ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –88–

ஸூ லபஸ் ஸூ வ்ரதஸ் சித்தஸ் சத்ரு ஜித் சத்ரு தாபன
ந்யக்ரதோ அதும்பரோஸ் வத்தஸ் சானூரார்ந்த நிஷூதன -88-

மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:

  1. ஸூலப
  2. ஸூவ்ரத
  3. சித்தா
  4. சத்ருஜித்
  5. சத்ரு-தபன
  6. ந்யக்ரோதா தும்பர
  7. அஸ்வத்த
  8.  சாணூராந்த்ர நிஷூதநன்

இலைகள், பூக்கள், பழங்கள், நீர் போன்றவற்றை மிகுந்த பக்தியுடன் சமர்பித்தாலும், அவர் எளிதில் மகிழ்ச்சியடைகிறார் மற்றும் அடைய முடியும். அவர் சிறந்த உறுதிமொழிகளைக் கொண்டவர் மற்றும் மற்றவர்களைச் சார்ந்து இருக்காமல் எப்போதும் இருப்பவர். அவர் எப்போதும் வெற்றியாளராக இருப்பார் மற்றும் அவரது எதிரிகளை துன்புறுத்துகிறார். அவர் தனது பக்தர்களின் கட்டளையின்படி, கூப்பிய கைகளுடன் அவர் முன் நிற்கும்போது அவரது அருளை வழங்க எப்போதும் தயாராக இருக்கிறார். வானத்தை நோக்கிய (தலைகீழான) அத்தி மரத்தில் (அஸ்வத்த மரம்) தொங்கும் கீழே இருக்கும் அனைத்து உயிரினங்களையும் விட அவர் உயரமாக நிற்கிறார். அவர் ஆந்திர தேசத்தின் மல்யுத்த வீரர் சானுராவை அழித்தவர்.

ஸுலப: – உலகத்தில் மிகச்சுலபமாகக் கிடைக்கும் பொருட்கள் என்ன என்ன உண்டோ அவற்றையெல்லாம்
விட அதி சுலபம் ஆனவர் ஆக அவர் என்றும் இருப்பதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் சுலபர் எனப்படுகிறார்.

(அய்யே அதிசுலபம் – ஆன்ம வித்தை
அய்யே அதிசுலபம் ! — ஸ்ரீரமண மஹரிஷி )

ஸுவ்ரத: – அடைவதற்குச் சுலபனாய் இருப்பவர் அடைந்தவரைக் காப்பதில் சிறிதும் கூடத் தளர்ச்சி இன்றி,
அலட்சியம் இன்றிச் சரணடைந்தாரைக் காப்பதுவே தம் உறுதியான விரதமாகக் கொண்டவர் ஆகையாலே
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸுவ்ரதர் எனப்படுகிறார்.

ஸித்த: – உயிருக்கு அவர் ரக்ஷகராய் இருப்பது என்பது ஜீவன் ஏதோ சாதனத்தை அனுஷ்டித்து அதன் விளைவாக
ஏற்படும் காப்பு என்று இராமல் ஜீவனுக்கும் தமக்கும் உள்ள ஒழிக்கவியலா இயற்கையான சம்பந்தத்தால்
அவர் ஏற்கனவே ஸித்தமாக இந்த ஜீவனுக்கு ரக்ஷகராக இருப்பதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸித்தர் என்று அழைக்கப் படுகிறார்.

’ நெறிகாட்டி நீக்குதியோ? ‘

சத்ருஜித் – பகைவர்களை வென்றவர்; சத்ருதாபந: – பகைவர்களை வாட்டுகின்றவர்

உயிரோடு பகையான உடல் வாடி நாசம் உறுகிறது என்பதைப் போல உயிருக்கு உயிரான ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவோடு
பகைத்தவர்கள் தீராத தாபத்தால் பீடிக்கப் பட்டு, பின்னர் அவருடைய காரணமற்ற கருணையால் ஜயிக்கப்படுகிறார்கள்.
அவரைத் தம்முடைய அந்தராத்மா என்று அறியாமையால் பகைப்போருக்கு அவன் அருளும் வாழ்ச்சியே
அவர்களை ஜயிப்பது ஆகையாலே இந்த இரட்டை நாமத்தாலும் சத்ருஜித்-சத்ருதாபநர் என்று ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவே அழைக்கப்படுகிறார்.

ந்யக்ரோத; உதும்பர: – மண்ணுள்ளார் உய்ய, வன்பெரு வானகம் உய்ய எளிமையும் பெருமையும் உடையவர்
ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ந்யக்ரோத: உதும்பர: என்று அழைக்கப் படுகிறார்.

அச்வத்த: – நித்யப் பொருள்களாக மட்டும் தாம் இராமல் அநித்யப் பொருள்களாகவும், ஒரு காலத்தில்
முடிவு பெறும் அநித்யப் பதங்களாகவும், அந்தப் பதங்களுக்குரிய தேவர்களாகவும் தாமே இருப்பதால்
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் அச்வத்தர் எனப்படுகிறார்.

(அச்வத்தம் – மேலே வேரும் கீழே கிளைகளும் பரப்பி வளரும் உலகப் பெருமரம்.)

சாணூராந்த்ரநிஷூதந: – சாணூரன் ஆகிய அந்த்ரனை, அவன் தேவர்களுக்கும், உலகத்தினருக்கும்
துன்பம் இழைத்ததால் அந்த மல்லனை ஸம்ஹாரம் செய்தவர்

(மலர்கள் மற்றும் இலைகள் போன்ற காணிக்கைகளுடன்) எளிதில் வெல்லபடக்கூடியவன் {ஸுலபன்},
சிறந்த நோன்புகளைச் செய்தவன் {ஸுவ்ரதன்},
வெற்றியால் மகுடம் சூட்டப்பட்டவன் {ஸித்தன்},
பகைவர் அனைவரையும் வெல்பவன் {சத்ருஜித்},
பகைவர் அனைவரையும் எரிப்பவன் {சத்ருதாபநன்},
பிற மரங்களுக்கு மேலாக எப்போதும் வளரும் நெடிய ஆல மரமாக இருப்பவன் {ந்யக்ரோதன்},
புனிதமான அத்திமரமாக இருப்பவன் {உதும்பரன்},
அரச மரமாக இருப்பவன் (அல்லது, அழியாத வடிவங்களில் இருப்பது போலவே அண்டத்தில் அழியும்
வடிவங்களிலும் இருப்பதன் விளைவால் நீடித்து நிற்காதவன்) {அஸ்வத்தன்},
ஆந்திர நாட்டின் சாணூரனைக் கொன்றவன் {சாணூராந்த்ரநிஷூதநன்};(101)

சாத்விகர்களுக்கு அருளுபவன் –

823-ஸூ லப -விலை மதிப்பற்றவராக இருந்தும் அன்பு எனும் சிறு விலையால் வாங்கப் படுபவர் –
824-ஸூ வ்ரத-எவ்வழியில் தன்னை அடைந்தாலும் அவர்களைக் காக்க உறுதி கொண்டவர்
825-சித்த -வந்தேறியாக அல்லாமல் இயற்கையாகவே காக்கும் தன்மை அமைந்தவர்
826-சத்ருஜித் சத்ருதாபன -சத்ருக்களை ஜெயித்தவர்களில் தம் சக்தியைச் செலுத்தி பகைவர்களுக்கு வெப்பத்தைக் கொடுப்பவர் –
827-ந்யக்ரோதா தும்பர -வைகுந்ததுக்குத் தலைவரான பெருமை படைத்தவர் –கை கூப்புதலாயே எளியவர்க்கும் அருளுபவர்

எண்ணும் எழுத்தும் –

828-அஸ்வத்த -குறைவான காலத்துக்கு வாழும் இந்த்ரன் முதலான தேவர்கள் மூலம் உலகை நடத்துபவர் –
829-சாணூராந்தர நிஷூதன -பகைவரான சாணூரன் என்னும் மல்லரை முடித்தவர்

4-3-தைவத் சம்பத் உள்ள சிஷ்ட பரிபாலனம் பரமான திரு நாமங்கள் -811-825-
4-4-அனு ப்ரேவேசித்து ரஷணம் பரமான திரு நாமங்கள் -826-838-


823-ஸூலப-
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -1-3-1-பூசும் சாந்து என் நெஞ்சமே —

தத꞉
ஸுலப₄꞉ –
அநர்கோ ₄(அ)பி மூல்யாபா₄ஸேந (மூல்யம் –விலை என்ற பெயராலே பாசாங்கு )ஸ்வீகர்தும் ஸக்ய –யதா ꞉, (அ)ங்க ராக ராே₃-தா₃யிநீ நைக வக்த்ரா
(மூன்று வளைவுகள் கொண்ட கூனி )வஸ்த்ரே ப்ரக்ருஹ்ய கோவிந்தம் மம தேகம் வ்ரஜேதி வை இதி ஸ்வாதீநம் சகார

சிறுது சந்தனம் மட்டுமே கொடுத்து அந்த கோவிந்தனைத் தனது இல்லத்துக்கு வரும்படி செய்தாள்

எண்ணிலும் வரும் என் இனி வேண்டுவம் -1-10-2-
அணியனாகும் தான தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம் -9-10-7-

விலையில்லாத உயர்ந்த பொருளாக இருந்தும் அற்பமான பொருள்களால் எளிதில் அடையக் கூடியவர் –
கூனி சந்தனம் கொடுத்து கண்ணனால் அருளப் பட்டாள்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

இலை பூ முதலியவற்றை பக்தியுடன் சமர்ப்பித்ததனால் மட்டுமே எளிதாக அடையப் படுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தேவதைகளில் பிரகாசிப்பவர் -எளிதில் அடையக் கூடியவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

சுலபா – அவனை எளிதில் அடையலாம்

சு என்பது இந்தச் சூழலில் ‘சுகம் அல்லது சௌங்கர்யம்’ என்று பொருள்படும் முன்னொட்டு. மூலச் சொல்லான ‘லாப் – ப்ராப்தௌ’ என்றால் ‘எளிதாகப் பெறுவது’. ஸுகேன சௌகார்யேண வா லப்யஹ் ஸுலபஹ் – எளிதில் அடையக்கூடியவன். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘பத்ர-புஷ்பதிபிஹ் பக்தி-மாத்ர-ஸமர்பிதை: ஸுகேன லப்யத இதி ஸு-லபஹ் – இலைகள், பூக்கள், பழங்கள் போன்றவற்றை முழு பக்தியுடன் சமர்ப்பிப்பதன் மூலம் எளிதில் அடையக்கூடியவர்’ என்று ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரர் மகாபாரதத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
பத்ரேஷு புஷ்பேஷு ஃபலேஷு தோயேஷு அக்ரித-லபியேஷு ஸாதியாவ சத்ஸு |
பக்த்யேக-லப்யே புருஷே புராணே முக்த்யை கதம் ந க்ரியதே ப்ரயத்னஹ் ||
பொருள்: பழங்கால புருஷனை பக்தியின் மூலம் மட்டுமே எளிதில் அடைய முடியும், இலைகள், பூக்கள், பழங்கள் மற்றும் தண்ணீரைக் கூட விலையின்றி எப்போதும் அடைய முடியும். அப்படி இருக்கும் போது, ​​பக்தி என்ற எளிதான வழியைக் கொண்டு விடுதலையை நோக்கிச் செயல்பட மக்கள் ஏன் விரும்புவதில்லை?

ஸ்ரீ விசிஷ்டா அத்வைத தத்துவத்தில், அவரது சௌலபியம் (அன்பு) பக்தர்களால் போற்றப்படும் இரண்டு மிக முக்கியமான குணங்களில் ஒன்றாகும், மற்றொன்று அவரது சௌசீல்யம் (பாசம்). ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், அவர் விலைமதிப்பற்றவர் என்றாலும், அவரை ஒரு சிறிய விலையில் எளிதில் அடையலாம் – ‘அனர்கோபி முல்ய-பசேன ஸ்விகர்தும் சாக்யா – சு-லபஹ்’. கிருஷ்ணருக்கு செருப்புப் பூசி, அவரைத் தன் வீட்டிற்கு வரச் செய்த முதுகுப் பகுதியுடைய (குப்ஜா) ஒரு பெண்ணின் உதாரணத்தை ஸ்ரீ பட்டர் கூறுகிறார் – அவள் கோவிந்தனை அவரது உடையில் பிடித்துக் கொண்டு, ‘என் வீட்டிற்கு வா’ – ‘வஸ்த்ரே ப்ரக்ர்ய கோவிந்தம் மம கேஹம் வ்ரஜேதி வை (விஷ்ணு புராணம் 5.20.11).

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் அவர்கள் திருவாய்மொழியில் (1.3.1) ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் பாசுரத்திலிருந்து உதாரணங்களைத் தருகிறார் -‘பட்டுடை அடியவர்களுக்கு எளியவன் – அன்புடனும் பக்தியுடனும் தம்மை அணுகுபவர்களை எளிதில் சென்றடைகிறார். திருவாய் மொழியின் முதல் இரண்டு தசாப்தங்களில் பகவானின் பரத்வத்தை விவரித்த ஸ்ரீ நம்மாழ்வார், மூன்றாம் தசாப்தத்தில், யசோதையை மகிழ்விப்பதற்காகவே தன்னை சாந்துக்குக் கட்டுப்பட்ட சம்பவத்தை விவரிக்கத் தொடங்குகிறார்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் பெருமாளின் இந்த சௌலபியத்தால் மிகவும் நெகிழ்ந்தார், அவர் இந்த எளிய, அடக்கமற்ற, அனைவருடனும் கலந்திருக்கும் இந்த நற்பண்பைக் கடந்து, ஆறு மாதங்கள் மயக்க நிலையில் இருந்தார். ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருவாய் மொழியில் (1.10.2) இந்த பாசுரத்தில் தனது உணர்ச்சிகளை விளக்குகிறார்:
கண்ணுள்ளே நிற்கும் காதன்மையால்தொழில்,
எண்ணிலும்வரு மென்னினிவேண்டுவம்?
மண்ணும்நீரு மெரியும் நல்வாயுவும்,
விண்ணுமாய்விரியு மெம்பிரானையே.
பொருள்: என் இறைவன் பூமி, நீர், நெருப்பு காற்று மற்றும் வானமாக தன்னை விரித்துக் கொள்கிறான். நான் அவரை அன்புடன் வணங்கும் போதெல்லாம், அவர் என் கண்களுக்குள் நுழைந்து என் இதயத்தை நிரப்புகிறார். எனக்கு இன்னும் என்ன வேண்டும்?

தத்துவங்களில், இருபத்தைந்தாவது ஆன்மா (ஜீவா), 26வது பரமாத்மா. ஒருவர் எண்ணும் நோக்கத்திற்காக எண்களை எண்ணி, தற்செயலாக 26 என்ற எண்ணை உச்சரித்தால், அந்த நபர் தன்னை 26 வது தத்வமாக நினைத்துக் கொண்டிருப்பதாகக் கருதி, இறைவன் அருள் புரிவார். எளிதில் அணுகக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும் என்ற அவரது விருப்பம் அப்படி. தம்மைச் சரணடைபவர்களுக்கு அவர் மிக அருகாமையில் இருக்கிறார் – அணியன் அகும் தன-தால் அடைந்தார்கெல்லாம் (திருவாய் மொழி 9.10.8).

ஸ்ரீ வி.என்.வேதாந்த தேசிகன் கருத்து தெரிவிக்கையில், சுக்ரீவர் தனது ராஜ்ஜியத்தையும் மனைவியையும் பெறுவதற்காக ராமரிடம் சரணடைந்தபோது, ​​​​மற்ற எந்தப் பொறுப்பையும் விட சுக்ரீவரைக் காப்பதை ராமர் தனது உயர்ந்த பொறுப்பாகக் கருதினார், அதுவே அவரிடம் சரணடைவதற்கான சக்தி. பகவான் ராமர் சுக்ரீவரிடம் கூறுகிறார்:
த்வயி கி’ஞ்சித் சமபந்நே கிம் கார்யம் ஸீதாயா மம |
பாரதேன மஹாபாஹோ லக்ஷ்மணேன யவியாஸ |
சத்ருக்னேன ச சத்ருக்ன ஸ்வ-சரீரேண வ புனஹ் || (யுத்த காண்டம் 41.5)
பொருள்: நீங்கள் மரணத்தைச் சந்தித்தால் (நான் உன்னைக் காக்கத் தவறியதால்), சீதா, லக்ஷ்மணன், பரதன், சத்ருக்னன் போன்றவர்கள் யாரேனும் விட்டுச் சென்றாலும் எனக்கு கவலையில்லை. நானே.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 8 வசனம் 14) மேற்கோள் காட்டுகிறார், அங்கு பகவானே அவர்
‘ஸுலபஹ்’: அநன்யா-சேதஹ் ஸததம் யோ மாம் ஸ்மரதி நித்யாஸஹ் |
தஸ்யாஹம் ஸு-லபஹ் பார்த்தா நித்ய-யுக்தஸ்ய யோகினஹ் ||
பொருள்: அர்ஜுனா, என்னுடன் எப்போதும் ஒருங்கிணைந்தவனும், என்னைத் தவிர வேறு எதிலும் மனம் இல்லாதவனும், எப்பொழுதும் இடைவிடாமல் என்னை நினைவு செய்கிறவனுமான அந்த யோகியை நான் அணுகுவது எளிது.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா அவர்கள் ஒரு வித்தியாசமான விளக்கம் தருகிறார் – சுகம் லபத இதி சுலபா – மகிழ்ச்சியை அளிப்பவர் சு-லபஹ்


824-ஸூ வ்ரத-
சோபனமான விரதம் உடையவன் -சங்கல்பம் –

யதா₂கத₂ஞ்சித் ப்ரவிஷ்டாநாம் ஸர்வதா₂ பரிபாலந த்₃ருட₄வ்ரத꞉
ஸுவ்ரத꞉ । யதா₂

ஸக்ருத் ஏவ ப்ரபந்நாய –அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாம் ஏதத் வ்ரதம் மம -பெருமாள்-யுத்த
அவன் என்னை ஒரு முறை சரணம் என்று புகுந்தால் போதுமானது
அவன் நண்பனா விரோதியா என்று ஆராய்வது இல்லை

ஓன்று பத்தாக நடத்திக் கொண்டு போகும் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் -81-
சரணமாகும் தான தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம் -9-10-5-
இன்று வந்து இருப்பேன் என்று என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான் -10-8-6-

சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது பேரேன் என்று கிடக்கிறான் அன்றோ

தம்மை அடைந்தவர்களை எவ் வகையாலும் காப்பாற்றும் உறுதியான வ்ரதமுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த போஜனம் உள்ளவர் -போஜனத்தில் இருந்து நிவர்த்திப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தம்மை அடைவதற்கு மங்களமான விரதங்கள் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

சு-வ்ரதா – ஒரு நல்ல, வலுவான சபதம் எடுத்தவர்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
அ) ஒரு நல்ல, வலுவான சபதம் எடுத்தவர்
b) தன்னலமற்ற பக்தர்களால் நேர்மையுடன் வழங்கப்படும் தூய்மையான உணவை மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்பவர்
c) தனது நர-நாராயண அவதாரத்தில் கடுமையான தவம் செய்தவர்
ஈ. ) இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தி அவற்றை ஒழுங்காக வைத்திருப்பவர்
இ) பரமாத்மாவாக இருந்தாலும், தனது கிருஷ்ண அவதாரத்தில் அனைத்து விரதங்களையும் கடுமையாகக் கடைப்பிடித்தவர்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கம் தருகிறார். முதலாவது ‘ஷோபனம் வ்ரதாயதி புங்தே – அவர் பக்தியுடன் மங்களகரமான உணவு அல்லது அவருக்கு வழங்கப்படும் உணவை உட்கொள்கிறார், எனவே அவர் சுவ்ரதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். குசேலர் மற்றும் ஷபரியின் பணிவான பிரசாதங்களைப் போலவே, தூய்மையான மனதுடன் வழங்கப்படும் எந்த உணவையும் அவர் சாப்பிடுகிறார். ஸ்ரீ சங்கரர் தனது இரண்டாவது விளக்கத்தில், வேறு அர்த்தத்தைத் தருகிறார், மேலும் ‘ஷோபனம் வ்ரதாயதி போஜனாத் நிவர்ததே இதி வா ஸுவ்ரதஹ் – அவர் உணவைத் தவிர்த்து, தவம் செய்கிறார், எனவே அவர் சுவ்ரதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். முனிவர்களான நர மற்றும் நாராயணர், வியாசர், கபிலர் போன்ற பல அவதாரங்களில் அவர் தீவிர தவங்களைக் கடைப்பிடித்தார், அது அவருக்கு உணவை முற்றிலும் தவிர்க்க வேண்டும்.

ஸ்ரீ அனந்த கிருஷ்ண சாஸ்திரி தனது சுயநலமற்ற பக்தர்களால் நேர்மையுடன் வழங்கப்படும் தூய்மையான உணவை மட்டுமே அவர் ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்பதை நாமம் குறிக்கிறது என்று விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டர் தனது சு-விரதத்தை ‘திரிதா விரதம்’ அல்லது ‘வலுவான சபதம்’ என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். ‘யதா கதா’ஞ்சித் ப்ரவிஷ்தானம் ஸர்வதா பரிபாலானா த்ரிதா வ்ரதஹ் ஸு-வ்ரதஹ் – தன்னிடம் வருபவர்களை ஏதாவது ஒரு வழியாகக் காக்க வேண்டும் என்று உறுதியான சபதம் எடுத்தவர் சு-வ்ரதா. அவர் ராமரின் விரதத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
சக்ரதேவ ப்ரபன்னய தவ அஸ்மி இதி யாசதே |
அபயம் ஸர்வ-பூதேப்யோ தாதாமி ஏதத் வ்ரதம் மம || (யுத்த காண்டம் 18.33)
பொருள்: நான் உன்னுடையவன் என்று என்னிடம் ஒருமுறை அடைக்கலம் தேடுபவருக்கு, எல்லா வகையான உயிரினங்களுக்கும் எதிராக நான் அவருக்கு பாதுகாப்பு அளிக்கிறேன். இது என்னுடைய ஆணித்தரமான உறுதிமொழி.

மேலும் ராமர் இரட்டைப் பேச்சில் ஈடுபடுவதில்லை – ‘ராமோ த்விர் ந அபிபாசதே’.

ஸ்ரீ ராமானுஜ ஆச்சாரியார் இயற்றிய சரணாகதி கத்யத்திலும் இறைவனின் வாக்குகளின் நேர்மை வெளிப்படுகிறது, இது அவர் தனது விரதத்தில் எவ்வளவு தீவிரமானவர் என்பதை விவரிக்கிறது – அநர்தம் நோக்த பூர்வம் மே ந ச வக்ஷ்யே கடாசன – நான் இதற்கு முன்பு ஒருபோதும் பொய் சொன்னதில்லை, என் வார்த்தைகள் ஒருபோதும் சொல்லப்படாது. பொய்யாக இருக்கும்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 18, வசனம் 66 இல், பகவான் திட்டவட்டமாக கூறுகிறார்:
சர்வ-தர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ |
அஹம் த்வம் ஸர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷ இஷ்யாமி மா ஸுசஹ் ||
பொருள்: எல்லாவிதமான நீதிகளையும் கைவிட்டு, என்னிடம் பிரத்தியேகமாக சரணடைந்து விடுங்கள். நான் உன்னை எல்லா பாவ வினைகளிலிருந்தும் விடுவிப்பேன். நம்பிக்கையை இழக்காதே.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி பாசுரத்தை (9.10.5) குறிப்பிடுகிறார், இது பகவானின் சு-விரதத்தை விளக்குகிறது:
சாணாமாகும் தனதாளா டைந்தார்க் கெல்லாம்
மரணமானால் வைகுந்தம்கொடுக்கும்பிரான்
அரணமைந்த மதிள்சூழ் திருக்கண்ணபுரத்
தரணியாளன்பா தனதந்தர்யாளன்.
பொருள்: தம்மை நாடிச் சரணடைந்த அனைவருக்கும், இறைவன் இங்கு அடைக்கலம் தந்து, அவர்கள் இறந்தவுடன் ஸ்ரீ வைகுந்தத்தை அருள்கிறார்.

ஸ்ரீ சாயதேவோ வசிஷ்டர் விரதம் என்ற சொல்லை கட்டுப்பாடு அல்லது கட்டுப்பாடு – நியமானம் என்று கருதுகிறார், மேலும் அவர் உலகத்தை மிகவும் திறம்பட கட்டுப்படுத்துகிறார் என்பதை நாமம் குறிக்கிறது – சுவ்ரதாதி நியமயாதி இதி சு-வ்ரதஹ் என்று விளக்குகிறார். ஷ்ருதியில் இருந்து வ்ரதா அல்லது நியமானத்தின் செயல்பாட்டின் உதாரணத்திற்கு அவர் பின்வரும் குறிப்புகளை கொடுக்கிறார்:
யஸ்ய வ்ரதே ப்ரிதிவி நன்னமிதி யஸ்ய வ்ரதே ஸஃபவஜ்-ஜர்பூரிதி |
யஸ்ய வ்ரதே ஓஷதிர்-விஷ்வ ரூபாஹ் ச நஹ் பர்ஜன்ய மஹி சர்ம யச்ச || (ரிக். 5.83.5)
பொருள்:   யாருடைய ஏலத்தில் பூமி தாழ்ந்து போகிறதோ, யாருடைய கட்டளையின் பேரில் குளம்புகள் கொண்ட கால்நடைகள் பயங்கரமாக பறக்கின்றனவோ, யாருடைய கட்டளையின் பேரில் தாவரங்கள் எல்லா வண்ணங்களையும் எடுத்துக் கொள்கின்றனவோ, பர்ஜன்யாவே, எங்களுக்குப் பெரும் பாதுகாப்பைத் தருபவன் நீயே.

825. சித்தா – அவர் தனது பக்தர்களை அவர்களின் பங்கில் எந்த விசேஷ முயற்சியும் இல்லாமல் பாதுகாக்கிறார் இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன: அ) அவரது பக்தர்களின் எந்த சிறப்பு முயற்சியும் இல்லாமல் எவருடைய பாதுகாப்பு எப்போதும் கிடைக்கிறதோ , அவர் யார் சித்தோ உபய – ஏற்கனவே உள்ள வழிமுறைகள் – மோக்ஷத்தை அடைவதற்கான இ) யாரையும் அல்லது வேறு எதையும் சார்ந்திருக்காமல், முழுமையாகச் சாதித்தவர் ஈ) தம் பக்தர்களை அவர்களின் தவங்களிலும் மற்ற முயற்சிகளிலும் சாதிப்பவர் இ) நமக்கு சாஸ்திரங்களைக் கொடுத்தவர், அல்லது நமக்கெல்லாம் ஐஸ்வர்யத்தை வழங்குபவன் f) அவரே இறுதி இலக்கு – இறுதி உண்மை


825-ஸித்த –
சித்த தர்மமாய் உள்ளவன் -அவனே உபாயம் உபேயம்

ஸ்வ தத்த்வஸ் தி₂தி விதா₃ம்
ஸித்₃த₄꞉ –
அயத்ந ஸாத்₄ய ꞉ । ந ஹ்யஸ்ய கோ ப்த்ருத்வம் ஓவ்மாகி₄கம்,
 ஸதா₃ ஸ்வத ஏவ ஸர்வகோப்த்ருத்வாத் । இதி ஸாக்ஷாத் ஆவிர்பா₄வா꞉ |
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய்-5-8-10-
இன்று தானே தடுமாற்ற வினைகள் தவிர்த்தான்
விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகின்றான்-

தமது உண்மைத் தன்மையை அறிந்தவர்க்கு முயற்சி இல்லாமல் கிடைப்பவர் –
ஸ்வா பாவிக சர்வ ரஷகர் அன்றோ இவன் – ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமக்குக் காரணம் ஏதுமின்றி சித்தமாகவே இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மங்களத்தை அல்லது சாஸ்த்ரத்தைத் தருபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

நாமம் உருவான மூலமானது ‘சித் – சம்ரத்தௌ’ அதாவது ‘ஒருவரின் இலக்கை அடைவது அல்லது அடைவது, வெற்றி பெறுவது, நிறைவேற்றுவது’ போன்றவையாகும். இந்த நாமத்தின் பொருள் ‘ஏற்கனவே பாதுகாவலராக உருவானவர்’ என விளக்கப்படுகிறது. நாம், நமது நோக்கங்களை நிறைவேற்ற உதவுபவர், பரிபூரணமானவர், நம்மை முழுமையாக்குபவர்’ போன்றவை.

சித்தி என்பது முழு நிறைவு மற்றும் ஞானம். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘அனன்யாதீன சித்தித்வாத் சித்தாஹ் – யாருடைய தாக்கமோ அல்லது கட்டுப்பாட்டோ இல்லாமல் அவர் தனது அனைத்து நோக்கங்களையும் முழுமையாக நிறைவேற்றிவிட்டார், எனவே அவர் சித்தா, உண்மையான சாதனையாளர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

அவருடைய பக்தர்களுக்கு எந்த ஒரு சிறப்பு முயற்சியும் இல்லாமல் அவருடைய பாதுகாப்பு கிடைக்கிறது என்பது ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம். அஸ்ய கோப்த்ரித்வம் அௌபாதிகம், ஸதா ஸ்வதா ஏவ ஸர்வ-கோப்த்ரித்வாத், அயத்னா ஸத்யஹ் சித்தாஹ் – அவனிடம் இயற்கையாகவே அவனுடைய பக்தர்களைப் பாதுகாக்கும் செயல், அவனிடம் எப்போதும் இருந்துகொண்டே இருக்கிறது, எதற்கும் நிபந்தனையாக இல்லை.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் அவர்கள், ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 5.7.10க்கு ஆதரவாக நம்மைக் குறிப்பிடுகிறார் – ‘ஆறு எனக்கு நின் பாடமே சரண் என்று ஒழிந்தாய் – என் இலக்கு உன் பாதமே’. ‘அர்த்தம் அல்லது உபாய’ என்பது அவருடைய பாதங்களில் ஒட்டிக்கொள்வதாகும், இதற்கு நம் பங்கில் மிகக் குறைந்த முயற்சியே தேவைப்படுவதால், அவர் சித்தர்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் , தனது திருவாய் மொழி பாசுரத்தில் (10.6.3), பகவான் தனது பல நாமங்களை உச்சரிப்பதன் மூலம் நம் உதவிக்கு விரைவதால், பகவான் ஏற்கனவே நம்மை (சித்தா) காக்க முனைந்துள்ளார் என்று
விவரிக்கிறார்
: விரைகின்றான் விதிவகையே
எண்ணினவா றாகாவிக் கருமங்க ளென்னெஞ்சே
பொருள்: நாராயணனின் குணங்களின் வெளிப்பாடுகளான அவனுடைய நாமங்களைச் சொல்லி அவனை அணுகினோம். பகவான் ஸ்ரீ வைகுண்ட லோகத்தையே நம்மிடம் ஒப்படைத்து, நம் விருப்பப்படி அனுபவிக்க, நாம் விரும்பும் போதெல்லாம் விரைகிறார். அவர் வழி முழுவதும் வந்து, திருவட்டாறில் எங்கள் அருகில் குடியிருந்து, என்னை அழைத்துச் செல்வதில் மிகுந்த அவசரத்தில் இருந்தாலும், காத்திருக்கிறார். அவனுடைய அருளால் இவை நடக்கின்றன; இல்லையெனில், இது நடந்திருக்க முடியாது.

ஸ்வாமி தேசிகன், அவரை அடைவதற்கான உபாயங்களில், அவரே சித்த உபாயமாக விளங்குகிறார் – சித்தோபாயஸ்து முக்தௌ நிரவாதிகா தயாஹ் ஸ்ரீ-சகா ஸர்வ-சக்தி: ஸ்ரீமந் நாராயணா, எல்லையற்ற கருணை மற்றும் எல்லையற்ற சக்தியுடன், சித்த உபாயத்தில் சிறந்து விளங்குகிறார். மோக்ஷம் (நியாச விம்ஷதி 17) – இந்த உபாயத்தை உருவாக்க நமது பங்கில் எந்த சிறப்பு முயற்சியும் தேவையில்லாமல் ஏற்கனவே இருக்கும் வழிமுறைகள்; நமக்குத் தேவையானது சாத்ய உபாயங்களில் ஒன்றைப் பின்பற்றுவது – பக்தி அல்லது பிரபத்தி மார்க்கம், மேலும் அவர் மோக்ஷம் அல்லது விடுதலையை வழங்கும் முன்பே இருக்கும் வழிமுறைகள் (சித்த உபாய).

ஸ்ரீ அனந்த கிருஷ்ண சாஸ்திரி, நாமம் என்பது பிறரைத் தங்கள் பக்தியின் மூலம் பரிபூரணமாக்குபவர் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம் – நல்லவர்கள் அவரைச் சேவிப்பதன் மூலம் தபஸ், முக்தி போன்றவற்றில் பூரணம் அல்லது முழுப் பலனை அடைகிறார்கள்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரியும் இதே போன்ற இரட்டை விளக்கம் தருகிறார் – விரதங்கள் முதலியவற்றைச் செய்பவர்களுக்கு அவர் சித்தியைக் கொடுப்பதால் அவர் சித்தர், மேலும் அவர் எல்லா வகையிலும் சித்தியை அடைந்ததால் அவர் சித்தர். அவர் நரசிம்ஹோத்தர தபன்I 9.9 – சதேவபுரஸ்தாத் சித்தம் ஹி ப்ரஹ்மத்திலிருந்து ஆதரவு தருகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யசந்த யதிராஜா ஒரு புதிய விளக்கம் தருகிறார் – சித்தமங்கலம் சாஸ்திரம் வ தத்த இதி சித்தா – நமக்கு சாஸ்திரங்களைக் கொடுத்தவர், அல்லது நமக்கு மங்களத்தை அளிப்பவர்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் பகவான் அனைத்து விசாரணைகளின் இறுதி முடிவு அல்லது இறுதி முடிவு என்று விளக்கம் தருகிறார் – ஸித்யாதி ஸ்ம சித்தா – பகவான் ஹி ஸகலைஹ் ப்ரமாணை: சித்தா; தத்ர ப்ரத்யக்ஷம் பிரமாணம் பக்தனம், அனுமானம் பிரமாணம் தர்கிகானம், சப்த பிரமாணம் ச ஸ்ருதி-சாஸ்த்ராணாம், ஏவம் ப்ரமாண-த்ரயமபி ஸ்ரீ பகவந்தம் சதாயதி – அவர் தனது பக்தர்களை மகிழ்விப்பதில் ஆர்வமுள்ளவர், அவர் ஆய்வாளர்களுக்கான பகுப்பாய்வின் இறுதி முடிவு, அவர் பிரமாணம் ஷப்தா என ஷ்ருதிகளிலும் சாஸ்திரங்களிலும் சத்தமாக அறிவிக்கப்பட்டது. எனவே அவர் இறுதியான உண்மையை நிலைநாட்டுவதற்கான அனைத்து வழிமுறைகளின் இறுதி முடிவு.

ஸ்ரீ சாயதேவோ வசிஷ்டர், நாமம் ‘எந்த முயற்சியும் இன்றி சாதிக்க வேண்டிய அனைத்தையும் செய்து முடிப்பவனை – ஸ்ரீ ராம க்லாம்தந்த்ராபிஹ் வர்ஜிதோ யத்னா அபேக்ஷா சித்திச்சம் சித்தாஹ்’ என்று குறிப்பிடுகிறது என்று விளக்குகிறார். எவனொருவன் எப்பொழுதும் நிறைவாகவும், நிறைவாகவும் அனைத்தையும் நிறைவேற்றுகிறானோ அவனே சித்தா – சர்வதோ பவினி ஷாஸ்வதீ சித்தி: அஸ்ய இதி சித்தா. பகவான் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குவதையும் அதன் குறைபாடற்ற செயல்பாட்டையும், அவர் தீர்மானித்தபடி காற்று, வெப்பம், நீர், பல்வேறு இனங்கள் போன்றவற்றை சரியான கலவையுடன் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.


4-4-அனு ப்ரேவேசித்து ரஷணம் பரமான திரு நாமங்கள் -826-838-(ப்ராதுர் பாவாந்தரம் – ஆவேச அவதாரம் )

826 -சத்ரு ஜித் சத்ரு தாபன –
தனது திவ்ய சக்தியால் பூரிக்கப்பட்டு சத்ருக்களை ஜெயித்தவர் மூலம்-அவர்களை ஆவேசித்து- பகைவர்களை வருத்துபவன் –

முனிவர்களையும் இடுக்கியும் முந்நீர் வண்ணனாகவும் ஸாஸ்த்ர பிரதானம் போல் அசுர நிசனமும் தானாகவும் ஆவேச அவதாரம் மூலமும்

அத₂ வ்யவஹிதா꞉ । தத்ர சத்ருஜித்₃பி₄꞉ ககுத்ஸ்த₂ புரு குரஸ் ஸாதி₃பி₄꞉ ஸ்வ தி₃வ்ய தேஜஸா
(ஆ)ப் யாயி தைரர்த₂பரிபந்தி₂ந ஸ்தா பயதீதி
ஸத்ரு ஜிச் ச₂ த்ருதாபந꞉ ।

சதக்ரதோ வ்ருஷ ரூப தாரிண ககுத்ஸ்த அதிரோஷ சமன்வித பகவத சராசர குரோ அச்யுதஸ்ய தேஜஸா ஆப்யாயிதோ
தேவாஸூர சங்கராமே சமஸ்தாநேவ அஸூராந் நிஜகாந –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -4-2-31-
இந்திரன் காளை போன்ற ரூபம் எடுத்த போது அவன் மீது ககுஸ்தன் மிக கோபம் கொண்டவனாக
சராசர நாயகனான அச்யுதனின் தேஜஸ் மூலம் மிகுந்த பயன் அடைந்தவனாக
தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையில் உண்டான அசுரர்களை அழித்தான்

புருகுத்ச ரஸாதல கதச்ச அசவ் பகவத் தேஜஸா ஆப்யாயித வீர்ய சகல கந்தர்வாந் ஜகாந் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -4-3-10-
புருகுஸ்தன் ஸர்வேஸ்வரனுடைய தேஜஸ் முழுவதும் நிறைந்தவனாக ரஸாதல லோகம் சென்றான்
அங்கு நாகர்களுக்கு இடையூறு செய்தபடி கந்தர்வர்களை வென்றான்

புரஞ்சயன் ஆவேசிக்கப் பட்டு இந்திரன் எருதுவாக -காகுஸ்தன் -அசுரர்களைக் கொன்றான்
புருகுஸ்தன் அரசன் தேஜஸ் மூலம் பாதாளம் துஷ்ட கந்தர்வர்களை நாசம் செய்தான்-

தம் திவ்ய சக்தியினால் பூரிக்கப்பட்டு விரோதிகளை வென்றவர்களான ககுத்ஸ்தர் புருகுத்சர் முதலியோரைக் கொண்டு
பகைவரை வருத்துபவர் –இதுவரை அவன் நேரில் காக்கும்படி கூறப் பட்டது –
இனி மறைந்து இருந்து காக்கும்படி கூறப் படுகிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சத்ருஜித் -தேவ சத்ருக்களான அசுரர்களை வெல்பவர் –
சத்ரு தாபன -சத்ருக்களைத் துன்புறுத்துபவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சத்ருஜித் -சத்ருக்களை வெல்பவர் –சூரியனுக்குள் இருப்பவர் –
சத்ருதாபன -சத்ருக்களை -அசுரர்களை தவிக்கும்படி அழியச் செய்பவர்-இரண்டு திரு நாமங்கள் –

—————-

சத்ரு-ஜித்-சத்ரு-தாபனா – அவர் தேவர்களின் எதிரிகளை வென்று அவர்களை துன்புறுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் (மற்றும் சங்கரரைப் பின்பற்றுபவர்கள்) இதை இரண்டு நாமங்களாக எடுத்துக்கொள்கிறார்கள் – சத்ருஜித் மற்றும் சத்ருதாபனஹ், ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை ஒரே நாமமாக விளக்குகிறார்.

சத்ரு எதிரிகளைக் குறிக்கிறது மற்றும் ஜித் வெற்றி பெற்றவர். இதைப் பயன்படுத்தி, ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஸுராசத்ரவ ஏவ அஸ்ய ஷத்ரவஹ் தான் ஜயதி இதி சத்ருஜித் – கடவுள்களின் எதிரிகள் அவருக்கு எதிரிகள், அவர் அனைவரையும் வெல்கிறார், எனவே அவர் சத்ருஜித், எதிரிகளை வென்றவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவானுக்கு நிச்சயமாக எதிரிகள் இல்லை. ஆனால் அவர் தேவர்களின் எதிரிகளையோ அல்லது பக்திமான்களின் எதிரிகளையோ தம்முடையவர்களாகக் கருதுகிறார், அவர்களுடன் போரிட்டு அவர்களைத் தோற்கடிக்கிறார், எனவே அவர் சத்ருஜித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரர் சத்ரு-தாபனத்தை அவர் தனது எதிரிகளைத் தோற்கடிப்பது மட்டுமல்லாமல், அவர் அவர்களின் குற்றங்களுக்காக அவர்களை வேதனைப்படுத்துகிறார் அல்லது தண்டிக்கிறார் – ‘சூர்அசத்ரோணாம் தாபனஹ் சத்ருதாபனா’ – தேவர்களின் எதிரிகளை துன்புறுத்துபவர்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்கம் அளிக்கிறார், (தன் பக்தர்களின் எதிரிகளை அழிப்பதில் தனது சக்திகளை நேரடியாகப் பயன்படுத்துவதோடு), அவர் தனது தேஜஸால் மற்றவர்களுக்குள் நுழைந்து தனது சக்திகளைப் பயன்படுத்துகிறார், பின்னர் தனது பக்தர்களின் எதிரிகளையும் தோற்கடிக்கிறார். எனவே, இந்த நாமத்திற்கான அவரது விளக்கம் என்னவென்றால், அவர் சத்ரு-தாபனா (அவரது பக்தர்களின் எதிரிகளைத் துன்புறுத்துபவர்) சத்ரு-ஜிட்களை (தங்கள் எதிரிகளை வெல்பவர்கள்) தனது வாகனமாகப் பயன்படுத்துகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் இந்த விளக்கத்திற்கு ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து (4.2.8) உதாரணங்களைத் தருகிறார்:
பரஞ்ஜயோ ஹி நாம ஸஸாதஸ்ய ச ராஜர்ஷேஸ்-தனயஹ் க்ஷத்ரிய-வர்யாஹ் |
தக்-சாரிரே அஹம் அம்ஷேன ஸ்வயமேவ அவதிர்ய தன் அசேஷான் அசுரான் நிஹநிஷ்யாமி ||
ககுத்ஸ்தா பகவதா சாரசரகுரோ அச்யுதஸ்ய தேஜஸா அப்யாயிதோ தேவாஸுர சா’ங்க்ராமே ஸமஸ்தாநேவ அசுரன் நிஜகானா (VP 4.2.11).
பொருள்: என்னில் ஒரு பகுதியுடன், நான் பரஞ்ஜயனின் உடலில் இறங்கி, அசுரர்களை நானே அழிப்பேன். பின்னர், ககுத்ஸ்தா (பரஞ்சயா), அனைத்து அசையும் மற்றும் அசையாப் பொருட்களின் நித்திய ஆட்சியாளரின் சக்தியால் ஊடுருவி, போரில் தேவர்களின் எதிரிகள் அனைவரையும் அழித்தார்.
“…. ஆஹ பகவான் ஆதி-புருஷஹ் புருஷோத்தமோ யௌவனாஅஸ்வஸ்ய மந்ததுஹ் புருகுத்ஸ நாம புத்ரஸ்தம் அஹம் அனுப்ரவிஷ்ய ஏதன் அசேஷ துஷ்ட கந்தர்வன் உபாஸமம் நயிஷ்யாமி (VP 4.3.7); ரஸதல கதாஸ்ச அசௌ பகவத் தேஜஸா அப்யாயிதா ஆத்மா-வீர்யஹ் ஸகல கந்தர்வன் ஜகனா (VP 4.3.9)’.
பொருள்:ஆதி-புருஷரும் புருஷோத்தமரும் பதிலளித்தனர் – “நான் மாந்தாத்ரி மற்றும் யுவனாஸ்வாவின் மகனான புருகுட்சத்திற்குள் நுழைவேன், அவனில் நான் இந்த அக்கிரம கந்தர்வர்களை அமைதிப்படுத்துவேன்; பூமிக்குக் கீழே உள்ள பகுதிகளை அடைந்து, முழுமுதற் கடவுளின் சக்தியால் நிரப்பப்பட்ட அவர் (புருட்குட்சா) கந்தர்வர்களை அழித்தார்.

ஸ்ரீ சாயதேவோ வசிஷ்டர் தனது மறைமுக அவதாரங்களின் கருத்தை, நாம சத்ருஜித்துக்காகவும், சத்ரு தாபனத்திற்காகவும் தனது விளக்கமாகத் தருகிறார். புருஷைஹ் தபயதி இதி சத்ரு-தாபனா – அவர் தனது சக்தியை மகா புருஷர்களுக்குக் கொடுக்கிறார், அவர்கள் தனது பக்தர்களுக்குத் தீங்கு செய்பவர்களைத் தொடர்ந்து சென்று அவர்களைத் தண்டிக்கிறார்கள். அவர் அதர்வ வேதத்திலிருந்து (19.28.2) பின்வரும் குறிப்பைக் கொடுக்கிறார், அங்கு எதிரிகளை எரிக்கும் இந்த குணம் குறிப்பிடப்படுகிறது:
த்விஷஸ்-தாபயன் ஹ்ரதா சத்ருணாம் தாபயன் மனஹ் |
துர்-ஹ்ரதாஹ் ஸர்வாஸ்-த்வம் தர்ப தர்ம இவாபிந்த்ஸம் தாபயன் || (அதர்வா. 19.28.2)
கொம்புகள் கொண்ட உயிரினங்களுக்கு கொம்புகள், சிங்கத்திற்கு நகங்கள் மற்றும் பிற இனங்கள் தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்வதற்கான பிற வழிகளை உருவாக்கி, தம்மைத் தற்காத்துக் கொள்ள பல்வேறு வழிகளை வழங்குவதன் மூலம், எதிரியை வெல்லும் குணத்தை பகவான் வெளிப்படுத்துகிறார் என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார். .

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தை ‘சத்ரு-ஜித்-சத்ரு-தாபனாஹ்’ என்று கருதுகிறார், ஆனால் இரண்டு பகுதிகளின் அடிப்படையில் விளக்கம் தருகிறார்: “அவர் சத்ரு-ஜித் மற்றும் சத்ரு-தாபனா” – ‘சதயந்தி உத்பிதயந்தி தர்மிக்கான் இதி சத்ரவா; தான் ஜெயதி இதி சத்ரு-ஜித்; ஷத்ருந் தாபயதி இதி சத்ரு-தாபனஹ்; சத்ரு-ஜித் ச அசௌ சத்ரு-தாபனன் இதி சத்ரு-ஜித்-சத்ரு-தாபனஹ்”.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா கூறுகிறார், நம் மனதில் இருக்கும் அனைத்து எதிரிகளிலும் மோசமானவர்களை விரட்டக்கூடியவர் பகவான்: மனிதனின் மார்பில், அவனது எதிரிகள் வேறு யாருமல்ல, அவனது உடலின் உணர்வு மற்றும் அதன் விளைவாக ஏற்படும் சதையின் உணர்வுகள் – புறநிலை மற்றும் அகநிலை இரண்டும். தேடுபவர் தன்னில் உள்ள இந்த ஆசைகள் போர்க்குணமிக்க சக்திகளின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த குழுவாக இருப்பதாக உணர்கிறார், மேலும் அவர்களின் ஒருங்கிணைந்த தாக்குதலுக்கு எதிராக அவர் உதவியற்றவராக உணர்கிறார். ஆனால் ஒரு விழிப்புணர்வைத் தேடுபவன் தன் இதயத்தில் இருக்கும் ஸ்ரீமன் நாராயணனை நோக்கித் திரும்பும்போது, ​​எல்லாத் தடைகளும் வாடிவிடும், அதனால் அவன் ‘எதிரிகளை எல்லாம் வென்றவன்’. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், உடலை ஆன்மாவுடன் அடையாளம் காண்பதுதான் நமது எதிரிகளில் மோசமானது. அவரைத் தியானிப்பது மட்டுமே இந்த எதிரியை வெல்ல ஒரே வழி, எனவே அவர் சத்ரு-ஜித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்


827-ந்யக்ரோதோதும்பர –
அடியாருக்கு கட்டுப் படுபவன் -அஞ்சலி ஒன்றுக்கே உருகுபவன் –

ந்யக்ரோதோ-தடுத்தும் வளைத்தும் அருள் பிரார்திக்கும் அடியாரால் கட்டுப் படுபவன்-ஆய்ச்சி வன் தாம்புகளால் புடைக்க அலர்ந்தவன் அன்றோ -பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது என்று தடுத்தும் வளைத்தும் பெற்றாள் அன்றோ

அஞ்சலி ஒன்றுக்கே உருகுபவன்-அழுகையும் அஞ்சு நோக்கும் –தொழுத கையும் -தொல்லை இன்பம் இறுதி கண்டாள் அன்றோ யசோதைப் பிராட்டி

உது₃ம்ப₃ர–மிக உயர்ந்த அம்பரம் பரமாகாசம்-உப லக்ஷணம் -பிராட்டி வர்க்கம் பரிஜன கூட்டம் -இப்படி பரத்வமாக இருந்தாலும் அடியார்கள் அஞ்சலிக்கு கட்டுப்பட்டு உருகி அருள்கிறான்

உது₃ம்ப₃ர-அந்தாமத்து அன்பு செய்து –ந்யக்ரோதோ-என் ஆவி சேர் அம்மான்

உது₃ம்ப₃ர–ஈசன் வானவர்க்கு —ந்யக்ரோதோ-என் கண் பாசம் வைத்த

ந்யக்₃ரோத₄ஶ் ச  அஸவ் வுது₃ம் ப₃ரஶ் சேதி
ந்யக்₃ரோதோ து₃ம்ப₃ர꞉ ।
ந்யக்₃பூ₄தைரத₄꞉-
க்ருதாஞ்ஜலி பீ₄ ருத்₄ யதே ஸ்வ ப்ரஸாதௌ₃ந்முக்₂யேந வ்யவஸ்தா₂ப் யத இதி ந்யக்₃ரோத₄꞉–யதா

அஞ்சலி பரமா முத்ரா க்ஷிப்ரம் தேவ ப்ரஸாதிநீ –ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -33-105-
இரண்டு கைகளையும் குவித்துச் செய்யும் அஞ்சலி முத்ரையானது பகவானை வெகு விரைவில் குளிரச் செய்யும்

க்ருத அபராதஸ்ய ஹி தே நான்யத் பச்சாப் யஹம் ஷமம் அந்தரேன அஞ்சலிம் வக்த்வா லஷ்மணஸ்ய பிரசாத நாத் -கிஷ்கிந்தா -32-17-
அனுமன் சுக்ரீவனிடம் -நீ ஒரு மிகப்பெரிய அபராதம் செய்து விட்டாய்
இதனால் கோபம் கொண்டுள்ள லஷ்மணனை அஞ்சலி முத்திரையுடன் சென்று
வணங்குவது அல்லாமல் வேறு மார்க்கம் எனக்குப் புலப்பட வில்லை

இதி ச । ஸர்வ கு₃ணை ருத்₃ கதம்  அம்ப₃ரம் பரம் தா₄ம தது₃பலக்ஷிதா லக்ஷ்மீ பரிஜநாத₃-
யோ அ)ஸ்யேதி உது₃ம்ப₃ர꞉ ।

ப்ருஷோ த₃ராதி₃த்வாத்₃வர்ண வ்யத் யய । அத்யு ச்ச்₂ரித ஸேவ்யோப் யத் யந்த நீசாநாம ப்நுவர்தநஸாத்₄ இத்யர்த₂꞉ ।
வைஷ்ணவே * ஏவம் மௌநேய கந்த₄ர்வாவதூ₄தை ருரகை₃ரபி । அர்தி₂தோ ப₄க₃வாநாதி₃புரு க்ஷ புருஷோத்தம꞉ ॥ இத்யாதௌ₃ வ்யக்த மேதத்

நாகர்களை பிரார்த்திக்க-கஸ்யபர் பிள்ளைகள்  துஷ்ட கந்தர்வர்கள் இடம் காத்து அருளினான் -த்ருஷ்டாந்தம்

கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன்
சர்வ குண உத்கதம் அம்பரம் பரம் தாம -பட்டர் பாஷ்யம்
கார் ஏழு கடல் ஏழ் மலை ஏழ் உலகுண்டும் ஆரா வயிற்றானை அடங்கப் பிடித்தேனே -10-8-2-

மேலே தன் அங்கங்கள் போன்ற தேவர்கள் மூலம் பகவான் உலகு ஆள்வதை சொல்லும் திரு நாமங்கள்

கீழே நின்று வணங்குபவர்கள் -தங்களுக்கு அருளும்படி தடுத்து நிருத்தப் படுபவராகவும் மிக உயர்ந்த பரமபதத்தையும் திருமகள்
முதலிய செல்வங்களையும் அடைந்தவராகவும் இருப்பவர் —
மிக உயர்ந்தவராயினும் மிகத் தாழ்ந்தவராலும் அணுகக் கூடியவர் – ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ந்யக்ரோத -கீழே முளைப்பவர் -பிரபஞ்சத்திற்கு எல்லாம் மேல் இருப்பவர் —
எல்லாப் பிராணிகளையும் கீழ்ப்படுத்து தமது மாயையால் மறைப்பவர் –
உதும்பர -ஆகாயத்திற்கு மேற்பட்டவர் -எல்லா வற்றிற்கும் காரணம் ஆனவர் –
அன்னம் முதலியவற்றால் உலகைப் போஷிப்பவர் – இரண்டு திருநாமங்கள் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ந்யக்ரோத -எல்லோரையும் காட்டிலும் மேம்பட்டு வளர்பவர் -உதும்பர -ஆகாயத்தில் இருந்து மேலே எழுபவர் –
ஔ தும்பர -என்ற பாடமானால் -ஜீவர்களைத் தன பக்தர்களாக ஏற்கும் ஸ்ரீ லஷ்மி தேவிக்குத் தலைவர் –
இரண்டு திரு நாமங்கள் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

————

நயக்ரோதோதும்பர – லக்ஷ்மி மற்றும் மகத்துவமான அனைத்தையும் கொண்ட பரம ஸ்தானத்தை உடையவர் , ஆனால் கூப்பிய கைகளுடன் தன்னை அணுகும் பக்தர்களின் கட்டளைக்கு இணங்குபவர்.

இது ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரால் (மற்றும் பிறர்) இரு வேறு நாமங்களாகக் கருதப்படும் மற்றொரு நாமம், ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை ஒரு நாமமாக எடுத்துக் கொள்கிறார். இந்த நாமம் ஸ்ரீ பட்டரின் வர்ணனையின் தனித்துவத்தை விளக்கும் ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. ஆனால் முதலில், இரண்டு பகுதிகளின் தனிப்பட்ட அர்த்தங்களைப் பார்ப்போம்:

நியக்ரோதா – இதற்குப் பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
அ) கீழே நிற்பவர்களால் கட்டப்பட்டவர், அவரைக் கூப்பிய கைகளால் வணங்குபவர்
ஆ) அவருக்குக் கீழே உள்ளவர்களைக் கட்டுப்படுத்துபவர்
இ) ஆதியாக இருப்பவர், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இருப்பவர்
ஈ) யார் உறுதியாக வேரூன்றி, பிரபஞ்ச வடிவில் எல்லாத் திசைகளிலும் விரிந்து கிடப்பவர்
இ) தன் பக்தர்களின் எதிரிகளை அடக்கி, அவர்களைத் தண்டிப்பவர்
ஊ) அவரை வழிபடுபவர்களால் அவர்களின் இதயங்களில் விரும்பப்படுபவர் (ருத் – கமே – ஆசை) .

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘நயக் அர்வாக் ரோஹதி ஸர்வேஷாம் உபரி வர்ததே இதி ந்யக்ரோதாஹ் – முதன்மையானவர், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இருப்பவர், எனவே அவர் நயக்ரோதா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீ சங்கரர், விளக்கத்தின் நோக்கங்களுக்காக நாமத்தை ந்யாக்-ரோஹாவாகப் பார்க்கிறார், பின்னர் ‘ஹ’ என்பதை ‘தா’ உடன் மாற்ற அனுமதிக்கும் இலக்கண விதியைப் பயன்படுத்துகிறார், இதன் விளைவாக நியாக்-ரோதா ஏற்படுகிறது.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு மற்றொரு விளக்கத்தை அளிக்கிறார், இது ‘சர்வாணி பூதானி நியக்கிரித்ய நிஜமாயாம் விருணோதி நிருணாதி இதி வா – அவர் அனைத்து உயிரினங்களையும் தனது கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்து தனது மாயா அல்லது மாயையின் சக்திக்கு உட்படுத்துகிறார், எனவே அவர் நயக்ரோதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். கீதை (7.14) ‘மம மாயா துரத்யாயா – என் மாயாவை வெல்வது மிகவும் கடினம்’ பற்றி பேசுகிறது.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், யசோதாவால் சாந்தில் கட்டப்பட்ட நிகழ்வைக் குறிப்பிடுகிறார் – ‘கட்டுண்ணப் பண்ணிய பேரு மாயன்’, இந்த பரம பரமாத்மா யசோதாவின் பாசத்திற்கு அடிபணிந்திருப்பதற்கு உதாரணமாக.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜாவும் நாமத்தை நியாக்-ரோஹா என்று பார்த்து வேறு விளக்கத்துடன் வருகிறார். அவர் ருஹ் – வளருதல் என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ‘அனைத்து உயிரினங்களையும் தனக்குக் கீழ்ப்படியச் செய்கிறார், மேலும் அனைத்து உயிரினங்களையும் வளர்க்கிறார் அல்லது வளர்க்கிறார் – ஸர்வாணி பூதானி ந்யக்ரித்யா ரோஹதி வர்ததா இதி’ என்று நாமம் குறிக்கிறது என்று விளக்கம் தருகிறார்.

நயக்ரோதா என்ற சொல் ஆலமரத்தையும் குறிக்கிறது, ஏனெனில் இந்த மரம் மேல்நோக்கி வளரும் அளவுக்கு கீழ்நோக்கி வளரும், (ரூஹ் – வளர) – நிசைர்-கதௌ பரோஹைர்-வர்ததே; நயக் ரோஹதி – கீழ்நோக்கி வளரும். இதன் காரணமாக, மரம் மிகவும் வலுவாக வேரூன்றி, மிகவும் நிலையானது. ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவானின் இந்த பண்பைக் குறிப்பிடுவதாக, அதாவது, அவர் உறுதியாக வேரூன்றியவர், மேலும் பிரபஞ்சத்தின் வடிவில் எல்லா திசைகளிலும் விரிந்து கிடப்பதாக ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் கீழே உள்ளவர்களைக் கட்டுப்படுத்துபவர் – ந்யக் ருணதி இதி ந்யக்-ரோதா என்று விளக்கமளிக்கிறார். அவருடைய மற்றொரு விளக்கம் – ‘நியாக்பிஹ் அனுருத்யதே ப்ரார்த்யதே இப்சிதப்தாய இதி நியக்-ரோதாஹ் – கீழே உள்ளவர்கள் தாங்கள் விரும்பும் பலன்களுக்காக யாரிடம் மன்றாடுகிறார்களோ அவர்’.   

ஸ்ரீ சின்மயாஆனந்தா, காரணம் விளைவை விட நுட்பமானது, எனவே, இன்றியமையாத கொள்கையான நாராயணா, விண்வெளியின் கருத்தைக் கூட மீறுகிறது.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன், ‘அவர் தனது பக்தர்களின் எதிரிகளை அடிபணியச் செய்கிறார், அவர்களை ஒடுக்குகிறார் அல்லது தண்டிக்கிறார் – ன்யக்-கிருத்ய ருணாதி நிரயே நிக்ஷிபதி ஸ்வ-பக்த-த்ரோஹிண இதி ந்யக்-ரோதாஹ்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் தருகிறார்: ந்யக்பிஹ் ப்ரணதைஹ் ருத்யதே ஹிருதய-பிரதேஷே இதி ந்யக்-ரோதா – அவரை வழிபடுபவர்களால் (ருத் – காமே – ஆசைப்படுவதற்கு) அவர்களின் இதயங்களில் விரும்பியவர். 

உடும்பரா – இதற்குப் பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
அ) மிகவும் மங்களகரமான ஸ்ரீ வைகுத்தத்தைத் தனக்கே உரியவராகக் கொண்டவர்
ஆ) ‘வானத்துக்கும் மேலானவர்’, அதாவது அனைவரையும் விட உயர்ந்தவர்
இ) உணவு முதலிய வடிவங்களில் உலகை வளர்ப்பவர். .
ஈ) சிறந்த ஒலிகளைக் கொண்டவர் – வேதங்கள், அவரது வடிவமாக
இ) உயர்ந்த மற்றும் சிறந்த ஒலிகளால் போற்றப்படுபவர் – பஜனைகள், நாம-சங்கீர்த்தனங்கள் முதலியன.
ஊ) உயர்ந்த பீதாம்பரத்தை ஆடையாகக் கொண்டவர் ( உத்-அம்பரா) ‘உத்’ என்பது ஒரு உபசர்கா (முன்னொட்டு) மற்றும் அம்பரம் என்பது வானத்தைக் குறிக்கிறது (அம் – போக, சாப்பிட, ஒலிக்க). உட் + அம்பரா = உட்-அம்பரா, இது இலக்கண விதியின் காரணமாக உட்-உம்பரா ஆகிறது.

இதற்கு ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இரண்டு விளக்கங்கள் தருகிறார். முதலாவது ‘அம்பராத் உத்கதஹ் காரணத்வேன இதி உதும்பராஹ் – அவர் வானத்திற்கும் மேலானவர் அல்லது எல்லாவற்றிற்கும் மேலானவர், எனவே அவர் உடும்பரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரர் மற்றொரு விளக்கம் தருகிறார் ‘உடும்பரம் அன்னாதயம்; தேன ததாத்மனா விஸ்வம் போஷயன் உடும்பரா – உடும்பரம் என்பது உணவுப் பொருட்களைக் குறிக்கிறது; அவர் தனது சொந்த வடிவமான உணவைக் கொண்டு உலகை வளர்க்கிறார், எனவே அவர் உடும்பரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இதற்கு ஆதரவாக, ஸ்ரீ சங்கரர் தைத்ரிய பிராம்ஹானத்திலிருந்து (1.2.7, 1.3.8) பின்வரும் வசனத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார், ‘உர்க் வா அன்னாத்யம் உடும்பரம் -உர்க் அல்லது உணவுப் பொருள் உடும்பரம் எனப்படும்’.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் ‘அம் – சப்தே’ என்ற மூலத்தை ‘ஒலித்தல்’ என்று பயன்படுத்துகிறார், மேலும் நாம உட்-உம்பரத்தை ‘சிறந்த ஒலிகளைக் கொண்டவர் – வேதங்கள், அவரது வடிவமாக – உச்சைஹ் ஸர்வதா உத்தமோ வேத-ரூபஹ் சப்தோ யஸ்ய ச உத் என்று விளக்குகிறார். -உம்பரঃ ஸர்வேஶ்வரோ விஷ்ணுঃ । ஸ்ரீ வசிஷ்டர் மற்றொரு விளக்கத்தைத் தருகிறார் – உயர்ந்த மற்றும் சிறந்த ஒலிகளால் துதிக்கப்படுபவர்: பஜனைகள், நாம-சங்கீர்த்தனங்கள் போன்றவை. சப்த்யதே -ஸ’ங்க்இர்த்யதா இதி உத்-உம்பரா.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விளக்கமளிக்கிறார்: உத் உத்க்ரிஷ்டம் அம்பரம் பீதாம்பரம் யஸ்ய ச உதும்பரா – உயர்ந்த பீதாம்பரத்தை தனது உடையாகக் கொண்டவர் உத்-அம்பரா. இங்கு அம்பரம் என்ற சொல்லை ‘அலங்காரம்’ என்று பயன்படுத்துகிறார்.

ந்யாக்-ரோதா-தும்பரா  

‘நியாக்ரோதா’ என்ற பகுதிக்கு ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம், ‘பகவான் தன் முன் கைகூப்பியபடி நிற்கும் பக்தர்களுக்கு அடிபணிந்தவர்’ என்பதும், ‘உதும்பரா’ என்பதற்கு, ‘அவர் மேலான இருப்பிடம் உடையவர்’ என்றும் கூறுகிறார். லக்ஷ்மியுடன் மகத்துவமான அனைத்தையும் கொண்டுள்ளது.

இரண்டையும் ஒரே நாமமாக இணைத்ததன் காரணம் இப்போது நமக்குத் தெளிவாகத் தெரிகிறது: ‘ பகவான் எல்லாவற்றிலும் சிறந்து விளங்குபவர் என்றாலும், பக்தர்கள் கூப்பிய கைகளுடன் அவர் முன் நிற்கும்போது அவர் அவர்களின் கட்டளைப்படியே இருக்கிறார்’. .  

‘பகவத் குண தர்ப்பணம்’ என்று பொருத்தமாகத் தலைப்பிடப்பட்ட ஸ்ரீ பட்டரின் வர்ணனைகளின் தனித்தன்மைக்கு இந்த நாமம் மிகச் சிறந்த உதாரணங்களில் ஒன்றாக இருக்கலாம், அங்கு அவர் பகவானின் இரண்டு உன்னத குணங்களான அவரது சௌலபியம் (அன்பு) மற்றும் அவரது சௌசீல்யம் (பாசம்) ஆகியவற்றை மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்படுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டரின் வார்த்தைகள்: அத்யுச்ச்ரித-சேவ்யோ’பி அத்யந்த-நீகாநமபி அனுவர்தன-சாத்யஹ் – தேவர்களில் உயர்ந்தவரால் வணங்கப்பட்டாலும், அவர் மிகவும் தாழ்ந்த நபர்களுக்கு எளிதில் அணுகக்கூடியவர் (ஏனெனில் அவரை எளிதில் மகிழ்விப்பது சாத்தியம்). எம்பெருமானின் இந்த சௌலப்யத்தை அழகாக படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டரின் மற்றொரு விளக்கம்: ந்யக்-பூதைஹ்-அதஹ்-கிருத’ஞ்ஜலிபிஹ், ருத்யதே – ஸ்வப்ரஸ் அதௌன்முக்யேன வ்யஸ்தாப்யதே இதி ந்யக்-ரோதஹ் – கீழே நிற்பவர்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுபவர், அவரைக் கூப்பிய கைகளுடன் வணங்குகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் பகவானின் மீது அஞ்சலி செலுத்தும் தாக்கத்தை வலியுறுத்துகிறார் – அஞ்சலிஹ் பரம முத்ரா க்ஷிப்ரம் தேவ பிரசாதினி – அஞ்சலியின் பார்வை (பிரார்த்தனையில் கைகோர்க்கும் செயல்), தாமதமின்றி உடனடியாக இறைவனை மகிழ்விக்கிறது.

ஸ்ரீ பட்டர் மேலும் விளக்குகிறார் ‘ஸர்வ குணைஹ் உத்கதம் அம்பரம் – பரம் தாம அஸ்ய இதி உத்-உம்பரஹ் – எவன் பரம ஸ்தலமாகிய ஸ்ரீ வைகுந்தம் உடும்பரா. லக்ஷ்மி இருப்பதால் இந்த இருப்பிடம் உயர்ந்தது, மேலும் அது தனது அற்புதமான குணங்களால் மற்ற அனைத்தையும் விட உயர்ந்தது.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ஆளவந்தரின் ஸ்தோத்ர ரத்னம் 28 ஐக் குறிப்பிடுகிறார்:
த்வத்-அங்கிரீம் உத்திஷ்ய கட’பி கேனசித் யதா ததா வா’பி சக்ரித் கிருதோ’ஞ்ஜலிஹ் |
ததைவ முஷ்ணாத்யா ஸுபன்யா சேஷதஹ் சுபானி புஷ்ணதி ந ஜாது ஹியதே ||
பொருள்: எவரேனும் ஒரு முறையாவது கைகூப்பி உமது பாதங்களை எப்பொழுதும் எந்தப் பாசாங்கு செய்து வணங்கினாரோ, அந்தத் தருணத்தில் இவருடைய பாவங்கள் அனைத்தும் விலகி, அவருக்கு எல்லையற்ற ஐஸ்வர்யங்கள் குவியும்.  


828-அஸ்வத்த
தேவர்கள் மூலம் உலகங்களை நியமித்து ஆள்பவன்-நிலை யற்ற தேகம் கொண்ட தேவர்கள்

அஸ்வத்த மரம் -ப்ரஹ்மஸ்ய வனம் -மரப்பிரபு -நாளை இருக்காது எனப்படும் சம்சாரம் மரம் வேர் மேல் -வைராக்யம் கோடாலி மூலம் பேறு கீதை
ஸ்தி₂தமபி ந ஶ்வ-இங்கு நாளை இருப்போம் என்று அறியாத –அநித்யம் இந்த்₃ராதி-தேவர்கள் மூலம் உள்ளே இருந்து நியமனம்

அத₂ ப்ராது₃ர் பா₄வாந்தர ஸஞ்ஜ்ஞ꞉ ஸ்வாங்க ₃பூ₄த தத் தத்₃தே ₃வதா முகேந ஜக₃ந் நியமநம் ।
தத்ர அத்₃ ய ஸ்தி₂தமபி ந ஶ்வ꞉ அநித்யம் இந்த்₃ராதி₃த்யாதி₃பத₃ம் யேஷாம் தேஷு நியாம கதயா திஷ்ட₂தீதி
அஶ்வத்த₂꞉,
ப்ருஷோ த₃ராதி₃꞉ । யதா

மூர்த்திம் ரஜோ மாயம் ப்ராஹ்மிம் ஆஸ்ரித்ய ஸ்ருஜதி பிரஜா ஆஸ்ரித்ய பொவ்ருஷீம் சாத்விகீம் ய ச பாலயந்
காலாக்யாம் தாமஸீம் மூர்த்திம் ஆஸ்ரித்ய க்ரஸதே ஜகத் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
நான்முகனின் சரீரத்தில் இருந்தபடி உழகைப் படைக்கிறான்
ஸத்வ குணம் நிறைந்த விஷ்ணுவின் சரீரத்தில் இருந்தபடி உலக்கைக்கு காக்கிறான்
தாமஸ குணம் உள்ள சிவனின் சரீரத்தில் உள்ளபடி அனைத்தையும் ஸம்ஹாரம் செய்கிறான்-ஜகதாதிஜா விஷ்ணு முன்னே பார்த்தோம்

இருக்கும் இறை இறுத்து உண்ண -நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக அத் தைவ நாயகன் தானே -5-2-8-

நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் நல்லதோர் அருள் தன்னாலே,
காட்டினான் திருவரங்கம் உய்பவர்க்கு உய்யும் வண்ணம்,
கேட்டிரே நம்பிமீர்காள். கெருட வாகனனும் நிற்க,
சேட்டை தன் மடியகத்துச் செல்வம் பார்த்து இருக்கின்றீரே (திருமாலை 10)

அவரவர் தமதமது அறிவறி வகைவகை
அவரவர் இறையவர் எனவடி யடைவார்கள்
அவரவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்
அவரவர் விதி வழி யடைய நின்றனரே –1-1-5-

சொல்லினால் படைக்க நீ படைக்க வந்து தோன்றினர்

இன்றுள்ளது -நாளை இல்லை என்னும்படி அநித்யமான பதவிகள் பெற்ற இந்த்ரன் சூர்யன் முதலானவர்களுள் அனுப்ரவேசித்து
எல்லாவற்றையும் நடத்துபவர் –
பிறகு தமக்கு அங்கமாக உள்ள தேவதைகளால் உலகை நிர்வகிப்பது கூறப் படுகிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நாளை நில்லாத அநித்ய வஸ்துவாகவும் இருப்பவர் -அரசமரம் போல் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

குதிரையைப் போல் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

அஸ்வத்தா – அவர் பல்வேறு செயல்பாடுகளைச் செய்வதற்காக நிலையற்ற கடவுள்களை நிறுவியுள்ளார்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

  1. பல்வேறு செயல்பாடுகளைச் செய்வதற்கு நிலையற்ற கடவுள்களை நிறுவியவர்
  2. சம்சாரத்தின் நித்திய அஸ்வத்த மரத்தின் வேர் என்று வர்ணிக்கப்படுபவர்.
  3. எப்போதும் ஒரே மாதிரியாக இல்லாத பிரபஞ்சத்தை நித்தியமாக ஆள்பவர், தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருப்பார்
  4. ஐம்பெரும் கூறுகளின் வடிவில் பிரபஞ்சம் முழுவதும் வியாபித்திருப்பவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஷ்வோ அபி ந ஸ்தாதேதி அஸ்வத்தஹ் – அவர் பிரபஞ்சத்தின் பிரதிநிதியாக தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருக்கிறார், எனவே அவர் எப்போதும் மாறக்கூடியவர் அஸ்வத்தா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீ சங்கரரின் மற்றொரு விளக்கம், ‘அஸ்வத்த இவ திஷ்டதி இதி அஸ்வத்த: அவர் அஸ்வத்த மரம் போல் கம்பீரமாக நிற்கிறார், எனவே அவர் அஸ்வத்தா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரர் கதா உபநிஷத்தில் (2.3.1) மேற்கோள் காட்டுகிறார்: ‘ஊர்த்வமுலோ அவக் ஷாக ஈஷோ அஸ்வத்தஸ் சனாதனஹ் – அழியாத பிரம்மனுக்கு உச்சியில் வேர்களும் கீழே தலைகீழான அஸ்வத்த மரம் போல கிளைகளும் உள்ளன’.

பகவத் கீதை, அத்தியாயம் 15 வசனம் 1 இல், பகவான் கூறுகிறார்:
ஊர்த்வ-மூலம் அதஹ்-சகம் அஸ்வத்தம் ப்ராஹுர் அவ்யயம் |
சந்தம்ஸி யஸ்ய பர்ணானி யஸ் தம் வேதா ச வேத-வித் ||
பொருள்: இறைவன் கூறினார்: ஒரு ஆலமரம் உள்ளது, அதன் வேர்கள் மேல்நோக்கியும், அதன் கிளைகள் கீழேயும், அதன் இலைகள் வேத துதிகளும் உள்ளன. இந்த மரத்தை அறிந்தவர் வேதங்களை அறிந்தவர்.

நித்திய அஸ்வத்த மரத்தைப் பற்றி இங்கு குறிப்பிடுவது பிரம்மத்தில் வேரூன்றிய சம்சாரத்தின் நிரந்தர சுழற்சியைக் குறிக்கிறது, மேலும் இது ஒரு தொடர்ச்சியான ஓட்டத்தில் பல்வேறு வாழ்க்கை வடிவங்களில் வளர்கிறது, சில காலத்திற்குப் பிறகு அவை அழிந்துவிடும், ஆனால் ஓட்டம் தொடர்கிறது. இது அதன் இலைகளின் வடிவங்களில் அறிவின் மூலம் பரவுகிறது. இந்த அறிவு (வேதங்கள்) சம்சார மரத்தை வளர்க்கும் மத சடங்குகள் மற்றும் தியாகங்கள் வடிவில் உள்ள காம்ய கர்மாக்கள் மற்றும் ஆசை போன்றவற்றால் வளரும் இந்த மரத்தை வீழ்த்துவதற்கு தேவையான அறிவு இரண்டையும் கொண்டுள்ளது.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 10 வசனம் 26) மற்றொரு வசனத்தில், பகவான் கூறுகிறார் – ‘ அனைத்து மரங்களிலும், நான் புனிதமான ஆலமரம் (அத்தி) மரம்’ என்று அர்த்தம் .

ஸ்ரீ பட்டர் நாமத்தை ‘அ+ஸ்வ+ஸ்தா’ என்று விளக்குகிறார், அங்கு ஸ்வாஸ் என்றால் நாளை என்றும், ஸ்தா என்பது அவர் கட்டுப்பாட்டாளராக இருப்பதைக் குறிக்கிறது. ‘அஸ்வஹ்’ என்றால் ‘நாளை அல்ல’, அதாவது ‘நிலையற்றது’. ஸ்ரீ பட்டர் இதை பிரம்மா, இந்திரன் போன்றவற்றின் நிரந்தரமற்ற நிலைகளைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார். இந்த தேவர்கள் மூலம் உலகங்களின் ஒரு பகுதியின் நிலைகள் நிலையற்றவை – ந ஸ்வா – அனித்யம், இந்த்ராதித்யாதி பதம் யேஷாம், தேஷு நியமகதாய திஷ்டதி இதி அ-ஸ்வத்-ஸ்தா அல்லது அஸ்வத். .

ஸ்ரீ பட்டர் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து ஆதரவு தருகிறார்:
மூர்த்திம் ரஜோ-மயீம் ப்ராஹ்மீம் ஆஸ்ரித்ய ஸ்ரஜதி ப்ரஜா |
ஆஸ்ரித்ய பௌருஷிம் மூர்த்திம் சாத்விகீம் யஹ ச பலயான் |
காலாக்யம் தாமசிம் மூர்த்திம் ஆஸ்ரித்ய க்ரஸதே ஜகத் ||
பொருள்: ரஜோ குணத்தால் ஆன பிரம்மாவின் உடலில் வசிப்பதால், பகவான் உலகைப் படைக்கிறார். அவர் சத்வத்தால் ஆன விஷ்ணுவின் உடலை எடுத்து உலகைக் காக்கிறார். தமோ குணத்தால் ஆன கலா (சிவன்) உடலைக் கருதி, அவர் பிரபஞ்சத்தை விழுங்குகிறார்.

Sri VV Ramanujan refers us to Sri NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi, where Azhwar explains this aspect of Bhagavan: இறுக்கு மிறையிறுத்துண்ண
எவ்வுல குக்கும்தன் மூர்த்தி,
நிறுத்தினான் தெய்வங்க ளாக அத்தெய்வ நாயகன் றானே
மறுத்திரு மார்வன் அவன்றன் பூதங்கள் கீதங்கள் பாடி,
வெறுப்பின்றி வெறுப்பின்றி.
பொருள்: என் திருவருளாலேயே தங்கள் நிலைகளில் நிலைநிறுத்தப்பட்ட கடவுள்களுக்கெல்லாம் இறைவன். மற்ற கடவுள்களுக்கு நீங்கள் செய்யும் காணிக்கை அனைத்தையும் அவர் ஏற்றுக்கொள்கிறார். மச்சம் உள்ள இறைவனின் ஆவிகள் பாடல்களைப் பாடி பூமியை நிரப்பியுள்ளன. எனவே வெறுப்பைக் கொட்டுங்கள், அன்பை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்; வழிபாடு செய்து உங்களை விடுவித்துக் கொள்ளுங்கள்.

பகவத் கீதை, அத்தியாயம் 7 வது வசனம் 21 இல், பகவான் கூறுகிறார்:
யோ யோ யம் யாம் தனும் பக்தாஹ் ஸ்ரத்தாயர்சிதும் இச்சதி
தஸ்ய தஸ்யாசலம் ஸ்ரத்தம் தம் ஏவ விததாமி அஹம் ||
பொருள்: ஒரு பக்தன் எந்தக் கடவுளை நம்பிக்கையுடன் விரும்பி வழிபடுகிறானோ, அந்தத் தேர்ந்த தெய்வத்தை (இஷ்ட தேவதை) பக்தன் தொடர்ந்து வழிபடும்படி நான் அந்த நம்பிக்கையை நிலையாகச் செய்கிறேன்.

ஸ்ரீ சாயதேவோ வசிஷ்டர் தனது ஒரு விளக்கத்தில், நேரம் (ஸ்வாஸ் = நாளை) என்ற கருத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் விளக்கம் தருகிறார்: ஸ்வா = காலே, திஷ்ததி இதி ஸ்வத்தா, ந ஸ்வத்தா அ_ஸ்வத்தா, கால பஹிர் பூதோ பகவான் விஷ்ணு – காலத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படாதவர். . அதனால்தான் அவர் சனாதன – நித்தியமான, நிரந்தரமானவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சாயதேவோ வசிஷ்டர் வித்தியாசமான அனுபவத்தைத் தருகிறார். அவர் As – vyaptau sa’ngate ca – என்ற மூலத்திலிருந்து தொடங்கி வியாபித்தல், குவித்தல் என்ற பொருளைப் பெறுகிறார். அவரது விளக்கம்: அஸ்னுவதே – வ்யாப்னுவந்தி விஸ்வம் இதி அஸ்வானி – பஞ்சா மஹா பூதானி, தேஷு வ்யாபகத்வேன ஸ்திதா அஸ்வத்தா – ஐந்து பெரிய கூறுகளின் வடிவத்தில் முழு பிரபஞ்சத்தையும் வியாபித்தவர்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் அஸ்வத்தா என்ற சொல்லுக்கு ‘பிரபஞ்சம்’ அல்லது ‘பிரபஞ்சம்’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், நிருக்தம் அடிப்படையில் – ஸ்வஸ்தாத்-ரூபேண ந ஸ்ததேதி அஸ்வத்தஹ் பிரபஞ்சஹ்; ச அஸ்ய அஸ்தி நித்யம் நியம்யத இதி அர்த்தா – எப்போதும் ஒரே மாதிரியாக இல்லாத பிரபஞ்சத்தை நித்தியமாக ஆள்பவர், தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருப்பார். 


829-சாணூராந்த்ர நிஷூதந꞉-
இந்த்ரன் விரோதி -சாணூரனைக் கொன்றவன்
கம்சன் மல்லர் பெயரும் சாணூரன்-அந்தர மல்லன் ஒரு வகையான மலரில் ஒருவன் சாணூரன்

மது ஸூதனன் -மதுவைக் கொன்றவன் போல் நிஷூதன் -நன்றாகக் கொன்றவன்

தத்₃விரோதி₄நம் சாணூர நாமா நம் அஸுராந்த்₄ரமலே நிஷுதி₃தவாநிதி
சாணூராந்த்₄ர நிஷுத₃ந꞉ ।
ஸு ஷாமாதி₃த்வாத் ஷத்வம் ॥

கஞ்சனும் மல்லும் வேழமும் பாகனும் வீழச் செற்றவன் -பெரிய திரு மொழி -2-3-1-
அரங்கின் மல்லரைக் கொன்று –கஞ்சனைத் தகர்த்த சீர் கொள் சிற்றாயன் -8-4-1-

அவர்கள் விரோதியான சாணூரன் என்னும் மல்லனை அழித்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சாணூரன் என்னும் அசுரனைக் கொன்றவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

துர்யோதனன் முதலியவர்களையும் சாணூரனையும் அழித்தவர் -சாணூராந்த நி ஷூதன -என்று பாடம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. சானுர்ஆந்திரா-நிஷுதனா – சானுராவை அழிப்பவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘சாணுர நாமனம் ஆந்திரம் நிஷுதிதவான் இதி சானுராந்திரநிஷுதனாஹ் – ஆந்திரா பகுதியைச் சேர்ந்த சானுரா என்ற மல்யுத்த வீரரை அழித்ததால் அவர் சானுராந்திரநிஷுதனா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்திரனுக்கும் மற்ற தேவர்களுக்கும் எதிரியாக இருந்த ஆந்திர இனத்தைச் சேர்ந்த சானுரா என்ற அசுரனை பகவான் வதம் செய்ததாக ஸ்ரீ பட்டர் இந்த நாமத்தை விளக்குகிறார் – தத்-விரோதினம் சாணுர-நாமானம் அசுரந்த்ர மல்லம் நிஷுதிதவன் இதி சாணுரந்த்ர-நிஷுதனா.

ஸ்ரீ சாயதேவோ வசிஷ்டர், நாமத்தின் கூறு பகுதிகளுக்கான அடிப்படை வேர்களில் இருந்து தனது விளக்கத்தைப் பெறுகிறார்:

  • ‘Can – daane Gatau ca’ என்றால் ‘கொடுப்பது’; கானந்தி = ததாதி தான-சில சாத்விச-விருத்தாயா சானுரா – இயல்பிலேயே சாத்வீகமாக இருப்பவர்களும், பிறருக்குக் கொடுக்கும் செயல்களைச் செய்பவர்களும் சாணூரர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். கை – பூஜை நிஷாமனயோ – வழிபட, கவனிக்க; கய்யந்தே = பூஜ்யந்தே இதி சாணுரா, ப்ரஸஸ்தா-ஹ்ருதயஹ் ஸாதாவாஹ் – உன்னத இதயங்களால் வழிபாட்டுக்குத் தகுதியான அந்த உன்னத மக்கள் சாணூரர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். எனவே, ஸ்ரீ வசிஷ்டரின் விளக்கத்தில் சானுரா என்ற சொல் நல்லவர்களைக் குறிக்கிறது.
  • ஆந்திரா – அந்தா – த்ரிஷ்த்யுபகாதே த்ருஷ்யுபாசம்ஹாரே – குருடனாக அல்லது கண்களை மூடுவதற்காக. அந்தயாதி இதி ஆந்திரா – ஏமாற்றுபவர்கள் அல்லது ஏமாற்றுபவர்கள் ஆந்திரர்கள். எனவே நல்லவர்களை ஏமாற்றுபவர்கள் அல்லது ஏமாற்றுபவர்கள் சானுராந்திரர்கள்.
  • நிஷுதனா என்பது ‘சுத் – க்ஷரணே’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ‘அழித்தல்’; நிஷுதனா என்றால் ‘பல்வேறு வழிகளில் தீவிர வலியைக் கொடுப்பவர் அல்லது ஏற்படுத்துபவர் – சர்வ-பிரகாரேண நிதாரம் பாததே.

எனவே, ஸ்ரீ வசிஷ்டரின் நாம சானுராந்திராநிஷூதனத்திற்கு விளக்கம்: ‘நல்ல மற்றும் சாத்வீக மக்களைத் துன்புறுத்துபவர்களுக்கு மிகுந்த வேதனையையும் துன்பத்தையும் ஏற்படுத்துபவர்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா பாதம் சானுரந்த நிஷுதனாவைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் துரியோதனன் மற்றும் அவனது கூட்டாளிகளைக் குறிக்க ‘அந்த’ என்ற சொல்லை விளக்குகிறார் (அந்த என்றால் குருடர்). உண்மைக்கும் தர்மத்துக்கும் குருடர்களாக இருந்ததே இதற்குக் காரணம். எனவே அவரது விளக்கம் என்னவென்றால், நாமத்தின் அர்த்தம் ‘சாணூரனையும், துரியோதனனையும் மற்றும் அவனது சகோதரர்களையும் அழித்தவன் – சானுராஸ்கா மற்றும் அஸ்க துரியோதனாதய, தான் நிஷுதயாதி இதி.

———–

823-ஸூ லப-
விலையில்லாத உயர்ந்த பொருளாக இருந்தும் அற்பமான பொருள்களால் எளிதில் அடையக் கூடியவர் –
கூனி சந்தனம் கொடுத்து கண்ணனால் அருளப் பட்டாள்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

இலை பூ முதலியவற்றை பக்தியுடன் சமர்ப்பித்ததனால் மட்டுமே எளிதாக அடையப் படுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தேவதைகளில் பிரகாசிப்பவர் -எளிதில் அடையக் கூடியவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————-

824-ஸூ வ்ரத-
தம்மை அடைந்தவர்களை எவ்வகையாலும் காப்பாற்றும் உறுதியான வ்ரதமுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த போஜனம் உள்ளவர் -போஜனத்தில் இருந்து நிவர்த்திப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தம்மை அடைவதற்கு மங்களமான விரதங்கள் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————-

825-சித்த –
தமது உண்மைத் தன்மையை  அறிந்தவர்க்கு முயற்சி இல்லாமல் கிடைப்பவர் –
ஸ்வா பாவிக சர்வ ரஷகர் அன்றோ இவன் –  ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமக்குக் காரணம் ஏதுமின்றி சித்தமாகவே இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மங்களத்தை அல்லது சாஸ்த்ரத்தைத் தருபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————–

826-சத்ருஜிச் சத்ருதாபன –
தம் திவ்ய சக்தியினால் பூரிக்கப்பட்டு விரோதிகளை வென்றவர்களான ககுத்ஸ்தர் புருகுத்சர் முதலியோரைக் கொண்டு
பகைவரை வருத்துபவர் –இதுவரை அவன் நேரில் காக்கும்படி கூறப் பட்டது –
இனி மறைந்து இருந்து காக்கும்படி கூறப் படுகிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சத்ருஜித் -தேவ சத்ருக்களான அசுரர்களை வெல்பவர் –
சத்ரு தாபன -சத்ருக்களைத் துன்புறுத்துபவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சத்ருஜித் -சத்ருக்களை வெல்பவர் –சூரியனுக்குள் இருப்பவர் –
சத்ருதாபன -சத்ருக்களை -அசுரர்களை தவிக்கும்படி அழியச் செய்பவர்-இரண்டு திரு நாமங்கள் –

—————————————————————

827-ந்யக்ரோ தோதும்பர –
கீழே நின்று வணங்குபவர்கள் -தங்களுக்கு அருளும்படி தடுத்து நிறுத்தப் படுபவராகவும் மிக உயர்ந்த பரமபதத்தையும் திருமகள்
முதலிய செல்வங்களையும் அடைந்தவராகவும் இருப்பவர் —
மிக உயர்ந்தவராயினும் மிகத் தாழ்ந்தவராலும் அணுகக் கூடியவர் – ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ந்யக்ரோத -கீழே முளைப்பவர் -பிரபஞ்சத்திற்கு எல்லாம் மேல் இருப்பவர் —
எல்லாப் பிராணிகளையும் கீழ்ப்படுத்து தமது மாயையால் மறைப்பவர் –
உதும்பர -ஆகாயத்திற்கு மேற்பட்டவர் -எல்லா வற்றிற்கும் காரணம் ஆனவர் –
அன்னம்  முதலியவற்றால்  உலகைப் போஷிப்பவர் – இரண்டு திருநாமங்கள் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ந்யக்ரோத -எல்லோரையும் காட்டிலும் மேம்பட்டு வளர்பவர் -உதும்பர -ஆகாயத்தில் இருந்து மேலே எழுபவர் –
ஔ தும்பர -என்ற பாடமானால் -ஜீவர்களைத் தன பக்தர்களாக ஏற்கும் ஸ்ரீ லஷ்மி தேவிக்குத் தலைவர் –
இரண்டு திரு நாமங்கள் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

——————————————————————–

828-அஸ்வத்த –
இன்றுள்ளது -நாளை இல்லை என்னும்படி அநித்யமான பதவிகள் பெற்ற இந்த்ரன் சூர்யன் முதலானவர்களுள் அனுப்ரவேசித்து
எல்லாவற்றையும் நடத்துபவர் –
பிறகு தமக்கு அங்கமாக உள்ள தேவதைகளால் உலகை நிர்வகிப்பது கூறப் படுகிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நாளை நில்லாத அநித்ய வஸ்துவாகவும் இருப்பவர் -அரசமரம் போல் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

குதிரையைப் போல் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————–

829-சாணூராந்த்ர நிஷூதன-
அவர்கள் விரோதியான சாணூரன் என்னும் மல்லனை அழித்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சாணூரன் என்னும் அசுரனைக் கொன்றவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

துர்யோதனன் முதலியவர்களையும் சாணூரனையும் அழித்தவர் -சாணூராந்த நி ஷூதன -என்று பாடம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply