Thiruvonum's Weblog

3-5–தீதில் நல் நெறி நிற்க அல்லாது செய்

நீதி யாரொடும் கூடுவதில்லை யான்

ஆதி ஆயன் அரங்கன் அம் தாமரை

பேதை மா மணவாளன் தன் பித்தனே– 3-5

———————————————–

அவனையே உபாயமாக பற்றி கைங்கர்யமே புருஷார்த்தமாக கொள்வதே – தீதில்-தோஷம் இல்லாத நல் நெறி

-துவயம் -அர்த்தம் -இதில் சொல்கிறார்/சாதனம் பண்ணுவதை யாத்ரையாக கொண்டவர் /

அம் தாமரை -பேதை மா மண வாளன்-பித்தன்-பிராட்டி சம்பந்தம் சொல்லி /அல்லாது செய்-கண்ட புருஷார்தங்களுக்கு கண்ட உபாயம் செய்பவர்-அநீதியார் இல்லை– நீதியார்

– இதையே நீதியாக  கொண்டு செய்கிறார்கள் /ஒரு கால் நிற்ப-ஒண் மதியும்-அவன் அபிப்ராயத்தால் ஆழ்வார் /படிகளவாக நின் பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய்-என்று நினையாமல்-.

அர்ஜுனன் மூன்று சோகம்-தேவ அசுர விபாகம் ஜனித்த சோகம் -இரண்டாவது -தேய்வீ சம்பத் ஆஸூரி சம்பத் சொன்னது போல/

சாஸ்திர வழிகள் இருக்க /வாய்மை மரபு காத்து மன் உயிர் துறந்த தந்தை தசரதர்க்கு மகன் -பரதன் முன் தோன்றினையே-வாலி

/போதானய விருத்தி கிரந்தம்-முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல்

/ அல்லாது செய்-நீதி யார்-/சூத்திர புருஷார்தங்களையே கொள்ள விரதம் கொண்டு -சீக்கிரம் பலம் கொடுக்க /நான் கொல்கிறேன்-அர்ஜுனன்-இரண்டும் தப்பு-

கர்துர்த்வம் இல்லை கொல்லவும் முடியாது இரண்டு தப்பான வார்த்தை சொல்லி 700 ச்லோஹம் பெற்றானே /

/ஆதி -சகல லோகங்களுக்கும் காரணம் -அவனை தானே உபாசிக்க வேண்டும்

/ஆயன்- கிருஷ்ணன்-சுலபன் /அரங்கன்–பின்னானார்  வணங்கும் சோதி //ஆயனே ஆதி/

பெரிய பிராட்டியார் பெரிய பெருமாள்/மா/பேதையின் இடம் மணவாளனுக்கு பித்து போல மிதுனத்தில் ஆழ்வாருக்கு பித்து

/சாச்த்ரவேதம் முக் குணத்தவர்க்கும் உண்டு சத்வ குணத்தவருக்கு சொன்னதை மட்டும் கொள்ள வேண்டும்

-லோக ஷேமார்தமாக தான் செய்யணும் மற்ற சாதனங்களில் இழவே வேணும் /தவறுகளில் ருசி உடன் செய்பவர்கள் பலர்/பிரமாணங்களால் உபாச்ய வஸ்து என்று போற்ற படுபவன் -ஆதி/

3-6–எம் பரத்தர் அல்லாரோடும் கூடலன்

உம்பர் வாழ்வை ஒன்றாக கருதிலன்

தம் பிரான் அமரர்க்கு அரங்க நகர்

எம்பிரானுக்கு எழுமையும் பித்தனே–3-6

——————————————————————–

என்னை போல அடிமை செய்யாதவர் /இதுவே இவருக்கு ஸ்வாபம்-வேல் வெட்டி பிள்ளை வார்த்தை

-சத் கார்ய யோக்யர்கள்/அடுத்த நிலை சக வாச யோக்யர்கள்/ சதா அனுபவ யோக்யர்கள் .

/வார்தா மாலை/ சத் கரிக்கலாம்- ரூப மந்திர அபிமான பிரதானம்-வெளி வேஷம் உச்சாரண- திரு மந்த்ரம் சொல்லி கொண்டு அர்த்தம் புரியாமல்/

/அபிமான -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்-பர துக்கம் சகியாமல் துர் அபிமானத்துக்கு பிரதானம்/மித்ர பாவனத்தில் -சத் காரம் பண்ணலாம்/

ஞான அனுஷ்டானம் அங்கீகாரம் பிரதானம்/ சேர்ந்து வாழலாம்

/ அடுத்து ஆர்த்தி அபிநிவேசம் அபி ருசி பிரதானர் துடிப்பு-பிரிவை தாங்காமல்/அபிநிவேசம் பெரிய விருப்பம் சேர்ந்து இருக்க /

அபி ருசி-கைங்கர்ய ஈடு பாடு -சதா அனுபவ யோக்யர்கள்//ஆள வந்தார்-சேர்ந்து கூட பிரதஷினம் -பண்ண மாட்டாராம்

-பிராப்யாந்தர சாதனாந்தர சம்பந்தம்/ பராசர பட்டரே  யாரையோ பார்த்து ஆண்டாள் ஸ்ரீ பாத தூளி கொள்ள சொன்னாள்/

//பெரிய கோவில் நாராயண -கூரத் ஆழ்வானை சந்தித்தாயோ –

மற்றவை எல்லாம் புல்லுக்கு சமானம் /நித்யர்க்கு நிர்வாகன்

/ நமக்கும் எளியவன் -உபகாரகன்-எக் காலத்திலும் /என் யாத்திரையே யாத்ரையை இல்லாதவரை நாக்கு வளைத்து இருப்பேன்-கூடலன்/பற்று அற்று இருப்பேன் /இன் நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை என்றும் வழுவிலா அடிமை செய்ய வேண்டும்  என்றும் இல்லாதவர்

/லோக யாத்ரையில் அருசி/ கைங்கர்யத்தில் ருசி உடையவர்/பிரம்மாதி சம்பத்து கொடுத்தாலும் -இவை வேண்டும்-இல்லை என்றால் புல்லுக்கு சமம்/

தம் பிரான்-அயர்வறும் அமரர்களுக்கு அதிபதி/அந்த அனுபவம் ஸ்ரீ ரெங்க வாசிகளுக்கு கொடுத்து கொண்டு சேவை சாதிக்கிறார்-

அரங்க நகர்  எம் பிரான் –அளப்பரிய ஆர் அமுதை அரங்க மேவ அந்தணனை –

அமிர்த சாகரம் அது/அதுவே அரங்கன் /இச் செயலுக்கு என்றும் தான் பித்தனே என்கிறார் /

———————————————————————————————————————-

எம் பரத்தர் அல்லாரோடும் கூடலன்
என்னைப் போலே அநந்ய பிரயோஜனராய்
இராதவர்களோடு
நான் கூட மாட்டேன்

உம்பர் வாழ்வை ஒன்றாக கருதிலன்
தேவதைகளின் ஸ்வர்க்கம் முதலான
போகங்களையும்
ஒரு புருஷார்த்தமாக
எண்ண மாட்டேன்
ப்ரஹ்மாதி சம்பத்தையும் தருணமாக மதிப்பெண்

தம் பிரான் அமரர்க்கு அரங்க நகர்
நித்ய சூரிகளுக்கு ஸ்வாமி யாய்
கோயிலிலே எழுந்து அருளி இருக்கிற

எம்பிரானுக்கு எழுமையும் பித்தனே
பெரிய பெருமாள் விஷயத்திலே
எப்போதும் பித்தனாகா நின்றேன்

சம்சாரிகளும் இழவாமைக்காக
கோயிலிலே வந்து கண் வளரும் நீர்மையை
அனுசந்தித்து எத்திறம் -என்று
மொஹிப்பதே எனக்கு தொழில் என்கிறார்-

——————————————————————————————

3-7-எத் திறத்திலும் யாரொடும் கூடும் அச்

சித்தம் தன்னை தவிர்த்தனன் செங்கண் மால்

அத்தனே! அரங்கா! என்று அழைகின்றேன்

பித்தனாய் ஒழிந்தேன் எம் பிரானுக்கே—3-7

————————————————–

நல்லது தீயது விவேகித்து -ஞானம் கொடுத்து – தீயாரோடு விலக்க உறுதி கொடுத்து

-சித்தம்-மனசு–கண்களால் குளிர நோக்கி இதை அருளினான்-செம்கண்  மால்//

எத் -திறம்-சூத்திர புருஷார்தங்களுக்கு – யாரொடும்–மனிசர் -பிரயோஜனம் இன்றியும் கூடுவது இல்லை/சேர்ந்து நாசம் அடையும் மனசை கொடுக்க விலை

/ தாழ்ச்சி மற்று எங்கும் தவிர்ந்து நின் தாள் இணை கீழ் வாழ்ச்சி கொடுத்தாயே/

/துயர் அடி தொழுது எழு-தொழுதால் எழலாம்/ மற்றவர் கூட இருந்தால்  விழலாம்/

/மனசு தான் நண்பன் விரோதி-பற்று பொறுத்து/மனசை நல் வழி படுத்தினான்//செம்கண் மால்-இதை கொண்டு தான் தவிர்த்தான் தம் பக்கம் திருப்ப-

ஜிதந்தே புண்டரீகாஷன்-கிம் அர்த்தம் புண்டரீ காட்ஷா  விதுர போஜன /ச்ரமணி-சபரி- விதுர ரிஷி பத்தினிகளை பூதராக்கின புண்டரீகாஷனின்  நெடு நோக்கு /

நடுவே வந்து உய்ய கொண்ட நாதன்/கமல கண் என்ற நெடும் கயிறு /

/அகப்பட்டேன் வாசு தேவன் வலையுள்ளே -கண் என்ற வலை -அரையருக்கு எம்பாரே  நீர் இருந்தீரோ/

/கொண்டி மாட்டுக்கு தடி கட்டி விடுவாரை போல/விஷயாந்தரங்களில் மேயாமல் இருக்க

/அத்தனே- நியமிக்கும் ஸ்வாமி/அரங்கா -சொத்து பக்கமே ஸ்வாமி

/வயல் வரப்பாடிலே கிடக்கிறான்/இந்த விஷயங்களில் போகாமல் தவிர்த்த உபகாரகன்-எம்பிரான்/

/இதரார்ரோடு கூடாத தன்மை -நான் பிரயத்தனம் பட வில்லை /பட்டது அவன்-கிருபை அடியால்/பக்தி -ஈஸ்பர பிரசாத அடி தான் இதனால் அது/ இல்லை/

/ ஈஸ்வர பிராசாத ஜன்யங்கள் //அதுவும் அவனது இன் அருளே பேற்றுக்கு உபாயம் அவன் நினைவு உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் /

மாய பேச்சில் மயங்க வில்லை/அபாகவனோடு சம்பாஷிக்க அபிமத விஷய ஆசை லபிக்கலாம் என்றாலும் நாக்கு வளைப்பேன் -பற்று அற்று இருப்போம்/

மிளகு ஆழ்வான்-ஆத்மா குண சம்பத்து உண்டு -அபாகவாத சதஸ்-மேல் உத்தரியம் போட்டு குதித்தார்/

/கூரத் ஆழ்வான் கோவிலில் போக வில்லை-ஆத்ம குண்ம் பார்த்து ராமானுஜர் சம்பந்தம்

-அபாகவதன் இடம் ஒதுங்கினார்//சேர்த்தி உயர்ந்தது என்றாலும் அத்தையும் காற் கொடை கொள்ளும் படி ஆனேன்

/கருணாம்ருதம்-சரணம் பண்ணினவனுக்கு-அன்பு பார்வை-ஆசை காட்டி கொண்டான் என்னை

/ பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசரை பெரிய பெருமாள்  கண் அழகால் தானே ஸ்வாமி கொண்டார் /

கரிய வாகி புடை பெயர்ந்த நீண்ட அப் பெரிய வாய கண்களை திரு பாண் ஆழ்வாருக்கு காட்டிய மாதிரி காட்டி அருள வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்து தாசரை ஆள் கொண்டாரே –

காண்பன உரைப்பன மற்று ஓன்று இன்றி கண்ணனையே கண்டு உரைத்த பாண் பெருமாள்

-ஞான மார்க்கத்தால் திருத்த வில்லை அழகை காட்டி தான் -தன் வியாமோகம் ஆசையை காட்டுகிறான்

/மீன் தம் குட்டிகளை பார்வையாலே தான் வளர்க்கும்/அத்தனே-ஸ்வாமி-சொத்தை விடாமல் கொண்டான் /

This entry was posted on January 31, 2011 at 10:26 pm and is filed under Acharyarkall, பெருமாள் திருமொழி, Kulesekara Aazlvaar, Prabandha Amudhu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.