Thiruvonum's Weblog

கிருஷ்ணனின் மாளிகை சிறப்பு; பாரிஜாத மரம் நடப்பட்டது; பதினாறாயிரம் பெண்களைக் கௌரவித்தல்.

வைஷ²ம்பாயன உவாச
ஏவமாலோகயான꞉ ஸ த்³வாரகாம் வ்ருஷபே⁴க்ஷண꞉ |
அபஷ்²யத்ஸ்வக்³ருஹம் க்ருஷ்ண꞉ ப்ராஸாத³ஷ²தஷோ²பி⁴தம் ||2-99-1

மணிஸ்தம்ப⁴ஸஹஸ்ராணாமயுதைர்விவ்ருதம் ஷ²தை꞉ |
தோரணைர்ஜ்வலனப்ரக்²யைர்மணிவித்³ருமராஜதை꞉ ||2-99-2

தத்ர தத்ர ப்ரபா⁴ஸத்³பி⁴ஷ்²சித்ரகாஞ்சனவேதி³கை꞉ |
ப்ராஸாத³ஸ்தத்ர ஸுமஹான்க்ருஷ்ணோபஸ்தா²னிகோ(அ)ப⁴வத் ||2-99-3

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “இவ்வாறு மிகச்சிறந்த கண்களைக் கொண்ட கிருஷ்ணன் துவாரகையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது, நூற்றுக்கணக்கான மாளிகைகளுடன் கூடிய தன் வீட்டைப் பார்த்தான்.(1) வெண்ணிறத்துடன் ரத்னமயமான தூண்கள் கோடிக்கணக்கானவற்றையும், நெருப்பைப் போன்று ஒளிரும் ரத்னங்களுடன் கூடிய ஒரு வாயிலையும், அங்கேயும், இங்கேயுமென வைக்கப்பட்டிருந்த பிரகாசமிக்கப் பொன் இருக்கைகள் எண்ணற்றவற்றையும் அங்கே அவன் கண்டான்.(2) ஸ்படிகத் தூண்களைக் கொண்டதும், மொத்தமாகப் பொன்னால் கட்டப்பட்டதுமான ஒரு பெரும் மாளிகை அவனது சபையாக இருந்தது.(3)

ஸ்பா²டிகஸ்தம்ப⁴விவ்ருதோ விஸ்தீர்ண꞉ ஸர்வகாஞ்சன꞉ |
பத்³மாகுலஜலோபேதா ரக்தஸௌக³ந்தி⁴கோத்பலா꞉ ||2-99-4

மணிஹேமனிபா⁴ஷ்²சித்ரா ரத்னஸோபானபூ⁴ஷிதா꞉ |
மத்தப³ர்ஹிணஜுஷ்டாஷ்²ச கோகிலைஷ்²ச ஸதா³மதை³꞉ ||2-99-5

ப³பூ⁴வு꞉ பரமோபேதா வாப்யஷ்²ச விகசோத்பலா꞉ |
விஷ்²வகர்மக்ருத꞉ ஷை²ல꞉ ப்ராகாரஸ்தஸ்ய வேஷ்²மன꞉ ||2-99-6

வ்யக்தகிஷ்குஷ²தோத்ஸேத⁴꞉ பரிகா²பரிவேஷ்டித꞉ |
தத்³க்³ருஹம் வ்ருஷ்ணிஸிம்ஹஸ்ய நிர்மிதம் விஷ்²வகர்மனா ||2-99-7

மஹேந்த்³ரஸத்³ருஷ²ம் வேஷ்²ம ஸமந்தாத³ர்த⁴யோஜனம் |
தத்ரஸ்த²ம் பாண்டு³ரம் ஷௌ²ரிர்மூர்த்⁴னி திஷ்ட²ன்க³ருத்மத꞉ ||2-99-8

நீரில் நிறைந்திருக்கும் தாமரைகளுடனும், பித்துப் பிடித்த மயில்களும், குயில்களும் வந்து செல்லும் நறுமணமிக்கச் சிவந்த உற்பலங்களுடனும் கூடியவையும், பொன்னாலும், ரத்தினங்களாலும் அமைந்த படிக்கட்டுகளைக் கொண்டவையும், பல்வேறு மரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவையுமான அழகிய பெரிய தடாகங்களையும் அங்கே அவன் கண்டான்.(4,5) நூறு முழம் உயரம் கொண்டவையும், மலைப்பாறைகளால் அமைந்தவையுமான மதில்களும், அகழிகளும் சூழ விஷ்வகர்மன் அந்த வீட்டைக் கட்டியிருந்தான்.(6) அனைத்துப் பக்கங்களிலும் அரை யோஜனை அளவுள்ள நிலம் கொண்ட அந்த வீட்டை இந்திரனுடைய அரண்மனையின் அளவுகளின்படியே விஷ்வகர்மன் கட்டியிருந்தான். கருடனின் முதுகில் இருந்தபடியே அந்த மணல் வண்ண மாளிகையை அவன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.(7,8)

ப்ரீத꞉ ஷ²ங்க²முபாத்⁴மாஸீத்³த்³விஷதாம் ரோமஹர்ஷணம் |
தஸ்ய ஷ²ங்க²ஸ்ய ஷ²ப்³தே³ன ஸாக³ரஷ்²சுக்ஷுபே⁴ ப்⁴ருஷ²ம் |
ரராஸ ச நப⁴꞉ க்ருத்ஸ்னம் தச்சித்ரமப⁴வத்ததா³ ||2-99-9

பாஞ்சஜன்யஸ்ய நிர்கோ⁴ஷம் ஸம்ஷ்²ருத்ய குகுராந்த⁴கா꞉ |
விஷோ²கா꞉ ஸமபத்³யந்த க³ருட³ஸ்ய ச த³ர்ஷ²னாத் ||2-99-10

ஷ²~க²சக்ரக³தா³பாணிம் க³ருட³ஸ்யோபரி ஸ்தி²தம் |
த்³ருஷ்ட்வா ஜஹ்ருஷிரே பௌரா பா⁴ஸ்கரோபமதேஜஸம் ||2-99-11

ததஸ்தூர்யப்ரணாத³ஷ்²ச பே⁴ரீணாம் ச மஹாஸ்வனா꞉ |
ஜஜ்ஞிரே ஸிம்ஹநாதா³ஷ்²ச ஸர்வேஷாம் புரவாஸினாம் ||2-99-12

ததஸ்தே ஸர்வதா³ஷா²ர்ஹா꞉ ஸர்வே ச குகுராந்த⁴கா꞉ |
ப்ரீயமாணா꞉ ஸமாஜக்³முராலோக்ய மது⁴ஸூத³னம் ||2-99-13

வாஸுதே³வம் புரஸ்க்ருத்ய ஷ²ங்க²தூர்யரவை꞉ ஸஹ |
உக்³ரஸேனோ யயௌ ராஜா வஸுதே³வநிவேஷ²னம் ||2-99-14

ஆனந்தி³னீ பர்யசரத்ஸ்வேஷு வேஷ்²மஸு தே³வகீ |
ரோஹிணீ ச யஷோ²தா³ ச ஆஹுகஸ்ய ச யா꞉ ஸ்த்ரிய꞉ ||2-99-15

தத꞉ க்ருஷ்ண꞉ ஸுபர்ணேன ஸ்வம் நிவேஷ²னமப்⁴யகா³த் |
சசார ச யதோ²த்³தே³ஷ²மீஷ்²வரானுசரோ ஹரி꞉ ||2-99-16

அதன்பிறகு அவன், பகைவருக்கும் மயிர் கூச்சத்தை ஏற்படுத்தும் ஒலியைக் கொண்ட தன் சங்கை முழக்கினான். அவ்வொலியால் பெருங்கடல் பெரிதும் கலங்கியது, வானம் அதை எதிரொலித்துக் கொண்டிருந்தது. உண்மையில் அஃது அற்புதம் நிறைந்ததாகக் காட்சியளித்தது.(9) குகுர, அந்தகக் குலத்தினர், அந்தப் பாஞ்சஜன்ய சங்கின் ஒலியைக் கேட்டும், கருடனைக் கண்டும் கவலையில் இருந்து விடுபட்டனர்.(10) கைகளில் சங்கு, சக்கரம், கதாயுதத்துடன் சூரியனைப் போன்று பிரகாசித்துக் கொண்டு கருடனில் அமர்ந்திருக்கும் கேசவனைக் கண்டு குடிமக்கள் பெரிதும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.(11) அவர்கள் பேரிகைகளையும், துந்துபிகளையும் இசைக்கத் தொடங்கிச் சிங்க முழக்கம் செய்தனர்.(12) குகுரர்களும், அந்தகர்களும், தாசார்ஹர்களும் மதுசூதனனைக் கண்ட பிறகு பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் அவனிடம் சென்றனர்.(13) மன்னன் உக்ரசேனன், தன் முன்னே வாசுதேவனை {கிருஷ்ணனை} வைத்துக் கொண்டு சங்கு, துந்துபி ஒலிகளுடன் வசுதேவனின்-வாசுதேவனின்- மாளிகைக்குச் சென்றான்.(14) தேவகி, ரோஹிணி, {யசோதை}, ஆஹுகனின் {உக்ரசேனனின்} மனைவியர் ஆகியோர் தங்கள் தங்கள் வீடுகளில் மகிழ்ச்சியாகத் திரிந்து உபசரிக்கத் தொடங்கினர்.(15) தான் விரும்பியபடி இந்திராதி தேவர்களுடன் பயணிக்கும் ஹரி சில கணங்களுக்குப் பிறகு குறிப்பட்ட அந்த வீட்டை வந்தடைந்தான் {தன்னுடைய வீட்டை அடைந்தான்}.(16)

அவதீர்ய க்³ருஹத்³வாரி க்ருஷ்ணஸ்து யது³நந்த³ன꞉ |
யதா²ர்ஹம் பூஜயாமாஸ யாத³வான்யாத³வர்ஷப⁴꞉ ||2-99-17

ராமாஹுகக³தா³க்ரூரப்ரத்³யும்நாதி³பி⁴ரர்சித꞉ |
ப்ரவிவேஷ² க்³ருஹம் ஷௌ²ரிராதா³ய மணிபர்வதம் ||2-99-18

தம் ச ஷ²க்ரஸ்ய த³யிதம் பாரிஜாதம் மஹாத்³ருமம் |
ப்ரவேஷ²யாமாஸ க்³ருஹம் ப்ரத்³யும்னோ ருக்மிணீஸுத꞉ ||2-99-19

தே(அ)ன்யோன்யம் த³த்³ருஷு²ர்வீரா தே³ஹப³ந்தா⁴னமானுஷான் |
பாரிஜாதப்ரபா⁴வேண ததோ முமுதி³ரே ஜனா꞉ ||2-99-20

தை꞉ ஸ்தூயமானோ கோ³விந்த³꞉ ப்ரஹ்ருஷ்டைர்யாத³வர்ஷபை⁴꞉ |
ப்ரவிவேஷ² க்³ருஹம் ஷ்²ரீமான்விஹிதம் விஷ்²வகர்மணா ||2-99-21

ததோ(அ)ந்த꞉புரமத்⁴யே தம் ஸஷ்²ருங்க³மணிபர்வதம் |
ந்யவேஷ²யத³மேயாத்மா வ்ருஷ்ணிபி⁴꞉ ஸஹிதோ(அ)ச்யுத꞉ ||2-99-22

தம் ச தி³வ்யம் த்³ருமஷ்²ரேஷ்ட²ம் பாரிஜாதமமித்ரஜித் |
அர்ச்யமர்சிதமவ்யக்³ரமிஷ்டே தே³ஷே² ந்யவேஷ²யத் ||2-99-23

யது குலத்தில் முதன்மையான கிருஷ்ணன் தன் வீட்டின் நுழைவாயிலில் இறங்கிக் கொண்டு யதுக்கள் அனைவருக்கும் உரிய மதிப்பைச் செலுத்தினான்.(17) பதிலுக்கு ராமன் {பலராமன்}, ஆஹுகன் {உக்ரசேனன்}, கதன், பிரத்யும்னன் மற்றும் {சூர குலத்தில் பிறந்த} பிறரால் மதிக்கப்பட்டு, ரத்தின மலைகளுடன் கூடியவனாகத் தன் வசிப்பிடத்திற்குள் நுழைந்தான்.(18) ருக்மிணியின் மகனான பிரத்யும்னன், இந்திரனின் மனைவிக்கு மிகவும் பிடித்தமான பாரிஜாதத்தை அந்த வீட்டிற்குக் கொண்டு சென்றான்.(19) பாரிஜாதத்தின் சக்தியின் மூலம் அந்த வீரர்கள் தங்கள் மேனி அழகைக் கண்டு பெரிதும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.(20) இவ்வாறு விஷ்வகர்மனால் கட்டப்பட்ட வீட்டிற்குள் யது குலத் தலைவர்களால் துதிக்கப்பட்டவனாக நுழைந்தான் கிருஷ்ணன்.(21) ஒப்பற்ற சக்தியைக் கொண்ட அச்யுதன், சிகரங்களுடன் கூடிய ரத்தின மலைகளைத் தன் அந்தப்புரத்தில் வைத்து விட்டு,(22) விருஷ்ணிகளுடன் சேர்ந்து தெய்வீக மரமான பாரிஜாதத்தை வழிபட்டு உரிய இடத்தில் அதை நட்டு வைத்தான்.(23)

அனுஜ்ஞாப்ய ததோ ஜ்ஞாதீன்கேஷ²வ꞉ பரவீரஹா |
தா꞉ ஸ்த்ரிய꞉ பூஜயாமாஸ ஸம்ஹ்ருதா நரகேண யா꞉ ||2-99-24

வஸ்த்ரைராப⁴ரணைர்தி³வ்யைர்தா³ஸீபி⁴ர்த⁴னஸஞ்சயை꞉ |
ஹாரைஷ்²சந்த்³ராம்ஷு²ஸங்காஷை²ர்மணிபி⁴ஷ்²ச மஹாப்ரபை⁴꞉ ||2-99-25

பூர்வமப்⁴யர்சிதாஷ்²சைவ வஸுதே³வேன தா꞉ ஸ்த்ரிய꞉ |
தே³வக்யா ஸஹ ரோஹிண்யா ரேவத்யா சாஹுகேன ச ||2-99-26

ஸத்யபா⁴மோத்தமா ஸ்த்ரீணாம் ஸௌபா⁴க்³யேநாப⁴வத்ததா³ |
குடூம்ப³ஸ்யேஷ்²வரீ த்வாஸீத்³ருக்மிணீ பீ⁴ஷ்மகாத்மஜா ||2-99-27

தாஸாம் யதா²ர்ஹஹர்ம்யாணி ப்ராஸாத³ஷி²க²ராணி ச |
ஆதி³தே³ஷ² க்³றிஹான்க்ருஷ்ண꞉ பாரிப³ர்ஹாம்ஷ்²ச புஷ்கலான் ||2-99-28

அதன் பிறகு, உற்றார் உறவினரின் அனுமதியைப் பெற்றுக் கொண்டவனும்,, பகைவரைக் கொல்பவனுமான கிருஷ்ணன், நரகனின் {நரகாசுரனின்} வீட்டில் இருந்து கொண்டு வந்த கன்னிகையர் அனைவருக்கும் {பதினாறாயிரம் பேருக்கும்}(24) ஆடைகள், ஆபரணங்கள், பணிப்பெண்கள், செல்வங்கள், இன்பநுகர் பொருட்கள் ஆகியவற்றைக் கொடுத்து அவர்களைக் கௌரவித்தான்.(25) தேவகி, ரோஹிணி, ரேவதி, ஆஹுகனின் மனைவியர் ஆகியோரால் ஏற்கனவே அந்தக் கன்னிகையர் மதிப்புடன் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டனர்.(26) சத்யபாமா தன் நற்பேற்றினால் பெண்கள் அனைவரையும் ஆண்டு வந்தாள், பீஷ்மகனின் மகளான ருக்மிணியோ உறவினர்களைப் பொறுப்புடன் கவனித்துக் கொள்ளும் தேவியானாள்.(27) கிருஷ்ணன் அந்தப் பெண்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனி வீடுகளையும், தடாகங்களையும், தோட்டங்களையும் ஒதுக்கிக் கொடுத்தான்” என்றார் {வைசம்பாயனர்}.(28)

இதி ஷ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஷே² விஷ்ணுபர்வணி
த்³வாரகாப்ரவேஷ²ம் நாம நவனவதிதமோ(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

This entry was posted on February 1, 2021 at 2:09 am and is filed under ஸ்ரீ ஹரி வம்சம், Puraanankal. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.