Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ க்ருஷ்ணாய பரப்ரம்ஹணே நமஹ–

ப்ரமாணம் லக்ஷ்மண முநி: ப்ரதிக்ருஹ்யாத மாமகம்
ப்ரஸாதயதி யத்ஸூக்தி: ஸ்வாதீந பதிகாம் ஸ்ருதிம்

ஸ்ரீமாந் வேங்கடநாதார்ய: கவிதார்க்கிக கேஸரி
வேதாந்தாசார்ய வர்யோ மே ஸந்நிதத்தாம் ஸதா ஹரி:

ஸ்ரீ கவிதார்க்கிக ஸிம்ஹஸ்ய ஸர்வதந்த்ர ஸ்வதந்த்ரஸ்ய
ஸ்ரீமத் வேங்கடநாயகஸ்ய வேதாந்தாசார்யஸ்ய யாதவாப்யுதய காவ்ய க்ருதிஷு

———–

வாஸூ தேவ இதி நாம ததாந பவ்ண்டரகஸ் தத் அநு பூரி மதாந்த
மாநுஷத்வ கவச அந்தரிதேந ஸ்பர்த்ததே ஸ்ம ஹரிணா கத ஸித்த (ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -10-66-1-21)

பெரும் செருக்கால் அறிவு இழந்து-ஸ்ரு காலன் என்கிற பவ்ண்ட ரத்தின் அரசனானவன்
பரந்தாமன் என்று அறியாமல் மனித வுருவுடைக் கண்ணன் என்று எண்ணி
வரம்பிலாத கலக்கம் செய்ய வாசுதேவன் என்னும்
பெயரை ஏறிட்டுக் கொண்டவனாய் ஏமாற்றி வந்தனனே

ஹேதி பஞ்சகம் அதா ரயத ஸ்ரீ வத்ஸ கௌஸ்துப முகாநி ச மூட
ஐஸ்வராணி சரிதானி ச பூர்வாணி ஆத்மந ஸ்வயம் அஜூ குஷத் ஆப்தை –2-

மூடன் -பாஞ்சசன்னியம் சார்ங்கம் கௌமோதகீ நந்தகம் ஸூ தர்சனம் முதலான பஞ்ச ஆயுதங்களையும்
ஸ்ரீ வத்ஸ கௌஸ்துப லக்ஷணங்களைத் தரித்து
தானே பண்டைய சர்வேஸ்வரேஸ்வர சரித்ரங்களான பூமியை இடந்து அளந்து
மது கைடபர்களை போல்வாரை ஸம்ஹாரமும் செய்து அருளி
தன்னாலே தானே என்றும் எங்கும் என்று பறை சாற்றி வந்தான் –

இந்த்ர ஜால குஹநா திஷு தாஷ்யாத் ஈஷ ஏஷ இதி மோஹித லோக
அத்ய சேத புஜகேஸ்வர ஸய்யாம் ஆரு ரோஹ விஹ கேந்த்ர விவர்த்தம் –3–

பிறரை மயக்கும் இந்த்ர ஜால வித்யை -மாறு வேஷம் தரித்து மற்றவர்களைக் கொண்டு தன்னை புகழச் செய்து
சாதுர்யத்தால் உலோகரை தானே ஈஸ்வரன் என்று நம்பச் செய்யுமாறு
ஆதிசேஷன் மேல் பள்ளி கொண்டவனும் பெரிய திருவடியை வாஹனமாகக் கொண்டவனும் நானே என்று
போலியாகக் காண்பித்தித் திரிந்தான் –

அந் வஹம் ச மஹதீம் வந மாலாம் மால்ய க்ருதிபிர் உப கல்ப்ய பபார
நாம தேயம் அதி சத் ஸ சிவா நாம் நாக நாயக விசேஷ நிரூடம் –4-

மாலாக் காரனிடம் ஆணையிட்டு நாள் தோறும் மிக நீண்ட வனமாலையை அணிந்து வந்து
தனது மந்திரிகளுக்கு இந்திரன் சந்திரன் என்று பெயர் இட்டு அழைத்தான் –

பத்த க்ருத்ரிம புஜாந்தர யுக்மம் ஸஸ்ய மாநம் அநு ஜீவி ஜநேந
விஸ்வ கர்த்துர் அவதார இதி ஸ்வம் பஹ்வமம்ஸ்த பதிரோ நிகமேஷு –5–

தனக்குள்ள இரு கரங்களைத் தவிர மேலே இரு கரங்களை
இணைத்திட்டு தனை யண்டியர்களால் உலகுக்கு காரணமான
நாராயணனின் அவதாரமே தான் என்று புகழப்பட்ட அத்தை நம்பவும் செய்தான்
மற்றப்படி பகவானின் மகிமைகள் எவை எவை என்பதை வேதம் போதாதா அவனுக்குச் சிறிதும் தெரியாதே
வேறுபாட்டுக்கான அம்சங்கள் அவன் காதில் விழுவதும் இல்லையே –

இத்தம் ஈஸ்வர விடம்பந ரூபம் நாட கீயம் அநு ருத்ய விஹாரம்
சோஸ்யதாம் அபி பராவர வித்பி ஹாஸ்ய தாம் அபி ஜகாம ஜகத்பி –6-

நாடகத்தில் நடிப்பவர்கள் தங்களைத் தேவர்களாகக் காட்டிக் கொள்வார்கள்
இவனோ நடிப்பு இல்லாமல் அப்படியே தன்னை ஈஸ்வரனாகக் காண்பித்திக் கொண்டதால்
திட ஞானம் கொண்ட பெரியோர்கள் ஐயோ என்று சோகிக்கவும்
உலகோர் பரிஹஸிக்கவும் செய்தனரே –

மத்தகஸ்தித துரத்யய ம்ருத்யு தஸ்ய தூத உபஸ் ருத்ய ஜகாத
க்ருத்ய சேஷ வி நிவேஷித சித்தம் நிர்பயோ ஸம்ஸதி நாதம் –7-

தனக்கேறிய ம்ருத்யுவின் இடத்து தப்பித் போகவாகாத நிலை வந்துவிட்ட படியால்
ஒரு தூதனை அவன் கண்ணன் இடம் அனுப்ப
அந்தத் தூதனும் இவ்வுலகில் இன்னம் செய்ய வேண்டியது என் என்ன என்று ஆராய்ந்து வரும்
லோக நாதனை நெருங்கி ராஜ சபையில் அஞ்சாமல் பேசலானான்

மேல் வரும் நான்கு பாசுரங்கள் தூதனுடைய சொந்த உபதேசங்கள்-அதற்கு மேல் வருவன ப்வண்டரீகனின் ஆவேசம் –

கிருஷ்ண கிருஷ்ண கததோ கிரம் அர்த்யாம் ஸம் ஸ்ருணுஷ்வ மஹதீம் இஹ மத்த
அப்ரமத்த மதிபிஸ் ஸஹ மித்ரை ஆப்த வாக்யம் அவதீர்ய ந ஸித்தி –8-

நற் புத்தியைக் கொண்டுள்ள உன் தன்னுடைய கண்ணா கண்ணா
நண்பருடனே மெய்ப்பொருளை நன்குடைய வார்த்தையினை
என்னிடத்திலே கேட்பாயாக ஹிதத்தை விரும்பு பவரின்
நன்மை தரும் வார்த்தைகளை அலட்சியம் செய்தால் பலன் தராதே என்றான்

அஸ்தி கஸ்சித் அவதாரித பூமா பூருஷ ஸ்ருதி கணேஷு புராணா
ஸ ஷிதம் பரி க்ருஹீத விஹார பவ்ண்டரகத்வம் அதி கம்ய புநக்தி –9-

திரள் திரளான வேத வேதாந்தங்களால் அறுதியிடப்பட்ட மேன்மைகளை யுடைய
ஒப்பற்ற புருஷனே பவ்ண்டரகனாய் புவி தன்னைக் காத்திட்டு வருகின்றான் –

தஸ்ய நித்ய நிருபாதிக பூம்நோ விஸ்வ போக்துர் அதி கம்ய திதி ஷாம்
புஜ்யதே நியத கர்ம விபாகை யுஷ்ம தாதி பிர் இலா பஹு பாகா –10-

அழியாதததும் அநாதியாயும் உள்ள மேன்மை யுடைய ஸர்வ ரக்ஷகனான பவ்ண்டரக ராஜனின்
பொறுமைக்குப் பாத்திரமாகிய பல பாகங்களைக் கொண்ட பூமியை பல பேரான நீங்கள்
பாக்கியத்தின் பல தசைகளுக்கு ஏற்ப அனுபவித்து வருகிறீர்கள் –

அர்த்த தத்வம் இதம் அஸ்ருத பூர்வம் ஸ்ருண்வ தாத்ர பவதா பவி தவ்யம்
நிச்சலீ க்ருத ஹிதாஹித ஸீம் நா ஜிஷ்ணு நா யது குலஸ்ய விபூத்யை –11-

இதுவரையில் கேட்காத இவ்வுண்மையை இங்கே கேட்கும் நீ -யது குலத்தின் ஷேமத்துக்காக ஜயம் பெறுவனாகி –
இது ஹிதம் அஹிதம் என நன்மை தீமைகளின் வரம்பை அசைக்காமல் இருக்க வேண்டும்
யது குலத்துக்கு க்ஷேமம் வர நீ வெல்ல வேண்டும் என்ற பொருளும் தூதன் வாயால் அவன் அறியாமலே வந்ததே –

ஆதி ஸத்ய கில லோக நியந்தா த்வாம் அசவ் பஜனசவ் ஹ்ருத நிக்ந
ஈஷி தவ்ய கணநா விகிதஸ் தவம் மா க்ருதா விததம் ஈஸ்வர மாநம் –12-

ஸர்வ லோகேஸ்வரனான பவ்ண்டரக மஹா ராஜர் தம்மை போஜனம் பண்ணினால்
ஸ்நேஹம் கொண்டு ஆணை இடுகிறார் -என்ன எனில்
தம்மால் ஆளப்படும் பட்டியலில் எழுதப்பட்டு இருக்கும் நீ வீணாக உன்னை ஈஸ்வரன் என்று நினையாதே –

பாஹ்ய வர்தமநி பராவர தத்த்வ வ்யத்யயேந வி நிவ்ருத்தஸ தத்வ
நித்த வ்ருத்திம் அதி ரோப்ய விமூட ஸ்ரேயஸோ ஹி பஹிர் ஏவ பவந்தி –13-

மேல் கீழ் தத்துவத்தின் மாறு பாட்டால் உண்மைக்கு விலக்கான வேத பாஹ்யரின் வழியிலே
மனதை வைத்து மூடர்களானவர்கள் நன்மைக்கு வெளியே அல்லவோ நிற்பர்

ஈஸ்வரஸ் த்வம் அஸி சேத் குத ஏவம் ந த்வத் அக்ரஜ இதி ப்ரமதிஸ் ஸ்யாத்
தவவ் யுவாம் பரம இத்யபி துஸ் ஸ்தம் கஸ்ததோ விஷம ஏவ ந சான்ய –14–

நீ ஈஸ்வரன் என்றாயாகில் இவ்வாறே உன் அண்ணன் ஈஸ்வரன் ஆகான் என்ற புத்தி எவ்வாறு உண்டாகும்
இருவரும் ஈஸ்வரர்களாகக் கூடாது அன்றோ -பரமன் அல்லவோ ஈஸ்வரன் ஆவான்
தன்னைத் தவிர மற்ற எல்லோரிலும் சிறந்தவன் அன்றோ ஈஸ்வரன் ஆவான்
ஆக உங்களைக் காட்டிலும் விலக்ஷணமாய் இருப்பவன் ஒருவனே ஈஸ்வரனாகக் கூடும் –

அர்த்த வாத குஹ நாபிர் அபி ஸ்வான் ஈஸ்வரான் வி கண யந்தி ஸூ ரேந்த்ரா
நிஷ் ப்ரமாணோ ஜநுஷோ ஜன வாதாத் கஸ்விதீ ச இதி விஸ்வ ஸிதி ஸ்வம்–15–

உண்மையை மறைத்து ஸ்துதிக்கும் வேதங்களிலே பல இடங்களிலே அக்னி இந்த்ராதிகளை
சர்வேஸ்வரனாக வர்ணித்து இருந்தும் தேவர்கள் அவர்களை ஈஸ்வரராக எண்ணுவதும் இல்லையே
இப்படி இருக்க ப்ரமாணம் இல்லாமலே பிறந்த ஊர் பேச்சைக் கேட்டுக் கொண்டு
எவன் தன்னை ஈஸ்வரனாக இருக்கக் கூடும் –

கோபிகா பிர் அபி கர்ம பிர் ஆஸ்தாம் பத்த ஏவ யதி முக்தி விதாதா
அத்புத ஸ்திதிர் அநாந்தர பாஹ்ய ஸப்தமஸ் து ஸமயோயம் அபூர்வ –16-

புண்ய பாப கர்மாக்களால் கட்டுண்டவன் என்பது இருக்கட்டும்
இடைச்சிகள் இடம் கட்டுண்டவன் வீடு பேறு பெறுவிப்பவன் என்றால் இதற்கு முன் இல்லாத இந்த மதமானது
வைதிகம் அவைதிகம் ஒன்றிலும் சேராத ஏழாவது அற்புதமாய் இருக்கும் –

இஷ்ட ஏவ து மத ஈஸ்வர பாவ த்வைத் முகைர் ந கலு ஸக்ய நிரோத
மத் ஸூகாதி ஷூ கதம் விஷயா நை மத் பரத்வம் அபதம் ப்ரதி ஷேத்யம் –17–

நான் ஈஸ்வரன் என்பது முற்றிலும் இசைவானதே -உன்னைப் போன்றவர்களால் இத்தை நிராகரிக்க முடியாது
ஒரு ஆத்மாவுக்கு மற்ற ஒரு ஆத்மா புலப்படா இருப்பதால் என்னிடம் உள்ள ஸூ காதி குணங்களையே கூட
நிச்சயமாக தெரிந்து கொள்ள முடியாமல் இருக்கிறவர்கள் கண்ணுக்குப் புலப்படாத
என்னுடைய பரத்வத்தை எவ்வாறு மறுக்கக் கூடும் -நானே பரமாத்மா -நானும் நீயும் வேறே –

நாம தேயம் அநபாயி மதீயம் த்யஜ்ய தாம் ப்ரதய தாஸதயா வா
சிஹ்ன தாரணம் அநேந கதார்த்தம் கல்பநேந கதம் ஈஸ்வர பாவ –18-

எனக்கே நிலையாய் இருக்கும் வாஸூ தேவன் என்ற பெயரை நீ விட்டு விட வேண்டும்
அல்லது எனக்கு அடிமை சேஷன் என்று அறிவித்துக் கொள்ளவும்
சங்கு சக்ராதி சிஹ்னங்களைத் தரிப்பதையும் விட்டு விடவும்
விஷத்தினால் மட்டும் ஈஸ்வரத் தன்மை எவ்வாறு உண்டாகும் –

தாத் அதீந்ய நியமம் யதி புத்த்வா ஸோஹம் இத்யநு புபுஷஸி தத் ஸ்யாத்
அந்யதா து நி க்ருஹீதி அலங்க்யா ராஜ பாவ த்ருஷிதைர் இவ ப்ருத்யை –19-

வாஸூ தேவனுக்கு எப்பொழுதும் பவ்யப்பட்டவன் என்கிற கருத்துடன் நான் ஈஸ்வரன் என்கிற
விசிஷ்டாத்வைத நிலையில் பஜனம் பண்ண விரும்பினால் அது தகும்
இல்லையேல் தம்மையே அரசராக என்னும் வேலைக்காரர்களுக்குக் கிட்டும்
தண்டனையில் இருந்து மீளல் ஆகாது –

பாப் மநாம் தமஸி பாதயி த்ருணாம் ஆத்ம சவ்ர் யம் அதி ராஜ பதஸ்தம்
சோதி தேந நியதோபி ஹ்ருதாத்மா சோர தண்டம் அவசாத் உபயாதி –20–

இருளில் வீழ்த்தும் வல் வினைகளுக்குள் தலையானது ஆத்ம சவ்ர்யம்
ஸாஸ்த்ர வரம்புக்கு உட்பட்டவனாய் இருப்பினும் ஆத்ம சவ்ர்யம் செய்வானாகில்
தண்டனைக்கு அவசியம் உட்பட்டவனாகிறான்

அப்யுபேத படி சா மிஷ நீதிம் பிராப்தும் இச்சுர் அதிகாரம் அயோக்யம்
இஷ்டம் அர்த்தம் அந வாப்ய வராக ப்ரத்ய வைதி ஸஹஸா பர தந்த்ர –21-

தூண்டில் முள்ளில் செருக்கப்பட்ட மாமிசம் போலே இருக்கின்றதும்
தனக்குத் தகாத அதிகாரங்களைப் பெற விரும்பும் நீசன் தான் விரும்பிய பலனைப் பெறாததோடு
பராதீனனாய் விரைவில் அனர்த்தங்களை பெறுகிறான் –

நாபாராத்யதி க ஏவ நியத்யா பண்டிதஸ் து வி நிவ் ருத்யா ஸமிந்தே
அஸ்தி ஸாத்ய ஸரணாகதிர் அர்த்யா மத் பரஸ்யா தவ ஜீவிதம் இச்சோ –22-

விதிக்கு வசப்பட்டு இருப்பதால் குற்றம் செய்யாதார் யார் உண்டு
விவேகியானவன் பிறகாவது குற்றத்தில் இருந்து விலகி மேன்மை அடைகிறான்
என்னிடம் ஸரணாகதி செய்து பேற்றைப் பெறு என்ற பவ்ண்டரின் வாக்கை
பகவான் இடம் தூதன் சொன்னான் –

இத் யுதீ ரிதவதி ப்ரணிதவ் தம் ப்ரத் யுவாஸ விகஸந் ப்ரபுராத்ய
பத்யம் அத்ய வசனம் தவ மன்ய யத் ப்ரவீஷி சிரலிப் சிதம் ஏதத் –23-

தூதன் கூறியதைக் கேட்டதும் கண்ணன் சிரித்துக் கொண்டு கூறுவதாவது
இப்பொழுது உமது பேச்சு முறை தவறாமல் இருந்தது என நினைக்கிறேன்
நீர் சொன்ன விஷயம் வெகு காலமாக பெற விரும்பப் பட்டதாகும்

உக்ர சேன ப்ருதகா வயமேதே நேஷி தார இதி விப்ரம வந்த
ஸம் ப்ரதி த்வத் உபதேஸ ம்ஹிம் நா பாவயே மஹி தவேஸ்வர பாவம் –24-

உக்ரஸேனருக்குப் பணியாளாக உள்ள நாங்கள் ஈஸ்வரன் என்கிற மன ப்ராந்தியை உடையோம் அல்லோம்
இப்பொழுது உமது வார்த்தையில் இருந்து உம்மை ஈஸ்வரராக பாவிப்பார்கள் ஆனோம்
அன்றிக்கே
உக்ரமான இந்திரியங்கள் ஆகிற சேனைகளை யுடைய எல்லா ஜீவர்களையும் அடிமையாக யுடைய
ஈஸ்வரரான நமக்கு ஈஸ்வரன் என்கிற விபரீத ஞானத்துக்கு இடம் இல்லை
இனி உனது பேச்சு காரணமாக எமது ஈஸ்வரத் தன்மையை அறிவிப்போம்

த்வய் யநீஸ்வர மதிம் ந ச குர்ம த்வம் பரோஸி நியமேந பரஸ்மாத்
த்வாம் தித் ருஷவ இமே வயமாசு த்வத் பதம் கதபிய ப்ரதியாம –25–

உம்மை அநீஸ்வரராக நினைக்கிறோம் அல்லோம் -நீர் பரனுக்கும் எப்பொழுதும் பரராகிறீர்
நாங்கள் உண்மை அறிந்து இருப்பதால் அச்சம் இன்றி உம்மைக் காண விரும்பி உம்முடைய பதத்தில் சேர்வோம்
அன்றிக்கே
உம்மை அநீஸ்வரராக நான் நினைக்க வில்லை -அதாவது நீ பரனுக்கு பரம் பதம் என்பது
ஆகவே உம பதத்தை அடைவோம் -பரமாத்மாவுக்கு விரோதி நீர் -வாஸூ தேவன் என்ற பெயரை
அவன் இருப்பிடத்துக்கு அடைவதும் திருவடி அல்ல -பறிப்பதும் ஆகும்

த்வாத்ருசம் ப்ரமிதி மத்தம் அத்ருஷ்ட்வா த்வய்ய நாதர வதாம் அதி லோகே
யாம் இமாம் வதசி வாசம் அநூஸீம் பாக தேயம் இவ பக்கம் இதம் ந –26–

இப்படி உரைக்கின்ற உம்மைப் போன்றவரைக் காணாமல் லோக விலக்ஷணமான உம்மிடத்தில்
அன்பில்லாதவர்கள் விஷயமாக நீர் உபதேசித்த அனுகூலமான இவ்வார்த்தைகள்
எங்களுக்குப் பயன் தரும் உபாயமாகும்
அன்றிக்கே
அற்பனாய் இருந்தும் கொழுத்து இருக்கும் உன்னை இது வரையில் காணாமல் உபேக்ஷித்த
எமக்கு நீ ஆள் அனுப்பியது அநுகூலமே
உன்னைப் போன்று என்னைக் கண்டு உன்னை உபேக்ஷிக்கும் ஜனங்களுடைய
உயர்ந்த உலகில் நீ இவ்வாறு பேசியது இனி எமது பெருமையை உலகு அறிய அனுகூலமாகும் –

த்ரஷ்யதே சரணமேத்ய விபுஸ் தே ஷேப்ய (பஸ்ய ) தே ச ந மயைவ ந சக்ரம்
கச்ச சீக்ரம் அபி தத்ஸ்வ தம் ஈசம் த்வாம் உபைதி குகுரத்வஜி நீதி –27–

இப்படி பவண்ட ரீகனைப் பற்றிச் சொல்லி விட்டு இனி தூதனுக்குச் சொல்கிறார்
நான் உனது பிரபுவின் இடத்துக்கே வந்து பார்க்கிறேன் –
அதற்காக எனது திருவாழியை விடுகிறேன் என்பது இல்லை
யாதவ சேனை வரப் போகிறது என்று உன் பிரபுவிடம் சொல்-

ஆத்த ஹேதிர் அப ஸர்ப நிவ்ருத்தவ் சிந்தி தாப்தம் அதி ருஹ்ய ஸூ பர்ணம்
ப்ராஸ் தித ப்ரதி பலாவஸ தாய பிராணித த்ரித ச பூதிர் அநந்தஸ் –28-

தூதன் சென்ற பிறகு பிரபு தன் ஆயுதங்களை எடுத்துக் கொண்டு கருடன் மேல் ஏறி
நினைத்த மாத்திரத்தில் பகைவர்களின் இடத்துக்குப் புறப்பட்டார்

ஸாஹஸைக ரஸிகேந ததோசவ் பவ்ண்டரகேந யுயுதே யது வீர
தத் சகித்வம் உப கம்ய ச பார்ஷ்ணிம் க்ருஹ்ணதா ஸ பதி காசி நிரூபேண –29-

பிறகு கிருஷ்ணன் –அவிவேகியாய் சாகஸத்தில் இழிந்த பவ்ண்டகர் களோடும் அவனுடன் தோழமை கொண்டதால்
பின் பக்கமாகத் தொடர்ந்த அவன் தோழனான காசி ராஜனோடும் போர் புரிந்தான் –

தத்ர வைரி ப்ருத நே சம காலம் பூர்வ பஸ்சி மதயா ப்ரபதந்த்யவ்
பாவயன் உபய தோ முக பாவம் ப்ரத்ய வித்யத் அதி சாயக தன்வா –30–

பெருமாள் வில் வளைத்து ஒரே சமயத்தில் இரு முகம் கொண்டவன் போல் முன்னும் பின்னும்
அம்புகள் எய்து சேனைகளை அழித்து ஒழித்தனனே –

வைரி ஸைன்ய விததேஷு சமந்தாத் திங் முகே ஷு சம மேவ ப்ருஷத்கை
தஸ்ய தீப்த ருசிபிர் விநிபேதே மத்ய கஸ்ய கிரணைர் இவ பூஷ்ண –31-

கண்ணனின் அம்புகள் ஒரே சமயத்தில் சத்ரு ஸைன்யம் பரவி இருக்கும் தசையில்
எல்லாம் விழுந்து வானத்தில் நடு உச்சியில் இருக்கும் ஸூர்ய கிரணங்கள் போல் ஒளி வீசின –

வித் விஷவ் யுகபத் உத்தி தவந்தவ் சாகரவ் இவ விலங்கித வேலவ்
ரூபிணீ இவ ரஜஸ் தமஸி த்வே சத்த வவருத்திர் அநக ஸ ஜகா ந –32-

அதே சமயத்தில் கரை கடந்த இரு கடல்கள் போல் எதிர்த்த ரஜஸ் தமோ குணங்கள் போன்ற காசி ராஜனையும்
பவ்ண்ட்ரகனையும் ஸத்வ குணம் நிறைந்த கண்ணன் அழித்தார்

அஸ்த மேவ மநயத் யது பாஸ்வான் தாவுபவ் ஜகத் உபத்ரவ ஹேதூ
பூர்வ தச்ச பர தச்ச பவந்தவ் துர் க்ரஹவ் இவ துராசத தீப்தி –33-

கண்ணன் கதிரவன் போல் நெருங்க வாகாத உத்தமமான ஒளி யுடையவனாய் முன்னும் பின்னுமாக
நெருங்கிய துஷ்ட கிரஹங்கள் போன்ற உலகின் உபத்ரவத்துக்கு காரணமான
பவ்ண்ட்ரகன் காசி ராஜன் அவர்களை அஸ்தமிக்கச் செய்தான் –

தஸ்ய தவ் உபயதோ நிபதந்தவ் பக்ந பாஹு விட பாயுத புஷ்பவ்
ஜக் மது ப்ருதுக பாவ விஹார ஷிப்யமாண யாமலார்ஜுன கஷ்யாம் –34–

கண்ணனின் இரு பக்கங்களும் அவர்கள் இருவரும் கைகளும் படைகளும் முறி அடிக்கப்பட்டு வீழ்ந்தது –
இளமையில் கண்ணன் முறித்த மருத மரங்களுக்கு ஒப்புமையானது –

நாம சிஹ்ந வசநா பரணாத்யை நாத ஸம்பத் அநு கார நிரூடை
பவ்ண்ட ரக ஸ்திதிம் அவாப்ய ஸ்ருகா லோபி அந்வ பூத் கில கதிம் ச ததீ யாம் –35-

ஜகந்நாதனுடைய -கண்ணனுடைய -தன்மையைக் காட்டுவதற்கு ஏற்ப பெயர் மறு ஆடை ஆபரணம்
முதலியவைகளால் ஸ்ரு காலன் என்ற பவ்ண்ட ரீகன் கண்ணனுடைய ஸ்திதியை முன்
ஒருவாறு அடைந்து இப்போது கண்ணனுடைய கத்தியையும் அடைந்திட்டான் –

வித் விஷாம் விஹித வீர கதி நாம் த்வாரகோபக மிதைர் த்விரதாத்யை
கௌரவாத் யுஷித பாக விபக்தே ஆ ஹித ப்ரதி பரா ஷிதிர் ஆஸீத் –36-

பவ்ண்ட ரகன் வரையிலான வீர ஸ்வர்க்கம் அனுப்பப்பட்ட விரோதிகளின் சதுரங்க ஸைன்யங்கள்
துவாரகைக்கு அனுப்பி வைக்கப் பட்டன -இந்த ஸைன்யம் நீங்கலாக கௌரவ ராஜ்யம் எனப்படும்
பெரும் பூ பாகத்தில் அவர்களுக்காக வகுக்கப் பட்ட சைன்யம் அளவில்
இந்தப் படையும் பூமியில் இருந்தனவாம் –

பாதிதேஷு விமதேஷ் விதி நாம ப்ராப்ய யாதவ புரம் பரமேஷ்டீ
பிரேயஸீபிர் அவி பக்த ரஸாபி வீத ராக ஸூப கோ விஜஹார –37-

இவ்வண்ணம் விரோதிகளை அழித்த பின்னர் பரமபத நாதன் யாதவ புரம் சென்று அங்கு
ஏற்றத் தாழ்வு போன்ற வேறு பாடு அற்ற பரம ஆனந்தம் உற்ற தன் மனைவிமார்களோடே
வைராக்யம் நிறைந்த யோகிகளுக்கு ஸூலபனாய் விளையாடி வந்தான் –

ஜீவ யுக்தம் இதரத் ச விசித்ரம் த்யூதம் அர்ப்பித பணம் விததாந
பாவி பாரத மஹா ஹவ ஸித்தே ஸூச நம் வித நுதே ஸ்ம சுபம் யு –38-

சுபங்களுக்கு எல்லாம் குடி இடமான கண்ணன் தன் ஆனந்தத்துக்குப் போக்கு வீடாக ஆடு கோழி சண்டை
போன்றவற்றையும் சூதாட்டங்களையும் நடத்தி வந்தான்
இது வரப்போகும் பாரதப் போருக்கு அறிகுறியாயிற்று –

தோஷித த்ரி நயன நஸ்ய ந்ருஸம்ஸ காசி ராஜ தநயஸ்ய புரோதா
கல்பிதா ஹுதிர் அஜீ ஜநத் உக்ராம் கால வஹ்னி பதவீம் இவ க்ருத்யாம் –39-(ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -10-66-26-43)

இத்தகைய ஸமயத்தில் உயிரை விட்ட காசிராஜனின் புதல்வன் சிவனின் அருள் பெற்ற புரோஹிதனை ஏவ
அவன் வர பலத்தாலே அபிசார ஹோமம் செய்து பிரளய நெருப்பின் ஜ்வாலை போன்ற
ஒரு பூதத்தை கண்ணன் மேல் ஏவினான் –

ஸாபி பத்ய யது வீர ஸகாஸம் ஹேதி ராஜ விப வேந ஹதா சா
ஜன்மதா மநி நிஜே நியமஸ்தம் ஜஜ்ஞ பூகம் அபி ஸ்ருத்ய ஜகாந –40-

சூதாட்டத்தின் போது அப்பூதம் கண்ணன் அருகில் வர -உடனே திருவாழி எழ -அதன் மகிமையால்
அப்பூதம் தன் ஆசை கெட்டு தான் பிறந்த காசி யாக சாலைக்குச் சென்று அங்கே
விரதத்தில் ஆழ்ந்து இருந்த அப் புரோஹிதனைக் கொன்றது -அபிசார ஸாஸ்த்ர முறைப்படியே –

நிர் ததாஹ நகரீம் அத காசீம் விஸ் புலிங்கம் இவ மாதவ தீப்தே
யாதவ க்ரஸன கௌதுக வத்யா க்ருத்ய யா ஸஹ ரதாங்க க்ருசா நு –41–

மாதவனாம் பெரு நெருப்பின் தீப்பொறி போன்ற திருவாழி -கண்ணனை விழுங்கும் நோக்கத்தோடு இருந்த பூதத்தோடே
சேர்ந்து முழு காசி நகரத்தையும் அழித்தது –

ஸ்யந்தந த்விரத வாஜி பதாதி ப்ராஜ்ய சவ்த பரி பாடி ஸம்ருத்தயா
சக்ர வஹ்னி விப வேந ததா பூத் சந்த்ர சேகர விலேபந பூமா –42-

ரத கஜ துரக பதாதிகள் பெரிய பெரிய மாட மாளிகைகள் அனைத்தையும் திருவாழி அளித்தது
இதனால் வரம் தந்த ருத்ரனுக்கு மேனியில் பூசிக் கொள்ள நிறைய பஸ்மம் கிடைத்தது –

க்ஷேத்ரம் ஏதத் அவி முக்த ஸமாக்யம் முக்தி யோக்யம் உப ஸ்ருஷ்டம் அயோக்யை
இத் யவேஷ்ய தஹ நேந ததர்ஹாம் ஸம்ஸ்க்ரியாம் இவ சகார ஸூ த்ருஷ்டி –43-

இந்த வாரணாசி ஷேத்ரத்துக்கு அவி முக்தம் என்னும் பெயர் உபநிஷத்தில் ஸித்தம் -ப்ரஸித்தம்
முக்தி க்ஷேத்ரமான இது பக்தர்களால் விட முடியாது போல்
அயோக்யர்களாலும் ஆக்ரமிக்கப் பட்டு கெட்டது என்பதாலேயே
ஸூதர்சனாழ்வான் அக்னியால் சுட்டுக் சாம்பல் ஆக்கினான் போலும்

அப்ரசாந்த ருக்ஷம் அத்புத தீப்தம் தக்த வைரி புரம் ஆயுத ராஜம்
நிர் ஜரா ப்ரதி நி ஸாமய மாநா பிப்யதி ஸ்ம ஜகதுச்ச ஜய யுக்திம் –44-

காசியைக் கொளுத்தியும் கோபம் தீராமல் கனன்ற திருவாலி ஆழ்வானைக் கண்ட
அமரர்கள் அஞ்சி ஜய விஜயீ பவ -பல்லாண்டு பாடினார் –

தைவதைர் அபி சதுர்முக முக்யை தத்த ஸத் க்ருதிர் அசவ் ஜித காசீ
இஷ்ட நிர்வஹண நிர்வ்ருத சித்தம் விஷ்ட ரஸ்ர வசம் அப்யுபபேதே –45-

நான்முகாதி தேவர்களால் நன்கு கௌரவிக்கப் பட்டு வெற்றி பெற்றதை வெளிப்படுத்தும் படி நடப்பதாய்
திருவாழி மகிழ்ச்சியுற்ற மனதுடன் இருக்கும் கண்ணபிரான் இடம் கூடியது

ஆ ஸூர ப்ரக்ருதிகேஷு நிரஸ்தேஷு ஏவம் ஏபி அநு பாலித ஸக்ய
வாநரோ புஜ பலேந பபா தே துர்மதிர் ஜகதிதம் த்வி விதாக்ய –46-(ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -10-67-1-28)

அசுரத்தன்மை கொண்டு இருந்த அவர்களை அழித்த பின்னர் இவர்களுடன் தோழமை கொண்டு இருந்த
ஸ்ரீ மத் ராமாயணத்தில் பிரஸித்தமான மைந்த த்விதர்களில் ஒருவனான
த்விதன் என்ற வானரம் புத்தி கெட்டு புஜ பலத்தால் பல தீமைகள் செய்து வந்தது –

பூதரான் உதஹரத் புஜ சாலீ ப்ரஷி பம்ஸ்ச நகராணி மமர்த
ஷோபயன் ஜல நிதீன் அநு வேலம் ப்லாவயம்ஸ்ஸ வஸூ தாம் ப்ரஜ ஹர்ஷ –47-

திரண்ட புஜங்களைக் கொண்ட அந்த வானரம் மலைகளை பெயர்த்து நகரங்களை அழித்தது
கரையோரங்களில் உள்ள கடல் களைக் கலக்கி பூமியை இடித்து நீரைத் தள்ளியும் களித்தது –

அந்நிய வீர ரஹிதாம் இவ மத்வா வாரிரா சிரச நாம் அவி லிம்பன்
ஆத்மந ஸத்ருசம் ஆத்ரிய தைகம் தே நுக ப்ரமதநேந நியுத்தம் –48–

முந் நீரை ஆடையாக யுடைய இந்த வையகத்தில் எங்கும் வீரன் வேறே ஒருவன் இல்லை என்று நினைத்து
கர்வமுற்று தேனுகனை அழித்த பலராமன் தனது வலிமைக்கு ஈடானவன் என்று எண்ணி
கர்வமுற்று அவனுடன் போர் புரிய எண்ணியது

ஏகதா ஹல தரஸ்ய விஹாரே ஸம் பதன் அபி தசா பல சேஷ்ட
த்வார கோ பவந பாத பபே தீ விஸ்வத கில கிலாம் விததா ந –49–

ஒரு சமயம் பலராமன் விளையாடும் உத்யான வனங்களில் புகுந்து தன் சேஷ்டிதங்களைச் செய்தபடி
மரங்களை முறித்து கில கில என்று கத்துவது ஆயிற்று

தால கேது யுவதீர் விஹரந்தீ த்ராச யன் முக விகார விசேஷை
க்ரீட நோப கரணாநி விபந்தன் ஷ்வேடிதாநி விததே விதி லூ ந –50-

கேடு பெறு விக்கும் விதியினால் வதைக்கப்படும் அக்குரங்கு பனை மரத்தைக் கொடியாக யுடைய
பலராமனின் மனைவிகள் விளையாடிக் கொண்டு இருக்கையில் அக்குரங்கு தன் முக விகாரங்களால்
பயமுறுத்தி விளையாட்டுக்கு கருவிகளை உடைத்து அட்டஹாஸம் செய்தது –

தம் ப்ரவ்ருத்த கபி க்ருத்யம் அதூ ராத் பாதித ப்ரதி பலோ பல தேவ
ஜங்கம ஸ்படிக பூதர கல்ப ருக்ம சைல ருசிரம் நிரு ரோத –51–

குரங்குத் தன்மைக்கு ஏற்ற துஷ்டத் தனங்களை செய்து வந்த அக்குரங்கின் சேஷ்டிதங்களைக் கண்டு
பொன் மலை போன்ற அதை பகைவர்களை அழிக்கும் ஸ்படிக மலை போன்ற வெளுத்த
பலதேவன் எங்கும் செல்ல முடியாத படி தடுத்தான் –

வானரேண ஸூ ஹ்ருதா தநு ஜாநாம் யாது தாந சமர ப்ரதி தேந
ப்ரேஷிதாம் த்ரும சிலோச்சய வ்ருஷ்டிம் நிஷ்பி பேஷ முஸலேந ஹலாஸ்த்ர –52-

முன்பு அசுரர்களை அழித்ததாய் தற்போது அசுரர்களுக்கு மித்ரனான அவ் வாநரம் பொழிந்த
மரம் பாறை எல்லாவற்றையும் பலராமன் உலக்கையினால் உடைத்து ஒழித்தார் –

ஆபதன் அபசரன் அபி அபி பேஜே க்ராஹ்ய தாம் இவ ச துர் க்ராஹ தாம் ச
அக்ரதோ பவத லஷ்யத பஸ்ஸாத் அப்ர தர்க்ய ரப ஸோ ஹரி வீர –53

வீர வானரம் அகப்படுவது போல் நெருங்கியும் பிடிக்க வரும் போது விலகியும்
நொடியில் முன்னும் பின்னுமாக மாறி மாறி வந்ததுவே –

தவ் பரஸ்பர கவேஷித ரந்த்ரவ் காம பால கபி சைநிக பாலவ்
யோஜி தோத் தத கரவ் யுயுதா தே தர்ப தாருண தி சாக ஜ ஸத்வவ் –54-

ஒருவருக்கு ஒருவர் தோற்கடிக்கும் தருணம் எது என்று நோக்கிய படி பலராமனுக்கும் அந்த வானர தளபதிக்கும்
இடையே இரு பெரும் திக் கஜங்களின் வலுவுடன் கை கலந்து த்வந்த யுத்தம் தொடங்கியது –

தம் ப்ரலம்ப தமந ப்லவகேந்த்ரம் விப் லுதம் புநரபி ப்லவமாநம்
கால பாச நிக்ருஹீதம் அராதிம் கல்பமா நம் அபவாய விவேத –55-

ப்ரலம்பனை அழித்த பலராமன் ஒரு நிமிடம் நெருங்குவது போலவும் மாரு நிமிடம் தள்ளிப் போவதுமான
வானரத்தை ஒழிக்கும் தருவாயை நெருங்குவதை நோக்கினான் –

ஸவ்ய தக்ஷிண பரிக்ரம ணாப்யாம் த்ராக் அலாத மய சக்ர நிரீஷ்ய
ஆததாந ஹல பாணிம் அதூராத் அக்னி சால வலயஸ்தம் இவாரி –56–

அவ் வாநரம் இடதும் வலமுமாகச் சுற்றி கொள்ளி வட்டம் போல் தோன்றி பலராமனை
நெருப்புக் கோட்டையின் நடுவில் அகப்பட்டவனைப் போல் ஆக்கிற்று

தம் க்ருஹீத கருடா நில வேகம் ஸர்வதோ யுக பதேவ ஸமீஷ்ய
லங்கா லீ ஜலதி லங்கந தக்ஷம் லாகவேந லகயன் விசசார –57–

கடலைக் கடக்க வல்லதாய் வேகத்தில் கருடனையும் காற்றையும் ஒத்ததான வேகத்தால் ஒரே சமயத்தில்
எங்கும் காண்கின்றதான அவ்வானரத்தை அடக்க பலராமன் அதற்கும் மேலான விரைவினால்
செய்ய சித்தம் கொண்டான் –

அந்தகாரம் இவ தம் ப்ரதி ருந்தன் அர்யமேவ முஸலீ நிஜ தீப்த்யா
திங் முகான்யா கலுஷாணி விதன்வந் விஸ்வ த்ருஷ்டி விபவாய பபூவ –58-

எல்லாத் திக்குகளும் கலங்கி ஒன்றும் கணவாகாத அக்காலத்திலே கதிரவன் தன் ஒளியினால்
கார் இருளை விலக்குவது போலே பலராமன் தனது தேஜஸ்ஸினால் அவ்வானரத்தைத் கழித்து
எல்லோரும் களித்துக் காணும்படி யானான் –

கூர்ணிதா குலித கௌரவ தாம் நா லங்கா லேந லலிதோத் தத லீல
யூத நாதம் அவ்ருத்ய கபீ நாம் மௌலி காதம் அவதீன் முசலேந –59–

முன்பே ஹஸ்தினாபுரத்தையே கங்கையில் தள்ள தன் கலப்பையால் பெயர்த்த அழகும் அகங்காரமும் உடைய
பலராமன் அவ்வானரத்தை மண்டை உடையும்படி கலப்பையால் அடித்தான் –

வஜ்ர பாணி மஹிதாத் புத பூம்நா வானரேண நிஹதேந ஸ ராம
வ்யாஸகார விநதாப யதா தா பூர்வ ராம சரிதம் புனருக்தம் –60-

வணங்கினாருக்கு அபாயம் அளிக்கும் ராமன் வஜ்ராயுதம் ஏந்துகின்ற இந்திரனால் கொண்டாடப் பட்ட பெருமை யுடை
வானரத்தை வென்று பண்டைய இராம வரலாற்றை மீண்டும் உண்டாக்கினான்
அங்கு சக்ரவர்த்தி திருமகன் வாலி நிரஸனம்-தாரையின் உடன் பிறப்பே இந்த்ரன்
வானரங்களுக்கு துர்குணம் ஒத்து இருப்பது போல் இரு ராமர்களுக்கும் அரணாகப் பற்றினார்களை
அஞ்சேல் என்று அருளுதலும் ஒக்குமே

தர்ம மர்ம பிதி தைவ விபாகாத் உத்ததே த்வி விதநா மநி சல்யே
ரேவதீ ரமண ரேசித கேதா நாகி நச்ச முன யச்ச ந நந்து –61–

சுகத்தை பெறு விக்கும் சம்சாரமாம் தேஹத்துக்கு தர்மமே மர்ம ஸ்தானம்
அதனைப் பிளந்து எறியும் ஸஸ்த்ரமாக ஆயிற்று த்விதன் என்னும் அவ் வானரம்
பாக்யம் பலிக்கும் தருணத்தால் அந்த சஸ்திரம் எடுத்து எறியப்பட்டது
இப்படி ரேவதி காந்தனான பலராமனால் கஷ்டங்கள் கழிக்கப் படவே தேவர்களும் முனிவர்களும் மகிழ்ச்சி உற்றனர் –

த்ராஸி தேஷு விபுதேஷு ததக்ரே பீத வந்தம் அம்ருதம் பல பத்ர
ப்ராபயத் ப்லவக முக்யம் இதீவ ஸ்வர்க்கி பிஸ் ஸஹ ஸூ தாசந பாவம் –62–

த்வி வித வானரம் ஒரு முறை தேவர்களை விரட்டி அம்ருதத்தை விழுங்கிற்று
ஏன் அச்சமுறுத்தி உண்ண வேண்டும் -சேர்ந்தே உண்ணலாமே என்று பலராமன் உதவினான் போலும்
போரில் மாண்டு அது வீர சுவர்க்கத்தை அடைந்து விட்டதாம் –

பூதலே ஹல தரா ஹித குப்தவ் சார பூத ஸூ பட க்ரஹணேந
உஞ்ச வ்ருத்திர் உதரம்பரிர் ஆஸீத் தாத்ருசேந தபஸைவ க்ருதாந்த –63-

நமன் ஒரு ஏழை வைதிகன் –வயல்களில் அறுவடை யான பிறகு மீதம் உள்ள -சிதறி இருக்கும்
நெல் மணிகளைக் கொணர்ந்து உஞ்ச வ்ருத்தி செய்து -இப்படி தவம் செய்து –
அந்த அரிசியைச் சமைத்து பகவத் ஆராதனம் செய்து ஜீவித்து வந்தான்
மென்மையான பலராமன் -கலப்பை வைத்து இருக்கும் குடியானவன் -இடத்திலே ஸாரமான வஸ்து கிடைக்கலாயிற்று
பலராமன் முன்பு நிரஸித்த ப்ரலம்பன் போல்வார் அற்பம் -த்விதனே அன்னக்குவியல் போல் அபாரமானவன் –

ஏவம் ஈஷத் அவரோபித பாராம் பாவயன் புவம் அதோஷயத் ஆர்யான்
பூர்வ தேவ ஜெனிதான் அபி நிக்னன் பூர்வ ஜேந ஸஹி தோ யதி நாத –64-

இவ்வாறு கண்ணபிரான் அண்ணனுடன் சேர்ந்து சில தேவர்களால் அசுரர் அம்சமாக பிறப்பிக்கப்பட்ட
அசுரர்களைக் கொன்று பூமியின் பாரத்தை சிறிது குறைத்து நல்லோர்களைச் ஸந்தோஷிக்கச் செய்தான் –

பார்க்க வதிபி அவாதித பூம் நாம் நிர் மமேஷ்வபி நிகார பராணாம்
சவ்ப ஹம்ஸ டிபிகா ப்ரப்ருதீ நாம் ஸூத நைர் அலகயச்ச தரித்ரீம் –65–

முன்பு பரசுராமரிடம் ஸால்வன் போர் புரிந்த போது இவன் கண்ணன் திருவாழிக்கு இரையாக வேண்டியவன்
என தேவ மகளிர் சொல்லக் கேட்டு விடப்பட்ட ஸால்வன் மமகாராம் இன்றி இருந்த துர்வாஸரை
பரிபவித்த ஹம்சன் திபிகன் மற்றும் பல மாற்றாரையும் மாள்வி போன்றாரையும் மாய்த்து
பூமித் தாய் பாரம் அற்றதாக்கினான் –

உக்ர ஸேந விநி வேசித ராஜ்யாம் உன்ன மய்ய யது வம்ச விபூதிம்
தஸ்ய திக் விஜய கௌதுகம் ஆத்ய ஸப்த லோக தில கோ விததாந –66–

ஏழு உலகுக்கும் திலகமான கண்ணன் உக்ரசேனரிடம் ராஜ்யத்தை வைத்து யது வம்சத்துக்கு
ஐஸ்வர்யத்தை வளர்த்து அவருக்கு திக் விஜயத்தில் ஆசையை அதிகப் படுத்தினான்

தந் நியோகம் அத சேகர யித்வா ஸ்வ ப்ரஸாஸந வசம் வத விஸ்வ
யாவத் யுக்த நியதாகில வ்ருத்தீன் யாதவான் உப நினாய ஸூ தர்மாம் –67-

உலகம் எல்லாம் தன் ஆஜ்ஜைக்கு வசமாகக் கொண்ட பெருமான் உக்ரசேனர் ஆஜ்ஜைக்கு இணங்கி
மற்ற யாதவர்களை ஸூ தர்மை என்ற சபைக்கு வருவித்தான் –

ஆத்ம கல்பித த்ருதேர் அத ராஞ்ஞ சந்நிதவ் ஸ சிவ பீட நிவிஷ்ட
மந்த்ரணாய மஹதோ யது முக்யான் ஸம் முகான் பிரதி நனந்த முகுந்த –68–

மோக்ஷ பர்யந்தம் பேற்றை அளிக்கும் பெருமான் தன்னால் ஸ்திரமாக ஆளுகையைப் பெற்று இருக்கும்
உக்ரசேனனின் ராஜ்ய சபையில் மந்திரிகள் இருக்கையில் அமர்ந்தவனாய் மந்த்ர ஆலோசனைக்காக
மற்ற யது ஸ்ரேஷ்டர்களைப் பார்த்தான் –

அப ஜந நர பாலம் உக்ரஸேனம் பஹு மநுதே ஸ்ம யதூம்ஸ் ததாபி துங்க
க்வசித் அபி லபநே விபக்தி சக்த்யா ஸ்வ குண விபூதி குணீ பவன் இவைக –69–

உக்ரசேனனுக்கு சேவை புரிபவன் ஆனாலும் யதுக்களை தனக்கு மேலாக புகழுபவன் ஆனாலும்
கண்ணனே மேம்பட்டவன் –

அதி குண ஹரி வம்ச வீர சங்காத் அபசித வாசவ சங்க மாபி லாஷா
அதிசய ருசிராம் வஹந்த்யபி க்யாம் அசகமதேவ ஸபா (ஸதா )தத் ஆதி ராஜ்யம் –70-

ஸூ தர்மை என்ற சபையையும் சிறந்த குணங்களையும் யுடைய ஹரி எம்பெருமான்
அவன் அவதரித்த வம்சத்தில் உள்ள வீரர்களின் சேர்க்கையால் இனிதான காந்தி உற்று
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் ஹரியுடன் உண்டாகும் சேர்க்கையில் விருப்பம் அற்று
இங்கேயே இருக்கும் வாழ்வை நீட்டிக்க விரும்பி திக் விஜயம் செய்யும் திரு உள்ளம் தெரியலாயிற்று –

———–

சுபம்

————

ஸ்ரீ கவிதார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குணசாலிநே
ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்தகுரவே நம:

—————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on February 15, 2023 at 9:36 pm and is filed under Desihan. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.