ஸ்ரீ அருளிச் செயல்களில் பண் -இராகங்கள் -தாளங்கள் -இசைக் கருவிகள் -நைவளம்-நுடங்கு கேள்வி இசை–

நைவளம் ஓன்று ஆராயா நம்மை நோக்கா
நாணினார் போல் இறையே நயங்கள் பின்னும்
செய்வளவில் என் மனமும் கண்ணும் ஓடி
எம்பெருமான் திருவடிக் கீழ் அணையை இப்பால்
கைவளையும் மேகலையும் காணேன் கண்டேன்
கனமகரக் குழை இரண்டும் நான்கு தோளும்
எவ்வளவு உண்டு எம்பெருமான் கோயில் என்றேற்கு
இது வன்றோ எழில் ஆலி என்றார் தாமே–ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம்-22-

நைவளம் –
கேட்டாரோடு சொன்னாரோடு வாசி அற -நைவிக்கும்படியான
அழகை உடைத்தான பண்ணை நுணுக்கி
நட்ட பாஷையை -குண யோகத்தால் –நைவளம் –என்று பேரிடுகிறது –
நுடங்கு கேள்வி இசை -என்னக் கடவது இறே –

பால்என்கோ! நான்கு வேதப் பயன்என்கோ! சமய நீதி
நூல்என்கோ! நுடங்கு கேள்வி இசைஎன்கோ! இவற்றுள் நல்ல
மேல்என்கோ! வினையின் மிக்க பயன்என்கோ! கண்ணன் என்கோ!
மால்என்கோ! மாயன் என்கோ வானவர் ஆதி யையே.–3-4-6-

ஓன்று –
அல்லாத இசைகளில் காட்டிலும் பிறரை வசீகரிக்க வற்றாய் இருக்கையும் –
இதுக்கு வசீக்ர்தராகா விட்டால் வேறு கதி அற்று இருக்கையும் -பற்ற அத்விதீயம் -என்கிறது –

(‘நைவளம்‘ என்று ஒரு பண்ணுக்குப் பெயர்.
பாட்டுப் பாடுகிறவர்களையும் பாட்டு கேட்கிறவர்களையும் நைவிக்கும்படியான வளத்தை யுடைய தாதல் பற்றி
நைவளமென்று பெயரிடப்பட்ட தென்று யோகார்த்தமும் அருளிச் செய்வர்.
மற்ற இசைகளிற் காட்டில் இந்த இசை பிறரை வசீகரி்க்கும் விஷயத்தில் இன்றியமையாததாதலாலும்
இதற்கு வசப்படா விட்டால் வேறு கதி யில்லாமையாலும் ‘நைவளம் ஒன்று‘ எனப்பட்டது.

கபிலரின் குறிஞ்சிப் பாட்டில்,”நைவளம் பழநிய பாலை வல்லோன் கைவிர் நரம்பின் இம்மென இமிரும்…”(146-147)
நட்டராகம் என்னும் பண்ணின் இயல்பு அமைந்த பாலைப் பண்ணை வாசிக்க வல்லவன் தன் கையினால் இசைக்கும்
யாழ் நரம்பின் ஓசை போன்ற…. என்பதாம்.

மேலும், இடை கழி நாட்டு நல்லூர் நத்தத்தனார் நைவளம் பற்றிய குறிப்பைக் கீழ்க் காணும் வரிகளில் சிறப்பிக்கின்றார்.
“பொன்வார்ந் தன்ன புரிஅடங்கு நரம்பின் இன்குரல் சீறியாழ் இடவயின் தழீ இ
நைவளம் பழநிய நயம் தெரி பாலை கைவல் பாண் மகள் கடனறிந்து இயக்க”- சிறுபாணாற்றுப்படை (34-37)
பொற்கம்பியினை யொத்த முறுக்கு அடங்கின நரம்பினது இனிய ஓசையை யுடைய சிறிய யாழை இடப்பக்கத்தே தழுவி,
நட்டராகம் என்னும் பாலைப் பண்ணை வாசித்தலில் வல்ல பாணன் முறைமை யறிந்து வாசிக்க…. என்பதாம்.
மேற்கண்ட வரிகளில் காணப்படும் நைவளம் என்னும் பண் பகல் பொழுதுகளில் வாசிக்கப்பெறும் இராகமாகும்.
பாலை யாழில் வாசிக்கப் பெறும் நட்டராகம் இதுவேயாகும். நட்டபாடை என்று அழைக்கப்படும் இராகமும் இதுவே.
பண்டைய இசைத்தமிழ் வல்லோர்கள் இரவுப் பண்கள், பகற் பண்கள் எனவும், குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலைப் பண்கள்
எனவும் தாம் வாழ்ந்த நிலம் சார்ந்த இராகங்கள், அந்நிலம் சார்ந்த இசைக் கருவிகள் என இயற்கையோடும்,
இயற்கை சார்ந்த வாழ்வியலோடும் இசை பட வாழ்ந்தார்கள்.)

நைவளம் என்னும்-குறிஞ்சி யாழ்ப் பண்ணின் வகையாகிய நட்டபாடைப்பண் போல

நைவளம் எனும் பண்ணைப் பற்றி, குறிஞ்சிப்பாட்டு , சிறுபாணாற்றுப்படை , பரிபாடல் களில் குறிப்புகள் உள.

இப்பண் பகற்பொழுதில் இசைக்க வேண்டிய பண் என்றும்,

பாணன் யாழிசையுடன் பாடினான் என்றும், இப்பாடல்கள் வாயிலாக அறிய முடிகிறது.

மேலும் குறிஞ்சி, செவ்வழி, பஞ்சுரம், படுமலை, பாலை, மருதம், விளரி என்ற பண்களைப் பற்றிய குறிப்புகளும் காணப்படுகின்றன.

இப்பண்கள் இசைக்கும் காலம், நிலம், இப்பண்கள் தரும் உணர்வுகள் பற்றியும் தமிழர் இசை எனும் நூலில் ஏ.என். பெருமாள் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

நம் சங்கத் தமிழர்கள் மிகச்சிறந்த இசை வல்லுநர்களாக வாழ்ந்துள்ளனர்.

நிலமும் நிலம் சார்ந்த பண்கள், பொழுதுகள் சார்ந்த பண்கள் எனப் பல வகைகளாகப் பகுத்துள்ளனர்.

பாலை யாழில் வாசிக்கப்படும் சிறந்த இன்னிசைப் பண்ணான நைவளம் பற்றிய குறிப்புகள் சங்கப் பாடல்கள் வழி நமக்குக் கிடைக்கின்றன.

கபிலரின் குறிஞ்சிப் பாட்டில்,

“நைவளம் பழநிய பாலை வல்லோன் கைவிர் நரம்பின் இம்மென இமிரும்…” (146-147)

நட்டராகம் என்னும் பண்ணின் இயல்பு அமைந்த பாலைப்பண்ணை வாசிக்க வல்லவன் தன் கையினால் இசைக்கும் யாழ்நரம்பின் ஓசை போன்ற…. என்பதாம்.

மேலும், இடைகழிநாட்டு நல்லூர் நத்தத்தனார் நைவளம் பற்றிய குறிப்பைக் கீழ்க் காணும் வரிகளில் சிறப்பிக்கின்றார்.

“பொன்வார்ந் தன்ன புரிஅடங்கு நரம்பின் இன்குரல் சீறியாழ் இடவயின் தழீ இ

நைவளம் பழநிய நயம்தெரி பாலை கைவல் பாண்மகள் கடனறிந்து இயக்க”- சிறுபாணாற்றுப்படை (34-37)

பொற்கம்பியினையொத்த முறுக்கு அடங்கின நரம்பினது இனிய ஓசையையுடைய சிறிய யாழை இடப்பக்கத்தே தழுவி, நட்டராகம் என்னும் பாலைப் பண்ணை வாசித்தலில் வல்ல பாணன் முறைமை யறிந்து வாசிக்க…. என்பதாம்.

மேற்கண்ட வரிகளில் காணப்படும் நைவளம் என்னும் பண் பகல் பொழுதுகளில் வாசிக்கப் பெறும் இராகமாகும். பாலையாழில் வாசிக்கப்பெறும் நட்டராகம் இதுவேயாகும். நட்டபாடை என்று அழைக்கப்படும் இராகமும் இதுவே.

பண்டைய இசைத்தமிழ் வல்லோர்கள் இரவுப்பண்கள், பகற்பண்கள் எனவும், குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலைப் பண்கள் எனவும் தாம் வாழ்ந்த நிலம் சார்ந்த இராகங்கள், அந்நிலம் சார்ந்த இசைக் கருவிகள் என இயற்கையோடும், இயற்கை சார்ந்த வாழ்வியலோடும் இசை பட வாழ்ந்தார்கள்.

சங்க இலக்கியங்களில் பண்கள்

சங்க இலக்கியங்களில் பண்கள் பற்றிய குறிப்புகள் காணப் பெறுகின்றன.

ஆம்பல் பண், காஞ்சிப் பண், குறிஞ்சிப் பண், நைவளம் போன்ற பண்களைப் பற்றிய குறிப்புகள் உள.

ஆம்பல்பண்

ஆம்பல் என்பது ஒருவகைப் பண்ணாகும்.

இப்பண்ணைப் பற்றிய செய்திகள் நற்றிணை (123 : 10), ஐங்குறுநூறு (215 : 3-5), குறிஞ்சிப்பாட்டு (221-222)ஆகிய பாடல்களில் காணப் பெறுகின்றன.

கோவலர்கள் ஆம்பல் பண்ணை இசைக்கின்றனர்.

தட்டை, தண்ணுமை போன்ற இசைக் கருவிகளுடன் மாலைக் காலத்தில் இசைத்து மகிழ்கின்றனர்.

ஆம்பலங் குழலின் ஏங்கி (நற்றிணை : 123: 10)

காஞ்சிப் பண்

காஞ்சிப் பண் துயருறும் மக்களின் துயரம் போக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டு்ள்ளது.

விழுப்புண் பட்டவர்கள், பேய் பிடித்தவர்களின் வருத்தம் தீர இப்பண்ணினைப் பாடிய குறிப்பு, புறநானூறு 296-யில் காணப்பெறுகிறது.

குறிஞ்சிப் பண்

மலையுறை தெய்வங்களை மகிழ்விக்க, கூத்தரும் விறலியரும் குறிஞ்சிப் பண்ணைப் பாடியதாக மலைபடுகடாம் குறிப்பிடுகிறது.

நைவளம்

நைவளம் எனும் பண்ணைப் பற்றி, குறிஞ்சிப்பாட்டு(146), சிறுபாணாற்றுப்படை(36-38),பரிபாடல்(18-20-21) வரிகளில் குறிப்புகள் உள. இப்பண் பகற்பொழுதில் இசைக்க வேண்டிய பண் என்றும், பாணன் யாழிசையுடன் பாடினான் என்றும், இப்பாடல்கள் வாயிலாக அறிய முடிகிறது.

மேலும் குறிஞ்சி, செவ்வழி, பஞ்சுரம், படுமலை, பாலை, மருதம், விளரி என்ற பண்களைப் பற்றிய குறிப்புகளும் காணப்படுகின்றன. இப்பண்கள் இசைக்கும் காலம், நிலம், இப்பண்கள் தரும் உணர்வுகள் பற்றியும் தமிழர் இசை எனும் நூலில் ஏ.என். பெருமாள் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

வ. எண்	பண்	காலம்	நிலம்	உணர்வு
1.	ஆம்பல்	மாலை, முன்னிரவு	முல்லை	ஏக்கம்
2.	காஞ்சி	—-	—-	துன்பம்
3.	காமரம்	—-	மருதம்	இன்பம்
4.	குறிஞ்சி	நள்ளிரவு	குறிஞ்சி	அச்சம்
5.	செவ்வழி	மாலை	முல்லை, நெய்தல்	இரக்கம்
6.	நைவளம்	பகல்	—-	இன்பம்
7.	பஞ்சுரம்	—-	பாலை	அச்சம்
8.	படுமலை	—-	—-	இன்பம்
9.	பாலை	நண்பகல்	பாலை	இன்பம்
10.	மருதம்	காலை	மருதம்	இன்பம்
11.	விளரி	—-	நெய்தல்	ஏக்கம்

1150.

நைவளம் நவிற்று மொழி நண்ண வரலோடும்.
வையம் நுகர் கொற்றவனும். மா தவரும். அல்லார்
கைகள் தலைபுக்கன; கருத்துளதும் எல்லாம்
தெய்வம் என உற்ற; உடல் சிந்தை வசம் அன்றோ?

நைவளம் நவிற்று மொழி நண்ண வரலோடும்-நைவளம் என்னும்
குறிஞ்சி யாழ்ப் பண்ணின் வகையாகிய நட்டபாடைப்பண் போல
இனியமொழிபேசும் பிராட்டி. அருகே நெருங்கி வருகின்ற அளவில்;
வையம்   நுகர் கொற்றவனும்   மாதவரும் அல்லார்   கைகள்
தலைபுக்கன -பூவுலகை ஆண்டு. அதன் (இன்பதுன்பங்களை) நுகர்கின்ற
தசரத வேந்தனும் (வசிட்டன். விசுவாமித்திரன்) ஆகிய முனி சிரேட்டர
களும் அல்லாத அனைவர் கரங்களும் (பிராட்டியை வணங்குமுகமாக)
அவரவர்   தலைகளின் மேலே (இயல்பாகவே) சென்று குவிந்தன;
கருத்து. உளதும் எல்லாம் தெய்வம் என உற்ற – ஏன் எனில்.
அனைவரது   மனமும்.   மற்றும்   உள்ள புத்தி முதலிய அந்தக்
கரணங்கள் யாவையும் (பிராட்டியைத்) தெய்வம் என்றே கருதின;
உடல் சிந்தை   வசம் அன்றோ? – (செயல் கருவியாகிய) உடல்
(எண்ணுதற் கருவியாகிய) மனத்தின் வசப்பட்டுச் செயல்படுவதன்றோ?

வையம் நுகர் மாதவர் என்பதில். இரட்டுற மொழிதலாகக் கொண்டு
இராமனையும் சனகனையும் அடக்குவர். கருத்தும் (மற்றும்) உளதும்
எல்லாம் எனற்பாலது உம்மை விகாரத்தால் தொக்கு கருத்துளதும்
எல்லாம் என்றாகியது. பிராட்டியைத் தெய்வம் எனத் தான் கருதும்
கருதுகோளை. இடம் அறிந்து ஏற்றி. வணங்குவித்த கவிஞர்பிரான்
திறம் உணர்க. உளதும் எல்லாம் – ஒருமை பன்மை மயக்கம். சீதை
வணங்குரியார் சிலர் தவிர. அவையிருந்த ஏனையோர் அனைவரின்
கரங்களும்   சிரமேற் குவிந்தன என்பதற்கு. உளநூல் அறிஞரான
கவிஞர் பிரான் கூறும் காரணம்: உடல் சிந்தை வசம் என்பது. சிந்தை
சீதையைத்   தெய்வம்   என   நினைக்க. கடையுடைக் காவலாளர்
(மெ.நா.9)    அனைவோர்   கரங்களும் தெழுது    செயற்படுத்தின.
மனந்தூயதாயின். ஒழிந்த மொழியும் செயலும் தாமே தூயவாகும்
எனும் அடிப்படையில் “மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல்” (திருக். 34)
என மொழிந்தமையும் இங்கு நினைக.                           34

சம்பந்தரின் தோடுடைய செவியன் என்ற முதற்பாட்டு நைவளம் (நட்டபாடை) என்னும் பண்ணிலும்

காரைக்கால் அம்மையாரிம் சில முதல் பாட்டுகளும் இதே பண்ணில் பாடப்பட்டதும் ஒப்புநோக்கத் தக்கது.

————————————————————————————————————————–

பண்களுக்குரிய இராகங்கள் : பண்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள திருமுறைப்பாடல்களை, அப்பண்களைக் கற்றுணர்ந்தவர் அவ்வாறே இசைப்பதே முறை. தமிழிசை கற்றியாதார், தமிழிசைப் பண்களுக்கு ஒத்த கருநாடக மரபு இராகங்களிலும் இசைக்கலாம்.

தமிழிசைப் பண் அதற்கொத்த இராகம்

1. நட்டபாடை (நைவளம்) – நாட்டை, கம்பீர நாட்டை
2. தக்கராகம் – காம்போதி
3. தக்கேசி – காம்போதி
4. பழந்தக்கராகம் – சுத்தசாவேரி
5. குறிஞ்சி – ஹரிகாம்போதி
6. வியாழக்குறிஞ்சி – ஸெளராஷ்ட்ரம்
7. அந்தாளிக்குறிஞ்சி – சாமா
8. மேகராகக் குறிஞ்சி – நீலாம்பரி
9. யாழ்மூரி – அடாணா
10. காந்தாரம் – நவரோஸ்
11. பியந்தைக் காந்தாரம் – நவரோஸ்
12. கொல்லி – நவரோஸ்
13. கொல்லிக் கௌவாணம் – நவரோஸ்
14. இந்தளம் – மாயாமாளவகௌளை
15. சீகாமரம் – நாதநாமக்ரியா
16. நட்டராகம் – பந்துவராளி
17. சாதாரி – பந்துவராளி
18. செவ்வழி – யதுகுலகாம்போதி
19. காந்தார பஞ்சமம் – கேதாரகௌளை
20. பஞ்சமம் – ஆகிரி
21. பழம்பஞ்சரம் சங்கராபரணம்
22. கௌசிகம் பைரவி
23. புறநீர்மை (நேர்திறம்) – பூபாளம், பௌளை
24. செந்துருத்தி (செந்திறம்) – மத்யமாவதி
25. திருக்குறுந்தொகை – மாயாமாளவகௌளை
26. திருத்தாண்டகம் – ஹரிகாம்போதி
27.திருநேரிசை – நவரோஸ் (ஸாமகான இசை போல)
28. திருவிருத்தம் – பைரவி, சங்கராபரணம், அல்லது ஒத்த ராகங்கள்.

திருத்தாண்டகம்’ இருவகையாகும்.

எண்சீர் விருத்தத்தில் அமைந்தது ‘நெடுந்தாண்டகம்’ எனும் இசைப் பாடலாகும்.

குறைந்த சீர்கள் உள்ள தாண்டகப் பாடல்கள் ‘குறுந்தாண்டகம்’ எனப்படும்.

‘தொண்டர்க்கு அமுதுண்ணச் சொல் மாலைகள்…’

‘பார் பரவு இன் கவி பாடும் பாடல்கள்…’ – என்றும்

‘பாலேய் தமிழர் இசை காரர் பத்தர் பரவும் ஆயிரங்கள்…’என்றும்

‘நன்னறையூர் நின்ற நம்பி தன் நல்ல மாமலர்

சேவடி சென்னியில் சூடியும் தொழுதும்

எழுந்தாடியும் தொண்டர்களுக்கு அவன் சொன்ன

சொல் மாலைகள்…’ – என்றும்,

‘மகிழ்ந்து பாடும் செய்ய தமிழ் மாலைகள்…’

திவ்யப் பிரபந்தத்தின் பாடலமைப்பு ‘மரபு’ வழிப்பட்டது.

இசை யமைப்பு நாட்டுப் புற மக்களின் வழக்கங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது.

1) பல்லாண்டு பாடல்

2) தாலாட்டுப் பாடல்

3) காக்கையை அழைக்கும் பாடல்

4) பூச்சூட்டல் பாட்டு

5) நீராடல் பாட்டு

6) காப்பு போடும் பாட்டு

7) சீலைக் குதம்பை பாட்டு

8) காது குத்தல் பாட்டு

9) பூச்சி காட்டும் பாட்டு

10) பாவைப் பாடல்

11) சந்த விருத்தப் பாடல்

12) திருமாலைப் பாடல்

13) பண்ணிசைப் பாடல்

14) திருச் சாளக்கிராமப் பாடல்

இதில் ‘பல்லாண்டு பாடல்’ என்பது பல காலம் வாழ்க என்று வாழ்த்தும் வழக்கப்படி அமைந்த பாடல் ஆகும்.

திவ்யப்பிரபந்தத்தின் முதல் பாடலே, இந்த முறையில் அமைந்ததுதான். பெரியாழ்வாரின் திருமொழியாகிய,

‘பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு

பல்கோடி நூறாயிரம் மல்லாண்ட திண்டோள்

மணிவண்ணா உன் சேவடி செவ்வித் திருக்காப்பு…’

இப்பாடலில் எளிதில் பாடக்கூடிய இசையமைப்பும் அருமையான தாளக்கட்டும் இருப்பதைப் பார்க்கலாம்.

அடுத்தது ‘தாலாட்டுப் பாடல்’.

தமிழ்நாட்டுத் தாலாட்டுப் பாடல்கள் உலகப் புகழ் பெற்றவை.

நீலாம்பரி ராகத்தில் ‘ஆரிராரோ ராராரோ…’ என்று தொடங்கி இப்பாடலைப் பாடுவது வழக்கம்.

இந்த அடிப்படையில் பெரியாழ்வார் இறைவனாகிய குழந்தைக்கு தாலாட்டுப் பாடுகிறார்:

‘மாணிக்கம் கட்டி வயிரம் இடைகட்டி

ஆணிப்பொன்னால் செய்த வண்ணச் சிறுதொட்டில்

பேணியுனக்குப் பிரமன் விடுதந்தான்

மாணிக்குறளனே தாலேலோ –

வையம் அளந்தானே தாலேலோ…’

அடுத்தது ‘பூச்சி காட்டும் பாடல்’.

அதாவது குழந்தைகளைப் பூச்சியை காட்டி அச்சுறுத்துவது வழக்கம். அந்த வகையில் அமைந்த பாடலுக்கு உதாரணம்:

‘பதக முதலைவாய்ப்பட்ட களிறு

கதறிக் கைகூப்பி என் கண்ணா கண்ணாவென…

உதவ, புள் ஊர்ந்து அங்குறு துயர்தீர்த்த

அதகன் வந்து அப்பூச்சி காட்டுகின்றான்

அம்மனே அப்பூச்சி காட்டுகின்றான்…’

அடுத்தது காது குத்தல்’ பாடல்.

பெரியாழ்வார், கண்ணனைக் குழந்தையாகக் கருதி அவனுக்குக் காது குத்த வேண்டுமெனத் தாயுள்ளம் கனியப் பத்துப் பாடல்களை வழங்கியிருக்கிறார்.

‘பேய்ப்பால் முலையுண்ட பித்தனே

கேசவநம்பீ உன்னைக் காதுகுத்த

ஆய்ப்பாலர் பெண்டுகளெல்லாரும் வந்தார்

அடைக்காய் திருத்தி நான் வைத்தேன்…’

அடுத்தது ‘காக்கை அழைப்புப் பாடல்’

(காக்கையை அழைத்து, கண்ணனின் குழலை (முடியை) வாரி விடும்படி கூறுவதாக அமைந்த பாடல்):

‘மன்னன் தன் தேவிமார் கண்டு மகிழ்வெய்த

முன் இவ்வுலகினை முற்றும் அளந்தவன்

பொன்னின் முடியினைப் பூவணை மேல் வைத்து

பின்னே இருந்து குழல் வாராய் காக்காய்

பேராயிரத்தான் குழல் வாராய் காக்காய்…’

அடுத்தது ‘சீலைக் குதம்பைப் பாடல்’.

இது கண்ணனின் அன்னை பாடுவது போன்று அமைந்தது. கண்ணன் ஒப்பனையுடன் வருவதைக் கண்டு மகிழ்ச்சி மிகுதியால், தன்னைப் போன்றே பிற பெண்களும் மகிழ்ச்சியில் பங்கு கொள்ளவேண்டுமென்ற எண்ணத்தில் தாய் பாடும் பாடல் இது: –

‘சீலைக்குதம்பை ஒரு காது ஒரு காது

செந்நிறமேல் தோன்றிப் பூக்

கோலப் பணைக்கச்சும் கூறையுடையும்

குளிர்முத்தின் கோலமும், காலிப் பின்னே

வருகின்ற கடல்வண்ணன் வேடத்தை வந்து காணீர்…’

அடுத்தது ‘பாவைப் பாடல்’.

ஆண்டாள் வழங்கியதாகச் சொல்லப்படும் ‘திருப்பாவை’ முப்பது பாடல்களும் இந்த வகையைச் சேர்ந்தவை. தமிழகமெங்கும் பிரபலமானவை;

‘ஆழிமழைக்கண்ணா, ஒன்றுநீ கைகரவேல்

ஆழியுள்புக்கு, முகந்து கொடார்த்தேறி

ஊழிமுதல்வன் உருவல்போல் மெய்கறுத்து

பாழியத் தோளுடைப் பத்மநாபன் கையில்

ஆழிபோல் மின்னி வலம்புரிபோல் நின்று

அதிர்ந்து தாழாதே சாரங்கம் உதைத்த

சரமழைபோல் வாழ உலகினிற் பெய்திடாய்

நாங்களும் மார்கழி நீராட மகிழ்ந்தேலோர் எம்பாவாய்…’

அடுத்தது ‘சந்தவிருத்தப் பாடல்’

திருமழிசையாழ்வார் இயற்றிய பாடல்கள், சந்த வமைப்புள்ள விருத்தப்பாக்கள். இதனுடைய இசையமைப்பு வேறுபாடானது.

‘ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்துமாகி அல்லவற்றுளாயுமாய்

ஐந்தும் மூன்றும் ஒன்றுமாகி நின்றஆதிதேவனே

ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்துமாகி யந்தரத் தணைந்து நின்று

ஐந்தும் ஐந்தும் ஆய நின்னை யாவர் காண வல்லரே…’

அடுத்தது ‘திருமாலைப் பாடல்’,

தொண்டரடிப் பொடியாழ்வாரால் எளிமையான இசையில் இயற்றப்பட்ட பாடல்கள் இவ்வகையைச் சேரும். உதாரணத்துக்கு ஒன்று:

‘பச்சைமாமலை போல் மேனி பவளவாய்க் கமலச் செங்கண் அச்சுதா அமரர் ஏறே

ஆயர்தம் கொழுந்தே என்னும் இச்சுவை தவிர யான்போய் இந்திர லோகம் ஆளும்

அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன், அரங்கமா நகருளானே…’

அடுத்தது ‘பண்ணிசைப் பாடல்கள்’,

பண்களும் தாளமும் ஒருங்கே அமையப்பெற்ற இனிய பாடல்கள்.

குறிஞ்சிப் பண்ணில் ஏழொத்த தாளத்தில் அமைந்த பாடல் ஒன்று பெரிய திருமொழியில் வருகிறது:

‘வாலி மாவலத் தொருவனதுடல் கெடா வரிசிலை வளைவித்து அன்று

ஏல நாறுதண் தடம் பொழில் இடம்பெற இருந்த நல் இமயத்துள் ஆலி மாமுகில்…’

அடுத்தது ‘திருச் சாளக்கிராமப் பாடல்’,

அன்றைய செந்துருத்திப் பண்ணுடன் ‘ஏழொத்து’ தாளத்தை இணைத்து எழுதப்பட்ட பாடல் ஒன்று ‘பெரிய திருமொழி’யில் காணப்படுகிறது.

‘தாயாய் வந்த பேய் உயிரும் தயிறும் இழுதும் உடனுண்ட வாயான்,

தூய வரியுருவில் குறளாய்ச் சென்று, மாவலியை ஏயாண் இருப்பமூவடி மண்

இன்றே தாவென்று உலகேழும் தாயான் காய மலர் வண்ணன் சாளக்கிராமம் அடை நெஞ்சே…’

அதே பெரிய திருமொழி யில் ‘இடையொத்து’ தாளத்தில், ‘சீகாமரப் பண்’ணில் பாட வேண்டிய மற்றொரு பாடலும் இருக்கிறது.

‘ஏழொத்து’ தாளத்தில் ‘மேகராகக் குறிஞ்சிப் பண்ணில் பாட வேண்டிய மற்றொரு பாடல்:

‘நீரார் கடலும் நீலனும் முழுதுண்டு ஏராலம் இளந்தளிர் மேல் துயிலெந்தாய்

சீரார் திருவேங்கட மாமலையே ஆரா அமுதே அடியேற்கருளாயே…’

‘தோடி’ என்ற ராகம் இன்று எட்டாவது மேள கர்த்தாவாகும் (ஹனுமத்தோடி). இந்த தோடிப் பண்ணில் அமைந்த பாடல்கள் எதுவும் தேவாரத்திலோ, திருவிசைப் பாவிலோ இல்லை. ஆனால் திவ்யப் பிரபந்தத்தில் ‘பெரிய திருமொழி’யில் பத்துப் பாடல்கள் தோடிப் பண்ணில் அமைந்துள்ளன. அதிலிருந்து ஒரு பாடலைப் பார்க்கலாம்:

‘ஆங்கு மாவலி வேள்வியில் இரந்து சென்று, அகலிடம் அளந்து, ஆயர் பூங்கொடிக்கு

இனவிடை பொருதவனிடம், பொன்மலர் திகழ் வேங்கை, கொங்கு, செண்பகக் கொம்பினில்

குதிகொடு குரங்கினம் இரைந்தோடி தேன்கலந்த பண், பலங்கனி நுகர்தரு திருவயிந்திர புரமே…’

தேவாரத்தில் 23 பண்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன .

திவ்யப்ரபந்தத்தில் 29 பண்கள் குறிக்கப்படுகின்றன:

1) இந்தளம் 2) கவ்வாணம் 3) காந்தாரம் 4) குறண்டி 5) குறிஞ்சி 6) கொல்லி 7) கைசிகம் 8) சீகாமரம் 9) செந்துருத்தி 10) செருந்தி 11) தக்கராகம் 12) தக்கேசி 13) தோடி 14) நட்ட பாடை 15) நட்டராகம் 16) நாட்டம் 17) நைவளம் 18) பஞ்சமம் 19) பஞ்சுரம் 20) பழஞ்சுரம் 21) பழந்தக்கராகம் 22) பியந்தை 23) பழம்பஞ்சுரம் 24) பாலையாழ் 25) புறநீர்மை 26) முதிர்ந்த குறிஞ்சி 27) மேகராகக் குறிஞ்சி 28) வியந்தம் 29) வியாழக் குறிஞ்சி

இவற்றில் சில தேவாரத்தில் காணப்படாதவை. அதேபோல, தேவாரத்தில் உள்ள காந்தார பஞ்சமம், கொல்லி கொவாணம், சாதாரி, செவ்வழி, யாழ்மூரி, பியந்தைக் காந்தாரம் ஆகிய பண்கள் திவ்யப்பிரபந்தத்தில் சொல்லப்படவில்லை .

தேவாரப் பாடல்களில் தாளங்கள் பற்றிய குறிப்புகள் இல்லை .

ஆனால், திவ்யப்பிரபந்தங்களில் ஏழு விதமான தாளங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

அவை 1) இடையொத்து 2) ஏழொத்து 3) ஒன்பதொத்து 4) கடை யொத்து 5) மழுமுடித்தல் 6) மிடைந்தொத்து 7) முடுகின மிடைந்தொத்து

அந்த ஏழு தாளங்களும் தற்போது வழக்கத்தில் உள்ள ஏழு தாளங்களான 1) துருவ தாளம் 2) மட்டிய தாளம் 3) ரூபக தாளம் 4) ஜம்பை தாளம் 5) திருபுடை தாளம் 6) அடதாளம் 7) ஏகதாளம் – ஆகியவற்றிற்கு இணையானவையா என்பது சரியாகத் தெரியவில்லை .

இசைக் கருவிகள் பற்றிய செய்திகள்

ஆண்டாள் இயற்றிய நாச்சியார் திருமொழியில், ‘மத்தளம் கொட்ட வரிசங்கம் நின்றூத…’ என்று வருகிறது. இதில் மத்தளமும், சங்கும் இசைக் கருவிகள்.

தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார் ஒரு பாடலில்,

‘ஏதமில் தண்ணுமை எக்கம் மத்தளி யாழ்குழல் முழவமோடு இசைதிசை கெழுமி

கீதங்கள் பாடினர் கின்னரர் கெருடர் கந்தருவர் அவர் கங்குலுளெல்லாம்…’–என்கிறார்.

இதில் கின்னரம், தண்ணுமை, எக்கம், மத்தளி (மத்தளம்), யாழ், குழல், முழவம் ஆகிய இசைக் கருவிகள் வருகின்றன. இதிலிருந்து தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார் காலத்தில்கூட ‘யாழ்’ புழக்கத்தில் இருந்திருக்கிறது என்பது புரியும்.

மற்ற பல பாடல்களில் துடி, வீணை, தும்புரு, வேய்ங்குழல் ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன.

தமிழர் இசையினை ஆழ்வார்களின் பாடல்களைக் கொண்டு பார்க்கும் போது சங்க கால இசையின் வளர்ச்சி நிலை உறுதிப்படுகிறது.

பல நிலைகளில் அக் கால இசை மரபுகள், மேலும் வளர்ச்சியுற்று தொடர்பு அற்றுப் போகாமல் நிலைத்திருப்பதாகவே தோன்றுகிறது.

பண்ணமைப்பில் சிறப்பான வளர்ச்சி ஏற்பட்டிருந்ததையும் அறிய முடிகிறது.

———————————————————————–

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 30, 2022 at 11:20 pm and is filed under திரு நெடும் தாண்டகம், Sri Vaishna Concepts. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog