் பண்ணியருளி
திருவாய்மொழி மூலமாக சாரீரக மீமாம்ஸா ஶாஸ்த்ரத்தை விவரித்து அருளினார்.

பின்பு அவரே எம்பெருமானார் மூலம் இரண்டையும் ஸமன்வயப்படுத்தி அருளினார் – என்பது
கீழ் உதாஹரித்த *புரா ஸூத்ரைர் * என்கிற ஶ்லோகத்தின் அர்த்தமாகும்.
இதனை * பாஷ்யகாரர் இது கொண்டு ஸூத்ரவாக்யங்கள் ஒருங்கவிடுவர் * (65) என்று காட்டியருளினார்
ஆசார்ய ஹ்ருதயத்திலே அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார்.

—————

சாரீரக மீமாம்ஸா ஸாஸ்த்ரமான ப்ரஹ்ம ஸூத்ரத்தில்
முதல் இரண்டு அத்தியாயங்களில் பர ப்ரஹ்மம் ஜகத் ஏக காரணமாயும்
சேதன அசேதன விலக்ஷணமாயும் ஸர்வ சேஷியாகவும் –அறுதியிட்டார்-இதுவே பிரணவத்தின் அர்த்தம்
மூன்றாவது அத்தியாயத்தில் ப்ரஹ்மமே உபாயம் என்று அறுதி இட்டார் -இதுவே நமஸ்ஸின் அர்த்தம்
நான்காம் அத்தியாயத்தில் பர ப்ரஹ்மம் ப்ராப்யம் என்று அறுதியிட்டார் -இதுவே த்ருதீய பதார்த்தம்

காரணத்வமும்
அபாத்யத்வமும்
உபாயத்வமும்
உபேயத்வமும்
ஆகிய நான்குமே அத்யாய சதுஷ்ட்யார்த்தம்

காரணந்து த்யேயம் —ஜகத் காரண வஸ்துவே த்யானிக்கப்பட வேண்டியது என்பதே உபநிஷத்
பக்தியாகவும் ப்ரபத்தியாகவும் பர ப்ரஹ்மத்தின் இடமே செய்ய வேண்டியது என்பதே வேதாந்த ஸித்தம்
தன்னோடு ஒத்த மற்ற பத்த ஜீவனைப் பற்றுவது ஓட்டை ஓட்டத்தோடு ஒழுகல் ஓடமாம் அத்தனை அன்றோ

தாபத் த்ரயா துரைஸ் அம்ருதத்வாய ஸ ஏவ ஜிஞ்ஞாஸ்ய

யோ ப்ரஹ்மாணம் விதாதா பூர்வம் முமுஷுர் வை சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே –

இப்படி உள்ள வேதாந்த கோஷ சித்தாந்த ஸ்தாபனமே வியாசர் அருளிச் செய்த ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம்

ஸுத்ரீ சங்க்யா ஸூபாஸீ அதி க்ருதி கணநா சிந்மயீ ப்ரஹ்ம காண்டே –அதிகரண ஸாரா வளீ -என்கிறபடியே
545 ஸூத்ரங்கள் –156-அதிகரணங்கள் –16 பாதங்கள் –4 அத்யாயங்கள்
ஜைமினி அருளிச் செய்த 12 அத்தியாயங்கள் கொண்ட கர்ம மீமாம்ஸை யில் விசாரித்த கர்மாக் களுக்கு ஆராத்யமாயும்
மேல் 4 அத்தியாயங்கள் கொண்ட தேவதா மீமாம்ஸை யில் விசாரித்த தேவதைகளுக்கு அந்தராத்ம பூதமாயும்
உள்ள ப்ரஹ்மத்தை இந்த 4 அத்யாயங்களால் விசாரித்து நிஷ்கர்ஷிக்கிறார்
ஆக ஸர்வ கர்ம ஸமாராத்யம்
ஸர்வ தேவதாந்த்ர அந்தர் பூதம்
பர ப்ரஹ்ம வேதாந்த வேத்யம் –என்பதே வேத வ்யாஸருடைய ஸித்தாந்தம்

அர்த்தைகத்வாத் ஏகம் வாக்யம் ஸ ஆகாங்க்ஷம் சேத் – என்கிற பூர்வ மீமாம்ஸா சாஸ்த்ர ஸூத்ரத்தின் படி
ஏகார்த்திக ப்ரதிபாத்யம் -ஒரே ஸாஸ்த்ரம்
பூர்வ கண்ட யுக்த கர்மங்கள் ஆராதன கருமங்கள்
ஆராத்ய வஸ்து என்னும் ஆகாங்க்ஷம் வர அதுக்கு சாந்தி உத்தர காண்டமாகிய உபநிஷத் ப்ரதிபாத்யமாகிற பர ப்ரஹ்மம்
கர்ம அங்க கம் ஞானம் உபாயம்
கர்ம ஞானங்களுக்கு அங்க அங்கி பாவம் சமுச்சயம்

வித்யாம் ச அவித்யாம் ச யஸ் தத் வேத உபயம் ஸஹ
அவித்யயா ம்ருத்யம் தீர்த்வா வித்யயா அம்ருதம் அஸ் நுதே –உபநிஷத்

ஆனால் அத்வைதிகள் இந்த வாக்யத்துக்கு வியாக்யானம்
கர்ம ஞானங்கள் பரஸ்பர வ்ருத்தங்கள்
கர்மம் -பேத அவலம்பி
ஞானம் -அபேத அவலம்பி
ஆகவே இவற்றுக்கு அனுஷ்டானத்தில் ஸாஹித்யம் -ஒரு சேர இருக்கை -பொருந்தாது
ஆயினும் ஞாத்வயத்வே ஸாஹித்யம் பொருந்தும்
உபாதேயத்வேந ஞாதவ்யம் -ஞானம்
த்யாஜ்யத்வேந ஞாதவ்யம் -கர்மம்

இந்த வியாக்யானம் அயுக்தம் என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் திரு உள்ளம்
கர்மங்கள் கர்தவ்யங்களாக வேத விகிதங்கள் என்பதால் த்யாஜ்யம் அன்று

மேலும் இவ்வாக்கியத்தில் உள்ள தீர்த்வா -என்ற பதத்துக்கு அடைந்து என்று பொருள் கூறுவது அப்ரஸித்தி தோஷ பராஹதம்
ம்ருத்யும் தீர்த்வா -என்கிற இடத்தில் ஸ்த்தித சேத் என்று இரண்டு பதங்களைச் சேர்த்து
வியாக்யானிக்கிற படியால் அத்யாஹார தோஷ ப்ரசங்கமும் உண்டாம்–ஆகையால் அத்வைதி வியாக்யானம் அஸங்கதம்

மேற் கூறிய வாக்யத்துக்கு யாதவ ப்ரகாசனின் வியாக்யானம்
ஞான கர்மாக்கள் சம பிரதான உபாயங்கள் -உபாயமும் இரண்டு -ஞானமும் கர்மமும்
உபேயமும் இரண்டு -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் இஷ்ட பிராப்தியும்
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி ரூப பலத்துக்கு கர்மம் உபாயம்
இஷ்ட பிராப்தி ரூப பலத்துக்கு ஞானம் உபாயம்
சாதன ஸாத்ய த்வித்வ அங்கீ காரேண பூர்வ உத்தர வாக்யங்களுக்கு அர்த்தம் கூறுவது யுக்தம் என்பர்

இந்த வியாக்யானமும் அயுக்தம் என்பதே பாஷ்யகாரர் திரு உள்ளம்
ஞானம் ஒன்றே ஏக உபாயம்
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்ய பந்தா அயனாய விதயதே -என்பதால் உபாயம் ஞானம் ஒன்றே
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பலமும் ஞான ஸாத்யமே
சேது பங்க ஸ்ரோத ப்ர ஸ்ருதி நியாயத்தாலே இஷ்ட பிராப்தி தன்னடையே ஏற்படும்

ஆக அங்க அங்கி பாவேந ஸாஹித்யமே -ஆதரணீயம்

பாஸ்கரனும் இத்தை ஆதரித்தாலும்
அவன் கர்மத்தை ஞான உத்பாகத்வேந அங்கம் என்று அங்கீ கரியாமல்
உத்பன்ன ஞானத்துக்கு அனுக்ராஹகம் -என்றான்

கர்மம் ஞான உத்பாதகம் -உத்பன்ன ஞான வர்த்தகம் -என்பதே பாஷ்யகாரர் திரு உள்ளம்
ஆகவே ஏக ஸாஸ்த்ரம்

சாரீரிக மீமாம்ஸ சாஸ்திரத்தில் நான்கு அத்தியாயங்களும்
விஷய த்விகம் -ஸித்த த்விகம் என்றும்
விஷயீ த்விகம் -ஸாத்ய த்விகம் என்றும் உண்டு
மூன்றாம் அத்தியாயத்தில் பக்தி ரூப ஞானம் விஷயி
நான்காம் அத்தியாயத்தில் ப்ரஹ்ம அனுபவ ஸ்வரூப ஞானம் விஷயி ஆகும்

வேதார்த்த விசாரம் -ஒரே ஸாஸ்த்ரம்
4 அத்தியாயங்கள் –
1-சமன்வய -காரணத்வ
2-அவிரோதித்தவ -அபாத்யத்வ
3-உபாயத்வ
4-பலத்தவ –அதிகாரங்கள் நான்கும்

16 பாதங்கள்
1-ஜீவ மிக அஸ்பஷ்ட மாயும்
2-ஜீவ அஸ்பஷ்ட மாயும்
3-ஜீவ ஸ்பஷ்ட மாயும்
4-ஜீவ ஸ்பஷ்ட மாயும்
5-ஸாங்க்யாதி ஸ்ம்ருதி மூலமான தோஷ பரிஹாரம் காட்டுவது
6-ஸாங்க்யாதி பக்ஷங்கள் கண்டனம்
7-ஆகாசாதி த்ரவ்யங்களுக்கு ஸ்வரூப பரிணாம ரூபமான கார்யத்வம் கூறுவது
ஆத்மாக்களுக்கு ஸ்வ பாவ அந்யதா பாவ ரூப கார்யத்வம் கூறுவது
8-ஜீவ உபகரணமான இந்திரியாதிகளின் உத்பத்தி க்ரமம் கூறப்படுவது
9-வைராக்ய நிமித்தமாக புருஷனுக்கு ஏற்படும் தோஷங்கள்
10-ப்ராப்யத்தில் ஆசை தோன்ற ப்ரஹ்மத்துக்கு நிர்த்தோஷமும் கல்யாணைக தானத்வமும்
11-பகவானிடம் செய்யும் பக்தியின் பிரகாரங்கள்
12–பக்திக்கு வர்ணாஸ்ரம தர்மங்களை அங்கங்களாக விதித்தல்
13-உபாஸனா ஸ்வரூபமும் அநுஷ்டான க்ரமமும் விளக்கப்படுத்தல் -வித்யா மகிமையும் கூறுதல்
14-ஜீவன் உடலை விட்டுப் புறப்படுதல் -உத் க்ரமணம்
15-ஜீவனின் மோக்ஷ கதி சிந்தனம்
16-பிராப்தி -பலம் -மோக்ஷம் –

ஸ்ரஷ்டா தேஹீ ஸ்வநிஷ்ட: நிரவதிகமஹிமாபாஸ்தபாத: ஶ்ரிதாப்த:
காத்மாதே: இந்த்ரியாதே: உசிதஜநநக்ருத்ஸம்ஸ்ருதௌ தந்த்ரவாஹீ |
நிர்த்தோஷத்வாதிரம்ய: பஹுபஜநபதம் ஸ்வார்ஹகர்மப்ரஸாத்ய:
பாபச்சித் ப்ரஹ்மநாடீகதிக்ருததிவஹந் ஸாம்யதஶ்ச அத்ரவேத்ய: || (19)

ஸ்ரஷ்டா – உலகைப் படைப்பவன்(1-1),
தேஹீ – தன்னையொழிந்த அனைத்தையும் தனக்குச் சரீரமாகக் கொண்டவன் (1-2);
ஸ்வநிஷ்ட: – -அந்நிய ஆதரேண–தன்னையே ஆச்ரயமாகக் கொண்டவன் (1-3);
நிரவதி மஹிமா – எல்லையற்ற பெருமைகளை உடையவன் (1-4);
அபாதஸப்தபாத: – ஸாங்க்யாதி ஸ்ம்ருதிகளால் கலக்கமுடியாதவன் (2-1);
ச்ரிதாப்த: – பஞ்ச கால பராயணர்க்கு ஆப்தன் –அண்டியவர்களுக்கு நண்பன் (2-2);
காத்மாதே: உசித ஜநந க்ருத் (2-3) –ஆகாசம் ஆத்மா முதலியவற்றினுடையவும் தக்கபடி படைப்பவன் –அசேதன ஸ்வரூப விகார -சேதன ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ ஜனன கர்த்தா

இந்திரியாதே: உசித ஜநந க்ருத் (2-4)- இந்த்ரியம் முதலியவற்றினுடையவும் தக்கபடி படைப்பவன்;-

ஸம்ஸ்ருதௌ தந்த்ரவாஹீ – ஜாக்ரத் ஸ்வப்ந ஸுஷூப்தி மூர்ச்சா மரணம் ஆகியவைகளை நிர்வஹிப்பவன் (3-1);

நிர்தோஷத்வாதி ரம்ய: (3-2) – தோஷங்கள் தட்டாதவன் -ரம்யன்;அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன் கல்யாண குணைகநாதன்

பஹுபஜனபதம் (3-3) –பல உபாஸநத்திற்கு இருப்பிடமாக அறியத் தக்கவன்;

ஸ்வார்ஹ கர்ம ப்ரஸாத்ய: (3-4) – ஜீவர்கள் தம் தம் ஆச்ரமங்களுடன் அநுஷ்டிக்கப்படும் கர்மாக்களால் ஸந்தோஷப்படுத்தப்படுபவன்;

வர்ணாஸ்ரம ஸாஸ்வதா புருஷேண பர புமான் விஷ்ணுர் ஆராத்யதே பந்தா நரந்ய தத் தோஷ காரக -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்

பாபச்சித் (4-1) – பாபங்களை நீக்குபவன்;-உத்தர பூர்வ பாபங்களில் அஸ்லேஷ விஸ்லேஷ கர்த்தா

ப்ரஹ்மநாடீகதிக்ருத் (4-2)- மோக்ஷத்தை அடைவிப்பவன்;

இதுவரை ஸ்தூல தேஹ விஸிஷ்டனுக்கு பலம்
மேல் ஸூஷ்ம தேஹ விஸிஷ்ட னுக்கு பலம்

அதிவஹந் (4-3) – அழைத்துச் செல்பவன்;

ஸாம்யத: (4-4)- தனக்கு ஸமமான யோகத்தைத் தருபவன்.-நிரஞ்சன பரமம் ஸாம்யம் உபைதி

இங்கு ஸாம்யா பத்தி சொல்லி இருந்தாலும் —பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவமும்
அனுபவ ஜெனித ப்ரீதியும்
ப்ரீதி காரித ஸர்வ வித ஸர்வ தேச ஸர்வ கால ஸர்வ அவஸ்தா அசேஷ கைங்கர்யமும் -பரம புருஷார்த்தம்

இப்படி மொத்தம் 16 திருக் குணங்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளன.

* வேத வேத்ய * ந்யாயத்தால் வேத்யனான எம்பெருமான் பெருமாளாக (ஸ்ரீ ராமபிரானாக) திருவவதாரம் செய்தருளின பொழுது,
வேதமும் ஸ்ரீராமாயணமாக அவதாரம் செய்தது.
ஸ்ரீராமாயணமும் பெருமாளுக்கு * குணவாந் கச்ச வீர்யவாந் * என்று 16 திருக்குணங்களே இருப்பதாகப் ப்ரதிபாதித்தது!

—————

முதல் அத்யாயம் –11–6–10-8-அதிகரணங்கள் —-35–அதிகரணங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம் –10–8–7–8- அதிகரணங்கள் -33—அதிகரணங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம் –6–8–26–15–அதிகரணங்கள் —55–அதிகரணங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் –11-11-5-6-அதிகாரணங்கள் -33–அதிகரணங்கள்

முதல் பாதத்தில் முதல் நான்கு அதிகரணங்களும் ஸாஸ்த்ர உபோத்காதம்
முதல் அதிகரணம் மட்டுமே ஸாஸ்த்ர உபோத்காதம் என்றும் சொல்வர்
முதல் அத்தியாயத்தில் உள்ள 35 அதிகரணங்களில்
முதல் அதிகரணத்தால் ப்ரஹ்ம விசார கர்த்தவ்யதா ஸ்தாபன மாத்ர பரம்
இறுதியில் ஸர்வ வியாக்யான அதிகரணம் -பூர்வ யுக்த அந்ய ரயாதிதேச பரம்
இடையே -26 வது அதிகரணம் அப ஸூத்ராதிகரணம்
ஆக இந்த மூன்று ஒழிந்த மீதி 32 அதிகரணங்களில் ஸ்ரீ வேத வியாஸர் பரமாத்மாவை
சேதன அசேதன விலக்ஷணனாயும்
ஸர்வஞ்ஞனாயும்
ஸர்வ ஸக்தனாயும்
ஜகத்தான காரியத்துக்கு அபி பின்ன நிமித்த உபாதாந காரண பூதனாயும்
அறுதியிட்டுள்ளார்

முதல் பாதத்தில் வ்யாஸர் உபோத்காதத்தில்
ப்ரஹ்மம் சேதன அசேதன விலக்ஷணம்–ஜகத் ஏக காரணம் -விலக்ஷண புருஷ விசேஷம் – என்றும்
ஈஷத் அதிகரணத்தில் -அசேதன வைலக்ஷண்யமும்
ஆனந்த மய அதிகரணத்தில் -சேதன வைலக்ஷண்யமும் ஸ்பஷ்டம்

இரண்டாம் பாதத்தில் 6 அதிகரணங்களாலும்
பரமாத்மா ஜகச் சரீரம் என்றும்

மூன்றாம் பாதத்தில்
இவனே ஸர்வாத்மா என்றும் அறுதியிட்டார்
இப்பாதத்தில் அவனுடைய ஸர்வாத்மத்வம் -ஸங்கித தோஷ நிராச முகேந ஸம்யக் ஸ்தாபிதம்

ஸர்வம் ப்ரஹ்ம கார்யம்
ப்ரஹ்ம சரீரம்
ப்ரஹ்மாத்மகம்
என்று மூன்று பாதங்களில் தேறிய பொருள்கள்

அப்படி அந்வய முகேந அறிவித்த அர்த்தத்தை வ்யதிரேக முகேந அறுதியிடுகிறார் நான்காம் பாதத்தால்
அதாவது
அதத் காரியமாய் -அதச் சரீரமாய் –அத தாத்மகமாய் –ஒரு வஸ்துவும் கிடையாது என்பதே நான்காம் பாதத்தில் தேறின பொருள்
மூன்று பாதங்களில் ஞான அனுகுணமாக அறுதியிட்ட அர்த்தத்தை
நான்காம் பாதத்தில் வைராக்ய அனுகுணமாக ஸ்தாபிக்கிறார்

நம்மாழ்வாரும்
நம் கண்ணன் கண் என்றும்
அல்லது இல்லை ஓர் கண்ணே -என்றும் பரத்வத்தை ஸ்தாபித்து அருளினார்
இத்தால் ஞானத்தில் காட்டில் வைராக்யத்துக்கு உண்டான ப்ராதான்யம் சொல்லுகிறது –

திண்ணன் வீடு முதல் முழுதும்ஆய்
எண்ணின் மீதியன் எம்பெருமான்
மண்ணும் விண்ணும் எல்லாம் உடன்உண்டநம்
கண்ணன் கண்அல்லது இல்லைஓர் கண்ணே.–2-2-1-

நம் கண்ணன் கண்’ என்கையாலே விதிமுகத்தால் பரத்துவமும், ‘அல்லது இல்லை’ என்கையாலே மறைமுகத்தாலே பரத்துவமும் அருளிச்செய்தார்.

முதல் பாதம் –அஸ்பஷ்ட தர ஜீவாதி லிங்க பாதம்
இரண்டாம் பாதம் –அஸ்பஷ்ட ஜீவாதி லிங்க பாதம்
மூன்றாம் பாதம்–ஸ்பஷ்ட ஜீவாதி லிங்க பாதம்
நான்காம் பாதம் –ஸ்பஷ்ட தர ஜீவாதி லிங்க பாதம்

முதல் பாதம் -அயோக வ்யவச்சேத பரம் –ப்ரஹ்மதுக்கு ஜகத் காரண ஸம்பந்தம் உள்ளது என்று நிரூபணம் -அர்ஜுனன் வில்லாளி போல்
மற்ற மூன்று பாதங்களும் -பாத த்ரயமும் -அந்ய யோக வ்யவச்சேத பரம் -ப்ரஹ்மம் மட்டுமே ஜகத் காரணம் என்று நிரூபணம் –அர்ஜுனன் வில்லாளி போல்
ப்ரஹ்ம லக்ஷணமான ஜகத் காரணத்வத்துக்கு அஸம்பவ சங்கா பரிஹார பரம்
ப்ரஹ்மம் ஆகிற லஷ்யமே இல்லை -ஆகையால் லக்ஷணம் எப்படிப் பொருந்தும் என்ற
லஷ்ய அஸம்பவ ப்ரயுக்த லக்ஷண அஸம்பவ சங்கை ஏற்பட
அதற்குப் பரிஹாரமாக –சேதன அசேதன விலக்ஷணமான ப்ரஹ்மமான லஷ்யத்தை முதல் பாதத்தில் ஸ்தாபித்து
காரணத்வமாகிற லக்ஷணத்துக்கு ப்ரஹ்மத்தில் ஸத் பாவத்தை ஸ்தாபிக்கிறார் ஸ்ரீ வேத வியாசர்

ப்ரஹ்மமும் காரணம் ஆகட்டும் -மற்ற ஒன்றும் காரணமாக அமையட்டும் என்று
காரணத்வ ரூப லக்ஷணத்திற்கு அந்யத்ர -லஷ்யமான ப்ரஹ்மத்தில் காட்டில் – மற்ற ஒன்றிலே வியாப்தி என்று அதி வியாப்தி சங்கை ஏற்பட
ஸ்ரீ வேத வ்யாஸர் மேலே பாத த்ரயத்தால் ப்ரஹ்ம பின்னம் காரணம் அல்ல -என்று சங்கா பரிஹாரம் செய்கிறார்

மற்றவற்றுக்கு காரணத்வ ஸம்பந்தம் அறுத்தல் -அந்ய யோக வ்யவச்சேதம்
ப்ரஹ்ம பின்னம் ஜகத் காரணம் அல்ல என்று நிரூபணம்
அதி வியாப்தி சங்கா பரிஹார பரம் பாத த்ரயத்திலும் என்றபடி –

———–

ஜிஜ்ஞாச அதிகரணம்
அதாதோ ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாச
அத -அதற்குப் பிறகு -கர்மம் விசாரம் செய்து முடிந்த பிறகு
அத -கர்ம விசாரம் முடிந்த காரணத்தினாலேயே
ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாச-இச்சைக்கு இலக்கான ப்ரஹ்ம விசாரம் செய்யத் தக்கது

கர்மங்களின் அல்ப அஸ்த்ர பலன்களில் நசை ஒழிந்து மோஷ புருஷார்த்தம் விரும்புவர்கள் ஆதலால்
அந்த ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூபம் இப்படிப் பட்டது-அதனை பெற உபாயம் இன்னது-பெற்று அனுபவிக்கும் பலன் இப்படிப் பட்டது

சாதன சம்பத்தியின் ஆனந்தரயமே அத சப்தார்தம் என்பர் சங்கரர் -இத்தை மறுத்து ஸ்ரீ பாஷ்யம்
ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூபம் பற்றியும் கூறுவதை மறுக்க வேண்டுமே

லகு பூர்வ பஷம்
கர்ம மீமாம்சை -அர்த்த வாத அதிகரணம்
ஆம்நா யஸ்ய க்ரியார்த்தத்வாத்
ஆநர்த்தக்யம் அததர்த்தாநாம்
தஸ்மாத் அநித்யமுச்யதே
வாயவ்ய்ம் ஸ்வேத மால பேத பூதிகாம -கருமம் கர்தவ்யமாக சொல்லும் வேத வாக்கியம்

அடுத்த வாக்கியம் வாயுர்வை ஷேபிஷ்டா தேவதா -முன் சொன்ன வேத வாக்ய ஆராத்யமான தேவதை வாயு வின் பெருமையை சொல்லும் வாக்கியம்
சீக்கிரமாக பலன் அளிக்க வல்ல தேவதை–இப்படிப் பட்ட வாக்கியம் அர்த்த வாத வாக்கியம்
விதி வாக்யங்கள் இல்லை
விதி நாது ஏக வாக்யத்வாத் ஸ்துத்யர்த்தேன விதீ நாமஸ்யு -என்ற சூத்ரம் பரிகாரம்
விதி வாக்யதுடன் ஏக வாக்யமாகக் கொண்டு பிராமாண்யம் பெறத் தட்டில்லை

சக்தி கிரஹணம்-சிறுவர்கள் கேட்டு அறிவது
ஆநய
காம் நய
அஸ்வம் ஆநய
எல்லா பதங்களும் யத் கிஞ்சித் கர்த்தவ்யார்த்த பரங்களே
கார்ய பரங்க ளான வாக்யங்களுக்கு பிரமாண்யம் உண்டு

ஏவஞ்ச கார்ய ரூபம் இல்லாத பர ப்ரஹ்மத்தின் இடத்தில் வேதாந்த வாக்யங்களுக்கு தாத்பர்யம் இருக்க முடியாமையாலே
வேதாந்த விசார ரூபமான ப்ரஹ்ம விசார சாஸ்திரம் ஆரம்பிக்கத் தக்கது அன்று -பூர்வ பஷம் ப்ராப்தம்

இனி பூர்வ சித்தாந்தம்
விருத்த வ்யவஹாரத்தினாலேயே சிறுவர் களுக்கு முதல் வியுத்பத்தி உண்டாகிறது என்பது தவறு
இதோ சந்தரன் இதோ கிளி இதோ குதிரை இதோ மாமா காட்டி பூர்வ ஜன்ம வாசனையாலே
பதங்களுக்கும் அர்த்தங்களுக்கும் உள்ள சம்பந்தம்
ஒரு கார்யத்திலும் அன்வயியாத வஸ்துவிலேயே சக்தி கிரஹணம் உண்டாகின்றது என்று மூதலிக்கப் பட்டது

இரண்டாம் அத்யாயம் –அவிரோதாத்யாயம் –
ப்ரஹ்மத்துக்கு உண்டான காரணத்தவத்தாலும் ஜகத்தினுடைய கார்யத்வத்திலும்சங்கதமான
விரோதங்களை பரிக்ரஹித்து -ஜகத் ப்ரஹ்மங்களுக்கு உள்ள கார்ய காரண பாவத்தை ஸ்த்திரம் ஆக்குவது -என்றபடி

2–1-ஸ்ம்ருதி பாதம் -இதில் முதல் இரண்டு அதிகரணங்களால் சாங்க்ய யோக ஸ்ம்ருதி யோக விசாரம் செய்து
மற்ற அதிகரணங்களில் யுக்தி விசாரம் செய்தாலும் ஸ்ம்ருதி விசார பிரதானம் என்பதால் இந்த பாதம் ஸ்ம்ருதி பாதம் –

ஸ்ரீ கபில மகரிஷியே சாங்க்ய தந்த்ர பிரவர்த்தகர் ஆயினும் மன்வாதி ஸ்ம்ருதி விருத்தம் -என்று அநாதரணீயை-என்றவாறு –
நியாய வ்ருத்த சம்ருத்ய நுக்ருஹீத சுருதியில் காட்டிலும் நியாய அவ்ருத்த சம்ருத்ய நுக்ருஹீத சுருதி பிரபலை என்றும்
ருஷி -கபில -மாத்ர பிரணீத சம்ருத்ய நுக்ருஹீத சுருதியில் காட்டிலும் ஆப்த தம -மனு பிரணீத சம்ருத்ய நுக்ருஹீத சுருதி பிரபலை என்றும்
ஏக ஸ்ம்ருதி அநுக்ருஹீத சுருதியில் காட்டிலும் அநேக ஸ்ம்ருதி அநுக்ருஹீத சுருதி பிரபலை என்றும் கருத்து

ஆக கபில தந்த்ர ஸித்தமான பிரகிருதி தத்வம் ஜகத் காரணம் அல்ல -மன்வாதி ஸ்ம்ருதிகளில் சொல்லுகிறபடி
சேதன அசேதன விலக்ஷண ப்ரஹ்மமே ஜகத் காரணம் என்பது வேதாந்த விழுப் பொருள் என்கிறார் இதில் –

2–2-தர்க்க பாதம் -யுக்தி விசார பிரதானம் -முதல் அதிகரணத்தில் பிரதான காரணத்வ வாத நிரஸனம் –
மேல் அதிகரணங்களில் பரமாணு காரணத்வ வாத நிரஸனம் செய்து ப்ரஹ்ம காரண வாத ஸ்தாபனம் –

2–1-ஸ்வ பக்ஷ ஸ்தாபனம்  -2-2-பர பக்ஷ ப்ரதிஷேப பரம்
ஸ்வ பக்ஷத்தில் பிறர் ஏறிடும் தோஷங்களை பரிஹரித்து ஸ்வ பஷ ஸ்தாபனம் செய்தார் ஸ்ம்ருதி பாதத்தில்
பிற மதங்களுக்கு தோஷங்களைக் காட்டி அவற்றைக் கண்டிக்கிறார் தர்க்க பாதத்தில் –
சாங்க்ய வைசேஷிக புத்த ஜைன சைவ மதங்களை தூஷிக்கிறார் தர்க்க பாதத்தில் -7-அதிகரணங்களாலே
மேலே இறுதி -8-அதிகரணத்தில் பாஞ்ச ராத்ர பிராமண்ய ஸ்தாபனம் –

ஈஷத் யதிகரணாதிகளில் சாங்க்ய மத பிரஸ்தாபம் உள்ளதாயினும் சாஷாத்தாக தன் மத கண்டனம் உள்ளது இந்த தர்க்க பாத்ததிலே என்பர் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்
பிரதானம் என்றும் மூல பிரகிருதி என்றும் சப்தம் என்றும் சொல்லுகிற அசித்தத்வம்-ஆனுமாநிகம்-அப்ரஹ்மாத்மகம்
குணத்ரயாத்மகம் -ஜகத் காரணம் என்பதே சாங்க்ய பக்ஷம்
அவன் அனுமானத்தை நிரசித்து- சாங்க்ய யுக்த பக்ஷம் நிரஸனம் -செய்யும் பொழுது -தத் யுக்த பிராமண த்ரய தூஷணமும் கர்தவ்யம் ஆகிறது
ப்ரத்யக்ஷ சித்த பதார்த்தங்களில் சாணக்யனோடு அதிக விவாதம் கிடையாது -தர்மி தர்மங்களுக்கு அபேதமே
காரியங்களுக்கு அபி வ்யக்தி மாத்திரமே உள்ளது -அவஸ்தாந்த்ராபத்தி இல்லை -இத்யாதி விஷயங்களில் விவாதம் உண்டு —
ஆயினும் ப்ரத்யக்ஷ சித்த பதார்த்தங்களில் நாதீவ விவாத -என்பது ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் திரு உள்ளம் –ஆகையால் பிரத்யக்ஷ நிராஸத்தை உபேக்ஷித்தார் ஸ்ரீ வியாசர்

சாங்க்ய ஆகமம் பூர்வ காண்டத்தில் -முதல் அத்யாயம் -பிராமண அத்தியாயத்தில் -பெரும்பாலும் நிரஸ்தம் —
ஆகையால் ஆகம நிராசம் உபேக்ஷிதம் -பரிசேஷாத் சாங்க்ய யோக யுக்தி அனுமானத்தை இங்கே தூஷிக்கிறார்
அப்ரஹ்மாத்மகம் பிரதானம் ஜகத் காரணம் எனும் தத் யுக்த அனுமானத்தை தூஷித்து சத் அனுமானத்தாலே ப்ராஞ்ஞ அதிஷ்டிதமே பிரதானம் என்று
ஸ்தாபிக்கிறார் வியாசர் –

இங்கே சங்கை எழுமே -இந்த அதிகரணத்தில் அனுமானத்தாலே ஈஸ்வரனை ஸ்தாபிக்கும் வியாசர்
சாஸ்திர யோனித்வ அதிகரணத்தில் முன்னமே அனுமானத்தால் ஈஸ்வரனை சாதிக்க இயலாது என்பான் என் என்னில் -இந்த சங்கைக்கு பரிஹாரம்
சர்வ ஸ்ரஷ்டாவான பரமாத்வை அனுமானத்தால் சாதிக்க இயலாது என்றார் அங்கு -இங்கு பரமாத்வாய் அனுமானத்தாலும் பாதிக்க இயலாது என்கிறார்
அனுமான அவிஷயமான பர ப்ரஹ்மத்தை அனுமானத்தால் சாதிக்கவும் பாதிக்கவும் இயலாது என்பதே திரண்ட பொருள்

தர்க்க பாதத்தில் -கபில ப்ரோக்தமான சாங்க்ய தந்த்ரத்தையும் -ஹிரண்ய கர்ப்ப ப்ரணீதரமான யோக தந்த்ரத்தையும் -சிவ ப்ரோக்தமான
சைவ தந்த்ரத்தையும் வியாசர் தூஷிக்கிற படியால் தேறிய பொருளாவது –
மும்மூர்த்திகள் ஆனதும் வேத விருத்தமாக அவர்கள் பேசினால் த்யாஜ்யம் -வேத அனுகுணமே உத்தேச்யம் –
இறுதியில் பாஞ்சராத்ர பூஷணம் செய்வது சங்கதமே– சங்கதி யாவது தூஷணமோ பூஷணமோ பதார்த்தம் அல்ல

சாங்க்யாதிகள் வேதத்துக்கு எதிரியாக மாட்டாதே என்ற நிரூபணம் பாதார்த்தம்–ஆகும்
சாங்க்யாதி மதங்கள் குத்ஸிதி யுக்தி மூலகங்கள் ஆகையால் துர்பலங்கள்-ஆகையால் வேதங்களுக்கு எதிராக நிற்க இயலாது
பாஞ்ச ராத்ரம் வேத அனுகுணம் ஆகையால் வேத விருத்தம் இல்லை —
சாங்யாதிகளுக்கு வேத ப்ரத்யர்த்த நிராஸமே பாதார்த்தம் -என்றபடி -ஆகையால் பாஞ்சராத்ர ப்ரமண்ய ஸ்தாபனம் பாத சங்கதமே யாகும் என்றபடி –

பாஞ்ச ராத்ர சந்நிதியில் -சாங்க்யாதிகளான பஞ்ச மதங்களும் இராத்திரியாகுமே
சாங்க்ய வைசேஷிக புத்த ஜைன சைவ தூஷணத்தையும் -பாஞ்ச ராத்ர பூஷணத்தையும் சேர்த்து கண்டவர்கள் உணர்வார்கள்
மோக்ஷ தர்மத்திலும் -சாங்க்ய யோக யுக்தமான -25-தத்துவங்களையும் -யோக யுக்தமான யோகத்தையும் -வேத யுக்தமான கர்மங்களையும் -அங்கீ கரித்து
தத்வங்கள் ப்ரஹ்மாத்மகங்கள் என்றும் -யோகம் ப்ரஹ்ம உபாசனம் என்றும் – கர்மங்கள் ப்ரஹ்ம ஆராதனங்கள் என்றும் ஆரண்யகத்தில் அருளிச் செய்தார்
இவ்விஷயத்தையே பாஞ்ச ராத்ரஸ்ய க்ருத்ஸ நஸ்ய வக்தா நாராயண ஸ்வயம் -என்று
நாராயணன் பாஞ்ச ராத்ர தந்திரத்தில் விஸதீ கரித்தான் என்றபடி -என்பதே ஸ்ரீ பாஷ்ய சாரம்

மேலே வேத வாக்கியங்களில் பரஸ்பர விரோதா சங்கா பரிக்ரஹம் செய்யப் போகிறவராய் முதல் முன்னமே வேத சாத்வதங்களுக்கு விரோதி சங்கா பரிக்ரஹம் செய்கிறார் இங்கு
ஆகாசாத் யுத்பத்தி விஷயத்திலும் ஜீவ அனுத்பத்தி விஷயத்திலும் ஸ்ருதி வாக்கியங்களில் காணப்படும் பரஸ்பர விரோதி சங்கா பரிக்ரஹம்
வியதிகரணம் தொடக்கமாக செய்யப் போகிறார் வியாசர்
அதற்கு முன்னமே ஜீவ அனுத்பத்தி விஷயத்தில் பாஞ்ச ராத்ர விரோத சங்கை ஏற்பட அதற்கு பரிஹாரம் உரைத்து
பாஞ்ச ராத்ரம் பரமதம் என்ற பிரமத்தை நிரசிக்கிறார் இங்கே -ஆகையால் இந்த அதிகரணம் பாதத்தின் இறுதியில் அமைத்தார்

இந்த பாதத்தில் ரஸநாநுபத்திகரணம் தொடங்கி சாங்க்யாத் யாகம விசாரம் செய்யப் படுகிறது –
ஆகம சாம்யத்தைப் பற்ற பாஞ்சராத்ர ஆகமும் அப்ரமாணம் என்ற சங்கை உதிக்க அத்தை நிரசித்து பாஞ்சராத்ர ப்ராமாண்யத்தை ஸ்தாபிக்கிறார் –

சாக்த மத நிராச பரம் என்பர் மத்வர் -அது பின்ன விஷயம் -பாஞ்ச ராத்ர யுக்த நாராயண பரத்வமும் நாராயண ஆராதன வைபவமும் சங்கர பாஷ்ய சம்மதமே
தத் யுக்த ஜீவ உத்பத்தி விஷயம் ஒன்றிலே மட்டும் விசம்வாதம் காட்டினார்கள் -பாஷ்யபா மதீகாரர்களான-சங்கர வாசஸ்பதி மிஸ்ரர் –
பாஞ்சராத்ரத்துக்கு ஜீவ உத்பத்தி விஷயத்தில் தாத்பர்யம் இல்லை என்று அந்த விசம்வாதத்தையும் களைந்து எறிந்தார் கல்ப தருகாரரான அமலா நந்தர்
பாஞ்ச ராத்ரத்துக்கு -ஜீவ உத்பத்தி -வசனத்துக்கு கௌணார்த்தவம் கொண்டு பாஞ்ச ராத்ர பிரமாணத்தையே கல்பதருகாரரே ஸ்தாபிக்கிறார்
மாதாந்தர்களுக்கும் பாஞ்சராத்ர ஆகமம் சம்மதம் என்றதாயிற்று

இப்படி ஆறு பாதங்களால் ப்ராஹ்மண நிஷ்டமான காரணத்தை சோதித்து

மேல் இரண்டு பாதங்களால் -வியத் பாதம் -பிராண பாதம் –ஜெகன் நிஷ்டமான கார்யத்வத்தை சோதிக்கிறார் வியாசர்
ஆகாச ஆத்ம இந்திரியாதிகளுக்கு தத் தத் வஸ்து ஸ்வரூப அனுகுணமாய் ஸ்வரூப விகார ஸ்வபாவ விகாரங்களை நிரூபித்து
அவற்றுக்கும் ப்ரஹ்ம கார்யத்துவமே உள்ளது என்று ஸ்தாபிக்கிறார் –
வியததிகரணத்தில்-ஆகாச நித்யத்வத்தை சங்கித்து ஆகாச கார்யத்வம் சித்தாந்தம் –
ஆத்மாதிகரணத்தில் ஆத்ம கார்யத்வத்தை சங்கித்து ஆத்ம ஸ்வரூப நித்யத்வம் சித்தாந்தம் –
ஆகையால் சேதன அசேதனங்களில் துல்ய கார்யதா நிரூபணம் இப்பத்துக்கு பிரமேயம் என்ன ஒண்ணாது
ஆகையால் இ றே ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் கார்யதா பிரகார விசோதனம் பாதார்த்தம் என்று அருளிச் செய்கிறார் –

2–1-பாதத்தில் -ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் -என்கிற விஷயத்தில் பர சமயிகளால் உத்பாவிதங்களான தோஷங்களை பரிஹரித்து
ப்ரஹ்ம காரணத்தை ஸ்தாபித்தார் –2–3-பாதத்தில் ஜகத்து காரியம் விஷயத்தில் பர யுக்த தோஷங்களை பரிஹரிக்கிறார்
இவ்விரண்டும் ஸ்வ பக்ஷ ஸ்தாபன பரம் -என்று சங்கதம்
நடுவில் -2–2-அமைய காரணம் என் என்னில் –
காரண விஷயத்தில் பர யுக்த தோஷ பரிக்ரஹ பரம் முதலில் அருளி -காரண விஷயத்தில் பர பக்ஷ பிரதி ஷேப பரமான
காரண விசார பரம் -என்று இரண்டையும் பூர்வாபரமாக நிர்த்தேசித்து மேலே கார்ய விசார பரமான வியத்பாத பிராண பாதங்களை பின்னே அமைத்தார் என்றபடி –

ஆகாசாதிகளுக்கு ஸ்வரூப விகார ரூப கார்யத்வமும் -ஜீவாத்மாக்களுக்கு ஸ்வ பாவ ரூப கார்யத்வமே என்று நிரூபிப்பார் -ஆர் என்னில் -உபநிஷத்தே நியாமகம்
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா–என்று தத்வ த்ரய ஸ்வரூப கதனம் –
போக்கிய பூதமான பிரகிருதி மஹத் அஹங்கார பூத பஞ்சக இந்திரியாதி ரூபேண ஸ்வரூப பரிணாமம் பெற்றால் ஒழிய ஜீவாத்மாக்களுக்கு போக்யம் ஆக்கமாட்டாது
ஜீவாத்மா ஸ்வரூப கத விகாரம் அற்றவனாய் தன் ஸ் வபாவமான தர்ம பூத ஞானத்தினுடைய விகாசத்தாலே
அனுபவிக்கும் போக்தா ஆகையால் ஞான விகாசம் அவசியம் ஆகிறது
ஆகையால் பகவான் ஆத்மாக்களுக்கு ஸ்வ பாவ விகாசத்தை பிறப்பிக்க
ப்ரக்ருதியை ப்ராக்ருதமாக ஸ்வரூபத்தாலே பரிணமிப்பிக்கிறான் -என்றபடி -ஆக சர்வம் ப்ரஹ்ம கார்யம் என்றதாயிற்று –

வியததிகரணம் தொடக்கமாக அசித் உத்பத்தி பிரகாரம் -ஆத்மாதிகரணம் தொடக்கமாக சித் உத்பத்தி பிரகாரம் -என்று கண்டு கொள்வது –
பூர்வ யுக்த வியததிகரண நியாயத்தாலே ஜீவ உத்பத்தி சங்கை ஸ்வத ப்ராப்த்தை யாகிறது -ஆகையால் ஜீவ உத்பத்தி வாதம் ஆகிற
பூர்வ பஷத்தை ஸூ த்ரகாரர் ஸூத்ரத்தால் நிர்தேசியாமல் ஜீவ அநுத்பத்தி பரமான சித்தாந்த ஸூ த்ரத்தை மட்டும் அருளிச் செய்கிறார்

பிராண உத்பத்தி அதிகரணத்தில் -வியததிகரண நியாயத்தாலே-ஸ்வத ப்ராப்தமான பிராண உத்பத்தி விஷயமான -சித்தாந்தத்தை ஸூத்ரகாரர்
ஸூத்ரத்தால் நிர்தேசியாமல் பிராண அநுத்பத்தி சங்கா பூர்வ பக்ஷ ஸூத்ரத்தை மட்டும் அருளிச் செய்கிறார்
இவ்வதிகரணத்தில் ஸூத்ரகாரர் திரு உள்ளம் பற்றிய சித்தாந்தம் இன்னது என்பதை ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் நிர்த்தேசித்து அருளுகிறார்
அப ஸூத்ராதிகரணத்தில் போலே -என்று கொள்வது

ஆத்மாதிகரணத்தில் ஜீவாத்மா நித்யத்வத்வ ஸ்தாபனம் -இங்கே சங்கை -சாஸ்திர யோநித்வாதி கரணத்தில் ப்ரஹ்மத்தின் ஜகத் காரணத்வம்
வேதாந்த பிரமாணகம் என்று சொல்லி -இதில் ஆத்மா நித்யன் என்று அறுதியிட்டால் பரஸ்பர விரோதம் வாராதோ என்னில்
ப்ரஹ்மம் சாஸ்திர பிரமாணகம் என்ற விஷயமே அங்கு -ஜகத் காரணத்வம் சாஸ்திர பிரமாணகம் என்ற விஷயம் விஷயம் அன்று அங்கு
இங்கு ஆத்ம நித்யத்வ பரமாக உதாகரிக்கப் பட்ட ஸ்ருதிகளுக்கு நோக்கு -அசித்தை போலே ஸ்வரூப அந்யதா பாவ ரூபமான விகாரம் இல்லை என்பதிலே நோக்கு என்றும்
பரமாத்மா நித்யத்வ பரமாக உதாஹரிக்கப் பட்ட வசனங்களுக்கு ஜீவாத்மாக்களில் பிரசித்தமான ஸ்வ பாவ அந்யதா பாவ -ஞான சங்கோச விகாச -ரூப விகாரம் பரமாத்மாவுக்கு இல்லை -என்ற விஷயத்திலே நோக்கு

அசித்துக்கு உண்டான ஸ்வரூப விகாரங்களும் சித்துக்கு உண்டான ஸ் வ பாவ விகாரங்களும் அநிஷ்டங்கள்
இவை பரமாத்வாவுக்கு இல்லை யாயினும் பர ப்ரஹ்மத்துக்கு உண்டான காரணத்வத்தை நிர்வஹிக்க மூன்றாவது விகாரம் ஓன்று
அந்த பரனுக்கே கூடும் -உபய விகார விசிஷ்ட சேதன அசேதன விசிஷ்டத்துவமே இ றே அவ்விகாரம் என்றபடி
ஆகையால் பர ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்பது அக்ஷதம் –

ஆக இரண்டு அத்யாயங்களால் ப்ரமேயத்வ வியாபக கார்யதா நிரூபித காரணத்வம் ப்ரஹ்ம லக்ஷணம் என்றதாயிற்று –

பூர்வ த்வகத்தில் ஸூத்ரகாரர் -ப்ரக்ருதி ஆத்ம பேதத்தையும் -ஆத்ம பரமாத்மா பேதத்தையும் -ப்ரஹ்ம நிஷ்ட ஞான ஆனந்தாதி கல்யாண குணங்களையும் –
தர்மி ஞான தர்ம பூத ஞான பேதத்தையும் சாப்தமாக அருளிச் செய்தார்
ஈஷத் யதிகரணத்தில் -பிரகிருதி ரூப அசித் விலக்ஷணன் பரமாத்மா என்றும்
ஆனந்த மயாதிகாரணத்தில் ஜீவ விலக்ஷணன் பரமாத்மா என்றும்
அந்தரதிகரணத்தில் ஜீவ விசேஷ விலக்ஷணன் பரமாத்மா என்றும் வியாசர் ஸ்தாபித்தார் –
ஈஷத்யதிகரண பூர்வ பஷியினுடைய அநு யாயியை காரணத்வாதி கரணத்திலும்
ஆனந்த மயாதி கரண பூர்வ பஷியினுடைய அநு யாயியை ஜகத்வாசித்வாதி கரணத்திலும் நிரசித்து
சேதன அசேதன விலக்ஷணன் பரமாத்மா என்று அறுதியிட்டார் –
நேதர அநுபபத்தே–1–1–17-
பேத வ்யபதேசாச்ச –1–1–18-
பேத வியபதேசாச்ச அந்நிய –1–1–22-
கர்ம கர்த்ரு வ்யபதேசாச்ச–1- -2–4-
உபயேபி ஹி பேதேந ஏநமதீயதே -1–2–21-
பேத வ்யபதேசாத–1- -3–4-
ஸ்தித்யத நாப்யாஞ்ச –1- -3–6-
ஸூ ஷூப்த் யுத்க்ரந்த்யோர் பேதேந –1–3–43-
பத்யாதி சப்தேப்ய —1–3–44-
அதிகம் து பேத நிர்தேசாத் –2–1–22—இத்யாதி ஸூத்ரங்களாலே ஜீவ பரர்களுக்கு உண்டான பாரமார்த்திக ஸ்வரூப பேதத்தை வியாசர் அருளிச் செய்கிறார்
ஈஷத் யதிகரணம் தொடக்கமாக ஞான ஆனந்தாதி குண யோகத்தை ஹேதுவாகக் காட்டி சேதன அசேதன விலக்ஷணம் ப்ரஹ்மம் என்கிற வியாச ஸூ த்ரங்கள்
ப்ரஹ்மம் ச விசேஷம் என்கிற பக்ஷத்துக்கு பொருந்தும் அல்லது
ப்ரஹ்மம் நிர் விசேஷம் அத்விதீயம் குணதோ அபி சத்விதீயதாம் ந ஸஹதே –என்கிற மாயாவதி பக்ஷத்துக்குப் பொருந்தாது
ஜீவ பர பேதமே சித்தாந்தம் என்று கொண்ட ஸ்ரீ வேத வியாசர் ஜீவ பர அபேதத்தை அப்ரசித்தமும் விசாராநாஹமும் ஆகையால் விசார விஷயமாகக் கொள்ளாமல்
உபநிஷத் வாக்கியங்களில் எங்கேனும் ஜீவ பர அபேத சங்கை அங்குரிக்குமே யானால் அவ்விடத்தில் மட்டுமே
ஜீவ பர பேதத்தை குண ஸூத்ரங்களால் ஸ்தாபிக்கிறார் என்று கண்டு கொள்வது –
தர்மியும் தர்மமும் ஞானம் என்பது ஜீவ பர விஷயத்தில் அந கீ க்ருதம் –அதாவது ஜீவனும் பரனும் இருவருமே ஞான ஸ்வரூபர்கள் ஞான குணகர்கள்-என்றபடி –
ஞாத்ருத்வம் ஞானதா ச ஸ்ருதி பிரபிததே நாத்ர பக்ஷே பதாம -தேசிகன் –
யாவதாத்ம பா வித்வாச்ச ந தோஷ தத் தர்சநாத் –2–3–30-என்கிறார் வியாசர்
நிதயனான ஆத்மா நியாமான தர்ம பூத ஞானம் யுடையவன் –தர்ம பூத ஞானத்தையும் அதனுடைய நித்யத்தையும் ஸ்தாபிக்கிறார் வியாசர்
தர்ம பூத ஞானம் அத்ரவ்யம் அநித்தியம் ஆசந்துகம் -என்பர் நையாயிகர்
அது த்ரவ்யம் நித்யம் என்பது ஸ்ரீ ராமானுஜர் மதம்
ஜீவ தர்ம பூத ஞானத்துக்கு சங்கோச விகாசங்கள் உள்ளன -ஆனாலும் நித்யனான ஜீவாத்மாவைப் பற்றிக் கிடக்கிற தர்ம பூத ஞானம் நித்யமே என்பர் நம் பெரியோர் –
ஆகையால் சங்கோச விகாச ப்ரயுக்த ஞான விநாச சங்கைக்கு அவகாசம் இல்லை என்றபடி –
தர்மம் ஸ்வாபாவிகம் ஆனாலும் தர்மி அநித்யமானால் தர்மமும் அநித்யமாகும் –
தர்மி நித்யமானாலும் தர்மம் சோபாதிகம் ஆனால் உபாதை நிவ்ருத்தமாகும் போது ஓவ்பாதிகமும் நிவ்ருத்தம் ஆகையால் தர்மம் அநித்யமாகும்
இங்கு தர்மியான ஆத்மாவும் -தர்மமான ஞானமும் ஓவ்பாதிகம் அல்ல -ஆகையால் தர்ம பூத ஞானம் நித்யமே -என்று
திரு உள்ளம் பற்றி ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் -நித்யஸ்ய ஸ்வாபாவிக தர்மத்வேந -என்று அருளிச் செய்கிறார்
ஆகையால் சாரீரக மீமாம்சை விசிஷ்டாத்வைத சித்தாந்த்தையே நிலை நாட்டுகிறது -என்பதே ஸ்ரீ பாஷ்ய சாரமாகும் –

ஆக இவ்வளவால் பிராணவார்த்தம் -நிரூபிதம்-அசேஷ சித்அசித் வஸ்து சேஷித்வம் –
அகில புவன ஜென்ம -என்று அகாரத்தில் உபக்ரமித்தும்
ஆனுமாநிகாதிகரணத்தில் -உக்தம் -என்று உகாரத்தையும்
இறுதியில் சர்வம் சமஞ்ஜசம் -மகாரத்தையும் கொண்டு பிராணவாகாரமாகவே தோற்றுமே –
முதல் இரண்டு அத்யாயங்களால் ப்ரணவார்த்த நிரூபணம் -மேல் இரண்டு அத்தியாயங்கள் மந்த்ர சேஷார்த்தம்

———-

மூன்றாம் அத்யாயம்–சாதன அத்யாயம் – நமஸ் சப்தார்த்த நிரூபண பரம்
நான்காம் அத்யாய-பலாத்யாயம் – த்ருதீய பதார்த்த நிரூபண பரம்
நமஸ் சப்தார்த்தம் உபாயம் இறே -சர்வ சேஷியான நாராயணனே பரம உபாயம் என்று இறே சம்பிரதாய நிஷ்கர்ஷம்

ஆக இவ்வளவால் பிராணவார்த்தம் -நிரூபிதம்-அசேஷ சித்அசித் வஸ்து சேஷித்வம் –
அகில புவன ஜென்ம -என்று அகாரத்தில் உபக்ரமித்தும்
ஆனுமாநிகாதிகரணத்தில் -உக்தம் -என்று உகாரத்தையும்
இறுதியில் சர்வம் சமஞ்ஜசம் -மகாரத்தையும் கொண்டு பிராணவாகாரமாகவே தோற்றுமே –
முதல் இரண்டு அத்யாயங்களால் ப்ரணவார்த்த நிரூபணம் -மேல் இரண்டு அத்தியாயங்கள் மந்த்ர சேஷார்த்தம்
மூன்றாம் அத்யாயம்–சாதன அத்யாயம் – நமஸ் சப்தார்த்த நிரூபண பரம்
நான்காம் அத்யாய-பலாத்யாயம் – த்ருதீய பதார்த்த நிரூபண பரம்
நமஸ் சப்தார்த்தம் உபாயம் இறே -சர்வ சேஷியான நாராயணனே பரம உபாயம் என்று இறே சம்பிரதாய நிஷ்கர்ஷம்

—————-

சம்ருத்யதிகரணம் –2-1-1-
கீழ் முதல் அத்யாயத்தில் வேதாந்த பிரதிபாதிதமான
ஜகத் காரண வஸ்து
சேதன அசேதன விலஷணமான பர ப்ரஹ்மம் என்று அறுதி இடப்பட்டது
ஜகத் காரணத்வம் நன்கு திருடி கரிக்கப் படுகிறது
கம்பம் நட்டு ஆட்டிப் பார்ப்பது போலே
முதல் பாதத்தில் சாங்க்யர் தோஷங்கள் பரிஹரிக்கப் படுகின்றன
முன் அத்யாயத்தில் நிரீச்வர சாங்க்யர்களும் சேஸ்வர சாங்க்யர்களும் நிரசிக்கப் பட்டனர்
அதில் நிரீச்வர சாங்க்யன்-கபில ஸ்ம்ருதி விரோதத்தைக் காட்டி
ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் அன்று என்று வாதிப்பது ஓன்று உண்டு
அத்தை நிராகரிக்க இந்த அதிகரணம் –
சம்ருத்ய நவகாச தோஷ பிரசங்க இதி சேத்-
சேதன அசேதன விலஷணமான ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்று கொண்டால்
பிரதானம் காரணம் என்று சொல்கிற கபில ஸ்ம்ருதி அப்ரதானமாய் விடுமே என்னில்
ந-அப்படி சொல்லக் கூடாது
அந்ய ஸ்ம்ருத்ய நவகாச தோஷ பிரசங்காத்- ப்ரஹ்ம காரணத்வத்தை சொல்லுகிற
மற்ற ஸ்ம்ருதிகள் அப்ரமாணமாய் விடும் ஆதலால் -எனபது சூத்ரத்தின் பொருள்
பரசராதி மகரிஷிகள் ஸ்ம்ருதிகள் எல்லாம் அப்ரமாணமாய் விடுவது விட
கபிலர் ஒருவர் ஸ்ம்ருதி ஒன்றை அப்படி ஆக்குவதே யுக்தம் –

இங்கே பூர்வ பஷம் –
சதேவ சோமய இதமக்ர ஆஸீத் -ஸ்வ தந்திர பிரதான காரணத்வத்தில் தாத்பர்யமா
ப்ரஹ்ம காரணத்வத்தில் தாத்பர்யமா
கபில காண்டம் ஞான மார்கத்தில் தத்தவங்களை விசதீகரிக்க தோன்றது

மனு பரசாராதி உக்திகளுக்கு பிரதானம் -இவை பலிஷ்டம் ஆகையாலே –
ப்ருஹஸ்பதியையும் ஸ்ருதிகள் கொண்டாடி இருக்கையாலே
அவர் இயற்றிய லோகாயுதத்தை கொண்டு ஸ்ருதியின் பொருளை நிர்ணயிப்பார் உண்டோ-இல்லையே

——————————————————————————————–

இனி
க்ருத்ஸ் ந ப்ரசக்தி அதிகரணத்தின் பிரமேயம் -விளக்கப் படுகிறது
பூர்வ பஷம்-
ப்ரஹ்மமே ஜகத் காரணம் -ஜகத்தாக பரிணமித்தால்
நிரவயவம் சுருதி விரோதிக்குமே
ஆகையாலே ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்ன ஒண்ணாது –

மேல் சித்தாந்தம் –
ஸூத்திரம் – ஸ்ருதேஸ் து சப்த மூலத்வாத் –
து -சப்தம் பூர்வ பஷததை வ்யாவர்த்திக்கிறது –
ப்ரஹ்மம் நிரவவயம் என்றும்
கார்யப் பொருளாக பரிணமிக்கிறது-பஹூ பவனத்வம் – என்றும் இரண்டு சுருதி சித்தமான அர்த்தங்கள்
பிரமத்தின் அநிர்வசநீயமான சக்தி விசேஷம்
கண்ணில்லாதவன் காண்கிறான்
செவி இல்லாதான் கேட்கிறான்
என்றும் ஓதப்படுகிறது
இத்தால் லௌகிக நியாயம் கொண்டு ப்ரஹ்மத்தின் இடத்தில் சோத்யம் செய்வது கூடாது
ப்ரஹ்ம வ்யாப்தி பரிஷ்க்ரியா -அத்புத சக்தி -உண்டே-

அடுத்த அதிகரணம்
பிரயோஜனவத்த்வாதிகரணம்
பரம புருஷன் சர்வ சக்தி யுக்தன் ஆகையாலும்
சத்ய சங்கல்பன் ஆகையாலும்
அவன் சங்கல்ப மாத்ரத்திலே ஜகத்தை சிருஷ்டிக்கும் விஷயம் சம்பாவிதம் அன்று
அவன் ஜகத்தை சிருஷ்டிக்கும் போதே ஏதேனும் ஒரு பிரயோஜனம் இருந்தாக வேணும்
அவாப்த சமஸ்த காமனுக்கு சிருஷ்டியினால் பிரயோஜனம் உண்டாக விரகு இல்லை
நம் போன்றவர்களுக்கும் பிரயோஜனம் என்று சொல்லப் போகாது
ஆத்யாத்மிக துக்காதிகளுக்கே ஹேது
பகவானுக்கு பஷபாதித்வம் நிர்தயத்வம் தோஷங்களை சங்கிக்கப் பண்ணுவதையும் இருக்கும்
ஆகவே பகவான் சிருஷ்டி கர்த்தாவாக இருக்க முடியாது -எனபது பூர்வ பஷம்
இந்த பூர்வ பஷ ஸூத்த்ரம் -ந பிரயோஜனவத்வாத் –
இங்கே ஸ்ருஷ்டே-பதம் தருவித்துக் கொள்ள வேண்டும்

இந்தன் மேல் சித்தாந்த ஸூத்த்ரம் –லோகவத் து லீலா கைவல்யம்

இத்தால் அவாப்த சமஸ்த காமத்வத்துக்கு கொத்தை இல்லை
மன் பல் உயிர்களுமாகிப் பல பல மாய மயக்குகளால்
இன்புறும் இவ்விளையாட்டு யுடையவன் –நம் ஆழ்வார்
நாட்டைப் படை என்று அயன் முதலாத் தந்த நளிர் மா மலர் உந்தி
வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் -ஆண்டாள்
விஷம சிருஷ்டி கான்பதாலே பகவானுக்கு பஷபாதத்வமும் நிர்தயத்வமும் சங்கிக்க நேர்கின்றதே என்னில்
அந்த சங்கை –
வைஷம்ய நைர்குண்யே ந சாபேஷ்வாத் ததா ஹி தர்சயதி
என்கிற அடுத்த ஸூத்த்ரத்தால் பரிஹரிக்கப் படுகிறது
கருமங்களுக்குத் தக்கபடி நீச்ச உச்ச சிருஷ்டிகள்

இதன் மேலும் தோன்றுகிற சங்கைக்கு
அடுத்த ஸூத்த்ரம் பரிஹாரம் உணர்த்துகின்றமை
கண்டு கொள்வது –

——————————————————————————————-

2-2-சர்வதா அனுபபத்தி அதிகரணம்
இதில் சர்வ சூன்யவாதிகளான பௌத்த ஏக தேசிகள் பஷம் நிரசிக்கப் படுகிறது
பர பிரமமே ஜகத் காரனத்வம் என்று நன்று நிலை நாட்டிய பின்
இதில் இத்தை ஸ்ருளிச் செய்ய என்ன பிரசங்கம் எனில்
ஜகத் காரண வஸ்து பிரதானமா -பரம அணுவா -பர ப்ரஹ்மமா-எப்போது
பொருந்தும் என்னில்
ஜகத் உத்பத்தி என்று ஓன்று நிரூபிக்க முடியுமானால் அப்போது பொருந்தும்
ஜகத் உத்பத்தியே நிரூபிக்க முடியாததாய் இருக்க எது ஜகத் காரணம் என்கிற சர்ச்சை எதற்கு
உத்பத்தி பாவத்தில் இருந்து அங்கீ கரிக்கப் படுகிறதா
அபாவத்தில் இருந்து அங்கீ கரிக்கப் படுகிறதா

பாவத்தில் இருந்து எனபது சேராது
மண் பிண்டத்தில் இருந்து குடம் –மண் பிண்டம் உபமர்த்தித்துக் கொண்டு தானே உண்டாகின்றன –
காரண ஆகாரத்தின் விநாசமே தானே உபமர்த்தம் -அது தான் அபாவம்
ஆக பாவத்தில் இருந்து உத்பத்தி இல்லை
அபாவத்தில் இருந்து பாவ உத்பத்தி சம்பவிக்க மாட்டாது அன்றோ
ஆக உத்பத்தியே நிரூபிக்க முடியாததால்
உத்பத்திக்கு பிற்பட்டனவான விகாரங்கள் எதுவுமே கிடையாது எனபது சித்தம்
ஆக லோக விவகாரம் எல்லாம் பிரமை
ஆக சூன்யமே தான் தத்வம்

நிரசிக்கும் ஸூத்த்ரம் –சர்வத அநு பபத்தேச்ச -2-2-30-
பிரமேயங்களோ பிரமாணங்களோ எதுவும் உண்டாகிலுமாம் இல்லையாகிலுமாம்
பூர்வ பஷிக்கு அபிமதமான சூன்யத்வம் தேறாது ஆகையாலே
மாத்யமிக தர்சனம் அசமஞ்சசம் என்றபடி –
சர்வம் சூன்யம் என்று சொல்பவர்கள்
தங்களுக்கு அபிமதமான இவ்வர்த்தத்தை சாதித்துத் தருபடியான
பிரமாணம் உண்டு என்று இசையும் பஷத்தில்
பரமான சத் பாவத்தை இசைந்த போதே சர்வ சூன்ய வாதம் தொலைந்தது
பிரமாணம் இல்லை என்னும் பஷத்தில் -பிரமாணம் இல்லாமையினாலே
தங்களுக்கு அபிமதமான அர்த்தம் அசித்தம் என்று முடிந்தது

மேலும் -சர்வ சூன்ய -வாதத்தாலே நாஸ்தித்வம் தானே விவஷிதமாக வேணும்
ஒரு ரூபத்தை விட்டு மற்று ஒரு ரூபத்தை அடைவதே நாஸ்தித்வம்
ரூபாந்தரத்திலே அஸ்தித்வம் சொல்லப் பட்டதாக முடிகிறது
மண் உண்டை ஓன்று இருந்தது
அது நசித்த அளவில் ம்ருத் பிண்டோ நாஸ்தி -என்று சொல்லுகிறான்
இந்த விவகாரத்தில் பானை என்கிற அவஸ்தை தானே விஷயம் ஆகிறது –

அஸ்தி நாஸ்தித்வங்கள்
இப்போது மண் உண்டை இருந்தது இப்போது மண் உண்டை இல்லை
இங்கு இருக்கிறது இங்கு இல்லை
கால இடம் உட்படுத்தியே வ்யவஹாரம்
பிண்டத்வ அவஸ்தை மாறி கடத்தவ அவஸ்தை பிறந்தால்
நாஸ்தித்வ வ்யவஹாரம் பண்ணினாலும்
வேறு ஒரு ஆகாரத்திலே அஸ்தித்வம் தேறி இருக்கும்
ஆக ஒரு படியாலும் சூன்ய வாதம் சித்தியாது
ஆக –
சூத்ரத்தின் மேல் பொருள்
சர்வதா –
சர்வ பிரகாரத்தாலும்
அநு பபத்தே –
ஸ்வ அபிமதமான சர்வ சூன்ய வாதம் உப பன்னம் ஆகைமையினாலே -என்றபடி
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரம் அருளிய பொருள் சமஞ்சசம்  ஆன பொருள்
இவர் –
உளன் எனில் உளன் அவன் உருவம் இவ்வுருவுகள்
உளன் அலன் எனில் அவன் அருவும் இவ்வருவுகள்
உளன் என இலன் என இவை குணம் உடைமையின்
உளன் இரு தகைமையினோடு ஒழிவிலன் பறந்தே -திருவாய் மொழி –1-1-9-
ஆறாயிரப்படியில் இதுக்கு ஸாதித்த பொருளைக் கொண்டு சூத்ரத்தின் பொருளை ஒருங்க விட்டு அருளிச் செய்கிறார்-

ஸூந்யவாதியான உன்னைக் கேட்ப்போம்-ஈஸ்வரனுடைய இல்லாமையை சாதிக்கிற நீ ஈஸ்வரன் உளன் என்றோ இலன் என்றோ ப்ரதிஞ்ஜை பண்ணுவது இவை இரண்டு பிரகாரத்தாலும் நீ நினைக்கிற இல்லாமை சம்பவியாது -எத்தாலே என்னில்-லோகத்தில் பாவ அபாவ சப்தங்களும் பாவ அபாவ ப்ரதீதிகளும் வித்யமாந வஸ்துவினுடைய அவஸ்தா விசேஷ கோசாரமாகக் காண்கையாலே-ஆதலால்
ஈஸ்வரன் உளன் என்னில் அஸ்தித்வ தர்ம விசிஷ்டனாய் இருக்கும் என்று சொல்லிற்றாய் வரும் –
ஈஸ்வரன் உளன் அலன் என்னில் நாஸ்தித்வ தர்ம விசிஷ்டனாய் இருக்கும் என்று சொல்லிற்றாய் வரும் –
இப்படி ஈஸ்வர வ்யதிரிக்த பதார்த்தங்களையும் உளவென்னில் இவையும் அஸ்தித்வ தர்ம விசிஷ்டங்களாய்க் கொண்டு உளவென்று சொல்லிற்றாய் வரும்
தத் வ்யதிரிக்த பதார்த்தங்களை இல்லை என்னிலும் அவை நாஸ்தித்வ தர்ம விசிஷ்டங்கள் என்று சொல்லிற்றாய் வரும்
அந்த அஸ்தித்வ நாஸ்தித்வ ரூப பதார்த்தங்களும் அவனுக்கு ரூபமாய் இருக்கும் -கீழ்ச் சொன்ன பிரமாணங்களாலே –
இப்படி அஸ்தித்வ நாஸ்தித்வங்கள் ஆகிற குணங்களை யுடையவன் என்று சொல்லுகையாலே அஸ்தி என்னிலும் உளன் -நாஸ்தி என்னிலும் உளன்
உளனாம் இடத்து சர்வாந்தராத்மாவாய்க் கொண்டு உளன் என்கிறார் -இப்படி ஸூந்ய வாதியை நிரசித்தது –

இரண்டாம் அத்யாயம் செய்தது என் என்னில்
முதல் அத்யாயத்தினால் நிரூபிக்கப் பட்ட அர்த்தம்
சர்வாத்மனா அசைக்க முடியாதது என்று
பிரதி பஷ பிரதி ஷேப பூர்வகமாக சாதிதததுடன்
ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரம் என்கிற பகவத் பரணீத சாஸ்திர விசேஷத்தினாலே தேறிய பொருள் என்றும் நிரூபித்து
சகல சேதன அசேதன பொருள்கள் பரம புருஷ கார்ய பூதங்களே என்பதை
நன்கு சோதிக்கும் முகத்தாலே
கார்ய சாமான்யமும் பர ப்ரஹ்ம கார்யமே என்பதும் ஸ்தாபிக்கப் பட்டது –

ஆக –
இரண்டு அத்யாயங்களால் –
புருஷார்த்த ஸ்வ ரூபம் நிச்சயிக்கப் பட்டதாக தேறிற்று
இப்படி புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் நிச்சயிக்கப் பட்டாலும்
அநாதி வாசனா பலத்தாலே
சூத்திர புருஷார்த்தங்களையே நச்சிக் கிடக்கும் சம்சாரிகளுக்கு
பரம புருஷ பிராப்தியில் பதற்றம் உண்டாகாமைக்கு காரணம்
தாங்கள் விரும்பிய புருஷார்த்தங்கள் அல்பம் அஸ்தரம்
என்பதை ஆராய்ந்து உணராமையே என்று கருதிய சாஸ்திர காரர்
அந்த சம்சாரிகளுக்கு ‘இதர விஷயங்களில் வைராக்யத்தையும்
பரம புருஷார்த்தத்தில் மிக்க ருசியையும் உண்டாக்குவதற்காக
கர்ம பலன்கள் எல்லாம் ஷயிஷ்ணுக்கள் என்றும்
பரம புருஷ உபாசன பலமான அப வர்க்கம் ஒன்றே நித்ய புருஷார்த்தம் என்றும் -தெரிவித்து
இவ் வழியாலே –
பரம புருஷ பிராப்தியில் த்வர அதிசயத்தை உண்டாக்கவே
பின்னிரண்டு அத்யாயங்களை அவதரிப்பிகின்றார்-

—————————-—————————————————————————————————————————-—————————

This entry was posted on October 26, 2023 at 11:51 pm and is filed under ஸ்ரீ பாஷ்யம். You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.