Thiruvonum's Weblog

சத்யபாமையின் புண்யக நோன்பு; நாரதருக்குக் கொடையளித்துத் தன்னை மீட்டுக் கொண்ட கிருஷ்ணன்; பாரிஜாதத்தை மீண்டும் சொர்க்கத்திற்குக் கொண்டு சென்றது.

வைஶம்பாயந உவாச
அத² க்ருஷ்ணஸ்ய கௌரவ்ய த்⁴யாதமாத்ரஸ்தபோத⁴ந꞉ |
ஆஜகா³ம முநிஶ்ரேஷ்டோ² நாரதோ³ வத³தாம் வர꞉ ||2-76-1

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “ஓ! குருவின் வழித்தோன்றலே, முனிவர்களிலும், பேசுபவர்களிலும் முதன்மையானவரும், தவத்தையே செல்வமாகக் கொண்டவருமான நாரதர், கிருஷ்ணனால் நினைக்கப்பட்டவுடனேயே அங்கே வந்தார்.

ஸம்பூஜயித்வா விதி⁴வத்³வாஸுதே³வோ விஶாம்பதே |
ப்ரதிக்³ரஹார்த²ம் விதி⁴வச்ச்²ரீமாந்ப⁴க்த்யா ந்யமந்த்ரயத் ||2-76-2

ஓ! மன்னா, ஸ்ரீயின் அழகிய தலைவன் முறையாக அவரை வழிபட்டு, புண்யகச் சடங்குகளை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு மதிப்புடன் அழைத்தான்.

தத꞉ காலே ச ஸம்ப்ராப்தே ஸ்நாதம் தே³வோ மஹாமுநிம் |
ஸம்பூஜ்ய மால்யைர்க³ந்தை⁴ஶ்ச போ⁴ஜயாமாஸ பா⁴ரத ||2-76-3

ஸார்வகாமிகமந்நாத்³யம் ஸர்வபூ⁴தக்ருத³ந்வய꞉ |
ஸத்யயா ப்ரியயா ஸார்த⁴ம் ப்ரஹ்ருஷ்டேநாந்தராத்மநா ||2-76-4

ஓ! பரதனின் வழித்தோன்றலே {ஜனமேஜயனே}, குறிப்பிட்ட நேரம் வந்த போது, அனைத்து உயிரினங்களையும் படைத்த நித்யனான வாசுதேவன், நீராடி நறுமணப் பொருட்களையும், மாலைகளையும் சூடிக்கொண்டு வந்த நாரதரைத் தன் அன்புக்குரிய சத்யாவுடன் {சத்யபாமாவுடன்} மகிழ்ச்சியாக வழிபட்டான்.(3,4)

புஷ்பதா³மாவஸஜ்யாத² கந்டே² க்ருஷ்ணஸ்ய பா⁴விநீ |
ப³ப³ந்த⁴ க்ருஷ்ணம் ஸுப⁴கா³ பாரிஜாதே வநஸ்பதௌ ||2-76-5

அந்த நல்லூழ் கொண்ட நங்கை {சௌபாக்யவதி சத்யபாமா}, கிருஷ்ணனின் கழுத்தைச் சுற்றி பூமாலையைச் சூடி பாரிஜாத மரத்துடன் சேர்த்து அவனைக் கட்டினாள்

அத்³பி⁴ர்த³தௌ³ நாரதா³ய ததோ(அ)நுஜ்ஞாப்ய கேஶவம் |
தே³வீ தே⁴நுஸஹஸ்ரம் ச காஞ்சநஸ்ய ச பர்வதம் ||2-76-6

ஹிரண்யரூப்யமிஶ்ரம் ச மணிரத்நப்ரப⁴ஸ்ய ச |
திலமிஶ்ரஸ்ய ச ததா² த⁴ந்யைரந்யைர்யுதஸ்ய ச ||2-76-7

அதன்பிறகு கேசவனின் அனுமதியைப் பெற்றுக் கொண்டு அவனை நாரதருக்கு அர்ப்பணித்தாள். அதன்பிறகு அவள், ஆயிரம் பசுக்களையும், எள்ளும், பிற தானியங்களும், பிரகாசமான ரத்தினங்களும் கலந்து, ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்த தங்க மலையையும் கொடையாக அளித்தாள்.(6,7)

ப்ரதிக்³ருஹ்ய து தத்ஸர்வம் நாரதோ³ முநிஸத்தம꞉ |
ஸ ஸம்ப்ரஹ்ருஷ்டோ² பு⁴க்த்வாத² பூ⁴ய꞉ கேஶவமப்³ரவீத் ||2-76-8

பேசுபவர்களில் முதன்மையான நாரத முனிவர், அந்தப் பொருட்கள் அனைத்தையும் ஏற்றுக் கொண்டு, கேசவனிடம் மகிழ்ச்சியாக

போ⁴꞉ கேஶவ மதீ³யஸ்த்வமத்³பி⁴ர்த³த்தோ(அ)ஸி ஸத்யயா |
ஸ த்வம் மாமநுக³ச்ச²ஸ்வ குரு யத்³யத்³ப்³ரவீம்யஹம் ||2-76-9

“ஓ! கேசவா, சத்யாவால் நீருடன் சேர்த்துக் கொடுக்கப்பட்ட நீ எனதானாய். என்னைப் பின்தொடர்ந்து வந்து நான் சொல்வதைச் செய்வாயாக” என்றார்

ப்ரத²ம꞉ பக்ஷ இத்யேவமப்³ரவீந்மது⁴ஸூத³ந꞉ |
வ்ரஜந்தமநுவவ்ராஜ நாரத³ம் ச ஜநார்த³ந꞉ ||2-76-10

இதைக் கேட்ட ஜனார்த்தனன், “இதுவே முதல் படி {காரியம்}” என்று சொல்லிவிட்டு, புறப்பட ஆயத்தமாக இருந்த நாரதரைப் பின்தொடர்ந்து செல்லத் தொடங்கினான்.

பரிஹாஸம் ப³ஹுவித⁴ம் க்ருத்வா முநிவரஸ்ததா³ |
திஷ்ட²ஸ்வ க³ச்சா²மீத்யுக்த்வா பரிஹாஸவிசக்ஷண꞉ ||2-76-11

கேலிபேசுவதில் எப்போதும் நுண்ணறிவுமிக்கவரும், முனிவர்களில் முதன்மையானவருமான அவர் {நாரதர்}, இவ்வாறு பல்வேறு வகையில் கேலி பேசியபடி, “இங்கே இரு, நான் புறப்படுகிறேன்” என்று சொல்லி,

அபநீய தத꞉ கண்டா²த்புஷ்பதா³மைநமப்³ரவீத் |
கபிலாம் கா³ம் ஸவத்ஸாம் போ⁴ நிஷ்க்ரயார்த²ம் ப்ரயச்ச² மே ||2-76-12

க்ருஷ்ணாஜிநம் திலை꞉ பூர்ணம் ப்ரயச்ச² ச ஸகாஞ்சநம் |
ஏஷோ(அ)த்ர நிஷ்க்ரய꞉ க்ருஷ்ண விஹிதோ வ்ருஷகேதுநா ||2-76-13

கிருஷ்ணனின் கழுத்தில் இருந்து) மலர்மாலையை எடுத்துவிட்டு, “உன்னை விடுவிப்பதற்காகக் கன்றுக்குட்டியுடன் கூடிய ஒரு கபிலப் பசுவையும், எள்ளும் தங்கமும் நிறைந்த கருப்பு மான் தோலையும் {தோற்பையையும்} எனக்குக் கொடுப்பாயாக. காளையைச் சின்னமாகக் கொண்ட தேவனால் (சிவனால்) விடுதலைக்கான இந்த வழிமுறை விதிக்கப்பட்டது” என்றார்.(12,13)

ததே²த்யுக்த்வா ஹ்ருஷீகேஶஸ்ததா² சக்ரே ஜநாதி⁴ப |
ஸ உவாச முநிஶ்ரேஷ்ட²ம் ஹஸித்வா மது⁴ஸூத³ந꞉ ||2-76-14

வரம் வரய த⁴ர்மஜ்ஞ யஸ்தே நாரத³ காங்க்ஷித꞉ |
தத்தே தா³தாஸ்மி த⁴ர்மஜ்ஞ பரா ப்ரீதிர்ஹி மே த்வயி ||2-76-15

ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, ஜனார்த்தனன், “அவ்வாறே ஆகட்டும்” என்று சொல்லி விடுதலைக்காக அவர் கேட்ட கட்டணத்தையே {கொடையையே} அவருக்குக் கொடுத்தான். அதன் பிறகு சிரித்துக் கொண்டே அவன் முனிவர்களில் முதன்மையான நாரதரிடம், “ஓ! நாரதரே, ஓ! அறமறிந்தவரே, நான் உம்மிடம் பெரிதும் நிறைவடைந்தேன். நீர் விரும்பிய வரத்தைக் கேட்பீராக, நான் அதை உமக்குத் தருவேன்” என்றான்.(14,15)

நாரத³ உவாச
நித்யமேவாஸ்து மே ப்ரீதோ ப⁴வாந்விஷ்ணோ ஸநாதந |
த்வத்ப்ரஸாதா³த்து ஸாலோக்யம் வ்ரஜேயம் தே மஹாமதே ||2-76-16

நாரதர், “ஓ! நித்யனே, பெரும் விஷ்ணுவே, நீ எப்போதும் என்னிடம் நிறைவுடன் இருப்பாயாக. உன் தயவால் நான் உன்னுடன் வசிக்கும் நிலையை அடைவேனாக.

அயோநிஜோ ப⁴வேயம் தேநாராயண ஸதாம் க³தே |
ப⁴வேயம் ப்³ராஹ்மணஶ்சைவ புநர்ஜாத்யந்தரேஷ்வபி ||2-76-17

ஓ! நல்லோரின் புகலிடமான விஷ்ணுவே, {நான் பிறப்பற்றவனாக இருப்பேனாக. ஒருவேளை} நான் மீண்டும் பிறக்க வேண்டியிருந்தால் எந்தப் பெண்ணிடமும் பிறக்காத பிராமணனாக இருப்பேனாக” என்று சொன்னார்.

ஏவமஸ்த்விதி தம் தே³வோ விஷ்ணு꞉ ப்ரோவாச பா⁴ரத |
துதோஷ ச ததோ தீ⁴மாந்நாரதோ³ முநிஸத்தம꞉ ||2-76-18

ஓ! பரதனின் வழித்தோன்றலே, தலைவன் விஷ்ணு, “அவ்வாறே ஆகட்டும்” என்று சொன்னான், பெரும் நுண்ணறிவுமிக்க நாரத முனிவரும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

ஷோட³ஶஸ்த்ரீஸஹஸ்ராணி விஷ்ணோரதுலதேஜஸ꞉ |
நிமந்த்ரிதாநி கௌரவ்ய ஸத்யயா ஹரிகாந்தயா ||2-76-19

ஓ! குரு குலப் பேரரசே, ஹரியின் அன்புக்குரிய மனைவியான சத்யபாமா {ஹரிப்ரியை}, அந்தப் புண்யகச் சடங்கு நிகழ்ந்தபோது, பெருஞ்சக்திவாய்ந்த விஷ்ணுவின் பதினாறாயிரம் மனைவியரையும் அழைத்திருந்தாள்.

தாஸாம் த³தௌ³ ஸந்நியோக³மேகைகம் ஹரிவல்லபா⁴ |
ஶச்யா யோ வாஸுதே³வஸ்ய புரா த³த்தோ நராதி⁴ப ||2-76-20

அந்தச் சடங்கு நிறைவடைந்ததும், சசி முன்பு வாசுதவேனிடம் கொடுத்த தெய்வீக ஆடைகளையும், ஆபரணங்கள் அனைத்தையும் அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் கொடுத்தாள்.

பாரிஜாதோ வஸம்ஸ்தத்ர தத꞉ ப்ரவவ்ருதே ததா³ |
ஆஜ்ஞயா வாஸுதே³வஸ்ய நாரதே³ந மஹாத்மநா ||2-76-21

அங்கே இருந்த பாரிஜாதம், வாசுதேவனின் ஆணையின் பேரில் தன் சிறப்புகள் அனைத்தையும் வெளிப்படுத்த தொடங்கியது.

நிமந்த்ரிதா க³ணா꞉ ஸர்வே கேஶவேந மஹாத்மநா |
விபூ⁴திம் பாரிஜாதஸ்ய த³த்³ருஶு꞉ குருநந்த³ந ||2-76-22

உயரான்ம நாரதராலும், கேசவனாலும் அழைக்கப்பட்ட நண்பர்களும், உறவினர்களும் அந்தப் பாரிஜாதத்தின் சக்தியைக் காணத் தொடங்கினர்

பாண்ட³வாம்ஶ்சாநயாமாஸ ஸஹைவ ப்ருத²யா ஹரி꞉ |
த்³ரௌபத்³யா ச மஹாதேஜாஸ்ததை²வ ச ஸுப⁴த்³ரயா ||2-76-23

அந்தப் பெருவிழா நடந்தபோது, பெருஞ்சக்திவாய்ந்த ஹரி அங்கே பாண்டவர்களையும், பிருதை {குந்தி}, திரௌபதி, சுபத்திரை ஆகியோரையும் வரவழைத்தான்.

ஶ்ருதஶ்ரவாம் ச ஸஸுதாம் பீ⁴ஷ்மகம் ஸஸுதம் ததா³ |
அந்யாநபி ச கௌரவ்ய மித்ரஸம்ப³ந்தி⁴பா³ந்த⁴வாந் ||2-76-24

ஓ! குரு குல மன்னா, சுருதசிரவையும் அவளது மகனும் {சிசுபாலனும்}, பீஷ்மகனும் அவனது மகனும் {ருக்மியும்}, பிற நண்பர்களும், உறவினர்களும் அங்கே அழைக்கப்பட்டிருந்தனர்.

ரேமே ச ஸஹ பார்தே²ந பா²ல்கு³நேந ஜநார்த³ந꞉ |
ஸாந்த꞉புரோ மஹாதேஜா꞉ பரமர்த்³த்⁴யாவஸந்ந்ருப ||2-76-25

ஓ! மன்னா, இவ்வழியில் பெருஞ்சக்திவாய்ந்த ஜனார்த்தனன், பிருதையின் மகனான அர்ஜுனனுடன் சேர்ந்து தனது அந்தப்புரத்துப் பெண்களின் துணையுடன் மகிழ்ச்சியாகத் தன் நேரத்தைக் கடத்தத் தொடங்கினான்.

ஸம்வத்ஸரே ததோ யாதே கேஶிஹாமரஸத்தம꞉ |
பாரிஜாதம் புந꞉ ஸ்வர்க³மாநயத்ஸர்வபா⁴வந꞉ ||2-76-26

தத்ராதி³திம் கஶ்யபம் ச த்³ருஷ்ட்வா ஸ்வஜநநீம் ப்ரபு⁴꞉ |
ஶக்ரேண ஸஹிதோ தீ⁴மாநப்ரமேயபராக்ரம꞉ ||2-76-27

இவ்வழியில் ஓர் ஆண்டுக் கடந்ததும், பெருஞ்சக்திவாய்ந்தவனும், ஒப்பற்ற ஆற்றலையும், நுண்ணறிவையும் கொண்டவனும், தேவர்களில் முதன்மையானவனும், அனைவரையும் காப்பவனுமான கேசவன், பாரிஜாதத்துடன் தேவர்களின் நகரத்திற்குத் திரும்பி சக்ரனையும், அதிதியையும், கசியபரையும் வணங்கினான்.(26,27)

தமுவாசாதி³திர்மாதா ப்ரணதம் மது⁴ஸூத³நம் |
ஸௌப்⁴ராத்ரமஸ்து வாமேவம் நித்யம் சாமரஸத்தம ||2-76-28

இவ்வாறு மதுசூதனன் வணங்கிய பிறகு அன்னையான அதிதி, “ஓ! தேவர்களில் முதன்மையானவனே, நீங்கள் இருவரும் எப்போதும் உடன்பிறந்த உணர்வோடு {ஸஹோதர வாத்ஸல்யத்தோடு} இருப்பீராக

மநோரத²ம் மம த்வம் ச பூரயஸ்வ ஜநார்த³ந |
ததே²த்யேவாப்³ரவீத்க்ருஷ்ணஸ்ததோ மாதரமாத்மவாந் ||2-76-29

ஓ! ஜனார்த்தனா, என்னுடைய இந்த விருப்பத்தை நீ நிறைவேற்றுவாயாக” என்றாள். இதைக் கேட்ட நுண்ணறிவுமிக்கக் கேசவன் தன் அன்னையிடம், “அப்படியே ஆகட்டும்” என்றான்.

ஆமந்த்ரயித்வா பிதரௌ தே³வராஜாநமப்³ரவீத் |
வாஸுதே³வோ மஹாதேஜா꞉ காலப்ராப்தமித³ம் வச꞉ ||2-76-30

பெருஞ்சக்திவாய்ந்தவனான வாசுதேவன், தன் தாய் தந்தையரை வணங்கிய பிறகு, அந்தச் சந்தர்ப்பத்திற்குத் தகுந்த பின் வரும் சொற்களுடன் தேவர்களின் மன்னனிடம்

மஹாதே³வேந தே³வேஶ ஸந்தி³ஷ்டோ(அ)ஸ்மி மஹாத்மநா |
அந்தர்பூ⁴மிதலே வத்⁴யாநஸுராந்ப்ரதி மாநத³ ||2-76-31

“ஓ! தேவர்களின் மன்னா, ஓ! கௌரவங்களை அளிப்பவனே, பூமியில் வாழ்ந்து வரும் கொல்லப்படாத தானவர்கள் அனைவரையும் அழிக்குமாறு உயரான்ம சிவனால் எனக்கு ஆணை வழங்கப்பட்டுள்ளது

ததி³தோ த³ஶராத்ரேண ஹந்தாஹமஸுரோத்தமாந் |
தத்ரோபவிஷ்டாந்ஸ்தா²தவ்யம் ப்ரவரேண மஹாத்மநா ||2-76-32

இன்றிலிருந்து பத்து நாட்களுக்குள் அந்த அசுரர்கள் அனைவரையும் நான் கொல்வேன். ஓ! தேவர்களின் மன்னா, அந்தப் போர் நடக்கும் நேரத்தில் பிரவரனும்,

ஜயந்தேந ச வீரேண தா³நவாநாம் ஜிகா⁴ம்ஸயா |
ஏகோ(அ)த்ர மாநுஷோ தே³வோ தே³வபுத்ரஸ்ததா² பர꞉ ||2-76-33

வீரனான ஜயந்தனும் சேர்ந்து அந்தத் தானவர்களைக் கொல்தற்காக ஆகாயத்தில் காத்திருக்க வேண்டும். அவர்களில் ஒருவன் மனித வடிவில் இருக்கும் தேவன், மற்றொருவன் தேவனின் மகன்.

அவத்⁴யா꞉ கில தே தே³வைர்ப்³ரஹ்மணோ வரத³ர்பிதா꞉ |
அஸ்மாபி⁴꞉ கில ஹந்தவ்யா மாநுஷத்வமுபாக³தே ||2-76-34

பிரம்மனால் வழங்கப்பட்ட வரத்தின் மூலம் செருக்குடன் கூடிய அந்தத் தானவர்கள், தேவர்களால் கொல்லப்பட முடியாதவர்களாக இருந்தாலும், நான் இப்போது மனிதனாக இருப்பதால் அவர்களை நம்மால் கொல்ல முடியும்” என்றான்

ததே²தி க்ருஷ்ணம் ஸ ஹரி꞉ ப்ரீதரூபஸ்ததா²ப்³ரவீத் |
ஸஸ்வஜாதே ததோ தே³வாவந்யோந்யம் ஜநமேஜய ||2-76-35

இந்திரன் நிறைவடைந்தவனாகக் கிருஷ்ணனிடம், “அவ்வாறே ஆகட்டும்” என்றான். பிறகு, ஓ! ஜனமேஜயா அவர்கள் ஒருவரையொருவர் தழுவிக் கொண்டனர்” என்றார் {வைசம்பாயனர்}.

இதி ஶ்ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஶே விஷ்ணுபர்வணி
பாரிஜாதஹரணே ஸ்வர்கே³ பாரிஜாதஸ்தா²பநே
ஷட்ஸப்ததிதமோ(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

This entry was posted on January 31, 2021 at 2:26 am and is filed under ஸ்ரீ ஹரி வம்சம், Puraanankal. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.