Thiruvonum's Weblog

நையும் மனம் உன் குணங்களை வுன்னி என் நா இருந்து எம்

ஐயன் ராமானுசன் என்று அழைக்கும் அரு வினையேன்

கையும் தொழும் கண் கருதிடும் காண கடல் புடை சூழ்

வையம் இதினில் உன் வண்மை என் பால் என் வளர்ந்ததுவே

ஸ்வாமி உடைய ஒவ்தார்யதுக்கு இந்த பாசுரம்/வானமா மாலை பெருமாள் ஆழ்வாருக்கு காட்டி கொடுத்த குணம்/பராசரர் ஒவ்தார்யம் ஆளவந்தார் சொல்ல -தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் அருளியதால் /மதுரகவி ஆழ்வார் ஆழ்வாரின் வண்மை சொன்னது போல -நால்வர் அனுபவம் /இந்த்ரியங்கள் ஸ்வாமி அனுபவிக்க பண்ணிய வண்மை /கை நா மனம் கண் நான்கும் /பாவனத்வ அனுசந்தானும் அசக்யமாம் படி பரம போகய பூதரான எம்பெருமானார் விஷயத்தில் ,அந்த காரணத்தோடு- உல் இந்த்ரியங்கள்-மனசு-பாஹ்ய காரணங்களோடு வாசி அர அதி மாத்திர பிரவனமாய் செல்லுகிற படியை சொல்லி ,இந்த பூமி பரப்பு எல்லாம் கிடக்க செய்தே தேவரீர் ஒவ்தார்யம் என் பக்கலிலே வர்திக்கைக்கைக்கு  ஹேது என் எகிறார் -இருந்து வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும் பிராவண்யம் /நந்தா விளக்கே -பரி மள ரெங்கனை சேவிக்க பாரிப்பு உடன் -வூடா -இப்படி செய்ததே நானே- இது போதாது- சிந்தையில் இருப்பதே ஒவ்தார்யம் தானே

கண் கருதும் சக்தி- சேதன சமாதியாலே -சொன்னது -சேஷத்வம் ஞானம் /சித்தம் சித் ஆய  அல்லேன் என்று நீங்க- பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லை –ஒவ் ஒன்றும் உள்ளது எல்லாம் தான் விரும்ப -கரணங்கள் மற்ற காரணங்களின் வியாபாரம் கேட்டதே ஆழ்வாருக்கு-அவன் சங்கல்பித்தான்- /தேஜஸ் பார்த்தது-சித்தா இது-நிமித்த காரணம் -சங்கல்பம் என்பதால்  /உபாதான காரணம் -விசிஷ்ட வஸ்து சக காரி-ஞான சக்தி இருப்பதால் //தேஜசை சரீரம் ஆக கொண்ட பிரமம்/ ஆகாசம் சரீரமாக கொண்ட பிரமம் ஆகும்-அச்சித்க்கு சைதன்யம் இல்லை/ஆழ்வார்களுக்கு  தான் பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லை /தீ மனம் கெடுத்து மருவி தொழும் மனம் கொடுத்தார்கள் ஆழ்வான் போல்வார்/ மனன அக மலம் அருத்து-மலர் மிசை -குற்றம் தீர்ந்த மனசால் கூட  பகவானை தெரிந்து கொள்ள முடியாது ஸ்வாமி யை தெரிந்து கொள்ள குற்றம் போனால் போதும் //ஒவ்தார்யம் தாய்க்கும் மகனுக்கும்தம்பிக்கும்  இவருக்கும் இவர் அடி பணிந்த சுவாமிக்கும் -ஐந்து வண்மை தனம் உண்டு- எல்லாம் பாலராமானுசன் இடம் வந்தது -சொல் என்ன சொன்னானே 700 ஸ்லோககங்களும் -மூலையில் உள்ள ரத்னங்களை எல்லாம் நடு முத்தத்தில் போட்டு-நெஞ்சு பதன் பதன் என்று சொல்ல கொடுக்கும் பொழுது பார்த்து கொடு என்கிறான் அர்ஜுனன் இடம்/

அனந்யா ராகவேய -பாஸ்கராய பிரபை என்று -அருளிய பிராட்டியைகூட  பிரிந்தானே ராமன்-.பாதுகை மேலும் கீழும் ஸ்பர்சத்தால் பருத்து நடுவில் இளைத்தது-பரதன் உடன் திரும்பித்தே -குண ஹானி- பிரணய கலகம்-கொண்டு திரும்பி போனதாம்/லோக நாதன் புரா சுக்ரீவன் நாதம் இச்சதி தம்பி ஊரார் சொன்னாலும் நான்  குணத்துக்கு தோற்ற அடிமை–அவனையும் விட்டாரே-ராமன்-சரயுவில் அவன் முன் போக பின்பு பெருமாள் போனதால்/ஆயிரம்  ராமர் உனக்கு ஒப்பார் என்று சொல்ல கூடிய பரதனை விட்டு விட்டு காட்டுக்கு போனாரே- அப்படி அநு கூலர்களை கூட விட்ட ராமன் போல  அன்றிக்கே-/பிரதி கூலத்தில் மூழ்கி இருக்கும் நம்மை  உஜ்ஜீவிக்க தீஷை கொண்டு அவதரித்து அருளிய ஸ்வாமி -குற்றமே குணமாக கொண்ட ஸ்வாமி-.அத்யந்த மேல் மேல் எழுந்த காதல் உடன் -மனசும் சித்தாய் -கல்லும் உருகும் போல -ஈரும் வெம் ஈரியார் -ஆவி உலர்ந்தது என்கிறார் ஆழ்வார் /ந சாஸ்திரம்- அனுபவம் பெற்றதை அருளிவார்கள் ஆழ்வார்கள் /

சதொத்ரமே அவன்/ நா -சப்தம்- ஆனந்தம் -எல்லாம் அவனது -இவனை விட்டு வேறு ஏதோ பேசி திரிந்தது -விஷயாந்தரங்களில் திரிந்தது -அவளுக்கும் மெய்யன் இல்லை-இங்கும் ஒரு படி படாமல் -சஞ்சலம் மனசின் ச்வாபம்/இன்று- தேவரீர்  மேல் ஒருபடி -நீரே அசைக்க முடியாமல்- தன அடியார் திறத்து தாமரையாள் ஆகிலும்  சீதை குலைக்குமேல் அசைத்து பார்த்தாலும் அசைய முடியாது இருந்தது /ஐயன்- அசத் ஆக இருந்த அடியேனை வச்துவாகும் படி கடாஷித்த ஸ்வாமி /உபகாரத்தை அனுசந்தித்து -ஞான பிறவி கொடுத்து /அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன்- நின்றதும் இருந்ததும் கிடந்ததும்  என் நெஞ்சுள்ளே /தந்தை நல தாய் தாரம் -எல்லாம் -ஆச்சார்யர்-நிருபாதுக பந்து காரணம் இன்றி /அறியான அறிவித்தா அத்தா/ அத்தா அரியே /அத்தன் அரங்கன் /ராமானுசன்-ராமனுக்கு அனுஜனாய் பிறந்த பொழுது -மீன் நீர் பசை இருக்கும் வரை தான் -அற்று  தீர்ந்து இருக்கையும் -இருக்கும் நிலையை நினைந்து -குணங்கள் நினைந்து -ஓலம் இட்டு கூப்பிட்டு கொண்டு இருந்தது/-மறந்த பொழுது -இந்த்ரியங்கள் -பாசம் அறுக்க -கூப்பிட்ட குரல் இல்லை/ அனுசந்தித்து கொண்டே கூப்பிடுவது இது -போக்யதிவத்தால் –புணராய் நின்ற வலவாவோ -முதல்வாவோ- என்று கூப்பிட்ட படி/ஓ ஓ உலகினது இயற்க்கை -ஏழும் எய்தாய் ஸ்ரீதரா -சந்தேகம் பட்ட சுக்ரீவனுக்கு அருளினாய் சந்தேகம் படாமல் உன்னை நினைந்து இருக்கும் அடியேனுக்கு அருளாய் என்கிறார் ஆழ்வார்

103–வளர்ந்த வெம்கோப

வளர்ந்த வெம்கோப மடங்கலாய்- ஒன்றாய் அன்று வாள் அவுணன்
கிளர்ந்த பொன் ஆகம் கிழித்தவன் கீர்த்திப் பயிர் எழுந்து
விளைந்திடும் சிந்தை ராமானுசன் தன மெய்வினை நோய்
களைந்து நல ஞானம் அளித்தனன் கையில் கனி என்னவே

ஒவ்தார்யத்தாலே ஸ்வாமி எதை கொடுத்து அருளினார் என்ன – அடியேன் உடைய கர்மத்தை கழித்து அழகிய ஞானத்தை விசதமாக தந்து அருளினார் என்கிறார்

எந்த வழியில் இந்தரியங்கள் போகிறதோ அதே வழியில்  சென்று மாற்ற –பிள்ளை பேகனியாமல் மண் தின்ன விட்டு பிரதி ஒவ்ஷதம் இடும் மாதா போல -கர்ம பூமி-ஜன்மம்- மேலும் கர்மம் சேர்த்து -பூர்வ ஜன்ம கர்ம வாசனை இந்த ஜன்மத்தில்/புண்யம் பண்ணி இருந்தால் புண்ணியம் பண்ண வைக்குமாம் /வாசனை பலம்/பிரமத்துக்கு விஷம புத்தி இல்லை -வைஷன்ம்யம் இல்லை-கர்மாவை அபேஷித்து இருப்பதால் என்கிறார் ஸ்வாமி/கர்மமே இல்லையே பிரளய காலத்தில் -நாம ரூப விவேகம் இன்றி இருக்கிறானே -என்பான் பூர்வ பஷி /உபபத்யச -கர்மாவும் அநாதி -ஈஸ்வரன் திரு உள்ளத்தில் ப்ரீதி அப்ரீதி ரூபத்துடன் ஒட்டி கொண்டு இருக்கும்/ஞானம் அவித்யையால் மூட பட்டு மீண்டும் கர்மம்  சேர்கிறான் //உடைக்க -காமாதி தோஷ கரம்- ஸ்வாமி திருவடிகளில் பற்றிஒழிக்க வேண்டும்//வாசனையை வெட்டி விடுகிறார்/அஞ்ஞானம் விலகி ஞானம் தலை எடுக்கும்/ அணை கதவை திறந்தால் தானே ஜலம் வருவது போலமனிச சிம்ஹம்-நரசிம்கர்-அழகிய சிங்கர் சேராத இரண்டை சேர்த்தார்- /நரசிம்கரையும் கீதாச்சர்யரும் கலந்தது ஸ்வாமி//ஹிரண்ய கசிபு-அஞ்ஞானம் /பிரகலாதனுக்கு அருளியது -ஞானம்/உகிரால் தான் முடித்தான்-உகிரே ஸ்வாமி /பஞ்ச ஆயுதங்களும்  சேர்ந்து /நரசிங்கர்  பண்ணினதை -கீதாசார்யன் போல உபதேசித்து–எடுத்து சொல்லும் தன்மை-இரண்டையும் அருளினவர் ஸ்வாமி-

நல் ஞானம் மெய் ஞானம் இரண்டு பாடங்கள் /கீண்டவன் கிழிந்தவன் பாட பேதங்கள்//கையில் கனி- தெரியும் படி கை இலங்கு நெல் கனி/ஞானம் கொடுத்தால்- -பெருமாள் வைபவம்//தன் வைபவம் கொடுத்து நல் ஞானம்/லஷ்மி நாதன்- மேகம் ஆழ்வார் பருகி-உப்பு கழித்து -ச்வாதந்த்ரம் கழித்து -அருளியது போல //சிருக்கனுக்கு முடித்த கீர்த்தி  சேராதவை சேர்த்தி கீர்த்தி-பயிர் போல-நிலம் தான் ஸ்வாமி சிந்தை/எழுந்து விளைந்தது இங்கு//என் நெஞ்ச பெரு செய்யுள் ஈர பயிர் விளைவித்து -ஆழ்வார் /

உமி களைந்து அரிசி கொடுப்பது போல அஞ்ஞானம் போக்கி ஞானம் கொடுத்தார்/ நாரதத்வம் -மனிசனின் அஞ்ஞானம் கெடுப்பவர் -ஞானம் கொடுப்பவர் நாரதர் /தன்னையே சேர்க்க அவனால் முடியாது–தாழ் சடையும் -பார்த்து கலங்குவார்/சங்கர நாராயண ரூபம் சேர்த்து சிக்கி கொண்டான் அவன்/அவுணன் உடல் கீண்ட-ஆகமும் கிளர்ந்து எழுந்து வந்ததாம்/மடங்கல்/வளர்ந்த வெம் கோப -ஒரு மடங்கலாய்- அத்வீதியன்-/முளைந்த சீற்றம் விண் சுட போய்- பெரிய திரு மொழி ௧-௭-௭- புனிதன் இடம்- -கோபம் தேவர்களை தவிக்க–விளைந்த சீற்றம் விண் வெதும்ப -அடியார் அபசாரம் பட்டதால் -கண் மூடி கோபம் அநு கூலர் பிரதி கூலர் வாசி அற கோபம் எங்கும் போகும்//மூவுலகும் ஆள் அரியாய்-ஆண் அரியாய் இல்லை-லோகத்து ஆள் போல இல்லை -இரண்டும் கலந்து –

புறப்பட்டது சீயம் விண்ணை முட்டும் வளர்ந்தது -மடங்கல் வளர்ந்த வெம்கொபம்/ திரு மேனியும் கோபமும் வளர்ந்ததாம் /மயர்வற -மெய்வினை நோய் களைந்து /மதி நலம் அருளினான்-நல் ஞானம் அளித்தனன்/சிருக்கன் மேலே அவன் முளிகின அன்று- பாகவத அபசாரம் போராமையாலே ஆனை தொழில்கள்  செய்தான்/வயிறு அழல வாள் உருவி வந்தான்/ பிறந்த குழந்தை நரசிம்கன்-தூங்கி இருந்த குழந்தை ஆனந்தமாக பிரகலாதன் புகல கேட்டு தூங்கி கொண்டு இருந்தானாம் –வயிறு பிடிக்கும் படி வாள் உருவி வந்தானே -வரத்தில் சிரத்தை -வரம் கொடுத்த அவன் மேல் வைக்க வில்லை /கிளர்ந்த மிடியற வளர்ந்த -கிள்ள -அஞ்ச எயிர் இலக வாய் மடித்த்தது என்- சிங்க பல்லை பார்த்ததும் அஞ்சினானாம்-நாக்கை மடித்தால்-குழந்தை தகப்பனை கொன்றோமே நாக்கை மடித்தானாம் கோபம் என்று தேவதாந்த்ரங்கள் நினைந்தார்களாம்//மொறார்ந்த முகத்தையும்,நா மடி கொண்ட உதட்டையும் குத்த முறுக்கின கையையும் கொண்டு விளைந்த பய அக்நியாலே பரி தப்தமாய் பதம் செய்தவாறே -வாடின கோரை கிழித்தால் போல -அநாயாசேன கிழித்து பொகட்டவன் உடைய திவ்ய கீர்த்தி ஆகிற பயிர் ,உயர் நிலத்தில்-உள் நிலத்தில்-  பயிர் ஓங்கி வளருமா போல எழுந்து சபலமம் படியான திரு உள்ளத்தை உடையவர்-சினத்தினால்.. மனத்துக்கு இனியான்//வெம்கொபம் கீர்த்தி போல /ஆண்டாள் காட்டிய வழியில் -அங்கு ராமன் பற்றி இங்கு நரசிம்ஹர் பற்றி /மெய் வினை-சரீரம் அனுபந்தி-கர்ம பலமாக- மெய்-சத்யம்-இலக்கணை- மங்களவாரம் செவ்வாய் கிழமை/-துக்கங்களை போக்கி

தத் சேதன அசேதன விசிஷ்ட்ட பிரமம்–துவம்-உனக்கும்-அஸி-விட்டு இலக்கினை விடா இலக்கினை சேர்த்து அத்வைதம் சொன்னார் நிர் குண பிரமம் பிராந்தியால் ஜீவாத்மா என்றார்/மெய் -விட்டு இலக்கினை/நோய் களைந்து -துக்கம்-கர்மம் தொலைத்தால் அடுத்து ஐந்து பாசுரம் பாட முடியாதே

கரதலாமலகம்-சுலபம்-கையில் கனி போல சுலபமாயும் -சுவ்யக்தமாய் விலஷனமான ஞானம் கொடுத்தார்-ஞானம்-நரசிம்ஹர் பற்றிய ஞானம் ///நல் ஞானம்—அவரை திரு உள்ளத்தில் கொண்ட ஸ்வாமி  பற்றிய ஞானம்   ஏற்றி இருப்பாரை  வெல்லுமே மற்றவரை சாத்தி இருப்பவர் தவம் -ஆழ்வார்

ஜித குரோத -குணம் என்றும் குன்றம் ஏறி நின்றவன் வெகுளி = கோபம் தாங்க முடியாது/ வளர்ந்த கோபம்- ராமன் கோப வசம் ஹனுமானை அடித்ததும் /ஞானிகளுக்கு நரசிம்கனின் கோபமே உத்தேசம்/கொண்ட  சீற்றம் ஓன்று உண்டு -அதை நம்பி-தூணில் இருந்து வந்த சப்தம் கேட்டதுமே திதி பிள்ளைகள்- அசுரர்கள் விழுந்தார்கள் //நூறு நூறாக தூண்  உடைந்ததாம் – ஆழ்வாரை -ரிஷி முனி  க்ராந்திகாரி- தூர பார்வை–சிரித்தது செங்கட்சீயம்–இப்பொழுது தான் மேட்டு அழகிய சிங்கர் சிரித்தாராம்-நம் சடகோபரை பாடினாயோ/-அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட  ஆங்கே அப் பொழுதே  தோன்றிய –சிங்க உருவாக /அம் கண் ஞாலம் அஞ்ச ஆங்கு ஓர் ஆள் அரியாய் /முனைந்த சீற்றம் விண் சுட போய் //எரிந்த பைம்கண்-பசுமையாய் இருக்கிற கண்- வெருவ நோக்கி -/மடங்கல்-சிம்ஹம் /1 பிரகிருதி– 6 மகான் அகங்காரம் பஞ்ச தன்மாத்ரை  இவை பிரகிருதி விக்ருதிகள் பிறக்கும் பிறப்பிக்கும்/ /அடுத்த 16 பிறக்கும் பிறப்பிக்காது-விக்ருதி இவை /எங்கும் உளன் கண்ணன்-இது ஆயிற்று  இவன் செய்த குற்றம் —

பிள்ளை யை சீறி வெகுண்டு / மகன் என்று ஆழ்வார்கள் கொண்டாடுவார்கள் /தெளி சிங்கம்- சிருக்கன் குரலுக்கு வந்து அருளிய தெளிவு /வயிர் அழல வாள் உருவி வந்தானை அஞ்ச எயறு இலக வாய் மடுத்தது என்ன —பொன் ஆழி கையா–பிறந்த குழந்தை க்கு அடியார்கள் வயிறு பிடிக்க –திரு பிரிதி-சக்கரத்துடன் சேவை//பூவடிவை  ஈடளிக்க -போட்டு கொண்டாயே/பரியனாகி வந்த அவுணன்/பொன் பெயரோன் -யிடம் திட்டு இரு பிளவாக முன் கீண்டாய்/கீர்த்தி-திவ்ய கீர்த்தி /வ்யாப்தி ஏக தேசம் –கோபம் பிரசாதம்–  பரத்வமும் உபகாரத்வமும் –சேர்த்து பிரமனுக்கு விஞ்சிய பரமன்/-ஓலை புறத்தில் மட்டும்  தெரிந்து கொள்ளாமல் பிரத்யட்ஷமாக காட்டிய-ஆற்றல் உடன் முடித்தான்- பெருமை /வீரத்தை கொண்டு-வெட்டி களைய /திரு ஆராதன பெருமாள் லஷ்மி நரசிம்ஹர் பெருமாள் தான் ஸ்வாமிக்கும்/சிங்க பிரானின் குண அனுசந்தானமே  கொண்டு அருளினார்/-தனம் சினமே-/குஹ்ய தமம் உபதேசித்தான்

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –