ஆவர்த்தநோ நிவ்ருத்தாத்மா சம்வ்ருதஸ் சம்ப்ரமர்த்தன
அஹஸ் சம்வர்த்தோ வஹ்நி அநிலோ தரணீதர –25-
இந்த இருபத்தி ஐந்தாவது ஸ்லோகத்தில் 8 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன.
230-ஆவர்த்தன:, 231. நிவ்ருத்தாத்மா, 232. ஸம்வ்ருத:, 233. ஸம்ப்ரமர்த்தன: |
234-அஹ: ஸம்வர்த்தக:, 235. வஹ்னி:, 236-அனில:, 237. தரணீதர: ||
வாழ்க்கைச் சக்கரங்களை இயக்குவதில் எப்போதும் ஈடுபட்டிருப்பதால், பகவான் அவர்தனாவாக இருக்கிறார். அவர் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக உயர்ந்து, மேகங்களுக்குப் பின்னால் சூரியனைப் போல அறியாதவர்களிடம் மறைந்திருக்கிறார். தம்மைத் தியானிப்பவர்களுக்கு இருளைப் போக்குகிறார். அவர் சூரியனின் வடிவத்தை எடுத்து பகல் மற்றும் இரவின் சுழற்சியை ஒழுங்குபடுத்துகிறார். நெருப்பின் வடிவில், அவர் விரும்பிய தேவர்களுக்கு நம் காணிக்கைகளை எடுத்துச் செல்கிறார் மற்றும் காற்றாக அவர் நம் உயிர்-சுவாசத்தை அளிப்பவர். தரணீதரராக அவர் பூமியைத் தாங்கி அனைவரையும் தாங்குகிறார்.
ஆவர்தன: – ஸம்ஸாரச் சக்கிரம் நில்லாமல் உயர்வதும் தாழ்வதுமாய் வெளிப்படுவதும் மறைவதுமாய் இருக்கும்படிச் சுழற்றும் தத்துவமாக இருப்பவர் ஆகையாலே ஆவர்தன:
நிவ்ருத்தாத்மா – சுழலும் பிரபஞ்சம் தம் முழுமையில் ஏதோ ஒரு மீச்சிறு பிரதேசம் என்னலாம்படி மாறாமல் நிலைத்த ஸ்வரூபர் ஆகையாலே நிவ்ருத்தாத்மா
ஸம்வ்ருத: – தமஸினால் தம் அறிவைக் கைக்கொள்ளாதவருக்குத் தம்மைப் பிரகாசிக்காமல் மூடிக்கொள்பவர் ஆகையாலே ஸம்வ்ருத:
ஸம்ப்ரமர்தன: – அந்த தமஸ் நீங்க வேண்டும் என்று தம்மையே ப்ரார்த்திப்பவருக்கு அந்த இருளை முழுவதும் அழித்துத் தம்மைக் காட்டுபவர் ஆகையாலே ஸம்ப்ரமர்தன:
அஹஸ்ஸம்வர்த்தக: – உலகியலில் தோய்ந்தவர்களுக்கு உரிய பகல் இரவுகளையும், தம்முடைய பக்தியில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு உரிய பகல் இரவுகளையும் நன்கு சுழட்டுபவர் ஆகையாலே அஹஸ்ஸம்வர்த்தக:
வஹ்நி: – அனைத்து பொருட்களும் இருப்பதற்கேற்ற வகையில் அனைத்தையும் தாங்குபவர் ஆகையாலே வஹ்நி:
அநில: – யாவரும் உஜ்ஜீவிக்கும்படிச் செய்யும் ஆதார சக்தியாய் இருப்பவர் ஆகையாலே அநில:
தரணீதர: – அனைத்தையும் தாங்கி நிற்பது பூமி என்றால் பூமியையும் தாங்கி நிற்கும் பரம் தத்துவம் ஆகையாலே தரணீதர:
அண்டச் சக்கரத்தைத் தன் விருப்பப்படி சுழலச் செய்பவன் {ஆவர்த்தநன்},
ஆசையில் இருந்து விடுபட்டவனும், ஜீவனையும், ஜீவன் சார்ந்தவற்றையும் நிறுவும் சூழ்நிலைகளைக்
கடந்தவனுமான ஒருவன் {நிவ்ருத்தாத்மா},
உலகப் பந்தம் கொண்ட மனிதர்கள் அனைவரின் பார்வையில் இருந்து மறைந்திருப்பவன் (அல்லது அறியாமை எனும்
கட்டைக் கொண்டு மனிதர்கள் அனைவரின் கண்களையும் மறைத்தவன்) {ஸம்வ்ருதன்},
தன்னிடம் இருந்து விலகியவர்களக் கலங்கடிப்பவன் {ஸம்ப்ரமர்த்தநன்},
சூரியனோடு அடையாளங்காணப்படுபவனாக இருப்பதன் விளைவால் நாளைத் தொடங்கி வைப்பவனும்,
அனைத்தையும் அழிக்கும் காலனையே அழிப்பவனுமாக இருப்பவன் {அஹஸ்ஸம்வர்த்தகன்},,
தொடக்கமில்லாதவன் (அல்லது நிலையான வசிப்பிடம் இல்லாதவன்) {வஹ்நி},
புனித நெருப்பில் ஊற்றப்படும் ஆகுதிகளைக் குறிப்பிட்டோருக்கு அளிப்பவன் (அல்லது, தன்னுடைய உடலின் சிறு பகுதியில்
மட்டுமே வைத்து அண்டத்தைத் தாங்குபவன்) {அநிலன்},
(சேஷனின் வடிவிலோ, பூமியைக் காத்த பெரும் பன்றியின் வடிவத்திலோ, பூமியை ஆதரித்து நுட்பமாக
ஊடுருபவனாகவோ)ஆகாயத்தில் பூமியைத் தாங்கிப் பிடிப்பவன் {தரணீதரன்};(38)
புருஷ சூக்தத்தில் விளக்கப்பட்ட திரு நாமங்கள் –
226-சஹஸ்ர மூர்தா –ஆயிரம் -எண்ணற்ற -தலைகளை உடையவர் –
227-விச்வாத்மா – தன்னுடைய ஞான சக்திகளால் பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவியிருப்பவர் –
228-சஹஸ்ராஷ -எண்ணற்ற கண்களை உடையவர் –
229-சஹஸ்ரபாத் -எண்ணற்ற திருவடிகளை உடையவர் –
230-ஆவர்த்தன -சம்சாரச் சக்கரத்தை சுழற்றுபவர் -கால சக்ரம் -உலக சக்ரம் -யுக சக்ரம் -ஆகியவற்றை சுழற்றுபவர் –
231-நிவ்ருத்தாத்மா -பிரக்ருதியைக் காட்டிலும் மும்மடங்கு பெருத்த நித்ய மண்டலத்தை உடையவரானபடியால் மிகச் சிறந்த ஸ்வரூபம் உடையவர் –
232-சம்வ்ருத -பிரக்ருதியின் தமோ குணத்தால் அறிவு இழந்தவர்களுக்கு மறைந்து இருப்பவர் –
233-சம்ப்ரமர்த்தன -தன்னை உபாசிப்பவர்களுக்குத் தமோ குணமாகிய இருட்டை ஒழிப்பவர் –
234-அஹஸ் சம்வர்த்தக -நாள் பஷம் மாதம் முதலான பிரிவுகள் உடைய கால சக்கரத்தை சுழற்றுபவர் –
235-வஹ்நி- எங்கும் உள்ள பரம ஆகாச உருவத்தில் பிரபஞ்சத்தையே தாங்குபவர்
236-அநில- பிராண வாயுவாக இருந்து யாவரும் வாழும்படி செய்பவர் –
237-தரணீதர-தன் சங்கல்பத்தாலேயே பூமியைத் தாங்குபவர் –
238-ஸூ ப்ரசாத -தன்னை வேண்டியவர்களுக்காக அனைத்து பிரார்த்தனைகளையும் நிறைவேற்றுபவர்
239-பிரசன்னாத்மா -நிறைவேறாத ஆசையே இல்லாத படியால் நிறைந்த மனம் உள்ளவர் –
240-விஸ்வஸ்ருக் -ஜீவர்களின் குற்றம் பெறாமல் கருணையே காரணமாக உலகைப் படைப்பவர் –
241-விஸ்வ புக் விபு -ஒரே காப்பாளானாக உலகில் எங்கும் பரவி இருப்பவர் –
242-சத்கர்த்தா – மெய்யன்பர்களைப் பூசிப்பவர் –
243-சத்க்ருத -சபரி முதலான சாதுகளால் பூசிக்கப் படுபவர்
244-சாது -அடியார்கள் விரும்பிய படி தூது போவது தேர் ஓட்டுவது ஆகியவற்றைச் செய்பவர் –
245-ஜஹ்நு-பொறாமையும் பகைமையும் உள்ளோருக்குத் தன்னை மறைப்பவர் –
246-நாராயண -அழியாத நித்யமான சித் அசித் கூட்டத்துக்கு இருப்பிடம் ஆனவர் -அந்தர்யாமி யானவர் -‘
247-நர -தன் உடைமையாகிய சித் அசித்துக்களை அழியாமல் இருக்கப் பெற்றவர் –
——————————
3-10- புருஷ ஸூக்த உபநிஷத் ப்ரதிபாதித விராட் ஸ்வரூப திரு நாமங்கள் -226-247-
230-ஆவர்த்தன –
திருப்புவான் -சம்சார சுழலை சுழற்றுபவன் -கடீ யந்த்ரம் ஏற்றச்சால் போல் சுற்றி சுற்றி சுழற்றுபவன் –
ஸம்ஸார க₄டீ யந்த்ர பரி வர்தநாத்
ஆவர்தந ꞉ । யதா₂
தேநேதம் ப்ராம்யதே ப்ரஹ்ம சக்ரம் –மஹா பாரதம்
ஸம்ஸாரம் என்னும் சக்கரம் அவனால் சுழற்றப்படுகிறது
பிராமயன் ஸர்வ பூதாநி –கீதை -18-61-
தனது சக்தியால் இயந்திரம் போன்று சுழற்றுகிறான்
கால சக்ரம் ஜகத் சக்ரம் யுக சக்ரம் ச கேசவ ஆத்ம யோகேந பகவான் பரிவர்த்தயதே அநிசம் –மஹா பாரதம்
தனது யோக சக்தி மூலம் எம்பெருமான் காலம் உலகம் யுகம் என்ற சக்கரங்கள் ஆகியவற்றை இடைவிடாது சுழற்றியபடியே உள்ளான்
தஸ்மாத் விராட் அஜாயத –புருஷ ஸூக்தம் –இவனிடம் இருந்து விராட் புருஷன் தோன்றினான்
இத்யாதி₃நாபீத₃மேவோச்யதே–
கால சக்கரத்தான் -4-3-5-
ஏற்றச் சாலைப் போல் சம்சாரத்தைத் திருப்புவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சம்சார சக்ரத்தை திருப்பும் இயல்வுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
நதிகளில் உள்ள நீரில் சூழல்களை உண்டாக்குபவர் -எல்லா இடத்திலும் இருப்பவர் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-
————
ஓம் ஆவர்த்தனாய நம:
ஆவர்த்தயிதும் சுழற்றுவது (சுழற்றுவதை)
ஸம்ஸார சக்ரம் பிறப்பு, இறப்பென்னும் இந்த ஸம்ஸார சக்கரத்தை
ஶீலமஸ்யேதி இயற்கையான குணமாக (கொண்டுள்ளபடியால்)
ஆவர்த்தன: பகவான் ‘ஆவர்த்தன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
பிறப்பு, இறப்பென்னும் இந்த ஸம்ஸார சக்கரத்தை சுழற்றுவதை தனக்கு இயற்கையான குணமாகக் கொண்டுள்ளபடியால், பகவான் ‘ஆவர்த்தன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
————
உலக வாழ்க்கை அல்லது சம்சாரத்தின் சக்கரங்களைச் சுழற்றுபவர்
அவர்தனம் என்றால் திரும்ப திரும்ப. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் கூறுகிறார், ‘ஆவர்தயிதும் ஸம்ஸாரச்சக்கரம் ஷீலம் அஸ்ய இதி ஆவர்தனஹ் – எப்போதும் சுழன்று கொண்டிருக்கும் காலச் சக்கரத்தின் பின்னால் உள்ள கண்ணுக்குத் தெரியாத இயக்கம் மற்றும் பிறப்பு மற்றும் இறப்பு ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய முடிவற்ற சுழற்சி அவர். இந்த பகல் மற்றும் இரவு வாழ்க்கை மற்றும் இறப்பு, மகிழ்ச்சி மற்றும் துக்கம், உருவாக்கம் மற்றும் அழிவு, அனைத்து அவரது நாடகம் – அவரது மாயா. அவர் வாழ்க்கையின் சக்கரங்களைச் சுழற்றுகிறார், மேலும் மக்களை அவர்களின் கர்மாவைப் பொறுத்து உயர் மற்றும் தாழ்வுகளுக்கு ஆளாக்குகிறார்.
எல்லாச் செயல்களுக்கும் பின்னால் அவன் இருக்கிறான் என்று பொருள்படும் -அவர் இடைவிடாமல் மாற்றத்தின் சக்கரத்தை சுழற்றுகிறார், எனவே ஆவர்தனா என்று சரியாகப் பெயரிடப்பட்டார். இதெல்லாம் அவருடைய நாடகம் அல்லது விஷ்ணு மாயாவின் பகுதி.
பகவத் கீதை அத்தியாயம் 7 வது வசனம் 14 இல் பகவான் கூறுகிறார் “தெய்வீ ஹ்யேஷா குணமயீ மம மாயா துரத்யாயா; மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயாம் ஏதாம் தரந்தி தே – என்னிடம் சரணடைபவர்களால் மட்டுமே இந்த மாயா சுழற்சியை வெல்ல முடியும்.
231-நிவ்ருத்தாத்மா –
ப்ராக்ருதங்களுக்கு அப்பால் பட்டவன் -சர்வ உத்க்ருஷ்டன் -பராத் பரன் –
மீண்டும் 453-(484)–604–780-வரும்
ததஸ் ஸம்ஸார மஹா விபூ₄தே த்ரிபாத்₃விபூ₄திகத்வேந நிவ்ருத்தம் உ த்₃க₃தம் ஸ்வரூபம் யஸ்ய ஸ꞉
நிவ்ருத்தாத்மா ।
த்ரிபாத் ஊர்த்வம் உதேத் புருஷ –புருஷ ஸூக்தம் –ஸம்ஸார மண்டலத்தைக் காட்டிலும் மூன்று
மடங்கு பெரிதாக உள்ள பரமபதத்தில் வீற்றுள்ளான்
பராத் பரம் யத் மஹதோ மஹாந்தம் -இத்யாதி₃ ॥-தைத்ரியம் –
உயர்ந்த வற்றை விட உயர்ந்தவனாகப் புகழப்படும் அனைத்தையும் விட உயர்ந்தவனாக
ப்ரக்ருதிக்கு மூன்று மடங்கான நித்ய விபூதியில் இருப்பதாகிய தம் ஸ்வரூபம் பிரவ்ருதியை கடந்ததாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சம்சார பந்தம் இல்லாத ஸ்வரூபம் உடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
பிரளயத்தில் ஆத்மாக்கள் திரும்பும்படி செய்பவர் -அநிவ்ருத்தாத்மா-அழியாத சரீரம் உடையவர் -என்றுமாம் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-
——
ஓம் நிவ்ருத்தாத்மனே நம:
ஸம்ஸாரபந்தான் ஸம்ஸாரத் தளைகளில்
நிவ்ருத்த ஆத்மா கட்டுப்படாத ஆத்மா (ஆத்மாவை உடையவராக இருப்பதால்)
ஸ்வரூபமஸ்யேதி இயற்கையாகவே
நிவ்ருத்தாத்மா பகவான் ‘நிவ்ருத்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
இந்த ஸம்ஸாரமென்னும் சக்கரத்தை சுழற்றுபவராக இருப்பினும், இயற்கையாகவே அவர் இந்த ஸம்ஸாரத் தளைகளில் கட்டுப்படுவதில்லை. எனவே, பகவான் ‘நிவ்ருத்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
——
நிவிருத்தாத்மா – எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக உயர்ந்தவர்
இந்த நாமம் மொத்தம் 4 முறை நிகழ்கிறது, இதுவே முதல் முறை. நாம 454, 604 மற்றும் 780 என்று மீண்டும் பார்ப்போம். இந்த நாமத்தின் நான்கு அர்த்தங்கள் கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன:
1. எவருடைய இயல்பு மற்றவற்றை விட உயர்கிறது.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் புருஷ ஸூக்தத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் (4) – “திரிபாதூர்த்வா உதைத்-புருஷஹ் – ஸ்தூல உலகத்தின் மூன்று மடங்கு மகிமை கொண்ட பரம-பதத்தில் புருஷன் சிறந்து விளங்குகிறார்”.
தைத்ரி நாராயணீயத்தில் (1.5) பராத்-பரம் யன்-மஹதோ மஹாந்தம் – அவர் பெரியவரை விட பெரியவர், மிக உயர்ந்தவர்களை விட உயர்ந்தவர்.
2. உலக ஆசைகளை விட்டு மனம் திரும்பியவன்
பரம வைராக்ய க்யாபநாயா விஷயேப்யாஹ் ப்ரத்யாஹர்த-மனா–பௌதிகப் பொருட்களில் அவருடைய ஆழ்ந்த பற்றற்ற தன்மையைக் குறிக்க, அவர் தனது மனதை அவற்றிலிருந்து விலக்கிக் கொள்கிறார். அவரது தியானத்தைப் பற்றி சொல்லப்படுகிறது – அந்தர்நிவிஷ்டா பாவம் ச – தன் எண்ணங்களைத் தன் மீது ஒருமுகப்படுத்தியவன்.
மேலும், ஆத்ம-தியான பராயனாய – தனக்குள்ளேயே தன் எண்ணங்களை ஒருமுகப்படுத்தியவருக்கு”; “ஹ்ரித்-அத்மார்பிதமானசம்” – “தாமரை-இதயத்தில் நிலைத்திருக்கும் மனதுடன்”, முதலியன.
3. நிவிருத்தி தர்மம் செய்பவர்களின் ஆத்மாவாக இருப்பவர் .
நிவ்ருத்தி தர்மம் செய்பவர்களின் ஆத்மாவாக இருப்பவர். இரண்டு வகையான தர்மங்கள் உள்ளன – ப்ரவிருத்தி தர்மம் மற்றும் நிவ்ருத்தி தர்மம். பிரவிருத்தி தர்மம் நம்மை பித்ருக்களின் உலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது, அங்கு நாம் நமது கர்மாவின் பலனை அனுபவிக்கிறோம், மேலும் கர்மங்களின் சமநிலையுடன் இந்த உலகத்திற்கு வருகிறோம்; நிவிருத்தி தர்மம் என்பது ஒருவரை மோட்சத்திற்கு இட்டுச் செல்லும்.
4. சம்சார பந்தங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்
ஸம்ஸார பந்தான் நிவৃத்த ஆத்மா ஸ்வரூபம் அஸ்ய இதி நிவৃத்தாத்மாঃ । நிவ்ருத்தம் என்றால் முற்றிலும் பின்வாங்கியது, உலகச் செயல்களில் இருந்து விலகி இருப்பது போன்றவை.
முண்டக உபநிடதத்தில் குறிப்பிடப்படும் ஒரே மரத்தில் இரண்டு பறவைகள் அமர்ந்திருக்கும் உதாரணத்தில், அந்த மரத்தின் கனிகளை உண்ணாமல் பார்த்துக் கொண்டிருப்பவனே நிவிருத்தாத்மா என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார்.
உண்மையை உணர்ந்து கொள்வதற்காக ஜடப் பொருள்களின் மீது பற்று இல்லாத வாழ்க்கையை நாம் நடத்த வேண்டும் என்பதை உணர்த்துவதே இந்த நாமத்தின் முக்கியத்துவம் என்றும், மகாவிஷ்ணுவின் இந்த நாமத்தை தியானிப்பது அந்த மாதிரியான வாழ்க்கையை வாழ உதவும் என்றும் தர்மச் சக்கரத்தில் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். . இறைவனை தியானிப்பது, பொருள் மீது பற்று இல்லாத வாழ்க்கையை வாழ வழிவகுக்கும். நிவ்ருத்தாத்மாவின் உதாரணம் ராமரின் வாழ்க்கை.
232-சம் வ்ருத
நன்கு மறைக்கப் பட்டவன் –
தஸ்யாம் அவஸ்தா₂யாம்
*। தமஸ꞉ பரஸ்தாத், இதி தாமஸாநாம் மூடா₄நாம் கூ₃ட₄த்வாத்
ஸம்வ்ருத꞉ ॥
தமஸஸ் பரஸ்தாத் –புருஷ ஸூக்தம் –தமஸ் என்னும் இருளுக்கு அப்பால் உள்ளவன்
அஹம் வேத்மி -விஸ்வாமித்ராதிகளுக்கு
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -ஆழ்வார் உணர்ந்தார்
காணலுமாகான் உளன் அல்லன் இல்லை அல்லன் -2-5-10-
உணர்ந்து உணர்ந்து உணரிலும் இறை நிலை உணர்வது அரிது
தஸ்யாம் அவஸ்தா₂யாம்
*। தமஸ꞉ பரஸ்தாத், இதி தாமஸாநாம் மூடா₄நாம் கூ₃ட₄த்வாத்
ஸம்வ்ருத꞉ ॥-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பகலை நன்றாக உண்டாக்கும் ஸூர்யன் -–ஸ்ரீ சங்கரர் –
நற் குணங்களுடன் கூடியவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-
———
ஓம் ஸம்வருதாய நம:
ஆச்சாதிகயா (பரம் பொருளை நம்மிடமிருந்து) மறைக்கும் தன்மையுடைய
அவித்யயா அறியாமையால்
ஸம்வ்ருதத்வாத் மூடப்பட்டுள்ளார்
ஸம்வ்ருத: எனவே, பகவான் ‘ஸம்வ்ருத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
நமது அறியாமையானது அந்த பரம்பொருளை நாம் காணவொட்டாமல் நம்மிடமிருந்து அவரை மூடி மறைத்துள்ளது. இவ்வாறு, அறியாமையால் (அஞ்ஞானத்தால்) மூடியுள்ள படியால் அவர் ‘ஸம்வ்ருத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
அத்வைதத்தின் படி, அஞ்ஞானத்தால் பிறப்பு, இறப்பென்னும் இந்த ஸம்ஸாரத்தில் ஜீவாத்மா தளைப்பட்டிருக்கிறான். ஞானத்தால் பரப்ரஹ்மத்தை உணர்ந்து மோக்ஷமடைகிறான். இங்கு, பரம்பொருளை அஞ்ஞானம் சூழ்ந்தது என்று பொருளல்ல (பகவானை அஞ்ஞானம் தீண்டாது). நமது அஞ்ஞானமானது (அறியாமையானது) பகவானை நம்மிடமிருந்து மூடி மறைத்துள்ளது என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும்.
———
சம்வ்ரிதா – மறைந்திருப்பவன்
இந்த நாமம் ‘விரிஞ்‘ என்ற மூல வினைச்சொல்லை அடிப்படையாகக் கொண்டது, அதாவது மறைத்தல் அல்லது மறைத்தல். ஆச்சாதிகாயா அவித்யாயா ஸம்ரிதத்வாத் ஸம்வ்ரிதாஹ் – பெரும்பாலான மக்களின் அறியாமையின் அடர்ந்த அடுக்கின் காரணமாக அவர் மறைவாகவும் கண்ணுக்குத் தெரியாதவராகவும் இருக்கிறார்’ என்கிறார் ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர்.
தமோ-குண ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஞானமற்றவர்களிடமிருந்து அவர் மறைக்கப்படுகிறார் – தமஸ பரஸ்தாத். பக்தி ஒன்றே அவரை நமக்கு வெளிப்படுத்தும்.
தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் திருவாய்மொழியிலிருந்து நம்மாழ்வாரின் பாசுரத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
உயர்வற வுயர்நலம் முடையவன் யவனவன்
மயர்வற மதிநலம் அருளினன் யவனவன்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யவனவன்
துயரறு சுடரடி தொழுதெழென் மனனே.
நெஞ்சை விட உயர்ந்தவனின் பாதங்களை வணங்கு உயர்ந்த நன்மை, எப்போதும் விழித்திருக்கும் வானங்களின் இறைவன், எல்லா சந்தேகங்களையும் நீக்கி, தூய அறிவை வழங்குபவர்.சூரியனின் பிரகாசம் மேகத்தால் தீண்டப்படாமல் இருப்பது போல, அவருடைய பிரகாசம் நமது அறியாமை அல்லது அஜ்ஞானத்தால் நமக்கு ஒளிபுகாது. இந்த அறியாமை அல்லது அஜ்ஞானத்தை நீக்குவது அவனுடைய இரக்கமே, மேலும் அவனிடம் உள்ள தளராத பக்தி மட்டுமே அவனை அடைய நமக்கு உதவும்.
233-சம் ப்ரமர்த்தன –
நன்றாக அழிப்பவன்-அஞ்ஞானம் தமஸ் அழித்து-
ஸம் வரணம் தம꞉ ஸ்வ வித்₃யயா ஸம் ப்ரமர்த₃யதீதி ஸம்ப்ரமர்த₃ந –யதா
தம் ஏவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி –புருஷ ஸூக்தம்
இப்படியாக யார் எம்பெருமானை உபாஸனை செய்கிறானோ அவன் இங்கேயே இறவாமை அடைகிறான்
ய ஏவம் விது அம்ருதா தே பவந்தி அத இதரே துக்கம் ஏவ அபியந்தி –ப்ருஹத் ஆரண்ய உபநிஷத்
இப்படியாக உபாஸிக்கிறவர்கள் முக்தி அடைகிறார்கள்
உபாஸனை செய்யாதவர்கள் துன்பமான ஸம்ஸாரத்தை மீண்டும் அடைகின்றனர் –
ஞான தீபேந பாஸ்வதா
தெருளும் மருளும் போக்கி -தெருள் ஞானம் ரஜோ குண பிரம்மனிடம் இருந்து கேட்டதையும்
மருள் தமோ குண ஞானம் இருந்து கேட்டது
இரண்டையும் அழித்து
தீ மனம் கெடுத்து மருவித் தொழும் தந்தாய்
உணர்விலும் உம்பர் ஒருவனை என் உணர்வின் உள்ளே இருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருளே -8-8-3-
தம்மை உபாஸனை செய்வதால் அந்தப் பிரக்ருதி என்னும் இருளை முழுதுமாக அழிப்பவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ருத்ரன் எமன் முதலிய தமது பரிவாரங்களினால் உலகை சம்ஹரிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
அசுரர்களை நன்கு அழிப்பவர் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-
——
ஓம் ஸம்ப்ரமர்த்தனாய நம:
ஸம்யக் எல்லோரையும், எல்லாவிடங்களிலிருந்தும்
ப்ரமர்த்தயதீதி அழிக்கிறார்
ருத்ரகாலாத்யாபிர் ருத்ரன், காலன் (காலம்)
விபூதிபிர் இதி ஆகிய உருவங்களை தரித்து
ஸம்ப்ரமர்த்தன: பகவான் ‘ஸம்ப்ரமர்த்தன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
பகவான் ருத்ரன், காலன் (காலம்) ஆகிய உருவங்களை தரித்து அனைவரையும், அனைத்து இடங்களிலிருந்தும் (ப்ரளய காலத்தில் ருத்ரனாகவும், அவரவரது ஆயுளின் முடிவில் காலனாகவும்) அழிக்கிறார். எனவே, அவர் ‘ஸம்ப்ரமர்த்தன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
————
ஸம்ப்ரமர்தனா – இருளைப் போக்குபவன்
ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஸம்யக் ப்ரமர்தயாதி இதி ருத்ர காலாத்யாபிஹ் விபூதிபிஹி இதி ஸம்ப்ரமர்தனாஹ் – ருத்ர மற்றும் யம வடிவில் மகா நாசக்காரனாக நடிப்பதால் அவர் ஸம்ப்ரமர்தனா’ என்று விளக்குகிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பின்வரும் பொருளைத் தருகிறார் – ‘தமஸோ வித்யாயா ஸம்யக் மர்தனாத் ஸம்ப்ரமர்தனாஹ் – அவர் சம்பிரமர்தனா, ஏனென்றால் அவர் தனது அறிவின் ஒளியால் சூழ்ந்திருக்கும் இருளை அகற்றுகிறார்.
ஸ்ரீ அண்ணங்கராச்சாரியார் தனது பக்தர்களிடம் உள்ள மாயையை (மாயையை) போக்குகிறார் என்று பொருள் தருகிறார்.
ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, ‘மர்தானா’ என்பது தீய எண்ணம் கொண்ட மற்றும் உணர்ச்சியற்ற மற்றும் புறம்போக்கு – ராக்ஷசாக்களை அழிக்கும் செயலைக் குறிக்கிறது.
தர்ம சக்கரம் ஆசிரியர், பகவானின் செயலின் பின்னணியில், நம்மில் உள்ள அகங்காரத்தையும் அகங்காரத்தையும் அல்லது அஹங்காரத்தையும் அழித்து அவருடன் நம்மை ஒன்றிணைக்க உதவுவதில் ‘மர்தனா’ என்பதை விளக்குகிறார்.
ராமர் தனது கோதண்டத்துடன் கானகத்திற்குச் சென்றார் – ரிஷிகளைப் பாதுகாக்கவும், ராட்சசர்களை அழிக்கவும். வால்மீகியை சிறிய நேரக் கொள்ளைக்காரனாக இருந்து பெரிய வால்மீகி முனிவராக மாற்ற ராம நாமத்தை உச்சரிப்பதே போதுமானது. நாம, ஸம்ப்ரமர்தனா, நமக்குள் இருக்கும் தீய குணங்களை அழிப்பதன் மதிப்பைப் புரிந்துகொண்டு, பகவானின் இந்த குணத்தை நாம் தியானிக்கும் போது இயற்கையாகவே அடையும், அவரை உணர உதவும் நல்ல குணங்களை வளர்த்துக் கொள்ள உதவ வேண்டும். இது பாகுபாடு அல்லது விவேக செயல்.
———–
234-அஹஸ் சம்வர்த்தக –
பகலை காலத்தை நடத்துபவன் –ஆவர்த்தன கீழே பார்த்தோம் அதே போல் இங்கும்
அஹருப லக்ஷித கால பரி வ்ருத்தி ஹேது꞉
அஹஸ் ஸம்வர்தக꞉ ।
ண்வுல் । * யுவோர நாகௌ । யதா
அஷ்டாத்யாயீ –யுவோ அநாகவ் –-யு மற்றும் வு என்பதில் அந மற்றும் அக என்பது சேர்க்கப்படும் என்றது போல் இங்கு உள்ளது
ஸர்வே நிமேஷா ஜக்ஜிரே வித்யுதஸ் புருஷா அதி –தைத்ரிய நாராயண வல்லி
மின்னல் போன்று ஒரு நொடிக்குள்ளும் தோன்றி மறைகிற அனைத்தும் கூட மின்னல் போன்ற
ஒளியை யுடைய பரம் பொருள் இடம் இருந்தே உண்டாகின்றன
கால சக்ரம் இத்யாதி -மஹா பாரத உத்யோக பர்வம் –காலம் என்ற சக்கரத்தை அவனே சுழற்றுகிறான்
காலஸ்ய ஹி -மஹா பாரத உத்யோக பர்வம்–
காலம் போன்ற பலவற்றை தன் வசம் வைத்துள்ளான்
முக்கால ரூபேண -நித்யம் பகவத் க்ரீடநகம் -காலம் அவனது லீலா உபகரணம்
அஸ்தி இத்யாதி ஷட் பாவ விகார காரிதம் -பிரகிருதி புருஷ சம்யோஜன வியோஜனம் நியஸ்ததி
அத்யாத்மம் கால தத்வீயம் அதி தைவதம் அஸ்ய வை ப்ரபவ அப்யவ மூர்த்திவை விஸ்வாத்ம பரமேஸ்வர
அதிபுதம் பரிஜ் ஜேயம் த்ரை லோக்யம் பூத பூர்வகம் கால ச அவ்யக்த தத் வஸ்ய ஹி அத்யாத்மத்வேந வர்த்ததே
அதி தைவதம் இஜ்யா ச தத் போகம் அதி பூததா –பவ்ஷ்கர ஸம்ஹிதை
அத்யாத்மம் கால தத்வம் -அதன் தோற்றம் அழிவுக்கும் காரணமாகவும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆத்மாவாகவும் உள்ள பரமாத்மா அதி தைவதம் ஆகிறான்-பஞ்சபூதங்களாலான மூன்று உலகங்களும் காலத்தின் அதிபூதம் ஆகும்
இது அனுபவிக்கப்பட வேண்டியது -அதி தைவதம் வணங்கப்பட்ட வேண்டும் –
கால சக்கரத்தாய் -7-2-7-காலம் அவன் அதீனம்
பகல் முதலிய கால சக்ரத்தை உருட்டுபவர் -முக் காலமானது லீலைக்கு உபகரணம் -ஷட்பாவ
விகாரம் -பிரகிருதி புருஷன் சேர்ந்து -உழன்று பிரிந்து -இருக்க காரணம் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பகலை நன்றாக உண்டாக்கும் ஸூர்ய ரூபி –ஸ்ரீ சங்கரர் –
நாள்களை நடத்துபவர் -பக்தர்களை கைவிடாதவர் -உலகச் சுழற்சிக்கு முழு ஆதாரமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-
——
ஓம் அஹ:ஸம்வர்த்தகாய நம:
ஸம்யகஹ்னாம் சரியாக ஒவ்வொரு நாளையும் (பகல் பொழுதையும்)
ப்ரவர்த்தநாத் உருவாக்குகின்ற
ஸூர்ய: கதிரவனின் வடிவானவராய் இருப்பதால்
அஹ: ஸம்வர்த்தக: பகவான் ‘அஹ: ஸம்வர்த்தக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
பகவான் கதிரவனின் வடிவில் ஒவ்வொரு நாளையும் (பகல் பொழுதையும்) சரியாக உருவாக்குகிறார். எனவே, அவர் ‘அஹ: ஸம்வர்த்தக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
———
அஹஸ்ஸம்வர்தன – நேரத்தை ஒழுங்குபடுத்துபவர் அதாவது சூரியன்
ஆதி சங்கரர் சொல்வது போல், ‘சம்யக் அன்ஹம் ப்ரவர்தனாத் சூரியா அஹஸம்வர்தகஹ் – பகல் மற்றும் இரவின் தொடர்ச்சியை நன்கு ஒழுங்குபடுத்துபவர். அன்றைய புரட்சிக்கும் காலத்தின் பிற பிரிவுகளுக்கும் அவரே காரணம். அவர் சூரியனின் வடிவத்தை எடுத்து இரவும் பகலும் சுழற்சியை ஒழுங்குபடுத்துகிறார், எனவே அவர் அஹஸ்ஸமவர்தன என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
சூரியன் உண்மையில் காலத்தை கடந்த, நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் எனப் பிரிப்பதைக் கூறுகிறது, பழைய அல்லது இளமையான பொருட்களைப் பற்றிய அறிவை வழங்குகிறது. இது பிரகிருதி மற்றும் புருஷ (பொருள் மற்றும் ஆன்மா) பிரிவினை அல்லது ஒன்றியத்தைக் கொண்டுவருகிறது. இது பிரகிருதியின் ஆறு வகையான மாற்றங்களுக்கும் (பிறப்பு, வளர்ச்சி, மாற்றம், இருப்பு, சிதைவு மற்றும் இறுதியாக இறப்பு) காரணமாகும்.
பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 15 வசனம் 12) பின்வரும் ஸ்லோகத்தைப் பற்றி சுவாமி சின்மயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார்.
“யதாதித்ய கடம் தேஜோ ஜகத் பாஸாயதே’கிலம் |
யாக்-சந்திரமசி யச்சாக்னௌ தத்-தேஜோ வித்தி மாமகம்”
பகவான் கூறுகிறார் – “சூரியனிலிருந்து பிரபஞ்சம் முழுவதையும் ஒளிரச் செய்யும், சந்திரனிலும் நெருப்பிலும் இருக்கும் பிரகாசம் என்னிடமிருந்து வருகிறது என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
தர்ம சக்கரத்தில் எழுதும் எழுத்தாளர், ஒளியின் முன்னிலையில் நமக்கு நெருக்கமான ஒரு பொருளை நாம் எளிதாகக் காண முடியும், அதே போல் ஒளி இல்லாத நிலையில் அதைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது, அதே போல் பகவான் ஒளியை உருவாக்கி நமக்கு உதவுகிறார். தன்னைப் பற்றிய அறிவு, இந்த அர்த்தத்தில், பகவான் ஆஹா-சம்வர்தக (நாளை உருவாக்குபவர்) ஆவார்.
சூரியன் உதிக்கும் போது அனைத்து உயிரினங்களையும் விழிக்கச் செய்வது போல, மகாவிஷ்ணு இந்த சுய அறிவை அடைய வேண்டும் என்ற ஆசையை நம்மில் எரியச் செய்கிறார். சூரியனின் கதிர்களின் வீழ்ச்சியால் உயிர்கள் புத்துயிர் பெறுவது போல, விஷ்ணுவின் எண்ணம் நம்மில் உள்ள ஜீவாத்மாவை புதுப்பித்து பிரகாசிக்கச் செய்கிறது. சூரியனின் கதிர்கள் பொருட்களின் மீது படுவதால் நோய் உண்டாக்கும் கிருமிகள் முதலியவற்றை அழித்து அவற்றைத் தூய்மைப்படுத்துவது போல, பகவானின் எண்ணம் நம்மில் உள்ள தீய எண்ணங்களைக் கொன்று நம் எண்ணங்களைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது. ஆக விஷ்ணு வெளி உலகிற்கு சூரியனாக இருப்பது போல் நமது அகத்திற்கும் சூரியன்.
235-வஹ்நி-வஹிப்பவன் –ஆகாசம் போல் இடைவெளியாய் இருந்து வஹிப்பவன்
தேச ₃ரூபேண விஶ்வம் வஹதீதி
வஹ்நி꞉ ।
* வஹி ஶ்ரிஶ்ருயு த்₃ருக்₃லாஹாத் வரிப்₄யோ நித் இதி நிப்ரத்யய ।
ப்ரத₂மஶ்ச தே ₃ஸ ꞉ பரமாகாஸ ꞉, ஆபேக்ஷிகோ (அ)ந்யோ
க₃க₃ந தி₃கா₃தி₃ஸ் தத் கோணே । யதா₂
உணாதி ஸூத்ரம் –வஹி -ச்ரு -ச்ரி யுத்ருச்லாஹா த்வரிப்யோ நித் ––
வஹி -ச்ரு -ச்ரி யுத்ரு க்லை போன்ற தாதுக்களுடன் நித் என்பது இணையும் -வஹ் +நி =வஹ்நி
அஸ்ய அம்ருதம் திவி -புருஷ ஸூக்தம் –அவனது பரமபதம் அழியாமல் நித்தியமாக உள்ளது
ஸ்வே மஹிம்நி ஸ்திதம் -விஷ்ணு தர்மம் -7-22-மேன்மை கொண்ட தனது பரமபதத்தில் உள்ளான்
பாத அஸ்ய இஹ அபவாத் புந இத்யாதி₃ । –புருஷ ஸூக்தம் -4-
அநிருத்தன் என்ற நான்காவது ரூபத்தில் இந்தப் பரம பதத்தில் எம்பெருமான் தோன்றினான்
தேஸோ ஹி நாம இஹேத₃ம் இத்யாத்₃யவக₃தி ஹேது꞉ ।
ஸ ச தத்₃த₃த்த ஏவ ப₃த்₃த₄முக்த நித்யேப்₄ய ॥
இந்தப் பொருள் இங்கே உள்ளது இந்த தேசம் போல் குறிப்பிட்டு கூற ஹேதுவாக தேசம்
இந்த இடம் பத்தர் முக்தர் நித்யர் மூவருக்கும் அவனால் அளிக்கப் பட்டதாகும்
ஒரு மூ யுலகும் வயிற்றில் கொண்டு நின்ற வண்ணம் நின்ற மால் -10-8-9-
தேச வடிவில் உலகத் தாங்குபவர் -பரமபதம் -முதன்மை அதில் -லீலா விபூதி -அடுத்து –
இங்கே இது என்கிற ஞானத்திற்கு காரணம் -இவை பத்தர் முக்தர் நித்யர் மூவகைச் சேதனர்க்கும் அவன் தந்ததே -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஹவிஸ் ஸூக்களைத் தாங்கும் அக்னியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
உலகை நடத்துபவர் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-
————
ஓம் வஹ்னயே நம:
ஹவிர் யாகங்களிலும், ஹோமங்களிலும் அளிக்கப்படும் ஹவிஸ்ஸை (ஹவிஸ் – தேவர்களின் உணவு)
வஹநாத் தேவர்களுக்குக் கொண்டு செல்லும்
வஹ்னி: அக்னியின் வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘வஹ்னி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
யாகங்களிலும், ஹோமங்களிலும் அளிக்கப்படும் ஹவிஸ்ஸை (ஹவிஸ் – தேவர்களின் உணவு) தேவர்களுக்குக் கொண்டு செல்லும் அக்னியின் வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘வஹ்னி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
———
வன்ஹிஹ் – தாங்குபவர் அல்லது சுமப்பவர்; நெருப்பு
இங்கு மூல வார்த்தையான ‘வா’ என்பது ‘ஏற்றுக்கொள்வது’ என்று பொருள்படும், இதன் பொருள் அவர் கேரியர் மற்றும் இது பொதுவாக அக்னி அல்லது நெருப்புக்கு பொருந்தும், ஏனெனில் இது ஒரு யாகத்தில் விரும்பிய தெய்வங்களுக்கு பிரசாதத்தை கொண்டு செல்கிறது.
ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் ‘ஹவிர் வாகனாத் வன்ஹிஹ் – யாகங்களைச் சுமப்பவர் என்பதால் வன்ஹிஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்கிறார். இதை மேலும் விரிவுபடுத்தி, ‘தேவேப்யோ ஹவ்யம் வஹ நஹ் ப்ரஜானான் – அக்னியின் வடிவில் அவர் கடவுள்களுக்கு காணிக்கைகளை வழங்குகிறார்’.
‘வா’ என்பது ஆதரிப்பது என்றும் பொருள்படும் மேலும் ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை பகவான் விண்வெளி வடிவில் பிரபஞ்சத்தை ஆதரிக்கும் செயலைக் குறிப்பிடுகிறார்.
ஸ்ரீ அன்னங்காராச்சாரியார் எல்லோரையும் தாங்குபவர் (ஆதரவாளர்) என்று பொருள் தருகிறார்.
236- அநில –
ஜீவிக்கச் செய்பவன் காற்று-அநிலம்-பிராண வாயு நம்மை ஜீவிக்க செய்வதால்–மேலும் 818 வரும்
ஏவம் ஏஷாம் அநநாத் உஜ்ஜீவ நாத்₃
அநில ꞉ ।
*ஸலிகல்யநி, இத்யாதி₃ – ஜீவநாத்₃
அநில ꞉ ।
நேலச் । அஸ்ய கலைவ ப்ரஸித்₃தோ ₄(அ)நில
உணாதி ஸூத்ரம் –ஸலி -கலி -அநி ஆகிய தாதுக்களுடன் இலச் என்பது இணைகிறது
ப்ராணாத் வாயு அஜாயத -புருஷ ஸூக்தம் –இவனிடம் இருந்து பிராணனும் –அதில் இருந்து வாயுவும் தோன்றின
கோ ஹி ஏவ அந்யாத் கஸ் ப்ராண்யாத் –தைத்ரியம்
அவனைத் தவிர யாரால் அளிக்க இயலும் -பிராணன் இன்றி எவ்வாறு மூச்சு விட இயலும்
உயிர் அளிப்பான் என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய்
காண்கின்ற இக் காற்று எல்லாம் நானே என்னும் -5-6-3-
உலகு எல்லாம் ஊழி தோறும் தன்னுள்ளே படைத்து காத்து கெடுத்து உழலும் அம்மான் -10-8-1-
இப்படி யாவரையும் உய்விப்பவர் -இதனுடைய கலா மாத்ரமே காற்று என்று பிரசித்தமானது-காற்றும் அநிலம் எனப்படுகிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அநாதி யானவர் -ஒன்றையும் ஆதாரமாகக் கொள்ளாதவர் -பிராண ரூபியாக அன்னங்களைப் புஜிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
தனக்கு அடைக்கலம் ஒன்றும் தேவை இல்லாதவர் -தமக்கு பூமி ஆதாரமாக இல்லாமல் தாமே பூமிக்கு ஆதாரமானவர் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-
————
ஓம் அனிலாய நம:
அனிலய: (காற்று வடிவில்) எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திலும் நிலைக்காது சென்றுகொண்டே இருப்பதால்
அனில: பகவான் ‘அனில:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
(காற்று வடிவில்) எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திலும் நிலைக்காது சென்றுகொண்டே இருப்பதால் பகவான் ‘அனில:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
அநாதித்வாத் தொடக்கமும், முடிவும் இல்லாமையால்
அனில: பகவான் ‘அனில:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
பகவான் வாயு (காற்றின்) வடிவாய் உள்ளார். காற்றிற்கு தொடக்கமோ, முடிவோ இல்லை. எனவே, காற்றின் வடிவில் இருக்கும் பகவான் ‘அனில:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
அநாதானாத்வா அவரை கைப்பிடிக்குள் அடக்க (க்ரஹிக்க) முடியாது
அனில: எனவே பகவான் ‘அனில:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
பகவான் வாயு (காற்றின்) வடிவாய் உள்ளார். அவரை கைப்பிடிக்குள் அடக்க (க்ரஹிக்க) முடியாது. எனவே, பகவான் ‘அனில:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
அநநாத்வா (மூச்சுக்காற்றின் வடிவில்) அனைத்தையும் இயக்குவதால்
அனில: பகவான் ‘அனில:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
(மூச்சுக்காற்றின் வடிவில்) அனைத்தையும் இயக்குவதால் பகவான் ‘அனில:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
அனில: என்றால் ஓரிடத்தில் நிலையில்லாதது (காற்று) என்று பொருள். இந்த திருநாமத்தையும் அவ்வாறே ஆச்சார்யர் விளக்கியுள்ளார். இதிலுள்ள வெவ்வேறு அர்த்தங்களால், வாயுவின் வெவ்வேறு குணங்களைக் கொண்டு பகவானை வர்ணித்துள்ளார் ஆதிசங்கரர்.
——-
அநிலா – உயிர் மூச்சை அளிப்பவர்
இந்த நாமா என்பது 2 எழுத்துக்களைக் கொண்ட ஒரு சிறிய வார்த்தையாக இருந்தாலும், அதை வியக்கத்தக்க வகையில் பல வழிகளில் பின்வருமாறு விளக்கலாம்:
1. உயிர் மூச்சை அளிப்பவர்; காற்று – அனனாத் – உஜ்ஜீவனத் அநிலா – அவர் அனைத்திலும் உயிர் மூச்சை அருளுகிறார்.
கோ ஹ்யேவாந்யாத் கஹ் ப்ராண்யாத்? – ஆகாஷா (அதாவது பரமாத்மா) இல்லாவிட்டால் யார் சுவாசிக்க முடியும், யார் வாழ முடியும்? – (தைத்திரீய நாராயண உபநிஷத் 7); பிராணாத் வாயுர் அஜாயதா – காற்று அவரது சுவாசத்திலிருந்து பிறந்தது (புருஷ ஸூக்தம் 14).
2. தன் பக்தர்களுக்கு உதவி செய்யத் தேவையில்லாதவன்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ‘இலா’ என்ற வார்த்தையின் அடிப்படையில் அல்லது தூண்டுதல் என்ற வார்த்தையின் அடிப்படையில் பொருள் பெறுகிறார், எனவே அனிலாவுக்கு கொடுக்கப்பட்ட பொருள் தனது பக்தர்களுக்கு சேவை செய்ய யாராலும் தூண்டப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை.
இலதி ப்ரேரணம் கரோதி இதி இலா, தத்ரஹிதத்வாத் அநிலா – முன்மொழிபவர் அல்லது தூண்டுபவர் தேவையில்லாதவர். ‘ததாப்யப்ரார்த்திதம் த்யாதோ ததாதி மதுசூதனஹ் – தியானம் செய்யும் போது, பகவான் மதுசூதனன் தன் பக்தனுக்கு வேறு யாரும் வற்புறுத்தத் தேவையில்லாமல் ஆசிர்வதிக்கிறார்’ – விஷ்ணு தர்மம் 74.42.
3. ஆரம்பம் இல்லாத ஒன்று
இந்த அர்த்தத்தை ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் ‘அனாதித்வாத் அனிலாஹ் – ஆரம்பம் இல்லாததால் அவர் அனிலா’ என்று கூறுகிறார்.
4. பிணைப்பு இல்லாதவர் மற்றும் அறம் அல்லது தீமையால் பாதிக்கப்படாதவர்
ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் கூறும் மற்றொரு பொருள் இது ‘ஆனாதனத் அனிலாஹ் – அவருக்கு எந்தக் கட்டுபாடும் இல்லை, குண தீதா என்றும் அழைக்கப்படும் அறம் அல்லது தீமை முற்றிலும் இல்லாதவர்’.
5. கரைப்புக்கு அப்பாற்பட்டவர்
ஒரு மாற்று விளக்கம் ந நிலியதே இதி அனிலா – அவர் அழியாதவர்.
6. தனது பக்தர்களால் எளிதில் அணுகக்கூடியவர்
இது ‘நிலேடர்-கஹானார்தாத் க-பிரத்யாயந்தாத் அகஹானா – அனிலா‘ – அவரது பக்தர்களால் எளிதில் அணுகக்கூடியவர் என்ற விளக்கத்தில் இருந்து வருகிறது.
7. நிலையான குடியிருப்பு இல்லாதவர்
ஆதி சங்கரர் சொல்வது போல் ‘அனிலயா அனிலா – நிலையான குடியிருப்பு இல்லாதவர் – எப்போதும் நகர்ந்து கொண்டே இருப்பார்’.
8. (பூமியால்) ஆதரிக்கப்படாத ஒருவர்
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இலா என்பது பூமி என்றும், பூமி தோன்றுவதற்கு முன்பே அவர் இருந்ததால், பூமியால் அவருக்கு ஆதரவில்லை என்றும், அதனால் அவர் அனிலா என்றும் கூறுகிறார்.
9. எங்கும் ஒளிந்து கொள்ளாதவர், எங்கும் இருப்பவர்.
இது 7 இன் தொடர்ச்சி. அவருக்கு நிலையான குடியிருப்பு இல்லை, எனவே அவர் எல்லா இடங்களிலும் திறம்பட இருக்கிறார்.
எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவர்.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இலா – உறக்கம் என்று தொடங்கி விளக்கம் தருகிறார். எனவே அனிலா ஒரு போதும் தூங்காதவர் அல்லது எப்போதும் விழித்திருப்பவர்.
பகவானின் இந்த குணத்தில் தியானத்தின் முக்கியத்துவத்தை தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் நமக்குத் தருகிறார். பலநாட்கள் உண்ணாமல் இருக்க முடியும்; தண்ணீர் இல்லாமல் சில நாட்கள் கூட வாழலாம்; ஆனால் காற்று இல்லாமல், நாம் சில நிமிடங்களுக்கு மேல் இருக்க முடியாது. அந்த அளவுக்கு காற்று நம் வாழ்க்கைக்கு முக்கியம்; நமது ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு விஷ்ணு தியானமும் அப்படித்தான்.
மற்றொரு பார்வை, அர்ஜுனன் பகவான் கிருஷ்ணரிடம் மனம் காற்றைப் போல அலைகிறது, அதைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வர முடியாது என்று அர்ஜுனன் கூறியது தொடர்பானது. பகவான், வாயுவைப் போல் எங்கும் பரவியிருப்பதால், தியானம் இல்லாமல் மனதைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வரவோ, அடைக்கப்பட்ட பாத்திரம் இல்லாமல் காற்றை ஒரே இடத்தில் நிலைநிறுத்தவோ முடியாது என்பது போல, அவரைப் பற்றிக் கொள்வது கடினம். ஆனால் காற்றைக் கட்டுப்படுத்தவும் கட்டுப்படுத்தவும் கற்றுக்கொண்டது போல, விஷ்ணுவின் தொடர்ச்சியான தியானத்தின் மூலம் மனதைக் கட்டுப்படுத்த கற்றுக்கொள்ளலாம். கட்டுப்பாடற்ற மனம் புயல் போன்றது, விஷ்ணுவை தியானிப்பதன் மூலம் அமைதியாக இருக்க பயிற்சி பெறலாம்.
237-தரணீ தர-
தரிப்பவைகளையும் தரிப்பவன்-
அந்யத் அபி தா₄ரகம் தா₄ரயதீதி
த₄ரணீத₄ர꞉
ஸ தாதார ப்ருத்வீம் த்யாம் உத இமாம் -தைத்ரிய காட கம் -4-1-8-
பூமி ஸ்வர்க்கம் உள்ளிட்ட அனைத்தையும் அவனே தாங்குகிறான்
அத்ருதா அஸி வராஹேண –தைத்ரியம் -வராஹ வடிவில் பூமியை உயர்த்தினான்
ப்ருதிவீம் ச அந்தரிக்ஷம் சத்யாம் சைவ புருஷோத்தம மநஸைவ வீஸ்ருஷ்டாத்மா நயதி ஆத்ம வசம் வஸீ -மஹா பாரதம்
அந்தப் புருஷோத்தமன் தன்னுடைய ஸங்கல்ப லேச மட்டுமே பூமி ஸ்வர்க்கம் அந்தரிக்ஷம் போன்றவற்றை எல்லாம் அடக்கி தன் வசத்தில் வைத்துள்ளான்
விஸ்வம் பர -விஸ்வம் பர பரா -அவனையும் தாங்கும் ஸ்ரீ பாதுகை தாரணி தர தரா
Leave a Reply