தேகாத்ம அபிமானிகளுக்கும் ஆத்ம ஸ்வரூபம் கை வந்து இருக்கும் ரிஷிகளுக்கும்
பர்வத பரமாணு வோட்டை வாசி போரும் –
ஆழ்வார்களுக்கும் பெரியாழ்வாருக்கும் அத்தனை வாசி போரும் –
பெரியாழ்வாருக்கும் ஆண்டாளுக்கும் அத்தனை வாசி போரும்
அவர்களில் இவளுக்கு வாசி என் என்னில்
அநாதி மாயயா- சம்சாரத்தில் உறங்கு கிறவர்களை எழுப்பி
எம்பெருமான் தானே தன்னைக் காட்ட கண்டார்கள் ஆழ்வார்கள் –
இவள் தானே சென்று எம்பெருமானை எழுப்பி தன் குறையை அறிவித்தாள்-
ஆகையால் அவர்களிலும் இவள் விலக்ஷணை-
1-பால்யாத் என்றால் போலே –
தொடக்கமே பிடித்து பகவத் குணங்களில் அவஹாகித்துப் போகும்
2-புருஷன் புருஷனைக் கண்டு ஸ்நேஹிப்பதில் காட்டில்-
ஸ்திரீ புருஷனைக் கண்டு ஸ்நேஹிக்கை பள்ளமடை –
ஆழ்வார்களைக் காட்டிலும் எம்பெருமான் பக்கல் பரம பக்தி உடையாளான ஆண்டாள்
அருளிச் செய்த திருப்பாவைக்கு கருத்து –
3-மார்கழி நீராட -நோன்பு வியாஜ்யமாக கொண்டு –
நோன்பு என்ற ஒரு வியாஜ்யத்தாலே எம்பெருமான் பக்கலிலே சென்று
உனக்கு சேஷமாய் இருக்கிற ஆத்மா அனர்த்தப் படாதபடி பண்ணி
இதுக்கு ஸ்வரூப அனுரூபமான கைங்கர்யங்களையும் கொடுத்து
அது தானும் யவதாத்மபாவியாம் படி பண்ணி அருள வேணும் -என்று அபேஷிக்கிறது-–
இந் நோன்புக்கு மூலம் என் என்னில் –
மீமாம்ஸையிலே -ஹோளாதிகரண நியாயத்தாலே சிஷ்டாசார சித்தம்
-மேலையார் செய்வனகள் -என்று ஆண்டாள் தானும் அருளிச் செய்தாள்-
பொய்யே நோற்கிறோம் -என்று சொல்லலாமோ என்னில் –
விவாஹங்களிலும் மரண பர்யந்தமான தசைகளிலும் வந்தால் பொய் சொல்லலாம் –
ஆண்டாள் இப்படி திருவவதரித்து வளர்ந்து அருளுகிற காலத்தில்
பெரியாழ்வார் வயிற்றிலே பிறக்கையாலும் தானான தன்மையாலும்
ஞான பக்திகள் க்ஷணம் தோறும் இட்டு மாறினால் போலே
வடிவிலே காணலாம் படி பெறுகிச் செல்லா நிற்க
பத்தி சம்யோக சுலபம் -என்கிறபடியே
ஒரு கொள் கொம்பிலே சேர்க்க வேண்டிய பருவமாய்
மானிடர்வர்க்கு என்று பேச்சு படில் வாழாத தன்மையளாய் –
கோல் தேடி ஓடும் கொழுந்தே போன்றதே மால் தேடி ஓடும்மனம் -என்னும் படியே
அபி நிவேசத்தைப் பண்ணிக்க கொண்டு
வட பெரும் கோயில் உடையான் உடன் தழுவி முழுசிப் பரிமாற வேணும் என்னும் அபிநிவேசத்தால்-செல்ல
இவள் நினைத்த படிகளுக்கு அவன் முகம் காட்டாமையாலே
மிகவும் அவசந்தனையாய் –
இவனோடு கலந்து பரிமாறப் பெற்றார் உண்டோ இல்லையோ என்று ஆராய்ந்து பார்த்து
திருவாய்ப்பாடியில் பெண் பிள்ளைகள் யதா மநோ ரதம் இவனோடு
அனுபவிக்கப் பெற்றார்கள் என்று அனுசந்தித்து –
அது காலாந்தரத்திலே யாகையாலே அதுக்கு உதவப் பெற்றிலோம்
என்று இன்னாதாய்
இனி அவன் உலாவிப் போன அடிச் சுவடும் –
அவனும் பெண்களுமாய் திளைத்த யமுனையும் அவன் எடுத்த கோவர்த்தனமும் கிடந்ததாகில்
அவற்றைக் கண்டாகிலும் தரிப்போம் என்று பார்க்க –
அதுக்கு தனக்குப் போக பலம் இல்லாமையால் அவற்றை அனுசந்தித்து
மிகவும் அவசந்தனையாய்
ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திரு மகளைப் போலே –
வில் -என்று ஒரு அவதி பெறுதல் –
நப்பின்னைப் பிராட்டியைப் போலே -ரிஷபங்கள் -என்று ஒரு அவதி பெறுதல் -செய்யப் பெறாமையாலே
மிகவும் தளர்ந்து நமக்கு தரிக்கைக்கு விரகு என் என்று ஆராய –
சில தார்மிகர் அவ்வளவில் சொல்லுகிறார்கள் –
திருவாய்ப்பாடியிலே கிருஷ்ணனும் பெண்களுமாய் திருக் குரவை கோத்து
அதி ரசம் செல்லா நிற்க ப்ரீதியாலே குமிழ் நீர் உண்டு
இனி நல் கேடு கெட ஒண்ணாது -என்று
இந்த ரசம் மாறுகைக்காக பெண்களை பிரிந்து கிருஷ்ணன் ஒளிக்க
பெண் பிள்ளைகள் தங்கள் ஆற்றாமையால் –
துஷ்ட காளிய-என்கிறபடியே
அவர்கள் அநு கரித்து தரித்தார்கள் –
என்று கேட்டு தானும் அவர்களை போலே அநு கரித்து தரிக்கப் பார்க்கிறாள் –
இவள் தான் ப்ராஹ்மணியாய் இருந்து வைத்து
அவர்களை போலே அநு கரிக்கும் படி எங்கனே என்னில் –
யாகத்தில் தீஷித்தவர்கள் தேவதத்தாதி நாமங்களை தவிர்ந்து யாகம் முடியும் அளவும்
எஜமான் என்றும் –
அத்வாயு -என்றும் –
ஹோதா -என்றும் -இத்யாதி நாமங்களே யாகிறது போலே
இவளும் ஸ்ரீ வில்லி புத்தூரே திருவாய் படியாகவும்-
அங்குள்ள பெண்கள் இடைப் பெண்கள் போலே அவர்களில் தானும் ஒருத்தி யாகவும்
வட பெரும் கோயிலே ஸ்ரீ நந்த கோபர் திரு மாளிகையாகவும்
உள்ளே நிற்கிறவன் கிருஷ்ணனாகவும் அனுசந்தித்து
-தன்னுடைய திரு உள்ளம் திருவாய்ப் பாடியிலே குடி போய்-
பாவன பிரகரக்ஷத்தாலே அநு காரம் முற்றி -அவை தானேயாய்
-இடை நடையும்
இடை முடியும்
இடைப் பேச்சும்
முடை நாற்றமுமாய் விட்டது-
ஸ்ரீ யபதியாய் அவாப்த ஸமஸ்த காமனாய் ஸ்ரீ வைகுண்ட நிகேதனனாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரன் –
நஷ்டமாய் கிடக்கிற ஜகத்தை கிருபையால் ஸ்ருஷ்டித்து –
ஆத்மாக்களுக்கு கரண களேபரங்களைக் கொடுத்து –
சாஸனாத் சாஸ்திரம் -என்கிறபடியே
வேத சாஸ்திரங்களை தன்னைப் பெறுகைக்காக-உபாயமாகக் காட்டிக் கொடுக்க –
அவற்றைக் கால் கடைக் கொண்டு -விஷயாந்தரங்களிலே மண்டி
அநர்த்தப் பட்டு போகிற தசையில்
தான் வந்து பிறந்து அருளி
தன்னுடைய ஸுந்தர்யத்தாலும் சீலாதி குணங்களாலும் இந்த ஜகத்துக்களை ஈடுபடுத்தி
வாரிப்பிடியாகப் பிடித்துக் கொண்டு போவான் ஒருவானாகையாலே
தாதார்த்தமாக திருவாய்ப்பாடியிலே கிருஷ்ணனாய் வந்து திருவவதாரம் பண்ணி
தன்னுடைய ஸுந்தர்யத்தாலும் குண சேஷ்டிதங்களுமாக
பஞ்ச லக்ஷம் குடியில் உள்ள பெண்களைத் தோற்பித்திக் கொண்டு
ஒத்த பருவத்தில் பெண்களும் தாணுமாய் வளர்ந்த காலத்தில் –
தானும் ப்ராப்த யவ்வனனாய் –
அவர்களுக்கும் யவ்வனம் வந்து தலைக் கட்டின வாறே
கோப வ்ருத்தர் எல்லாரும் கூடி
கிருஷ்ணன் தூர்த்தனாய் -காமுகனாய் -இரா நின்றான் –
இவன் முகத்தில் பெண்கள் விழிக்கல் ஆகாது -என்று பார்த்து இவர்களைக் கொண்டு போய்
நிலவறைகளிலே யடைக்க
பெண்களும் கிருஷ்ணனும் பண்ணின பாக்யத்தாலே வர்ஷம் இன்றிக்கே ஒழிய
பெண்கள் இருந்து மநோ ரதிக்கிறார்கள்
கோ தனராய் இருக்கிற இடையர் வர்ஷார்த்தமாக நம்மை நோற்கச் சொல்லக் கடவர்கள்-
கிருஷ்ணன் இதுக்கு கடைக் கூட்டாகவும்-நிர்வாஹமாகவும் கடவன்
நமக்கு ஒரு துக்கம் இல்லை என்று பெண்கள் ப்ரீதைகளாய் தரித்து இருக்கிற தசையில்
வர்ஷமும் இன்றிக்கே இருக்கிற படியைக் கண்டு
கோப வ்ருத்தர் எல்லாம் திரண்டு -பசுக்களும் மனுஷ்யரும் பிழைக்கும் விரகு ஏதோ என்று பார்த்து
வருஷார்த்தமாக நோற்க வர்ஷம் உண்டாம் என்று –
இவ்வூரில் பெண்கள் அடைய நோற்கக் கடவர்கள் –
இந்நோன்புக்கு இங்குத்தைக்கு அதிபனான ஸ்ரீ நந்தகோபர் மகன் கிருஷ்ணன் கடகனாவான் என்று
அத்யவசித்து
பெண்பிள்ளைகளை அடைய அழைத்து –கிருஷ்ணனையும் அழைத்து –
பெண்களை நோற்கச் சொல்லி
இவர்கள் நோன்புக்கு நீ கடகனாக வேணும் -என்று கிருஷ்ணனை அபேக்ஷிக்க –
அவன் எனக்கு ஷமம் அன்று -என்ன
இத்தனையும் செய்ய வேணும் -என்று மறுக்க ஒண்ணாத படி நிர்பந்திக்க
அவனும் இசைந்த பின்பு எல்லாரும் திரள இருந்து
பெண்கள் நோற்பார் -இதுக்கு வேண்டுவது கிருஷ்ணன் சஹகரித்து கொடுப்பான் -என்று
ஓம் அறைந்து
கிருஷ்ணன் கையிலே பெண்களைக் காட்டிக் கொடுத்து
கோப வ்ருத்தர் எல்லாரும் போன பின்பு -பெண்களும் கிருஷ்ணனும் கூட இருந்து –
திருக் குரவை கோத்த ராத்திரி போலே
பெண்காள் இதுவும் நமக்கு ஒரு ராத்திரியே -என்று கிருஷ்ணன் கொண்டாடி
இனி அசிர்ப்பு -ஆயாசம் -பிறக்க இருப்போம் அல்லோம் –
இப்போது எல்லாரும் போய் அபர ராத்ராத்திரியிலே வந்து –
இரவின் பின் பாகம் – எழுப்புங்கோள் -நோன்புக்கு குளிக்கலாம் படி -என்று அருளிச் செய்து –
கிருஷ்ணனும் பெண்களை பிரிந்து போய் தரிக்க மாட்டாமே
நப்பின்னை பிராட்டி திரு மாளிகையில் புக்கான் –
பெண்களும் பரஸ்பர சம்ச்லேஷத்தாலே கால் நடை தந்து போய்
தம் தாம் மாளிகையில் புக்கு உறங்கப் புக்க இடத்தில் கண் உறங்காமையாலே
முற்பட உணர்ந்தவர்கள் கிருஷ்ண குண சேஷ்டிதங்களை நினைத்து எழுந்திருக்க மாட்டாதே
கிடக்கிறவர்களை தனித்த தனியே சென்று எழுப்பி
எல்லாரும் கூடி உத்தேசியமான ஸ்ரீ நந்த கோபர் திரு மாளிகையில் சென்று
கிருஷ்ணனை எழுப்பி தங்கள் அபேக்ஷிதத்தை அறிவித்து
யாவதா வர்த்தே சக்ரம் -என்று
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் பெருமாள் திருவடிகளில் விழுந்து வேண்டிக் கொண்டால் போலேயும்
அர்ஜுனன் ஷத்கத்ரயத்திலும் கூட எடுப்பும் சாய்ப்புமாய்ச் சென்று சரம ஸ்லோகம் கேட்டு தரித்தால் போலேயும்
அபேக்ஷிதம் பெற்று முடிக்கிறது –
இவள் மடலூராதே நோன்பில் கை வைப்பான் என் என்னில்
ராஜ மகிஷி உஞ்ச விருத்தி பண்ணி ஜீவித்தல் ராஜாவுக்கு அவத்ய அவஹமாம் போலே –
மடலிலும் காட்டிலும் இது அவத்ய அவஹமாகையாலும்
சக்ரவர்த்தி திருமகனைப் போலே குண வியசநியன் -குணத்துக்கு ஹானி வருமோ என்று
வியசனிப்பவன் அன்றியே தானும் ஒக்க மடல் எடுப்பான் ஒரு
சுணைக் கேடன் -லஜ்ஜா ஹீனன் -ஆகையாலும்
மடல் இவ்விஷயத்தில் பலியாது என்று நோன்பு நோற்கிறார்கள் –
உத்தேச்யம் வேறு ஒன்றாய் நோன்பு வியாஜ்ய மாத்திரம் ஆகில்
இவர்களுக்கு தேவதை வர்ஷிக்குமோ என்னில்
வ்ரத உபவாச கர்சிதமான வடிவைக் கண்டால்
சேதனம் அன்றோ வர்ஷியாதோ -என்று பார்த்தார்கள் –
திருப் பல்லாண்டுக்கு ஆள் கிடைக்கிலும் திருப்பாவைக்கு ஆள் கிடையாது
மோவாய் எழுந்த முருடர் கேட்கைக்கு அதிகாரிகள் அல்லர்
முலை எழுந்தார் கேட்க வேணும் –
அவர்களிலும் எம்பெருமானை தானே அனுபவிக்க வேணும் என்று இருக்கும்
பரிவாணிச்சிகளான பிராட்டிமார்க்கும் கேட்க நிலம் இல்லை
பல சொல்லி என்
பத்து ஆழ்வார்கள் உடைய சார பூதையான தானே சொல்லி
தானே கேட்கும் இத்தனை –
எம்பெருமானார் அருளிச் செய்வர்
இவள் தான் எம்பெருமானுக்கு மதி நலம் அருளினாள்
பதின்மரின் ஞானமும் ஸ்திரீ தனமாக இவள் பக்கலிலே இறே குடி கொண்டது
இளைய பெருமாள் படி ஆழ்வார்களது -பகவத் அனுபவத்தை ஆசைப்பட்டார்கள்
ஸ்ரீ பரதாழ்வான் படி பெரியாழ்வாரது -பகவத் சம்ருத்தியை ஆசைப்பட்டார்கள்
ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வான் படி பெரியாழ்வார் திருமகளராது -ஸ்ரீ மதுரகவி களோடு ஒப்பர்
நாய்ச்சியார் பெரியாழ்வாரையே உபாயமாக விஸ்வசித்து இருப்பர்
முதல் பாட்டிலே
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -உபாயத்தை அறுதி இட்டு
சிற்றம் சிறு -காலையில்
உபேயத்தை அறுதி இட்டு
நடுவில்
தேக யாத்ரைக்கு உடலாக்கி விடுகிறாள்
அன்று எனக்கு அவை பட்டினி நாள் என்னுமவர் திருமகள் இறே
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் என்றும் உண்டு இறே
மாலாகரர் மகள் இறே
குண வித்தர் உறங்க கைங்கர்ய பரர் எழுப்ப –
அமரரும் முனிவரும் போலே -முனிவர் உறங்க அமரர் எழுப்ப
அநாதி காலம் உறங்கி இனி அநந்த காலம் உணர்ந்தே இருக்கிறபடி
எம்பெருமானை செறிய செறிய உணர்த்தி மிகும்
பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் –
உறங்காத என்னையும் கண்டேன் –
அஸ்தமிதியாத-ஆதித்யனையும் கண்டேன் –
திருக்கண்டேன் -பின்பு பொன் மேனி கண்டேன்
பிரபை முந்துற கண்டு பின்பு ஆதித்யனை காணுமா போலே
கும்பகர்ணனுக்கு உறக்கம் தேட்டம்
விபீஷண ஆழ்வானுக்கு உணர்த்தி தேட்டம்
ஆதித்யன் உண்டானாலும் கண் உள்ளாருக்கு தானே விடிவு
அவனை பருத்தி பட்ட பன்னிரண்டும் படுத்த வல்ல ஸ்த்ரீத்வம் உள்ளவள் –
ஆற்றாமை தன்னேற்றம்
தேகாத்ம அபிமானம் கூனி கைகேயி போல்வார்
தார்மிகத்வதுக்கு சக்கரவர்த்தி
ஆத்ம ஞானத்துக்கு வசிஷ்டாதிகள்
கைங்கர்யத்துக்கு இளைய பெருமாள்
பாரதந்த்ர்யத்துக்கு ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான்
பகவத பாரதந்த்ர்யத்துக்கு ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வான்
முந்துறவே பல்லாண்டு என்றார் பெரியாழ்வார் பகவத் சம்ருதியை
இவளோ நீராடப் போதுவீர் -என்றாள்
உபாயத்திலும் இவர்க்கு மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை விஷ்ணு சித்தர் கேட்டிருப்பர்
இவளுக்கு உபாயம் -விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டும் –
பெரியாழ்வார் தம்மை அழித்து இவனைப் பெற இருக்க
இவள் தன்னை அழித்து அவர்களைப் பெற பார்க்கிறாள்
நம் ஆழ்வார் நெடுமாற்கு அடிமையிலும்
வேய் மரு தோளிணையிலும் கடைகோடி நிலை இட்ட
அர்த்தம் இவளுக்கு முற்பட்டது
ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் மகள் உடைய ஆற்றாமை பிறந்த பாசுரங்கள்
சக்ரவர்த்தி திருமகனைப் பெற உடல் ஆம் போலே
ஆண்டாள் உடைய ஆற்றாமை பிறந்த பாசுரங்கள்
பெரிய பெருமாள் திருவடிகளைப் பிராபிக்க உடலாம்
ஸுவ உபதேசிகளால்
பகவத் தானத்துக்கு எல்லை பெரியாழ்வார் படி
அந்ய உபதேசத்துக்கு எல்லை இவள் படி
————————————————————————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திரு நாராயணபுரத்து ஆய் ஜகன்னாதாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
Leave a Reply