dR^iShTvaa samaagataM devii hanuumantaM mahaabalam |
tuuShNiimaasta tadaa dR^iShTvaa smR^itvaa hR^iShTaabhavattadaa ||6-113-5
5. dR^iShTvaa = on seeing; mahaabalam = the mighty; hanuumantam = Hanuma; samaagatam = who came there; devii = Seetha; tadaa = then;aasta = kept herself; tuuShNiim = silent; dR^iShTvaa = seeing; smR^itvaa = and recollecting (him); tadaa = then; abhavat hR^iShTaa = se became rejoiced.
Even after seeing the mighty Hanuma who came there, Seetha kept herself silent. Then, seeing and recollecting him, she became rejoiced.
vaidehi kushalI rAmaH sasugrIvaH salakShmaNaH |
vibhiiShaNasahaayashcha hariiNaaM sahito balaiH ||6-113-7
7. vaidehi = O Seetha!; raamaH = Rama; saha suriiva lakShmaNaH = together with Sugreeva lakShmaNaH = together with Sugreeva and Lakshmana; vibhiiShaNa sahaayashcha = along with vibhishana as his supporter; hariiNaam balaiH sahitaH = and collectively with the army of monkeys;kushalii = is well.
“O Seetha! Rama is well, together with Sugreeva and Lakshmana, along with Vibhishana as his supporter and collectively with the army of monkeys.”
priyamaakhyaami te devi bhuuyashcha tvaaM sabhaajaye ||6-113-9
tava prabhaavaaddharmajJNe mahaan raameNa saMyuge |
labdho.ayaM vijayaH siite svasthaa bhava gatajvaraa ||6-113-10
9-10. devi = O the divine lady!; aakhyaami = I am telling; priyam = a pleasant news; bhuuyaH = and again; tvaam = sabhaajaye = eulogizing you;siite = O Seetha; dharmajJNe = knowing what is right!; tava prabhaavaat = because of your power; ayam = this; mahaan = great; vijayaH = victory;labhdaH = has been accomplished; raamena = by Rama; samyuge = in battle; bhava = be; svasthaa = comfortable; gatajvavaa = free from grief.
“O the divine lady! I am telling a pleasant news and again eulogizing you. O Seetha, the knower of righteousness! Rama accomplished this great victory in the battle, because of your power. Be free from your grief and be comfortable.”
evamuktaa tu saa devii siitaa shashinibhaananaa ||6-113-14
praharSheNaavaruddhaa saa vyahartuM na shashaaka ha |
14. saa siitaa = that Seetha; devii = the divine lady; shashi nibhaananaa = with her face resembling the moon; evam = thus; uktaa = spoken; na shashaaka ha = was not able; vyaahartum = to speak; avaruddhaa = tongue-tied as she was; praharSheNa = with a thrill of delight.
Hearing these words, that Seetha the divine lady, whose face resembled the moon, could not speak, tongue-tied as she was with a thrill of delight.
priyametadupashrutya bharturvijayasaMshrayam ||6-113-17
praharShavashamaapannaa nirvaakyaasmi kShaNaantaram |
17. upashrutya = hearing; etat priyam = this pleasant news; vijaya samshrayam = about the victory; bhartuH = of my husband; asmi = I became;nirvaakyaa = speechless; kShaNaantaram = for a while; aapanna praharShavasham = overpowered as I was by extreme joy.
“Hearing these pleasant tidings about the victory of my husband, I became speechless for a while, overpowered as I was, by extreme joy.”
hiraNyaM vA suvarNaM vA ratnAni vividhAni cha ||6-113-20
rAjyaM vA triShu lokeShu naitadarhati bhAShitum |
20. naarhati = nothing is worthy; etat = of this; bhaShitam = message; hiraNyam vaa = nor gold; vividhaani ratnaani = nor the different diamonds;raajyam vaa = nor the sovereignty; triShu lokeShu = of the three worlds.
“Neither silver, nor gold nor even diamonds nor the sovereignty of the three worlds, can be worthy of this message.”
shlaaghaniiyo.anilasya tvaM sutaH paramadhaarmikaH ||6-113-27
blaM shauryaM shrutaM sattvaM vikramo daakShyamuttamam |
tejaH kShamaa dhR^itiH sthairyaM viniitatvaM na saMshayaH ||6-113-28
27-28. tvam = you; shlaaghaniiya = are a praiseworthy; paramadhaarmikaH = and supremely virtuous; sutaH = son; anilasya = of the wind-god;bahavaH = Numerous; shobhanaaH = good; guNaaH = qualities; tvayyeva = are there in you alone; ete = they are here; anye = along with others; balam= strength; shauryam = valour; shrutam = knowledge of scriptures; sattvam = vigour; vikramaH = prowess; daakShyam uttamam = superlative skill (in action); tejaH = spirit; kShamaa = forbearance; dhR^itiH = firmness; sthairyam = stability; viniitatvam = and humility; na samshayaH = there is no doubt (about it).
“You are a praiseworthy and supremely virtuous son of the wind-god. Numerous good qualities are there in you along (as follows, along with others): strength, valour, knowledge of scriptures, vigour, prowess, superlative skill (in action), spirit, forbearance, firmness, stability and re is no humility. There is no doubt about it.”
imaastu khalu raakShasyo yadi tvamanumanyase ||6-113-30
hantumichchhaami taaH sarvaa yaabhistvaM tarjitaa puraa |
30. imaaH = these women; puraa = earlier; yaabhiH = by whom; tvam = you; tarjitaa = have been frightened; (those are); raakShasya khalu = indeed the female demons; tvam anumasyase yadi = if you permit me; ichchhaami = I wish; hantum = to kill; taaH sarvaaH = all of them.
“If you permit me, I wish to kill of all these notorious female-demons, by whom you have been frightened earlier.”
evamprakArairbahubhirviprakArairyashasvini |
ghaataye tiivraruupaabhiryaabhistvaM tarjitaa puraa ||6-113-38
38. yashasvini = O illustrious lady!; samprahaarya = striking them; bahubhiH prahaaraiH = with several blows; evam = in this way; ghaataye = I would destroy; tiivraruupaabhiH = the female demons of terrible form; yaabhiH = by whom; tarjitaa = you have been threatened; puraa = in the past.
“O illustrious lady! Striking them with several blows in this way, I would destroy the female-demons of terrible form, by whom you have been threatened in the past.”
maivaM vada mahaabaaho daivii hyeShaa paraa gatiH |
prAptavyaM tu dashA yogAnmayaitaditi nishchitam ||6-113-42
dAsInAM rAvaNasyAhaM marShayAmIha durbalA |
42. mahaabaaho = O the great armed!; maavada = do not speak; evam = like this; eShaa = this; paraa hi = is indeed great; daivii gatiH = divine strategy; nishchitam = it was decided; iti = that; idam = this situation; praaptavyam = is to be obtained; mayaa = by me; dashaayogaat = due to the application of fate; durbalaa = feeble; aham = (as) I am; marShayaami = I am forgiving; daasiinaam = the servant-maids; raavaNasya = of Ravana; iha = here.
“O the great-armed Hanuma! Do not speak like this. This is indeed a great divine strategy. It was ordained that this type of situation is to be obtained by me, due to the application of fate. Feeble as I am in these matters, I am forgiving the servant-maids of Ravana here.”
na paraH pApamAdatte pareShAM pApakarmaNAm ||6-113-45
samayo rakShitavyastu santashchAritrabhUShaNAH |
45. samayaH = a doctrine; (indicating that) paraH = a superior person; naadatte = does not undertake; paapam = a wicked deed; pareShaam = towards others; evil-doer; rakShitavyaH tu = is indeed to be protected; santaH = virtuous persons; chaaritra bhuuShaNaaH = have their good conduct as an ornament.
“A superior person does not take into account the sin of those who have committed an offence evil for evil must be carried out at all costs virtuous persons account good conduct as an ornament.”
pApAnAM vA shubhAnAM vA vadhArhANAM plava~Ngama ||6-113-46
kAryaM kAruNyamAryeNa na kashchinnAparAdhyati |
46. kaaruNyam = kindness; kaaryam = is to be shown; aaryeNa = by a noble person; paapaanaam vaa = either towards a sinner; shubhaanaam vaa= or a virtuous person; athaapivaa = or even; vadhaarhaaNaam = to person deserving to be killed; na kashchit = (for) There is none; naaparaadhyati iti na = who never commits a wrong.
“Kindness is to be shown by a noble person either towards a sinner or to a virtuous person or even to a person who deserves death, for, there is none who never commits a wrong.”
lokahiMsAvihArANAM rakShasAM kAmarUpiNam ||6-113-47
kurvatAmapi pApAni naiva kAryamashobhanam |
47. ashobhanam = evil; kaaryam = act; na kaaryam = is not to be done; paapani kurvataamapi = even to those who do evil-deeds; loka himsaavihaaraaNaam = in taking pleasure to harm people; kruuraaNaam = the cruel ones; paapakarmaNaam = who do evil deeds.
“No evil is to be done, even to those cruel persons of sinful deeds, who take pleasure to harm the life of others and continue to perpetrate their sinful acts.”
yuktA rAmasya bhavatI dharmapatnI yashasvinI ||6-113-49
pratisandisha mAM devi gamiShye yatra rAghavaH |
49. devii = O divine lady!; bhavatii = you; guNaanvitaa = endowed with virtue; yuktaa = are the apt; dharmapatnii = wife; raamasya = of Rama;pratisamdesha = give a message in return; maam = to me; gamiShye = I will go yatra = to the place where; raaghavaH = Rama is.
“O divine lady! You are the apt wife of Rama, full of virtue. Give me a message in return. I will go to the place where Rama is.”
pUrNachandrAnanaM rAmaM drakShyasyArye salakShmaNam ||6-113-52
sthiramitraM hatAmitraM shachIva tridasheshvaram |
52. drakShyasi = you shall see; adya = today; raamam = Rama; puurNachandramukham = whose countenance is like a full moon; sthitamitram = whose friends (like Sugreeva and Vibhishana) are alive; hataamitram = whose enemies have been killed; salakShmaNam = along with (the consort of Indra); (would see); tridasheshwaram = Indra; the lord of gods.
“You shall see today, Rama whose countenance is like a full moon, whose friends (like Sugreeva and Vibhishana) are alive, whose enemies have been killed along with Lakshmana, as Shachi (the consort of Indra) would see Indra the lord of gods.”
—————————————————————
அத்தியாயம் 113 (520) ராவணாந்த:புர பரிதே3வனம் (ராவணனின், உற்றார், உறவினர்கள் வருந்துதல்)
ராவணனின் மரணச் செய்தி அந்த:புரத்தையெட்டியது. ராமனால் ராவண ராஜா வதம் செய்யப் பட்டான்.
இந்த செய்தி பரவியதும், ராக்ஷஸிகள் மிகுந்த வேதனையடைந்தனர். கன்றை இழந்த பசு போல,
தடுத்தும் கேளாமல் கதறியபடி, தலை கேசம் அவிழ்ந்து தொங்க, பூமியில் விழுந்து புரண்டு அழுதனர்.
ராக்ஷஸர்களுடன் வடக்கு வாசல் வழியே வெளி வந்து மரணமடைந்து கிடக்கும் பதியைக் கண்டனர்.
ஆர்யபுத்ர, என்று சொல்லியபடி, சிலரும், ஹா நாதா என்று சிலரும் கப3ந்த4மாக (உடல் வேறு தலை வேறாக)
கிடந்த உடலை ரத்த வெள்ளத்தில் மிதந்த சரீரத்தை கட்டியணைத்தபடி அழுது அரற்றினர்.
படைத் தலைவன் வீழ்ந்தபின், யானைப் படை சிதறியது போலவும், பெண் யானைகள் போலவும்
இங்கும் அங்குமாக அலை பாய்ந்து கணவன் இறந்த துக்கத்தால் வாடி, கண்களில் நீர் வடிய நின்றனர்.
மகா வீரனான ராவணனை, பெருத்த சரீரம் உடையவனை தேஜஸ் நிரம்பியவனை,
நீல மலை போல விழுந்து கிடந்தவனை அடிபட்டு பூமியில் கிடந்தவனைக் கண்டனர்.
ரண பூமியில் புழுதியில் படுத்துக் கிடப்பவனைக் கண்டு துணுக்குற்றவர்களாக வேரோடு பிடுங்கி எறியப்பட்ட
காட்டுக் கொடி போல துவண்டார்கள். சிலர் தங்கள் அபிமானத்தால் உடலை கட்டி அணைத்து அழுதனர்.
சிலர் பாதங்களை பிடித்துக் கொண்டு புலம்பினர். சிலர் புஜத்தை தூக்கி தங்கள் மடியில் இருத்திக் கொண்டு வருந்தினர்.
உயிர் பிரிந்த முகத்தைப் பார்த்து சிலர் மூர்ச்சையடைந்தனர். மடியில் தலை வைத்து முகத்தைப் பார்த்து ஒருவள் அழுதாள்.
பனித்துளிகள் பத்மத்தை மறைப்பது போல இவர்கள் கண்ணீர் முகத்தை மறைத்தது.
இவ்வாறு ரண பூமியில் வதம் செய்யப் பட்ட கணவனது உடலைக் கண்டு பெரும் குரலில் உரக்க அரற்றினர்.
எவன் இந்திரனையே நடுங்கச் செய்தானோ, எவனைக் கண்டு யமனே நடுங்கினானோ,
வைஸ்ரவன ராஜா தன் புஷ்பகத்தை எடுத்துக் கொள்ள சம்மதித்தானோ, கந்தர்வர்களுக்கும், ரிஷிகளுக்கும்,
மகாத்மாவான பலருக்கும், தேவர்களுக்கும் எவன் பெரும் பயத்தை அளித்து வந்தானோ,
அந்த ராவணனும் யுத்தத்தில் அடிபட்டு மாண்டு கிடக்கிறான்.
அசுரர்களிடமும், தேவர்களிடமும், பன்னகம் எனும் பாம்புகளிடமும் எவனுக்கு பயமோ, ஆபத்தோ இல்லையோ,
இவர்களிடம் அறியாத பயத்தை இவன் மனிதர்களிடம் கொண்டான். தானவ, ராக்ஷஸர்களால் தேவர்களால்,
கொல்லப் படக் கூடாது என்று வரம் பெற்றவன், கால் நடையாக வந்த ஒரு மனிதனால் கொல்லப் பட்டான்.
தேவர்களால் எதுவும் செய்ய முடியாத வீரனாக யக்ஷர்களோ, அசுரர்களோ நெருங்க முடியாத பலசாலியாக இருந்தவன்,
இப்பொழுது எதுவுமில்லாதவன் போல் மனிதனால் தாக்கப் பட்டு ம்ருத்யுவை தழுவி விட்டான்.
இவ்வாறு சொல்லி பலவாக அழுத பெண்கள், தங்கள் துக்கத்தை அடக்க மாட்டாமல் வெகு நேரம் புலம்பியபடி இருந்தனர்.
நன்மையைச் சொல்லும் ஹித வாதிகளான நல்லவர்களின் சொல்லைக் கேட்காமல் சீதையை தன் மரணத்திற்காகத்தான்
அபகரித்து வந்திருக்கிறான் போலும். கூடவே ராக்ஷஸர்களும் அழியக் காரணமாக இருந்திருக்கிறான்.
இவர்களுடன் கூட நாமும் அழிந்தோம். பிரியமான சகோதரனாக இருந்தும் விபீஷணன் நல்லதைச் சொன்ன பொழுது ஏற்கவில்லை.
கர்வத்துடன் அவனை கடுமையாக விமரிசித்தீர்கள். அப்பொழுதே வலிய தன் வதத்தை தீர்மானித்துக்
கொண்டு விட்டதைப் போல அவனை ஏளனம் செய்து விரட்டி விட்டீர்கள். அப்பொழுது விபீஷணன் சொல்லைக் கேட்டு,
மைதிலியை ராமனிடம் திருப்பி அனுப்பியிருந்தால், நமக்கு இப்படி ஒரு துக்கம் வந்திராது.
வேரையே ஆட்டி விட்டது போல மூல வ்ருக்ஷம் சரிந்திருக்காது. தன் இஷ்டம் நிறைவேறிய திருப்தியுடன்
ராமன் நமக்கு மித்திரனாக இருந்திருப்பான். நாமும் இப்படி கணவனை இழந்தவர்களாக புலம்ப வேண்டி இருந்திருக்காது.
சத்ருக்கள் ஜயிக்கவும் வழி இருந்திருக்காது. சீதையை பலவந்தமாக சிறை வைத்து கொடுமையான அந்த துர்குணத்தால்,
நாங்கள், தாங்கள், மற்ற ராக்ஷஸர்கள் அனைவரும் ஒரே சமயத்தில் வீழ்த்தப் பட்டோம்.
ராக்ஷஸ ராஜனே, உங்கள் காமமும் பூர்த்தியாகவில்லையே. விதி ஆட்டுவிக்கிறது. ஆட்டம் போடுபவனை விதி தண்டிக்கிறது.
வானரங்கள், மனிதர்கள் மூலம் உங்கள் முடிவு- இதை விதி இந்த விதமாக நிர்ணயித்து வைத்திருக்கிறது.
அர்த்தமோ, காமமோ, விக்ரமமோ, உங்கள் ஆணையோ, எதுவுமே, விதியின் விளையாட்டை மாற்றியமைக்க முடியாது.
என்ன தான் முயற்சி செய்தாலும், நடப்பவை நடந்தே தீரும். ராக்ஷஸ ராஜனின் மனைவிகள் இவ்வாறு புலம்பினர்.
கண்களில் நீர் நிரம்பி கசிய குரரீ என்ற பக்ஷி போல ஓலமிட்டனர். கதறினர்.
————————————————————————————————————-
ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பரத லஷ்மண சத்ருக்ந ஸீதா பிராட்டி ஸமேத சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-
Leave a Reply