மூலவர் -பாம்பணை அப்பன் / கமல நாதன் / நின்ற திருக் கோலம் / மேற்கே திரு முக மண்டலம்
தாயார் -கமல வல்லி நாச்சியார்
விமானம் -வேதாலயா விமானம்
தீர்த்தம் -பாப விநாச தீர்த்தம் -பாம்பை ஆறு
பிரமானால் சபிக்கப்பட்ட நாரதர் இவ்விடத்திற்கு வந்து த்வம் புரிந்து பெருமாளின் அருளால் இங்கு இருந்து
பல்லாயிரம் ஸ்லோகங்களைக் கொண்ட -நாரதீய புராணம் மற்றும் பல நூல்களை இயற்றினார்
-நகுலனால் புனர் நிர்மாணம் செய்யப் பட்ட வூர்
திருப் பாண்டவனூர் -என்பதே மருவி -திரு வண் வண்டூர் –ஆகியது
மார்க்கண்டேயர் பெருமாளின் மூக்கு வழியே உள் புகுந்து அனைத்து உலகங்களைக் கண்டதும் இங்கு தான் நடந்தது
பம்பை ஆற்றின் வடகரையில்
ரக்ஷண ஸ்தர்யம் ரஷித்தே தீருவார் –6-1-வைகல் பூங்கழிவாய்
திருவன் உண்டு -மருவி -இந்த பெயர் –
பாம்பணை அப்பன் -பம்பா அணைந்த அப்பன் -நின்ற திருக் கோலம்
சனகாதிகள் -ப்ரஹ்மம் –நாரதர் மேலே சதுர்முகன் சாபம் –
மூலவர் ஸ்ரீ பாம்பணை யப்பன், ஸ்ரீ கமல நாதன்
கோலம் நின்ற
திருமுக மண்டலம் மேற்கு
உற்சவர் ஸ்ரீ கமல நாதன்
தாயார் ஸ்ரீ கமல வல்லி நாச்சியார்
தீர்த்தம் ஸ்ரீ பம்பா தீர்த்தம்
விமானம் ஸ்ரீ வேதாலய விமானம்
மண்டலம் ஸ்ரீ மலை நாட்டுத் திருப்பதிகள்
மாநிலம் கேரளம்
அடிப்படை இடம் ஸ்ரீ செங்கணூர்
நாமாவளி ஸ்ரீ கமலவல்லீ ஸமேத ஸ்ரீ பாம்பணையப்பன் ஸ்வாமிநே நமஹ
————–
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -11-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம் –
வைகல் பூங்கழி வாய் வந்து மேயும் குருகினங்காள்!
செய் கொள் செந் நெல் உயர் திரு வண் வண்டூ ருறையும்
கை கொள் சக்கரத் தென் கனி வாய்ப் பெருமானைக் கண்டு
கைகள் கூப்பிச் சொல்லீர் வினையாட்டியேன் காதன்மையே–6-1-1-
காதல் மென் பெடையோடு உடன் மேயுங் கருநாராய்!
வேத வேள்வி ஒலி முழங்கும் தண் திரு வண் வண்டூர்
நாதன் ஞாலமெல்லாம் உண்ட நம் பெருமானைக் கண்டு
பாதம் கை தொழுது பணியீர் அடியேன் திறமே–6-1-2-
திறங்களாகி எங்கும் செய்களூடுழல் புள்ளினங்காள்!
சிறந்த செல்வ மல்கு திரு வண் வண்டூ ருறையும்
கறங்கு சக்கரக் கைக் கனி வாய்ப் பெருமானைக் கண்டு
இறங்கி நீர் தொழுது பணியீர் அடியேன் இடரே–6-1-3-
இடரில் போகம் மூழ்கி இணைந்தாடும் மட அன்னங்காள்?
விடலில் வேத ஒலி முழங்கும் தண் திரு வண் வண்டூர்
கடலின் மேனிப் பிரான் கண்ணனை நெடுமாலைக் கண்டு
உடலம் நைந்து ஒருத்தி உருகும் என்று உணர்த்துமினே–6-1-4-
உணர்த்தல் ஊடல் உணர்ந்து உடன் மேயும் மட வன்னங்காள்!
திணர்த்த வண்டல்கள் மேல் சங்கு சேரும் திரு வண் வண்டூர்
புணர்த்த பூந் தண் துழாய் முடி நம் பெருமானைக் கண்டு
புணர்த்த கையினராய் அடியேனுக்கும் போற்றுமினே–6-1-5-
போற்றி யான் இரந்தேன் புன்னை மேலுறை பூங் குயில்காள்!
சேற்றில் வாளை துள்ளும் திரு வண் வண்டூ ருறையும்
ஆற்றல் ஆழி யங்கை அமரர் பெருமானைக் கண்டு
மாற்றம் கொண் டருளீர் மையல் தீர்வதொரு வண்ணமே–6-1-6-
ஒரு வண்ணம் சென்று புக்கு எனக்கொன்றுரை; ஒண்கிளியே!
செரு ஒண் பூம் பொழில் சூழ் செக்கர் வேலைத் திருவண்வண்டூர்
கரு வண்ணம் செய்ய வாய் செய்ய கண் செய்ய கை செய்ய கால்
செரு ஒண் சக்கரம் சங்கு அடையாளம் திருந்தக் கண்டே–6-1-7-
திருந்தக் கண்டு எனக்கு ஒன்றுரையாய்; ஒண் சிறு பூவாய!
செருத்தி ஞாழல் மகிழ் புன்னை சூழ் தண் திருவண் வண்டூர்
பெருந் தண் தாமரைக் கண் பெரு நீண் முடி நாற்றடந்தோள்
கருந் திண் மா முகில் போல் திருமேனி அடிகளையே–6-1-8-
அடிகள் கை தொழுது, அலர் மேல் அசையும் அன்னங்காள்!
விடிவை சங்கொலிக்கும் திருவண் வண்டூ ருறையும்
கடிய மாயன் தனைக் கண்ணனை நெடுமாலைக் கண்டு
கொடிய வல் வினையேன் திறம் கூறுமின்; வேறு கொண்டே–6-1-9-
வேறு கொண்டு உம்மை யான் இரந்தேன்; வெறி வண்டினங்காள்!
தேறு நீர்ப் பம்பை வட பாலைத் திருவண் வண்டூர்
மாறில் போர் அரக்கன் மதிள் நீறு எழச் செற்றுகந்த
ஏறு சேவகனார்க்கு என்னையும் உளள் என்மின்களே–6-1-10
மின் கொள் சேர் புரி நூல் குறளாய் அகல் ஞாலம் கொண்ட
வன் கள்வ னடி மேல் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
பண் கொள் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் திருவண் வண்டூர்க்கு
இன் கொள் பாடல் வல்லார் மதனர்; மின்னிடை யவர்க்கே–6-1-11-
திருவமுண்டூர் என்றும் வண்வண்டூர் என்றும் இந்தப் பக்கத்தில் அழைக்கப்படுகிறது.
ஒரு சமயம் நாரதனுக்கும் பிரம்மனுக்கும் வந்த வாக்கு வாதத்தில் நாரதனை பிரம்மன் சபித்துவிடவே பிரம்மனைவிட்டுப் பிரிந்த நாரதன்
இவ்விடத்து வந்து திருமாலைக் குறித்துக் கடுந்தவமிருந்து சகல சிருஷ்டிகளையும் பற்றிய தத்துவத்தை பற்றிய ஞானத்தைத் தமக்கு உபதேசிக்க
வேண்டுமென்று கேட்க, இவன் தவத்தை மெச்சிய திருமாலும் அவ்விதமேயருளினார்.
அதனால் திருமாலே பரதத்துவம் என்றும் சகலமும் அவரிடமே அடக்கமென்றும் அவரைப் பூஜிக்கும் முறை துதிப்பாக்கள் ஆகியன
கொண்டதாக நாலாயிரம் அடிகள் கொண்ட ஒரு நூலை நாரதீய புராணம் என்ற பெயரில் இவ்விடத்திலே இயற்றியதாக வரலாறு.
மூலவர்– பாம்பனையப்பன், கமலநாதன், மேற்கு நோக்கி நின்ற திருக்கோலம்.
தாயார்– கமலவல்லி நாச்சியார்
தீர்த்தம்– பம்பை தீர்த்தம்
விமானம்– வேதாலய விமானம்
காட்சி கண்டவர்கள்– நாரதர்.
பஞ்ச பாண்டவர்கள் கேரள தேசத்திற்கு வந்தபோது மிகவும் சிதலமடைந்திருந்த இத்தலத்தை நகுலன் புதுப்பித்து சீர்படுத்தியதால்
நகுலனால் உண்டாக்கப்பட்ட தலம் என்றே இப்பகுதியில் வழங்கப்படுகிறது.
இவ்வூரில் பூமியைத் தோண்டும்போது புதிய பெருமாள் விக்கிரகங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டு இவ்விடத்தில் கொணர்ந்து புதிய
மண்டபங்களும் சன்னதிகளும் ஸ்தாபிக்கப்பட்டன.
இத்தலம் வட்டவடிவான கருவறையுடன் கூடியிருப்பதும் சங்கு, சக்கர, கதா, பத்ம பானியாகப் பெருமாள் மேற்கு நோக்கி
எழுந்தருளியிருப்பதும் கண்கொள்ளாக் காட்சியாகும்.
இத்தலத்திற்குள் நுழையும் போது (மேற்கு புற நுழைவாசலில்,வாசலின் மேல் காளிங்கனின் மேல் (காளிங்கன் என்னும் கொடிய
விஷங்கொண்ட ஐந்து தலை நாகம்) கண்ணன் நர்த்தனமிடுவதுபோல் அமைந்திருக்கும் சிற்பம் பேரழகு பொருந்தியதாகும். இக்கண்ணன்
காளிங்கனின் தலை மீது ஒரு காலை ஊன்றிக்கொண்டு ஒரு காலை வலப்புறம் வளைத்து தூக்கித் தனது இரண்டு கரங்களையும் (பேலன்ஸ் செய்வது போல) நீட்டி நிற்கின்ற காட்சி காணக் காணக் கண்ணையும் கருத்தையும் விட்டு அகலாத ஒன்றாகும். இக்கண்ணன் தூய நீல நிறத்தில் அமைந்திருப்பது
இன்னுமோர் பேரழகாகும்.
கண்ணனைத் தாங்கி நிற்கும் இரண்டு தூண்களின் இரண்டு பக்கங்களிலும் தசாவதாரக் காட்சி மிக நுட்பமாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளது.
கேரளாவில் புகழ்பெற்ற பம்பை நதிக்கு வடக்கே இத்தலம் அமைந்துள்ளதை ‘தேறுநீர் பம்பை வடபாலைத் திருவண்வண்டூர்’ என்று
நம்மாழ்வார் தன் பாசுரத்திலும் சுட்டுகிறார்.
பஞ்ச பாண்டவர்கள் சம்பந்த முற்ற ஸ்தலங்களில் இந்த தலம் அடிக்கடி விழாக்களும் முக்கியமான நிகழ்ச்சிகளும் நடைபெறும் இடமாகும்.
தேவும் உலகும் உயிரும் திரிந்து நிற்கும்
யாவும் படைத்த இறை கண்டீர் பூவில்
திரு வண் வண்டூர் உறையும் தேவாதி தேவன்
மரு வண் வண்டு ஊர் துளவ மால் –67–
(இ – ள்.) பூவில் – இப்பூமியிலுள்ள,
திருவண்வண்டூர் – திருவண்வண்டூரென்னுந் திவ்வியதலத்தில்,
உறையும் – நித்தியவாசஞ்செய்கின்ற,
தேவாதி தேவன் – தேவர்கட்கெல்லாந் தேவனான, –
மரு – வாசனையுடையதும்,
வள் – வளப்பமுடையதும்,
வண்டு ஊர – வண்டுகள் மொய்க்கப் பெற்றதுமாகிய,
துளவம் – திருத்துழாய்மாலையை யணிந்த,
மால் – திருமால், –
தேவும் – (பிரமன் முதலிய) தேவர்களையும்,
உலகும் – உலகங்களையும்,
உயிரும் – (அவ்வுலகங்களிலுள்ள) பிராணிகளையும்,
திரிந்து நிற்கும் யாவும் – (கீழ்க்கூறிய பொருள்களைவிட) வேறாகநிற்கின்ற அசேதநப்பொருள்க ளெல்லாவற்றையும்
படைத்த – ஆதியிற்சிருட்டித்த,
இறை – கடவுளாவன்; (எ – று.) – கண் டீர் – முன்னிலையசை; தேற்றமுமாம்.
திருமாலே சேதநம் அசேதநம் என்னும் எல்லாப்பொருள்கட்கும் ஆதிகாரணனென்பதாம்.
“ஒன்றுந் தேவுமுலகு முயிரும் மற்றும்யாது மில்லா,
வன்று நான்முகன்றன்னொடு தேவருலகோ டுயிர்படைத்தான்,
குன்றம்போல்மணிமாடநீடு திருக்குருகூரதனுள், நின்றவாதிப்பிரான்” என்றார் நம்மாழ்வாரும்.
நித்தியமான உயிர்களைப் படைத்தலாவது – அவற்றிற்குக் கரணகளேபரங்களைக் கொடுத்தல்.
இனி, தேவும் உலகும் உயிருமாகிய, திரிந்து நிற்கும் – ஜங்கமமாகியும் ஸ்தாவரமாகியு முள்ள, யாவும் எனப் பொருள்கூறுவாரு முளர்.
——————————————————————
ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
Leave a Reply