Thiruvonum's Weblog

மாணிக்கக் கிண்கிணி யார்ப்ப மருங்கின் மேல்
ஆணிப் பொன் னால் செய்த ஆய் பொன்னுடை மணி
பேணிப் பவள வாய் முத்திலங்க பண்டு
காணி கொண்ட கைகளால் சப்பாணி கருங்குழல் குட்டனே சப்பாணி–1-6-1-

பதவுரை

ஆணிப் பொன்னால் செய்த–மாற்றுயர்ந்த பொன்னால் செய்த
ஆய்–(வேலைப் பாட்டிற் குறைவில்லாதபடி) ஆராய்ந்து செய்த
பொன் மணி–பொன் மணிக் கோவையை
உடை-உடைய
மருங்கின் மேல்–இடுப்பின் மேலே
மாணிக்கம் கிண்கிணி–(உள்ளே) மாணிக்கத்தை யிட்ட அரைச் சதங்கை
ஆர்ப்ப–ஒலி செய்யவும்
பவளம்–பவழம் போன்ற
வாய்–வாயிலே
முத்து–முத்துப் போன்ற பற்கள்
இலங்க–விளங்கவும்
பண்டு–முற்காலத்திலேயே
காணி–பூமியை
கொண்ட–(புவிச் சக்ரவர்த்தியினிடத்தில் நின்றும்) வாங்கிக் கொண்ட
கைகளால்–திருக் கைகளாலே
பேணி–விரும்பி
சப்பாணி–சப்பாணி கொட்டி யருள வேணும்;
கரு–கரு நிறமான
குழல்–கூந்தலை யுடைய
குட்டனே–பிள்ளாய்!
சப்பாணி–சப்பாணி கொட்டியருள வேணும்.

விளக்க உரை

அரைச் சதங்கைகள் தொனிக்கவும் வாயிலே முத்துப் போன்ற பற்கள் விளங்கவும்
திருக்கைகளாலே சப்பாணி கொட்ட வேணுமென்கிறார்
பிறருடைய காரியம் செய்வதேயன்றோ உன் கைகளுக்குத் தொழில் என்பார் ‘பண்டு காணிகொண்ட கைகளால்’ என்றார்.

———–

பொன்னரை நாணொடு மாணிக்கக் கிண்கிணி
தன்னரை யாடத் தனிச் சுட்டி தாழ்ந்தாட
என்னரை மேல் நின்றிழிந்து உங்க ளாயர் தம்
மன்னரை மேல் கொட்டாய் சப்பாணி மாயவனே கொட்டாய் சப்பாணி–1-6-2-

பதவுரை

பொன்–ஸ்வர்ண மயமான
அரை நாணொடு–அரை நாணோடு கூட
மாணிக்கம் கிண்கிணி–(உள்ளே) மாணிக்கமிட்ட அரைச் சதங்கையும்
தன் அரை–தனக்கு உரிய இடமாகிய அரையிலே
ஆட–அசைந்து ஒலிக்கவும்
தனி–ஒப்பற்ற
சுட்டி–சுட்டியானது
தாழ்ந்து–(திருநெற்றியில்) தொங்கி
ஆட–அசையவும்
என் அரை மேல் நின்று–என்னுடைய மடியிலிருந்து
இழிந்து–இறங்கிப் போய்
உங்கள்–உன்னுடைய (பிதாவான)
ஆயர் தம் மன்–இடையர்கட்கெல்லாம் தலைவரான நந்த கோபருடைய
அரை மேல்–மடியிலிருந்து
சப்பாணி கொட்டாய்-;
மாயவனே–அற்புதமான செயல்களை யுடையவனே!
சப்பாணி கொட்டாய்-;

விளக்க உரை

கண்ணபிரான் தன் மடியிலிருந்து சப்பாணி கொட்டுவதைப் பார்ப்பதைக் காட்டிலும் தகப்பனார் மடியிலிருந்து
சப்பாணி கொட்டுவதைப் பார்த்தால் அவனடைய ஸர்வாங்க ஸௌந்தர்யங்களையும் கண்ணாரக் கண்டு
உகக்கலாமென்பது பற்றி இங்ஙனம் வேண்டின படி.
உங்கள் – ஒருமையிற்பன்மை எண் வழுவமைதி
மன் – பெருமை யுடையவனுக்கு ஆகு பெயர்.

————–

பன் மணி முத்து இன் பவளம் பதித்தன்ன
என் மணி வண்ணன் இலங்கு பொற் றோட்டின் மேல்
நின் மணி வாய் முத் திலங்க நின்னம்மை தன்
அம்மணி மேல் கொட்டாய் சப்பாணி ஆழியங் கையனே சப்பாணி–1-6-3-

பதவுரை

என்–என்னுடைய
மணி வண்ணன்–நீல மணி போன்ற நிறமுடையவனே!
பல்–பலவகைப் பட்ட
மணி–சதகங்களையும்
முத்து–முத்துக்களையும்
இன் பவளம்–இனிய பவழத்தையும்
பதித்த–அழுத்திச் செய்யப் பட்டதும்
அன்ன–அப்படிப்பட்டதுமான (அழகியதுமான)
இலங்கு–விளங்குகின்ற
பொன் தோட்டின் மேல்–பொன்னாற் செய்த தோடென்னும் காதணியினழகுக்கு மேலே
நின் மணி வாய் முத்து–உன்னுடைய அழகிய வாயிலே முத்துப் போன்ற பற்கள்
இலங்க–விளங்கும்படி (சிரித்துக் கொண்டு)
நின் அம்மை தன்–உன் தாயினுடைய
அம்மணி மேல்–இடையிலிருந்து
சப்பாணி கொட்டாய்-;
ஆழி–திருவாழி மோதிரத்தை
அம் கையனே–அழகிய கையிலுடையவனே!
சப்பாணி-;

விளக்க உரை

கீழிற்பாட்டில் பிரார்த்தித்தபடி நந்தகோபர் மடியிலிருந்து கொண்டு சப்பாணி கொட்டின கண்ணனைத் தன்
மடியிலேயே வர விரும்பி யசோதைப் பிராட்டி அழைக்கிறாள்.
அம்மைதன் – தன்மையிற் படர்க்கை.
அன்றி அம்மை என்பதைப் படர்க்கையாகவே கொண்டு நந்தகோபருடைய மடியிலிருந்து சப்பாணி கொட்டுவதைக்
காண்பதிலுங்காட்டில் கண்ணனைப் பிள்ளையாகப் பெறும் பாக்கியத்தையுடைய தாயின் மடியிலிருந்து
சப்பாணி கொட்டுவதைக் காண்கை நமக்கு மிகவும் உகப்பாயிருக்கையாலே ஆழ்வார் அத்தை அபேக்ஷிக்கிறாராகவுமாம்.
பதித்த + அன்ன = பதித்தன்ன: பெயரெச்சத்தின் அகரவீறு தொகுத்தல்;
பதித்து அன்ன என்றும் பிரிக்கலாம்.
ஆழி – ஸ்ரீஸுதர்சநாழ்வானுமாம்

————–

தூ நிலா முற்றத்தே போந்து விளையாட
வானிலா அம்புலீ சந்திரா வா வென்று
நீநிலா நின் புகழா நின்ற ஆயர் தம்
கோ நிலாவக் கொட்டாய் சப்பாணி குடந்தைக் கிடந்தானே சப்பாணி–1-6-4-

பதவுரை

வான்–ஆகாசத்திலே
நிலா–விளங்குகின்ற
அம்புலி–அம்புலியே!
சந்திரா–சந்திரனே!
தூ–வெண்மையான
நிலா–நிலாவையுடைய
முற்றத்தே–முற்றத்திலே
போந்து–வந்து
நீ–நீ
விளையாட–(நான்) விளையாடும்படி
வா–வருவாயாக
என்று–என்று (சந்திரனை அழைத்து)
நிலா–நின்று கொண்டு
நின்–உன்னை
புகழாநின்ற–புகழ்கின்ற
ஆயர் தம்–இடையர்களுடைய
கோ-தலைவராகிய நந்த கோபர்
நிலாவ–மனம் மகிழும்படி
சப்பாணி கொட்டாய்-;
குடந்தை கிடந்தானே! சப்பாணி-.

விளக்க உரை

நீ முற்றத்திலே நின்றுகொண்டு சப்பாணி கொட்ட வேணுமென்கிறாள்.
சந்திரனே! நான் விளையாடும்படி நீ சற்று இப்படி வருவாயாக என்று அழைத்துக் கொண்டே முற்றத்தில்
நீ நின்று கொண்டு நந்தகோபானும் மனம் மகிழுமாறு சப்பாணி கொட்டு என்றவாறு.

நின்புகழாநின்ற – உன் சேஷ்டைகளைக் கண்டு மனமகிழ்ந்து உன்னைக் கொண்டாடுகின்ற இடையர்.
‘நிலா’ என்ற சொல் மூன்றனுள்
முதலது – பெயர்ச் சொல்;
இரண்டாவது – வினைத் தொகை;
மூன்றாவது – ‘செய்யா’ என்னும் வாய்ப்பாட்டு உடன்பாட்டிறந்தகால வினை யெச்சம்;
‘நில்லா’ என்பதன் தொகுத்தல். நிலாவுதல் – விளங்குதல்

———–

புட்டியில் சேறும் புழுதியும் கொண்டு வந்து
அட்டி யமுக்கி அகம் புக் கறியாமே
சட்டித் தயிரும் தடாவினில் வெண்ணெயும் உண்
பட்டிக்கன்றே கொட்டாய் சப்பாணி பற்பநாபா கொட்டாய் சப்பாணி–1-6-5-

பதவுரை

புட்டியில்–திருவரையிற் படிந்த
சேறும்–சேற்றையும்
புழுதியும்–புழுதி மண்ணையும்
கொண்டு வந்து–கொணர்ந்து வந்து
அட்டி–(என் மேல்) இட்டு
அமுக்கி–உறைக்கப் பூசி
அகம் புக்கு–வீட்டினில் புகுந்து
அறியாமே–(எனக்கு நீ) தெரியாதபடி
சட்டி தயிரும்–சட்டியில் வைத்திருக்கும் தயிரையும்
தடாவினில்–மிடாக்களிலிருக்கிற
வெண்ணெயும்–வெண்ணெயையும்
உண்–உண்ணுகின்ற
பட்டி கன்றே–பட்டி மேய்ந்து திரியும் கன்று போன்றவனே!
சப்பாணி கொட்டாய்-;
பற்ப நாபா–ப்ரஜாபதி பிறப்பதற்குக் காரணமான தாமரைப் பூவைக்கொண்ட நாபியை யுடையவனே!
சப்பாணி கொட்டாய்-.

விளக்க உரை

கண்ணன் புழுதியில் விளையாடும்போது, உடம்பில் வியர்வை நீருண்டாக, அவ்வேர்வை நீரால் நனைந்து
புழுதிபடிந்த இடம் சேறாகவும் நனையாதவிடம் புழுதிமண்ணாகவும் இருக்கும்.
அப்படியே வந்து தன் மேலணைந்தால் அந்தச் சேறும் புழுதியும் தன்மேலும் படிந்து விடுமாதலால் ‘அட்டி அமுக்கி’ எனப்பட்டது.
பட்டிக்கன்றே – பட்டி தின்று திரியும் கன்றுபோலே நெய் பால் தயிர்களைக் களவினால் தின்று திரிவதையே
பொழுது போக்காக வுடையவனே! என்றவாறாம்.

———–

தாரித்து நூற்றுவர் தந்தை சொல் கொள்ளாது
போருத்து வந்து புகுந்தவர் மண்ணாள
பாரித்த மன்னர் படப் பஞ்சவர்க்கு அன்று
தேருய்த்த கைகளால் சப்பாணி தேவகி சிங்கமே சப்பாணி–1-6-6-

பதவுரை

தந்தை–(எல்லார்க்கும்) பிதாவாகிய உனது
சொல்–பேச்சை
தாரித்து கொள்ளாது–(மனத்திற்) கொண்டு அங்கீகரியாமல்
போர் உய்த்து வந்து–யுத்தத்தை நடத்துவதாக (க்கருவத்துடன்) வந்து
புகுந்தவர்–(போர்க்களத்தில்) ப்ரவேசித்தவரும்
மண்–ராஜ்யத்தை
ஆள–(தாமே) அரசாளுவதற்கு
பாரித்த–முயற்சி செய்த
மன்னர்–அரசர்களுமாகிய
நூற்றுவர்–நூற்றுக் கணக்காயிருந்த துரியோதநாதிகள்
பட–மாண்டு போகும்படி
அன்று–(பாரத யுத்தம் நிடந்த) அக் காலத்திலே
பஞ்சவர்க்கு–பஞ்ச பாண்டவர்களுக்கு (வெற்றி உண்டாக)
தேர் உய்த்த–(பார்த்தஸாரதியாய் நின்று) தேரை ஓட்டின
கைகளால்–திருக்கைகளாலே
சப்பாணி-;
தேவகி சிங்கமே–தேவகியின் வயிற்றிற் பிறந்த சிங்கக்குட்டி போன்றவனே!
சப்பாணி-.

விளக்க உரை

“தந்தை சொல் கொள்ளாது” என்றது – தந்தையாகிய உன்னுடைய சொல்லைக் கேளாமல் என்று பொருள்படுதலால் முன்னிலைப்படர்க்கை.
எல்லாவுலகத்துக்கும் தந்தையாகையாலே தங்களுக்கும் தந்தையாகிய நீ பாண்டவர் துரியாதநாதியர் என்ற இருவகுப்பினரையும்
ஸந்தி செய்விக்கைக்காகத் துரியோதநாதியரிடம் தூது சென்று பாண்டவர்களும் நீங்களும் பகைமை கொள்ள வேண்டா;
ராஜ்யத்தில் இருவர்க்கும் பகுதியுண்டாகையால் ராஜ்யத்தை சமபாகமாகப் பிரித்து ஸமாதாநமாக அரசாட்சி செய்து வாழுங்கள்;
அதற்கு ஸம்மதமில்லையாயின் தலைக்கு இரண்டிரண்டு ஊராகப் பாண்டவர் ஐவர்க்கும் பத்து ஊரைக்கொடுங்கள்;
‘அதற்குமிஷ்டமில்லாதிருந்தால் பாண்டவர்கள் குடியிருக்கும்படி ஓரூரையாவது கொடுங்கள்’ என்று பலபடியாக அருளிச் செய்ய
அந்தச் சொல்லுக்குச் சிறிதும் இசையாமல் ‘பராக்ரமிருந்தால் போர்செய்து ஜயித்துக் கொள்ளட்டும் ; இந்தப்பூமி வீரர்க்கே உரியது’
என்று இப்படி அஹங்காரங்கொண்டு மறுத்துச் சொல்லி போர் செய்து பாண்டவர்களை யழித்துத் தாங்களே பூமண்டலத்தை எல்லாம்
ஆளுவதாக நினைத்துத் துரியோதநாதியர் போர்க்களத்தில் ஸேனையைத் திரட்டிக்கொண்டு வர உன்னையல்லாது
வேறொன்றைத் துணையாகக் கொள்ளாத பாண்டவர்கள் வெற்றிபெற வேணுமென்று நினைத்த நீ ‘ஆயுதம் எடுக்கக்கூடாது’
என்று துரியோதனன் உன்னை வேண்டிக் கொண்டதனாலே அர்ஜுந ஸாரதியாய் நின்று எதிரிகளடங்கலும் தேர்க் காலிலே
நெரிந்து போம்படி தேரை நடத்தினாய்; அப்படி தேரை நடத்தின கைகளாலே சப்பாணி கொட்டவேணும் என்றாளாயிற்று.

தரித்து என்பது “தாரித்து” என நீட்டல் விகாரம் பெற்றுக்கிடக்கிறது. நூற்றுவர் பஞ்சவர் – தொகைக்குறிப்பு. உய்த்து – உய்க்க; எச்சத்திரிபு.

—————

பரந்திட்டு நின்ற படு கடல் தன்னை
இரந்திட்ட கைம் மேல் எறி திரை மோத
கரந்திட்டு நின்ற கடலைக் கலங்க
சரந்தொட்ட கைகளால் சப்பாணி சார்ங்கவிற் கையனே சப்பாணி–1-6-7-

பதவுரை

பரந்திட்டு நின்ற–(எல்லை காண வொண்ணாதபடி) பரவியுள்ள
படு கடல்–ஆழமான ஸமுத்ரமானது
தன்னை இரந்திட்ட–(வழி விடுவதற்காகத்)தன்னை யாசித்த
கை மேல்–கையின் மேலே
எறி திரை–வீசுகின்ற அலைகளினால்
மோத–மோதி யடிக்க
கரந்திட்டு நின்ற–(முகங் காட்டாமல்) மறைந்து கிடந்த
கடல்–அக் கடலுக்கு உரிய தேவதையான வருணன்
கலங்க–கலங்கி விடும்படி
சரம்–அம்புகளை
தொட்ட–தொடுத்து விட்ட
கைகளால் சப்பாணி-;
சார்ங்கம் வில்–ஸ்ரீசார்ங்கமென்னும் தநுஸ்ஸை
கையனே–(அப்போது) கையில் தரித்தவனே!
சப்பாணி-;

விளக்க உரை

சக்ரவர்த்தித் திருமகன் வாநர ஸேனைகளுடன் புறப்பட்டுப் போய்க் கடற்கரையை அடைந்து ‘லங்கைக்குப் போக வழிவிட வேணும்’
என்று கடலரசனாகிய வருணனை வேண்டி, அங்கு தர்ப்பசயகத்தில் படுத்து ப்ராயோபவேசமாகப் பலநாள் கிடக்கவும்
வருண தேவன் பெருமாள் பெருமையை இறையேனுமறியாமல் தன்னைச் சரணம் புகுந்த அவன் கைமேல் அலைமோதும்படி
அநாதரித்திருக்க பெருமாள் சீறி அக்கடலை வற்றுவிப்பதற்காக ஆக்நேயாஸ்த்ரத்தைத் தனது அம்பொன்றிலே தொடுத்துவிடத் தொடங்கவே
ஸமுத்ரராஜன் கொதிப்படைந்து அஞ்சியோடிவந்து பெருமாளைச் சரணமடைந்து கடல் வடிவமான தன் மேல்
அணைகட்டும்படி ஒடுங்கி நின்றனனென்ற வரலாறு இங்கு உணரத்தக்கது.
‘பரந்திட்டு’ ‘இரந்திட்டு’ ‘கரந்திட்டு’ என்ற மூன்றிடங்களிலும் இடு – துணைவினை.
படு -(சதகம் முதலியவை) உண்டாகின்ற என்றுமாம். எறிதிரை – வினைத்தொகை. கடலை – ஐகாரம் – அசை;
இனி உருபு மயக்கமாகக் கொண்டு கடல் மேல் என்றுரைத்து ‘கடலைச் சுரந்தொட்ட’ என்று இயைப்பினுமாம்.
‘கடல் கலங்க’ என்றிருந்தால் தளை தட்டுமென்க.

———————

குரக்கினத்தாலே குரை கடல் தன்னை
நெருக்கி அணை கட்டி நீள் நீரிலங்கை
அரக்கர் அவிய அடு கணையாலே
நெருக்கிய கைகளால் சப்பாணி நேமி யங் கையனே சப்பாணி–1-6-8-

பதவுரை

குரை–கோக்ஷியா நின்ற
கடல் தன்னை–ஸமுத்ரத்தை
நெருக்கி–(இரண்டு பக்கத்திலும்) தேங்கும்படி செய்து
குரங்கு–குரங்குகளினுடைய
இனத்தாலே–கூட்டங்களைக் கொண்டு
அணை கட்டி–ஸேதுவைக் கட்டி முடித்து
நீள் நீர்–பரந்துள்ள ஸமுத்ரத்தினால் சூழப்பட்ட
இலங்கை–லங்கையிலுள்ள
அரக்கர்–ராக்ஷஸர்களெல்லாம்
அலிய–அழிந்து போம்படி
அடு கணையாலே–கொல்லும் தன்மையை யுடைய அம்புகளைக் கொண்டு
நெருக்கிய–நெருங்கப் போர் செய்த
கைகளால் சப்பாணி-;
நேமி–திருவாழி ஆழ்வானை
அம் கையனே–அழகிய கையிலேந்தினவனே!
சப்பாணி-.

விளக்க உரை

வாநரப்படைகளைத் துணைகொண்டு கடலில் ஸேதுகட்டின கைகளாலே சப்பாணி கொட்டவேணுமென்கிறாள்.
குரங்கு + இனம் = குரக்கினம்; வேற்றுமைப் புணர்ச்சியில் மென்றொடர் வன்றொடராயிற்று;
“மென்றொடர் மொழியுட் சில வேற்றுமையில் தம்மினவன்றொடர்” என்னுஞ் சூத்திரவிதி அறிக.
குரை கடல் – வினைத்தொகை. நீர் – கடலுக்கு ஆகுபெயர். அரக்கர் – ‘ரக்ஷ: ’ என்ற வடசொல் திரிபு.

—————————

அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட ஆங்கே
வளர்ந்திட்டு வாளுகிர்ச் சிங்க வுருவாய்
உளந்தொட் டிரணியன் ஒண் மார்வகலம்
பிளந்திட்ட கைகளால் சப்பாணி பேய் முலை யுண்டானே சப்பாணி–1-6-9-

பதவுரை

அளந்திட்ட–(தானே) அளந்து கட்டின
தூணை–கம்பத்தை
அவன்–அந்த ஹிரண்யாஸுரன் (தானே)
தட்ட-புடைக்க
ஆங்கே–(அவன் புடைத்த) அந்த இடத்திலேயே
வான் உகிர்–கூர்மையான நகங்களை யுடைய
சிங்கம் உருஆய்–நரஸிம்ஹ ­மூர்த்தியாய்
வளர்ந்திட்டு–வளர்ந்த வடிவத்துடன் தோன்றி
(ஒருகால் இவ்விரணியனும் அநுகூலனாகக் கூடுமோ! என்று)
உளம்–(அவ்விரணியனது) மநஸ்ஸு
தொட்டு–பரிசோதித்துப் பார்த்து (பின்பு)
இரணியன்–அவ்விரணியனுடைய
ஒளி–ஒளி பொருந்திய
மார்பு அகலம்–மார்பின் பரப்படங்கலும்
பிளந்திட்ட–(நகத்தாற்) பிளந்த
கைகளால் சப்பாணி
பேய்– பூதனையின்
முலை–முலையை
உண்டானே–உண்டவனே!
சப்பாணி-;

விளக்க உரை

அளந்திட்ட தூணாவது – முன்பே நரசிங்க­மூர்த்தியை உள்ளே வைத்துக்கட்டிய தூண் என்று சொல்லமுடியாதபடி
தானே தனக்குப் பொருந்தப் பார்த்துக் கட்டினது. தூண் – ‘ஹூணா’ என்ற வடசொல் விகாரம்.
அவன் தட்ட – கையிலே நரசிங்கத்தை அடக்கி வைத்துக்கொண்டு வந்து பாய்ச்சினார்கள் என்று வொண்ணாதபடி
தானே அழன்று புடைக்கவென்கை. உளம் – உள்ளம் என்பதன் தொகுத்தல்.
ஒண் மார்பென்ற – நரஸிம்ஹத்தினுடைய கோபாக்னியாலும் தன் வயிற்றிலுள்ள பயாக்கியாலும் பிறந்த பரிதாபத்தாலே
பொன் மயமான மார்பு உருகி ஒளிவிட்டு உகிரால் எளிதாகக் கிழிக்கும்படி யாயிற்றென்ற கருத்தைக் காட்டும்.
மார்பு அகலம் – அகலமான மார்பு என்றுமாம்.

—————————–

அடைந்திட்டு அமரர்கள் ஆழ் கடல் தன்னை
மிடைந்திட்டு மந்தரம் மத்தாக நாட்டி
வடம் சுற்றி வாசுகி வன் கயிறாகக்
கடைந்திட்ட கைகளால் சப்பாணி கார் முகில் வண்ணனே சப்பாணி–1-6-10-

பதவுரை
(துர்வாச முனி சாபத்தினால் தாம் இழந்த ஐச்வர்யத்தைப் பெறுதற்காக)
அமரர்கள்–தேவர்கள்
அடைந்திட்டு–(உன்னைச்) சரணமடைய (நீ)
ஆழ்கடல் தன்னை–ஆழமான க்ஷிராப்தியை (உன்னுடைய படுக்குமிடமென்று பாராமல்)
விடைந்திட்டு–நெருங்கி
மந்தரம்–மந்தர பர்வதத்தை
மத்து ஆக–(கடைவதற்குரிய) மத்தாகும்படி
கூட்டி–நேராக நிறுத்தி
வாசுகி–வாசுகியென்னும் பாம்பாகிய
வன்வடம்–வலிய கயிற்றை
(அந்த மந்தரமலையாகிற மத்திலே)
கயிறு ஆக சுற்றி–கடை கயிறாகச் சுற்றி
கடைந்திட்ட–கடைந்த
கைகளால் சப்பாணி-;
கார்முகில் வண்ணனே–காளமேகம் போன்ற நிறமுடையவனே!
சப்பாணி-;

விளக்க உரை

அடைந்திட்டு – அடைந்திட; எச்சத்திரிபு. எம்பெருமான் தேவர்களையும் அஸுரர்களையும் முதலிற் கடையும்படி விட்டு,
பின்பு அவர்கள் இளைத்துநிற்க தான் இரண்டு ரூபத்தை யெடுத்துக்கொண்டு தேவர்கள் பக்கத்திலும் அஸுரர்கள் பக்கத்திலும் போய்
அவர்களுக்கு ஸஹாயமாக நின்று அமுதம் தோன்றுமளவும் கடைந்தனனென அறிக.
மிடைந்திட்டு – மிடைந்திட்டு (செருக்கி) எனப் பிறவினைப் பொருள் கொள்க; எதுகை நோக்கி வந்த வழுவமைதி.
மந்தரம், வாசுகி – வடசொற்கள்.

————

ஆட் கொள்ளத் தோன்றிய ஆயர் தங் கோவினை
நாட் கமழ் பூம் பொழில் வில்லி புத்தூர்ப் பட்டன்
வேட்கையினால் சொன்ன சப்பாணி ஈரைந்தும்
வேட்கையினால் சொல்லுவார் வினை போமே–1-6-11-

பதவுரை

ஆள் கொள்ள–(அனைவரையும்) அடிமை கொள்வதற்காக
தோன்றிய–திருவவதரித்த
ஆயர் தம் கோவினை–இடையர்களுக்குத் தலைவனான கண்ணனிடத்தில்
வேட்கையினால்–ஆசையினால்
நாள்–எந்நாளிலும்
கமழ்–மணம் வீசுகின்ற
பூ–புஷ்பங்கள் வீசுகின்ற
பொழில்–சோலைகளை யுடைய
வில்லிபுத்தூர்–ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்த
பட்டன்–பெரியாழ்வார்
சொன்ன–அருளிச் செய்த
சப்பாணி ஈர் ஐந்தும்–சப்பாணி கொட்டுதலைக் கூறிய பத்துப் பாசுரங்களையும்
வேட்கையினால்–இஷ்டத்தோடு
சொல்லுவார்–ஓதுகிறவர்களுடைய
வினை–பாபங்கள்
போம்–அழிந்து போம்.

விளக்க உரை

இவ்விருள் தருமா ஞாலத்திலுள்ள சேதனர்களைத் திருத்தியடிமை கொள்வதற்காகத் திருவவதரித்த கண்ணபிரானை
நோக்கிச் சப்பாணி கொட்டுமாறு சொன்ன இப் பாசுரங்கள் பத்தையும் அன்புடன் ஓத வல்லவர்கள் தீதிலராவர்.
மூன்றாமடியில் ‘வேட்கையால்’ என்று ஓதுவார்கள்.

——–

அடிவரவு – மணி பொன் பன் துயிலா புட்டி தாரித்து பரந்து குரக்கினம் அளந்திட்ட ஆட்கொள்ளத் தொடர்.

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

This entry was posted on April 26, 2021 at 4:09 pm and is filed under பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், Periaazlvaar. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.