aadityahR^idayaM puNyaM sarvashatruvinaashanam |
jayaavahaM japennityamakShayyaM paramaM shivam || 6-105-4
sarvamaN^galamaN^galyaM sarvapaapapraNaashanam |
chintaashokaprashamanamaayurvardhanamuttamam || 6-105-5
4; 5. aaditya hR^idayam = ‘Aditya Hridaya’ (which is intended to propitiate Brahma; installed in the heart of the orb of the sun); japet = is to be muttered; nityam = at all times; (This hymn in praise of the sun); puNyam = is holy; sarva shatruvinaashanam = which can destroy all the adversaries;jayaavaham = which can bestow victory; akShyayyam = giving undecaying prosperity; paramam shivam = supremely auspicious; sarva maN^gala maN^galayam = the blessing of all blessings; sarva paapa praNaashanam = root out all sins; chintaa shoka prashamanam = allay all anxiety and grief;uttamam = excellent; aayurvardhanam = and prolong life.
rashmimantaM samudyantaM devaasuranamaskR^itam |
puujayasva vivasvantaM bhaaskaraM bhuvaneshvaram || 6-105-6
6. punjayasva = you worship (the sun-god); bhuvaneshvaram = the ruler of the worlds; rashmimantam = who is crowned with the rays;samudyantam = who appears at the horizon; devaasmanamaskR^itam = who is greeted by the gods and the demons alike; vivasvantam = shining forth covering all other lights; bhaaskaram = and brings light to the world.
“Worship the sun-god, the ruler of the worlds, who is crowned with the rays, who appears at the horizon, who is greeted by the gods and the demons alike, shines forth; covering up all other lights and brings light to the world.”
eSha brahmaa cha viShNushcha shivaH skandaH prajaapatiH |
mahendro dhanadaH kaalo yamaH somo hyapaaMpatiH || 6-105-8
8. eShaH = He; brahmaacha = is Brahma the creator; viShNushcha = Vishnu; the protector of the universe; shivaH = Lord Shiva the god of destruction; skandaH = Skanda (son of Lord Shiva); prajapatiH = Prajapati (the ten lords of created beings viz. Marichi; Atri; Angirasa; Paulastya; Pulaka; Kratu; Vasishta; Daksha; Bhrigu; Narada); mahendraH = Indra the ruler of gods; dhanadaH = Kubera; teh bestower of riches; kaalaH = Kala; the Time-spirit; yamaH = Yama; the god of retribution; somaH = Soma the moon-god; apaampatiH = Varuna; the ruler of the waters.
“He is Brahma the creator, Vishnu the protector of the Universe, Lord Shiva the god of destruction, Skanda (son of Lord Shiva), Prajapati (the ten lords of creted beings), Indra the ruler of gods, Kubera the bestower of riches, Kala the Time-spirit, Yama the god of retribution, Soma the moon-god and Varuna the ruler of the waters.”
pitaro vasavaH saadhyaa ashvinau maruto manuH |
vaayurvahniH prajaaH praaNa R^itukartaa prabhaakaraH || 6-105-9
9. pitarah = the Pitrus (Manes); vasavaH = the eight Vasns; saadhyaaH = the twelve Sadhyas; ashvinau = the two Ashvins = the physicians of gods; marutaH = the fortynine Maruts (wind-gods); manuH = Manu ( a progenitor of the human race); vaayuH = Vayu; the wind-god; vahniH = the fire-god; prajaaH = the created beings; praaNaH = the life-breath of the universe; R^itikartaa = the source of the seasons; prabhaakaraH = and store-house of light.
“The Pitrus (manes), the eight Vasus, the twelve Sadhyas, the two Ashvins the physicians of gods, the fortymine Maruts (wind-gods), Manu (a progenitor of the human race), Vayu the wind-god, the fire-god, the created beings, the life-breath of the universe, the source of teh seasons and the store-house of light.”
nakShatragrahataaraaNaamadhipo vishvabhaavanaH |
tejasaamapi tejasvii dvaadashaatmannamo.stu te || 6-105-15
15. nakShatra grahataaraaNaam adhipaH = the controller of all lunar mansions; planets and stars; vishvabhaavanaH = the creator of all;tejasaamapi tejasvii = the resplendent among the splendid; dvaadashaatman = O god; appearing in twelve forms (in the shape of twelve months in a year); te namaH astu = hail to you!.
“He is the controller of all lunar mansions, planets and stars, the creator of all and the resplendent among the splendid. O god, appearing in twelve forms (in the shape of twelve months in a year), hail to you.”
nama ugraaya viiraaya saaraN^gaaya namo namaH |
namaH padmaprabodhaaya prachaNDaaya namo.astu te || 6-105-18
18. namaH ugraaya = hail to you; the fierce one! namaH viiraaya = hail to you; the valiant one!; namaH saaraN^gaaya = hail to you; the one with variegated colours!; namaH padma prabodhaaya = hail to you; the awakener of the lotus!; te namaH tu prachaN^Daaya = hail to you the furious one!
“Hail to you, the fierce one, hail to you the valiant one! Hail to you, the one with variegated colours! Hail to you, the awakener of the louts, hail to you, the furious one!”
naashayatyeSha vai bhuutaM tadeva sR^ijati prabhuH |
paayatyeSha tapatyeSha varShatyeSha gabhastibhiH || 6-105-22
22. eShaH vai prabhuH = this sun; the lord alone; naashayati = destroys; tadeva sR^ijati = and brings into existence; bhuutam = all the beings;eShaH = he; tapati paayati = radiates heat; gabhastiH = by his rays; eShaH = He; varShati = sends the rain.
“This sun, the lord alone destroys and brings into existence all the brings. He radiates heat by his rays. He sends the rain.”
enamaapatsu kR^ichchhreShu kaantaareShu bhayeShu cha |
kiirtayan puruShaH kashchinnaavasiidati raaghava || 6-105-25
25. raaghava = O Rama!; na kashchit puruShaH = no individual; kiirtayan = glorifying; enam = this sun-god; aapatsu = in distresses;kR^ichchheShu = in difficulties; kaantaareShu = in the wood; bhayeShu = in times of peril; avasiidati = comes to grief.
“O Rama! No individual glorifying this sun-god, in distresses in difficulties; in the woods or in times of peril, comes to grief.”
atha raviravadanniriikShya raamaM |
muditamanaaH paramaM prahR^iShyamaaNaH |
nishicharapatisaMkShayaM viditvaa |
suragaNamadhyagato vachastvareti || 6-105-31
31. niriikShya = seeing; raamam = Rama; raviH = the sun-god; atha = thereupon; muditamanaaH = with a delighted mind; param prahR^iShyamaaNaH = and becoming most rejoiced; viditvaa = on foreseeing; nishicharapatisamkShayam = Ravana’s death; avadat = spoke; vachaH = the words; iti = saying; tvara = “Hsten up”; suragaNamadhyagataH = standing as he was in teh middle of a troop of celestials.
Seeing Rama with a delighted mind, and becoming most exhildrated on foreseeing the death of Ravana, the sun-god, standing in the middle of a troop of celestials, exclaimed, “Hasten up.”
—————————————————————————————————
அத்தியாயம் 105 (512) தசக்ரீவ விசூர்ணனம் (தசக்ரீவ ராவணனை அலைக்கழித்தல்)
கோபம் கொண்ட காகுத்ஸனின் பாணங்களுக்கு ஈ.டு கொடுக்க முடியாமல் தவித்த ராவணன்,
மேலும் பல மடங்கு ஆத்திரமே அடைந்தான். கண்கள் நெருப்புத் துண்டங்களாக சிவந்தன.
தன் வில்லை எடுத்துக் கொண்டு மேலும் கடுமையாக போர் புரிய ஆயத்தமானான்.
ஆயிரக் கணக்கான பாணங்களை, மேகம் மழை பொழிவது போல பொழியலானான்.
குளத்தில் நீர் நிரம்புவது போல அந்த ராவண பாணங்கள், ராகவனைச் சுற்றி நிரம்பின.
இதனால் சற்றும் கலங்காமல் மகா மலை போல ராகவன் அசையாது நின்றார்.
தன்னை நோக்கி வந்த பாணங்களைத் தடுத்து நிறுத்தியபடி, தன் கிரணங்களை திரும்ப இழுத்துக் கொள்ளும் சூரியனை போல நின்றார்.
வேகமாக பாணங்களை பிரயோகிக்கத் தெரிந்த ராவணன், ராகவனின் மார்பை குறி வைத்து அடிக்கலானான்.
பல இடங்களிலும் அம்புகள் தைத்து ரத்தம் வெளிப்பட, மலர்ந்து நிற்கும் அசோக மரம் போல நின்றார்.
(அசோக புஷ்பம் ரத்தச் சிவப்பு). சற்றுப் பொறுத்து காகுத்ஸனும் தன் வில்லை எடுத்துக் கொண்டான்.
யுக முடிவில் சூரியனைப் போல தேஜஸுடன் பதில் கொடுக்க ஆரம்பித்தார். ஒருவருக்கொருவர் சளைக்காமல் தொடர்ந்து யுத்தம் செய்தனர்.
கோபத்துடன் ராவணனைப் பார்த்து ராகவன் கடுமையாகச் சொன்னான்.
ராக்ஷஸா| என் மனைவியை ஜனஸ்தானத்திலிருந்து அறியாமையால் அபகரித்துக் கொண்டு வந்தாயே.
தன்னைக் காத்துக் கொள்ள முடியாத அபலையான ஸ்த்ரீயை கடத்திக் கொண்டு வந்த செயலே உன்னை வீர்யமற்றவனாக காட்டுகிறது.
நான் இல்லாத சமயம், வனத்தில் தனியாக இருந்த வைதேஹியை, திடுமென வந்து அபகரித்துக் கொண்டு வந்து,
நான் சூரன் என்று மார் தட்டி பேசுகிறாய். சூரனே, உன் வீர்யத்தை ஸ்த்ரீகளிடமா காட்டுவது.
நாதன் அருகில் இல்லாத சமயம், பிறன் மனைவி என்றும் யோசியாமல், இது என்ன வீரம்? கோழையின் செயல் அல்லவா?
இப்படி ஒரு செயலை செய்து விட்டு நான் சூரன் என்று மார் தட்டிக் கொள்கிறாய். மரியாதையை மறந்தவன், வெட்கம் இல்லாதவன்,
சரித்திரம் எதுவும் இல்லாதவன் நீ. உன் கர்வத்தால், தானே ம்ருயுவை எதிர் நோக்கி நிற்கிறாய்.
தான் சூரன் என்று சொல்லிக் கொள்கிறாய். ஒரு காலத்தில் நீ சூரனாக இருந்து , குபேரன் சகோதரனாக,
பல அரிய செயல்களைச் செய்தவன் தான். இப்படி ஒரு தரக் குறைவான செயலை செய்து,
அதன் பலனை இதோ அனுபவிக்க இருக்கிறாய்.
துர் புத்தியுடையவனே | நான் சூரன் என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்கிறாயே, வெட்கமாக இல்லை?
திருடன் போல வந்து சீதையைக் கடத்திச் சென்றாயே, அதுவே என் எதிரில் நீ சீதையைச் சீண்டியிருந்தால்
உன் சகோதரன் க2ரனை காண அந்த க்ஷணமே சென்றிருப்பாய். என் அம்புகள் உன்னை அவனிடம் சேர்த்திருக்கும்.
நல்ல வேளை, என் கண்ணெதிரில் வந்து நிற்கிறாய். இதோ என் கூர்மையான பாணங்களால் உன்னை யம லோகம் அனுப்புகிறேன்.
உன் குண்டலங்கள் ஜொலிக்கத் தலையை அம்புகள் துண்டித்து விழச் செய்தால், மாமிசம் தின்னும் பக்ஷிகளுக்கு.
நல்ல உணவாகும். பூமியில் விழுந்து கிடக்கும் உன் உடலை கழுகுகள் மொய்க்கட்டும். பெருகி ஓடும் ரத்தத்தைக் குடிக்கட்டும்.
உயிர் பிரிந்து சடலமாகக் கிடக்கப் போகிறாய். கருடன் கையில் பாம்பு போல அவஸ்தைப் படப் போகிறாய்.
இவ்வாறு சொல்லிக் கொண்டே, ராமன் அருகில் வந்து விட்ட ராவணனை தன் அம்புகளால் அடிக்க ஆரம்பித்தார்.
பலமும், வீர்யமும், மகிழ்ச்சியும் இரண்டு மடங்காகி விட்டது போல இருந்தது. எதிரியை வதம் செய்து விடுவது
என்ற தீர்மானத்தை நிறைவேற்ற முனைந்தது போல இருந்தது. நினைத்த மாத்திரத்தில் அவர் கைக்கு அஸ்திரங்கள் வந்து சேர்ந்தன.
மகிழ்ச்சி காரணமாக, அவர் கை வேகமும் கூடியது. இந்த நிமித்தங்கள் சுபமானவை என்பதால் ராமர்
தனக்குள் தீர்மானித்துக் கொண்டு இன்னமும் அதிக சாகஸத்தோடு எதிரியை தாக்க ஆரம்பித்தார்.
ஒரு பக்கம் வானரங்களின் கற்களின் தாக்குதலும், மறுபக்கம் ராமனின் அஸ்திரங்கள் தாக்கியும் ராவணன்
நிறமிழந்து முகம் வெளிற தவித்தான். அவன் மனம் வாடியது. அந்தராத்மாவின் குழப்பம் அவன் கை வேகத்திலும் தெரிந்தது.
சரியாக குறி வைத்து அம்புகளை எய்ய விடாமல் தடுத்தது. கையிலிருந்து சரங்கள், வழுவி விழுந்தன.
பல விதமான அஸ்திரங்களும், ம்ருத்யு சமீபித்து விட்ட நிலையில் எந்த வகையிலும் உதவுவதாக இல்லை.
இதைக் கண்ட சாரதி, தன் தலைவனின் குழம்பிய நிலையைக் கண்டு, மெதுவாக யுத்த பூமியிலிருந்து
ரதத்தை வெளியில் கொண்டு வந்து விட்டான். ராம பாணங்கள் தைத்து நினைவு இல்லாத நிலையில்
ராவணன் களைத்தவனாக ரதத்தில் விழுந்து கிடந்தான். மிகவும் துன்புற்ற நிலையில் ராவணனைக் கண்ட சாரதியும்,
பௌருஷத்தை இழந்தவனாக கிடந்த ராவணனுடன் ரதத்தை ரண பூமியிலிருந்து அப்புறப்படுத்தும் விதமாக ஓட்டிச் சென்று விட்டான்.
வேகமாக ஓட்டிச் சென்ற சாரதி, யுத்த பூமியில் களைத்து விழுந்து விட்ட தன் எஜமானனின்
உயிரைக் காக்கும் பொருட்டு வெகு தூரம் அழைத்துச சென்றான்.
————————————————————————————————————-
ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பரத லஷ்மண சத்ருக்ந ஸீதா பிராட்டி ஸமேத சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-
Leave a Reply