ஸ்ரீ நாத முனிகள் அருளிச் செய்த தனியன் –
பக்தாம்ருதம் விஸ்வ ஜன அநு மோதனம்
சர்வார்த்தம் ஸ்ரீ சடகோப வாங்மயம்
சஹச்ர சாக உபநிஷத் சமாகமம்
நமாம் யஹம் திராவிட வேத சாகரம் –
ஸ்ரீ ஈஸ்வர முனிகள் அருளிச் செய்த தனியன்
திருவழுதி நாடென்றும் தென் குருகூர் என்றும்
மருவினிய வண் பொருநல் என்றும் அருமறைகள்
அந்தாதி செய்தான் அடியிணையே எப்பொழுதும்
சிந்தியாய் நெஞ்சே தெளிந்து
ஸ்ரீ சொட்டை நம்பிகள் அருளிச் செய்த தனியன் –
மனத்தாலும் வாயாலும் வண் குருகூர் பேணும் இனத்தாரை யல்லாது இறைஞ்சேன் –
தனத்தாலும் ஏதும் குறைவிலேன் எந்தை சடகோபன் பாதங்கள் யாமுடைய பற்று –
ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் அருளிச் செய்த தனியன்
ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுச முனிதன்
வாய்ந்த மலர்ப்பாதம் வணங்குகின்றேன் ஆய்ந்த பெரும்
சீரார் சடகோபன் செந்தமிழ் வேதம் தரிக்கும்
பேராத வுள்ளம் பெற
ஸ்ரீ பட்டர் அருளிச் செய்த தனியன் –
வான் திகழும் சோலை மதில் அரங்கர் வண் புகழ் மேல்
ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற
முதல் தாய் சடகோபன் மொய்ம்ம்பால் வளர்த்த
இதத்தாய் இராமானுசன்
மிக்க இறை நிலையும் மெய்யாம் உயிர் நிலையும்
தக்க நெறியும் தடையாகித் தொக்கியலும்
ஊழ் வினையும் வாழ் வினையும் ஓதும் குருகையர் கோன்
யாழினிசை வேதத்தியல்
——-
த்ராவிடாகம ஸாரக்யம் ராமாநுஜ பதாச்ரிதம் |
ஸுதியம் குருகேசார்யம் நமாமி சிரஸாந்ஹவம் ||-திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான் (ஐப்பசி புனர்வஸு )
த்ராவிட வேதத்தின் உட்பொருள் நன்கு உணர்ந்தவர், எம்பெருமானார் திருவடிகளில் சரணம் புக்கவர்,
மஹா மேதாவியான குருகேசாசார்யரை தினமும் தொழுகிறேன்.
நமோ வேதாந்த வேத்யாய ஜகந் மங்கள ஹேதவே
யஸ்ய வாகம்ருதாஸார பூரிதம் புவந த்ரயம்–நஞ்சீயர் (பங்குனி உத்தரம்)
வேதாந்த வேத்யாம்ருத வாரிராசேர்
வேதார்த்த சாராம்ருத பூரமர்க்யம்
ஆதாய வர்ஷந்தமஹம் ப்ரபத்யே
காருண்ய பூர்ணம் கலிவரி தாசம்–ஸ்ரீ நம்பிள்ளை தனியன்
ஸ்ரீ க்ருஷ்ண பாத பாதாப்ஜே நமாமி சிரஸா ஸதா |
யத் ப்ரஸாதப் ப்ரபாவேந ஸர்வ ஸித்திரபூந்மம ||ஸ்ரீ வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை((ஆனி ஸ்வாதி)) தனியன்
ஸ்ரீமத் க்ருஷ்ண ஸமாஹ்வாய நமோ யாமுந ஸூநவே |
யத் கடாக்ஷைக லக்ஷ்யாணாம் ஸுலப: ஸ்ரீதரஸ் ஸதா ||--பெரியவாச்சான் பிள்ளை (ஆவணி ரோஹிணி)
யாமுனாசார்யர் குமாரரும், எவர் க்ருபையினால் எம்பெருமானை எளிதில் அடைய முடியுமோ
அந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் எனும் பெரியவாச்சான் பிள்ளையைத் துதிக்கிறேன்.
ஸுந்தரஜாமாத்ருமுநே: ப்ரபத்யே சரணாம்புஜம் |
ஸம்ஸாரார்ணவ ஸம்மக்ந ஜந்து ஸந்தாரபோதகம் ||-வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் (ஆனி ஸ்வாதி)
சம்சாரக் கடலில் மூழ்கும் மக்களுக்கு நல்ல படகாகும் அழகிய மணவாள முனியின்
திருவடித் தாமரைகளை பணிகிறேன்.
————————————————————
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண பிரக்ரியை -ஆறாயிரப்படி -திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான்
ஸ்ரீ பாஷ்ய பிரக்ரியை -நஞ்சீயர் ஒன்பதினாயிரப்படி
ஸ்ரீ ராமாயணம் பிரக்ரியை-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -இருபத்து நாலாயிரப்படி
சுதபிரகாச –பிரக்ரியை -முப்பத்தாயிரப் படி -நஞ்சீயர் -வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை ஏடு படுத்த
பன்னீராயிரப்படி -ஸ்ரீமத் பாகவத பிரக்ரியை -ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர்
32 -எழுத்துக்கள் ஒரு படி -ஒற்று எழுத்துக்கள் மெய் எழுத்துக்கள்–எண்ணாமல் –
ஈடு -பகவான் இடம் ஈடுபடுத்தும்
இடு -எழுதல் -மருவி ஈடு –ஆடு புட் கொடி- அடு புட் கொடி -போலே –
கவசம் இடுதல் -ஆத்மாவுக்கு கவசம் போலே இது -அஹங்காராதிகள் இடம் ரஷித்து கொடுக்குமே-
அரும் பத விளக்கங்கள் இரண்டு -அரும் சொல் பொருள் -இது மணி பிரவாளம் என்பதால் –
உபன்யாசம் தானே ஏடு படுத்தி பட்டோலை கொண்டார் -சங்கதிகள் -பிரமாண விளக்கங்கள் -ஆகாரம் -எங்கே பிரமாணம் என்று காட்டி அருளி-
ஆத்தான் ஜீயர் -அடைய வளைந்தான் அரும் பத விளக்கம் -ஜீயர் -சமஸ்க்ருத பிரசுரம்-
அனந்த குல திலகர் குணகரம்பாக்கம் ராமானுஜ ஜீயர் அரும் பத விளக்கம் -தமிழில் –
—————————
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் அருளிச் செய்த ஒன்பதினாயிரப்படி-அவதாரிகை –
இந்த ஜகத்தில் சித் அசித் ஈஸ்வரர்களுடைய ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்கள் ஒன்றும் அறியாதே
புருஷார்த்த உபாயங்கள் ஒன்றிலும் மூளாதே-சப்தாதி விஷயங்களிலே மிகவும் மண்டி
பொறுக்கவும் கடக்கவும் ஒண்ணாது இருக்கிற சம்சார துக்க சாகரத்திலே அழுந்தா நின்ற சேதனருக்கு
துர்லபோ மனுஷோ தேக தேஹி நாம் ஷண பங்குர தத்ராபி துர்லபம் மன்யே வைகுண்ட ப்ரிய தர்சனம் – என்கிறபடியே
புருஷார்த்த உபயோகியான மனுஷ்ய சரீரம் துர்லபம்
இப்படி துர்லபமான சரீரத்தைப் பெற்றாலும் மோஷ இச்சை பிறக்கை அரிது –
மோஷ இச்சை பிறந்தாலும் நிரதிசய ஸூக ரூபமாய் பகவத் குண அனுபவ காரிதமான தத் கைங்கர்ய ரூப மோஷ இச்சை ஒருவருக்கும் பிறக்கிறது இல்லை
பாகவத சேஷ தைகரதித்வா பாவம் கிம்பு நர்ந்யாய சித்தம் –கலௌ ஜகத் பதிம் விஷ்ணும் சர்வ சந்த்ரஷ்டார மீச்வரம் நார்சயிஷ்யந்தி மைத்ரேய பாஷண்டோ பக்தா ஜநா-இத்யாதி ஸ்லோகத்தில் படியே
-மிகவும் கலி காலத்தில் பகவத் ருசி ஒருவருக்கும் பிறக்கிறது இல்லை –
இத் தன்மையை மனுஷ்யாணாம் சகஸ்ரேஷூ இத்யாதி ஸ்லோகத்தாலே எம்பெருமான் தானும் அருளிச் செய்தான் இறே
இப்படி இருக்கிற சம்சாரத்திலே –ததோகில ஜகத்பத்ம போதாயாசுத பாநுநா! தேவிகீ பூர்வ ஸந்த்யாயம் ஆவீர்பூதம்--ஸ்ரீவிஷ்ணுபுராணம் (5-3-2) இத்யாதி ஸ்லோகத்தாலே சொல்லுகிறபடியே
ஜகத்தில் அஜ்ஞ்ஞான அந்தகாரம் எல்லாம் நீங்கி லோகம் எல்லாம் வாழும்படியாக
சேதனர் பண்ணின பாக்யத்தாலே ஆழ்வார் திரு நகரியிலே வந்து திருவவதாரம் பண்ணி அருளி
ஹசிதம் பாஷிதம் -இத்யாதி ஸ்லோகத்தில் படியாலே பகவத் பிரசாதத்தாலே சாஷாத் க்ருதமான பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை யுடையவராய்
ஜ்ஞாநீத்வாத் மைவ மே மதம் -என்று எம்பெருமான் அருளிச் செய்த ஜ்ஞாநிகளுக்கு அக்ரேசராய்
பால்யாத் ப்ரப்ருதி ஸூ ஸ் நிக்த-என்றும் நச சீதா த்வயா ஹீ நா -என்றும் சொல்லுகிற படிகளை யுடைய
இளைய பெருமாளைப் போலே ஜன்ம ப்ரப்ருதி எம்பெருமானையே தாரகாதிகளாக யுடையராய்
அவனைப் பிரியில் தரியாத தன்மையருமாய் -நிரஸ்த நிகில சாம்சாரிக ஸ்வ பாவருமாய்
ந தேவ லோக க்ரமணம் -இத்யாதி ஸ்லோகத்தில் சொல்லுகிறபடியே (ந தேவ லோகா க்ரமணம் நாம ரத் வமஹம் வ்ருணே ஐஸ்வர்யம் வா அபி லோகா நாம் காமயே ந த்வயா விநா –அயோத்யா –3-5-நித்ய ஸூரிகள் வாழும் உலகான ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் வாழ்ச்சியையும் கைவல்யத்தையும்
உலகங்களின் ஐஸ்வர்யத்தையும் உன்னைப் பிரிந்த நான் விரும்ப மாட்டேன்)
பகவத் வ்யதிரிக்த புருஷார்த்த பிரஸ்தாவத்திலே வெருவும் ஸ்வ பாவருமாய்
விஸ்தரேணா மநோ யோகம் -ந ததர்ப்ப சமாயாந்தம் -இத்யாதியில் சொல்லுகிற படிகளை யுடைய அர்ஜுன தசராதிகளைப் போலே
கால தத்வம் உள்ளதனையும் எம்பெருமானை அனுபவித்தாலும் திருப்தி பிறவாதே மென் மேல் எனக் கடல் போல் பெருகுகிற தம்முடைய அபி நிவேசத்தாலே
கபளீக்ருத சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வ த்ரயத்தையும் உடையவராய்
பிராட்டிமார் பக்கலாதல் அந்த- லஷ்மண பரதாதிகள் பக்கலாதல் -ஸ்ரீ கோபிமார் பக்கலாதல் தம்முடைய இப்படிக்கு சர்வதா சாம்யம்
காண ஒண்ணாத படியான பிரபாவத்தை உடையராய்
தர்மாத்மா சத்ய சௌதாதி குணா நாமா கரஸ் ததா -இத்யாதி ஸ்லோகத்தில் ஸ்ரீ பிரகலாத ஆழ்வானை சாதுக்களுக்கு எல்லாம்
உபமான பூமியாய் சொன்னால் போலே எல்லாருக்கும் தம்முடைய ஒரோ வகைகளால் உபமான பூமியுமாய்
குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்னும்படியாலே பகவத் குணங்களுக்குத் தோற்று அடிமை கொள்ளுவது புகுவதும் செய்து
அஹம் தாவத் மஹாராஜே பித்ருத்வம் நோபல க்ஷயே பிராதா பர்த்தாச பந்துஸ்ச பிதாச மம ராகவ:” -இத்யாதி ஸ்லோகத்தில் படியே பகவத் ஏக காந்த்ய சீமையுமாய்
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி என்னும்படியாலே எப்பேர்பட்ட அடிமையும் செய்து அல்லது தரியாத படியையும் யுடையராய்
தம்முடைய சந்நிதி மாத்ரத்தாலே எல்லாருடைய அஹங்கார மமகார ரூபமான அவித்யாக்ய தமசைப் போக்கி
ஜ்ஞான பக்திகளைப் பிறப்பித்து அவர்களை பகவத் கைங்கர்ய லஷண மோஷத்துக்கு நிலவராக்கும் ஸ்வ பாவத்தை யுடையராகக் கொண்டு
வளர்ந்து அருளுகிற காலத்திலேயே
இவருடைய பகவத் குண அனுபவம் உள்ளடங்காமை வேதங்களிலும் வேத உபப்ரும்ஹணமான இதிகாச புராணா திகளில் உண்டான
சம்சயங்களை அறுக்கைக்கு ஈடான சாத்குண்யத்தை யுடைத்தான திருவிருத்தம் திருவாசிரியம் பெரிய திருவந்தாதி திருவாய்மொழி ஆகிய பிரபந்தங்களைக் கொண்டு ப்ரவ்ருத்தம் ஆயிற்று
இப்படி அவாவில் அந்தாதிகள் இவை ஆயிரமும் என்று ஆழ்வார் தாமே அருளிச் செய்தார் –
இது இங்கன் ஆகில் இப் பிரபந்தங்களுக்கு பாட்டும் சங்கையையும்-பாட்டுக்கள் நாலடியாகையும் -அஷரங்கள் சமமாகையும்
தொடக்கமான இப் பிரபந்த லஷணங்கள் சேர விழுந்த படி எங்கனே என்னில் -சோக வேகத்தால் பிறந்த –மாநிஷாத இத்யாதி ஸ்லோகம் ஆனது
மாம் நிஷாদ ப்ரதிஷ்ঠாம் த்வமகம்ঃ ஶாஶ்வதிঃ ஸமாঃ ।
யத்க்ரௌஞ்சமிதுநாதேகம் அவதீঃ காமமோஹிதம்॥
மா நிஷாதா ப்ரதிஷ்டாஂ த்வமாகமঃ ஶாஸ்வதிঃ ஸமாঃ
யத் க்ரௌஞ்சமிதுநாதேகம் அவதீঃ காமமோஹிதம்
ஒரு வேட்டைக்காரனின் அம்பு அந்த ஆணைக் கொன்றது. துக்கத்தால் ( ஷோகா ) வால்மீகி இந்த வார்த்தைகளை உச்சரித்தார், இது அவருக்கு ஆச்சரியமாக கூட, ஒரு ஸ்லோகமாக வெளிவந்தது – இது ரைம் மற்றும் ரிதம் ஆகியவற்றில் சரியானது – இதுவே முதல் சமஸ்கிருத வசனம்.-“ஓ வேட்டைக்காரனே, நீ வாழ்க்கைக்காக வருந்தி துன்பப்படுவாயாக, ஓய்வோ புகழோ இல்லை, ஏனென்றால் சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாத, அர்ப்பணிப்பு மற்றும் அன்பான க்ரௌஞ்சா தம்பதிகளில் ஒருவரை நீங்கள் கொன்றுவிட்டீர்கள்.”-வேட்டைக்காரன் ராவணன் என்று கூறுகிறது, அவர் காதல் ஜோடிகளான சீதை மற்றும் ராமரைப் பிரித்தார்.
மச்சந்தா,தேவ தே ப்ரஹ்மந் ப்ரவ்ரு’த்தேயம் ஸரஸ்வதீ || 1.2.31 ||. ராமஸ்ய சரிதம் க்ரு’த்ஸ்நம் … -என்கிற
ஸ்லோகத்தின் படி ப்ரஹ்மாவின் பிரசாதத்தாலே சர்வ லஷணோபேதம் ஆனால் போலே
பகவத் பிரசாதம் அடியாகப் பிறந்த இப் பிரபந்தங்களுக்கு இவற்றில் கூடாதது இல்லை
இவை என்ன கோடியிலே அடைக்கப்பட்ட பிரபந்தங்கள் –
இவை பிறந்தபடி எங்கனே -இவற்றுக்கு மூலம் என்-ஒன்றை மூலமாகச் சொன்னால் அது மூலம் என்று அறியும் படி எங்கனே
இவை பிரமாணம் என்று அறிவது எத்தாலே -இவற்றுக்கு பிரதிபாத்யர் யார் இப்பிரபந்தங்கள் கற்கைக்கு அதிகாரிகள் யார் –
இவற்றுக்கு போக்தாக்கள் யார் -இவை எதுக்காகப் பண்ணப் பட்டன என்று அவ்யுத்பன்னர் கேட்கில்
இவை புருஷார்த்த பிரகாசமான பிரபந்தங்களில் பிரதானமான பிரபந்தங்கள் பகவத் குண அனுபவ ஜனித ஹர்ஷ ப்ரகர்ஷ பலாத்காரம்
சொல்லுவிக்கப் பிறந்தன -பகவத் பிரசாத லப்தமான திவ்ய சஷூர் மூலமாகப் பிறந்தன வென்னும் இடம்
ஸ்வரவசன வ்யக்திகளாலே அறியலாம் -வேதார்த்த வித்துக்களான சர்வ சிஷ்ட ஜனங்களும் பரிக்ரஹிக்கையாலும் -சம்சாரத்தில் உத்வேகம்
பிறந்தார்க்கு ஜ்ஞாதவ்யமான வேதார்த்தங்களை இப் பிரபந்தங்களிலே காண்கையாலும்-இவை உத்க்ருஷ்ட தமமான பிரமாணங்கள் என்று அறியலாம்
எல்லாருக்கும் பரம ப்ராப்ய பூதனான ஸ்ரீ யபதி இப் பிரபந்தங்க ளுக்கு பிரதிபாத்யன் –
சம்சாரத்தில் ருசியற்று எம்பெருமான் திருவடிகளிலே எப்பேர்பட்ட அடிமைகளும் செய்ய வேணும் என்று இருக்குமவன் இவை கற்கைக்கு அதிகாரி
முமுஷுக்களும் முக்தரும் நித்தியரும் ஸ்ரீ யபதியான எம்பெருமான் தானும் இவற்றுக்கு போக்தாக்கள்
பகவத் கைங்கர்யம் ஆகிற நிரதிசய புருஷார்த்தம் இன்னபடிப் பட்டு இருக்கும் என்று அறிவிக்கைக்காக பிறந்த பிரபந்தங்கள் என்று
சிரோ உபாசீத சத் வ்ருத்தராய் இருப்பவர் பரிஹரித்தார்கள்
நிஷித்த பாஷையாய் இருக்கையாலும் -இப் பிரபந்தங்களை ஸ்திரீ சூத்ராதிகளும் அப்யசிக்கக் காண்கையாலும்
இக்கலிகாலத்திலே ஜ்ஞானத்துக்கு அடைவில்லாத சதுர்த்த வர்ணத்திலே பிறந்தார் ஒருவராலே நிர்மிதங்கள் ஆகையாலும்
தேசாந்தரங்களில் இன்றிக்கே ப்ராதேசிகங்கள் ஆகையாலும் -அவைதிகர் க்ரஹிக்கையாலும்- ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி விருத்தமான காம புருஷார்த்தத்தைப் பலகால் பேசுகையாலும்
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகளில் புருஷார்த்தயா சொல்லப்படுகிற ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களைக் கால் கடைக் கொள்ளுகையாலும்
இப் பிரபந்தங்கள் பிரமாணம் ஆக மாட்டா -என்று வைதிக கோஷ்டியில் பழக்கம் இல்லா சில அறிவு கேடர் பிரத்யாவஸ்தானம் பண்ண
மாத்ஸ்ய புராணத்திலே பாஷாந்தரத்திலே பாடா நின்றுள்ள கைசிகாதிகளை தன் நாட்டின் நின்றும் போக விட்ட ராஜாவைக் குறித்து –
ஹரி கீர்த்தினம் விநைவான் யத் ப்ராஹ்மணேந நரோத்தம -பாஷாகா நம் நகாதவ்யம் தஸ்மாத் பாவம் த்வயாக்ருதம் -என்ற வசனத்தின் படி
பாஷா நிஷேதம் பகவத் விஷயம் ஒழிய பாஹ்ய விஷயங்களிலே யாகையாலும்
இங்கன் அன்றிக்கே பாஷா மாத்ர அவதியாக விதி நிஷேதங்களை அங்கீ கரிக்கில் சம்ஸ்க்ருத பாஷையான பாஹ்ய சாஸ்திர அப்யாசங்கள் பண்ண பிரசங்கிக்கையாலும்
ஆழ்வார் தம்முடைய க்ருபாதிசயத்தாலே வேதத்தில் அநதிகாரிகளான ஸ்திரீ சூத்ராதிகளும் இழவாதபடி வேதார்த்தத்தை திராவிட பாஷையாலே அருளிச் செய்கையாலும்
எதிர் சூழல் புக்கு என்னும் கணக்காலே அநேக ஜன்மங்கள் எம்பெருமான் தானே தொடர்ந்து விஷயீகரிக்கைக்கு ஈடான பாக்யத்தை யுடையராய்
நிரந்தர பகவத் கடாஷ பாத்ரமுமாய் -தத்வ ஹிதங்களில் நிபுணராய் -அவற்றினுடைய உபதேசத்திலும் பிரவ்ருத்தராய்
விதுர சபர்யாதிகளில் விலஷணரான ஆழ்வார் பக்கலிலே இப்பிரபந்தங்கள் பிறக்கையாலும்
இப் பாஷை நடையாடி சிஷ்ட பிரசுரமான தேசங்கள் எங்கும் உண்டாய் பாஷாந்தரங்களிலே பிறந்து விலஷணராய் உள்ளாரும் இவற்றின் வை லஷண்யத்தைக் கேட்டு
இவற்றை அப்யசிக்கைக்கு ஈடான இப் பாஷை நடையாடும் தேசத்திலே பிறக்கப் பெற்றிலோமே என்று இருக்கையாலும்
இவற்றின் நன்மையைக் கண்ட அவைதிகனும் கூட பரிக்ரஹிக்கை ஸ்லாக்யதா ஹேது வாகையாலும்
வேதனம் என்றும் உபாசனம் என்றும் உபநிஷத்து தன்னில் சொல்லப்படுகிற பக்தியை இவற்றில் காமமாகச் சொல்லுகையாலும்
ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களை தூஷித்தது -அல்ப அஸ்த்ரத்வாதி தோஷத்தாலே யாகையாலும்
ப்ரதிபாத்யனான எம்பெருமானுடைய மாஹாத்ம்யத்தாலும்-அவனை ஸூ ஸ்பஷ்டமாக பிரதிபாதிக்கையாலும் -பக்திக்கும் உத்பாதங்கள் ஆகையாலும்
உத்பன்னையான பக்திக்கு வர்த்தகங்கள் ஆகையாலும் ஸ்ரவணாதிகளில் அப்போதே நிரதிசய ப்ரீதி ஜனகங்கள் ஆகையாலும்
இவற்றில் சொல்லுகிற பொருளுக்கு பல இடங்களில் வேதத்தை சாஷியாகச் சொல்லுகையாலும்
ப்ரஹ்ம காரண வாதத்தாலும் -ப்ரஹ்ம ஜ்ஞான மோஷத்தைச் சொல்லுகையாலும்
புருஷார்த்த விஷயமான பிரபந்தங்கள் எல்லா வற்றிலும் இப்பிரபந்தங்களை த்ருடதர பிரமாணங்களாக உபபாதித்து
வைதிக கோஷ்டியில் அபியுக்தர் ஆனவர்கள் பரிஹரித்தார்கள்
பகவத் பிரசாதத்தாலே பரிபூர்ணமாக அவனை அனுபவித்து பூர்ணராய் இருந்த ஆழ்வாருக்கு -எம்பெருமானைப் பிரிகையும்
-பிரிவாலே நோவுபட்டுக் கூப்பிடிகையும் கூடினபடி எங்கனே -என்னில்
ஒரோ குணத்தை அனுபவித்தால் அனுபூத குணங்களில் உண்டான ப்ரீதி பிரகர்ஷம் ஷூத்ர விஷயங்களில் வைராக்யத்தைப் பிறப்பித்து
குணாந்தரங்களிலே ஸ்ப்ருஹையைப் பிறப்பிக்கும்
அக் குணங்களில் க்ரம ப்ராப்தி பற்றாதே யாதொரு போது ஆசை மிக்கது அப்போது ஆசைப் பட்ட பொருள் கிடைக்காமையாலும்
பகவத் அனுபவ விரோதியான பிரகிருதி சம்பந்த ஸ்மரணாதி களாலுமாக பகவத் விஷயத்தில் அனுபவித்த அம்சத்தையும் இழந்து நோவுபடா நிற்பார் –
பஹூ குணனான எம்பெருமான் பக்கல் நிரதிசய பக்திமான்களாய்-தத் சம்ஸ்லேஷ விஸ்லேஷ ஸூக துக்கராய்
அவனை அல்லது அறியாத படியாய்- பகவத் அனுபவ ஸூகமே மிக்க போது இதர பதார்த்தங்கள் எல்லாம் தம்மைப் போலே
எம்பெருமானைப் பெற்று ஸூகிக்கிறனவாக நினைத்தும் -விஸ்லேஷம் என்று ஒரு பதார்த்தம் உண்டு என்று அறியாதே
லோக யாத்ரையோடு ஒக்க மறந்தும் விஸ்லேஷ வியசனம் மிக்கால் சம்ஸ்லேஷ ரசம் உண்டு என்று அறியாதே
அந்ய பரமான இதர பதார்த்தங்கள் எல்லாம் தம்மைப் போலே எம்பெருமானைப் பிரிந்து நோவு படுகிறனவாகக் கொண்டு அவற்றுக்குமாக தாம் நோவு படா நிற்பார்
இவருக்கு பிரிய அப்ரியங்கள் ஒரு காலும் முடியாதே பர்யாயேண உண்டாய் இருக்கையாலே சிந்தயந்தி யுடையபடி நித்யமாகச் செல்லும் என்று சொல்லுவர் –
சேதனருக்கு ஸ்த்ர்யன்ன பாநாதிகளே தாரக போஷக போக்யங்களாக செல்லா நிற்க இவரை பகவத் குணைக தாரகர் என்னக் கூடுமோ என்னில்
திரு அயோத்யையிலும் கோசல ஜன பதத்திலும் உள்ள ஸ்தாவர ஜங்கமங்கள் அடைய ராம குணைக தாரகங்களாய் இருக்கும் படியை அனுசந்தித்து
இதுவும் கூடும் என்று கொள்ளுவது
இப்படி இருக்கிற இவருக்கு எம்பெருமான் உடன் சம்ஸ்லேஷம் ஆவது ப்ரத்யஷ சாமாநாகாரமான ஜ்ஞான சாஷாத்காரம்
விஸ்லேஷம் ஆவது பாஹ்ய சம்ஸ்லேஷ அபேஷை பண்ணி அது பெறாமையாலே மானச அனுபவத்துக்கு வந்த கலக்கம்
சர்வஜ்ஞனாய் -சர்வ சக்தியாய் -சர்வ நியந்தாவாய் -நிரவதிக க்ருபாவானாய் இருந்த எம்பெருமான் இவருடைய இவ்வனுபவத்தை
உருவ நடத்தாதே விச்சேதித்ததுக்கு பிரயோஜனம் என் என்னில்
திரு அயோத்யையிலும் திருக் குரவையிலும் பிரிந்த பிரிவில் போலே இவர்க்கு அனுபூத குணங்கள் சாத்மிக்கைக்கும் -மேன் மேல் என திருஷ்ணை பிறக்கைக்கும்
எம்பெருமான் பக்கல் பிறந்த ஆசை முதிர்ந்து நினைத்த படி பெறா விட்டவாறே சோக மோஹங்கள் பிறக்கும்
இப்படி உள்ள கலவியலும் பிரிவாலும் ஆழ்வாருக்கு வந்த தசை அன்யாபதேசப் பேச்சை பேசுவிக்கும்
இப் பிரபந்தங்களில் ஸூ க்திகள் ப்ராப்யனான எம்பெருமான் உடைய ஸ்வரூப பிரதி பாதங்களாய் இருக்கும் சில –
ப்ராப்தாவான பிரத்யகாம ஸ்வரூப விஷயமாய் இருக்கும் சில -ப்ராப்த்யுபாயத்தை சொல்லா நிற்கும் சில -பலத்தை சொல்லா நிற்கும் சில
-ப்ராப்தி விரோதிகளை சொல்லா நிற்கும் சில -அவசிஷ்டமானவை இவ்வர்த்தங்களுக்கு உப பாதகங்களாய் இருக்கும்
இவற்றில் உத்தேச்யம் பலம் -தத்தர்த்தமாக மற்றுள்ள நாலு அர்த்தமும் சொல்லுகிறது –
இவற்றில் பிரதம பிரபந்தமான திரு விருத்தத்தில் த்வத் அனுபவ விரோதியான சம்சார சம்பந்தத்தை அறுத்துத் தந்து அருள வேணும்
என்று எம்பெருமானை அர்த்திக்கிறார்
திருவாசிரியத்தில் நிவ்ருத்த சம்சாரர்க்கு விஷய பூதனான எம்பெருமானை பரிபூர்ணமாக அனுபவித்து ப்ரீதர் ஆகிறார்
பெரிய திருவந்தாதியில் நிரதிசய போக்யனான எம்பெருமானை அனுபவிக்கையாலே தத் அனுகுணமாக அவனைப் பேசியும் நினைத்தும் தரிக்கிறார்
திருவாய்மொழியில் இவருடைய த்ருஷ்ண அனுகுணமாக ஸ்ரீ யபதியாய் சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகனாய்
தனக்குத் தகுதியான திவ்ய தேசத்தையும் யுடையனாய் -திவ்ய பூஷண பூஷிதனுமாய்
சங்க சக்ராதி திவ்யாயுதனுமாய் பரமவ்யோமத்தில் ஆனந்தமயமான திவ்ய ஸ்தான ரத்ன மண்டபத்திலே பிராட்டிமாரோடு கூட
திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே வீற்று இருந்து அருளி அஸ்தாநே பய சங்கிகளான அயர்வறும் அமரர்களாலே அநவரத பரிசர்ய மாண
சரண நளினனாய் ஸ்வேதர சமஸ்தத்தையும் சரீரதயா சேஷமாக யுடையனாய்
அந்தராத்மதயா சேதன அசேதனங்களை அடைய வியாபித்து -தத்கத தோஷைக சம்ஸ்ப்ருஷ்டனாய் –
நாராயணாதி நாமங்களை தனக்கு வாசகமாக யுடையவனாய்
ஏவம் விதனாக உபநிஷத் பிரசித்தனுமாய் -இப்படி விசஜாதீயனுமாய் இருந்து வைத்து ஆஸ்ரித வாத்சல்யத்தாலே
தேவ மனுஷ்யாதி சஜாதீயனாய் வந்து திருவவதாரம் பண்ணும் ஸ்வ பாவனுமாய்
தன்னுடைய திருவவதாரங்களிலும் உதவுகைக்கு ஈடான பாக்கியம் இல்லாதார்க்கும் இழக்க வேண்டாத படி
சர்வ அபராத சஹனாய் பத்ர புஷ்பாதிகளாலே ஸ்வ ஆராதனாய்க் கொண்டு ஆஸ்ரிதற்கு அத்யந்த பராதீனனாய் -அவர்களுடைய
இச்சா நுகுணமாக போஜன சயநாதிகளை யுடையனாய்
சமஸ்த கல்யாண குண பரிபூர்ணனான தானே ஆஸ்ரித ஸூ லப அர்த்தமாக கோயில்களிலே வந்து நின்று அருளியும்
இப்படி உள்ள சர்வேஸ்வரத் வத்துக்கும் ஆஸ்ரித அனுக்ரஹத்துக்கும் ஏகாந்தமான படிகளால் பரிபூர்ணனான எம்பெருமான்
தன்னை நிர்ஹேதுகமாகக் காட்டி அருளக் கண்டு அனுபவித்து தம்முடைய பிரகிருதி சம்பந்தம் ஆகிற பிரதிபந்தகமும் அற்று எம்பெருமானைப் பெற்று முடிக்கிறார்
இனிச் சொல்ல வேண்டுவன அவ்வவ திருவாய் மொழிகள் தோறும் சொல்லக் கண்டு கொள்வது –
முதல் திருவாய் மொழியில் சொல்லிற்று ஆயிற்று
நாநா ரத்ன பூர்ணமாய்-அபரிச்சேத்யமான கடலை முந்துற திரளக் கண்டால் போலே ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் பரி பூர்ணனாய்
எல்லாப் படியாலும் எல்லாரிலும் மேற்பட்டு சர்வேஸ்வர ரூபனாய் ஸ்ரீ யபதியாக -அபௌருஷேயமாய்க் கொண்டு ஸூ த்ருட பிரமாணமான ஸ்ருதிகளாலே
பிரதிபாதிக்கப்பட்ட எம்பெருமானை பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் அவிசால்யமாம் படி அவன் பிரசாதத்தாலே சாஷாத் கரித்து அனுபவித்து
அனுபவ ஜனித ப்ரீதி உள் அடங்காமை அனுபவித்தபடியே ச விபூதிகனான எம்பெருமானைப் பேசி ஏவம் விதனானவன் திருவடிகளிலே
அடிமை செய்து உஜ்ஜீவி என்று தம் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார்
கடலைத் திரளக் கண்டான் ஒருவன் அதில் திரைகளையும் மற்றும் அங்கு உண்டான ரத்னாதிகளையும் தனித்தனியே காணுமா போலே
முதல் திருவாய் மொழியிலே திரள அனுபவிக்கப்பட்ட
எம்பெருமானுடைய ஒரோ வகைகளிலே ஒரோ திருவாய் மொழியாகச் செல்லுகிறது
இரண்டாம் திருவாய் மொழி தொடங்கி மேல் எல்லாம்
இப்படிச் செய்தார் இவரே அல்லர் -பாராத ராமாயணங்களைப் பண்ணின வ்யாசாதிகளும் சங்ஷேப விஸ்தரங்களாலே
தங்கள் பிரபந்தங்களை பிரபந்தீகரித்தார்கள்-
—————————————————
அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர் அருளிச் செய்த பன்னீராயிரப்படி -பிரவேசம் –
அபிவந்த்ய சடார்யார்யம் ஆசார்யாத்ருதமாகதம் த்ரமிட உபநிஷத் பாஷ்யம் தர்சயிஷ்யே யதா ஸ்ருதம் –
ஸாங்க உப ப்ரும்ஹண சகல வேத வேதாந்த சாரார்த்த ப்ரகாசகமாய் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மக ஸ விபூதிக பகவத் அனுபவ ப்ரவ்ருத்த பரபக்தி சிந்து பரிவாக ரூபமாய்
சாம்சாரிக சகல தாப தாவாநல நிர்வாபண சரஸ அம்ருத ப்ரவாஹ பூராத்மகமாய் நித்ய ப்ரத்யக்ர நிரவதிக அதிசய பரமானந்த ஸந்தோஹ சம்வர்த்தகமாய்
சகல ஜன உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக சர்வேஸ்வரன் தன் பரம காருணிகத்வத்தாலே ஸ்வ ஹ்ருதயத்திலே பிரவர்த்திப்பிக்க
சர்வாதிகாரி யோக்யமான த்ராமிட பாஷா சந்தர்ப்பத்தாலே பிரதம ஆச்சார்யரான நம்மாழ்வார் அருளிச் செய்த
திரு விருத்தம் திருவாசிரியம் பெரிய திருவந்தாதி திருவாய்மொழி ஆகிற ப்ரபந்தங்களில் –
திரு விருத்தத்திலே சம்சார சம்பந்த நிவ்ருத்தியை அபேக்ஷித்து
திருவாசிரியத்திலே நிவ்ருத்த சம்சாரர்க்கு அநுபாவ்யமான ஸுந்தர்யாதிகளை அநுபவித்து
பெரிய திருவந்தாதியிலே அநுபவ ஜனிதமான அபிநிவேச அதிசயத்தைப் பேசி
திருவாய் மொழியிலே அபிநிவேச அநுரூபமாகப் பூரணமான பகவத் விஷயத்தை அநுபாவித்து இவர் க்ருதார்த்தார் ஆகிறார் –
இதில் சரமமான திருவாய் மொழியாகிற திவ்ய பிரபந்தம்
ஸ்ரீ பதிஸ் சேதனஸ் யாஸ்ய ஹேதுத்வேந ஸமாஸ்ரித அநிஷ்ட ஹானிம் இஷ்டஸ்ய பிராப்திஞ்ச குருதே ஸ்வயம் -என்று
ஸ்ரீ யபதியானவன் சேதனனுக்கு உபாயத்வேந ஆஸ்ரிதனாய்க் கொண்டு அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியையும் இஷ்டமான ஸ்வ ப்ராப்தியையும்
தானே பண்ணிக் கொடுக்கும் என்று அநு யாயியான மஹா வாக்யார்த்தத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது –
இப் பிரபந்தம் சர்வ சாஸ்த்ர சார உப ப்ரும்ஹணம் பண்ணுகிறது ஆகையால் -சகல வேத சாஸ்த்ர தாத்பர்யமான
அர்த்த பஞ்சகமும் இப் பிரபந்தத்தினுடைய மஹா வாக்யார்த்தத்திலே அந்தர்பூதம்-
ஸ்ரீ பதி -என்று ப்ராப்யமான ப்ரஹ்மத்தினுடைய ஸ்வரூபமும்
சேதனஸ்ய என்று பிரத்யாகாத்ம ஸ்வரூபமும்
‘ஹேதுத்வேந -என்று உபாய ஸ்வரூபமும்
அநிஷ்ட ஹானிம் -என்று பிராப்தி விரோதி நிவ்ருத்தியும்
இஷ்டஸ்ய ப்ராப்திம் -என்று பிராப்தி பல வாப்தியுமான
அர்த்த பஞ்சகமும் ஸூசிதம் ஆகிறது –
இப் பிரபந்தத்தில் முதலிட்டு நாலு பத்தாலே சித்த ரூபமான பராவராத்ம யாதாம்யத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது –
முடிவிட்டு நாலு பத்தாலே ஸாத்ய ரூபமான அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வக இஷ்ட பிராப்தியை ப்ரதிபாதிக்கிறது –
நடுவிட்டு இரண்டு பத்தாலே சித்த ஸாத்ய ரூபமான நிர்பய உபாய வரணத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது
-ஸித்தமான உபாயத்தினுடைய வரணம் ஸாத்யம் என்று கருத்து –
அதில் சித்த ரூபமான பராவராத்ம யாதாம்யா ப்ரதிபாதிதமான
முதல் நாலு பத்தில் -முதல் பத்தும் இரண்டாம் பத்தும் ப்ராப்யமான பர ஸ்வரூபத்தை பிரதிபாதிக்கிறது –
மூன்றாம் பத்தும் நாலாம் பத்தும் ப்ராப்தாவான பிரத்யாகாத்ம ஸ்வரூபத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது –
அஞ்சாம் பத்தும் ஆறாம் பத்தும் பிராப்தி உபாய ஸ்வரூபத்தை பிரதிபாதிக்கிறது –
ஏழாம் பத்தும் எட்டாம் பத்தும் பிராப்தி விரோதி நிவ்ருத்தியை பிரதிபாதிக்கிறது –
ஒன்பதாம் பத்தும் பத்தாம் பத்தும் பிராப்தி பல சித்தியை பிரதிபாதிக்கிறது —
அதில் முதல் பத்து பரனான சேஷியினுடைய ரக்ஷகத்வத்தையும் –
இரண்டாம் பத்து போக்யத்தையும் சொல்லுகிறது –
மூன்றாம் பத்து பகவத் ஏக சேஷ பூதனான ஆத்மாவினுடைய தத் ஏக அநுபவத்தையும்
நாலாம் பத்து தத் ஏக பிரியத்வத்தையும் சொல்லுகிறது –
அஞ்சாம் பத்து நிர்பாயமான உபாய விஷத்தையும்
ஆறாம் பத்து தத் வரண பிரகாரத்தையும் சொல்லுகிறது –
ஏழாம் பத்து அநிஷ்டமான விரோதி பிரகாரத்தையும்
எட்டாம் பத்து தன் நிவ்ருத்தி பிரகாரத்தையும் சொல்லுகிறது –
ஒன்பதாம் பத்து பல பிரகாரத்தையும் பத்தாம் பத்து ததவாப்தி பிரகாரத்தையும் சொல்லுகிறது –
ஆக இவ் வர்த்த பஞ்சகத்தினுடைய அவாந்தர அர்த்த பேதத்தாலே இப் பிரபந்தத்திலே பத்துப் பத்துக்கும் வாக்யார்த்தம் சொல்லிற்று ஆயிற்று –
அதில் சேஷியினுடைய ரக்ஷகத்வ பரமான முதல் பத்தில்
முதல் திருவாய்மொழி ரக்ஷகத்வ உபய யுக்தமான சர்வ ஸ்மாத் பரத்வத்தையும்
இரண்டாம் திருவாய்மொழி சர்வ ஸமாஸ்ரயணீ யத்வத்தையும்
மூன்றாம் திருவாய்மொழி தத் அனுகுணமான ஸுலப்யத்தையும்-
நாலாம் திருவாய்மொழி ஆஸ்ரித அபராத சஹத்வத்தையும்
அஞ்சாம் திருவாய்மொழி ஸுசீல்ய அதிசயத்தையும்
ஆறாம் திருவாய்மொழி ஸ்வாராததையும்
ஏழாம் திருவாய்மொழி ஆஸ்ரயணத்தில் அத்யந்த சாரஸ்யத்தையும்
எட்டாம் திருவாய்மொழி ஆஸ்ரித விஷயமான ஆர்ஜவ குணத்தையும்
ஒன்பதாம் திருவாய்மொழி சாத்ம்ய போக பிரதத்வத்தையும்
பத்தாம் திருவாய்மொழி நிர்ஹேதுக மஹா உபகாரித்வத்தையும் சொல்லுகையாலே பரம சேஷியினுடைய ரக்ஷகத்வ பூர்த்தியை ப்ரதிபாதித்ததாயிற்று –
அதில் பரத்வ பிரகாசகமான முதல் திருவாய்மொழியில் தத் உபபாதகமான விலக்ஷண குண விபூதி விக்ரஹ யோகத்தையும்
தத் ஆஸ்ரயமான ஸ்வரூப வைலக்ஷண்யத்தையும் அபரிச்சின்னமான லீலா விபூதி சம்பந்தத்தையும்
அநந்தரம் மூன்று பாட்டாலே விபூதி அந்தர்கத ஸமஸ்த பதார்த்தங்களினுடைய ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி யாதிகள் ஸ்வ அதீனங்கள் என்னும் இடத்தையும்
அதில் முதல் பாட்டில் ஸமஸ்த பதார்த்தங்களின் உடைய ஸ்வரூபம் சாமா நாதி கரண்யத்தாலே தத் அதீனம் என்னும் இடத்தையும்
மேலே ரக்ஷண ரூபையான ஸ்திதி வையதி கரண்யத்தாலே தத் அதீனை என்னும் இடத்தையும்
சர்வ ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளும் சாமா நாதி கரண்யத்தாலே தத் அதீனங்கள் என்னும் இடத்தையும்
தத் உபபாதகமான சரீராத்ம பாவ சம்பந்தத்தையும்
அநந்ய ஈஸ்வரத்தையும் அவைதிகரால் அப்ரகம்ப்யத்வத்தையும் அகில வியாபகத்வத்தையும் சொல்லி அசேஷ சேஷித்வ ரூபமான பரத்வத்தை ஸ்த்ரீ கரித்து அருளுகிறார் –
—————————–
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த இருபத்து நாலாராயிரப்படி -அவதாரிகை –
இந்த ஜகத்தில் சித் அசித் ஈஸ்வரர்களுடைய ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்கள் ஒன்றும் அறியாதே
புருஷார்த்த உபாயங்கள் ஒன்றிலும் மூளாதே-சப்தாதி விஷயங்களிலே மிகவும் மண்டி
பொறுக்கவும் கடக்கவும் ஒண்ணாது இருக்கிற சம்சார துக்க சாகரத்திலே அழுந்தா நின்ற சேதனருக்கு
துர்லபோ மனுஷோ தேக தேஹி நாம் ஷண பங்குர தத்ராபி துர்லபம் மன்யே வைகுண்ட ப்ரிய தர்சனம் – என்கிறபடியே
புருஷார்த்த உபயோகியான மனுஷ்ய சரீரம் துர்லபம்
இப்படி துர்லபமான சரீரத்தைப் பெற்றாலும் மோஷ இச்சை பிறக்கை அரிது –
மானுஷ்யம் ப்ராப்ய லோகேஸ்மின் அமூகோ அபதிரோபிவா நபக்ராமதி சம்சாராத் ச கலு ப்ரஹ்ம ஹா பவேத் -என்கிறபடியே
இந்த லோகத்திலே மனுஷ்ய சரீரத்தைப் பெற்றும் மூகபதிரனும் அன்றிக்கே இருக்கிறவன் சம்சாராத் உத்தீர்ணன் ஆகாதவன் -ப்ரஹ்ம ஹந்தாவாகக் கடவன் இறே
மோஷ இச்சை பிறந்தாலும் நிரதிசய ஸூக ரூபமாய் பகவத் குண அனுபவ காரிதமான தத் கைங்கர்ய ரூப மோஷ இச்சை ஒருவருக்கும் பிறக்கிறது இல்லை –
பாகவத சேஷ தைகரதித்வா பாவம் கிம்பு நர்ந்யாய சித்தம் –கலௌ ஜகத் பதிம் இத்யாதி ஸ்லோகத்தில் படியே
-மிகவும் கலி காலத்தில் பகவத் ருசி ஒருவருக்கும் பிறக்கிறது இல்லை –
இத் தன்மையை மனுஷ்யாணாம் சகஸ்ரேஷூ இத்யாதி ஸ்லோகத்தாலே எம்பெருமான் தானும் அருளிச் செய்தான் இறே –
இப்படி இருக்கிற சம்சாரத்திலே –ததோகில ஜகத்பத்ம இத்யாதி ஸ்லோகத்தாலே சொல்லுகிறபடியே
ஜகத்தில் அஜ்ஞ்ஞான அந்தகாரம் எல்லாம் நீங்கி லோகம் எல்லாம் வாழும்படியாக
சேதனர் பண்ணின பாக்யத்தாலே ஆழ்வார் திரு நகரியிலே வந்து திருவவதாரம் பண்ணி அருளினார் –
ஹசிதம் பாஷிதம் -இத்யாதி -பிரசாதாத் -ஸ்லோகத்தில் படியாலே பகவத் பிரசாதத்தாலே சாஷாத் க்ருதமான பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை யுடையவராய்
ஜ்ஞாநீத்வாத் மைவ மே மதம் -என்று எம்பெருமான் அருளிச் செய்த ஜ்ஞாநிகளுக்கு அக்ரேசராய்
பால்யாத் ப்ரப்ருதி ஸூ ஸ் நிக்த-என்றும் நச சீதா த்வயா ஹீ நா -என்றும் சொல்லுகிற படிகளை யுடைய
இளைய பெருமாளைப் போலே ஜன்ம ப்ரப்ருதி எம்பெருமானையே தாரகாதிகளாக யுடையராய்
அவனைப் பிரியில் தரியாத தன்மையருமாய்- நிரஸ்த நிகில சாம்சாரிக ஸ்வ பாவருமாய்
ந தேவ லோக க்ரமணம் -இத்யாதி ஸ்லோகத்தில் சொல்லுகிறபடியே பகவத் வ்யதிரிக்த புருஷார்த்த பிரஸ்தாவத்திலே வெருவும் ஸ்வ பாவருமாய்
விஸ்தரேணா மநோ யோகம் -ந ததர்ப்ப சமாயாந்தம் -இத்யாதியில் சொல்லுகிற படிகளை யுடைய அர்ஜுன தசராதிகளைப் போலே
காலதத்வம் உள்ளதனையும் எம்பெருமானை அனுபவித்தாலும் திருப்தி பிறவாதே மென் மேல் எனக் கடல் போல் பெருகுகிற தம்முடைய அபி நிவேசத்தாலே
கபளீக்ருத சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வ த்ரயத்தையும் உடையவராய்
பிராட்டிமார் பக்கலாதல் -அந்த லஷ்மண பரதாதிகள் பக்கலாதல் -ஸ்ரீ கோபிமார் பக்கலாதல் தம்முடைய இப்படிக்கு சர்வதா சாம்யம்
காண ஒண்ணாத படியான பிரபாவத்தை உடையராய் தர்மாத்மா சத்ய சௌதாதி குணா நாமா கரஸ் ததா –இத்யாதி ஸ்லோகத்தில்
ஸ்ரீ பிரகலாத ஆழ்வானை சாதுக்களுக்கு எல்லாம் உபமான பூமியாய் சொன்னால் போலே எல்லாருக்கும் தம்முடைய ஒரோ வகைகளால் உபமான பூமியுமாய்
குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்னும்படியாலே பகவத் குணங்களுக்குத் தோற்று அடிமை கொள்ளுவது புகுவதும் செய்து
அஹம் தாவத் மகாராஜா -இத்யாதி ஸ்லோகத்தில் –சேலேய் கண்ணியரும்-இத்யாதி படியே பகவத் ஏக காந்த்ய சீமையுமாய்
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி என்னும்படியாலே எப் பேர்பட்ட அடிமையும் செய்து அல்லது தரியாத படியையும் யுடையராய்
தம்முடைய சந்நிதி மாத்ரத்தாலே எல்லாருடைய அஹங்கார மமகார ரூபமான அவித்யாக்ய தமசைப் போக்கி
ஜ்ஞான பக்திகளைப் பிறப்பித்து அவர்களை பகவத் கைங்கர்ய லஷண மோஷத்துக்கு நிலவராக்கும் ஸ்வ பாவத்தை யுடையராகக் கொண்டு
வளர்ந்து அருளுகிற காலத்திலேயே
இவருடைய பகவத் குண அனுபவம் உள்ளடங்காமை வேதங்களிலும் வேத உபப்ரும்ஹணமான இதிகாச புராணா திகளில் உண்டான
சம்சயங்களை அறுக்கைக்கு ஈடான சாத்குண்யத்தை யுடைத்தான திருவிருத்தம் திருவாசிரியம் பெரிய திருவந்தாதி
திருவாய்மொழி ஆகிய பிரபந்தங்களைக் கொண்டு ப்ரவ்ருத்தம் ஆயிற்று
இப்படியை அவாவில் அந்தாதிகள் இவை ஆயிரமும் என்று ஆழ்வார் தாமே அருளிச் செய்தார் –
இது இங்கன் ஆகில் இப் பிரபந்தங்களுக்கு பாட்டும் சங்கையையும்-பாட்டுக்கள் நாலடியாகையும் -அஷரங்கள் சமமாகையும்
தொடக்கமான இப்பிரபந்த லஷணங்கள் சேர விழுந்த படி எங்கனே என்னில் -சோகவேகத்தால் பிறந்த
–மாநிஷாத இத்யாதி ஸ்லோகம் ஆனது மச்சந்தா தேவ -என்கிற
ஸ்லோகத்தின் படி ப்ரஹ்மாவின் பிரசாதத்தாலே சர்வ லஷணோபேதம் ஆனால் போலே
பகவத் பிரசாதம் அடியாகப் பிறந்த இப் பிரபந்தங்களுக்கு இவற்றில் கூடாதது இல்லை
இவை என்ன கோடியிலே அடைக்கப்பட்ட பிரபந்தங்கள் –
இவை பிறந்தபடி எங்கனே -இவற்றுக்கு மூலம் என்-ஒன்றை மூலமாகச் சொன்னால் அது மூலம் என்று அறியும் படி எங்கனே
இவை பிரமாணம் என்று அறிவது எத்தாலே -இவற்றுக்கு பிரதிபாத்யர் யார் -இப் பிரபந்தங்கள் கற்கைக்கு அதிகாரிகள் யார் –
இவற்றுக்கு போக்தாக்கள் யார் -இவை எதுக்காகப் பண்ணப் பட்டன என்று அவ்யுத்பன்னர் கேட்கில்
இவை புருஷார்த்த பிரகாசமான பிரபந்தங்களில் பிரதானமான பிரபந்தங்கள் பகவத் குண அனுபவ ஜனித ஹர்ஷ ப்ரகர்ஷ பலாத்காரம்
சொல்லுவிக்கப் பிறந்தன -பகவத் பிரசாத லப்தமான திவ்ய சஷூர் மூலமாகப் பிறந்தன வென்னும் இடம்
ஸ்வரவசன வ்யக்திகளாலே அறியலாம் -வேதார்த்த வித்துக்களான சர்வ சிஷ்ட ஜனங்களும் பரிக்ரஹிக்கையாலும் -சம்சாரத்தில் உத்வேகம்
பிறந்தார்க்கு ஜ்ஞாதவ்யமான வேதார்த்தங்களை இப் பிரபந்தங்களிலே காண்கையாலும்-இவை உத்க்ருஷ்ட தமமான பிரமாணங்கள் என்று அறியலாம்
எல்லாருக்கும் பரம ப்ராப்ய பூதனான ஸ்ரீ யபதி இப்பிரபந்தங்க ளுக்கு பிரதிபாத்யன் –
சம்சாரத்தில் ருசியற்று -எம்பெருமான் திருவடிகளிலே எப்பேர்பட்ட அடிமைகளும் செய்ய வேணும் என்று இருக்குமவன் இவை கற்கைக்கு அதிகாரி
முமுஷுக்களும் முக்தரும் நித்தியரும் ஸ்ரீ யபதியான எம்பெருமான் தானும் இவற்றுக்கு போக்தாக்கள்
பகவத் கைங்கர்யம் ஆகிற நிரதிசய புருஷார்த்தம் இன்னபடிப் பட்டு இருக்கும் என்று அறிவிக்கைக்காக பிறந்த பிரபந்தங்கள் என்று
சிரோ உபாசீத சத் வ்ருத்தராய் இருப்பவர் பரிஹரித்தார்கள்
நிஷித்த பாஷையாய் இருக்கையாலும் -இப் பிரபந்தங்களை ஸ்திரீ சூத்ராதிகளும் அப்யசிக்கக் காண்கையாலும்
இக் கலிகாலத்திலே ஜ்ஞானத்துக்கு அடைவில்லாத சதுர்த்த வர்ணத்திலே பிறந்தார் ஒருவராலே நிர்மிதங்கள் ஆகையாலும்
தேசாந்தரங்களில் இன்றிக்கே ப்ராதேசிகங்கள் ஆகையாலும் -அவைதிகர் க்ரஹிக்கையாலும் ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி விருத்தமான காம புருஷார்த்தத்தைப் பலகால் பேசுகையாலும்
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகளில் புருஷார்த்தயா சொல்லப்படுகிற ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களைக் கால் கடைக் கொள்ளுகையாலும்
இப் பிரபந்தங்கள் பிரமாணம் ஆக மாட்டா -என்று வைதிக கோஷ்டியில் பழக்கம் இல்லா சில அறிவு கேடர் பிரத்யாவஸ்தானம் பண்ண
மாத்ஸ்ய புராணத்திலே பாஷாந்தரத்திலே பாடா நின்றுள்ள கைசிகாதிகளை தன் நாட்டின் நின்றும் போக விட்ட ராஜாவைக் குறித்து –
ஹரி கீர்த்தினம் விநைவான் யத் ப்ராஹ்மணேந நரோத்தம -பாஷாகா நம் நகாதவ்யம் தஸ்மாத் பாவம் த்வயாக்ருதம் -என்ற வசனத்தின் படி
பாஷா நிஷேதம் பகவத் விஷயம் ஒழிய பாஹ்ய விஷயங்களிலே யாகையாலும்
இங்கன் அன்றிக்கே பாஷா மாத்ர அவதியாக விதி நிஷேதங்களை அங்கீ கரிக்கில் சம்ஸ்க்ருத பாஷையான பாஹ்ய சாஸ்திர அப்யாசங்கள் பண்ண பிரசங்கிக்கையாலும்
ஆழ்வார் தம்முடைய க்ருபாதிசயத்தாலே வேதத்தில் நதிகாரிகளான ஸ்திரீ சூத்ராதிகளும் இழவாதபடி வேதார்த்தத்தை திராவிட பாஷையாலே அருளிச் செய்கையாலும்
எதிர் சூழல் புக்கு என்னும் கணக்காலே அநேக ஜன்மங்கள் எம்பெருமான் தானே தொடர்ந்து விஷயீகரிக்கைக்கு ஈடான பாக்யத்தை யுடையராய்
நிரந்தர பகவத் கடாஷ பாத்ரமுமாய் -தத்வ ஹிதங்களில் நிபுணராய் -அவற்றினுடைய உபதேசத்திலும் பிரவ்ருத்தராய்
விதுர சபர்யாதிகளில் விலஷணரான ஆழ்வார் பக்கலிலே இப்பிரபந்தங்கள் பிறக்கையாலும்
இப்பாஷை நடையாடி சிஷ்ட பிரசுரமான தேசங்கள் எங்கும் உண்டாய் பாஷாந்தரங்களிலே பிறந்து விலஷணராய் உள்ளாரும் இவற்றின் வை லஷண்யத்தைக் கேட்டு
இவற்றை அப்யசிக்கைக்கு ஈடான இப்பாஷை நடையாடும் தேசத்திலே பிறக்கப் பெற்றிலோமே என்று இருக்கையாலும்
இவற்றின் நன்மையைக் கண்ட அவைதிகனும் கூட பரிக்ரஹிக்கை ஸ்லாக்யதா ஹேது வாகையாலும்
வேதனம் என்றும் உபாசனம் என்றும் உபநிஷத்து தன்னில் சொல்லப்படுகிற பக்தியை இவற்றில் காமமாகச் சொல்லுகையாலும்
ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களை தூஷித்தது -அல்ப அஸ்த்ரத்வாதி தோஷத்தாலே யாகையாலும்
ப்ரதிபாத்யனான எம்பெருமானுடைய மாஹாத்ம்யத்தாலும்-அவனை ஸூ ஸ்பஷ்டமாக பிரதிபாதிக்கையாலும் -பக்திக்கும் உத்பாதங்கள் ஆகையாலும்
உத்பன்னையான பக்திக்கு வர்த்தகங்கள் ஆகையாலும் ஸ்ரவணாதிகளில் அப்போதே நிரதிசய ப்ரீதி ஜனகங்கள் ஆகையாலும்
இவற்றில் சொல்லுகிற பொருளுக்கு பல இடங்களில் வேதத்தை சாஷியாகச் சொல்லுகையாலும்
ப்ரஹ்ம காரண வாதத்தாலும் ப்ரஹ்ம ஜ்ஞான மோஷத்தைச் சொல்லுகையாலும்
புருஷார்த்த விஷயமான பிரபந்தங்கள் எல்லா வற்றிலும் இப்பிரபந்தங்களை த்ருடதர பிரமாணங்களாக உபபாதித்து
வைதிக கோஷ்டியில் அபியுக்தர் ஆனவர்கள் பரிஹரித்தார்கள்
பகவத் பிரசாதத்தாலே பரிபூர்ணமாக அவனை அனுபவித்து பூர்ணராய் இருந்த ஆழ்வாருக்கு எம்பெருமானைப் பிரிகையும்
-பிரிவாலே நோவுபட்டுக் கூப்பிடிகையும் கூடினபடி எங்கனே -என்னில்
ஒரோ குணத்தை அனுபவித்தால் அனுபூத குணங்களில் உண்டான ப்ரீதி பிரகர்ஷம் ஷூத்ர விஷயங்களில் வைராக்யத்தைப் பிறப்பித்து
குணாந்தரங்களிலே ஸ்ப்ருஹையைப் பிறப்பிக்கும்
அக் குணங்களில் க்ரம ப்ராப்தி பற்றாதே யாதொரு போது ஆசை மிக்கது அப்போது ஆசைப் பட்ட பொருள் கிடைக்காமையாலும்
பகவத் அனுபவ விரோதியான பிரகிருதி சம்பந்த ஸ்மாரணாதி களாலுமாக பகவத் விஷயத்தில் அனுபவித்த அம்சத்தையும் இழந்து நோவுபடா நிற்பார் –
பஹூ குணனான எம்பெருமான் பக்கல் நிரதிசய பக்திமான்களாய்-தத் சம்ஸ்லேஷ விஸ்லேஷ ஸூக துக்கராய்
அவனை அல்லது அறியாத படியாய் பகவத் அனுபவ ஸூகமே மிக்க போது இதர பதார்த்தங்கள் எல்லாம் தம்மைப் போலே
எம்பெருமானைப் பெற்று ஸூகிக்கிறனவாக நினைத்தும் -விஸ்லேஷம் என்று ஒரு பதார்த்தம் உண்டு என்று அறியாதே
லோக யாத்ரையோடு ஒக்க மறந்தும் விஸ்லேஷ வியசனம் மிக்கால் சம்ஸ்லேஷ ரசம் உண்டு என்று அறியாதே
அந்ய பரமான இதர பதார்த்தங்கள் எல்லாம் தம்மைப் போலே எம்பெருமானைப் பிரிந்து நோவு படுகிறனவாகக் கொண்டு அவற்றுக்குமாக தாம் நோவு படா நிற்பார்
இவருக்கு பிரிய அப்ரியங்கள் ஒரு காலும் முடியாதே பர்யாயேண உண்டாய் இருக்கையாலே சிந்தயந்தி யுடையபடி நித்யமாகச் செல்லும் என்று சொல்லுவர் –
சேதனருக்கு ஸ்த்ர்யன்ன பாநாதிகளே தாரக போஷக போக்யங்களாக செல்லா நிற்க இவரை பகவத் குணைக தாரகர் என்னக் கூடுமோ என்னில்
திரு அயோத்யையிலும் கோசல ஜன பதத்திலும் உள்ள ஸ்தாவர ஜங்கமங்கள் அடைய ராம குணைக தாரகங்களாய் இருக்கும் படியை அனுசந்தித்து
இதுவும் கூடும் என்று கொள்ளுவது
இப்படி இருக்கிற இவருக்கு எம்பெருமான் உடன் சம்ஸ்லேஷம் ஆவது ப்ரத்யஷ சாமாநாகாரமான ஜ்ஞான சாஷாத்காரம்
விஸ்லேஷம் ஆவது பாஹ்ய சம்ஸ்லேஷ அபேஷை பண்ணி அது பெறாமையாலே மானச அனுபவத்துக்கு வந்த கலக்கம்
சர்வஜ்ஞனாய் -சர்வ சக்தியாய் -சர்வ நியந்தாவாய் -நிரவதிக க்ருபாவானாய் இருந்த எம்பெருமான் இவருடைய இவ் வனுபவத்தை
உருவ நடத்தாதே விச்சேதித்ததுக்கு பிரயோஜனம் என் என்னில்
திரு அயோத்யையிலும் திருக் குரவையிலும் பிரிந்த பிரிவில் போலே இவர்க்கு அனுபூத குணங்கள் சாத்மிக்கைக்கும் -மேன் மேல் என திருஷ்ணை பிறக்கைக்கும்
எம்பெருமான் பக்கல் பிறந்த ஆசை முதிர்ந்து நினைத்த படி பெறா விட்டவாறே சோக மோஹங்கள் பிறக்கும்
இப்படி உள்ள கலவியலும் பிரிவாலும் ஆழ்வாருக்கு வந்த தசை அன்யாபதேசப் பேச்சை பேசுவிக்கும்
இப் பிரபந்தங்களில் ஸூ க்திகள் ப்ராப்யனான எம்பெருமான் உடைய ஸ்வரூப பிரதி பாதங்களாய் இருக்கும் சில –
ப்ராப்தாவான பிரத்யகாம ஸ்வரூப விஷயமாய் இருக்கும் சில -ப்ராப்த்யுபாயத்தை சொல்லா நிற்கும் சில -பலத்தை சொல்லா நிற்கும் சில
ப்ராப்தி விரோதிகளை சொல்லா நிற்கும் சில -அவசிஷ்டமானவை இவ் வர்த்தங்களுக்கு உப பாதகங்களாய் இருக்கும்
இவற்றில் உத்தேச்யம் பலம் -தத்தர்த்தமாக மற்றுள்ள நாலு அர்த்தமும் சொல்லுகிறது –
இவற்றில் பிரதம பிரபந்தமான திரு விருத்தத்தில் த்வத் அனுபவ விரோதியான சம்சார சம்பந்தத்தை அறுத்துத் தந்து அருள வேணும்
என்று எம்பெருமானை அர்த்திக்கிறார்
திருவாசிரியத்தில் நிவ்ருத்த சம்சாரர்க்கு விஷய பூதனான எம்பெருமானை பரிபூர்ணமாக அனுபவித்து ப்ரீதர் ஆகிறார்
பெரிய திருவந்தாதியில் நிரதிசய போக்யனான எம்பெருமானை அனுபவிக்கையாலே தத் அனுகுணமாக அவனைப் பேசியும் நினைத்தும் தரிக்கிறார்
திருவாய்மொழியில் இவருடைய த்ருஷ்ண அனுகுணமாக ஸ்ரீ யபதியாய் சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகனாய்
தனக்குத் தகுதியான திவ்ய தேசத்தையும் யுடையனாய் -திவ்ய பூஷண பூஷிதனுமாய்
சங்க சக்ராதி திவ்யாயுதனுமாய் பரமவ்யோமத்தில் ஆனந்தமயமான திவ்ய ஸ்தான ரத்ன மண்டபத்திலே பிராட்டிமாரோடு கூட
திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே வீற்று இருந்து அருளி அஸ்தாநே பய சங்கிகளான அயர்வறும் அமரர்களாலே அநவரத பரிசர்ய மாண
சரண நளினனாய் ஸ்வேதர சமஸ்தத்தையும் சரீரதயா சேஷமாக யுடையனாய்
அந்தராத்மதயா சேதன அசேதனங்களை அடைய வியாபித்து -தத்கத தோஷைக சம்சஸ்ப்ருஷ்டனாய் –
நாராயணாதி நாமங்களை தனக்கு வாசகமாக யுடையவனாய்
ஏவம் விதனாக உபநிஷத் பிரசித்தனுமாய் -இப்படி விசஜாதீயனுமாய் இருந்து வைத்து ஆஸ்ரித வாத்சல்யத்தாலே
தேவ மனுஷ்யாதி சஜாதீயனாய் வந்து திருவவதாரம் பண்ணும் ஸ்வ பாவனுமாய்
தன்னுடைய திருவவதாரங்களிலும் உதவுகைக்கு ஈடான பாக்கியம் இல்லாதார்க்கும் இழக்க வேண்டாத படி
சர்வ அபராத சஹனாய் பத்ர புஷ்பாதிகளாலே ஸ்வ ஆராதனாய்க் கொண்டு ஆஸ்ரிதற்கு அத்யந்த பராதீனனாய் -அவர்களுடைய
இச்சா நுகுணமாக போஜன சயநாதிகளை யுடையனாய்
சமஸ்த கல்யாண குண பரிபூர்ணனான தானே ஆஸ்ரித ஸூ லப அர்த்தமாக கோயில்களிலே வந்து நின்று அருளியும்
இப்படி உள்ள சர்வேஸ்வரத் வத்துக்கும் ஆஸ்ரித அனுக்ரஹத்துக்கும் ஏகாந்தமான படிகளால் பரிபூர்ணனான எம்பெருமான்
தன்னை நிர்ஹேதுகமாகக் காட்டி அருளக் கண்டு அனுபவித்து தம்முடைய பிரகிருதி சம்பந்தம் ஆகிற பிரதிபந்தகமும் அற்று எம்பெருமானைப் பெற்று முடிக்கிறார்
இனிச் சொல்ல வேண்டுவன அவ்வவ திருவாய் மொழிகள் தோறும் சொல்லக் கண்டு கொள்வது –
முதல் திருவாய் மொழியில் சொல்லிற்று ஆயிற்று
நாநா ரத்ன பூர்ணமாய்-அபரிச்சேத்யமான கடலை முந்துற திரளக் கண்டால் போலே ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் பரி பூர்ணனாய்
எல்லாப் படியாலும் எல்லாரிலும் மேற்பட்டு சர்வேஸ்வர ரூபனாய் ஸ்ரீ யபதியாக அபௌருஷேயமாய்க் கொண்டு ஸூ த்ருட பிரமாணமான ஸ்ருதிகளாலே
பிரதிபாதிக்கப்பட்ட எம்பெருமானை பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் அவிசால்யமாம் படி அவன் பிரசாதத்தாலே சாஷாத் கரித்து அனுபவித்து
அனுபவ ஜனித ப்ரீதி உள் அடங்காமை அனுபவித்தபடியே ச விபூதிகனான எம்பெருமானைப் பேசி ஏவம் விதனானவன் திருவடிகளிலே
அடிமை செய்து உஜ்ஜீவி என்று தம் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார்
கடலைத் திரளக் கண்டான் ஒருவன் அதில் திரைகளையும் மற்றும் அங்கு உண்டான ரத்னாதிகளையும் தனித்தனியே காணுமா போலே
முதல் திருவாய் மொழியிலே திரள அனுபவிக்கப்பட்ட
எம்பெருமானுடைய ஒரோ வகைகளிலே ஒரோ திருவாய் மொழியாகச் செல்லுகிறது
இரண்டாம் திருவாய் மொழி தொடங்கி மேல் எல்லாம்
இப்படிச் செய்தார் இவரே அல்லர் -பாராத ராமாயணங்களைப் பண்ணின வ்யாசாதிகளும் சங்ஷேப விஸ்தரங்களாலே
தங்கள் பிரபந்தங்களை பிரபந்தீகரித்தார்கள்-
முதல் பாட்டுக்கு கருத்து
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாண குணாத் மகனாய்
அக் குணங்களுக்கும் நிறம் கொடுக்க வற்றான திவ்ய தேக யுக்தனாய்
ஸ்ரீ யபதியாய் -இந்த சௌந்த்ர்யாதிகளுக்கு போக்தாக்களான அயர்வறும் அமரர்களுக்கு அதிபதியாய் இருந்து வைத்து
தன்னுடைய நிரவதிக கிருபையாலே என்னுடைய தோஷாகரத்வத்தைப் பாராதே என்னுடைய அஜ்ஞ்ஞானம் எல்லாம் நீங்கும் படியாக
ஸ்வ விஷய பக்தி ரூபா பன்ன ஜ்ஞானத்தை நிர்ஹேதுகமாக சாதரனாய் கொண்டு தந்து அருளினான்
ஆன பின்பு அவன் திருவடிகளிலே அடிமை செய்து உஜ்ஜீவிப்போம் என்று திரு உள்ளத்தோடு கூட எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்கையிலே பிரவ்ருத்தர் ஆகிறார்
இத்தால் பிரபந்த ஆரம்பத்திலே வஸ்து நிர்தேச நமஸ்காரங்களும் பண்ணப் பட்டனவாய் விழுந்தது –
திரு விருத்தத்தில் -தேவரீரை அனுபவிக்கைக்கு விரோதியான தேக சம்பந்தத்தை அறுத்துத் தந்து அருள வேணும் என்கிறார்
இப்படி சம்சாரம் அத்யசஹ்யம் என்று கைவிட்ட இவரைக் கொண்டு ஈஸ்வரன் நாட்டுக்கு ஒரு வெளிச்சிறப்பை பண்ண நினைத்து இருக்கிறவன்
ஒருவன் ஆகையால் அஸ்ப்ருஷ்ட சம்சார கந்தரான நித்ய ஸூரிகளுக்கு விஷயமான தன்னுடைய ஸ்வரூபாதிகளை தானே
இவருக்குக் காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டு அனுபவித்து ப்ரீதர் ஆகிறார் திருவாசிரியத்தில்
அவ்விஷய அனுகுணமாக திருஷ்ணை பிறந்து அந்த திருஷ்ணை அனுகுணமாக பேசியும் நினைத்தும் தரித்து நமக்கும் தருகிறார் பெரிய திருவந்தாதியில்
இவ்விடாய்க்கு அனுகூலமாக ஸ்ரீ யபதியாய் நித்ய விபூதியிலே அயர்வறும் அமரர்களுக்கு அழகு ஓலக்கம்
கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கிற பெரிய மேன்மையையும்
இப்பால் லீலா விபூதி நிர்வஹன அர்த்தமாக வ்யூஹ விபவ அர்ச்சாவதார அந்தர்யாமித்வ பர்யந்தமாக
தன் அனுக்ரஹத்தாலே பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிற நன்மையையும்
அவன் நிர்ஹேதுகமாக காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டு அனுபவித்து அதுக்கு மேலே தமக்கு பர பக்த்யாதிகளைப் பிறப்பித்து
தாம் ஆசைப்பட்ட படியே தம்முடைய பிரகிருதி சம்பந்தத்தையும் சவாசனமாக அறுத்து எம்பெருமான் பெரிய திருவடியை மேல் கொண்டு அருளி
நாச்சிமாரும் தானுமாக வந்து தோற்றி தன் படிகள் ஒன்றும் குறையாமே வந்து –நயாமி -என்கிறபடியே இவரை பரமபததுக்கு ஏறக் கொண்டு போய்
இவர் முதலிலே அபேஷித்த படியே நித்ய கைங்கர்யத்திலே அன்வயிக்கப் பெற்று க்ருதார்த்தர் ஆகிறார் திருவாய் மொழியில் –
முதல் திருவாய் மொழி திருவாய் மொழிக்கு எல்லாம் சங்க்ரஹம் –
————
மஹா பிரவேசம்-முதல் ஸ்ரீ யபதிப்படி –
ஸ்ரீயபதியாய் -அவாப்த சமஸ்த காமனாய் -சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகனான -சர்வேஸ்வரன் -மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -2-6-8-என்கிறபடியே -ஜன்ம பரம்பரைகளிலே தோள் மாறி -நித்ய சம்சாரியாய்ப் போந்த இவரை
அடியை அடைந்து உள்ளம் தேறி ஈறில் இன்பத்து வெள்ளம் யான் மூழ்கினன்-2-6-8–என்று முதலிலே தம் திரு வாயாலே சொல்ல
வல்லராம்படியாக முதல் அடியிலே விசேஷ கடாஷம் பண்ணி அருளினான் –
1-ஸ்ரீயபதியாய் -2-அவாப்த சமஸ்த காமனாய் -3-சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகனான 4–சர்வேஸ்வரன்–
பாட்யே கே யே ஜே மதுரம் -வால்மிகீயே மஹா ரிஷி -வேத –சாஷாத் இராமாயண -வக்த்ரு/ பிரபந்த / -விஷயம் –மூன்று வைலஷண்யம் சொல்லி –
இங்கே -பகவத் நிர்ஹேதுக கடாஷ லப்த ஞான வைலக்ஷண்யம் –இத்தால் பலித்த – -ஆப்த தமத்வம் – ஆப்தன் -திருமோகூர் -இவர் ஆப்த தமர் -யதார்த்த தரிசித்த்வம் -யதா த்ருஷ்ட அர்த்த வாதித்வம் -ரிஷிகளில் வ்யாவ்ருத்தி –
கடாஷத்துக்கு -வக்த்ரு வைலஷண்யம்-ஸ்ரீ யபதி –யாதி விசேஷண சதுஷ்ட்யமும் வேண்டும் -1–உபயோகியானவை –பலன் நம்மிடம் வரவும் இந்த நான்கும் வேண்டும்
-2–கடாஷ அவ்யபிசார –பல வ்யாப்தி –இரண்டுக்கும் இந்த நான்கும் வேண்டுமே –
பிராட்டி புருஷகாரம் -நித்ய சம்சாரிகளுக்கு -வேண்டுமே -பிராட்டி கடாஷித்து இருந்தாலும் -பச்சை அபேஷித்து இருக்கும் –அபூர்ணன் இல்லையே -அவாப்த சமஸ்த காமன் –நிர்ஹேதுக கடாஷம் -செய்து அருளுபவன் -பாபங்கள் இருந்தாலும் விடேன் தயாளு கிருபாவாளன் –சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் –தோஷ போக்யத்வ ரூப-ஹேது பூத சம்பந்தம் சொல்லுகிறது சர்வேஸ்வரன்
யதவா -அன்றிக்கே –
யாரோ ஒருவர் இடம் கடாஷம் கூடுமோ –சர்வேஸ்வரன் -ஸ்வாமி தாசன் சம்பந்தம் –பட்டத்துக்கு உரிய யானையும் அரசும் -ஆராயக் கூடாதே -நிரந்குச ஸ்வதந்த்ரன் –
கர்ம அனுகுண உபேஷைக்கும் ஹேது அன்றோ –சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகன் -அன்றோ -தயாதி குண விசிஷ்டன் -பச்சை எதிர்பார்க்குமோ
–அவாப்த சமஸ்த காமன் -பூரணன் -எதானாலே பூரணன் –ஸ்ரீ யபதி அன்றோ
ஆரோகணம் -இரண்டாலும் அருளிச் செய்கிறார் அவரோகணம்-சோத்யங்கள் -கேள்விகளுக்கு பதில்
பல வியாப்தி -நம்மிடம் பலிக்குமா -கேள்விக்கு –
அவன் –இச்சாக்ருத பிரவ்ருத்தி விகதி ரஹித நிரந்குச ஸ்வா தந்த்ரன் –சர்வேஸ்வரன்
ஞான சக்தாதிகள் உண்டு பல பரதத்வ உபயோக சமஸ்த கல்யாண குணங்கள் உண்டே -பச்சை எதிர்பார்க்காத பூரணன் -நிர்ஹேதுக பல ப்ரதன்-பூர்த்தி காதாசித்கம் இல்லை -நித்ய பூரணன் ஸ்ரீ யபதி –
அதவா –
சர்வாதிக லஷணம் ஸ்ரீ யபதி -விசேஷ கடாஷம் –அபரிச்சேத்ய ஐஸ்வர்யம் –அவாப்த சமஸ்த காமன் –வேண்டிற்று எல்லாம் தரும்-
கோதில வள்ளல் மணி வண்ணன் -உபய விபூதி –
ப்ரதிபந்த நிவர்த்தக பூர்வக-அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட ப்ரத ஞானாதிகள் –சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் –
நிரந்குச ஸ்வ தந்த்ரன் -நத்யஜேய கதஞ்சன -ஆஸ்ரித பரதந்த்ரன் ஆனாலும் -குணங்களே -தடுத்தாலும் -அபய பிரதானத்தில் கண்டோமே –சர்வேஸ்வரன்
ஏறிட்டுக் கொண்ட பாரதந்த்ர்யம் கொண்டவன் அன்றோ -ஆஸ்ரிதன் தடுத்தாலும் -அவனையே அனுப்பி ஆனயேனம்-
ராவணனே வந்து இருந்தாலும் அவன் மூலமே கைக் கொண்டாரே –அஸ்மாத் துல்யோ பவத் -என்று அவனே பிரார்த்திதானே
தான் நினைத்ததையே ஆஸ்ரிதரை சொல்ல வைத்து பலம் அருளுவான் –
கடாஷம் பல பரதம் -உபயோகிகள் இந்த நான்கும் பார்த்தோம் -சௌலப்யம் பரத்வம் இரண்டும் சித்திக்கும் –
ஆஸ்ரயண சௌகர்ய ஆபாத குணங்கள் –மாம் -ஆஸ்ரித கார்ய சவுகர்ய-குணங்கள் அஹம் -இரண்டுமே சித்திக்கும் –
பிராட்டி ஈஸ்வர பிரதான ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் –அதிசய ஹேது -புருஷகாரத்வேன -பல வியாப்திக்கு –
மங்கள ரூபி -கிரந்தத்துக்கு –ஸ்ரீ யபதி ஆரம்பம்
உபய விபூதி நாதன் -அவாப்த சமஸ்த காமன் -பூர்ணன்-குணங்கள் நம்மிடம் சேர சமஸ்த கல்யாண குணங்கள்
தடுத்தாலும் -நிரந்குச ஸ்வா தந்த்ரன் சர்வேஸ்வரன்
உபாயம் -சௌலப்யம் -உபேயம்-ஞான சக்தி பரத்வம் -இரண்டுக்கும் உடலாய் -இந்த நான்கும் –
ஸ்ரீயபதியாய் -அவாப்த சமஸ்த காமனாய் -சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகனான -சர்வேஸ்வரன் –
மாறி மாறி பலபிறப்பும் பிறந்து -2-6-8-என்கிறபடியே -ஜன்ம பரம்பரைகளிலே தோள் மாறி -நித்ய சம்சாரியாய்ப் போந்த இவரை
அடியை அடைந்து உள்ளம் தேறி ஈறில் இன்பத்து வெள்ளம் யான் மூழ்கினன்-2-6-8–என்று முதலிலே தம் திரு வாயாலே சொல்ல
வல்லராம்படியாக முதல் அடியிலே விசேஷ கடாஷம் பண்ணி அருளினான் –
அடுத்து -அகில இத்யாதி ஸ்லோகம் போலே -த்வயார்த்தம் -அர்த்த பஞ்சகம் சொல்லும் என்கிறார் –
ஸ்ரீ யப்தியாய் இத்யாதியால் பிராப்ய பிராபக பூத பர ஸ்வரூபம் சொல்லி –
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -2-6-8-என்கிறபடியே -ஜன்ம பரம்பரைகளிலே தோள் மாறி -நித்ய சம்சாரியாய்ப் போந்த விரோதி ஸ்வரூபம்
அடியை அடைந்து உள்ளம் தேறி ஈறில் இன்பத்து வெள்ளம் யான் மூழ்கினன்-2-6-8–என்று-அம்ருத சாகரம் நிமக்னன்–ஸ்ரீ ராமானுஜர் இந்த பாசுரம் கொண்டே பல ஸ்வரூபம்
இவரை -யான் -ஆத்ம ஸ்வரூபம்
விசேஷ கடாஷம் –அருளினான் -உபாய ஸ்வரூபம் –
ஸ்ரீ யபதியாய் இத்யாதியால் -விசேஷ சதுஷ்ட்ய பூர்வ உத்தர வாக்ய கத -ஸ்ரீ மன் நாராயண –ஸ்ரீ மதே -நாராயணாய– இரண்டையும் –
மாறி –இத்யாதி நமஸ்-சப்தத்தால் போக்கப் பட்ட விரோதி –
அடியை -சரண சப்தார்த்தம்
அடைந்து –கிரியா பதம் –பிரபத்யே -உபாயம் நாம் பற்றும் பற்றும் அல்ல
விசேஷ கடாஷம் பண்ணி அருளினான் -சரனௌ-உபாயார்த்தம்
யான் -உத்தம புருஷன் -பிரபத்யே யான் பற்றினேன் -யான் மூழ்கினேன் -யான் சொல்லா விடிலும் அர்த்தாத் சித்தம்
-கிடைக்கப் போகும் பேற்றின் பெருமையால் சொல்லிக் கொள்கிறார்
மூழ்கினான் -ஆய -சதுர்த்த்யர்த்தம்
உள்ளம் தேறி -ஸூய போக்த ராஹித்யம் -பிரபல தர விரோதி நிவர்த்தகம் –
வஸ்து நிர்தேசமும் –நமஸ்கார -ஆசீர்வாதங்கள் -ஆசீஸ் வசனங்கள் -மூன்றுடன் உபக்ரமிக்கிறார்
மூன்றும் தன்னடையே அமைந்தது -அருளப் பாடினவர் ஆகையாலே
மாதவன் பேர் ஓதுவதே ஒத்தின் சுருக்கு –ஸ்ரீ யபதி –சாம வேத சங்க்ருஹம்
அடியை அடைதல் –நமஸ்காரம்
ஸூ லாப அனுசந்தானம் பர உபதேச கர்ப்பம் -ஆசீஸ் -உங்களுக்கும் இந்த பெருமை கிட்டுமே -ஆனந்த கடலில் மூழ்க –
விசேஷ -பூர்வ நிலையை ஸூ சிப்பிக்கும் -நித்ய சம்சாரியாய்ப் போந்த -மாறி –பிறந்து -2-6-8–ஜன்ம பரம்பரைகளில் தோள் மாறி-
கடாஷத்தின் நிர்ஹேதுகத்வம் ஸூ சிதம்–நித்ய ஸூ ரிகள் போலே சொல்வது பெருமை சொல்ல வந்தது
அடியை அடைந்து –அதனால் -உள்ளம் தேறி -கர்மாதி சாதனாந்தரங்களால் இல்லை –
அரங்கன் அழகு ஐயப்பாடு அறுத்து ஆதாரம் பெருக வைத்ததே –
உள்ளம் தேறி -ஞானம் -பிராமாண்யம் /-மூழ்கினேன் குமிழ் நீர் உண்ணுதல் சப்தம் போலே திருவாய்மொழி –பக்தி வழிந்து-பரிவாஹ -திருவாய்மொழி
க்யாதி லாப பூஜா -குற்றங்களும் இல்லை-
முதலிலே-விசேஷ கடாக்ஷம் பண்ணினான் என்று முதலிலே தம் வாயாலே சொல்லும் படி –முதலிலே-சம்சார முதலிலே –பக்தி முளைக்கும் பொழுதே–பிரபந்த தொடக்கம் -மூன்றும் – -உயர்வற உயர் நலம் அருளி –
கர்ம ஞானம் பக்தி ஆரம்ப விரோதி தொலைத்து -பர பக்தி –தர்சன ஆகாரம் -அர்ச்சிராதி கதி –இத்யாதி இல்லாமல் முதலிலே-இங்கே -விக்ரகத்துடன் -த்ரிகுண மயமான சரீரத்துடன்-அதிலும் பிரபந்த ஆரம்பத்திலே -தம் திரு வாயாலே சொல்ல வல்லராம்படியாக -சொன்னார் இல்லை -வல்லமை –விசேஷ கடாஷ பலன் -விஸ்ரம்ப அதிசயம்-
ஏற்கும் பெரும் புகழ் -சடகோபன்
முதல் அடியிலே -இங்கு –முழுச் சொல்லு –சாதன தசையில் -கர்ப்ப காலத்திலே-என்றபடி -நிர்ஹேதுகமாக என்றபடி –
புருஷகாரம் எதிர்பார்க்காமல்
கருவிலே திருவுடையார் -கர்ப்ப ஸ்ரீ மான்
வாழ்வினை -முத்துச் சொல் -பிராப்யம் -அங்கு
விசேஷ கடாஷம் பண்ணி அருளினான் –1–பக்தி ரூபாபன்ன ஞானம் -விசேஷ கடாஷம் -கேவல ஞானம் -முக்தி அத்வைதம்
-பக்தி ரூப ஆபன்ன -ஞானம் பக்தி வடிவை அடைந்த ஞானம்
2-ஊரும் உலகும் திருந்த -விசேஷ கடாஷம்
3-எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான் –நம் மேல் ஒருங்கே பிறள வைத்தான் -விசேஷ -சொட்டை குலத்தில் -ஐதிகம்/4-தத்தவங்களை விசதமாக அறியும் படி விசேஷ கடாஷித்தான்-5-நிர்ஹேதுக -6-தன் பேறாக கடாக்ஷம் என்றுமாம்
பிருந்தாவனம் பகவத் கிருஷ்ணே நாக்லிஷ்ட கர்மணா ஸூபேன மநஸா த்யாதம் கவாம் வ்ருத்தி மபீப்சதா -என்கிறபடியே-ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்தை உத்பன்ன நவசஷ்பாட்யம் -என்னும்படி கடாஷித்தால் போலே-7-தத்தவங்களை விசதமாக அறிய வல்லராம்படி கடாஷித்தான் –
பிருந்தாவனம் பகவத் கிருஷ்ணே -பூமிக்கு ஆனந்தம் கொடுப்பவர்
அக்லிஷ்ட கர்மணா -அநாயாசேன
ஸூபேன
மநஸா-சங்கக்ல்ப ரூப ஞானத்தால்
த்யாதம் கவாம் வ்ருத்தி மபீப்சதா -அபீப்சதா -அவன் ஆசைப் பட்டதால் -தன் பேறாக –பிராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே
பிரமாணத் திரட்டு -மா முனிகள் அருளி உள்ளார் -ஈட்டுக்கும் –ஞான சாரம் –பிரமேய சாரம் -இரண்டு பிரபந்தங்களுக்கும்
நவசஷ்பாட்யம்–புதிதாக புல் இப்பொழுதே வளரும் உத்பன்ன –இந்த்ரகோபம்- பட்டுப் பூச்சி நிறைத்தால் போல் -புல்லில் பனித்துகள்
ஸூர்ய கிரணங்கள் பட்டு -பூமியில் பத்ம ராக கற்கள் மரகத கற்கள் பதித்தால் போலே
பர பக்தி –மடல் -தூது -பிரணய ரோஷம் இவற்றைக் காட்ட இந்த திருஷ்டாந்தம் -பெருமாள் அனுக்ரஹத்தால் நடந்தவை என்று காட்ட
விசதமாக -ஞானம் உண்டாக்கி –தன் முகேன சம்சாரிகளுக்கு உண்டாக்கி –தத் உஜ்ஜீவனம் தனக்கு லாபம் -பிரபந்த ஸ்ரவண ஜனித ஹர்ஷம் தென்னா தென்னா -வென்னும் என் அம்மான்-ஆஸ்ரிதர் கிருதார்த்தர் ஆகவும் தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண-இவ்வளவும் விசதம் –
இதர தர்சனங்களில் தத்தவங்களை பதினாறு என்பார் -ஆறு என்பாராய் பஹூ பிரகாரங்களாலே விப்ரதிபத்தி பண்ணுவர்கள் -விருத்த -விவித -விசேஷ பிரதிபத்திகள்-
எங்கனே என்னில்– 1—லோகாயாதிகன் -ப்ருதிவ்யாதி பூதங்கள் நாலி னுடைய -மண் நெருப்பு காற்று அக்னி -கூட்டரவில் சைதன்யம்
என்று ஒரு தர்மம் பிறக்கும் -அதுக்கு உண்டான ஸூ க துக்கங்களே ஸ்வர்க்க நரகங்கள் -அவற்றினுடைய பிரிவிலே சைதன்யம் நசிக்கும் –
அவ்வருகு ஒன்றும் இல்லை -எனபது அவனுடைய சித்தாந்தம் –
-ஆர்ஹதன் -என்னும் ஜைனன்–கார்ய காரண ரூபத்தாலே ஜகத் நித்ய அநித்யமும்-பின்ன அபின்னமும் -சத்ய அசத்தியமுமாய் இருக்கும் –
ஆத்மாக்கள் கர்ம அநு ரூபமான சரீரங்களுடைய பரிணாமத்தையே தனக்குப் பரிணாமாகக் கொண்டு இருக்கும் –
சம்சாரம் அநாதி -மல தாராணாதிகளாலும்-ஆத்ம ஜ்ஞானத்தாலும் -பிரகிருதி விநிர் முக்தராய்-ஊர்த்த்வ கதியை ப்ராபியா நிற்கை மோஷம் ஆகிறது -என்றான்
வேதத்துக்கு விருத்த பிரதிபத்தி பண்ணுவார்கள் -விபிரதிபத்தி -விவித -பஹூ முகம் –
-நையாயிகன் -16-தத்வம் என்பர் —தார்க்கிகன் -வாத பிரதிபாதம் ரீதி தர்க்கம் ந்யாயம்-வைசேஷிகன் த்ரவ்ய -குண -கர்மம் -ஆறு தத்வங்கள்
-சாங்க்யன் -25-தத்வங்கள் —நிதீச்வர சாங்க்யன்-
இத்தோடு ஈஸ்வரனையும் கூட்டி ஷட் விம்ச தத்வ யோகிகள் 26
நியதி காலம் இத்யாதி -11 கூட்டி 36 முப்பாதாறு தத்வம்– பாசுபதிகள் –
-புத்தர்கள் 35 தத்வம் –
உபாய உபய விபிரதிபத்திக்கும் உப லஷணம் இது -தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களில் இத்தனை மதஸ்தர்கள் என்றபடி –
போக்தா போக்கியம் ப்ரேரிதா –ஷரம் பிரதானம் -இத்யாதி சுருதி வாக்யங்கள் தத்வத்ரயம்-
சரீரம் -பாஞ்ச பௌதிகம் –பிராக்ருதம்
-பூதங்கள் -பிரகிருதி மகான் அஹங்காரம் -பஞ்ச பூதங்கள் பஞ்ச தன்மாத்ரைகள் -இந்த்ரியங்கள் -கர்ம ஞான மனஸ் -சாத்விக அஹங்காரம் -இந்த்ரியங்கள் -கர்ம ஞான மனஸ்-தத்வம் ஹிதம் புருஷார்த்தம் -மூன்றின் யாதாம்யா ஞானம் விசதமாக அறியப் பெற்றவர் -சின்னத்தில் இருந்து பெரிசு உருவாகும் -அணுவாதிகள் -பெரிசில் இருந்து -ப்ரஹ்மமே காரணம் -வைதிக மதம் -தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் -காரணங்கள் -முக்தி மோக்ஷம் இவற்றில் வாசி சொல்லி புற மதங்கள் –
17 புற மதவாதிகள் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் 2 அத்யாயம் -விளக்கி –
லோகம் பரவி கண்டதே காட்சி கொண்டதே கோலம் லோகாயாதிகள் -குத்ருஷ்டிகளில் முதலில் –
4-பல அத்யாயம் -3-சாதனா அத்யாயம் –2-அவிரோத அத்யாயம் —ப்ரஹ்மமே ஜகத் காரணம்
– 1- சமன்வய அதிகாரம் -ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணமே –
அயோக விவச்சேதம்-ராமன் வில்லாளியே -பண்பு அவர் இடம் கூடியே யோகம் -கூடும்
அந்ய யோக விவச்சதம் -ராமனே வில்லாளி –
எங்கனே என்னில்- -லோகாயாதிகன் -ப்ருதிவ்யாதி பூதங்கள் நாலி னுடைய -மண் நெருப்பு காற்று அக்னி -கூட்டரவில் சைதன்யம்
என்று ஒரு தர்மம் பிறக்கும் -அதுக்கு உண்டான ஸூ க துக்கங்களே ஸ்வர்க்க நரகங்கள் -அவற்றினுடைய பிரிவிலே சைதன்யம் நசிக்கும் –
அவ்வருகு ஒன்றும் இல்லை -எனபது அவனுடைய சித்தாந்தம் –
லோகாயுதன் -சாருவாகன் -நன்றாக பேசுபவர் -தேகமே ஆத்மா -சுக துக்கம் -அனுபவம் -ஆத்மா தேவை இல்லாமல் ஞானம் பிறக்கும் -என்பவர்
பூதங்கள் -கூட்டரவால் -தாம்பூலம் போலே -என்பர் -ஜாபாலி பெருமாள் மீண்டு வர சொன்ன மதம்
யாவத் ஜீவம் சுகம் ஜீவேத் -லௌகிக அபிமத -லோகேஷூ ஆயுதம் -ச்தூலோஹம்-க்ருசோஹம்-நான் சுகமாக தூங்கினேன்
-தேகமே ஸ்தூலம் க்ருசம் -பிரத்யஷத்தால் உண்டு -அத்ருஷ்டம் இல்லை -ஞான நாசம் மோஷம் என்பர் –
2–ஆர்ஹதன் -என்னும் ஜைனன்–கார்ய காரண ரூபத்தாலே ஜகத் நித்ய அநித்யமும்-பின்ன அபின்னமும் -சத்ய அசத்தியமுமாய் இருக்கும் –
ஆத்மாக்கள் கர்ம அநு ரூபமான சரீரங்களுடைய பரிணாமத்தையே தனக்குப் பரிணாமாகக் கொண்டு இருக்கும் –
சம்சாரம் அநாதி -மல தாராணாதிகளாலும்-ஆத்ம ஜ்ஞானத்தாலும் -பிரகிருதி விநிர் முக்தராய்-ஊர்த்த்வ கதியை ப்ராபியா நிற்கை மோஷம் ஆகிறது -என்றான்
ஆர்ஹதன் -ஜைனன்-நிர்ணயம் பண்ண கூடாது -இது என்று -பங்க வாதம் -சப்த பங்கி வாதம் –ஏக அந்தம் இது தான் முடிவு என்ன பண்ண முடியாது
ஸ்யாத் அஸ்தி –இருக்கலாம் -ஸ்யாத் நாஸ்தி -இல்லாமல் இருக்கலாம் -ஸ்யாத் அஸ்திச்ச நாஸ்திச்ச–
ஸ்யாத் அவக்தவ்யஞ்ச உள்ளது என்றோ இல்லது என்றோ சொல்ல முடியாமல் இருக்கலாம் –
-ஸ்யாத் அஸ்திச்ச அவக்தவ்யஞ்ச -ஸ்யாத் நாஸ்திச்ச அவக்தவ்யஞ்ச – ஸ்யாத் அசிதிச்ச நாஸ்திச்ச அவக்தவ்யஞ்ச
இது போலே பின்ன அபின்ன சத்ய அசத்திய நித்ய அநித்திய -21-சொல்லுவார்கள்
2-2-31-/32-ந ஏகஸ்மின் அசம்பவாத் –ஒரே சமயத்தில் விருத்த தர்மங்கள் ஓர் பொருளில் ஒட்டாது –
ஏ வஞ்ச -ஆத்மா அகார்ச்ன்ய -நிறைவின்மையான குற்றம் வரும் -யானை பிறவி எலி பிறவி -விகாரம் இல்லை ஒத்துக் கொண்டார் -எங்கு இருக்கும் –
திகம்பரன் -திக்கே அம்பரம் ஆடை உடுத்தாமல் என்றபடி -ஆறு தத்வம் -ஜைனர் -தேகம் -ஆத்மா -ஈஸ்வர சத்பாவம் இல்லை -தேக பரிமாணம் –
சாஸ்திரம் அணு சொல்வதை மாற்றி -ஜகத் -கர்மங்கள் -அனுரூபமான சரீரம் -சம்சாரம் அநாதி -முக்தி ஊர்த்தகதி போவதே —
தத்வங்கள் எத்தனை / ஆத்மா தத்வ விசாரம் / ஈஸ்வர தத்வ விசாரம் / ஜகத் உண்மையா பொய்யா / ஜகத்துக்கு காரணம் எது / கர்மங்கள் விசாரம் / சம்சாரம் -மாறி மாறி பிறப்பது பற்றிய விசாரம் / முக்தி யாது / முக்திக்கு சாதனம் யாது –
இந்த விஷயங்கள் பற்றியே புற மதங்கள் –
லோகாயுதன் -தேகமே தத்வம் / தேகமே ஆத்மா / ஈஸ்வரன் இல்லை / ஜகத் உண்மை / ஆகாசம் இல்லாமல் நான்கும் சேர்ந்து / கர்மங்கள் இல்லை / நான்கின் கூட்டரவால் சைதன்யம் -அதுவே சம்சாரம் / பிறந்த ஞானம் நசித்தால் முக்தி -தேகம் அழிந்து முக்தி / சாதனம் நான்கு பூதங்கள் பிரிந்து போவது முக்திக்கு சாதனம் –
இப்படி பொருத்தி பார்த்து மற்ற மாதங்கள் பற்றி அறியலாம் –
ஆர்ஹதன் – ஆறு தத்வங்கள் என்பர் -தேகம் ஆத்மா -ஈஸ்வரன் இல்லை -காலம் ஆகாசம் தர்மம் அதர்மம் -இத்யாதி – தேகம் பரிமாணம் ஆத்மா -சாஸ்திரம் அணு சொல்வதை மாற்றி / ஜகத் உண்டு / கர்மங்கள் உண்டு / சம்சாரம் அநாதி நம் போலே / மேலே செல்வது முக்தி / ஆத்ம ஞானம் மல தாரணம் – ஜீவா ஹிம்சை பண்ணாமல் -தலை மளித்தல் போல்வன -மவ்வனமாக இருந்து -மயில் தோகை-திகம்பர் -முக்தி சாதனங்கள் இவை –
-பௌத்த மதங்களில் வைத்துக் கொண்டு–3- வைபாஷிகன் -பரமாணு சங்காதமாய்-ப்ரத்யஷ சித்தமாய் -ஷணிகமுமாயும் -இருக்கும் ஜகத்து –
(அந்த ஞானமே ஆத்மா -)தத் விஷய ஜ்ஞானமும் ஷணிகம் வேறோர் ஆத்மா வில்லை -இதில் ஸ்திரத்வ புத்தி சம்சாரம் -ஷணிக புத்தி மோஷம் என்றான் –
4–சௌத்ராந்திகனுக்கு சித்தாந்தம் அதுவேயாய் இருக்கச் செய்தே -அநுமான சித்தம் ஜகத்து -என்றான் –அதுவே அவனுக்கு விசேஷம் –
5–யோகாசாரன் -ஜ்ஞாத்ரு ஜ்ஞேயங்கள் ப்ரமம் -ஜ்ஞானமே யுள்ளது -அதுவும் ஷணிகம் என்று இருக்கை மோஷம் -என்றான் –
6--மாத்யமிகன் -பிரமாணமும் பிரமேயமும் பிரமாதாவும் இவை யுண்டு என்று அறிகை ப்ரமம் –சூன்யத்தால் சூன்யம் என்று அறிகை மோஷம் என்றான்-
வைபாஷிகன்-பரமாணு -இனி மேல் பிரிக்க முடியாத -சங்கா தத்தாலே ஜகத் -உண்டு பிரதிஷ சித்தம் என்பர் –
அதற்குள் -பிரவாஹ ரூப ஜ்ஞானம் -லோக விவகாரம் -ஞானம் உடையவரை ஒத்துக் கொள்ள வில்லை –
ஞானமே ஆத்மா -அவரும் ஷணிகம்–கர்மங்கள் இல்லை -சம்சாரம் உண்டு–ஸ்த்திரம் என்ற நினைவே சம்சாரம் –
ஷணிக புத்தி மோஷ சாதனம் -சூன்யமே முக்தி -இதை நிரசிக்க-3- ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரங்கள்-
சமுதாய உபய ஹேதுகேபி-தத் அப்ராப்தி –ஓன்று ஒன்றுடன் கூடி சேர்ந்தால் உண்டாகும் என்றால் ஷணிகம்
உபயதாஷா தோஷாத் -இல்லாத பொருளில் உருவாகும் -உருவாகுவது அழியும் என்கிறாய் -இல்லாததில் உருவானால் ஜகத் சூன்யம் ஆகுமே –
அனுச்ம்ரிதி-ஞானம் ஷணிகம் நினைவே வாராதே –
வைபாஷிகன் -ஞானம் ஒத்துக் கொண்டு -ஞானமே ஆத்மா -அதுவும் க்ஷணிகம் / ஈஸ்வரன் இல்லை /ஜகத் உண்டு -பிரத்யக்ஷ சித்தம் /பரமாணுக்கள் கூடி ஜகம் / கர்மா இல்லை / சம்சாரம் -ஸ்த்ரம் என்று அறிந்தால் -க்ஷணிகம் என்று உணர்வதே முக்தி /சங்க புத்தி முக்திக்கு சாதனம் /முக்தி சூன்யம்
சௌத்ராந்திகனுக்கு சித்தாந்தம் அதுவேயாய் இருக்கச் செய்தே -அநுமான சித்தம் ஜகத்து -என்றான் –அதுவே அவனுக்கு விசேஷம் –
ந அசதக அத்ருஷ்டத்வாத் –சூத்ரம் -அறிவில் உள்ள நீலம் அழிந்த பொருளில் இல்லை
அசதக ந— இல்லாத பொருளில் இல்லை -கடத்தில் – அதிருஷ்ட்த்வாத் -அழியும் பொழுது தன்னிடம் உள்ளதை கொடுத்து போகாதே -புத்தியில் பட்ட கறுப்பு குடத்தில் இருந்து வர வில்லை -கறுப்பு பார்க்கும் பொழுது எல்லாம் குடம் நினைவு வராதே -குடை போல்வனவும் உண்டே -நீலம் பார்க்கும் பொழுது எல்லாம் குடம் நினைவு வராதே-
உதாசீனா அபி சைவம் சித்தி -வெறும் உள்ளாருக்கு பலம் சித்திக்கும் -அனுமான சித்தம் இல்லை-
சௌத்ராந்திகனுக்கு-இரண்டே தத்வங்கள் – ஆத்மா ஞானம் -ஈஸ்வரன் இல்லை -ஜகத் அனுமான சித்தம் -கர்மம் இல்லை -ஸ்த்ரத்வ புத்தி சம்சாரம் -மோக்ஷம் -க்ஷணிகம் என்று அறிவதே / -சூன்யமே முக்தி
யோகாசாரன் -ஜ்ஞாத்ரு ஜ்ஞேயங்கள் ப்ரமம் -ஜ்ஞானமே யுள்ளது -அதுவும் ஷணிகம் என்று இருக்கை மோஷம் -என்றான் –
அறிவும் அறியப் படும் பொருளும் ஒன்றாகவே கிரஹிக்கப்படும்-இரண்டும் ஒன்றே என்பான் -கடம் கட ஞானம் இரண்டும் ஒன்றே –
அபாவா ந உபலப்த்வே –சூத்ரம்
இரண்டும் ஓன்று என்றால் இரண்டா ஒன்றா -அப்போதே இரண்டு தானே-அபாவா ந-
ந பாவ அனுபலப்த்வே –சூத்ரம்-உள்ள வஸ்துக்கள் -இரண்டை பற்றிய அறிவும் அறியப்படும் பொருள் இல்லாமல் இல்லையே-அறிபவனையும் அறியப் படும் பொருளையும் பற்றாமல் அறிவே இல்லையே –
யோகாசாரன்-ஒன்றே தத்வம் ஞானம் மட்டும் -அது க்ஷணிகம் -ஈஸ்வரன் இல்லை -ஜகத் இல்லை /பிரமம் தான் காரணம் என்பான் / கர்மங்கள் இல்லை / ஜகத் உண்மை என்று அறிந்தால் சம்சாரம் /க்ஷணிகம் புத்தி -ஞானம் க்ஷணிகம் என்ற புத்தி ஏற்பட்டால் மோக்ஷ சாதனம் /சூன்யம் தான் மோக்ஷம்
மாத்யமிகன் -பிரமாணமும் பிரமேயமும் பிரமாதாவும் இவை யுண்டு என்று அறிகை ப்ரமம் –சூன்யத்தால் சூன்யம் என்று அறிகை மோஷம் என்றான்
மாத்யமிகன்-சூன்யத்தால் சூன்யத்தை சூன்யம் என்று அறிந்து சூன்யத்தாலே சூன்யத்தை அடைவதே மோஷம்
ஷணிக விஜ்ஞ்ஞான ஞானம் பௌத்னுக்கு முக்கியம் —இவர்களுக்கு ஆகாசம் -இல்லை -நான்கு பூதங்கள் தான் –
அனுபத்தேச்ச –சூத்ரம் -பொருந்தாமையும் வருகிற படியால்-
உபபத்தி பொருந்துவது –அனுபபத்தி-பொருந்தாமை -நீ சொல்லும் வாதம் பொருத்தம் இல்லையே என்றபடி –
எந்த சப்தமும் சூன்யம் ஸ்தாபிக்காதே
அஸ்தி -சப்த்தாதால் இயலாது -நாஸ்தி சப்தத்தால் இயலாது இங்கு இல்லை இப்பொழுது இல்லை-உனக்கு கொடுக்க இல்லை –
பாவ அபாவ விசிஷ்டம் -மண்ணின் உடைய அபாவம் குடம்-
உளன் இரு தகைமையோடு -உளன் எனில் உளன் -அவன் உருவம் இவ் வுருவுகள் -உளன் அலன் எனில் -அவன் அருவம் அவ்வருவுகள் -உளன் என இலன் என இவை குண -அஸ்தித நாஸ்தித்வ விசிஷ்டா ப்ரஹ்மம் உளன் ஒளிவிலன் பரந்தே-ஸத்கார்ய வாதம் –
மாத்யமிகன்-தத்துவங்களே இல்லை /ஆத்மா இலை / ஈஸ்வரன் இல்லை / ஜகத் இல்லை -பிரமம் -கர்மங்கள் இல்லை / தத்வம் உள்ளது என்ற நினைவே சம்சாரம் / சூன்யம் என்கிற புத்தி மோக்ஷ சாதனம் / சூன்யமே மோக்ஷம் –
7/8-நையாயிக வைசேஷிகர்கள் -ஜகத்துக்கு உபாதான காரணம் பரமாணுக்கள் -ஆநும நிகேச்வரன் நிமித்த காரணம் -அனுமானத்தால் ஈஸ்வரன் என்பர் -நிமித்த காரணம் ஸர்வேஸ்வரன் என்பர் –
சம்சாரம் அநாதி -ஈஸ்வர உபாஸ்தியாலே ஸூக துக்க ஜ்ஞானங்கள் நசிக்கை மோஷம் என்றார்கள்-
நையாயிக வைசேஷிகர்கள்-16 தத்வங்கள் /ஆத்மா உண்டு /ஈஸ்வரன் /ஜகத் /காரணம் பரமாணு / கர்மங்கள் உண்டு / உபாசனம் மோக்ஷ சாதனம் / பாஷாண கல்பம் மோக்ஷம் பாஷாண கல்பம் போலே கல்லை போலே ஆவதே மோக்ஷம் -இதுக்கு பகவத் உபாசனம் என்பர் -நையாயிக வைசேஷிகர்கள் –அஷபாதர் கணாதர் -மதங்கள் -ஜகத்துக்கு உபாதான காரணம் பரமாணுக்கள் -ஆநும நிகேச்வரன் நிமித்த காரணம் –
சம்சாரம் அநாதி -ஈஸ்வர உபாஸ்தியாலே ஸூக துக்க ஜ்ஞானங்கள் நசிக்கை மோஷம் என்றார்கள்
சமவாயி சம்பந்தம் –மற்று ஒன்றை ஆஸ்ரயித்து காரணம்
படத்துக்கு நூல் சமவாயி காரணம் -வர்ணத்துக்கு நூலின் வர்ணம் அசமவாயி காரணம்
குணம் குணி /அவயவி அவயவம் /கிரியா கிரியாவான் /விசேஷம் பரமாணு /
மகத்தீர்கத்வாத் வா ஹஸ்த பரிமண்டலம் —அவயவம் உடன் உள்ளதா இல்லையா பரமாணு -சிதைக்க முடியாதே -நூல்களுக்கு ஆறுபக்கங்கள் -எல்லா பக்கமும் சேராதே
சேர்ந்ததுக்கு காரணம் அத்ர்ஷ்டம் காரணம் என்பர் -அத்ர்ஷ்டம் வஸ்துவிலா ஆத்மாவிலா -வஸ்துவில் சேர்ந்து கொண்டே இருக்குமே –
ஆத்மாவில் இருந்தால் அது எப்படி பரமாணுக்களை சேர வைக்கும் –-உபயதா — விசேஷம் பரமாணுவை சார்ந்து இருக்கும் – வைசேஷிகன் பேர் இதனால் -கிரஸ்வ பரிமண்டலம் -பரமாணு அவயவம்-இல்லாதது -கூடின பக்கம் எது -நூல்கள் சேர்கின்றன -எல்லா பக்கமும் நூல் கள் சேராதே –
பரமாணு சேர காரணம் -அத்ரிஷ்டம் என்பர் -ஸர்வேஸ்வரன் அனுமான சித்தம் -பிரதம அத்ரிஷ்டம் வஸ்துவிலா ஆத்மாவிலா –
வஸ்துவில் இருந்தால் அணுக்கள் சேர்நது கொண்டே இருக்க வேண்டுமே -ஆத்மாவில் இருந்தால் பரமாணுக்கள் கூட காரணம் இல்லையே -ஒவ்வாது –
9–பாஸூபதன்-பரமாணுக்கள் உபாதான காரணம் -ஆகம சித்த ஈஸ்வரன் நிமித்த காரணம் -சம்சாரம் அநாதி –
ஆகம உக்தமான கர்ம அனுஷ்டானத்தாலே பசுபதி சாரூப்யத்தைப் பெறுகை மோஷம் -என்றான்-36 தத்வங்கள் / ஆத்மா உண்டு -ஈஸ்வரன் உண்டு ஆகமம் சித்தம் -ஈஸ்வரன் நிமித்த காரணம் மாத்திரம் / பசுபதி ஆகமம் படி கர்மங்ககள் அனுஷ்டிக்கை முக்திக்கு சாதனம்-
பாஸூபதன்-பரமாணுக்கள் உபாதான காரணம் -ஆகம சித்த ஈஸ்வரன் நிமித்த காரணம் -சம்சாரம் அநாதி –
ஆகம உக்தமான கர்ம அனுஷ்டானத்தாலே பசுபதி சாரூப்யத்தைப் பெறுகை மோஷம் -என்றான்
ஆறு முத்ரைகள் கொண்டு பஸ்மம் தரித்து -ருத்ராஷம் குண்டலம் கழுத்தில் கையில் தலையில் பூணூல் தரித்து
ஜடை முடி -த்யானம் பிரணவ ரூபம் -சைவ ஆகமம் படி –
பத்யுகு அசாமஞ்சாச் -பொருந்தாதபடியால் -வேதத்துக்கு விருத்தம் -நாராயண அனுவாஹம் -புருஷ ஸூ கதம் –
ந சத் ந அசத் சிவா ஏவ கேவல –இந்த்ரனே -ஹிரண்ய கர்ப்பனே -போன்ற சுருதி வாக்யங்கள் உண்டே –
ஜகத் காரணம் -சத் /ஆத்மா /ப்ரஹ்மம் /இந்த்ரன் /நாராயணன் பல சொல்லி –
முதலில் உள்ளதே -என்று சொல்லி -அறிவுள்ள ஆத்மா -வே காரணம் -பெரியது ப்ருஹத் தான் காரணம் -அணுக்கள் சேர்ந்து இல்லை
அந்த ப்ரஹ்மம் யார் -பல வாக்யங்கள் -மாணவர் கூப்பிடு -குடை பிடித்தவனை கூப்பிடு -சுருக்கி -பொது சொல் விசேஷயத்தில் பர்யவசிக்கும் –
சத் ஆத்மா ப்ரஹ்ம –பொது சொல் போலே –சிவ இந்த்ரன் பிரம்ம -போன்ற சொற்களும் -பொது சொல்
ஸ்தாணு –தஷிண பினாக்னி பெண்ணை ஆறு திருக் கோவலூர் வில்லைக் கை பிடித்து இருக்கும் சிவன் நெல்லூர் உத்தர பினாக்னி நதி உண்டு
யௌகிகம் பத சேர்க்கை -ரூடி அர்த்தம் -இரண்டும் உண்டே ரூடி பிரசித்தம் -பங்கஜ -சேற்றில் பிறந்த செந்தாமரை
காளான் -இல்லையே -யௌகிகம் பல பொருள்கள் வரலாம் –த்விஜ -பல் பிராமணன்
நாராயணன் -பாணினி சூத்ரம் சிவனை சொல்ல முடியாதே –சூர்பணகை-இதே போலே
அதிஷ்டானம் -சரீரம் இல்லாமல் பண்ணுகிறாரா இல்லாமல் -செய்கிறாரா -அவரை யார் படைத்தார் -உன் மதத்தின் படி பொருந்தாது -அதிஷ்டானம் அனுபத்தேதே –
10-/11/-சாங்க்ய யோகிகள் -பிரகிருதியே ஸ்வ தந்த்ரமாய்க் கொண்டு ஜகத் காரணம் ஆகிறது -அந்த பிரகிருதியோடு
ஆத்மாவுக்கு உண்டான அநாதி சம்பந்தம் சம்சாரம் –பிரகிருதி புருஷ விவேகம் மோஷம் -என்றார்கள் –
–சாங்க்ய யோகிகள் -பிரகிருதியே ஸ்வ தந்த்ரமாய்க் கொண்டு ஜகத் காரணம் ஆகிறது -அந்த பிரகிருதியோடு
ஆத்மாவுக்கு உண்டான அநாதி சம்பந்தம் சம்சாரம் –பிரகிருதி புருஷ விவேகம் மோஷம் -என்றார்கள் –
சாங்க்யர் –சேஸ்வர நிரீஸ்வர -இரண்டு வகை –கபிலர் -ஆகம நிஷ்டர் -ப்ரஹ்மம் இல்லை -நிரீஸ்வர மதம் –
சங்க்ய-புத்தி –ஸ்படிகம் -செம்பருத்தி பூ அருகில் -சிகப்பு ஏறிடுமே
ஞாத்ருத்வம் -கர்த்ருத்வம் -அத்யாசம் ஒன்றின் தன்மை மற்று ஒன்றில் இருப்பது போலே அனுசந்தானம்
தேவபூதி -கர்த்தம பிரஜாபதி –தாயாருக்கு கபிலர் உபதேசம் -சேஸ்வர கபிலர் அவர் –
சகர -கபிலர் -கண்ணை சாம்பல் -பகீரதன் -கதை உண்டே
யோகிகள் -பதஞ்சலி நிஷ்டர் /-ஹிரண்ய கர்பர் மதம்நிஷ்டர் / -ஆத்மா அப்ரஹ்மாத்மகம்-சரீரம் இல்லை என்பர் –
வைதிக மதத்தில் நேக நா இஹ நாநா அஸ்தி கிஞ்சித் அப்ரஹ்மாத்ய பொருள் இல்லை -சர்வம் ப்ரஹ்மாத்மகம் –
காரணப் பொருள் தன்மை காரியத்தில் இருக்க வேண்டுமே ப்ரஹ்மம் ஜகத்துக்கு காரணம் ஆனால் சுக துக்கம் விகாரம் அறிவற்ற தன்மை -வருமே -இவர்கள் ஆஷேபம்
பிரகிருதி தான் ஜகத் கார்யம் இதனால் என்பர் –
2-2-1-ரசனா அனுபபத்தே -ரசனம் பண்ணுதல் -படைத்தல் என்பது பொருந்தாதா படியால்
பிரதானம் -ஞானம் உடைய ஆத்மாவால் அதிஷ்டானம் செய்தால் தான் சிருஷ்டிக்க முடியும்
குயவன் -மண் -குடம் –
ந அனுமானம் பிரவர்த்தேச்ச -பிரவ்ருத்திக்கும் ஆத்மாவும் வேண்டும் –அறிவுள்ளத்து -இருந்தால் தான் படைக்க /செயல் பட
பயோம்புவது சேது ந —பயஸ் -பாலை உறக்குத்தி தயிர் -ஆத்மா குறுக்கே வர வில்லை
தண்ணீர் -இள நீர் -இரும்பு கதவு -மரம் -தேர் -அனுமானத்தால் ஸ்தாபித்து
எல்லா பாலும் தயிர் ஆக வில்லையே –
வியதிரேக –அன்யத்ர-
மாடு -புல் -பாலாகிறதே-போலே பிரகிருதி ஜகம் காள மாடு புல் சாப்பிட்டு பால் ஆக வில்லையே
12/13–பாட்ட ப்ரபாகரர்கள் –நித்யராய் அநேகராய் சர்வகதராய் அநாதி கர்மத்தாலே சம்சரிக்கிறார்கள் -ஆத்மாக்கள் —
ஜகத்து பிரவாஹ ரூபேண நித்யம் -கர்ம அபூர்வமே ஆத்ம ப்ராப்தி ரூப மோஷ ஹேது -ஈஸ்வர சத்பாவம் இல்லை -என்றார்கள்-குத்ருஷ்டிகள் கோஷ்டி -இவர்கள் தொடங்கி -மேலே -சங்கர பாஸ்கர பாட்ட பிரபாகர் -யாதவ பிரகாசர் -தங்கள் மதம் -யதி தர்ம சமுஜ்யம் -யாதவ பிரகாசர் திரும்பி வந்து செய்த கிரந்தம் —
மீமாம்சகர்கள் -பாட்ட ப்ரபாகரர்கள் –நித்யராய் அநேகராய் சர்வகதராய் -விபு என்றபடி -அநாதி கர்மத்தாலே சம்சரிக்கிறார்கள் ஆத்மாக்கள் —
ஜகத்து பிரவாஹ ரூபேண நித்யம் -படைக்கப் பட வில்லை என்றவாறு -கர்த்தா எதற்கு –
-கர்ம அபூர்வமே ஆத்ம ப்ராப்தி ரூப மோஷ ஹேது -ஈஸ்வர சத்பாவம் இல்லை -என்றார்கள்
வழி -வேதங்கள் விதித்த கர்மங்கள் செய்து –அபூர்வம் -உருவாக்கி மோஷம் கொடுக்கும் -அபூர்வங்கள் சேர்ந்து மகா பூர்வம்-நித்யாபூர்வம் அநித்யப்பூர்வம் இரண்டு வகை -பல அபிசந்தி ரஹிதம் -கர்மம் செய்து நித்யாபூர்வம் -நித்ய அபூர்வம் தான் மோக்ஷம் கொடுக்கும் என்பர் -ஜகத் நித்யம் காரணம் வேண்டாமே –
ப்ரஹ்மத்துக்கு உள்ள குணங்களை அபூர்வத்தில் ஏறிட்டு சொல்வார்கள் -சங்கர பாஸ்கர பாட்டர் -மாயா -/சத்யமான உபாதி -/பிரமத்தின் விகாரம் பரிணாமம் -ஜகத் /ஆத்மா இவற்றால் –
14–மாயாவதி -நிர்விசேஷ ( சஜாதீய விஜாதீய ஸ்வகத பேதங்கள் இல்லாமல் )சின் மாத்ரமே மாயா சபளமாய்க் கொண்டு -விசேஷமானது -பேதம் –ப்ரஹ்மம் ஆத்மா -சஜாதீய -ப்ரஹ்மம் அசித் விஜாதீய -ஸூவ கத -ப்ரஹ்மம் திரு மேனி திருக் கல்யாண குணங்கள்-நிர் விசேஷம் இம்மூன்றுமே இன்றிக்கே இருக்கை -சத் ஏவ ஏக மேவ அத்வதீயம் சுருதி என்பர் -வஸ்து துச்சம் இல்லை -ஆகாச தாமரை முயல் கொம்பு போலே இல்லை -என்பர் -சீன மாத்திரம் ஞானமாகவே இருக்கும் ஞானம் உடையவன் என்றால் ஞானம் ஓன்று உடையவன் என்று இருக்க வேண்டுமே -மாயை -சரீரம் – உபாதியும் பொய்-என்றார் இவர் இதில் வாசி மேலே –
( மாயையால் கலந்து )சம்சாரம் -தத் த்வமஸி-இத்யாதி வாக்ய ஜன்ய ஜ்ஞானத்தாலே அந்த ப்ரமம் போகை மோஷம் என்றான் -பர ப்ரஹ்மம் ஏவ அஞ்ஞம் பிரம பரகதம் -சம்சரதி –சங்கர மதம் –
மாயாவதி -நிர்விசேஷ ( சஜாதீய விஜாதீய ஸ்வகத பேதங்கள் இல்லாமல் )சின் மாத்ரமே மாயா சபளமாய்க் கொண்டு –
( மாயையால் கலந்து )சம்சாரம் -தத் த்வமஸி-இத்யாதி வாக்ய ஜன்ய ஜ்ஞானத்தாலே அந்த ப்ரமம் போகை மோஷம் என்றான் –
ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தும் அறிந்தது ஆகும் -காரணங்கள் பல -அவற்றுக்கும் காரணம் ஒன்றே -அத்தை அறிந்தால் –
அந்த ஓன்று உள்ளதா -உத -அந்த ப்ரஹ்மம் -தத் த்வம் அஸி -ஐததாம்யம் இதம் சர்வம் -ஏதத் ஆத்மா -தத் சத்யம் -தத் த்வம் அஸி -பிரம்மாவை ஆத்மாவாக கொண்டு உள்ள அனைத்தும் –
சாமா நாதி கரண்யா -அந்த ப்ரஹ்மம் நீயாக இருக்கிறாய் –
ப்ரஹ்மம் சங்கல்ப்பித்து கொண்டு -இவற்றை படைத்து -எண்ணிறந்த தத்வங்கள் –
அடைமொழி -விட்டு இலக்கணை -விசேஷணம் விட்டு சொல்வது
ஜகத்துக்கு அந்தராத்மாவாய் காரணமான ப்ரஹ்மம் ச்வேதகேது உனக்கும் அந்தராத்மா காரணமான ப்ரஹ்மம் –
தத் ப்ரஹ்மம் –த்வம் ஆத்மா என்று கொண்டு அத்வைதம் தப்பாக விசேஷணம் இல்லாமல் அர்த்தம் கொண்டார்கள் –
தத் -ப்ரஹ்மம் -த்வம் -ப்ரஹ்மம் -தவறு இல்லையே -சொல்லும் பிரகாரம் வேறே –சரீரம் அனைத்தும் நம் சம்ப்ரதாயம் –
மாயை -அவித்யை -வாக்ய ஜன்ய ஞானத்தால் -மோஷம் –
கானல் நீர் சொன்னதும் பிரமம் போவது போலே –
மடிப்புடவையை வெந்தால் உண்டியும் பாவும் -பாதித்த அனுவ்ருத்தி -இன்னும் தொடரும் பிரமம் -என்றவாறு -அபேத ஞானம் வந்தாலும் பேத ஞானம் தொடரும் –
வாசி உண்டே நேற்றும் இன்றும் -நேற்று தண்ணீர் குடிக்க முற்பட்டேன் -புடவை உடுத்திப் போனேன் -இன்று இல்லையே -ராமானுஜர் –
இதனால் உபாதி சத்யம் என்றார் பாஸ்கரர் -அடுத்த
சோஹம் அந்த பிரமத்துக்கு சரீரம் -சகாவுக்கு அஹம் சரீரம் -புரியாமல் ஆனந்தாக்கள் சொல்வதைக் கேட்டால் சோகம் பிறக்கும் –
சர்ப்பம் இல்லை கயிறு ஞானத்தால் மட்டுமே நிவர்த்திக்கப்படும் -அவித்யை -ஞானத்தாலே மோஷம் என்பர்-
பிறப்பிலி பல் பிறவிப் பெருமான் -பிறப்பிலி -கர்மாதீனமாக -கிருபையாலே பல் பிறப்பு பிறக்கிறான் -எத்தையும் விடாமல் –
கடக சுருதி -கொண்டு பேத அபேத ஸ்ருதிகள் சேர விட வேண்டும் –
15–பாஸ்கரீயன்-அந்த ப்ரஹ்மம் தானே -சத்ய உபாதி ( தேஹம் இந்த்ரியம் )மிஸ்ரமாய்க் கொண்டு பிரமிக்கை சம்சாரம் –
வர்ணாஸ்ரம தர்ம உபேதமாய்-வாக்ய ஜன்ய ஜ்ஞான பூர்வகமாய் யுள்ள உபாசன ஆத்மக ஜ்ஞானத்தாலேஉபாதி நசிக்கை மோஷம் என்றான்
பாஸ்கரீயன்-அந்த ப்ரஹ்மம் தானே -சத்ய உபாதி ( தேஹம் இந்த்ரியம் )மிஸ்ரமாய்க் கொண்டு பிரமிக்கை சம்சாரம் –
வர்ணாஸ்ரம தர்ம உபேதமாய்-வாக்ய ஜன்ய ஜ்ஞான பூர்வகமாய் யுள்ள உபாசன ஆத்மக ஜ்ஞானத்தாலேஉபாதி நசிக்கை மோஷம் என்றான்
ப்ரஹ்மம் ச குணம் என்பர் –பேதாபேதாவாதி இவர் -அபேதமும் உண்டு பேதமும் உண்டு –
பாஸ்கரீயன்-அந்த ப்ரஹ்மம் தானே -சத்ய உபாதி ( தேஹம் இந்த்ரியம் )மிஸ்ரமாய்க் கொண்டு பிரமிக்கை சம்சாரம் –
வர்ணாஸ்ரம தர்ம உபேதமாய்-வாக்ய ஜன்ய ஜ்ஞான பூர்வகமாய் யுள்ள உபாசன ஆத்மக ஜ்ஞானத்தாலேஉபாதி நசிக்கை மோஷம் என்றான்
ப்ரஹ்மம் ச குணம் என்பர் –பேதாபேதாவாதி இவர் -அபேதமும் உண்டு பேதமும் உண்டு – –
இவர் ச குண பிரமம் என்பர் -ச விசேஷ பிரமம் -உபாதி சத்யம் -தேகம் இந்த்ரியம் புத்தி உண்மை -பட்டு பிரதிபலிக்கிறார் –
பாரமார்த்திகம் -உண்மை -உபாசனத்தால் மோஷம் -யாரை -ப்ரஹ்மத்தை உபாதி நசிக்கை -வாக்ய ஜன்ய ஞானம் பூர்வகமாக -நானும் ப்ரஹ்மமும் ஓன்று என்பதையே -என்பர் –கடாகாசம் மடாகாசம் -ஆகாசம் -குடத்துக்கு உள்ளே இருக்கும் -மடத்துக்கு உள்ளே மடாகாசம் -அளவுபடுத்துவது தான் உபாதி –குடம் உடைத்தால் ஒன்றாகுமே –ஏகி பாவம் –
சரீரத்துக்கு உள்ளே இருந்த ப்ரஹ்மமும் வெளியில் உள்ள ப்ரஹ்மமும் ஒன்றாகும் -ஐக்கியம் –
பரம் ப்ரஹ்மத்துக்கு அஜ்ஞ்ஞானம் சங்கரர் –தத் பரோபாத்யா விவசம் கர்மம் வசம் உபாதியால் –பிரமமே சம்சாரம்
16–யாதவ பிரகாசன் –அந்த ப்ரஹ்மம் தானே சத்யமான சித் அசித் ஈஸ்வராத்மகமாய்க் கொண்டு பிரமிக்கிறது –
அதுக்கு உண்டான பேத ஜ்ஞானம் சம்சாரம் -ஜ்ஞான கர்ம சமுச்சயித்தினாலே பேத ஜ்ஞானம் போகை மோஷம் -என்றான் -அசித்துக்கும் ப்ரஹ்மத்துக்கும் பேதம் ஸ்வாபாவிகம் / சித்துக்கும் ப்ரஹ்மத்துக்கும் அபேதம் ஸ்வாபாவிகம்
யாதவ பிரகாசர் சித்துக்கும் ப்ரஹ்மத்துக்கும் பேதாபேதம் இயற்க்கை என்பர் யாதவ பிரகாசர் –இது தான் பேதாபேத வாதம் –
யாதவ பிரகாசன் -அந்த ப்ரஹ்மம் தானே சத்யமான சித் அசித் ஈச்வராத்மகமாய்க் கொண்டு பிரமிக்கிறது –
அதுக்கு உண்டான பேத ஜ்ஞானம் சம்சாரம் -ஜ்ஞான கர்ம சமுச்சயித்தினாலே பேத ஜ்ஞானம் போகை மோஷம் -என்றான் –
ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்கிற வைதிக சித்தாந்தத்தில் காட்டில் ப்ரஹ்மத்தை கதி பய சக்தி
விசிஷ்டமாகக் கொண்டான் இத்தனை -அதுவே அவனுக்கு விசேஷம் –
யாதவ பிரகாசன் -அந்த ப்ரஹ்மம் தானே சத்யமான சித் அசித் ஈச்வராத்மகமாய்க் கொண்டு பிரமிக்கிறது -ஏக தத்வ வாதியாக இருந்தும் –
அதுக்கு உண்டான பேத ஜ்ஞானம் சம்சாரம் -ஜ்ஞான கர்ம சமுச்சயித்தினாலே பேத ஜ்ஞானம் போகை மோஷம் -என்றான் –
ஞான கர்ம சமுச்சயம் -வித்யா -ஞானம் அவித்யா கர்மம் -இரண்டு சாதனங்கள் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி -கர்மத்தால் -இஷ்ட ப்ராப்தி ஞானம் என்பர்
நாம் கர்ம யோகம் ஞான யோகத்துக்கு அங்கம் –
விகாரம் பரிணாமம் -இவன் பாஷம் -பரிணாம ரூப விசேஷம் இவன் அங்கீ கரிக்கிறான்
ஓன்று தான் -மூன்றாக பிரமித்து -பிரமம் போனால் மோஷம் -ஸ்வச்மாத் அபின்னமான வேறுபடாத சித் அசித் ஈச்வரர்கள் இடத்தில் பேத புத்தியே பிரமம் –
ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்கிற வைதிக சித்தாந்தத்தில் காட்டில் ப்ரஹ்மத்தை கதி பய சக்தி -விசிஷ்டமாகக் கொண்டான் இத்தனை -அதுவே அவனுக்கு விசேஷம்
அசித் பிரமத்துக்கும் பேதமும் அபேதமும் ஸ்வாபாவிகம் -இயற்க்கை- மாறாது
சித்துக்கும் பிரமத்துக்கும் அபேதம் ஸ்வா பாவிதம் -பேதம் செயற்கை ஔபாதிகம் -என்பர் பாஸ்கர பஷம்-
யாதவ பிரகாசர் -சித்துக்கும் பிரமத்துக்கும் பேதம் அபேதம் இரண்டும் இயற்க்கை
ஏவம் மாயா -உபாதி -விகார -வாதிகள் –அசூபச்ய ஆஸ்பதம் -அசுபத்துக்கு இருப்பிடம் யாதவ பிரகாசர்-பேத ஞானமே சம்சாரம் -ஞான கர்ம சமுச்சயம் சாதனம் -ஐக்கிய ஞானம் –
17–ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்கிற வைதிக சித்தாந்தத்தில் காட்டில் –ஏகாயன மதம் -ப்ரஹ்மத்தை கதி பய சக்தி-விசிஷ்டமாகக் கொண்டான் இத்தனை -அதுவே அவனுக்கு விசேஷம் -ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்கிற வைதிக சித்தாந்தத்தில் காட்டில் ப்ரஹ்மத்தை கதி பய சக்தி-விசிஷ்டமாகக் கொண்டான் இத்தனை -அதுவே அவனுக்கு விசேஷம் –
ஏகாயன மதம் -மத்வாச்சார்யர் அப்புறம் பிரகாசப் படுத்தினார் -ஏகமே அயனம் -ஒன்றே -நாராயண –
சேஷி தம்பதி மிதுனம் -நமக்கு -இன்பம் பயக்க எழில் மகள் மாதரும் தானும் -ஸ்ரீ பூமி நீளா-தேவிமார் மூவருடன் –
கதி பய சக்தி பூரணமான சக்தி இல்லை -என்பர் -லஷ்மி சேராமல் பூர்ணம் -வாராதே -சுவையன் திருவின் மணாளன் –
நாம் மிதுனாயினர் –அத்திரு அவனைப் பற்றும் இத்திரு இருவரையும் பற்றும்
மார்பை பிரார்த்தித்து இருக்கும் அத்திரு -இத்திரு திருவடியை ஆசை பட்டு இருக்கும்
அபூர்ண சக்தி விசிஷ்டத்வம் -இவர் மதம் –
ஹரிபரத சத்யம் ஜகத் -தத்வ பின்ன -ஹரி அனுசர பக்தி தத் சாதனம் -ஆத்மா சத்பாவத்த்க்கு பிரமம் காரணம் இல்லை என்பர் ஸ்வ தந்த்ரன் என்பர் –
11 பாஹ்யர் -6 குத்ருஷ்டிகள் நிரசனம் பண்ணி அருளினார்
நம் தர்சனத்துக்கு தத்வங்கள் மூன்று -அவையாவன -சித்தும் அசித்தும் ஈச்வரனுமாய் –பிரகார பிரகாரி ஐக்யத்தாலே ஓன்று என்னலாய்-
ஸ்வரூப பேதத்தாலே பல என்னலாய் இருக்கும் –
அசித் ஆகிறது –குண த்ரயாத்மகமாய் -நித்யமாய் -விபுவாய் -சத்த பரிணாமியாய் -ஹேயதயா ஜ்ஞாதவ்யமாய் இருக்கும் –
இப்படி இருக்கிற அசித்திலே போக்யதா புத்தி பண்ணி -சம்சாரத்தை த்ருடமாக்கிக் கொள்ள வேணும் என்று
இருக்கிறவனுக்கும் சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரயிக்க வேணும் –
இது த்யாஜ்யம் என்னும் பிரபத்தி யுண்டாய் இத்தைக் கழித்துக் கொள்ள வேணும் என்று இருக்கும் அவனுக்கும் சர்வேஸ்வரனை
ஆஸ்ரயிக்க வேணும் –-சம்சார பந்த ஸ்திதி மோஷ ஹேது –என்றும்
தைவீ ஹ்யேஷா குணமயீ மம மயா துரத்யயா மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே–ஸ்ரீ கீதை -7-14-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
நான் பிணைத்த பிணை ஒருவரால் அவிழ்க்கப் போகாது -என்னையே கால் கட்டி அவிழ்த்துக் கொள்ள வேணும் -என்றான் இ றே
அது தன்னையே இவரும்-பொல்லா வாக்கையின் புணர் வினை அறுக்கலறா சொல்லாய் யான் உன்னைச் சார்வதோர் சூழ்ச்சி –3-2-3-என்றார் இ றே
ஒரு குருவி பிணைத்த பிணை ஒருவரால் அவிழ்க்கப் போகிறது இல்லை -சர்வ சக்தி கர்ம அநு குணமாக பிணைத்த பிணையை
அவனையே கால் கட்டி அவிழ்த்துக் கொள்ளும் இத்தனை காண்-என்று திரு நறையூர் அரையர் வார்த்தை -வைஷம்யம் நிர்க்கருணன் இல்லையே —
சேதனன் நித்யமாய் -அணுவாய் -ஜ்ஞானானந்த லஷணனாய்-ஜ்ஞான குணகனாய்-ஏக ரூபனாய் -பகவத் சேஷ பூதனாய் இருக்கும் –
இப்படி இருக்கிற ஆத்மாவினுடைய வை லஷண்யத்தை அனுசந்தித்து -ஜரா மரண மோஷாயா -ஸ்ரீ கீதை 7-29-என்கிறபடியே
ஆத்ம அனுபவம் அமையும் என்று இருக்குமவனுக்கும் -சர்வேஸ்வரனை உபாசிக்கையும் -அந்திம ஸ்ம்ருதியும் வேணும் –
ஆத்ம அனுபவத்தை நெகிழ்ந்து சர்வேஸ்வரனுடைய குணாநுபவம்பண்ண வேணும் என்று இருக்குமவனுக்கும் அவன் தன்னையே உபாயமாகப் பற்ற வேணும் —
நம் தர்சனத்துக்கு தத்வங்கள் மூன்று -அவையாவன -சித்தும் அசித்தும் ஈச்வரனுமாய் –
பரம வைதிகமான -நம் தர்சனம் -ஏகமேவ அத்விதீயம் -சத்வித்யா பிரகரணம் -சதேமவ இதம் அக்ரே ஆஸீத் -சத்தாக ஒன்றாக -மூன்று தடவை ஏக சப்தங்கள் –
பிரகார பிரகாரி ஐக்யத்தாலே ஓன்று என்னலாய்–ஸ்வரூப பேதத்தாலே பல என்னலாய் இருக்கும் –
-ஐக்யத்தாலே முதல் தடவை நம் தர்சனம் –
ஸ்வரூப ஐக்கியம் அத்வைதிகள் -வஸ்துவே ஓன்று -நாம் பிரகார பிரகாரி பாவத்தாலே ஓன்று
பரன் திறம் அன்றி பல்லுலகீர் உலகில் தெய்வம் மற்று இல்லை —
அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் பிரகாரம் -கூடியும் சார்ந்தும் இருக்கும் – –
பிரகாரம் -சரீரம் வாசி
யஸ்ய சேதனச்ய-யது த்ரவ்யம் -சர்வாத்மனா ஸ்வார்த்தே -தாரயிதும் -நியந்துஞ்ச -சக்யம் தத் சேஷதைக ஸ்வரூபஞ்ச சரீரம் –
மணம்-புஷ்பம் குணம் -த்ரவ்யம் இல்லையே -குணம் ஜாதி பிரகாரமாக இருக்கலாம் –
சரீரமாக இருப்பவை பிரகாரமாகவே தானும் இருக்கும் -யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -ஷேத்திர ஷேத்ரஜ்ஞ்க்ன –சாபி மாம் வித்தி -ஷேத்ரமாகவும்–ஷேதரஜ்ஞ்ஞானாகவும் என்னைத் தெரிந்து கொள் –இதம் சரீரம் கௌந்தேயே சுட்டிக் காட்டி -ஸ்ரீ கீதை – நியத பிரகார சரீரம் -என்றவாறு-
அசித் ஆகிறது –குண த்ரயாத்மகமாய் –குண த்ரய ஸ்வரூபமாய் இல்லை ஸ்வ பாவம் -தன்மை –
ஸ்வரூபம் இயற்க்கை -கட ஸ்வரூபம் கடம் வஸ்துவே -ஸ்வ பாவம் தன்மை -அசித் த்ரவ்யம் -இது வேற குணம் வேறே –
த்ரவ்யமே குணம் -என்றார் சாங்க்யன் -நாம் ஸ்வ பாவம் -என்கிறோம் -இதுவே வாசி –
கடம் ம்ருத்தாத்மகம் -மண்ணால் ஆக்கப் பட்டது –
சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் –பிரகிருதி சம்பவா -கீதை -மிஸ்ரா தத்வம் முக்குண கலவை –
நித்யமாய் -சத்த பரிணாமத்தாலே -ஒருபடிப் பட இல்லையே -சத்த விக்ரியா
விபுவாய் -பிரகிருதி மகான் –சூழ்ந்து இத்யாதி –முடிவில் பெரும் பாழ்-கார்யங்கள் அனைத்தும் -ஸ்வ கார்ய பூத மகதாதி –
சத்த பரிணாமியாய் -சத்த விக்ரியாய் -ஹேயதயா ஜ்ஞாதவ்யமாய் இருக்கும் -தோஷம் உடையது —
கெட்டது தொலைய வேண்டும் -விட்டே பற்ற வேண்டும் -ஹேயதயா ஜ்ஞாதவ்யம் -இதனால் முதலில் அசித்தை சொல்லி –
இப்படி இருக்கிற அசித்திலே போக்யதா புத்தி பண்ணி -சம்சாரத்தை த்ருடமாக்கிக் கொள்ள வேணும் என்று
இருக்கிறவனுக்கும் சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரயிக்க வேணும்
ஈஸ்வர ஸ்வரூபம் தனியாக சொல்ல வேண்டாமே
ப்ரஹ்மத்துக்கு சரீர பிரகாரமாக இருக்கும் இப்படி இருக்கும்
முந்நீர் –அந்நாள் நீ தந்த ஆக்கையின் வழி உழல்வேன் -ஐஸ்வர்ய அனுபவம் –
தத் அதீன்யத்தை -ப்ரஹ்மத்துக்கு அதீனப்பட்டது -ததாதீன்யம்
விசிஷ்ட வேஷம்-ஆத்மா சரீரம் கூட -ஔபாதிகம் கர்மாதீனம் – /நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷம் ஆத்மாவுக்கு இயற்க்கை
இது த்யாஜ்யம் என்னும் பிரபத்தி யுண்டாய் இத்தைக் கழித்துக் கொள்ள வேணும் என்று இருக்கும் அவனுக்கும் சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரயிக்க வேணும் —
சம்சார பந்த ஸ்திதி மோஷ ஹேது –என்றும் -மூன்றுக்கும்
ஸ்திதி பூண் கட்டிக் கொள்ளுகை
ச விச்வக்ருத் -சமஷ்டி சிருஷ்டி -விச்வக்ருத் பிரம்மாவுக்கும் ஆத்மயோனி -அறிவாளி -சர்வவித் -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ ஞானம் இரண்டும் –
நமக்கும் பரமாத்மாவுக்கும் இரண்டும்
தர்மிக் ஞானம் ஸ்வரூப ஞானம் -ஞானம் உடையவன் ஸ்வ பாவம் தன்மை -தர்ம ஞானம் –
ஆத்மா ஞானத்தால் செய்யப் பட்டு -த்ரவ்யம் தானே ஆத்மா -குணத்தால் த்ரவ்யம் பண்ணப் படுமா கேள்வி –
ஞானமும் த்ரவ்யமும் குணமுமாகவும் இருக்கும் கமன க்ரியை போக்கு வரத்து உண்டே –
கால சக்கரத்தாய்-நியமிப்பவன் -பிரதான ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞன் பத்தி குணேசன்-சம்சார பந்த -ஸ்திதி மோஷ -ஹேது அவனே
தைவீ ஹ்யேஷா குணமயீ மம மயா துரத்யயா மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே–ஸ்ரீ கீதை -7-14-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
க்ரீடா பிரவ்ருத்தேன மயா -லீலா கார்யம்
அதி தாண்டுதல் – துரத்தயயா தாண்ட முடியாது –அறுக்கலறா–சர்வராலும் துஸ்த்தரா
ஏதாம் மாயம் தரந்திதே -அவனையே பிரபத்தி பண்ணி –
நான் பிணைத்த பிணை ஒருவரால் அவிழ்க்கப் போகாது -என்னையே கால் கட்டி -யே பிரபத்யந்தே -அவிழ்த்துக் கொள்ள வேணும் -என்றான் இ றே
அது தன்னையே இவரும்-பொல்லா வாக்கையின் புணர் வினை அறுக்கலறா சொல்லாய் யான் உன்னைச் சார்வதோர் சூழ்ச்சி –3-2-3-என்றார் இ றே
பற்ற வைப்பதும் உன் பொறுப்பு –
ஒரு குருவி பிணைத்த பிணை ஒருவரால் அவிழ்க்கப் போகிறது இல்லை -சர்வ சக்தி கர்ம அநு குணமாக பிணைத்த பிணையை
அவனையே கால் கட்டி அவிழ்த்துக் கொள்ளும் இத்தனை காண்-என்று திரு நறையூர் அரையர் வார்த்தை –
கர்மாதீனமான பிணைத்த பிணை -கர்மத்துக்கு அனுகுணம் -வைஷம்யம் -நிர்க்க்ருபா சாபேஷ்த்யத்வாத்- –
சேதனன் நித்யமாய் -அணுவாய் -ஜ்ஞானானந்த லஷணனாய்–லஷணம் -அடையாளம் -ஸ்வரூப ஞானம் –உயரம் குள்ளம் சரீர லஷணம் அனுகூல ஞானம் ஆனந்தம்-ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் –இதுவே
நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணங்கள் -ஜ்ஞான குணகனாய்–ஸ்வ பாவ ஞானம் –தர்ம பூத ஞானம் இது சரீரம் முழுவதும் வியாபிக்கும் -புத்தி என்பதே இது –
உறுதியான முடிவுக்கு -மனஸ் அலை பாயும்-
ஏக ரூபனாய் –விகாரம் இல்லாமல் -பகவத் சேஷ பூதனாய் இருக்கும் – அசித் சேஷமாக இருந்தாலும் புரிந்து கொள்ளாதே
அஹம் அபி தாஸ -தாஸ பூத இயற்கையாகவே -க்ரியதாம் இவ -மாம் குருஷ்வ
நித்யோநித்யானாம் -எகோ பஹூ நாம் யோ விததாதி காமான் –
இப்படி இருக்கிற-தாதாதீன்யம்-சரீர பிரகார -ஆத்மாவினுடைய வை லஷண்யத்தை அனுசந்தித்து -ஜரா மரண மோஷாயா -ஸ்ரீ கீதை 7-29-என்கிறபடியே
ஆத்ம அனுபவம் அமையும் என்று இருக்குமவனுக்கும் -சர்வேஸ்வரனை உபாசிக்கையும் -அந்திம ஸ்ம்ருதியும் வேணும் –
பூத சூஷ்மங்கள் வாசனை கர்மம் அகிலம் அத்யாத்மகம் அறிந்து –
ஆத்ம அனுபவத்தை நெகிழ்ந்து சர்வேஸ்வரனுடைய குணாநுபவம்பண்ண வேணும் என்று இருக்குமவனுக்கும் அவன் தன்னையே உபாயமாகப் பற்ற வேணும் –
பகவத் ஏக நிர்வாஹகத்வம் சேதன அசேதனங்கள் இரண்டுக்கும் -உக்கும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனையும் தந்து
-அதே தட்டில் -தத் ஏக நிர்வாஹகத்வம் நப்பின்னை நங்கையே திரு –
இவற்றில் ஒன்றை அறியிலும் –ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -என்கிறபடியே
சர்வேஸ்வரன் அளவிலே பர்யவசித்து அன்று நில்லாது –
ஜ்ஞானமாகில் ஸ்ரீ யபதியைப் பற்றி அல்லது நில்லாது -பகவத் வ்யதிரிக்த விஷயங்களைப் பற்றிப் பிறக்கும் ஜ்ஞானம் எல்லாம் அஜ்ஞ்ஞான கல்பம்
தத்வ ஜ்ஞான மஜ்ஞானம நோன்யதுக்தம்-தத கர்ம யன்ன பந்தாய ச வித்யா யா விமுக்த்யே ஆயாசாயாபரம் கர்ம
வித்யான்யா சில்ப நை புணம்-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-87-
என்கிறபடியே -பகவத் விஷயத்தை ஒழியக் கற்றவை எல்லாம் செருப்புக் குத்த கற்றவோபாதி –
இப்படி இருக்கிற சித் அசித் ஈச்வரர்கள் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை அறியக் கடவார் ஒருவரும் இல்லை
-இவற்றை உள்ளபடி அறிவாரில் தலைவர் யாயிற்று இவ்வாழ்வார் -ஆழ்வார் உடைய ஞானாதிக்யத்தை நியமிக்கிறார் –
பிரகாரி -ஒருவனையே நோக்கும் அதுவே உணர்வு -உணர்வு அவனை நோக்கி அல்லது நில்லாது -ஞானம் தர்சனம் பிராப்தி –
கைங்கர்யம் -பந்தப்படுத்தாது -சம்சார முக்திக்கு -மற்றவை ஆயாசம் கொடுக்கும் –
முதல் ஆழ்வார்கள் உண்டே என்ன –இவர் தலைவர் -அவன் பிரியமுடன் திருமேனி தர்சனம் கொடுப்பவர்களில் தலைவர் –
இவருக்கு ஒப்புச் சொல்வார் -சம்சாரிகளிலும் இல்லை -நித்ய ஸூரிகளிலும் இல்லை -தம்படி தாமும் அறியார் –
சம்சாரிகளும் அறியார்கள் -சர்வேஸ்வரனும் அறியான் –
ஒரு சாதனத்தை அனுஷ்டித்து இந்த நன்மை நமக்கு வரும் என்று இருக்கிற வந்தது அல்லாமையாலே தாமும் அறியார்
இவரைப் போலே இருப்பாரை சம்சாரத்தில் காணாமையாலே சம்சாரிகளும் அறியார்கள்
தன குணங்கள் புறம்பு ஒரு வியக்தியிலே இப்படி பலிக்கக் காணாமையாலே சர்வேஸ்வரனும் அறியான் –
சம்சாரிகளில் வ்யாவர்த்தனோபாதி நித்ய ஸூ ரிகளிலும் வ்யாவ்ருத்தர் –
கடலுக்குள்ளே அமிழ்ந்த மலையும் மடுவும் -நித்யர் சம்சாரிகள் -ஆளவந்தார் –
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தமோ வையமோ நும் நிலையிடம் -திரு விருத்தம் -75–என்று உபய விபூதியிலும் அடங்காது இருப்பார்
விண்ணுளாரிலும் சீரியர் -திரு விருத்தம் -79-என்னும்படி யாயிற்று இவர் நிலை –
கலவியும் பிரிவும் மாறி மாறி வருகையாலும் -மேட்டு நிலத்திலே பகவத் அனுபவம் பண்ணுகையாலும் –-தேசம் மோக்ஷம்
பகவத் அனுபவத்துக்கு பாங்கான தேசத்திலே இருந்து அனுபவிக்கிறவர்களைப் போல் அன்றே
அவ்வனுபவத்துக்கு மேட்டு நிலமான சம்சாரத்திலே இருந்து அனுபவிக்கிறவர்கள் –
கலௌ ஜகத் பதிம் விஷ்ணும் சர்வஸ்ரஷ்டாரமீச்வரம் நார்ச்ச யிஷ்யந்தி மைத்ரேய பாஷண்டோ பக்தா ஜனா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
என்கிறபடியே கலி காலத்திலே பகவத் ருசி ஒருவருக்கும் பிறக்கிறது இல்லை –காலம் மோசம்-
அர்ச்சைனை ஹேது ஜகத் பதி விஷ்ணு படைத்தவன் அடக்கி ஆள்பவன் -நான்கையும் சொல்லி
அப்ராப்தன் இல்லை -ஜகத் பத்தி -தேச கால அதீத்வம் -விஷ்ணு -எங்கும் நீக்கமற வியாபித்து
உபகரண சம்பவத் -சர்வ ஸ்ரஷ்டா -கை வாய் மனஸ் -விசித்ர தேக சம்பத் -கொடுத்து
ஈஸ்வரன் காரணங்களை நியமிக்கும் சக்தன் -நான்கையும் சொல்லி -இதே போலே நான்கும்
நம்பியை –குண பூரணன் –தென் குறுங்குடி நம்பி -சந்நிஹிதன் –அச் செம் பொன்னே திகழும் –அழகன்
உம்பர் வானவர் அம் சோதி —எம்பிரானை -என் சொல்லி மறப்பனோ –
துர்லபோ மானுஷோ தேஹோ தேஹிதாம் ஷண பங்குர தத்ராபி துர்லபம் மன்யே வைகுண்ட ப்ரிய தர்சனம் -ஸ்ரீ மத் பாகவதம் 11-2-
வைகுண்ட பிரிய தர்சனம் பகவத் பாகவதர்களுக்கு பிரீதி உந்த கைங்கர்யம் -தர்சனம்- உசி ரூப ஜ்ஞானம்
என்கிறபடியே முதல் தன்னிலே மனுஷ்ய சரீரம் கிடையாது -பெற்றாலும் சர்வேஸ்வரனே பிராப்யன் என்று
அவனைப் பெறுகைக்கு அநு ரூபமாய் இருப்பதொரு உபாயத்தை பரிஹரிக்க வேணும் என்னும் ருசி ஒருவருக்கும் பிறவாது
இது உண்டாகிலும் உண்டாம் பாகவத சேஷத்வம் உண்டாகாது என்னும் இடம் சொல்ல வேண்டா விறே
மனுஷ்யாணாம் சஹஸ்ரேஷூ கச்சித்யததி சித்தயே-யததாமபி சித்தா நாம் கச்சின்மாம் வேத்தி தத்வத -ஸ்ரீ கீதை -7-3-
என்று சர்வேஸ்வரன் தானும் அருளிச் செய்தான் இறே
ஆயிரத்தில் ஒருவன் சாஸ்திர யோக்யதை –அவர்களுள் ஆயிரத்தில் ஒருவர் முயல்வர் –ஆயிரத்துள் ஒருவர் -பிராப்ய புத்தி -ஆயிரத்தில் பிராப்ய புத்தி
இப்படி இருக்கிற சம்சாரத்தில் ஆழ்வார் வந்து அவதீர்ணரான இது சேதனர் பண்ணின ஸூ க்ருத பலமாயிற்று –
பரம சேதனன் -கோர மா தவம் பண்ணினான் கொலோ போலே –
ததோகில ஜகத் பத்ம போதா யாச்யுதபாநுநா–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-3-2-என்கிறபடியே சர்வேஸ்வரன் வந்து
அவதரித்தால் போலே யாயிற்று -ஆழ்வார் வந்து அவதரித்தபடி –அகில ஜகத் பத்ம போதயா -அச்யுத பானு
-நித்ய சூ ரிகள் தாமரை -பல்லாண்டு பாட மலரும் -நித்ய சூரிகள் மங்களா சாசனம் பண்ண -ஸ்ரீ கீதை இங்கே அருளி-சேதனர்கள் ஞானம் மலர –
வகுள பூஷண பாஸ்கரர் -அவனுக்கும் அந்தகாரம் போக்கி -கிருஷி பலிக்க -பதன் பதன் துடிக்க -பகவான் தாமரை மலர்ந்தது– ஆழ்வார் இவனுக்கும் நல்லது செய்தார் –
ஆதித்யன் பாஹ்யமான அந்தகாரத்தைப் போக்கும் -இவன் ஆந்தரமான அந்தகாரத்தை போக்கிக் கொண்டாயிற்று இருப்பது
அப்படியே இவரும் -ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே -6-7-2–என்றும்
மரங்களும் இரங்கும் வகை -6-5-9–என்றும்
பாலேய் தமிழர் இசைகாரர் பத்தர் பரவும் படியாகவும் -1-5-11-
கேட்டாரார் வானவர்கள் -10-6-11–என்றும்
பண்ணார் பாடலின் கவிகள் யானாய்த் தானைத் தான் பாடி தென்னா தென்னா என்னும் என் அம்மான் -1
நகர ஜனாபத லௌகிக ஞான ப்ரேமம் கொடுத்து -நித்ய முக்த ஈஸ்வர நிரதிசய ஆனந்தம் -பக்தர் -ஞான ஆனந்தம்-திராவிட தமிழர்களுக்கு ஞான ப்ரேமம் ஆனந்தம் அருளினார்-
ஹஸிதம் பாஷிதம் சைவ கதிர்யா யாச்ச சேஷ்டிதம் தத் சர்வம் தர்ம வீர்யேண யதாவத் சம்ப்ர பஸ்யதி-என்கிறபடியே
பிரம்மாவின் பிரசாதத்தாலே ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் சர்வத்தையும் சாஷாத் கரித்தால் போலே இவரும்
பகவத் பிரசாதத்தாலே சாஷாத் க்ருதமான பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை உடையராய் இருப்பர் –
ஸ்ரீ யபதியாய் -ஆழ்வார் வரை —தத்வ ஞானம் -க்யாதி லாப பூஜா இன்றிக்கே -சர்வர்க்கும் உபஜீவ்யதையை-
-ஞானிகளுக்கு அக்ரேசர் –
ஜ்ஞாநீ த்வாத்மைவ மே மதம் -ஸ்ரீ கீதை -7-18-ஐஸ்வர்யம் -ஆத்மலாபம் -ஏதேனும் ஒரு புருஷார்த்தம் ஆகவுமாம்
-நம் பக்கலிலே கொள்ளுமவர்கள் உதாரர்கள் -என்னதுன்ன வாவியிலே அறிவார் ஆத்மா என்று அவன் மதம் தோற்றும் –
ஜ்ஞாநியானவன் எனக்கு தாரகன் –உள்ளத்தாலே தாரகம் -என்றபடி-என்று சர்வேஸ்வரன் அருளிச் செய்த ஜ்ஞாநிகளுக்கு அக்ரேசராய் இருப்பவர் –
1-பக்திக்கும் -2–தத் ஏக தாரகத்வத்துக்கும் -3-வைராக்யத்துக்கும் -4-தத் ஏக சர்வ வித பந்துத்வத்துக்கும்-5-கைங்கர்ய மநோ ரதத்துக்கும் இளைய பெருமாள் உடன் சாம்யம் -பஹிர் பிராணன் போல் இளைய பெருமாள் –
பால்யாத் ப்ரப்ருதி ஸூஸ் நிக்தோ லஷ்மணோ லஷ்மி வர்த்தன -என்று பால்யம் தொடங்கி பெருமாள் திருத் தொட்டிலோடு அணைய
திருத் தொட்டில் இடாத போது பள்ளி கொள்ளாத இளைய பெருமாளைப் போலே இவரும் பருவம் நிரம்புவதற்கு முன்பே-பகவத் குணைக தாரகராய் இருப்பர் -அறியாக் காலத்துள்ளே அடிமைக் கண் அன்பு செய்வித்து -2-3-3-என்றும்
முலையோ முழு முற்றும் போந்தில பெருமான் மலையோ திரு வேங்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகம் –திரு விருத்தம் -60-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே–முள்ளை இருந்தில கூழை முடிகொளா –கை தொழும் கை தொழும் பிள்ளையை -பரகால நாயகி –
–பக்திக்கும் -சஹஜ பக்தி -கருவிலே திருவுடையார் –இரட்டை குழைந்தை ஆழ்வாரும் ஆழ்வார் பக்தியும் ஒக்க பிறக்க –195
ந ச சீதா த்வயா ஹீ நா ந சாஹமபி ராகவ முஹூர்த்தமபி ஜீவாவோ ஜலான் மத்ஸ்யா விவோத்ருதௌ -என்று
உம்மை ஒழிந்த வன்று பிராட்டியும் இல்லை -அடியேனும் இல்லை -ஜீவித்தோமோ முஹூர்த்தம் -என் போலே என்றால்
ஜலாதுத்ருதமான மத்ஸ்யம் நீர் நசை யாரும் அளவும் ஜீவிக்குமா போலே நீர் நிறுத்திப் போகிறோம் என்கிற வார்த்தை-உம்முடைய திரு உள்ளத்திலே உண்டு என்று அறியும் அளவும் காணும் நாங்கள் ஜீவிப்பது –என்றார் இ றே –
அத்தலையிலே நினைவாலே இ றே இத்தலை ஜீவிப்பது -வில்லால் விரோதியை நலிவாய்-விரகத்தால் ஆஸ்ரிதரை நலியச் செய்வாய்
—சத்தா ஸ்திதி -அதன் அதீனமாக இது அன்புக்கு மேலே இது -மாயா சிரஸ் -இருந்தால் அவர் இருப்பார் -ப்ரஹ்மமே சத்தயா தாரகம் –
-எத்தேவர் வாலாட்டும் எவ்வாறு செய்கையும் அப்போது ஒழியும் -நான் முகன் -திரு -38-என்கிறபடியே அவன் நினைவு இல்லாத வன்று இவையும் இல்லை இ றே -அப்படியே இவரும் நின்னலால் இலேன் காண் -2-3-7– என்று இருப்பார் ஒருவர்
உண்ணும் தண்ணீர் -தாரகம் -தரிப்பது -சாஸ்திரம் -சங்கல்ப சக்தியாலே தாங்குகிறான் அவனே –
ந தேவ லோகாக்ரமணம் நா மரத்வ மஹம் வ்ருணே ஐஸ்வர்யம் வாபி லோகா நாம் காமயே ந த்வயாவி நா -என்று
வானவர்நாடு என்கிற பரமபதம் ஆத்மலாபம் லோகாநாம் ஐஸ்வர்யம் -இவை இத்தனையும்
உமக்குப் புறம்பாய் வரும் அன்று வேண்டேன் என்ற இளைய பெருமாளைப் போலே -இவரும்
திருவோடு மருவிய இயற்க்கை மாயாப் பெரு விறல் உலகம் மூன்றினோடு நல வீடு பெறினும் கொள்வது என்னுமோ –திருவாசிரியம் -2-என்றும்
எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் -2-9-1-என்றும்
பாவியேனைப் பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ –6-9-9–புருஷார்த்தாங்களைக் காட்டி படுப்பாயோ-என்றும்
இதர புருஷார்த்த பரஸ்தாவத்திலே வெருவும் ஸ்வ பாவருமாய் இருப்பர் —வைராக்யத்துக்கும்-சாம்யம்
அஹம் தவான் மகா ராஜே பித்ருத்வம் நோபா லஷயே ப்ராதா பர்த்தா ச பந்துச்ச பிதா ச மம ராகவ -என்று
பெருமாளையே எல்லா உறவுமாகப் பற்றின இளைய பெருமாளைப் போலே இவரும்
சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் மேலாத் தாய் தந்தையரும் அவரே -5-1-8-என்று பகவத் ஐகாந்த்ய சீமையாய் இருப்பர்
ஏக அந்தம் -ஏவ ஏவ பிராப்யம் தத் ஏக சர்வ வித பந்துத்வத்துக்கும் சாம்யம்-
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி ஜாக்ரதஸ் ஸ்வ பதச்ச தே பவாம்ஸ்து சஹ வைதேஹ்யா கிரி சாநுஷூ ரம்ச்யதே-என்று
இளைய பெருமாள் சர்வ வித கைங்கர்யங்களையும் செய்து அல்லது தரியாதாப் போலே இவரும்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் -3-3-1-என்று –
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி -சர்வ கால சர்வ தேச சர்வ பிரகாரங்களிலும்
எல்லா அடிமைகளையும் செய்து அல்லது தரியாத தன்மையராய் இருப்பர் –கைங்கர்ய மநோ ரதத்துக்கும் சாம்யம்
அழும் தொழும் -சிநேக பாஷ்பாஞ்சலி யோடு ருசிர சானுக்களிலே –கூவிக் கொள்ளும் பிரியா அடிமைக்கு -சரணே சரண் என்று-
வாளும் வில்லும் கொண்டு -பந்துவும் பிதாவும் அவரே யென்கையும்–காணலாம்
விஸ்தரணோதமநோ யோகம் விபூதிஞ்ச ஜனார்த்தன ந ததர்ப்ப சமாயாந்தம் பச்யமாநோ நராதிப –ஸ்ரீ கீதை-10-18–என்றும்
சொல்லுகிற அர்ஜுன தசராதிகளைப் போலே
கால தத்வம் உள்ளதனையும் அனுபவியா நின்றாலும் அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என்னாரா வமுதம் -2-5-4–என்கிறபடி மேன்மேல்
எனப் பெருகி வருகிற ஆராத காதலை யுடையராய் இருப்பர்
தர்மாத்மா சத்ய சௌசாதி குணா நாமா க்ரஸ் ததா உபமாநம சேஷாணாம் சாது நாம் யஸ் சதா அபவத் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -என்று
ஸ்ரீ பிரகலாத ஆழ்வானை சாதுக்களுக்கு எல்லாம் உபமானமா பூமியாகச் சொல்லுகிறாப் போலே
எல்லாருக்கும் தம்முடைய ஒரோ வகைகளாலே உபமான பூமியாய் இருப்பர்
அஹமஸ் யாவரோ ப்ராதா குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்று குணங்களுக்குத் தோற்று அடிமை புக்க இளைய பெருமாளைப் போலே
இவரும் பகவத் குணங்களிலே தோற்று உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் –துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு என் மனனே-என்றார்
இப்படி பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை -விசத -விசத தர -விசத தமமாக -அனுபவித்து
அது உள்ளடங்காமை வழிந்து புறப்பட்ட சொல்லாயிற்று இப்பிரபந்தங்கள்-
விசதம் -பரபக்தி –விசத தரம் -பர ஜ்ஞானம் –விசத தமம் –பரம பக்தி –
இங்கனே யாகில் -இப்பிரபந்தங்களுக்கு பாட்டும் -சங்க்யையும் -பாட்டுக்கு நாலடி யாகையும்-அஷரங்கள் சமமாகையும் –
எழுத்து அசை சீர் பந்தம் அடி தொடை பாவினம் -என்றால் போலே சொல்லுகிற பிரபந்த லஷணங்கள் சேர விழுந்தபடி எங்கனே என்னில் —
சோக வேகத்தாலே பிறந்த மா நிஷாத -இத்யாதி ஸ்லோகமானது-மச்சந்தா தேவ -என்கிற ஸ்லோகத்தின் படியே
அத்திக்காயில் அறுமான் -கொசு -போலே -பகவத் விபூதியில் ஏக தேச ஸ்தானனான பிரம்மாவின் பிரசாதத்தாலே
சர்வ லஷணோபேதம் ஆனால் போலே
பகவத் பிரசாதம் அடியாகப் பிறந்த இப்பிரபந்தங்களுக்கு இவற்றில் கூடாதது இல்லை
ப்ரஸ்னம் உத்தரம் -கேள்வி பதில் மூலம் பிரபந்த ஏற்றம் அருளிச் செய்கிறார் –
இவை என்ன கோடியிலே அடைக்கப் பட்ட பிரபந்தங்கள் –
இவை பிறந்தபடி எங்கனே –
இவற்றுக்கு மூலம் என் –
ஒன்றை மூலமாகச் சொன்னால் அது மூலம் என்று அறியும் படி எங்கனே
இவை பிரமாணம் என்று அறிவது எத்தாலே
இவற்றுக்கு பிரதிபாத்யர் யார்
இப்பிரபந்தங்கள் கற்கைக்கு அதிகாரிகள் யார்
இவற்றுக்கு போக்தாக்கள்–அனுபவிப்பவர்கள் – யார்
சப்த அர்த்த ரசிகர் -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக –கேட்டு ஆரார வானவர்
அதிகாரிகள் -என்றது சாதனமாக -திருவடியை அடைவிக்கும் -மோஷ சாதனம்
இவை எதுக்காகப் பண்ணப் பட்டன
என்று சில அவ்யுத்பன்னர் கேட்க –
இவை–என்ன கோடியிலே — புருஷார்த்த ப்ரகாசகமான பிரபந்தங்களில் பிரதான பிரபந்தங்கள் –
பிறந்தபடி–பகவத் குண அனுபவ ஜனித ஹர்ஷ ப்ரகர்ஷ பலாத்காரம் சொல்லுவிக்கப் பிறந்தன –
பகவத் பிரசாத லப்தமான திவ்ய சஷூர் மூலமாகப் பிறந்தன வென்னும் இடம் ஸ்வர வசன வ்யக்திகளாலே அறியலாம் –
ஸ்வர -வசனங்கள் -அருளினான் -தான் தன்னைக் கீர்த்தித்த மாயன் -திருமாலால் அருளப்பட்ட சடகோபன்
ஸ்வரம் —ஸ்வ வசனங்கள் -ரேபம்- பிரதம புஸ்தக லேக்கர் தப்பாக -கந்தாடை நாயன் நிர்வஹித்தார்-
ஸ்வர -விசாரம் -ஆராய்ந்து பார்த்தால் –யதா ஸ்ருத பாட -கேட்டதையே -ஸ்வரத்தில் இருந்தும் இவ்வர்த்தம் கிட்டும் -பகவத் பிரசாதத்தால் வந்தது என்னுமத்தை –
சேவா கால ஸ்வரம் அரையர் சேவை -ஸ்வரம் அறிவோம் –
வேதாந்த வித்துக்களான சர்வ சிஷ்டர்களும் பரிக்ரஹிக்கையாலும் -சம்சாரத்தில் உத்வேகம் பிறந்தாருக்கும் ஜ்ஞாதவ்யமான
பிரமாணம் –வேதார்த்தங்களை-அர்த்த பஞ்சகத்தை – இப்பிரபந்தங்களிலே காண்கையாலும்-இவை உத்க்ருஷ்ட தமமான பிரபந்தம் என்று அறியலாம்
எல்லாருக்கும் பரம பிராப்ய பூதனான ஸ்ரீ யபதி இப்பிரபந்தங்களுக்கு பிரதி பாத்யன்-திருமாலவன் கவி –
சம்சாரத்தில் ருசி யற்று -எம்பெருமான் திருவடிகளிலே எப்பேர் பட்ட அடிமைகளும் செய்ய வேணும் என்று இருக்குமவன் இவை கற்கைக்கு அதிகாரி
முமுஷூக்களும் -முக்தரும் -நித்தியரும் -எம்பெருமான் தானும் இவற்றுக்கு போக்தாக்கள் -முக்தர் -தொண்டர் அமுது உண்ண –நித்யர் -கேட்டு ஆரார தென்னா –அவன் அனுபவம்
பகவத் கைங்கர்யம் ஆகிற நிரதிசய புருஷார்த்தம் இன்னபடிப் பட்டு இருக்கும் என்று அறிவிக்கைக்காகப் பிறந்த பிரபந்தங்கள் இவை –
என்று சிரோ பாசித சத் வ்ருத்தராய் இருப்பார்கள் பரிஹரித்தார்கள் -சிர உபாசித்த சத் வ்ருத்தர் -மோர் முன்னர் ஐயர் போல்வார்-
1–நிஷித்த பாஷை யாகையாலும் –2–இப்பிரபந்தங்களை வேதத்தில் அநதிகாரிகள் -பெண்கள் சதுர் வர்ணத்தார் -அப்யசிக்கக் காண்கையாலும்-
3–கலி காலத்தில் ஜ்ஞானத்துக்கு அடைவில்லாத சதுரத்த வர்ணத்திலே பிறந்தார் ஒருவராலே நிர்மிதங்கள் ஆகையாலும் –
4–தேசாந்தரங்களில் இன்றிக்கே ப்ராதேசிகங்கள் ஆகையாலும்
5–அவைதிகர் பரிக்ரஹிக்கையாலும்
6–ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி விருத்தமான காம புருஷார்த்தத்தை பல இடங்களிலே பேசுகையாலும்
7–ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி களிலே புருஷார்த்ததயா சொல்லப் படுகிற ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களைக் காற்கடைக் கொள்ளுகையாலும்
இப் பிரபந்தங்கள் பிரமாணம் ஆக மாட்டா என்று வைதிக கோஷ்டியில் பழக்கம் இல்லாதார் சில அறிவு கேடர் வந்து பிரத்யவஸ்தானம் பண்ண –
மாத்ச்ய புராணத்திலே பாஷாந்தரத்தாலே பாடா நின்றுள்ள கைசிகாதிகளை தன நாட்டின் நின்றும் போக விட்ட ராஜாவைக் குறித்து
ஹரி கீர்த்திதம் வினைவாந்யத் ப்ராஹ்மணேந நரோத்தம பாஷாகா நம் காதவ்யம் தஸ்மாத் பாவம் த்வயா கருத்தும் -என்ற
யம வசனத்தின் படியே பாஷா நிஷேதம் பகவத் வ்யதிரிக்த விஷயங்களிலே யாகையாலும்
-அங்கன் அன்றியே பாஷா மாத்ர அவதியாக விதி நிஷதங்களை அங்கீகரிக்கில் சமஸ்க்ருத பாஷையான பாஹ்ய சாஸ்த்ராதிகளை அப்யசிக்க வேண்டுகையாலும்
பேச்சுப் பார்க்கில் கள்ளப் பொய் நூல்கள் பிறவி பார்க்கில் -ஐஞ்சாம் ஒத்தும் அறு மூன்றும் கழிப்புண்ணுமே –
ஆழ்வார் தம்முடைய கிருபாதிசயத்தாலே வேதத்தில் அநாதிகாரிகளான ஸ்திரீ சூத்ராதிகளும் இழவாத படி
வேதார்த்தை திராவிட பாஷையாக அருளிச் செய்கையாலும்
எதிர் சூழல் புக்கு அநேக ஜன்மங்கள் எம்பெருமான் தானே தொடர்ந்து விஷயீ கரிக்கைக்கு அடியான பாக்யத்தை யுடையராய்
நிரந்தர பகவத் கடாஷ பாத்ர பூதருமாய் -தத்வ ஹிதங்களிலே நிபுணராய்-அவற்றினுடைய உபதேசத்திலும் பிரவ்ருத்தராய்
விதுர சபர்யாதிகளிலே -ஆதி சூத பௌரானிகர் தர்ம வியாதன் போல்வார் -விலஷணரான ஆழ்வார் பக்கலிலே இப்பிரபந்தங்கள் பிறக்கை யாலும்
-இப்பாஷை நடையாடி சிஷ்ட பிரசுரமான தேசங்கள் எங்கும் உண்டாய் பாஷாந்தரங்களிலே பிறந்து விலஷணராய் உள்ளாறும்
இவற்றின் வைலஷண்யத்தைக் கேட்டு இவற்றை அப்யசிக்கைக்கு ஈடான இப்பாஷை நடையாடும் தேசத்திலே பிறக்கப் பெற்றிலோமே என்று இருக்கையாலும்
-இவற்றின் நன்மையைக் கண்டு வேதார்த்த ஜ்ஞானத்துக்கு அடைவில்லாத அவைதிகரும் கூட பரிக்ரஹிக்கை ச்லாக்யாத ஹேது வாகையாலும் –
வேதனம் என்றும் -உபாசனம் என்றும் உபநிஷத்துக்களில் சொல்லுகிற பக்தியை இவற்றில் காமமாகச் சொல்லுகையாலும்
வெல்லக்கட்டி -தடவி கொடுப்பாரை போலே ருசி பிறக்க -கண்ணனுக்கே ஆமது காமம் –-ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களை தூஷித்தது அல்ப அஸ்த்ரத்வாதி தோஷத்தாலே யாகையாலும் –என்று தோஷங்களுக்கு
காரணம் இல்லை என்று அருளிச் செய்கிறார் — மேலே இதற்க்கு உண்டான ஏற்றங்களை அருளிச் செய்கிறார்
1–ப்ரதிபாத்யனான எம்பெருமானுடைய மகாத்ம்யத்தாலும் –
2–எம்பெருமானை ஸூ ஸ் பஷ்டமாக பிரதிபாதிக்கையாலும் –
3-பக்திக்கு உத்பாதகங்கள் ஆகையாலும்
4– உத்பன்னையான பக்திக்கு வர்த்தகங்கள் ஆகையாலும்
5—ஸ்ரவணாதிகளிலே அப்போதே நிரதிசய ப்ரீதி ஜனகங்கள் ஆகையாலும்
6– இவற்றில் சொல்லுகிற அர்த்தங்களுக்கு வேதத்தில் பல இடங்களில் சாஷியாகச் சொல்லுகையாலும்
7–ப்ரஹ்ம காரண வாதத்தாலும்
8 ப்ரஹ்ம ஜ்ஞானான் மோஷத்தைச் சொல்லுகையாலும்
புருஷார்த்த விஷயமான பிரபந்தங்கள் எல்லா வற்றிலும் இப் பிரபந்தங்களை த்ருடதர பிரமாணங்களாக உப பாதித்து வைதிக கோஷ்டியில்
அபியுக்தர் ஆனவர்கள் பரிஹரித்தார்கள் –
————————————
1- ப்ரதிபாத்யனான எம்பெருமானுடைய மகாத்ம்யத்தாலும்
2–எம்பெருமானை ஸூ ஸ் பஷ்டமாக பிரதிபாதிக்கையாலும் –
பகவத் பிரபாவம் -குண-அவதார சேஷ்டிதங்களை பேச பாபங்கள் போகும் -உஜ்ஜீவிக்கும் –பக்தி வைராக்கியம் சோபனங்கள் பிறக்கும் முக்தி கிட்டும் —
3-பக்திக்கு உத்பாதகங்கள் ஆகையாலும்-இப்பத்தால் பத்தர் ஆவார்-
4- உத்பன்னையான பக்திக்கு வர்த்தகங்கள் ஆகையாலும் -கேட்டவர்கள் நெஞ்சு அழிய -மாலுக்கும் ஏரார் விசும்பில் இருப்பு அரிதாம்
5–ஸ்ரவணாதிகளிலே -ஆதி கீர்த்தனம் போல்வன அப்போதே நிரதிசய ப்ரீதி ஜனகங்கள் ஆகையாலும்
6- இவற்றில் சொல்லுகிற அர்த்தங்களுக்கு வேதத்தில் பல இடங்களில் சாஷியாகச் சொல்லுகையாலும்-முழு வேத முதல்வன் -வேத விளக்கு -மறையாய விளக்கு -சுடர் மிகு சுருதி -இத்யாதிகள் –
7–ப்ரஹ்ம காரண வாதத்தாலும் -வேர் முதல் வித்தாய் –தானே ஒரு முதல் தனி வித்தாய் -இத்யாதிகள் –
8- ப்ரஹ்ம ஜ்ஞானான் மோஷத்தைச் சொல்லுகையாலும்-சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் -திரு நாரணன் தாள் காலம் பெறச் சிந்தித்து உய்ம்மினே –
புருஷார்த்த விஷயமான பிரபந்தங்கள் எல்லா வற்றிலும் இப் பிரபந்தங்களை த்ருடதர பிரமாணங்களாக உப பாதித்து
வைதிக கோஷ்டியில் அபியுக்தர் ஆனவர்கள் பரிஹரித்தார்கள்
பகவத் பிரசாதத்தாலே அவனை அனுபவித்து பரி பூரணராய் இருக்கிற இவருக்கு எம்பெருமானை பிரிகையும்
-பிரிவாலே நோவு பட்டுக் கூப்பிடுகையும் கூடின படி எங்கனே என்னில்
ஒரோ குணத்தை அனுபவித்தால் அநு பூத குணங்களில் உண்டான ப்ரியத்வ பிரகர்ஷம் -ஷூத்ர விஷயங்களிலே
வைராக்யத்தைப் பிறப்பித்து குணாந்தரங்களிலே ச்ப்ருஹையைப் பிறப்பிக்கும் –அனுபவத்துக்கு துடித்து –
மாம்பழங்கள் நிறைந்து உள்ளில் குழந்தை ஓன்று எடுக்க -விட்டது பல என்று சோகிக்குமே-கிடைத்த ஒன்றாலும் ஆனந்திக்காமல் -அதே போலே
பரமாத்மாநி யோ ரக்தோ விரக்தோ பரமாத்மநி-என்றும் -வைராக்கியம் பின்னே பகவத் பிராவண்யம் முன்னே –
-மாற் பால் மனம் சுளிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு –மூன்றாம் திருவந்தாதி -14–என்றும் சொல்லுகிறபடியே
–பின்னை அக் குணங்களிலே க்ரம ப்ராப்தி பற்றாது -யாதொருபோது ஆசை மிக்கது –அப்போது ஆசைப் பட்ட பொருள் கிடையாமையாலும்
-பகவத் அனுபவ விரோதியான பிரகிருதி சம்பந்த ஸ்மரணாதி களிலுமாக பகவத் விஷயத்தில் அனுபவித்த அம்சத்தையும் இழந்து-
இரண்டு மாம்பழங்களும் இழந்தது போலே -எந்நாள் யான் உன்னை இனி வந்து கூடுவேன் -3-2-1–என்றும் –
பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ -6-9-9–என்றும் –
போர வைத்தாய் புறமே -5-1-5–என்றும் –
கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னம் குறுகாதோ -6-9-9–என்றும் கூப்பிடா நிற்பார் –
நான் உன்னை வந்து கிட்டுவது எந்நாள்-பல நீ காட்டி திருப்பாதே – போர வைத்தாய் புறம்பே– விஸ்லேஷ —
அவனை அனுபவிக்கப் புக்கால் -அடியேன் அடைந்தேன் முதன் முன்னமே -2-3-6–என்றும்-பருகிக் களித்தேன் -2-3-9–என்றும்
உண்டு களித்தேற்கு உம்பர் என் குறை -10-8-7–என்றும்
உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய்-என்னில் முன்னம் பருகினான் -த்ரவமாக்கி – –
தொண்டீர் எல்லீரும் வாரீர் தொழுது தொழுது நின்று ஆர்த்தும் -5-2-2–என்றும் –
எமர் கீழ் மேல் ஏழு பிறப்பும் மாசதிர் இது பெற்று நம்முடைய வாழ்வு வாய்க்கின்றவா -2-6-7–என்றும் –
–வீடு மா வீடு எம்மா வீடு -போலே மூன்றும் இங்கே -சதிர் -மா சதிர் -மா சதிர் வாழ்வு -பாகவத அனுபவம் –
தாமும் நம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திக்களுமாய் கூடக் களிப்பர் -சம்ஸ்லேஷ-
கூவிக் கொள்ளும் காலம் குறுகாதோ -அடியேன் அடைந்தேன் முதல் முன்னமே –பிர பிரதமே – இரண்டுமே –
இப்படி பஹூ குணனான எம்பெருமான் பக்கலிலே நிரதிசய பக்திமான்களாய்-தத் சம்ஸ்லேஷ விஸ்லேஷ ஏக ஸூக துக்கராய்-
அவனை அல்லது அறியாதபடியாய்–இருக்கும் இவர் –பகவத் அனுபவ ஸூகம் மிக்க போது இதர பதார்த்தங்களும் எல்லாம்
நம்மைப் போலவே எம்பெருமானைப் பெற்று ஸூகிக்கின்றனவாகவும்-
விஸ்லேஷம் என்று ஒரு வகை உண்டு என்றும் அறியாத லோக யாத்ரையோடு ஒக்க மறந்து
விஸ்லேஷ வியசனம் மிக்கால்-சம்ச்லேஷ ரசம் உண்டு என்றும் அறியாத இதர பதார்த்தங்களும் எல்லாம்
நம்மைப் போலவே எம்பெருமானைப் பிரிந்து நோவு படுகின்றனவாகக் கொண்டு –
நீயும் திரு மாலால் நெஞ்சம் கோட்பட்டாயே-2-1-1-இத்யாதியாலே அவற்றுக்குமாக தாமும் நோவு படா நிற்பார் –
-வஞ்சகனே வந்தாலும் மிதுனம் என்று இருப்பவர் –
காற்றும் கழியும் கட்டி அழ பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லையே -ஓன்று ஒன்றின் செயல் உள்ளது எல்லாம் தாம் விரும்ப –
மாயக் கூத்தா பதிகம் –நன்னாடு -பிள்ளான் நிர்வாஹம் -எம்பெருமானை பெற்று அனுபவிக்கும் நாடு -கூடச் சேர்ந்து அனுபவிக்கும் –சாப்த பிரமாணம்
பகவத் சம்ஸ்லேஷம் -வேறே சில துக்கித்து இருக்கும் வஸ்துக்கள் உண்டே இவர் சுகப்படலாமோ-சம்ஸ்லேஷம் அநித்தியம் ஆகையாலும் இவர் சுகப் படக் கூடாதே -என்னும் சங்கை வர-சம்ஸ்லேஷம் போது -விஸ்லேஷம் என்று ஓன்று உண்டு என்று அறிய மாட்டார் -அறிவு முழுவதும் அவனே என்று மூழ்கி இருப்பாரே –
இவருக்கு பிரிய அப்ரியங்கள் ஒரு காலும் முடியாதே பர்யாயேண உண்டாய் இருக்கையாலே இவருக்கு
சிந்தயந்தி படி நித்யமாகச் செல்லுகையாலே இவரை தீர்க்க சிந்தயந்தி என்றாயிற்று நம் முதலிகள் அருளிச் செய்வது –
சிந்தயந்தி ஸ்ரீ கிருஷ்ண பக்திக்கு புதியவள் என்பவர் -என்பர் -மாமியார் போல்வார் கண்ணிலே பட்டதே –
ஆனால் சேதனர்க்கு ஸ்திரீ அன்ன பாநாதிகளே தாரக போஷக போக்யங்களாகச் செல்லா நிற்க –இவரை பகவத் குண ஏக தாரகர்
என்னக் கூடுமோ என்னில் -திரு அயோத்யையிலும் -கோசல ஜன பதத்திலும் உள்ள ஸ்தாவர ஜங்கமங்கள் அடைய
ராக குண ஏக தாரகங்களாய் இருக்கும் படியை அனுசந்தித்து இதுவும் கூடும் என்று கொள்வது
அபி வ்ருஷா பரிமலதா -தண்ணீர் நிறைந்த மரங்களும் வாடின உயிர் பிரிந்து போனதே -இப்படி இருக்கிற இவருக்கு எம்பெருமானோடு சம்ச்லேஷமாவது ப்ரத்யஷ சாமாநா காரமான ஜ்ஞான சாஷாத்காரம் -மானஸ அனுபவம்-
உருவ வெளிப்பாடு -பார்த்தாராம் சம்ப்ராப்தம் இவ -கணையாழி கண்டு பெருமாளைக் கண்டாலே போலே –
-நெடு வீணை முலை மேல் தாங்கி மென் கிளி போல்-பரகால நாயகி திருக்கோலம்
விச்லேஷமாவது -பாஹ்ய சம்ச்லேஷ அபேஷை பண்ணி அது பெறாமையாலே மானஸ அனுபவத்துக்கு வந்த கலக்கம் –
சர்வஜ்ஞனாய் -சர்வ சக்தனாய் சர்வ நியந்தாவாய் நிரவதிக கிருபாவானாய் இருந்த எம்பெருமான் இவருடைய அனுபவத்தை
முடிய நடத்தாதே –இவ்வனுபவத்தை விச்சேதித்தத்துக்கு பிரயோஜனம் என் என்னில்
திரு அயோத்யையிலும் திரு குரவையிலும் பிரிந்தால் போலே -இவருக்கு அனுபூத குணங்கள்
சாத்மிக்கைக்காகவும் –மேன்மேல் என திருஷ்ணை பிறக்கைக்காகவும்–எம்பெருமான் பக்கலிலே பிறந்த ஆசை முதிர்ந்து
ஆற்ற நல்ல வகை காட்டும் அம்மான் -காதல் கடல் புரைய வளர வைக்க – ஹித புத்யா செய்தான்-
-நினைந்தபடி பெறா விட்டவாறே சோக மோஹங்கள் பிறக்கும் -இப்படியுள்ள கலவியாலும் பிரிவாலும் ஆழ்வாருக்கு-வந்த தசை அந்யாபதேச பேச்சைப் பேசுவிக்கும்-
கலவியில் அன்யாபதேசம் -கருமாணிக்க -தோழி பதிகம் —வேய் மரு தோளிணை-காலைப் பூசல் -தலைமகள் பதிகம் –
அஞ்சிறை -போல்வன பிரிவில் அன்யாபதேசம்
ஞானத்தில் தன் பேச்சு பிரேமத்தில் பெண் பேச்சு -மகள்-தாய் – தோழி மூன்றும் உண்டே
மேலே விஷய வை லஷண்யம் அருளிச் செய்கிறார் –பிரபந்த விஷயம் அர்த்த பஞ்சகம் -பிரதிபாத்ய விஷய வை லஷண்யம் –
இப்பிரபந்தங்களில் -ஸூக்திகள் பிராப்யனான எம்பெருமானுடைய ஸ்வரூப பிரதிபாதன பரமாய் இருக்கும் -சில
-ஸ்வரூபம் –உயர்வற- திண்ணன் வீடு -அணைவது-ஒன்றும் தேவும் –
ப்ராப்தாவான பிரத்யகாத்ம விஷயமாய் இருக்கும் சில — —பயிலும் சுடர் ஒளி-ஏறாளும் இறையோன் -கண்கள் சிவந்து -கரு மாணிக்க மலை –
-ப்ராத்யுபாயத்தைச் சொல்லும் சிலநோற்ற நோன்பு -ஆராவமுது –மானேய் நோக்கு -பிறந்தவாறும் –
பலன் சொல்லும் திருவாய்மொழிகள் –எம்மா வீடு -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -நெடுமாற்கு அடிமை -வேய் மரு தோள் இணை –
இதற்குத் தடைகள் –வீடுமின் முற்றவும் -சொன்னால் விரோதம் -ஒரு நாயகமாய் -கொண்ட பெண்டிர் –
அவசிஷ்டமானவை- இவற்றுக்கு உபபாதகங்களாய் இருக்கும் –இவற்றில் உத்தேச்யம் பலம் –பிராப்யமே பிரதானம் –
ததார்த்தமாக மற்றுள்ள திருவாய் மொழிகளும் -நாலர்த்தமும் சொல்லுகிறது –
கைங்கர்யத்துக்கும் -செய்யும் ஆத்மா ஸ்வரூபமும் விஷயதயா பர ஸ்வரூபம் -வழியும் விரோதியும் சொல்ல வேண்டும்
அர்த்த பஞ்சகத்தில் உத்தேச்ய பலம் கைங்கர்யமே -அதன் பொருட்டே மற்ற நான்கும் கூறப்படுகின்றன –
இவற்றில் பிரதம பிரபந்தமான திரு விருத்தத்தில் -த்வத் அனுபவ விரோதியான சம்சார சம்பந்தத்தை
அறுத்துத் தந்து அருள வேணும் எம்பெருமானை அர்த்திக்கிறார்
-இனி யாம் உறாமை உபக்ரமித்து -வன் சேற்று அள்ளல் அழுந்தார் –என்று -1-உப சம்ஹார -அப்யாசம் -2-நடுவிலும் சொல்லி-
-3-அபூர்வதா –4-பலம் -5-அர்த்தவாத –6-பொருத்தம் உடைய- லிங்கம் அடையாளம்
திருவாசிரியத்தில் -நிவ்ருத்த சம்சாரருக்கு போக்யமான தன்னுடைய வடிவு அழகை–அவயவ ஆபரண சோபையை–கலம்பகன் மாலையைப்
பணியாக எடுத்துக் காட்டுமா போலே -காட்டிக் கொடுக்க கண்டு அனுபவித்தார் பூரணமாக –
பெரிய திருவந்தாதியில் நிரதிசய போக்யனான-எம்பெருமானை அனுபவிக்கையாலே தத் அநு குணமாக
நல் பூவை பூ வீன்ற வண்ணன் – –மிக அன்பே பெருக -அனுபவித்து பிரிகையாலே –
திருஷ்ணை பிறந்து த்ருஷ்ண அநு குணமாக–ஏத்த முயல் –நீ கதியாய் நெஞ்சே நினை -பேசியும் நினைத்தும் தரிக்கிறார் –
திருவாய்மொழி யிலே –
இவருடைய த்ருஷ்ண அநு குணமாக –ஸ்ரீ யபதியாய் -சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய் –
தனக்குத் தகுதியான திவ்ய தேஹத்தை உடையானுமாய் -திவ்ய பூஷண பூஷிதனுமாய் -சங்க சகராதி திவ்யாயுதரனுமாய் –
பரமவ்யோமத்திலே -ஆனந்தமயமான திவ்ய ஆஸ்தான ரத்ன மண்டபத்திலே பெரிய பிராட்டியாரும் தானுமாய்
திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே ஏழுலகும் தனிக்கோல் செல்ல வீற்று இருந்து அருளி –அஸ்தானே பய சங்கிகளான அயர்வறும் அமரர்களாலே
அநவரத பரிசர்யமான சரண நளினனாய்க் கொண்டு -அங்கு அங்கனே செல்லா நிற்க –
-ஸ்வ சங்கல்பாயத்த -ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி
நிவ்ருத்திகமான ஸ்வ இதர சமஸ்தத்தையும் தனக்கு சரீரதயா சேஷமாக உடையனாய் –
ஆமவை ஆயவையாய் நின்ற அவர் ஸ்வரூபம் -அடைய நின்றனர் ஸ்திதி -நின்றனர் பாசுரம் பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி இவன் அதீனம் –
அந்தராத்மதயா-சேதன அசேதனங்களை வியாபித்து —தத் கத தோஷைரசம்ச்ப்ருஷ்டனாய் -வ்யாப்த கத -புலனொடு புலன் அலன் –
நாராயணாதி நாமங்களை தனக்கு வாசகமாய் உடையனாய் –ஏவம்விதனாக-உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள்-1-1-7- -என்கிறபடியே உபநிஷத் சித்தனுமாய்
இப்படி விசாஜாதீயனுமாய் இருந்து வைத்து -அளி பொறையாய் நின்ற பரன் –
முதல் பதிகம் அர்த்தங்கள் -தொகுத்து –உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள் –ஸ்ரீ யபதியாய் ––
நலம் உடையவன் -சமஸ்த கல்யாண -சுடர் அடி –திவ்ய சுந்தர திருமேனி
அந்தாமத்து –ஆரம் உள –பூஷணங்கள்
ஒண் சங்கை –திவ்ய ஆயுதங்கள்
மாக வைகுந்தம் –காண ஏகம் என்னும் —பர ஸ்வரூபம் இத்தாலே சொல்லி அருளி -மேலே-விபவ சௌலப்யம்
ஆஸ்ரித வாத்சல்யத்தாலே -தேவ மனுஷ்யாதி சஜாதீயனாய் வந்து தன்னுடைய
பரம கிருபையாலே திருவவதாரம் பண்ணும் ஸ்வபாவனுமாய் -1-3-
தன்னுடைய ஆதாரங்களிலும் உதவப் பெறாத கர்ப்ப நிர்பாக்கியரும் இழக்க வேண்டாதபடி சர்வ அபராத சஹனாய் -1-4-
பத்ர புஷ்பாதிகளாலே ஸ்வ ஆராதனாய்க் கொண்டு ஆஸ்ரிதற்கு அத்யந்த பரதந்த்ரனாய் -1-6-
அவர்களுடைய இச்சா அநு குணமான போஜன சயநாதிகளை உடையனுமாய் -1-7-
சமஸ்த கல்யாண குண பரிபூர்ணனான தானே ஆஸ்ரித ஸூலபத்வார்த்தமாக கோயில்களிலே வந்து நின்று அருளியும்
இப்படியுள்ள சர்வேச்வரத்துக்கும் ஆஸ்ரித அநுக்ரஹத்துக்கும் ஏகாந்தமான படிகளால் பரிபூர்ணனான எம்பெருமான்
தன்னை நிர் ஹேதுகமாகக் காட்டி அருளக் கண்டு அனுபவித்து -தம்முடைய பிரகிருதி சம்பந்தம் ஆகிற பிரதிபந்தகம் அற்று
எம்பெருமானைப் பெற்று முடிக்கிறார்-அவா அற்று வீடு பெற்ற –குருகூர்ச் சடகோபன்
-இனி சொல்ல வேண்டுமவை எல்லாம் -அவ்வவ திருவாய் மொழிகள் தோறும் சொல்லக் கண்டு கொள்வது –
முதல் திருவாய்மொழியில் சொல்லிற்றாவது –
நாநா ரத்ன பரிபூரணமாய் -அபரிச்சேத்யமான கடலை முந்துற திரளக் கண்டால் போலே
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளாலே பரிபூர்ணனாய் -எல்லாப்படியாலே எல்லாரிலும் மேம்பட்டு -சர்வேஸ்வரனாய்
ஸ்ரீ யபதியாய் அபௌருஷேயமான ஸூ த்ருடமான ஸ்ருதிகளாலே பிரதிபாதிக்கப் பட்டுள்ள எம்பெருமானை
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளாலே அவிசால்யமாம் படி அவன் பிரசாதத்தாலே சாஷாத் கரித்து -அனுபவித்து
அவ்வனுபவ ஜனித ப்ரீதி உள்ளடங்காமை -அனுபவித்தபடியே சவிபூதிகனான
எம்பெருமானைப் பேசி –எவன் என்று ஸ்வரூபமும் -சுடர் அடி -ரூபமும் -உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -குணங்கள் –
எவன் -என்று ஸ்வரூபம் -சுடர் அடி -ரூபம் -உயர்வற உயர் நலம் குணம் –அமரர்கள் அதிபதி விபூதியும் சொல்லிற்று -மிகுநரை இலன் -மேற்பட்டவன் –
ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி இவன் ஆதீனம் -1-3/4/5/6/-சர்வேஸ்வரன் -பூத பவ்ய பத பிரபு ஆமவை ஆயவை –
சுடர் மிகு சுருதியுள் உளன் -ஸ்ரீ யபதியாய் -மாதவன் பேர் சொல்லுவதே ஒத்தின் சுருக்கு –ஏவம் விதனானவன் திருவடிகளிலே -அடிமை செய்து உஜ்ஜீவி என்று தம் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார் –
தொழுது எழு என் மனனே -கிரியா பதம் எல்லா பாசுரங்களிலும் அந்வயித்து பொருள் கொள்ளலாமே
கடலைத் திரளக் கண்டான் ஒருவன் அதிலுண்டான முத்து மாணிக்காதிகளையும் தனித் தனியே காணுமா போலே
முதல் திருவாய் மொழியிலே திரள அனுபவிக்கப்பட்ட எம்பெருமானுடைய குணங்களை ஒரோ வகைகளிலே
ஒரோ திருவாய் மொழியாகச் செல்லுகிறது இரண்டாம் திருவாய்மொழி தொடங்கி மேல் எல்லாம் –
பரத்வம் பஜநீயத்வம் சௌலப்யம் -முதல் மூன்று திருவாய்மொழி களுக்கும் -முத்து மாணிக்கம் போலே -இப்படிச் செய்தார் இவரே அல்லர் -பாரத ராமாயணாதிகளைப் பண்ணின வ்யாசாதிகளும்
சங்ஷேப விஸ்தரங்களாலே தங்கள் பிரபந்தங்களை ப்ரபந்தீ கரித்தார்கள் –
பர ஸ்வரூபம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வத்தாலும் கல்யாணைகதா நத்வத்தாலும் –ஸ்வ இதர சமஸ்த வஸ்து விலஷணமாய்-
விபுத்வாத் தேசத பரிச்சேத ரஹிதமாய்—நித்யத்வாத் காலத பரிச்சேத ரஹிதமாய் –சர்வமும் தனக்கு பிரகாரமாய்
தான் பிரகாரியுமாய் -தனக்கு ஒரு ப்ரகார்யந்தரம் இல்லாமையாலே வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதமாய் –
–பிரகாரங்கள் உடன் கூடிய –பிரகாரி அத்வைதம் -நம் சம்ப்ரதாயம் -உனக்கு இரண்டாவதே இல்லை அரசே -ஆளவந்தார் –
ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -மிகுநரை இலன் –விசிஷ்ட பிரகாரத்துக்கும் அத்வைதம் -ஒண் பொருள் ஈறில –
சேஷத்வ ஞானானந்த ஆகாரத்தால் ஒரே ஆகாரம் –இதுவே ஸ்வரூபம் -ஒரே போல்வர் –என்றபடி -ஒரு ஜாதி நெல் போலே –
விசிஷ்ட யோக அத்வைதம் – விசிஷ்ட அஸ்ய அத்வைதம் -விசிஷ்டாத்வைதம்
-எம்பெருமானார் தரிசனம் என்றே பேரிட்டு–வளர்த்த அந்த செயல் அறிக்கைக்காக
ஜ்ஞானா நந்த மயமாய் –ஆனந்த ரூப ஞான ஸ்வரூபன் —அனுகூல ரூப ஞானமே ஆனந்தம் -பிரதிகூல ரூப ஞானம் துக்கம்
அனந்யாதீன பிரகாசமான ஞானம் -ஆஹ்லாத கரத்தவ ரூப ஞானம் -கல்யாணை கைதேக -போலே ஆனந்தமே –
ஜ்ஞான பல ஐஸ்வர்ய சீலாத்ய அனந்த கல்யாண குண கண மஹோததியாய் –
ஸ்ரீ யபதியாய் -ஸ்வ இதர சமஸ்தத்தையும் வியாபிக்கும் இடத்தில் அப்ராக்ருதமாய் -ஸூத்த சத்வ மயமாய் –
ஸ்வ அசாதாரணமாய் -புஷ்ப ஹாச ஸூ குமாரமுமாய் –புண்ய கந்த வாஸிதா நந்ததி கந்தராளமாய்-
புஷ்பத்தின் விகாசம் -புஷ்பம் விட அதி ஸூ குமாரமாய் -இருக்குமே -சர்வ கந்த -இத்யாதி -புண்ய கந்த -மணங்கள் கொடுப்பவன் –
சர்வ அபாஸ்ரயமாய் இருந்துள்ள -மனம் குணம் மங்களம் அனைத்துக்கும் -ஆஸ்ரயம்
திவ்ய விக்ரஹம் போலே வியாபித்து தரித்து நியமித்து –இப்படி சர்வ பிரகாரத்தாலும் ரஷகமாய்க் கொண்டு சேஷியாய் இருக்கும் –
பிரகிருதி ஸ்வரூபம் -மஹதாதி விகாரங்களை யுடையதாய் -நித்தியமாய் -த்ரிகுணத்மிகையாய் -சுக்ல கிருஷ்ண ரக்த வர்ணையாய்-
அநேக பிரஜைகளுக்கு பிரஜநந பூதையாய் -எம்பெருமானுக்கு சரீரதயா சேஷமாய் -சேதனர் கர்ம அநு குணமாக இச்சிக்க –
சாபேஷ்த்வாத்--இந்த இச்ச அநு குணமாக -பராத் து-பகவத் சங்கல்ப்பத்தாலே சதுர் விம்சதி தத்வமாய்க் கொண்டு விகரிக்கக் கடவதாய்-
முக் குணங்களில் ஏறிட்டு -கடிவாளம் -நாம் குதிரைகள் -கட்டுப்படுத்துபவன் சர்வேஸ்வரன் சாரதி -மூன்றாவது அத்யாயம் –
இப்படி எம்பெருமானுக்கு இஷ்ட விநியோக அர்ஹமாய் இருக்கும் -வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் –
ஆத்ம ஸ்வரூபம் -அணு பரிமாணமாய் -அணுவாய் -லஷணையில்-இங்கே அணு பரிமாணமாய் -அணுவின் அளவினதாய் -அங்கே அணுவாய் –
ஹேது த்வயம் -நெல்லை -நூறு நூறு – ஆயுதாக்ராம் -அளவுடன் சேர்த்து -காரணங்கள் உடன் —ச சப்த உன்மான்ச -ஸூத்ரம் –
தேஜோ த்ரவ்யமாய் -ஜ்ஞாதாவாய் –தானே பிரகாசித்து -தர்மி ஞானம் -பிறவற்றையும் காட்டும் –தர்ம பூத ஞானம் –
-ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவ ஞானம் இரண்டும் ஞானமே ஆத்மா ஸ்வரூபம் -ஞானம் உடையது -ஸ்வ பாவம்
ஜ்ஞாநானந்த குணகமாய் -ஆனந்தம் -அனுகூல ரூப ஞானம்
நித்யமாகையாலே -கால பரிச்சேத ரஹிதமாய் -ஜ்ஞான த்ரவ்யம் ஆகையாலே வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதமாய் –
அநந்த கோடி பிறவிகள் இருந்து உள்ளோமே -என்பதால் -வஸ்து பரிச்சேதம் என்கிறார் -அப்ருதக் சித்த்யர்ஹ-ப்ருதங் நிர்தேசாநர்ஹ-அனந்யார்ஹ சேஷமுமாய் –பிரணவ-அர்த்தம் –பரசேஷதைகரஸமுமாய்-நாராயணாய அர்த்தம்
அத்யந்த பரதந்த்ரமுமாய் –நமஸ் அர்த்தம் —-இருக்கும் எம்பெருமானுக்கு-
-இத்தை-தத்வ த்ரயம் – உள்ளபடி அறிவாரில் தலைவர் ஆயிற்று இவர் –
இவ்வாழ்வார் திருவாய் மொழி பிரபந்தத்தால் செய்ததாயற்ற அர்த்தம் ஏது என்னில் –
முதல் திருவாய்மொழியில் -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் –1-1-1-என்று தொடங்கி –உணர் முழு நலம் –மிகுநரையிலன் -1-1-2-என்றும்
நிலனிடை விசும்பிடை உருவினன் அருவினன் -1-1-3–என்றும்
ஆமவை ஆயவையாய் நின்ற அவர் –1-1-4-என்றும் சொல்லிக் கொடு போந்து
கர விசும்பு எரி வளி நீர் நிலம் இவை மிசை வரனவில் திறல் வலி அளி பொறையாய் நின்ற பரன்-1-1-11- -என்று தலைக் கட்டுகையாலே
ஸூஷ்மம் -ஆகையாலே-கர விசும்பு –அக்னி -வரன் -ஸ்ரேஷ்டம் -சப்த ரூப கந்தம் போலே –நின்ற பரன்-
நாராயணனே பரத்வம் என்கைக்காக நாராயண சப்தார்த்தத்தை அருளிச் செய்தார் –சப்தார்த்தம் -முதல் பதிகம் -சப்தம் –வண் புகழ் நாரணன் அடுத்த பத்தில்
சர்வாதிகத்வமும் –மிகுநரையிலன் —சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகத்வமும்—
-ஆமவை ஆயவையாய் –கர விசும்-அயர்வறு அமரர்கள் அதிபதி –-உபய விபூதி நாதத்வமும் இறே-நாராயண சப்தார்த்தம்-
இதனுடைய சேஷம் இறே ஒன்றும் தேவும் –4-10-திண்ணன் வீடும் -2-2-அணைவது அரவணை மேல் உப லஷணம்-
பர -பரத்வம் –விபவ பரத்வம் -அர்ச்சை பரத்வம் –
அனந்தரத் திருவாய் மொழியிலே –இவ்வர்த்தத்துக்கு வாசகமான திரு நாமம் தன்னை -வண் புகழ் நாரணன் -1-2-10–என்று அருளிச் செய்தார் –
வ்யாபகாந்தரங்களிலும் இவ்வர்த்தத்தை அறியலாய் இருக்கும் இ றே -விஷ்ணு -வாசுதேவ நாராயண வ்யாபக மந்த்ரங்கள் –
அங்கன் அன்றிக்கே -இதுவே வாசகம் என்று தம் திரு உள்ளத்தில் அறுதியிட்ட ஆகாரம் தோற்ற –
நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம் ஆரம்பித்து அவரும் பிரபந்தங்கள் முழுவதும் அருளிச் செய்தார் –
செல்வ நாரணன் –1-10-8-என்றும்
திரு நாரணன் -4-1-1–என்றும் –
நாரணன் முழு ஏழ் உலகுக்கு நாதன் –2-7-2-என்றும் –
காராயின காள நன் மேனியினன் நாராயணன் –-9-3-1-என்றும்
திண்ணன் நாரணன் -10-5-1–என்றும் -ஆதரித்திக் கொண்டு போந்து
–வாழ் புகழ் நாரணன் –10-9-7-என்று வழிப் போக்கில் -அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தை அருளிச் செய்யும் இடத்திலும் –
-வார்த்தையும் இதுவேயாய்த் தலைக் கட்டுகையாலே –இதுவே வாசகம் என்கிற நிர்பந்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
–பாற்கடல் அடி பாடி -பொற்றாமை அடியே -நிகமித்து ஆண்டாள் அருளி -திருவடி 2/29 அதே போலே இவரும் 1-2/10-9/
இனி மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறலடிகள் -1-3-1- என்று தொடங்கி
திருவுடை யடிகள் -1-3-8- என்றும்
மைய கண்ணாள் மலர் மேல் உறை வாழ் மார்பினன் -4-5-2- என்றும்
நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கு இன்பன் -4-5-8- என்றும்
கோலத் திரு மா மகளோடு என்னைக் கூடாதே –6-9-3- என்றும் -சொல்லிக் கொண்டு போந்து
திருவாணை-10-10-7- என்றும்
கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ -10-10-7- என்றும் தலைக் கட்டுகையாலே
ஸ்ரீ மானான நாராயணனே பரதத்வம் என்றும் சொல்லிற்று –
இத்தால் நம் ஆச்சார்யர்கள் ரஹச்யத்தில் பத த்வயத்தாலும் அருளிச் செய்து கொண்டு போரும் அர்த்தத்துக்கு
அடி இவ்வாழ்வாராய் இருக்கும் என்றது ஆயிற்று –
ஆச்ரயண வேளையிலே -மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறலடிகள் -1-3-1- என்று தொடங்கி
போக வேளையிலே -கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ -10-10-7- என்று சொல்லுகையாலே
ஆச்ரயண வேளையோடு போக வேளையோடு வாசி யற ஒரு மிதுனமே உத்தேச்யம் என்று சொல்லிற்று ஆயிற்று –
இப்படி பர ஸ்வரூபம் நிர்ணீதம் ஆயிற்று-பர ஸ்வரூப பிரதி சம்பந்தியான ஸ்வ ஸ்வரூபம் இருக்கும் படி என் என்னில்
உடன்மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்து –1-1-7-என்று சரீராத்ம பாவத்தை தாம் அனுசந்தித்து பிறருக்கு உபதேசிக்கிற இடத்தில்
உம்முயிர் வீடுடை யானிடை –1-2-1-என்று –உயிர் வீடு -ஆத்மாவையும் சரீரத்தையும் யுடையான்
-உயிரை வீடாக சரீரமாக யுடையவன் -இரண்டு அர்த்தங்கள் – அந்த சரீராத்ம பாவம் தன்னையே உபதேசித்து
இந்த சரீராத்ம பாவத்தால் பலிக்கிறது அனந்யார்ஹ சேஷத்வம் என்னும் இடத்தை –
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே –2-9-4-என்றும்
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் -8-8-2- என்றும் சொல்லி
இது தத் சேஷத்வ அளவிலே நிற்பது ஓன்று அல்ல –
ததீய சேஷத்வ பர்யந்தம் ஆனால் ஆயிற்று தத் சேஷத்வ சித்தி என்னும் இடத்தை
பயிலும் சுடர் ஒளி -3-7- நெடுமாற்கு அடிமை -8-10-யிலே பரக்க அருளிச் செய்து –
அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -2-3-10-என்று பிரார்த்தித்து
பிரார்த்தித்த படியே -அடியாரோடு இருந்தமை -10-9-1-என்று தலைக் கட்டுகையாலே
பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமான பகவத் சேஷத்வமே ஸ்வரூபம் என்னும் இடம் சொல்லிற்று –
ஸ்வ ஸ்வரூப அநு ரூபமான புருஷார்த்தம் இருக்கும் படி என் என்னில்
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே —2-9-4-என்று தொடங்கி
வழு விலா வடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் –3-3-1-என்றும்
பணிமானம் பிழையாமே அடியேனைப் பணி கொண்ட -4-8-2-என்றும் –
முகப்பே கூவிப் பணி கொள்ளாய் -8-5-7- -என்றும் -இப்படிகளாலே அடிமையே புருஷார்த்தம் என்னும் இடத்தை நிர்ணயித்து
இது சாஸ்திர விஹிதம் என்று செய்யும் அளவு அல்ல –நரகம் புகும் பயங்களால் அல்ல -அகிஞ்ச்கரத்வ சேஷத்வம் அனுபபத்தி -ஸ்வரூப பிராப்தம் என்று செய்யும் அளவல்ல -ராக பிராப்தம் -என்று சொல்லுகைக்காக
அடியிலே உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் -1-1-1-என்று கொண்டு பிராப்யமான குணங்களைச் சொல்லி
சுவையன் திருவின் மணாளன் -1-9-1–என்றும்
தூய அமுதைப் பருகிப் பருகி -1-7-3–என்றும் குண விசிஷ்ட வஸ்துவினுடைய போக்யதையும் சொல்லி
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என்னாரா வமுதமே -2-5-4-என்றும்
ஆராவமுதம் –5-8-1-என்றும்
ஆராவமுதம் ஆனாயே -10-10-5–என்றும் இந்த போகத்தினுடைய நித்ய அபூர்வதையைச் சொல்லி
உகந்து பணி செய்து உணபாதம் பெற்றேன் –10-8-10-என்று குண அனுபவ ஜனித ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யமே-புருஷார்த்தம் என்னும் இடத்தைச் சொல்லி –இது தான் யாவதாத்மபாவியான புருஷார்த்தம் என்கைக்காக
ஈதே இன்னம் வேண்டுவது எந்தாய் –10-8-10-என்று தலைக் கட்டுகையாலே
பகவத் குண அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே -புருஷார்த்தம் என்று அருளிச் செய்தார்
இப்புருஷார்த்ததுக்கு இடைச் சுவரான விரோதி வேஷத்தை இரண்டாம் திருவாய் மொழியிலே –வீடுமின் முற்றவும் -1-2-என்று கட்டடங்க சொல்லி
அது தன்னையே மேல் மூன்று திருவாய் மொழியாலே விஸ்தரித்து அருளிச் செய்தார் -அவை எவை என்னில்
அசேவ்ய சேவை த்யாஜ்யம் என்றார் –சொன்னால் விரோதத்திலே –3-9-
ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்கள் த்யாஜ்யம் என்றார் ஒரு நாயகத்திலே -4-1-
சரீர சம்பந்த நிபந்தனமாக வரும் பரிக்ரஹங்கள் த்யாஜ்யம் என்றார் கொண்ட பெண்டிரிலே –9-1-
சாஸ்திர சித்தமான ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்கள் புருஷார்த்தமாகத் தட்டு என் என்னில் -பரம புருஷார்த்த லஷண மோஷத்திலே அதிகரித்தவனுக்கு
ஐம்கருவி கண்ட இன்பம்-4-9-10- ஆகையாலும் -தெரிவரிதாய் -4-9-10-அளவிரந்ததே யாகிலும் பகவத் அனுபவத்தைப் பற்ற
சிற்றின்பம் ஆகையாலும் முமுஷூவுக்கு இவை த்யாஜ்யம் என்றார் –ஆக த்யாஜ்ய வேஷத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
விடுவதின் முறை -சர்வ தர்மான்-விடுவைதைகளைச் சொல்லி – பரித்யஜ்ய -வாசனையுடன் -த்யாக பிரகாரம் அங்கே சொல்வது போலே
த்யாகப் பிரகாரம் இருக்கும் படி எங்கனே என்னில் -த்யாஜ்யம் என்றால் விடும் அத்தனை அன்றோ -த்யாகப் பிரகாரம்
இருக்கும் படி அறிய வேணுமோ என்னில் -வேணும் –
விஷயங்களில் நின்றும் தான் கடக்க வர்த்திக்கவோ -அன்றியே விஷயங்களை நசிப்பித்து வர்த்திக்கவோ என்றால் -இரண்டும் ஒண்ணாது –
கொசு தொல்லைக்கு -கடக்க வர்த்திக்க முடியாது அவற்றை ஒழிக்கவும் முடியாதே -அதே போலே –
கடக்க வர்த்திக்க என்று நினைத்தால் லீலா விபூதிக்கு அவ்வருகே போக வேணும்
நசிப்பித்து வர்த்திக்கவோ என்றால் பகவத் விபூதியை அழிக்கையாய் விடும்
இரண்டும் ஒழிய விஷய சந்நிதியில் நின்றும் நிர்மானுஷ்யமான காட்டிலே வர்த்தித்தாலோ என்னில்
சர்வத்தையும் விட்டுக் காட்டிலே இருந்த ஆதிபரதனுக்கு மானின் பக்கலிலே சங்கம் உண்டாய் ஜ்ஞான பிரசம்சம் பிறந்தது
அந்திம ஸ்ம்ருதி பக்தி யோகனுக்கு வேணும் –பொறுப்பை பகவான் கொண்டு பிரபன்னனுக்கு அந்திம ஸ்ம்ருதி வர்ஜனம்
சௌபரி நீருக்கு உள்ளே முழுகிக் கிடக்கச் செய்தே அங்கே சில மத்ஸ்ய சஞ்சாரத்தைக் கண்டு விஷய பிரவணன் ஆனான் –
மாந்தாதா ஐம்பது பெண்களை கல்யாணம் செய்து கொண்டானே –
ஆகையாலே த்யாக பிரகாரம் இவை யல்ல –ஆனால் ஏது ஆவது என்னில்
நீர் நுமது என்று இவை வேர் முதல் மாய்த்து -இறை சேர்மின் -1-2-3–என்று –தேஹத்தில் ஆத்ம புத்தியையும் –
தேக அநு பந்திகளான பதார்த்தங்களில் மமதா புத்தியையும் தவிருகை த்யாக பிரகாரம் என்று பிறருக்கு உபதேசித்தார் —
யானே என்னை அறியகிலாதே யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் -2-9-9—என்று தாமும் அனுசந்தித்தார்
நிவ்ருத்த ராகச்ய க்ருஹம் தபோவனம் -என்று-பற்று அற்றவனுக்கு – நிவ்ருத்த ராகனாய் இருக்குமவனுக்கு தான் இருந்த தேசமே தபஸ் ஸூ க்கு
ஏகாந்த ஸ்தலம் என்றதாயிற்று –சாண்டில்யி -பெரிய திருவடி விருத்தாந்தம் -இப்படி எங்கே கண்டோம் என்னில்
-ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் பக்கலிலும் ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாள் பக்கலிலும் கண்டு கொள்வது –ஆகையாலே புத்தி த்யாகமே த்யாகம் என்றபடி –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -எல்லா தர்மங்களையும் விட்டு விடு -நாமே விட்டோம் -உபாயம் என்கிற எண்ணம் விட சொல்கிறான் –
உபாய புத்தியை தியாகம் விட சொல்லி அருளுகிறான் –
ஜனகர் -யாஜ்ஞ்க்ன வர்க்கர் -சுகாச்சார்யர் இருவர் இடம் கேட்ட ஐதிகம் என்பர் -நாட்டிலே இருந்து துரந்தானே
–மமகாரம் விட்டவனுடைய மமகாரம் -இயம் சீதா மம சுதா –-சொல்ல வேண்டும் படி குலப்பெருமை நம் முதலியாண்டான் தவிரே
திரு மருகா தாசரதி -தயரதன் தன் குல முதலா -முன்னாக அருளிச் செய்தாரே
இவ் விரோதி நிவ்ருத்திக்கும் புருஷார்த்த சித்திக்கும் உபாயம் ஏது என்னில்
த்ரை வர்ணிக அதிகாரமான பக்தி -அகிஞ்சன அதிகாரமான பிரபத்தியும் என்று இரண்டும் இ றே வேதாந்த சித்தமான உபாயம்
விசிஷ்ட வேஷத்தே உபாயம் பக்தி -நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷ -ஆத்மா ஸ்வரூபம் பிரபத்தி –
கைங்கர்யம் ஆசை கொண்டவர் -ந அந்யதா -வேறு வழியால் இன்றிக்கே -பக்தி பிரபத்தியால் மட்டுமே அடைகிறார்கள் –
உபாயமாக எதுவும் வேண்டாம் -அகிஞ்சனன் -கைங்கர்யமாக அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும் –கத்யந்த ஸூ ந்யத்வம் -அநந்ய கதித்வம் –
நோற்ற நோன்பில் -ஆகிஞ்சன்யம் –உன்னால் அல்லால் -களை கண் மற்று இலேன் —ஆராவமுதே -அநந்ய கதித்வம் –
பிரயத்த பாணி -சேர்த்த கை -உபாயாந்தரங்கள் கலசாத புத்தி -கால்கள் சேர்த்து அநந்ய கதித்வம் –
இதில் பிரபத்தியே உபாயம் என்று நமக்கு சித்தாந்தம் என்னும் ஆகாரம் தோற்ற உபாய வேஷத்தை அருளிச் செய்கிறார்
நோற்ற நோன்பிலேன் –5-7-1-என்று தொடங்கி
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய்-5-7-10–என்றும்
உழலை என்பின் பேய்ச்சி முலையூடு அவளை உயிர் உண்டான் கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட –5-8-11-என்றும்
நாமங்கள் ஆயிரமுடைய நம்பெருமான் அடிமேல் சேமம் கொள் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் -5-9-11-என்றும் -சேமம் -ஷேமம் -புத்தியில் உறுதி என்றவாறு –
நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் நமக்கு –5-10-11-என்றும் சொல்லிக் கொண்டு போந்து
ஆவிக்கு ஓர் பற்றுக் கொம்பு நின்னலால் அறிகின்றிலேன் -10-10-3-என்று தலைக் கட்டுகையாலே திருவடிகளே உபாயம் என்று அருளிச் செய்தார்
இத்தை பிறருக்கு உபதேசிக்கிற விடத்திலும்
கீதா பாஷ்யம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் -பக்தியே உபாயம் -உபநிஷத் பரமான சாஸ்திரங்கள்
அனுஷ்டித்து அந்தரங்கருக்கு பிரபத்தி -ஸ்வரூப ஞானம் மலர்ந்தவர்களுக்கு -அச்சித்வத் பாரதந்த்ரம் வந்தவர்களுக்கு
ஆனால் ஆழ்வார்–சக்தி இருந்தாலும் -உகந்த உபாயம் -எளிய உபாயம்–திரு நாரணன் தாள் காலம் பெறச் சிந்தித்து உய்ம்மினோ -4-1-1-என்றார்
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே -5-7-10-என்றும் –
கழல்கள் அவையே -5-8-11–என்றும்
சரணே சரண் –5-10-11-என்று அவதரிக்கையாலே –அவதாரணம் -ஏவகாரம் –-உபாய பூர்த்தியை அருளிச் செய்தார் –
உபாய நைரபேஷ்யம் -சகாயாந்தர அசஹயத்வம் -வேறே வேண்டியது இல்லை மட்டும் இல்லை -அவற்றை அவனுக்கு பிடிக்கவே பிடிக்காதே
ஈஸ்வரன் தன்னை பொறுக்கும் —பக்தி தன்னையும் பிறரையும் மோறுக்கும் -பிரபத்தி -தன்னையும் மோறாது பிறரைரும் பொறாது –
தன்னையே பொறுக்காது என்றால் உபாயாந்தரங்களைப் பொறுக்காது சொல்லவும் வேண்டுமோ
ஸ்வீகாரம் அதிகார விசேஷணம்–நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் –
இவ்வுபாயத்துக்கு அதிகாரிகள் யாவார் யார் என்னில் -மயர்வற மதி நலம் அருளினன் -என்ற இடத்திலே –
எனக்கு அருளினான் என்கைக்கு தம்மைக் காணாமையாலே ஆகிஞ்சன்யத்தையே புரஸ்கரித்து—
அருளப் பெற்றேன் என்றால் எனக்கு சொல்ல வேண்டாம் –தான் என்ற தனி வஸ்துவைக் காணாமையாலே-
1-உபாய நிர்ணய வேளையிலே -நோற்ற நோன்பிலேன் நுண் அறிவிலேன் -5-7-1-என்று தரை வர்ணிக அதிகாரமான
உபாயாந்தரங்களிலே அநந்வய முகத்தாலே ஆகிஞ்சன்யத்தைப் பேசி
2-ஆஸ்ரயண வேளையில் -புகல் ஒன்று இல்லா அடியேன் -6-10-10-என்று சொல்லி
3-போக வேளையில் தமக்கு உண்டானது அடங்க பகவத் பிரசாத லப்த லப்தம் என்கைக்காக –
நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் –3-3-4-என்று கரும் தரையைப் பேசி -இத்தாலே என் கண் பாசம் வைத்து அதனால் பரஞ்சுடர் சோதி அவன்
ஒப்பிலாத தீவினை எனை உய்யக் கொண்டு –7-9-4-என்று –
சாபராத ஜந்துக்களுக்கும் புகுரலாம் என்று தோற்றுகையாலே-சர்வாதிகாரம் -என்றது ஆயிற்று –
அதிகாரியைப் பெற்றாலும் -உபாயம் சித்தமானாலும் -ச்வீகாரம் இல்லாத போது ஜீவிக்கை யாகாமையாலே அந்த ஸ்வீகார வேஷத்தை –
சர்வ முக்தி பிரசங்கம் வாராமைக்காக -சித்த அன்னம் -அதிகாரி இருந்தாலும் பசி வேண்டுமே உண்ண –
–சர்வஜ்ஞ்ஞன் -சர்வ நியந்த -காருணிகனாய் இருந்தாலும் சம்சாரம் நன்கு நடத்த ரஷா பேஷை -எதிர் பார்த்து இருக்கிறான்
உபாயத்தை பொறுக்க மாட்டான் -எதையும் எதிர்பார்க்க மாட்டான் என்றது இல்லையே –உண்ண ஷூத்து-பசி – போலே–
அவனை அனுபவிக்க ருசி –ரஷிக்க வேண்டும் என்று வேண்டுவதே –இது -சைதன்ய கார்யம் -ராகம்
-போஜனத்து ஷூத்து போலே -பசி உணவு பெற உபாயம் இல்லை -அனுபவிக்க தகுதி கிடைக்கும் –
கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட –5-8-11- என்றும் –
இதனுடைய சாங்க அனுஷ்டான வேளையிலே -சாங்க -அங்கத்துடன் கூடிய சரணாகதி -புகல் அற்ற அடியேன் —
–அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேன் –6-10-10-என்று அருளிச் செய்தார் –
நிர்ஹேதுகமாக -ஸ்வீகார சித்தியும் அவனாலே -பாதமே -நின் சரணாக தந்து ஒழிந்தாய் -நீயாக -பரகத ச்வீகாரமே ஆழ்வார்
மார்பு காம்பை தாய் குழந்தை வாயிலே கொடுத்து பாலூட்டுமா போலே –
பிரசாத பலத்தாலே சரணம் அபி வசனம் பிறந்தது கூரத் ஆழ்வான்
திருக் கமல பாதம் வந்து -பின்பு சென்றதாம் –புகுந்தான் பின் பின் வணங்கும் என் சிந்தைனைக்கு இனியான்
சர்வ முக்தி பிரசங்கம் மீண்டும் வாராதோ -துளி அனுகூல்யம் –அத்வேஷம் மாத்ரம்-இத்தைக் கொடுத்தது யார் –
அதிகாரி விசேஷணம் -ருசி இருக்கு என்பது -அனுபவிக்க தகுதி கொடுக்கும் –
இந்த ஸ்வீகார சித்தி தானும் அவனாலே என்னும் இடத்தை -நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய்-5-7-10-
என் உணர்வின் உள்ளே நிறுத்தினேன் –அதுவும் அவனது இன்னருளே – 8-8-3–என்றும் அருளிச் செய்தார் –
இந்த ஸ்வீகர்த்தாவினுடைய அத்யவசாய வேஷத்தை -களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்றிலேன் –5-8-8-என்றும்
நாடொறும் ஏக சிந்தையனாய் -5-10-11–என்றும் அருளிச் செய்து
இவ்வுபாயத்தை பிறருக்கு உபதேசிக்கிற இடத்தில் -சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் -என்று உபாய சௌகர்யத்தை அருளிச் செய்து
இது தன்னை சபிரகாரமாக அருளிச் செய்கிற இடத்தில் –இது பக்த்யங்கம் அன்று -ஸ்வதந்திர உபாயம் -என்கைக்காக –
அங்க பிரபத்தி -பக்திக்கு அங்கம் -இதுவே ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் அருளி -பக்திக்கு ஆரம்ப விரோதிகளைப் போக்க பிரபத்தி
ஸ்வ தந்திர பிரபத்தி -பிரபன்னர் –
சரணமாகும் -9-10-5–என்று தொடங்கி-மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் –9-10-5-என்று பிராப்தி பர்யந்தமாக
முடிய நடத்தும் -என்று அருளிச் செய்தார்
இவ்வுபாய அத்யவசாயம் பண்ணி இருக்குமவனுக்கு கால ஷேப பிரகாரம் இருக்கும் படி என் என்னில்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொன்மாலைகள் சொன்னேன் –9-4-9-என்று திருவாய்மொழி தானே கால ஷேப பிரகாரம் என்று அருளிச் செய்தார்
இப்படி உபாயத்தை சுவீகரித்து -இதுவே போது போக்காக திரியும் அதிகாரிக்கு பல வேஷம் இருக்கும் படி என் என்னில்
ஜிதேந்த்ரியத்வம் -பிரதமமாய் -கைங்கர்ய சித்தி சரமமாய் இருக்கும் இத்தனையும் உபாய பலம் என்னும் இடத்தை அருளிச் செய்தார் –
பிரதமத்திலே இழியும் போது ஜிதேந்த்ரியனாய் கொண்டு இழிய வேண்டும் உபாசகனுக்கு –
ஜிதேந்த்ரியத்வமும் உபாயபலம் இவ்வதிகாரிக்கு எங்கனே என்னில் –
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் -2-7-8-என்றும்
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் –2-7-7-என்றும் -ஜிதேந்த்ரியத்வம் அவனாலே என்னும் இடத்தைச் சொல்லி
ஜிதந்த்ரியன் ஆனவாறே பகவத் அனுபவத்துக்கு உபகரணமான பக்த்யாதிகள் தனக்குத் தானே உண்டாகிறதோ என்னில் –
பக்தி கொண்டு அனுபவிக்க -பிராப்யமாக இது பிரபன்னனுக்கும் வேண்டுமே கைங்கர்யம் அனுபவிக்க
மயர்வற மதி நலம் அருளினான் -என்றும் -பக்தி ரூபாபன்ன ஜ்ஞானத்தையும் தானே தந்தான் என்கையாலே
பக்தியுத்பத்தியும் அவனாலே என்னும் இடம் சொல்லி நின்றது
காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமர் மேனி நம் கண்ணன் –5-3-4-என்று அவனே வர்த்தகன் என்னும் இடம் சொல்லி
வ்ருத்திக்கு எல்லை ஏது என்னில் -அதனில் பெரிய அவா -10-10-10-என்று தத்வ த்ரயங்களையும் விளாக்குலை-விளாக்குலை -அந்த்ர்பாவம் ஆகும் படி –
கொள்ளும்படி பெருகின படியைச் சொல்லி
என் அவா அறச் சூழ்ந்தாய் -10-10-10-என்று தம் திரு வாயாலே அருளிச் செய்கையாலே
சரீர சம்பந்தத்தை அறுத்து -தேச விசேஷத்தில் கொண்டு போய் சம்ச்லேஷித்து தலைக் கட்டினான் என்றது ஆயிற்று –
ஆக –-இவ்வைந்து அர்த்தமுமே திருவாய் மொழியாலே பிரதிபாதிக்கிறது -அல்லாதவை ஆநு ஷங்கிக சித்தமாய் வந்தது இத்தனை -எங்கனே என்னில்
பரதத்வம் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -என்றும்
அனந்யார்ஹ சேஷத்வமே ஸ்வரூபம் -என்றும்
குண அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் -என்றும் –
அஹங்கார மமகாரங்கள் தத் விரோதி என்றும்
தந் நிவ்ருத்திக்கும் கைங்கர்ய சித்திக்கும் சர்வ ஸூ லபனான சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளே உபாயம் என்றும்
ஜிதேந்த்ரியம் தொடக்கமாக கைங்கர்ய பர்யந்தமாக உபாய பலம் -என்றும் -சொல்லி நின்றது
ப்ராப்யஸ்ய ப்ரஹ்மணோ ரூபம் –ப்ராப்துஸ் ச பிரத்யகாத்மன -ப்ராப்த்யுபாயம் பலம் ப்ராப்தேஸ் ததா பிராப்தி விரோதி
ச வதந்தி சகலா வேதாஸ் ஹேதிஹாச புராணகா முனயஸ்ய மஹாத்மாநோ வேத வேதார்த்த வேதின –ஹாரித சம்ஹிதை-
பறவை சொன்ன வார்த்தை இதுவும் -என்று சகல வேத தாத்பர்யம் இவ்வர்த்த பஞ்சகம் என்னும் இடத்தை
பெரிய வங்கி புரத்து நம்பி திருவாய் மொழிக்கு வாக்யார்த்தமாக அருளிச் செய்தார் –
———————————
மஹா பிரவேசம்-இரண்டாவது -மூன்றாம் ஸ்ரீ யபதி படிகள் –
ஸ்ரீ யபதியாய் -அவாப்த சமஸ்த காமனாய் -சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகனான சர்வேஸ்வரன்
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -என்கிறபடியே -2-6-8–ஜன்ம பரம்பரைகளிலே தோள் மாறித் திரிகிற இவரை
இவ்வர்த்த பஞ்சகத்தையும் விசத தமமாக அறிய வல்லராம் படி முதல் அடியிலே நிர்ஹேதுகமாக விசேஷ கடாஷம் பண்ணி அருளினான் –
ஸ்ரீ விஷ்ணு பிராண பிரகிரியை முதல் ஸ்ரீ யப்படி -அர்த்த பஞ்சகம் –
ஸ்ரீ ராமாயணம் பிரகிரியை -இரண்டாம் ஸ்ரீ யபதி படி -பிரபத்தி -சரணாகதி சாஸ்திரம் -த்வயம் –
ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரம் பிரகிரியை – -பக்தி விசததமமாக -மூன்றாம் ஸ்ரீ யபதி –
மத்யே மத்யே வந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு ஆதல் -என்றுமாம் –
திரு விருத்தம் -திருவாசிரியம் –திரு மந்த்ரம்
பெரிய திரு வந்தாதி -சரம ஸ்லோகார்த்தம்
திருவாய் மொழி -த்வயார்த்தம் -என்றுமாம் –
பறை தருவான் -என்று ப்ராப்யம் சொல்லி ப்ராபகம் சொன்னாலே போலே -அனுஷ்டான வேளையில் -கறவைகளில் ப்ராபகம் சொல்லி சிற்றம் சிறு காலையில் ப்ராப்யம் சொல்லுவார்கள் இ றே
நம்மாழ்வார் திருவாய் மொழி பிரபந்தத்தாலே த்வய விவரணம் பண்ணுகிறார் –
இதில் முதலிட்டு மூன்று பத்தாலே-உத்தரார்த்தத்தை விவரிக்கிறார்-
மேலிட்டு மூன்று பத்தாலே பூர்வார்த்தத்தை விவரிக்கிறார் –
மேலிட்டு மூன்று பத்தாலே உபாய உபேய யோகியான குணங்களையும்
ஆத்மாத்மீயங்களில் தமக்கு நசை அற்ற படியையும்
அவனோடு தமக்கு உண்டான நிருபாதிக சம்பந்தத்தையும் அருளிச் செய்தார்-
மேலில் பத்தாலே தாம் பிரார்த்தித்த படியே பெற்ற படியைச் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார்
இதில் முதல் பத்தாலே -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் அவன் –அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி எவன் அவன்
–துயர் அறு சுடரடி தொழுது எழு என் மனனே -1-1-1- என்று
சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய்-ஸூரி போக்யனானவன் திருவடிகளிலே கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் என்று நிர்ணயித்து
உக்தமான அர்த்தத்துக்கும் -வஹ்யமாணமான அர்த்தத்துக்கு பிரமாணம் -உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள் -1-1-7-என்று
நிர்தோஷமான சுருதியே பிரமாணம் என்றும்
ஏவம் விதனானவன் யார் என்ன —-வண் புகழ் நாரணன் –1-2-10-என்றும் –திருவுடையடிகள் –1-3-8-என்றும் –
செல்வ நாரணன் -1-10-8-என்றும் -விசேஷித்து –தொழுது எழு என் மனனே -1-1-1–என்று உபக்ரமித்து –
அயர்ப்பிலன் அலற்றுவன் தழுவுவன் வணங்குவன் அமர்ந்தே -1-3-10-என்று த்ரிவித காரணங்களாலும் அடிமை செய்து
தலைக் கட்டுகையாலே பகவத் கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் என்று அறுதியிட்டார் –உயர்த்தி -பொருந்தி விட -அடிக்கடி பேசி -புதிதாக -பலமாக -உபக்ரமம் உபஸம்ஹாரம் -அடையாளம் -லிங்கம் –
தொழுது எழு- சொற் பணி செய் ஆயிரம் -உடல் வாசா கைங்கர்யம்
அயர்ப்பிலன் -அப்பியாசம் –அபூர்வம் -பிரத்யக்ஷமாக கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் தெரியாதே
தொழுதால் எழு -பலன் –உயர்வற உயர்நலம் உடையவனை தொழுது எழு பொருந்த விட்டு -முதல் பத்துக்கு தாத்பர்யம் கைங்கர்யமே -புருஷார்த்தம் -என்றதாயிற்று –
இரண்டாம் பத்தால் -இந்த கைங்கர்யத்துக்கு விரோதியான பிரகிருதி சம்பந்தத்தையும் கழித்து –
ஒளிக் கொண்ட சோதி மயமாய் -2-3-10- இக் கைங்கர்யத்துக்கு தேசிகரான அடியார்கள் குழாங்களை
உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்று தாமும் பிரார்த்தித்து
நலமந்தம் இல்லாதோர் நாடு புகுவீர் -2-8-4- என்று பிறருக்கும் உபதேசிக்கையாலே
இவருக்கு பரமபதத்திலே நோக்காய் இருந்தது என்று ஈஸ்வரன் பரமபதத்தைக் கொடுக்கப் புக –
எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் –2-9-1-என்று எனக்கு அதில் ஒரு நிர்பந்தம் இல்லை –
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -2-9-4-என்று உனக்கேயாய் இருக்கும் இருப்பே
எனக்கு வேண்டுவது என்று இப் புருஷார்த்தத்தை ஓட வைத்தார் –
மூன்றாம் பத்தால் -இவருக்கு கைங்கர்யத்தில் உண்டான ருசியையும் த்வரையும் கண்ட ஈஸ்வரன்
கைங்கர்யத்துக்கு ஏகாந்தமான திருமலையிலே நிலையைக் காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டு
வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் -3-3-1- என்று பாரித்து
பாரித்த படியே பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமாக வாசிக அடிமை செய்து தலைக் கட்டுகிறார்
நான்காம் பத்தால் -இப் புருஷார்த்தத்துக்கு உபாயம் -திரு நாரணன் தாள் –4-1-1- என்றும் –
குடி மன்னு மின் ஸ்வர்க்கம் -4-1-10-என்றும்
எல்லாம் விட்ட இறுகல் இறப்பு -4-1-10-என்றும்
ஐம்கருவி கண்ட வின்பம் தெரிய அளவில்லா சிற்றின்பம் -4-9-10- என்று தாமும் அனுசந்தித்தார்
ஐஞ்சாம் பத்தால் இந்த இஷ்ட பிராப்திக்கும் அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்கும் –
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய் -5-7-10-என்று
தன் திருவடிகளையே உபாயமாகத் தந்தான் என்றார் –
அவன் தந்த உபாயத்தை கடகரை முன்னிட்டு 6-1/ 6-2–பெரிய பிராட்டியார் புருஷகாரமாக –அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா –உன் அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்று ஸ்வீகரித்தார் –ஆறாம் பத்தால் -தந்து ஒழிந்தார் -அவன் தந்த உபாயத்தை -நாம் பற்றுவதே -சரணாகதி –
ஏழாம் பத்தால் -இப்படி சித்த உபாய ஸ்வீகாரம் பண்ணியிருக்கச் செய்தேயும் சடக்கென பலியாமையாலே
விஷண்ணராய்-கடல் ஞாலம் காக்கின்ற மின்னு நேமியினாய் –7-1-2-என்று தொடங்கி-உபாய உபேய யோகியான
குணங்களைச் சொல்லிக் கூப்பிட -கூராழி –வெண் சங்கு ஏந்தி —வாராய் -6-9-1-என்று இவர் ஆசைப் பட்ட படியே
வெள்ளைச் சுரி சங்கொடு ஆழி ஏந்தி வந்து -7-3-1–இது மானஸ அனுபவ மாத்ரமாய் -சம்ஸ்லேஷம் கிடையாமையாலே
விஸ்லேஷித்த படியை -பாமரு -7-6—ஏழை -7-7–திருவாய்மொழிகளில் -அருளிச் செய்தார்
எட்டாம் பத்தால் -கீழ்ப் பிறந்த சம்ச்லேஷம் பாஹ்ய சம்ச்லேஷ யோக்யம் அல்லாமையாலே –
உமருகந்துகந்த உருவம் நின்றுருவமாகி உந்தனக்கு அன்பரானார் அவருந்தமர்ந்த செய்கை உன் மாயை -8-1-4- என்று
இப்படி ஆஸ்ரித அதீன ஸ்வரூப ஸ்தித்யாதிகளை உடையவன் நமக்கு தன்னைக் காட்டி மறைக்கைக்கு அடி
ஆத்மாத்மீயங்களில் ஏதேனும் நசை யுண்டாக வேணும் -என்று அதிசங்கை பண்ணி
அவற்றில் நசை அற்ற படியை -8-2–அருளிச் செய்தார்
ஒன்பதாம் பத்தில் -நீர் என்றிய அதிசங்கை பண்ணிப் படுகிறீர் -ஒராரியமாய் -பாசுரம் -இப்படி -என்று
தன்னுடைய நிருபாதிக பந்தத்தையும் காட்டி –
நான் நாராயணன் -சர்வ சக்தி யுக்தன் -உம்முடைய சர்வ அபேஷிதங்களையும் செய்து தலைக் கட்டுகிறோம் -என்று
அருளிச் செய்ய –சீலம் எல்லையிலான் -9-3-11-என்று அவருடைய சீல குணங்களிலே ஆழம் கால் பட்டார் –
பத்தாம் பத்தில் ஆழ்வாருடைய ஆற்றாமையைக் கண்டு திரு மோகூரிலே தங்கு வேட்டையாக வந்து தங்கி
இவருக்கு அர்ச்சிராதி கதியையும் காட்டிக் கொடுத்து -10-9-
இவர் பிரார்த்தித்த படியே என் அவா அறச் சூழ்ந்தாய் -10-10-10–என்று
இவர் திருவாயாலே அருளிச் செய்யும்படி பேற்றைப் பண்ணிக் கொடுத்த படியை அருளிச் செய்கிறார்
————–
மூன்றாம் ஸ்ரீ யபதி -ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் நிலையுடன் ஒப்பு நான்கு பிரபந்தங்களும் –
பக்தி யோகத்தின் மேன்மையும் கூறும் பிரபந்தம் திருவாய் மொழி என்கிறார் –
ஸ்ரீ யபதியாய் -அவாப்த சமஸ்த காமனாய் -சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகனான சர்வேஸ்வரன்
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -2-6-8–என்கிறபடியே ஜன்ம பரம்பரைகளிலே தோள் மாறி -நித்ய சம்சாரியாய்ப் போந்த இவரை
அடிமை யடைந்து உள்ளம் தேறி ஈறில் இன்பத்து இருவெள்ளம் யான் மூழ்கினன் -2-6-8–என்று தம் திரு வாயாலே
அருளிச் செய்யலாம் படி -முதல் அடியிலேயே விசேஷ கடாஷத்தைப் பண்ணி அருளினான் –
முதல் தன்னிலே சித் ஸ்வரூபம் ஆதல் -அசித் ஸ்வரூபம் ஆதல் -ஈஸ்வர ஸ்வரூபம் ஆதல் அறியாதே இருக்கிற இவருக்கு
அசித் அம்சம் த்யாஜ்யம் என்னும் இடத்தையும்
சேதனன் உபாதேயம் என்னும் இடத்தையும்
தான் உபாதேய தமன் என்னும் இடத்தையும்
அவன் தானே காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டு -அவனோட்டை அனுபவத்துக்கு இத் தேஹ சம்பந்தம் விரோதியாய் இருக்கையாலே
த்வத் அனுபவ விரோதியான இத்தேக சம்பந்தத்தை அறுத்து தந்து அருள வேண்டும் -என்று அர்த்தித்தார் -திரு விருத்தத்தில்
சம்சார சம்பந்தம் அற்று ஒரு தேச விசேஷத்திலே போனால் அனுபவிக்கக் கடவ
தம்முடைய மேன்மையையும் -நீர்மையையும் -வடிவு அழகையும் பரப்பற ஏழு பாட்டாலே அனுபவிக்க லாம்படி
இங்கேயே இருக்கச் செய்தே ஒரு தசா வைசயத்தைப் பண்ணிக் காட்ட -அ வழகை அனுபவித்தார் திரு வாசிரியத்தில் –
இப்படி அனுபவித்த விஷயத்தில் விஷய அநுரூபமான ஆசை கரை புரண்ட படியைச் சொன்னார் பெரிய திருவந்தாதியில்
ஆமத்தை அறுத்து -பசியை மிகுத்து -சோறிடுவாரைப் போல
தமக்கு ருசியைப் பிறப்பித்த படியையும்
அந்த ருசி தான் –பர பக்தி பர ஞான பரம பக்திகளாய்க் கொண்டு பக்வமான படியையும்
பின்பு பிரகிருதி சம்பந்தமும் அற்று பேற்றோடு தலைக் கட்டின படியையும் சொல்லுகிறது திருவாய் மொழியிலே –
கைங்கர்ய மநோரதம் பண்ணிக் கொண்டு வரக் கொள்ள –
கைகேயி -ராஜன் -என்ற சொல் கேட்டு ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் பட்ட பாடு போல இருக்கிறதாயிற்று-திரு விருத்தத்தில் நிலை –
அவன் திருச் சித்திர கூடத்திலே பெருமாள் எழுந்து அருளி இருக்கிறார் என்று கேட்டு ஏபிச்ச சசிவைஸ் ஸார்த்தம் – என்கிறபடியே
என் ஒருவன் கண்ணில் கண்ணநீர் பொறுக்க மாட்டாதவர் இத்தனை பேர் ஆறாமை கண்டால் மீளாது ஒழிவரோ –
சிரஸா யாசிதோ மயா-என் அபிமதம் தன் தலையாலே இரந்து செய்யக் கடவ அவர் நான் என் தலையாலே மறுப்பரோ
ப்ராதா -நான் தம் பின் பிறந்தவன் அல்லேனோ –
சிஷ்யஸ்ய -பின் பிறந்தவன் என்று கூறு கொள்ள இருக்கிறேனோ -வஸிஷ்டர் பெருமாளுக்கு மந்த்ர உபதேசம் பண்ண இவர் தம்பிகளுக்கு செய்து அருளினார்-
மந்திர சம்பந்தமும் தம்மோடே அன்றோ –தாஸ்யஸ்ய -சிஷ்யனாய் க்ரய விக்ரய அர்ஹன் அன்றிக்கே இருக்கிறேனோ
பிரசாதம் கர்த்தும் அர்ஹதி ஆனபின்பு –என் பக்கல் பிரசாதத்தைப் பண்ணி அருளீரோ -என்று
மநோ ரதித்துக் கொண்டு போகிற போதை தரிப்பு போல திருவாசிரியத்தில் நிலை
ஸ்ரீ நந்தி கிராமத்தில் ராமா கமன காங்ஷயா -என்கிறபடியே பதினாலு ஆண்டும் ஆசை வளர்த்துக் கொண்டு
இருந்தார் போல இருக்கிறது பெரிய திருவந்தாதியில்
மீண்டு எழுந்து அருளி –திரு அபிஷேகம் பண்ணி யருளி அவனும் ஸ்வரூப அநு ரூபமான பேறு பெற்றால் போல இருக்கிறது
-இவருக்கு திருவாய் மொழியில் பேறு –
திருவாய் மொழிக்காக சங்க்ரஹம் முதல் திருவாய் மொழி –
முதல் திருவாய் மொழியினுடைய சங்க்ரஹம் முதல் மூன்று பாட்டுக்கள்
முதல் மூன்று பாட்டினுடைய சங்க்ரஹம் முதல் பாட்டு
முதல் பாட்டினுடைய சங்க்ரஹம் முதல் அடி –என் போல் என்னில்-
விக்ரஹ விபூதிகள் –முதல் அடியில் –நலம் -ஆனந்தம் சொல்லி -ஆனந்தாவாஹம் விக்ரஹம் விபூதிகள் அர்த்தாத் சித்தம் -முதல் வரியில் அர்த்த பஞ்சகமும் உண்டே -த்வயமும் உண்டே -உபயோகியான குணம் -நலம் உடையவன் என்பதால்- உயர் நலம் உடையவன் -என்பதே -அனைத்துக்கும் -என்றவாறே –
ரூசோ யஜூம்ஷி சாமாநி ததைவா தர்வணாநி ச சர்வம் அஷ்டாஷர அந்தஸ் ஸ்தம் யச்சான் யதபி வாங்மயம் -என்கிறபடியே –
சகல வேத சங்க்ரஹம் திரு மந்த்ரம்
அதினுடைய சங்க்ரஹம் பிரணவம்
அதினுடைய சங்க்ரஹம் அகாரம் ஆனால் போல –
மற்றும் பாரத ஸ்ரீ ராமாயணாதி களையும் சங்ஷேப விஸ்தரங்களாலே செய்தார்கள் இறே
——————————————————
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே ஸ்வாமிகள் சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
Leave a Reply