Thiruvonum's Weblog

ஜாதி சண்டாளனுக்கு காலாந்தரத்திலே பாகவதன் ஆகுகைக்கு யோக்யதை உண்டு

சூரணை -199

அதுவும் இல்லை இவனுக்கு –199

பகவத் கடாஷம் அடியாக அவன் பெறலாம் அதுவும் இல்லை இவனுக்கு

சூரணை -200

பத்ம கோடி சதேனாபி  ந ஷமாமி-நூறு கோடி பத்மத்தால் அர்ச்சித்தாலும் மன்னிக்க மாட்டேன்-வராக புராணம்

சூரணை -201

இது தனக்கு அதிகாரி நியமம் இல்லை –201

பாகவத அபசாரத்துக்கு அதிகாரி நியமனம் இல்லை

சூரணை -202

தமர்களில் தலைவராய சாதி அந்தணர்கள் எழும் என்கையாலே–202

–தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் -திரு மாலை -43

சூரணை-203
இவ்விடத்திலே வைநதேய விருத்தாந்தையும்
பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வானுக்கு ஆழ்வான் பணித்த
வார்த்தையும் ஸ்மரிப்பது-
இவ்வர்த்த விஷயமாக இரண்டு ஐதிகத்தை ஸ்மரிப்பிக்கிறார் —
வைநேத விருத்தாந்தம் ஆவது -விஸ்வாமித்திரன் பக்கலிலே விதைகள் எல்லாம் அதிகரித்த
காலவன் என்கிற பிராமணன்-குறு தஷிணை கொடுத்தால் ஒழிய நமக்கு இவ் வித்யைகள் நிலை நில்லாது
என்று பார்த்து -நான் இங்குத்தைக்கு தஷிணையாக தரத் தக்கது ஏது -என்று கேட்க –
நீ நமக்கு ஒன்றும் செய்ய வேண்டா -நன் உன்னுடைய சுஸ்ருஷையாலும் பக்தியாலும் மிகவும் ப்ரீதர் ஆனோம் -இனி உன்னுடைய இஷ்டத்திலே போய் இரு -என்று
பலகால் சொன்ன அளவிலும் -இவன் அது செய்யாதே -சர்வதா என் பக்கலிலே தஷிணை
வாங்கி கொள்ள வேணும் -என்று அதி நிர்பந்தம் பண்ணுகையாலே –
கிஞ்சிதாகத ச்ம்ரம்போ விச்வமித்ரோ ப்ரவீதிதம் ஏக தச்ச்யாம கர்ணா நாம்
சதான் அஷ்ட ஒவ்து தேஹி மே–ஹயானாம் சத்திர சுப்ராணம் கச்ச காலவ  மாசிரம்-என்று –
அவன் குபிதனாய் -இவனை பார்த்து -உடம்பு எங்கும் சத்திர மண்டலம் போல் வெளுத்து
ஒரு செவி பச்சையாய் இருக்கும் எண்ணூறு குதிரை நமக்கு கொண்டு வந்து தா -என்ன –
இத்தை கேட்டு மகா வ்யாகுலனாய் -இதுக்கு இனி செய்வது என் -என்று பகு முகமாக விசாரித்து –
சர்வ அபேஷித பிரதனான சர்வேஸ்வரனை உபாசிப்போம் -என்று உத்யோக்கிகிற அளவில் –
முன்பே இவனுக்கு சகாவாய் இருக்கிற -பெரிய திருவடி நாயனார் -இவனுக்கு வந்து
முன் நிற்க -அவரை ஸ்தோத்ரம் பண்ணி இதுக்கு செய்ய அடுப்பது என் -என்று கேட்க -அவர் நான் உன்னை இப் பூமி எங்கும் கொண்டு போகிறேன் -இருவரும்
கூட ஆராய்வோம் வா என்று -என்று இவனை இடுக்கி கொண்டு திரிகிற அளவிலே –
இளைப்பானவாறே -இங்கு இளைப்பாற போக கடவோம் என்று மேல் சமுத்ரத்தில்
ருஷபம் என்கிற பர்வதத்தின் மேல் வாசியா நிற்பா ளாய்  -ஞானாதிகையாய் இருக்கிற
சாண்டிலி என்கிற பாகவதையை சென்று கண்டு -அபிவாதநாதிகள் பண்ண –
அவள் அத்யாதரத்தொடே மிகவும் சத்கரிக்க -அநந்தரம்-விஸ்ரந்தராய் சயிக்கிற அளவிலே
இப்படி விலஷனையாய் இருக்கிற இவள் ஒரு விலஷன தேசங்களிலே வசிக்க பெற்றது இல்லையே என்று
பெரிய திருவடி நாயனார் விசாரித்து -இவளை இங்கு நின்றும் நாமொரு திவ்ய தேசங்களிலே
கொண்டு போய் வைக்க கடவோம் -என்று நினைத்து கொண்டு கிடக்க செய்தே -அந்த பாகவதை இருந்த தேசத்தை குறைய நினைந்த இவ் அபசாரத்தாலே
சிறகுகளும் உதிர்ந்து நிச்செஷ்டராய் விட -இத்தைகூட போன பிராமணன் கண்டு –
கிந்து தேமனஸா த்யாத மாசுபம் பததாம்வர நஹ்யயம் பவதஸ் ஸ்வல்போ
வ்யபிசாரோ பவிஷ்யதி -என்று ஏதேனும் உம்முடைய திரு உள்ளத்தாலே தீங்கு
நினைத்தது உண்டோ -தேவரீருக்கு அல்பமும் வ்யபிசாரம் வருகைக்கு
யோக்யதை இல்லையே என்ன -உண்டாய்த்து காண் என்று -தாம் அந்த பாகவதை விஷயத்தில்
நினைத்த பிரகாரத்தை அவனுக்கு அருளி செய்து -அநந்தரம் -இத்தை பொறுக்க வேணும் என்று
அவளை சென்று அனுவர்தித்து -அவள் அனுக்ரகத்தாலே அவ்வபசாரம் நீங்கி முன்பு போலே
ஆனார் என்கிறது –
இது தான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் ஸ்ரீ தூது எழுந்து அருளின போது-நாரதாதி மக ரிஷிகள் பலரும்
வந்து இருக்கிற அளவில் கிருஷ்ணன் திரு உள்ளக் கருத்தை பின் செல்லுகைக்கு உறுப்பாக
த்ருத்ராஷ்ட்ரனை குறித்து பல கதைகளும் சொல்லி வருகிற பிரகரணத்தில் -ஸ்ரீ நாரத பகவான்
அனுக்ரகிததாக -உத்தியோக பர்வதத்திலே -உக்தம் ஆகையாலே -வேதாந்தோ உப  ப்ரக்மன சித்தம் இறே–

பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வானுக்கு ஆழ்வான் பணித்த வார்த்தை யானது –
பிழை பிள்ளை ஆழ்வானை அங்கீகரித்து -நாளிலே -இவர் ஆபிஜாத்யாதிகளாலே
யுத்க்ருஷ்டர் ஆகையாலே பாகவத விஷயங்களில் அவிநயமாக வர்த்தித்து கொண்டு
போகிறபடியை கண்டு -இவர்க்கு இப் பாகவத அபசாரம் இவருடைய ஞான அனுஷ்டானங்கள்
எல்லாவற்றையும் -கீழ் படுத்தி தான் மேலாய் -விநாச பர்யந்தமாக்கி விடும் -அதுக்கு வேலி இட்டு வைக்க
வேணும் என்று திரு உள்ளம் பற்றி -ஓர் அயனத்தின் அன்று நீராடி ஏறின அளவில் -இவரைப் பார்த்து –
எல்லாரும் தாநம் பண்ணுகிற களத்தில் -நீரும் நமக்கு ஒரு தாநம் பண்ண மாட்டீரோ -என்ன –
அடியேன் எத்தை தாநம் பண்ணுவது -எல்லாம் அங்குத்தையாய் இருந்ததே -என்ன –
அர்த்த ஸ்திதி அன்றோ வது அவ்வளவு போராது-கரண த்ரயத்தாலும் பாகவத அபசாரம் பண்ணாமல்
வர்த்திக கடவன் -என்று நம்கையில் உதகம் பண்ணி தர வேணும் -என்ன -அப்படியே ஐவரும்
உதகம் பண்ணி கொடுத்த அநந்தரம் -ஒரு பாகவத தோஷத்தை பூர்வ வாசனையால் நினைத்து
நாம் இனி முடிந்தோம் -என்று பயப்பட்டு மூடி கொண்டு தன திரு மாளிகையிலே கண் வளர
இவர்முன்பு வருகிற காலத்தில் வரக் காணாமையாலே ஆழ்வான் இவர் திருமாளிகை எழுந்து அருளி –
ஏன்தான் முசிப்பென்-என்று வினவி அருள -தாம் மனசால் நினைத்ததை விண்ணப்பம்  செய்து –
கரணத்ரயத்தாலும் அபசாரம் புகுராதபடி இத் தேகத்தோடே வர்திகை அரிதா இரா நின்றது –
என் செய்ய கடவேன் -என்று திருவடிகளை கட்டி கொண்டு கிடந்தது கிலேசிக்க-
இத்தனை அனுதாபம் இவர்க்கு உண்டாக பெற்றோமே -என்று உகந்து அருளி –
மனசாலே நினைத்ததுக்கு அனுதாபம் உண்டாகவே ஈஸ்வரன் ஷமித்து அருளும் –
பிரத்யஷ தண்ட பயத்தாலே காயிகமாக ஒருவரையும் நலிய கூடாது -ஆனா பின்பு
அவை இரண்டும் உனக்கு கழித்து தந்தோம் -இனி வாக்கு ஒன்றையும் நன்றாக
குறிக் கொண்டு வர்த்தித்து போரும் -என்று அருளி செய்தது –

சூரணை -204
ஞானம் அனுஷ்டானங்களை ஒழிந்தாலும்
பேற்றுக்கு அவர்கள் பக்கல் சம்பந்தமே
அமைகிறாப் போல்
அவை உண்டானாலும்
இழவுக்கு அவர்கள் பக்கல்
அபசாரமே போரும் —
பகவல் லாப ஹேதுவான ஜ்ஞான அனுஷ்டானங்கள் இரண்டும்
பரிபூர்ணமாக  உடையான் ஒருவனுக்கு -பாகவத அபசாரம் உண்டாய்த்து ஆகிலும் –
பகவான் அதுக்கு இலகுவான ஒரு தண்டங்களை பண்ணி கூட்டிக் கொண்டு விடானோ –
அவை இரண்டும் அசத்சமமாய்-அபசாரமே பிரபலமாய் எம்பெருமானை இழந்தே
போய் விடும் என்னலாமோ என்ன -அருளி செய்கிறார் –
அதாவது –
உபாப்யமேவ பஷாப்யா மாகாசே பஷிணாம் கதி
ததைவ ஞான கர்மப்யாம் ப்ராப்யதே பகவான் ஹரி -என்றும் –
வீசும் சிறகால் பறத்தீர் விண்ணோடு  உங்கட்கு எளிது -என்றும் சொல்லுகிறபடி
பகவல் லாப ஹேதுவான தத்வ ஞானமும் தத் அநுரூப அனுஷ்டாநாமும் இன்றிக்கே ஒழிந்தாலும் –
பகவல் லாபத்துக்கு –பசுர் மனுஷ்ய பஷீவா ஏச வைஷ்ணவ சம்ஸ்ரையா –
தேனைவதே ப்ராயச்யந்தி தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -என்றும் –
யம் யம் சப்ருசதி பாணிப்யாம் யம்யம் பச்யதி சஷுஷா ஸ்தாவரான்யபி
முச்யந்தே கிம் புனர் பாந்தவ ஜனா -என்றும் சொல்லுகிறபடியே –
பாகவத சம்பந்தமே நிரபேஷ சாதனமாகிறாப் போலே –
அந்த ஞான அனுஷ்டானங்கள் இரண்டும் குறைவற உண்டாய்தாலும்
பகவத் விஷயத்தை இழந்து போகைக்கு பகவத் அபிமதரான
அந்த பாகவத விஷயத்தில் பண்ணும் அபசாரமே நிரபேஷ சாதனமாய்
போரும் என்றபடி –

சூரணை -205
இதில் ஜன்ம விருத்தாதி
நியமம் இல்லை –
இதில் ஜன்ம விருத்தாதி நியமம் உண்டோ என்னும் மா கான்க்ஷையில்
அருளி செய்கிறார்
இதில்-என்றது -பேற்றுக்கு பாகவத சம்பந்தமே அமையும் -இழவுக்கு
அவர்கள் பக்கல் அபசாரமே போரும் -என்று சொன்ன இவை இரண்டிலும்
என்றபடி –
ஜன்ம விருத்தாதி நியமம் இல்லை -என்றது -ஜன்ம விருத்தாதிகளால் உத்க்ருஷ்டரான
பாகவதர்களோடு உண்டான சம்பந்தமே பேற்றுக்கு ஹேதுவாவது-அவற்றால்
அபக்ருஷ்டரானவர்களோட்டை சம்பந்தம் பேற்றுக்கு ஹேதுவாகாது என்கிற
நியமும் ஜன்ம விருத்தாதிகளால் உத்க்ருஷ்டரானவர்கள் திறத்தில்
பண்ணும் அபசாரமே இழவுக்கு உடலாவது -அவற்றால் அபக்ருஷ்டரானவர்கள்
திறத்தில் பண்ணும் அபசாரம் அப்படி இழவுக்கு உடலாகாது என்கிற
நியமம் இல்லை -என்றபடி