ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –46–

விஸ்தார ஸ்தாவர ஸ்தாணு பிரமாணம் பீஜமவ்யயம்
அர்த்தோ அநர்த்தோ மஹா கோஸோ மஹா போகோ மஹா தன-46-

இந்த நாற்பத்தாறாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

427-விஸ்தார:, 428. ஸ்தாவரஸ்தாணு:, 429. ப்ரமாணம், 430. பீஜமவ்யயம் |

431-அர்த்த:, 432. அனர்த்த:, 433. மஹாகோஶ:, 434. மஹாபோக:, 435. மஹாதன: ||

அவர் எல்லா இடங்களிலும் பரவியிருக்கிறார், எல்லாப் பொருட்களிலும் உயிர்களிலும் இருக்கிறார். பூமி போன்ற பொருள்கள் நங்கூரமிடப்பட்ட நிலையில் அவர் நிலையானவர், அசையாதவர் மற்றும் உறுதியானவர். அவர் ஒவ்வொரு பிரச்சினையிலும் இறுதி வார்த்தையைக் கொண்டிருக்கிறார், மேலும் இந்த பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாளராக, அவர் பிரபஞ்சத்தின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் இறுதி அதிகாரம் கொண்டவர். படைப்புக்கு ஒரே காரணகர்த்தா பகவான் மற்றும் அவர் அழியாத விதை (பீஜம்-அவ்யயம்). அவர் பெரும் செல்வத்தை உடையவர் மற்றும் ஞானமுள்ள மனிதர்களுக்கு இறுதி இலக்கு. தன்னில் ஒரு பெரிய பொக்கிஷமாக இருக்கும் அவர் முழுமையானவர் மற்றும் சுயநிறைவு பெற்றவர். அவர் உயர்ந்த மகிழ்ச்சியின் நீர்த்தேக்கம் மற்றும் இன்பம் மற்றும் இன்பத்தின் படம். தம்மை நாடி வருபவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் அளவற்ற, அளவற்ற செல்வம் உடையவர்.

விஸ்தார: — பிரபஞ்ச விரிவனைத்தும் தம்முள் அடங்க இருப்பவர்; வையம் உய்ய வேதப் பொருள் விரிப்பவர்
ஸ்தாவரஸ்தாணு: — அசையாமல் நிலைத்து நிற்கும் பெரும் தத்துவம்; வேத வழியை நன்கு ஸ்தாபித்துத் திடப்படுத்துபவர்
ப்ரமாணம் — அனைத்தையும் உணரும் சைதன்யத்திற்கும் அடிப்படைத் தத்துவமாய் இருப்பவர்; நல்லது தீயது ஜீவர்களுக்காகத் தாமே நன்கு பிரித்துக் காப்பவர்
பீஜமவ்யயம் — அனைத்திற்கும் ஆதிகாரணமாய் இருந்தும் எந்தவித மாற்றமும் அற்றவர்
அர்த்த: — அனைவராலும் விரும்பப்படும் உறுதிப்பொருள் அவர்
அநர்த்த: — உலகியலில் முழுகியவர்களால் பொருட்படுத்தப் படாமல் இருப்பவர்
மஹாகோச: — தீராத பல செல்வங்களையும், ஐஸ்வர்யங்களையும் உடையவர்; ஐந்து கோசங்களுக்கும் தாண்டி நிற்பவர்
மஹாபோக: — அத்தனை விதமான ஜீவர்களும் விரும்பும் போகங்களைத் தம்முள் கொண்டவர்
மஹாதந: — ஞானம், தர்மம் முதலிய அத்தனை விதமான தனங்களையும் உடையவர்

மொத்த அண்டமும் படர்ந்திருக்கும் இடமாக இருப்பவன் {விஸ்தாரன்},
அனைத்துப் பொருட்களும் எப்போதும் சார்ந்திருப்பவனாகவும், அசைவில்லாதவனாகவும் இருப்பவன் {ஸ்தாவர ஸ்தாணு},
சான்றுப் பொருளாக இருப்பவன் {ப்ரமாணன்},
அழிவில்லாத, மாற்றமில்லாத வித்தாக இருப்பவன் {பீஜமவ்யயம்},
(மகிழ்ச்சியாக இருப்பதன் விளைவால்) அனைவராலும் வேண்டப்படுபவன் {அர்த்தன்},
(விருப்பங்கள் அனைத்தும் நிறைவடைந்ததன் விளைவால்) ஆசையற்றவன் {அநர்த்தன்},
(அண்டத்தை மறைக்கும்) பெரும் உறையாக இருப்பவன் {மஹாகோசன்},
அனுபவிக்கத்தகுந்த அனைத்து வகைப் பொருட்களையும் கொண்டவன் {மஹாபோகன்},
(விருப்பத்திற்குரிய பொருட்களனைத்தையும் அடையவதற்குரிய) பெருஞ்செல்வம் கொண்டவன் {மஹாதனன்};(59)

ஸ்ரீ கல்கி அவதாரம் –

427-விஸ்தார -அதர்மமான கலியுகத்தை அழித்து க்ருத யுக தர்மத்தை வெளிப்படுத்துமவர்-
428-ஸ்தாவரஸ் தாணு -கல்கியாய் தர்மத்தை நிலை நிறுத்தி பின் சாந்தமாக இருப்பவர் –
429-பிரமாணம் -தர்மத்தை க்ருத யுகத்தில் உள்ளோர் கடைப்பிடிக்க அறிவின் ஊற்றமாக இருப்பவர் –
430-பீஜமவ்யயம் -க்ருத யுகம் வளர்வதற்கு அழிவில்லாத விதை போன்றவர் –

431-அர்த-அவன் இடத்திலேயே லயித்த பக்தர்களால் பயனாக வேண்டப்படுபவர் –
432-அ நர்த -தாழ்ந்த பயன்களை விரும்புவர்களால் வேண்டப்படாதவர் –
433-மஹா கோச -பக்தர்களுக்குக் கொடுக்க குறைவற்ற நவ நிதிகளை -சங்க பத்ம -மஹா பத்ம மகர கச்சாப -முகுந்த குந்த நீல கர்வ -உடையவர் –
434-மஹா போக -செல்வத்தால் சாதிக்கப்படும் சிறந்த இன்பத்தைத் தருபவர் –
435-மஹா தன -வாரி இறைத்தாலும் அழியாத செல்வம் உடையவர் –

3-23-கல்கி அவதார -422-436-திரு நாமங்கள்–15-திரு நாமங்கள்

427-விஸ்தார –
விஸ்தாரம் உடையவன் –

கலி ப்ரப₃ல ஸம்ஹாரேண க்ருதம் ப்ரவர்தயதோ (அ)ஸ்மாத்₃வேத₃மர்யாதா₃ ப்ரத₂த இதி
விஸ்தார꞉ ।
* ப்ரத₂நே வாவ ஶப்₃தே ₃ இதி க₄ஞ் । யதா

தத அதர்ம விநாஸோ வை தர்ம விருத்திச் ச பாரத பவிஷ்யதி க்ருதே ப்ராப்தே கிரியாவாந் ச ஜனஸ் ததா –வனபர்வம் -191-7-
கிருத யுகம் தோன்றி கலி அழிகிறது-தர்மம் செழித்து அதர்மம் சாய்கிறது -மக்கள் தர்மம் கைக் கொள்ளுகிறார்கள்

கலி விரோதம் ஒழித்து க்ருத யுகம் புகுவித்து வேத விதிகளை பரவச் செய்பவன்

கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் திரியும் கலியுகம் நீங்கித் தேவர்கள் தாமும் புகுந்து
பெரிய கிதயுகம் பற்றிப் பேர் இன்ப வெள்ளம் பெருக -5-2-12-

கலியை அழித்து கிருதயுகத்தை உண்டாக்குவதால் வேதக் கட்டளையை வெளிப்படுத்துபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகங்கள் அனைத்தும் தம்மை ஆதாரமாகக் கொண்டு விரிவாகும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகம் விரிவடையக் காரணமானவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

ஓம்விஸ்தாராயநம:

விஸ்தீர்யந்தே விரிவடைகின்றன

ஸமஸ்தானி அனைத்து

ஜகந்த்யஸ்மின்னிதி உலகங்களும் எவருக்குள்ளே

விஸ்தார: அவர் (பகவான்) ‘விஸ்தார:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்து உலகங்களும் பகவானுக்குள்ளே விரிவடைகின்றன. எனவே, பகவான் ‘விஸ்தார:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

விஸ்தாரா – அவர் எல்லாவற்றிலும் பரவியிருக்கிறார்

இந்த நாமத்திற்கு மூன்று அர்த்தங்கள் உண்டு.

(வேதங்களை) பரப்புபவர்
எல்லாவற்றிலும் பரவியிருப்பவர்
அனைத்தையும் உள்ளடக்கி விரிவடைபவன் (பிரளய காலத்தில்)

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘விஸ்தீரியந்தே ஸமஸ்தானி ஜகந்தி அஸ்மின் இதி விஸ்தாராஹ் – எல்லா உலகங்களும் தனக்குள்ளேயே விரிவடைந்து கொண்டே இருக்கின்றன, எனவே அவர் விஸ்தாரஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் அடிப்படை பண்புகளில் ஒன்று வளர்ச்சி மற்றும் பகவான் அதை சாத்தியமாக்குகிறார். அவரே மாறாதவர் ஆனால் மற்ற அனைவரின் வளர்ச்சிக்கும் பங்களிக்கிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் மகாபாரதத்திலிருந்து குறிப்பு கொடுக்கிறார்:
ததஹ் அதர்ம வினாஷோ வை தர்ம-விருத்திஷ்ச பாரத |
பவிஷ்யதி க்ருதே ப்ராப்தே க்ரியாவான் ச ஜனாஸ்-ததா || (மகாபாரத வன பர்வா 191.7)

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பகவான் விஸ்தாரா என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார், ஏனென்றால் அவர் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து பொருட்களின் மற்றும் உயிரினங்களின் வடிவத்தில் தன்னைப் பரப்புகிறார். பிரளய அல்லது பிரளயத்தின் போது, இவை அனைத்தும் மீண்டும் அவனுள் ஒன்றிணைந்து, எல்லாப் பொருட்களையும் உள்வாங்குவதற்கு அவன் தன்னை விரிவுபடுத்துகிறான். இவ்வாறு, நாம விஸ்தாரம் என்பது, எல்லாப் பொருட்களிலும் அவன் பரவி இருப்பதற்கும், எல்லாப் பொருட்களையும் தன்னுள் உள்வாங்கும் அளவிற்கு விரிவடைவதற்கும் பொருந்தும்.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் யஜுர்வேதம் மற்றும் ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத்தில் இருந்து ஒரு குறிப்பு கொடுக்கிறார்:

ததந்தர்ஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யதঃ –
ஈஷாவாஸ்யம் இடம் ஸர்வம் யத்-கிம் ச ஜகத்யம் ஜகத் –

ஒரு விதை மரமாக விரிவடைவதையும், அந்த மரம் மீண்டும் விதைக்குள் இருப்பதையும் உதாரணம் காட்டுகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் இந்த நாமத்திற்கு இன்னொரு பரிமாணத்தைச் சேர்க்கிறார். பகவான் அர்ஜுனனுக்கு விஸ்வரூபத்தை வெளிப்படுத்தியது இந்த நாமத்திற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு என்று அவர் கவனிக்கிறார். விஸ்வரூபம் வடிவமானது எல்லையற்ற முகங்கள், எல்லையற்ற கண்கள், தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத, இந்த வடிவில் உள்ள அனைத்து தேவர்கள் உட்பட அனைத்து உயிரினங்களுடனும், சூரியன் மற்றும் சந்திரனைத் தனது கண்களாகக் கொண்டு, மேல், நடு அல்லது கீழ் இல்லாமல். , அவரது நாமமான “விஸ்தாரா” என்பதை விளக்குகிறது.

ஸ்வாமி விவேகானந்தர், “வாழ்க்கை விரிவடைவதே”, அதாவது, கடவுளை அடையும் அன்பையும், விருப்பத்தையும் விரிவுபடுத்துவதன் மூலம் நாம் அவரிடம் நெருங்கி நெருங்கி வருகிறோம். இதைத்தான் நாம “விஸ்தாரா” நமக்கு நினைவூட்ட வேண்டும்.

428-ஸ்தாவர ஸ்தாணு –
ஆறி இருப்பவன் -அதர்மத்தை ஒழித்து தர்ம சம்ஸ்தாபனம் பண்ணி மனஸ் சாந்தி அடைபவன்

ஏவம் த₄ர்மே ஸ்தா₂வரீ க்ருதே ஶமே ஸ்தா₂ஸ்யதீதி
ஸ்தா₂வர ஸ்தா₂ணு꞉ ।
ஸ்தாபயித்வா சமர்யாதாம் ஸ்வயம் பூவி ஹிதாம் சுபாம் –இத் யாரண்யகே
தன்னால் படைக்கப்பட்ட நான்முகனால் உலகில் தர்மத்தை நிலை நாட்டிய பின்பு சாந்தமாக உள்ளான்

வன்மை யுடைய வரக்கர் அசுரரை மாளப் படை பொருத நன்மை யுடையவன் -3-10-1-

இப்படி தர்மம் நிலை நிறுத்தப் பட்ட பிறகு ஓய்வாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாம் நிலை பெற்றவராகவும் பூமி முதலியவை தம்மிடம் நிலை நிற்கும்படியாகவும் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சத்ய லோகத்தில் இருக்கும் பிரமன் முதலியவர்களை விட மேம்பட்டவர் –
ருத்ரனுக்கு அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

ஓம்ஸ்தாவரஸ்தாணவேநம:

ஸ்திதிஶீலத்வாத் என்றும் நிலையாக இருப்பதை தனது தன்மையாகக் கொண்டிருப்பதால்

ஸ்தாவர: பகவான் ‘ஸ்தாவர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்திதிஶீலானி என்றும் நிலையாக இருக்கும்

ப்ருதிவ்யாதீனி பூமி முதலியனவும்

திஶ்டந்த்யஸ்மின்னிதி (தாம்) எவருக்குள் நிலைபெற்றிருக்கின்றனவோ, எவரால் தாங்கப்படுகின்றனவோ

ஸ்தாணு: (அந்த) பகவான் ‘ஸ்தாணு:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்தாவரஸ்சாஸௌ ஸ்தாவரமாகவும்

ஸ்தாணுஸ்ச ஸ்தாணுவாகவும் இருப்பதால்

ஸ்தாவரஸ்தாணு: பகவான் ‘ஸ்தாவரஸ்தாணு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் என்றும் நிலையாக இருப்பதை தனது இயற்கையாக (தன்மையாக) கொண்டிருப்பதால் ‘ஸ்தாவர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். என்றும் நிலையாக இருக்கும் பூமி முதலியனவும் (தாமே) பகவானிடம் நிலைபெற்றிருக்கின்றன. எனவே, அவர் ‘ஸ்தாணு:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். தான் நிலையானவராகவும், பூமி முதலான மற்ற நிலையானவற்றிற்கும் தான் ஆதாரமாய் (அவற்றை) தாங்கி இருப்பதாலும் பகவான் ‘ஸ்தாவரஸ்தாணு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

ஸ்தாவர-ஸ்தானு – நிலையாக இருப்பவர்

இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு.

கிருத யுகத்தில் தர்மத்தை ஸ்தாபித்த பிறகு அமைதியானவர்.
பூமி போன்ற பொருள்கள் தங்கியிருக்கும் நிலையிலும், அசையாமலும், உறுதியுடனும் இருப்பவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸ்திதிஷீலத்வாத் ஸ்தாவரஹ்; ஸ்திதிஷீலாநி ப்ரிதிவ்யாதீனி திஷ்தந்தி அஸ்மிந் இதி ஸ்தாநுஹ்; ஸ்தாவரஶ்ச அசௌ ஸ்தாநுஶ்ச ஸ்தாவரஸ்தாநுஹ் – பூமி போன்ற பொருள்கள் நங்கூரமிட்டுள்ள நிலையில் அவர் நிலையாக, அசையாதவராக, உறுதியானவராக இருப்பதால் அவர் ஸ்தாவர ஸ்தாநுஹ் ஆவார். இவ்வகையான இரண்டு சொற்களின் கலவையை சமஸ்கிருதத்தில் கர்ம தாரய சமாசம் என்பர். இதேபோன்ற இரட்டைக் குழல் பெயர் ‘ஷாஷ்வதஸ்தானுஹ்’ (நாம 120) என்று முன்பு பார்த்தோம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் “ஏவம் தர்மே ஸ்தாவாரி_கிருதே, ஸமே ஸ்தாஸ்யதி இதி ஸ்தாவர-ஸ்தாநுஹ்” அதாவது கிருத யுகத்தில் தர்மத்தை நிலைநாட்டிய பிறகு சாந்தமானவர்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், ஸ்தாவரத்தை பிரளய காலம் வரை தொடரும் பஞ்ச பூதங்களைக் குறிப்பிடுவதாகவும், ஸ்தாநுஹ் என்பது நிலை மாறாத ஒருவரைக் குறிப்பிடுவதாகவும் விளக்குகிறார். அவர் ஸ்தாவர-ஸ்தௌஹை பகவான் தனது நிலையில் மாறாதவர் என்றும், யாரில் மாறாத பஞ்ச பூதங்கள் உள்ளன என்றும் அவர் விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், மக்கள் சென்றாலும் சாலை நகராமல் இருப்பது போல, தாய் நடப்பது போல, வயிற்றில் உள்ள குழந்தை தன்னுடன் நடக்காமல் இருப்பது போல, பகவான் நம்மைச் சுற்றியுள்ள அனைத்தையும் படைத்துள்ளார், ஆனால் அவர் தானே இருக்கிறார். ஸ்தாவர-ஸ்தானுஹ்.

———

429-பிரமாணம் –
பிரமாணமாய் இருப்பவன் -த்யாஜ்ய உத்தேசம் காட்ட –மேலும் 959 -வரும்

அத₂ கார்த யுகா₃நாம் ஹிதாஹிதயோ ꞉
ப்ரமாணம் – வ்யவஸ்தா₂பக꞉ ।
ஏதச் ச₂க்தி ப்ரேஷிதம்
ஹி ப்ரத்யக்ஷாத்₃யபி ப்ரமாணம் ப₄வதி । யதா₂

தச் சீலம் அநு வர்த்தந்தே மனுஷ்யா லோக வாசிந –
அவனது செய்கைகளையே சான்றாக மக்கள் எடுத்துக் கொண்டனர்

நான்கு யுகத்தில் யுகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு நன்மை தீமைகளைப் பகுத்து அறிவிப்பவர்-அவனது இந்த சக்தியின்
லவ லேசத்தால் பிரத்யஷம் முதலியவைகளும் பிரமாணங்கள் ஆகின்றன –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞான ரூபியாக பிரமாணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிறந்த வேதங்களைப் பிரமாணமாக யுடையவர் -த்ரிவிக்ரம ரூபத்தில் சிறந்த திருமேனி வளர்ச்சி யுடையவர் –
உயர்ந்த இருவித சுகத்தை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

ஓம்ப்ரமாணாயநம:

ஸம்விதாத்மனா நெறிமுறைகளின் வடிவாய் இருப்பதால்

ப்ரமாணம் பகவான் ‘ப்ரமாணம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நெறிமுறைகளின் வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘ப்ரமாணம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

பிரமாணம் – அதிகாரம்.

நாமம் உருவான டி வேர் ‘மா மானே’ அதாவது அளவிடுவது அல்லது ஒப்பிடுவது . பிரமாணம் என்பது ஒரு அளவுகோல் போன்றது, அதன் மூலம் அனைத்தையும் கண்டறியலாம். இந்த விஷயத்தில் இது எல்லாவற்றிற்கும் இறுதி ஆதாரம் அல்லது அதிகாரம் கொண்ட பகவானைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘சம்விதாத்மனா பிரமாணம் – அவர் எல்லாவற்றிலும் வல்லுனர் அதிகாரி, எனவே அவர் பிரமாணம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். அவர் ஒவ்வொரு பிரச்சினையிலும் இறுதியானவர் மற்றும் இந்த பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாளராக, அவர் பிரபஞ்சத்தின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் இறுதி அதிகாரம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் இந்தப் பிரபஞ்சத்தை தாம் விரும்பிய விதத்தில் உருவாக்கினார், அதில் எத்தனை இனங்கள் இருக்க வேண்டும், அவைகளுக்கு என்ன பண்புகள் இருக்க வேண்டும், முதலியன உட்பட, அவர் எல்லாவற்றுக்கும் பிரமாணம் அல்லது அதிகாரம்.

கல்கி அவதாரத்திற்குப் பிறகு, கிருத யுகத்தில் மக்களுக்கு எது நல்லது எது கெட்டது என்பதை தீர்மானிக்கும் அதிகாரம் அவரே என்று தற்போதைய நிகழ்வை ஸ்ரீ பட்டர் விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் நமது புலன் உறுப்புகளை (காதுகள், கண்கள், முதலியன) பயன்படுத்தி தர்க்கரீதியான பகுப்பாய்வு மூலம் நல்லது கெட்டது எது என்பதை தீர்மானிக்கும் திறன் என்று பிரமாணம் வரையறுக்கிறது. இதனைக் கட்டுப்படுத்துபவர் பகவான், அதனால் அவரே பிரமாணம்.

430-பீஜமவ்யயம் –
அழியாத வித்தாய் இருப்பவன்

ஏவம் கலிகாலாத்₃யவக்₃ரஹ யவஸாநேஷு புந꞉ புநர் த₄ர்ம ப்ரரோஹணாத்₃
பீ₃ஜமவ்யயம்
தான் ஓர் உருவே தனி வித்தாய் -வானோர் பெருமான் மா மாயன் -1-5-4-

கலியின் இறுதியில் மீண்டும் மீண்டும் தர்மத்தை முளைக்கச் செய்வதால் அழியாத விதையாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டியில் முன் போலவே இருந்து கார்யங்களை உண்டாக்கும் காரணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

வ்யாசாதி உருவத்துடன் அழியாத அறிவை யுண்டாக்குபவர்-ஞானிகளால் அடையப் படுபவர் -அழிவில்லாதவர் –
குறைவற்றவர் –இரு திரு நாமங்கள் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

ஓம்பீஜயாவ்யயாயநம:

அன்யதா வேறேதும்

பாவ பற்றுதல்கள்

வ்யதிரேகேன இன்றி

காரணமிதி (இந்தப் ப்ரபஞ்சத்திற்கும், பிறவிகளுக்கும்) காரணமாய் இருத்தலால்

பீஜமவ்யயம் பகவான் ‘பீஜமவ்யயம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸவிஶேஶேணமேகம் இது பகவானை குறிக்கும் தனித்துவமான (பீஜம், அவ்யயம் என்று பிரிக்காது)

நாம ஒரே திருநாமமாகும்.

பகவான் பற்றுதல்களோ, தூண்டுதலோ இல்லாது இந்தப் ப்ரபஞ்சத்திற்கு (பிறவிகளுக்கு) ஒரே காரணமாய் இருக்கிறார். எனவே, அவர் ‘பீஜமவ்யயம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார். ஒரே திருநாமமான இது பகவானை தனியாகக் குறிப்பிட்டுக் காட்டும் ஒரு திருநாமமாகும்.

————

பீஜம்-அவ்யயம் – விதை அழியாதது.

பீஜம் என்றால் விதை, அவ்யயம் என்றால் அழியாதது. ஸ்ரீ பராசர பட்டர் கூறுகிறார், பகவான் ஒவ்வொரு யுகத்தின் முடிவிலும் தர்மத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்த மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்படுகிறார், எனவே அவர் அழிவற்ற விதை.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘அந்யதா பாவவ்யதிஹ் ஏகேன காரணம் இதி பீஜமவ்யாயம் சவிஷேகம் ஏகம் நாமம் – தானே எந்த மாற்றமும் அடையாமல் வாழ்க்கையை உருவாக்க ஒரே காரணம், எனவே அவர் பீஜமவ்யம்’ என்று விளக்குகிறார். இது இரண்டு சொற்களைக் கொண்டிருந்தாலும், அது ‘சவிஷேகம் ஏகம் நாமம் – மாறாதது என்று பொருள்படும் ‘அவ்யயம்’ என்ற பெயரடையுடன் கூடிய ஒரே நாமம். பொதுவாக விதை மரமாக மாறி, செயல்பாட்டில் மறைந்துவிடும் ஆனால் பகவான் பிரபஞ்சத்திற்கு விதை ஆனால் அவரே எந்த மாற்றமும் இன்றி நிரந்தரமாக இருக்கிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சற்று வித்தியாசமான விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – சில விதைகளைப் போலன்றி, அவை மரத்தை உற்பத்தி செய்யாமல், விதையின் வடிவத்திலேயே அழுகக்கூடும், பகவான் பிரபஞ்சம் விளையும் அழியாத விதை.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி, பகவத் கீதை, அத்தியாயம் 9, வசனம் 18:
கதிர் பர்தா பிரபுஹ் சக்சி நிவாஸா சரணம்
ஸுஹர்த் பிரபவஹ் பிரளய ஸ்தானம் நிதானம் பீஜம் அவ்யயம்
நான் இலக்கு, நிலைத்திருப்பவன், துறவி, எஜமானன், எஜமானன், மற்றும் அன்பான நண்பர். நானே சிருஷ்டியும் அழிவும், எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படை, ஓய்வு இடம் மற்றும் அழியாத விதை.

இதற்கு ஸ்ரீ ராமானுஜ பாஷ்யம் “தத்ர தத்ர வ்யய-ரஹிதம் யத் காரணம் தத் அஹம் ஏவ” – “எங்கும் அழியாத காரணத்திற்கு ஆதாரமாக இருக்கும் அழியாத விதை நான் மட்டுமே”.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், “அஜாயமானோ பஹுதா விஜயதே” என்ற வேதப் பகுதியைக் குறிப்பிடுகிறார், அதாவது அவர் பல பிறவிகள் மற்றும் பல வடிவங்களை எடுத்தார். ‘அவ்யயம்’ என்ற சொல்லை வரையறுத்து வையாகரணத்திலிருந்து ஒரு பகுதியையும் தருகிறார்:

ஸদৃஶம் த்ரிஷு லிங்கேஷு ஸர்வாஸு ச விபக்திஷு |
வசனேஷு ச ஸர்வேஷு யந்-ந வ்யேதி தத்-அவ்யயம் ||மூன்று பாலினங்கள் மற்றும் எண்கள் மற்றும் அதன் பல்வேறு சரிவுகளில் சமமான மற்றும் பிரித்தறிய முடியாதது.

431-அர்த்த –
ப்ராப்யமான பயனாய் இருப்பவன் –உண்ணும் சோறு –எல்லாம் கண்ணன் என்று இருப்பவர்களுக்கு
உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில் –

ஏக ப₄க்தேர் விஶிஷ்ட அதி₄காரணஸ் ஸம்யஜ் ஜ்ஞாநிந꞉ ஸ்வயம் ப்ரயோஜநத்வாத்
அர்த₂꞉ ।அர்தே ꞉
* உஷி குஷி கா₃ர்திப்₄யஸ் த₂ன், இதி த₂ந் ப்ரத்யய꞉ । யதா

ஞானவான் மாம் பிரபத்யந்தே வாஸூ தேவம் சர்வம் –ஸ்ரீ கீதை -7-19-
பல பிறவிகளில் செய்த நற் செயல்களின் காரணமாக ஞானி ஒருவன் வாஸூ தேவன் ஆகிய
என்னை மட்டுமே சரண் அடையக் கூடும் –

இருத்தும் வியந்து –அர்த்தித்து என்னை நாளும் அழைப்பான்

செம்மையாக அறிந்து தம்மிடம் உறுதியாக பக்தி செய்யும் அதிகாரிக்குத் தாமே பயனாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சுக ரூபியாதலால் யாவராலும் விரும்பப் படுபவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களால் அறியப் பெறுபவர் -பூரணமான அன்னம் உள்ளவர் -பக்தர்களால் பிரார்த்திக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————

ஓம்அர்த்தாயநம:

ஸுகரூபத்வாத் பேரின்பமே வடிவானவராய் இருத்தலால்

ஸர்வைரர்த்யத இதி அனைவராலும் போற்றி வணங்கப்படுகிறார்

அர்த்த: எனவே, பகவான் ‘அர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பேரின்பமே வடிவானவராய் இருத்தலால் பகவான் அனைவராலும் போற்றி வணங்கப்படுகிறார். எனவே, பகவான் ‘அர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸர்வைரர்த்யத = ஸர்வை: + அர்த்த்யத

உன்னை அருத்தித்து வந்தோம் (திருப்பாவை 25 – ஒருத்தி மகனாய்ப் பிறந்து என்று தொடங்கும் பாசுரம்)

———–

அர்தா – அவர் இறுதி இலக்கு

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் விளக்கம், ‘சுகரூபத்வாத் ஸர்வைஹ் அர்த்யதே இதி அர்த்தா – அவர் பேரின்பத்தின் உருவமாக இருப்பதால் அவர் அனைவராலும் விரும்பப்படுகிறார் அல்லது தேடப்படுகிறார்’. அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் நான்கு புருஷார்த்தங்கள் அல்லது குறிக்கோள்கள் உள்ளன, அதாவது, தர்மம், அர்த்தம், காமம் மற்றும் மோட்சம். பகவான் அவர்கள் நால்வரையும் சூழ்ந்துள்ள ஒற்றைப் பொருளாக இருக்கிறார், எனவே அவர் அர்த்தா என்று அழைக்கப்படுகிறார். பெறப்படுவது அல்லது பெற விரும்புவது ‘அர்த்தம்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நம்மை பகவத் கீதை அத்தியாயம் 7 வசனம் 19 ஐக் குறிப்பிடுகிறார், கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
பஹூனாம் ஜன்மனம் அந்தே ஞானவான் மாம் ப்ரபத்யதே
வாசுதேவா ஸர்வம் இதி ச மஹாத்மா ஸு-துர்லபாஹ் || –இவ்வாறு எண்ணற்ற பிறவிகளுக்குப் பிறகு, எல்லாக் காரணங்களுக்கும் முழுமுதற் காரணகர்த்தாவான பரமாத்மாவான வாசுதேவரே என்பதை ஞானத்தில் முழுமையாகப் புரிந்துகொண்டு, என்னைச் சரணடைகிறார்; இவ்வளவு பெரிய ஆன்மா மிகவும் அரிது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்த உலகில் மகிழ்ச்சியைப் பெறுவதற்காகத் தேடப்படும் பல விஷயங்கள் உள்ளன, ஆனால் அவை அனைத்தும் பெற்று அனுபவித்த பிறகு துன்பத்தில் விளைகின்றன என்று குறிப்பிடுகிறார். இவர்களைப் போல் அல்லாமல், நிரந்தரமான பேரின்பத்திற்காகத் தேடப்பட வேண்டியவர் ஒருவரே என்று ஞானம் பெற்றவர்களால் பகவான் தேடப்படுகிறார்.

————

432- அநர்த்த –
வேண்டிய அல்ப பயனாய் இல்லாதவன்

மந்த₃ஸுக்ருதேந அர்தா₂ர்தி₂நா நிர் வ்யாஜம் நார்த்₂யத இதி
அநர்த₂꞉ । ஸ ஹ்யதே ₂-
வ்யாஜே நைநமர்த₂யஶத । யதா₂

அர்த்தம் ஏக பிங்க–ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -48-47-
ஒரு கண்ணைக் கொண்ட குபேரன் பொருளுக்காக மட்டும் என்னை நாடுகிறான்

யே ச சிஷ்டா த்ரயோ பக்தா பல காமாஹி தே மதா –சாந்தி பர்வம் -342-35-
இழந்த பொருள் அடையவும்
புதிதாக பொருளை பெறவும்
கைவல்யம் வேண்டும் மூன்று வித பக்தர்கள் எனக்கு உள்ளனர்

உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் போல் அல்லாதார்க்கு

எழுவார் விடை கொள்வார் ஈன் துழாயானை நழுவா வகை கொண்டு வைகல் தொழுவார்

ராஜ வித்யா ராஜ குஹ்யம் பவித்ரம் இதம் உத்தமம்
ப்ரத்யக்ஷ அவாகமம் தர்ம்யம் ஸூஸூகம் கர்த்தும் அவ்யயம் –9-2-அர்த்த –

அஸ்ரத்தான புருஷா தர்மஸ் யாஸ்ய பரந்தப
அப்ராப்ய மாம் நிவர்த்தந்தே ம்ருத்யு சம்சார வர்த்தமனி –9-3-அநர்த்த –

அற்ப பயன்களை விரும்பும் பாக்ய ஹீனர்களால் வேண்டப் படாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா வற்றையும் அடைந்து இருப்பதால் தாம் விரும்பத் தக்கது எதுவும் இல்லாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அயோக்யர்களுக்கு அனர்த்தத்தை -அழிவைக் -கொடுப்பவர் -முக்ய பிராணனை யுடையவர் –
முக்ய பிராணனால் பிரார்த்திக்கப் படுபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

ஓம்அனர்த்தாயநம:

ந வித்யதே இல்லை

ப்ரயோஜனம் பலன்கள்

ஆப்தகாமத்வாத் அஸ்யேதி தன்னிறைவு பெற்றவரானபடியால்

அனர்த்த: பகவான் ‘அனர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானுக்கு அடையப்படவேண்டிய பலன்கள் என்று ஒன்றும் இல்லை. அவர் தன்னிறைவு பெற்றவர். எனவே அவர் ‘அனர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அவரிடமிருந்து பலன்களை பெறுவதற்காக நாம் அவரை அருத்திக்கிறோம். தன்னிறைவு பெற்றபடியால் அவருக்கு யாரையும் அருத்திக்க வேண்டிய தேவையில்லை. மேலும் அடையவேண்டிய அர்த்தங்களும் (அதாவது பொருள் முதலானவைகள்) எதுவுமில்லை.

————

அனர்த்த – அவர் சுயநிறைவு மற்றும் முழுமையானவர்

நாம அனர்த்தத்தை இரண்டு விதமாக விளக்கலாம்.

சிலருக்கு இலக்காக இல்லாதவன்.
சுயநினைவுடையவன், தேடுவதற்கு வேறு எந்த முடிவும் இல்லாதவன்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ந வித்யதே ப்ரயோஜனம் ஆப்தகாமத்வாத் அஸ்ய இதி அநர்தஹ் – அவருக்கு ஆசைகள் இல்லாததால் அவருக்கு சொத்துக்கள் இல்லை, அவர் தனது எல்லா நோக்கங்களையும் அடைந்துவிட்டார்’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், சிறிதளவு தகுதி உள்ளவர்களால் தேடப்படுவதில்லை என்று விளக்குகிறார். செல்வத்திற்காக மட்டுமே அவர்கள் அவரைத் தேடுகிறார்கள். புதிய செல்வத்தைப் பெற விரும்புபவர்கள், மற்றும் அவரை உணர முயலாமல் தங்கள் சுய இன்பத்தை நாடுபவர்கள்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர், இன்றைய மனிதன் அவனை/அவளுக்கு வசதியாக இருக்க எவ்வளவு தூரம் செல்கிறான் என்பதையும், அந்தச் செயல்பாட்டில் வாழ்க்கையைத் துன்பப்படுத்துவதையும் அழகாக விவரிக்கிறார். ஏற்கனவே உள்ளவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படுவதால் அதிகமான விஷயங்கள் விரும்பப்படுவதால் தேவைகள் அதிகரித்து வருகின்றன.

எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவருக்கு வீடு கிடைத்த உடனேயே, அவர்/அவள் ஒரு பெரிய வீட்டைப் பெற விரும்புகிறாள், பிறகு தேடப்படும் இடத்தில் ஒரு வீடு, அதிக விலையுள்ள கார்கள், சமீபத்திய கேஜெட்டுகள் போன்றவற்றின் பட்டியல் முடிவற்றதாகிவிடும். இந்த ஆசைகள் நிறைவேறினாலும், சிறிது மகிழ்ச்சி இல்லை அல்லது புதிய ஆசைகள் உள்ளே நுழைவதால் அத்தகைய மகிழ்ச்சி நிலையற்றது. அது முடிவில்லாத துரத்தலாக மாறி மன அழுத்தத்தையும் பதற்றத்தையும் தருகிறது.

நமது தேவைகளையும் ஆசைகளையும் பெருக்கிக் கொள்ளாத வாழ்க்கையே இறுதியில் பகவானையே தியானித்து நித்திய ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கும் மன நிலைக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்லும் என்பதை இந்த நாமம் விளக்குகிறது.

———–

433-மஹா கோச –
வைத்த மா நிதி -கோஸமும் -பண்டாரமும் -அதற்குள் தனமும் -கிழிச்சீரையும் பொன் காசு –

ஸதா₃ ஸர்வேப்₄ய꞉ ஸர்வதா₂ தா₃நே ப் யக்ஷயத்வாந் மஹாந்த꞉ ஶங்க₂பத்₃மாதி₃நிதி₄-
ரத்நாகர ரோஹண கி₃ரிவராத₃ய꞉ கோஶா பா₄ண்டா₃கா₃ரண்யஸ் யேதி
மஹா கோஶ꞉

ஒரு நாயகமாய் ஓட வுலகுடன் ஆண்டவர்
இம்மையிலே பிச்சை தாம் கொள்வர் -4-1-1-
வள்ளல் மணி வண்ணன் -ஊனமில் செல்வன் என்கோ- 3-4-7-

வேண்டுபவர்களுக்கு எல்லாம் எக்காலமும் எல்லா வகைகளாலும் தானம் செய்தாலும் அழியாதவைகளான
சங்கநிதி -பத்மநிதி -ரத்னாகரம் -ரோஹண் மலை முதலியவை பொக்கிஷங்களாக இருக்கப்பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
நவ நிதிகள் -சங்கம் பத்மம் மஹா பத்மம் மகரம் கச்சபம் முகுந்தம் குந்தம் நீலம் கர்வ சுல்வரம்

அன்னமய பிராணமய மனோமய விஜ்ஞானமய ஆனந்தமய கோசங்களினால் மறைக்கப்படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிக்க ஸூகத்துடன் விளங்கும் ஸ்ரீ லஷ்மி தேவியால் விரும்பப் பெறுபவர் -பிரம்மாவின் சிறந்த சுகத்திற்கு காரணம் ஆனவர் –
மிகவும் உயர்ந்த பொக்கிஷமாக உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

ஓம்மஹாகோஶாயநம:

மஹாந்த: மிகப்பெரியதான (எளிதில் கடக்க இயலாத)

கோஶா உறைகளான

அன்னமாதய: அன்னம் (உணவு) முதலான

ஆச்சாதகா நாம் அறியவொட்டாமல் நம்மிடமிருந்து பகவானை மறைக்கின்றன

அஸ்யேதி எனவே

மஹாகோஶ: பகவான் ‘மஹாகோஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அன்னம், ப்ராணம் முதலான உறைகள் (திரைகள் என்றும் கொள்ளலாம்) நாம் அறியவொட்டாமல் பகவானை நம்மிடமிருந்து மறைக்கின்றன. இவ்வாறு மிகப் பெரிய கோஶங்களால் (திரைகளால்) மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளதால் பகவான் ‘மஹாகோஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

மஹா-கோஷா – அவர் ஒரு பெரிய பொக்கிஷம்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் மூன்று அர்த்தங்கள் உள்ளன.

பெரும் பொக்கிஷத்தை உடையவன்;
பெரும் பொக்கிஷமாக இருப்பவர்;
ஐந்து கோஷங்கள் அல்லது கவசங்களால் கவசமாக இருப்பவர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘மஹாந்தஹ் கோஷாஹ் அன்னமயாதயஹ் ஆச்சாதகா அஸ்ய இதி மஹாகோஷாஹ் – அன்னமயகோஷம் போன்ற பல உறைகளால் மூடப்பட்டவர்’ என்று விளக்குகிறார். பகவானை உணரும் வழி வெளிப்படையானது அல்ல. ஜீவாத்மா முழுமையை உணரும் முன் பல அடுக்குகளைக் கடந்து ஊடுருவிச் செல்ல வேண்டும்.

இந்த அடுக்குகள் 1) அன்னமய கோஷா 2) பிராணமய கோஷா 3) மனோமய கோஷா 4) ஞான மாயா கோஷா மற்றும் 5) ஆனந்தமய கோஷா. ஒரு உண்மையான யோகியால் மட்டுமே இந்த உறைகள் அனைத்தையும் கடந்து, பகவானாகிய உள்ளார்ந்த உண்மையை உணர முடியும்.

கோஷா என்றால் புதையல் மற்றும் மஹா-கோஷா என்பது பரந்த, வற்றாத பொக்கிஷத்தைக் குறிக்கிறது. பகவான் தனது பக்தர்களுக்கு பல வழிகளில் செல்வத்தை அளித்தாலும், அவருடைய செல்வம் குறைவதில்லை என்கிறார் ஸ்ரீ பட்டர்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மை “உணத்தில் செல்வம் என்கோ?” என்று குறிப்பிடுகிறார். பகவான் என்று குறையாத ஐசுவரியத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த பெரிய பொக்கிஷத்தில் இருந்து (மஹாகோஷா) கவனிக்கிறார். பகவானே, இந்த வெவ்வேறு உலகங்கள் மற்றும் இந்த ஒவ்வொரு உலகத்திலும் உள்ள வெவ்வேறு வாழ்க்கை வடிவங்கள் அனைத்தையும் வெளியே வருகிறான், ஆனால் புதையல்-மார்பு இதனால் குறையவில்லை. தொடர்ந்து ஆவியாகி வந்தாலும் கடலில் உள்ள நீர் குறையாதது போல, இதை நாம் பல வழிகளில் அவதானிக்க முடியும்.

நமது இந்திரியங்கள் அல்லது புலன்களைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம், வெவ்வேறு கோஷங்களைக் கடக்க முடியும் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

நம் ஆசைகளைக் கட்டுப்படுத்தி அன்னமய கோஷம்;
பிராணமய கோஷம் நமது சுவாசத்தை ஒழுங்குபடுத்தி கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம்;
மனதைக் கட்டுப்படுத்தி, உன்னதத்தில் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம் மனோமய கோஷம்;
சமநிலை மற்றும் சமநிலை மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் விஜ்ஞானமய கோஷா; இறுதியாக,
ஆனந்தமய கோஷம் சுயமாக தியானம் செய்து இறுதியில் பகவானை உணருங்கள்.

434-மஹா போக –

அர்த₂ஸாத்₄ய꞉ காம போகோ ₄ஶகா₃(அ)பி மஹாநஸ்மாதி₃தி
மஹா போக ꞉ ।
முட்டில் போகத்தொரு தனி நாயகன் -3-10-3-

வேண்டிற்று எல்லாம் தரும் கோதில் மணி வண்ணன்

லபதே ச தத் காமாந் மயைவ விஹிதான் ஹிதான் –ஸ்ரீ கீதை -7-22-
செல்வத்துக்கு தேவதைகளை ஆராதிக்குமவர்களுக்கு அவர்கள் மூலமாக நானே அனைத்து பலன்களையும் அளிக்கிறேன்

செல்வத்தால் பெரும் இன்பங்களையும் தருபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த ஸூக ரூபமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நிறைந்த ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————-

ஓம்மஹாபோகாயநம:

மஹான் மிகச்சிறந்த

போக: ஸுகரூப ‘போகம்’ அதாவது இன்பமே வடிவாய்

அஸ்யேதி இருப்பதால்

மஹாபோக: பகவான் ‘மஹாபோக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பேரின்ப (போக) வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘மஹாபோக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

மஹா-போகா – பெரும் இன்பம் தரும் பொருட்களைக் கொண்டவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘மஹான் போகஹ் சுகரூபஹ் அஸ்ய இதி மஹாபோகாஹ் – அவர் உயர்ந்த மகிழ்ச்சியின் நீர்த்தேக்கம் மற்றும் இன்பம் மற்றும் இன்பத்தின் சித்திரம், எனவே அவர் மஹா-போகா’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தம்மிடம் பெரும் இன்பப் பொருட்கள் இருப்பதாகக் கூறுகிறார். செல்வத்தின் மூலம் பெறக்கூடிய பெரும் சிற்றின்ப இன்பங்களை அவனிடமிருந்து பெறலாம். இந்திரனையும் மற்ற கடவுள்களையும் வழிபடுவதால் கிடைக்கும் ஆசைகள் பகவானின் அருட்கொடையே. அவர் பகவத் கீதை, அத்தியாயம் 7 வது வசனம் 22 ஐக் குறிப்பிடுகிறார், அங்கு பகவான் கூறுகிறார்:
ச தயா ஸ்ரத்தாய யுக்தஸ் தஸ்யாராதனம் இஹதே
லபதே ச ததஹ் கமன் மாயைவ விஹிதன் ஹி தன் பொருள்: உறுதியான நம்பிக்கையுடன், பக்தர்கள் தங்கள் ‘இஷ்ட தேவதை’யை வணங்கி, தங்கள் பெறுதலைப் பெறுகிறார்கள். ஆசைகள்; அத்தகைய ஆசீர்வாதங்கள் என்னால் மட்டுமே வழங்கப்படுகின்றன.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து (3.10.3) குறிப்பு தருகிறார்:

முட்டில்பால் போகத் தொருதனி நாயகன் மூவுல குக்குரிய,
கட்டியைத் தேனை அமுதைநன் பாலைக் கனியைக் கரும்புதன்னை,
மட்டவிழ் தண்ணந்து ழாய்முடி யானை வணங்கி அவன்திறத்துப்
பட்டபின்னை,இறை யாகிலும் யானென் மனத்துப் பரிவிலனே.

முத்தில்பால் போக தொருகணி நாயகன் மூவுலகுக் கூறிய கட்டியை தேனை
அமுதனை நான் பாலை கனியை கரும்புதன்னை
மட்டவிழ் தன்னந்துழை மூடி யானை வணங்கி
அவன்திறத்துப் பட்டபின்னை இறையாகிலும் யானேன் மனத்துப் பரிவிலனே [32]
தேன் என்ற மூன்றும் இறைவன், சர்க்கரைப் பரிவிலனே என மூன்று பொருள். நட்சத்திரம், பால், பழங்கள் மற்றும் கரும்பு. அவர் தனது படைப்பை முடிவில்லாமல் அனுபவித்து வருகிறார், எல்லா நேரங்களிலும் அவருடைய பக்தராக மாறுகிறார், நான் இனி கவலைப்பட வேண்டியதில்லை.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் ஒருவர் பெறும் மகிழ்ச்சிகளில், விரும்பத்தக்க பலன்கள் உள்ளன, அதிகப்படியான இன்பத்தின் விளைவாக துன்பத்திற்கு வழிவகுக்கும் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். பசியைப் போக்க ஒருவர் உணவை உண்ணும் போது, அது பெருந்தீனியைப் போல் உண்பதில் இருந்து வேறுபட்டது. பிந்தையது தவிர்க்க முடியாமல் மோசமான உடல்நலம் மற்றும் நோய்களுக்கு வழிவகுக்கிறது. அதேபோல, சூதாட்டம், மதுப்பழக்கம், துஷ்பிரயோகம் போன்றவற்றின் மனநிறைவுகள், அதன் விளைவாக துன்பத்தின் விலையில் வாங்கப்படுகின்றன.

ஆகவே, பகவான் பேரின்பத்தின் ஆதாரமாக இருக்கிறார், அது எல்லா மகிழ்ச்சிகளிலும் மிகப்பெரியது மற்றும் நேர்மறையான நன்மைகள் மற்றும் சுய-உணர்தலுக்கு வழிவகுக்கும் என்று நாம மஹாபோகா குறிப்பிடுகிறது.

435-மஹா தந –
அளவற்ற தனம் உடையவன் -செல்வ நாராணன்

அநிரூப்யாதி க்ருபண ப்ரதே₃யமநந்தம் த₄நமஸ்யேதி
மஹாத₄ந꞉ ।
ஸர்வம் ஸைதத் ப்ரஹ்லாத₃꞉ ப்ராஹ

மரீசி மித்ரை தஷேன ததைவ அந்யை அநந்தத தர்ம ப்ராப்த ததா ச அந்யை அர்த்த காம ததா பரை–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-18-23-
அவன் இடம் இருந்து மரீசி தக்ஷர் போன்றவர் தர்மம் பெற -சிலர் செல்வம் பெற –
சிலர் வேறே அபீஷ்டங்கள் பெற -நிரவதிக -குறைவற்ற ஐஸ்வர்யம் அவனது

செல்வ நாரணன் என்ற சொல் கேட்டு -ஸ்ரீயே செல்வம் -அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை அமரர் வேந்தன்

மிக்க ஏழைகளுக்கு எண்ணாமல் கொடுக்கத் தக்க அளவற்ற செல்வம் யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

போகத்திற்கு சாதனமான செல்வங்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிகுந்த செல்வத்தை யுடையவர் -தம்மை நன்கு பூஜிப்பவருக்கு உயர்ந்த செல்வத்தை அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

ஓம்மஹாதனாயநம:

மஹத் மிகச்சிறந்த

போகஸாதனலக்ஷணம் இன்பத்தைக் குறிப்பதாக

தனமஸ்யேதி செல்வத்தை உடையவராதலால்

மஹாதன: பகவான் ‘மஹாதன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் பேரின்பமே அவரது மிகப்பெரிய செல்வமாகும். அத்தகைய இன்பத்தை செல்வமாக உடையவராதலால் பகவான் ‘மஹாதன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

மஹா-தன – பெரும் செல்வமும் பெரும் செல்வமும் உடையவர்

தம்மை நாடி வருபவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் அளவற்ற, அளவற்ற செல்வம் உடையவர். ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விஷ்ணு புராணத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் (1.18.23):
மரீசிமிஷ்ரைஹ் தக்ஷேண ததைவ அன்யைஹ் அனந்ததா |
தர்மா ப்ராபதஹ் ததா ச அன்யைஹ் அர்த்தஹ் கமஹ் ததா பரைஹ் || –மகரிஷி மரீசி, தக்ஷா மற்றும் பிறர் முடிவில்லாமல் தர்மத்தைப் பெற்றனர். சிலர் அவரிடமிருந்து செல்வத்தைப் பெற்றுள்ளனர், மற்றவர்கள் காமா அல்லது சிற்றின்ப இன்பத்தை நாடியுள்ளனர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘மஹத் போகஸாதனலக்ஷணம் தானம் அஸ்ய இதி மஹாதனஹ் – அவர் எல்லையற்ற செல்வத்தை அனுபவிப்பதற்கான வழிமுறையாகக் கொண்டிருக்கிறார்’ என்று வரையறுக்கிறார். அவர் பேரின்பத்தை அடைவதற்கான வழிமுறையாகும், அவரிடமிருந்து அனைவரும் பெரும் செல்வத்தை அடைகிறார்கள்.

பகவத் கீதை, அத்தியாயம் 7 வது வசனம் 16 இல், பகவான் கூறுகிறார்:
சதுர்விதா பஜந்தே மாம் ஜனாஹ் சுக்ரிதினோ ‘ர்ஜுனா
அர்தோ ஜிஜ்னாஸுர் அர்த்தார்த்தி ஞானி ச பரதர்சபா’ – ஓ’அர்ஜுனா, பாரதர்களில் சிறந்தவனே! எனக்கு பக்தி செலுத்தும் நான்கு வகையான புண்ணியவான்கள் உள்ளனர்; துன்பத்தில் இருப்பவர்கள் (ஆர்த்தி), செல்வத்தை விரும்புபவர்கள் (ஆர்தார்த்தி), அறிவைத் தேடுபவர் (ஜிக்யாசு), மற்றும் ஞானமுள்ளவர்கள் (ஞானி).

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் மகா-கோஷத்தில் வைக்கக்கூடிய பெரும் செல்வத்தை உடையவர் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார் – பெரும் பொக்கிஷம், அது மஹாபோகத்திற்குத் தேவை – பெரும் இன்பம்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் மூன்று வகையான செல்வங்களைப் பற்றி விவாதிக்கிறார் – பொருள் செல்வம், அறிவு மற்றும் பக்தி. முதல் இரண்டையும் எவராலும் பொருட்படுத்தாமல் அடையலாம்.பொருளாதாரம் அல்லது அறிவு உள்ளவர்கள் இவ்வுலக மக்களால் போற்றப்படுவர், அதன் விளைவாகப் பெருமையால் மதிமயங்குகின்றனர். ஆனால் மூன்றாவது வகைச் செல்வம் பகவானால் வெகுமதியும் புகழும் பெற்றது, மேலும் பகவானைத் தவிர வேறு எதற்கும் வழிவகுக்காது.

பகவான் ராமர் தனது முடிசூட்டு விழா அல்லது பட்டாபிஷேகத்தின் போது பங்கேற்பாளர்களுக்கு நிறைய பொருள் பரிசுகளை வழங்கினார், ஆனால் அவர் ஹனுமானுக்கு எந்த பொருளும் கொடுக்கவில்லை. இதைப் பற்றி சீதா தேவி ராமனிடம் கேட்டபோது, யாருக்கும் தெரியாததை அனுமனுக்கு ஏற்கனவே கொடுத்திருப்பதாகவும், அதைப் பற்றி அனுமனிடம் தெரிந்து கொள்ளலாம் என்றும் ராமர் கூறினார். சீதா தேவி கேட்டபோது, அனுமன் தனது இதயத்தில் ராமர் மற்றும் சீதா தேவியைக் காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அவர் மஹாதனஹ் என்று கூறுகிறார், ஏனென்றால் அவர் ஒருபோதும் குறையாத, மகத்தான முழுமையான பேரின்பத்திற்கு வழிவகுக்கும் செல்வம் அவரிடம் உள்ளது, இது கணக்கிடவோ அளவிடவோ முடியாது. நித்திய பேரின்பத்தை அடைய நாம் தேட வேண்டியது அவனையே!

———

427-விஸ்தார –
கலியை அழித்து கிருதயுகத்தை உண்டாக்குவதால் வேதக் கட்டளையை வெளிப்படுத்துபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகம் விரிவடையக் காரணமானவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————–

428-ஸ்தாவரஸ் தாணு –
இப்படி தர்மம் நிலை நிறுத்தப் பட்ட பிறகு ஓய்வாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

———————————————————————————–

429-பிரமாணம் –
நான்கு யுகத்தில் யுகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு நன்மை தீமைகளைப் பகுத்து அறிவிப்பவர்-அவனது இந்த சக்தியின்
லவலேசத்தால் பிரத்யஷம் முதலியவைகளும் பிரமாணங்கள் ஆகின்றன –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞான ரூபியாக பிரமாணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

——————-

430-பீஜமவ்யயம்-
கலியின் இறுதியில் மீண்டும் மீண்டும் தர்மத்தை முளைக்கச் செய்வதால் அழியாத விதையாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

——————————————————————

431-அர்த்த –
செம்மையாக அறிந்து தம்மிடம் உறுதியாக பக்தி செய்யும் அதிகாரிக்குத் தாமே பயனாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சுக ரூபியாதலால் யாவராலும் விரும்பப் படுபவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

———————————————————————

432- அநர்த்த-
அற்ப பயன்களை விரும்பும் பாக்ய ஹீனர்களால் வேண்டப் படாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

——————————————————————–

433-மஹா கோச –
வேண்டுபவர்களுக்கு எல்லாம் எக்காலமும் எல்லா வகைகளாலும் தானம் செய்தாலும் அழியாதவைகளான
சங்கநிதி -பத்மநிதி -ரத்னாகரம் -ரோஹண் மலை முதலியவை பொக்கிஷங்களாக இருக்கப்பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மிக்க சுகத்துடன் விளங்கும் ஸ்ரீ லஷ்மி தேவியால் விரும்பப் பெறுபவர் -பிரம்மாவின் சிறந்த சுகத்திற்கு காரணம் ஆனவர் –
மிகவும் உயர்ந்த பொக்கிஷமாக உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————

434-மஹா போக –
செல்வத்தால் பெரும் இன்பங்களையும் தருபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த ஸூஎ ரூபமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நிறைந்த ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————

435-மஹா தன-
மிக்க ஏழைகளுக்கு எண்ணாமல் கொடுக்கத் தக்க அளவற்ற செல்வம் யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

போகத்திற்கு சாதனமான செல்வங்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

———

கலியுகம் முற்றும்போது, தானே கல்கியாக அவதாரம் செய்து, ஒட்டுமொத்த அதர்மத்தையும் அழித்து,
பிரபஞ்சம் முழுவதும் தர்மத்தை நன்றாகப் பரப்பி, தர்மத்தைத் தழைத்தோங்கச் செய்வார்.
இவ்வாறு தர்மத்தைப் பரப்புவதால், கல்கி பகவான் ‘விஸ்தார:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘விஸ்தார:’ என்றால் பரப்புபவர் என்று பொருள்.
தர்மத்தைப் பரப்புவதால் கல்கி ‘விஸ்தார:’. அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 427-வது திருநாமம்.

“விஸ்தாராய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் உள்ளங்களில்,
அறநெறியும் அறச் சிந்தனைகளும் பெருகும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

கிருதயுகத்தில் தர்மம் நன்றாக நிலைநாட்டப் பட்டபின், கல்கி பகவான் சாந்தமாக ஓய்வெடுக்கத் தொடங்குவார்.
இவ்வாறு அறநெறிகளை உலகில் நிலைநாட்டிய பின் சாந்தமாக இருப்பதால்,
கல்கி பகவான் ‘ஸ்தாவர ஸ்தாணு:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘ஸ்தாவர’ என்பது அறநெறியை நன்கு நிலைநிறுத்துவதைக் குறிக்கிறது.
‘ஸ்தாணு:’ என்பதற்கு சாந்தமாக இருப்பவர் என்று பொருள்.
‘ஸ்தாவர ஸ்தாணு:’ என்றால் அறநெறியை நிலைநாட்டியபின் சாந்தமாக இருப்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 428-வது திருநாமம்.
“ஸ்தாவர ஸ்தாணவே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு, மன அமைதி ஏற்படும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

தர்மம் எது அதர்மம் எது என்பதைக் காட்டும் நம்பகத் தன்மைகொண்ட பிரமாணமாகக் (authority-ஆக)
கல்கி பகவான் திகழ்வதால், அவர் ‘ப்ரமாணம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ப்ரமாணம் என்றால் ‘நம்பத்தகுந்த ஆதாரம்’ என்று பொருள்.
தர்மம், அதர்மம் ஆகியவற்றை அறிவதற்குரிய ஆதாரமாக இருப்பதால், கல்கி பகவான் ‘ப்ரமாணம்’ எனப் படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 429-வது திருநாமம்.“ப்ரமாணாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி
வரும் அன்பர்களின் மனங்களில் சிரத்தையும் நம்பிக்கையும் தழைத்தோங்கும் படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

தருமமாகிய பயிர் செழிப்பதற்கு விதையாக இருப்பதால், கல்கி பகவான் ‘பீஜம் அவ்யயம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அவ்யயம் என்றால் அழியாத, பீஜம் என்றால் விதை.
‘பீஜம் அவ்யயம்’ என்றால் அழியாத விதை, தருமங்கள் அழியாமல் செழிக்கச்செய்யும் விதை என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 430-வது திருநாமம்.“பீஜாய அவ்யயாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி
வரும் அன்பர்களின் வயல்களில் விவசாயம் நன்றாகச் செழிக்கும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

அர்த்த:’ என்றால் (இவ்விடத்தில்) அடைய வேண்டிய இலக்கு என்று பொருள்.-மிகச்சிறந்த பக்திமான்களுக்கு அடைய வேண்டிய இலக்காகத் திருமால் ஒருவரே இருப்பதால்,-திருமால் அர்த்த என்று அழைக்கப்படுகிறார்.0“அர்த்தாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் அடைய விரும்பும் இலக்குகள்-விரைவில் கைகூடும்படி ஸ்ரீஆராவமுதாழ்வான் அருள் புரிவான்.

பக்திமான்கள், ஞானிகளுக்கு அடையத் தக்க மிகச்சிறந்த இலக்காக இருப்பதால்,-திருமால் அர்த்த: (431-வது திருநாமம்) என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-அதே சமயம், மாலிகன் போன்ற தீய எண்ணம் கொண்டவர்கள் திருமாலைத் தவிர்ந்த மற்றைய விஷயங்களை-இலக்காக எண்ணி, திருமாலைத் தங்கள் இலக்காகக் கொள்ளாமல் போவதால், திருமால் ‘அனர்த்த:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 432-வது திருநாமம்.

‘அனர்த்த:’ என்றால் இலக்காக இல்லாதவர் என்று பொருள்.-துர்பாக்கியசாலிகளுக்கு இலக்காக இல்லாத திருமால் ‘அனர்த்த:’ எனப்படுகிறார்.-“அனர்த்தாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களின் எண்ணங்கள் உயர்ந்து பக்குவம் அடையும்படித் திருமால் அருள் புரிவார்.

அடியார்களுக்கு அருள்புரிவதற்கு ஏதுவாக எல்லையில்லாத தனத்தைக் கொண்டிருக்கும்-திருமால் ‘மஹாகோச:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-‘மஹாகோச:’ என்றால் அள்ள அள்ளக் குறையாத நிதிகளை உடையவர் என்று பொருள்.-அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 433வது திருநாமம்.-“மஹாகோசாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் இல்லங்களில் செல்வச் செழிப்பு நிறையும்.

அனைத்து வித ஆனந்தத்தையும் அருள்பவராகத் திகழ்வதால் திருமால் ‘மஹாபோக:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 434வது திருநாமம்.-“மஹாபோகாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில் ஆனந்தம் பெருகும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

வறுமையில் வாடும் அடியார்களுக்கு அருள்வதற்குரிய எல்லையில்லாத செல்வத்தைக் கொண்டிருப்பதால்,-திருமால் ‘மஹாதன’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘மஹாதன’ என்றால் அளவில்லாத செல்வம் கொண்டவர் என்று பொருள்.-அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 435-வது திருநாமம்.
“மஹா தனாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு நற்செல்வத்தைத் திருமால் அருள்வார்.

——————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 4, 2023 at 6:00 pm and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog