மூலவர் -திரு மூழிக் களத்தான்–ஸ்ரீ ஸூக்தி நாதன் -நின்ற திருக் கோலம் கிழக்கே திரு முக மண்டலம் –
தாயார் -மதுர வேணி நாச்சியார்
விமானம் -ஸுந்தர்ய விமானம்
தீர்த்தம் -பெரும் குளம் -சங்க தீர்த்தம்
மங்களா சாசனம் -நம்மாழ்வார் -திரு மங்கை ஆழ்வார்
ஹாரீத மஹரிஷியின் பெரும் தவத்தால் பகவான் பிரத்யக்ஷமாகி -அவரை வர்ணாஸ்ரம தர்மம்
யோக சாஸ்திரம் மற்றும் திரு மந்த்ரம் ஆகிய நூல்களை இயற்றச் செய்தார்
இவைகள் பகவான் உடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகள் -திரு மொழி -வெளியாகிற படியால் -ஸ்ரீ ஸூக்தி நாதன் –திரு மொழிக் களம் -ஆயிற்று
-அதுவே மருவி -திரு மூழிக் களம் –ஆனது
லஷ்மணன் பரதன் இடம் பட்ட அபசாரத்தைப் போக்கிக் கொள்ள இங்கே த்வம் புரிந்து பெருமாளை மீண்டும் பிரதிஷ்டை பண்ணினான் என்பர் –
மஹாத்மாக்களை விரஹம் சஹியாத மார்த்வம் வளத்தின் குளத்திலே கூடு பூரிக்கும் -தூது விடும் பதிகம் –
நிறைய தூண்கள் வேலைப்பாடுகளுடன் –நீண்ட பிரகாரம் -ஸ்ரீ பலி -ஸ்ரீ வேலி -லக்ஷ தீபம் -பிரசித்தம் –
மூலவர் ஸ்ரீ திரு மூழிக் களத்தான், ஸ்ரீ அப்பன், ஸ்ரீ ஸூக்தி நாதன்
கோலம் நின்ற
திருமுக மண்டலம் கிழக்கு
உற்சவர் ஸ்ரீ திரு மூழிக் களத்தான், ஸ்ரீ லக்ஷ்மணன்
தாயார் ஸ்ரீ மதுர வேணி நாச்சியார்
தீர்த்தம் ஸ்ரீ சங்க தீர்த்தம், ஸ்ரீ சிற்றாறு
விமானம் ஸ்ரீ சௌந்தர்ய விமானம்
மண்டலம் மலைநாட்டுத் திருப்பதிகள்
மாநிலம் கேரளம்
அடிப்படை இடம் ஸ்ரீ காலடி
நாமாவளி ஸ்ரீ மதுர வேணீ ஸமேத ஸ்ரீ திரு மூழிக்களத்தான் ஸ்வாமிநே நமஹ
—————–
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -3-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்
பனியேய் பரங்குன்றின் பவளத் திரளே!
முனியே! திரு மூழிக் களத்து விளக்கே!
இனியாய் தொண்டரோம் பருகு இன்னமுதாய
கனியே! உன்னைக் கண்டு கொண்டு உய்ந்தொழிந்தேனே.–பெரிய திருமொழி -7-1-6-
பொன்னானாய்! பொழிலேழும் காவல் பூண்ட புகழானாய்! இகழ்வாய தொண்டனேன் நான்
என்னானாய்! என்னானாய்! என்னலல்லால் என்னறிவன் ஏழையேன் உலகமேத்தும்
தென்னானாய்! வடவானாய்! குடபாலானாய்! குண பால மத யா னாய்! இமையோர்க்கு என்றும்
முன்னானாய்! * பின்னானார் வணங்கும் சோதி! திரு மூழகளத்தானாய்! முதலானாயே! —திருநெடுந்தாண்டகம் – 10
என்னை மனங்கவர்ந்த ஈசனை – வானவர்த்தம் முன்னவனை மூழிக் களத்து விளக்கினை –பெரிய திருமடல் – 129
————
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -11-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்-
எம் கானல் அகம் கழிவாய் இரை தேர்ந்து இங்கு இனிது அமரும்
செங்கால மட நாராய் திரு மூழிக் களத்து உறையும்
கொங்கார் பூம் துழாய் முடி எம் குடக் கூத்தர்க்கு என் தூதாய்
நும் கால்கள் என் தலை மேல் கெழுமீரோ நுமரோடே—9-7-1-
நுமரோடும் பிரியாதே நீரும் நும் சேவலுமாய்
அமர் காதல் குருகினங்காள் அணி மூழிக் களத்து உறையும்
எமராலும் பழிப்புண்டு இங்கு என் தம்மா விழிப்புண்டு
தமரோடு அங்கு உறைவார்கு தக்கிலமே கேளீரே –-9-7-2-
தக்கிலமே கேளீர்கள் தடம் புனல் வாய் இரை தேரும்
கொக்கினங்காள் குருகினங்காள் குளிர் மூழிக் களத்து உறையும்
செக்கமலத்து அலர்போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய்
அக்கமலத்து இலைபோலும் திரு மேனி அடிகளுக்கே–9-7-3-
திருமேனி அடிகளுக்குத் தீ வினையேன் விடு தூதாய்
திரு மூழிக் களம் என்னும் செழு நகர் வாய் அணி முகில்காள்
திரு மேனி அவட்கு அருளீர் என்றக்கால் உம்மைத்தன்
திருமேனி ஒளி அகற்றித் தெளி விசும்பு கடியுமே–9-7-4-
தெளி விசும்பு கடித்து ஓடித் தீ வளைத்து மின் இலகும்
ஒளி முகில்காள் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடர்குத்
தெளிவிசும்பு திரு நாடாத் தீ வினையேன் மனத்து உறையும்
துளிவார்கள் குழலார்க்கு என் தூதுரைத்தல் செப்புமினே–9-7-5-
தூதுரைத்தல் செப்புமின்கள் தூ மொழி வாய் வண்டினங்காள்
போதிரைத்து மது நுகரும் பொழில் மூழிக் களத்து உறையும்
மாதரைத் தம் மார்பகத்தே வைத்தார்க்கு என் வாய் மாற்றம்
தூதுரைத்தல் செப்புதிரேல் சுடர் வளையும் கலையுமே–9-7-6-
சுடர் வளையும் கலையும் கொண்டு அரு வினையேன் தோள் துறந்த
படர் புகழான் திரு மூழிக் களத்து உறையும் பங்கயக் கண்
சுடர் பவள வாயனைக் கண்டு ஒரு நாள் ஒரு தூய் மாற்றம்
படர் பொழில் வாய்க் குறுகினங்காள் எனக்கு ஓன்று பணியீரே–9-7-7-
எனக்கு ஓன்று பணியீர்காள் இரும் பொழில் வாய் இரை தேர்ந்து
மனக்கு இன்பம் பட மேவும் வண்டினங்காள் தும்பிகாள்
கனக் கொள் திண் மதிள் புடை சூழ் திரு மூழிக் களத்து உறையும்
புனக் கொள் காயா மேனிப் பூந்துழாய் முடியார்க்கே–9-7-8-
பூந்துழாய் முடியார்க்கு பொன் ஆழிக் கையார்க்கு
ஏந்து நீர் இளங்குருகே திரு மூழிக் களத்தார்க்கு
ஏந்து பூண் முலை பயந்து என் இணை மலர்க் கண் நீர் ததும்ப
தாம் தம்மைக் கொண்டதனால் தகவன்று என்று உரையீரே–9-7-9-
தகவன்று என்று உரையீர்கள் தடம் புனல் வாய் இரை தேர்ந்து
மிக வின்பம் பட மேவும் மெல் நடைய அன்னங்காள்
மிக மேனி மெலிவு எய்தி மேகலையும் ஈடு அழிந்து என்
அகமேனி ஒழியாமே திரு மூழிக் களத்தார்க்கே–9-7-10-
ஒழிவின்றித் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடரை
ஒழிவில்லா அணி மழலைக் கிளி மொழியாள் அலற்றிய சொல்
வழு வில்லா வண் குருகூர்ச் சடகோபன் வாய்ந்து உரைத்த
அழிவு இல்லா ஆயிரத்து இப்பத்தும் நோய் அறுக்குமே–9-7-11-
ஹரித மஹரிஷி என்பவர் ஸ்ரீமந் நாராயணனைக் குறித்து இவ்விடத்தில் தவமிருந்தார். இவரின் தவத்திற்கு உகந்து இங்கு எழுந்தருளிய எம்பெருமான்,
உமது விருப்பம் என்னவென்று கேட்க, எம்பெருமானை யாவரும் இலகுவில் அடையக்கூடிய வழியை உபதேசிக்குமாறு பிரார்த்திக்க அதற்கு, அவரவர்கள்
கொண்டிருக்கும் தொழிலுக்கு ஏற்ப (வர்ணாசிரம தர்மப்படி) எளிதில் தன்னையடைய கடைப்பிடிக்க வேண்டிய நெறிமுறைகளை போதிக்கும் ‘ஸ்ரீஸுக்தியை’ திரு மொழியை இவ்விடத்தில் அம்முனிவர்க்கு வழங்கினார்.
எனவே இவ்விடத்திற்கு திருமொழிக்களம் என்றும் எம்பெருமானுக்கு திருமொழிக் களத்தான் என்பதும் பெயராயிற்று. திருமொழிக்களம் என்பதே
காலப்போக்கில் பொருள்காண இயலா வண்ணம் திருமூழிக்களமாயிற்று.
இப்பெயரே தொன்னெடுங்காலமாய் பிரசித்தமாய் விளங்கி வந்தபடியால் ஆழ்வார் பாசுரங்களிலும் திருமூழிக்களம் என்றே பயின்று வந்துள்ளது.
மூலவர்–திருமூழிக்களத்தான். அப்பன் ஸ்ரீஸு க்திநாதன் கிழக்குநோக்கி நின்ற திருக்கோலம்.
தாயார்– மதுரவேணி நாச்சியார்.
தீர்த்தம்– சங்க தீர்த்தம், சிற்றாறு
விமானம்- சௌந்தர்ய விமானம்
காட்சி கண்டவர்கள்– ஹாரித மஹரிஷி
பாரதப் புழை ஆற்றங்கரையில் எழில் தரும் சூழ்நிலையில் அமைந்துள்ள மிகப் பிரம்மாண்டமான இத்தலம் ஒரு காலத்தில் பெரிய
கலாசேஷத்ரமாக விளங்கியிருக்கிறது. ஸ்ரீஸு ஸீக்தி இங்கு அருளப்பட்டதால் எண்ணற்ற நூல்கள் இங்கு ஆராயப்பட்டு கற்றறிந்த பெரியோர்கள்
குழுமியிருந்த கல்வி மாநகரமாகவும், கலை நகரமாகவும் இத்தலம் ஒரு போது சிறப்புற்று இருந்துள்ளது.
இராமன் வனவாசம் செல்லும்போது சித்திர கூடத்தில் தங்கியிருந்த சமயம், இராமனை மீண்டும் அயோத்திக்கு அழைத்துப்போக பரதன் வந்து
கொண்டிருந்த காட்சியைக் கண்ட இலக்குவன், பரதன் இராமனுடன் யுத்தத்திற்கு வருகிறான் என்று நினைத்து பரதனைக் கொல்ல எத்தணித்தான்.
இந்த பாவத்தைப் போக்கிக்கொள்வதற்காக இலக்குவன் திருமூழிக்களத்து அப்பனிடம் வந்து அடிபணிந்து நின்றதாகவும், அப்போது பரதனே வந்து இலக்குவனை ஆரத்தழுவி இன் சொல்லால் உபசரித்ததாகவும், இவ்விதம் இன்சொல் விளைந்த ஸ்தலமாதலால் திருமொழிக்களம்
ஆயிற்றென்றும் கூறுவர். இலக்குவனுடன் பரதனும் சேர்ந்து வழிபட்ட ஸ்தலமாகும் இது. இத்தலத்திற்கு இலக்குவன் கோபுரம், மண்டபம்
போன்றவற்றை எழுப்பி பல திருப்பணிகள் செய்தான்.
இங்கு லட்சுமணப் பெருமாளையே (ஸ்ரீராமானுஜர்) மூலவராக எண்ணி வழிபடும் வழக்கம் பிற்காலத்தே ஏற்பட்டது. அதாவது இலட்சுமணைப்
பெருமாளின் திருப்பணிக்கும் பிறகு இலட்சுமணனையே மூலவராக வைத்து வழிபாடியற்றத் தொடங்கினர் என்பது இங்கு சொல் வழக்கு.
காண்கின்ற ஐம் பூதங்கட்கும் இரு சுடர்க்கும்
சேண் கலந்த இந்திரற்கும் தேவர்க்கும் -மாண் கரிய
பாழிக் களத்தாற்கும் பங்கயத்து நான்முகற்கும்
மூழிக் களத்தான் முதல் –62-
(இ – ள்.) காண்கின்ற – கண்ணுக்குப் புலப்படுகின்ற,
ஐம்பூதங்கட்கும் – (பிருதிவி முதலிய) பஞ்சபூதங்களுக்கும்,
இருசுடர்க்கும் – சூரியசந்திரரென்னும் ஒளியுள்ள பொருளாகிய இருவர்க்கும்,
சேண் கலந்த – வானுலகத்தில் வாழ்கின்ற,
இந்திரற்கும் – தேவேந்திரனுக்கும்,
தேவர்க்கும் – (அவனுக்குக் கீழ்ப்பட்ட மற்றைத்) தேவர்கட்கும், –
மாண் – மாட்சிமையுடைய,
கரிய (விடமுண்டதனாற்) கறுத்த,
பாழி – வலிமைகொண்ட,
களத்தாற்கும் – கழுத்தையுடைய உருத்திரமூர்த்திக்கும்,
பங்கயத்து நான்முகற்கும் – தாமரை மலரில் வாழ்கின்ற நான்குமுகங்களையுடைய பிரமதேவனுக்கும், –
மூழிக்களத்தான் – திருமூழிக்களமென்னுந் திவ்வியதலத்தி லெழுந்தருளிய திருமாலே,
முதல் – மூலகாரணமாவன்; (எ – று.)
மண்முதல் பிரமன் ஈறாகவுள்ள எல்லாப்பொருள்களையும் படைத்த முதற்கடவுள் திருமாலேயென்பதாம்.
“காண்கின்ற’ என்ற அடைமொழியை, மற்றைப்பொருள்கட்குங் கூட்டுக.
தேவர்க்கும் – இந்திரனினும்மேம்பட்ட பிருகஸ்பதி முதலிய கடவுளர்க்கும் எனினுமாம்.
——————————————————————
ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
Leave a Reply