Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் உரை –அவதாரிகை –
இப்படி தம்முடைய அயோக்யதையை பார்த்து -நமக்கு இது துச்சகம் -என்று மீள நினைத்தவர் –
ஸ்ரீ ஆழ்வான் திருவடிகளில் சம்பந்தமுண்டான பின்பு எனக்கு அசக்ய அம்சம் ஒன்றும் இல்லை -என்று-
ஸ்தோத்ரத்திலே பிரவ்ருத்தர் ஆகிறார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை– அவதாரிகை –
கீழ்ப் பாட்டிலே ஞான பக்த்யாத்யா அனுபவ ரூபமான தம்முடைய அயோக்யதையை-நினைத்து பிரபந்த ஆரம்பத்திலே பிற்காலித்து-
இப்பாட்டிலே-ஆழ்வான் திருவடிகளின் சம்பந்தம் ஆகிய ராஜ குல மகாத்ம்யத்தை அனுசந்தித்து –
இப் பிரபந்த உத்யோகம் கடினம் அல்ல –சுலபமாயே யாய் இருக்கும் என்று-அதிலே ஒருப்படுகிறார் .

ஸ்ரீ அமுது விருந்து–ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் -அருளிய உரை அவதாரிகை-
துதிக்கத் தகுதி இன்மையின் எனக்குத் துதித்தல் அரிய செயல் என்று மீண்டவர் -இப் பொழுது –
ஆழ்வான் திருவடி சம்பந்தம் உண்டான பின்பு தகுதி இன்மை அப்படியே நிற்குமோ ?-
அது நீங்கி விட்டமையின் எனக்கு அரியது ஒன்றும் இல்லை என்று மீண்டும் துதிக்க இழிகிறார் –

மொழியை கடக்கும் ராஜ குல மகாத்மயம் உண்டு-ஆழ்வான் சம்பந்தம் கிடைத்த பெருமை.
உயிர் ஆன பாசுரம் . இது இந்த பிரபந்தத்துக்கு-ஆச்சார்யர் சிஷ்யர் இருக்கும் முறை ஆழ்வான் காட்டி கொடுக்கிறார்
இவருக்கு ஆசார்ய சிஷ்ய லஷண பூர்த்தி இரண்டுமே உண்டு ..-தேசிய அக்ரேஸர் -என்றார் மா முனிகள் வாசா மகோசர ஸ்லோகத்தால் –
-திரு வடி கிட்டிய பலம்..அல்லா வழி-கடத்தல்-இனி வருத்தம் இல்லை என்கிறார் இத்தால் –

மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழான் வஞ்ச முக்குறும்பாம்
குழியைக் கடக்கும் நம் கூரத் ஆழ்வான் சரண் கூடிய பின்
பழியைக் கடத்தும் இராமானுசன் புகழ் பாடி அல்லா
வழியைக் கடத்தல் எனக்கு இனி யாதும் வருத்தம் அன்றே -7-

பத உரை –
மொழியைக் கடக்கும் -பேசி முடிவு கட்ட முடியாதபடி பேச்சிற்கு அப்பால் பட்ட
பெரும் புகழான் -பெரிய புகழ் வாய்ந்தவரும்
வஞ்சம்-வஞ்சிக்கிற –அதாவது -ஏமாற்றுகிற
முக்குறும்பாம் -மூன்று குற்றங்கள் ஆகிற
குழியை -விழப் பண்ணுகிற குழியை
கடக்கும் -விழாமல் தப்பை கடந்து சென்றவரும் ஆகிய
நம்-நமக்கு ஸ்வாமி யான
கூரத்து ஆழ்வான் -கூரம் என்னும் ஊரை சேர்ந்த கூரத் ஆழ்வான் உடைய
சரண்-திருவடிகளை
கூடிய பின் -அடைந்ததற்குப் பிறகு
பழியை-பழி போல் அனுபவித்தே தீர வேண்டிய பாபச் செயலை -அதனில் விழுந்து விடாத படி –
கடத்தும் -தாண்டுவிக்கும்
இராமானுசன் -எம்பெருமானார் உடைய
புகழ்-குணங்களை
பாடி-துதித்து
அல்லா வழியை -தகாத வழிகளை
கடத்தல்-விழாது தப்பி செல்லுதல்
எனக்கு -பாடிய எனக்கு
யாதும் -ஒன்றும்
வருத்தம் அன்று -அரியதாகாது
மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழான் –
தான் ஆஸ்ரயித்த ஆழ்வானை வணங்குகிறார் –
புகழ்-குணம்-

————–

பேச்சுக்கு நிலம் இல்லாத பெரிய புகழை உடையராய் -ஆத்ம அபஹாரத்தை விளைப்பதாய் —
தனித் தனியே பிரபலமாய்க் கொண்டு மூலை அடியே நடத்துவதான –
அபிஜன / வித்யா / வ்ருத்தங்கள்-ஆகிற படு குழியைக் கடந்து இருப்பாராய்-
நமக்கு நாதரான கூரத் ஆழ்வான் உடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த பின்பு

மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழான் –
ஒரு சப்தத்தை இட்டு வர்ணிக்க அரியதாய் -நித்ய அபி வ்ருத்யங்களாய்-கொண்டு –பரம பதத்தளவும்
பெருகி வருகிற கல்யாண குணங்களை உடையவன் –
மொழியை கடக்கும் பெரும் புகழ் என்பதால் மேலே பாசுரம் ஆழ்வான் மேல் பாட முடியாது .இந்த பிரபந்தத்திலே

உணர்ந்து உணர்ந்து உணரிலும் இறை நிலை உணர்வது அரிது உயிர்காள்-1-3-6-

எப்பால் யாவர்க்கும் நலத்தால் உயர்ந்து உயர்ந்து அப்பால் அவன் எங்கள் ஆயர் கொழுந்தே -1-7-2-

தன் முடிவு ஓன்று இல்லாத தண் துழாய் மாலையானை -2-6-8-

ஒட்டு உரைத்து இவ்வுலகு யுன்னைப் புலவு எல்லாம் பெரும்பாலும் பட்டுரையாய்ப் புற்கென்றே காட்டுமால் பரஞ்சோதி -3-1-2-

வஞ்ச முக்குறும்பாம் –
வஞ்சக ஹேதுக்களாய்-ததீய விஷயத்திலே ஸ்வ சாம்ய புத்திகளையும்-
ஸ்வ ஸ்மின் ஆதிக்ய புத்திகளையும் பிறப்பித்து -ஸ்வரூப நாசங்களாய் இருந்துள்ள –
அபிஜன வித்யா வ்ருத்தங்கள் ஆகிற அஹங்கார த்ரயமும் -ஜகத் பிரதாரகங்களான இம் மூன்றும் ஆகிற-குழியை கடத்தும் –
குரங்கு பைத்தியம் பிடித்து தேள் கொட்டி மது குடித்து படும் பாடு போலே அன்றோ இக்குழிகள் படுத்தும் பாடு –
திருக் கச்சி நம்பி –பெரும் தேவி தாயார் செல்வந்தர் வார்த்தை கெட்டு -மனம் வருந்தி –
துரந்து ராமானுஜர் அடி பணிந்த கீர்த்தி உண்டே

தம்முடைய அபிமான அந்தர் பூதரை அந்த படு குழியில் விழாதபடி தம்முடைய-உபதேசத்தாலே-
தத்வ ஹித புருஷார்த்த யாதாம்ய ஞானத்தை பிறப்பித்து -அதில் நின்றும்-கடத்துமவன் –
கடத்துகை -தாண்டுவிக்கை –
குழியைக் கடக்கும் -என்று
பாடமான போது -இம் மூன்றுமாகிய படு குழியை கடந்து இருக்குமவர்-என்றபடி-

நம் கூரத் ஆழ்வான்
நம்முடைய கூரத் ஆழ்வான்
இவரை உத்தரிப்பிக்கைக்கு காணும்-அவருடைய அவதாரம் -ஆகையால் இறே நம் கூரத் ஆழ்வான் என்கிறார் .
கூரம் என்னும் திவ்ய தேசத்துக்கு-நிர்வாஹரான ஸ்வாமி உடைய திரு நாமத்தை வஹித்தவர் –
எம் கூரத் ஆழ்வான் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் –

சரண் கூடிய பின் –
இப்படிப் பட்ட வைபவத்தை உடையரான -ஆழ்வான் உடைய திருவடிகளை –ஆஸ்ரயித்த பின்பு
இப்படிப் பட்ட ராஜ குல மகாத்ம்யத்தை நான் பெற்ற பின்பு –

பழியை கடத்தும் –
இவ்வளவாக நான் மூலை யடியே நடந்து போகையாலே வந்தேறி யாய் –
லோக கர்ஹிதமாய் -தம்முடைய குண கீர்த்தனம் பண்ணுகைக்கு விரோதியான என்னுடைய பாபத்தை சவாசனமாக நிவர்திப்பிக்கும்

ஆழ்வான் இடம் உள்ள குணங்கள் மொழியை கடந்து உள்ளன–பெருமை வாய்ந்தனவுமாயும் உள்ளன –
இதனை அடி ஒற்றி யதிராஜ விம்சதியில்
வாசா மகோசர மகா குணா -பேச்சுக்கு நிலம் ஆகாத பெரும் குணம் -வாய்ந்தவர் கூரத் ஆழ்வான் –என்கிறார் மணவாள மா முனிகள் –
வானிட்ட கீர்த்தி வளர் கூரத் ஆழ்வான் -என்பர் பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் –
மொழியைக் கடந்தமை -மனத்தைக் கடந்தமைக்கும் உப லஷணம்
பரப் ப்ரஹ்மத்தின் உடைய ஆநந்த குணம் வாக்குக்கும் மனத்துக்கும் எட்டாதது என்று உபநிஷத் கூறுகிறது-
அது போன்றவைகளே மற்றைக் குணங்களும்-அத்தகைய குணங்கள் பர பிரமத்திற்க்கே உரியவைகளாய் இருக்க
ஆழ்வானை மொழியைக்-கடக்கும் பெரும் புகழானாக வருணிப்பது எங்கனம் பொருந்தும் எனில் -கூறுதும் –

பர ப்ரஹ்மத்தின் உடைய ஆனந்தம் சம்சார விஷய அனுபவங்களில் பற்று அற்ற ஸ்ரோத்ரியனுக்கும் உண்டு
என்று அவ் உபநிஷத்தே ஓதி இருத்தலின்
பர ப்ரஹ்மத்தின் ஆனந்தமும் மற்றைக் குணங்களும்-பற்று அற்ற ஸ்ரோத்ரியான ஆழ்வானுக்கும் உண்டு என்று உணர்க
பர ப்ரஹ்மத்தை ஒக்க அருள் பெற்றவர் ஆழ்வான் என்க-
நான் பெற்ற பேறு நாலூரானும் பெற வேண்டும் -என்று பகைவர் திறத்தும் காட்டும் கிருபை-முதலிய
ஆழ்வான் குணங்கள் எவரால் அளந்து பேச முடியும் ?
ஆசார்யரான எம்பெருமானார் தம் கருணை முழுவதற்கும் கொள்கலமாய் மேல் ஓங்கும் தன்மை
ஆழ்வானுக்கு உரிய தனிப் பெருமையாய் அவர் பெருமையை மொழிக்கு எட்டாதது ஆக்கி விடுகிறது –
அடியார்கள் பலர் இருப்பினும் எம்பெருமான் அருள் முழுவதும் ஆழ்வாருக்கே உரித்தாய்த்து போலே –
சீடர்கள் பலர் இருப்பினும் எம்பெருமானார் அருள் முழுதும் ஆழ்வானுக்கே உரித்தாய்த்து என்க –
பலர் அடியார் முன்பருளிய பாம்பணை அப்பன் – என்னும் இடத்து
பகவத் விஷய வ்யாக்யானத்தில் காட்டப் பட்ட-ஐதிஹ்யத்தால் இவ் உண்மையை உணர்க –
ஸ்ரீ பாஷ்ய நூல் இயற்ற எம்பெருமானார்க்குப் பேருதவியாய் இருந்து-அதனை ஈடு படுத்திக் கொடுத்து
அவர் அருளுக்கு-இலக்கானமை ஆழ்வானுக்கே உரிய பெரும் புகழாம்–
அக்ர்யம் யதீந்திர சீஷ்யாணாம் ஆத்யம் வேதாந்த வேதினாம் -எம்பெருமானார் சீடர்களில் முன் நிற்பவர் –
வேதாந்தம் அறிந்தவர்களில் முதல்வர் -என்பது காண்க –

வஞ்ச முக்குறும்பாம் குழியைக் கடக்கும்
வஞ்ச முக்குறும்பு -வஞ்சத்தை விளைக்கின்ற முக்குறும்பு என்று விரிக்க –
இரண்டாம் வேற்றுமை வுருபும் பயனும் உடன் தொக்க தொகை –
வஞ்சம்-வஞ்சனை -ஏமாற்றம் -அதாவது
ஒரு பொருளை மற்று ஒரு பொருளாகவோ அன்றி-மற்று ஒரு விதமாகவோ காண்பது –
ஆன்மா அல்லாத உடல் என்னும் பொருளை மற்று ஒரு பொருளான ஆத்மவாகக் காண்பதும் –
இறைவனுக்கு பரதந்த்ரமாக இருக்கும் ஆன்மா என்னும் பொருளை ஸ்வ தந்த்ரமாய் மற்று ஒரு-விதமாக காண்பதும் வஞ்சமாம் என்க-
இந்த வஞ்சத்தை விளைப்பன மூன்று குறும்புகள்-

வஞ்ச-வஞ்சன பர-
வ்ருத்யா பசுர் நரவபு த்வஹம் ஈத்ருசோபி-ஸ்ருத்யாதி சித்த நிகிலாத்ம குணாஸ்ரயோயம்
இத்யாதரேண க்ருதி நோபி மித ப்ரவக்தும் -அத்யாபி வஞ்சன பரோத்ர யதீந்திர வர்த்தே-ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி –-7-

குறும்பு -குற்றம் -அதாவது அஹங்காரம் –
அஹங்காரம் என்று ஒரு சொல்லால் குறிப்பிடப் படினும் ஒன்றை ஓன்று எதிர்பாராது தனித்தனியே-வஞ்சத்தை
விளைத்தலின் குறும்புகள் மூன்று வகைப் பட்டன –
குலத்தால் வரும் அஹங்காரம் –கல்வியால் வரும் அஹங்காரம் –நடத்தையால் வரும் அஹங்காரம்-என்பன அம்மூன்று வகைகள் –
இவற்றை குழியாக உருவகம் செய்கிறார் –
தம்முள் அகப்பட்டாரை அதோகதிக்கு-உள்ளாக்கி மேலான நிலையை அடைய ஒட்டாமல் செய்தல் பற்றி –

மக்கள் தோற்றக் குழி தோற்றுவிப்பாய் கொல் என்று இன்னம்
ஆற்றங்கரை வாழ் மரம் போல் அஞ்சுகின்றேன்-11-8-1-
கொள்ளக் குறையாத இடும்பைக் குழியில் தள்ளிப் புகப் பெய்தி கொல் என்று அதற்கு அஞ்சி
வெள்ளத்திடைப் பட்ட நரியினம் போலே உள்ளம் துளங்கா நிற்பான் ஊழி முதல்வா -11-8-5-
தூராக் குழி -அன்றோ சம்சாரம் –

குல செருக்கு –
தன்னை மேம்பட்டவனாயும் -பாகவோத்தமர் உள் பட ஏனையோரைக் கீழ் மக்களாகவும்-கருதச் செய்து
தேஹாத்மா அபிமானத்தை விளைத்து அதோகதிக்கு உள்ளாக்குகிறது –
கல்விச் செருக்கு –
அங்கனமே மற்றவரை தாழ்வாக நினைக்க செய்து தன்பால் அந்தர்யாமியாய்-எழுந்து அருளி உள்ள எம்பெருமானை
அறிகிலாத் தன்மையில் -அசேதனப் பொருளோடு ஒப்ப ஓதப்படும்-தன்னை -ஆத்மா ஸ்வரூபத்தை–
பேர் அறிவாளனாகவும் அதனால் எல்லாம் செய்ய வல்லவனாகவும்- மதிக்க செய்து இறைவனுக்கே பர தந்த்ரனாகிய தன்னை
ஸ்வ தந்த்ரனாக மயங்கப் பண்ணி-அதோகதிக்கு உள்ளாக்குகிறது –
நடத்தை -அதாவது -ஒழுக்கத்தால் -வரும் செருக்கு –
தானே உயர்ந்தவன் -ஏனையோர் இழுக்கமுற்றவர்-என்று எண்ணச் செய்து இருமையிலும் தாமே உறு பயனைப் பெற வல்லவன்
என்று பர தந்த்ரனாகிய-தன்னை ஸ்வ தந்த்ரனாக மயங்க செய்து அதோகதிக்கு உள்ளாக்குகிறது –

ஆழ்வான் உயர் குலத்தினராயும் -கல்வியில் கரை கண்டவராயும் -நல் ஒழுக்கம்-வாய்ந்தவரையும் இருப்பினும் -இவற்றால் வரும்
செருக்குக்கு இடம் தராமையின்-இக் குழிகளைக் கடந்தவர் என்கிறார் –

நம் கூரத் ஆழ்வான்
என்னும் இவ் இடத்தில் உள்ள சொல் தொடரில் –
கூரம் என்பதால் குலச் சிறப்பும் அறிவில் ஆழம் உடைமையைக் காட்டும்
ஆழ்வான் என்பதால் கல்விச் செருக்கும் – இரட்டுற மொழிதலால் அச் சொல்லாலேயே அறிவின் பயனாய
இறை அனுபவத்தில் ஆழம்-உற்றமை தோற்றுதலால் அறிவுக்கு தக்க படி ஒழுகுதலும் தோன்றுகின்றன –
பின்பற்ற தக்க நாதனாம் உறவு முறையைக் காட்டும் நம் -என்பதால் -அந்த ஒழுக்கத்தின் சிறப்புத் தோன்றுவதும் காண்க
வேதம் ஓதிய ஸ்ரோத்ரியனாகவும் – பிரம்மத்தில் நிஷ்டை உடையவனாகவும் –
அதாவது ஞானமும் அனுஷ்டானமும் உள்ளவனாகக் குரு இருத்தல் வேண்டும் என்கிறது வேதம் –
இதனால் ஆசார்யனுக்கு வேண்டிய லஷணம் ஆழ்வான் இடம் அமைந்து இருப்பதாக காட்டினார் ஆயிற்று –

ஆபஸ்தம்பர் -அபிஜன வித்யா சமுதேதம் சமாஹிதம்சம் ச்கர்தாரம் ஈப்சேத்–என்று
குடிப்பிறப்பு கல்வி இவைகளோடு கூடினவனும் -மனத்தில் ஓர்மை உடையவனுமான ஆசார்யனைப் பெற விரும்புக –
என்று இம்மூன்றும் ஆசார்யனுக்கு உரியனவாகக் கூறி இருப்பது கவனிக்கத் தக்கது –
மனத்தின் ஒர்மையை கூறினார் ஆபஸ்தம்பர் -ஒழுக்கம் உடைமையைக் கருதுகிறார் இங்கு ஆசிரியர் –
ஓர்மைப் படும் மனத்தை அடக்கினார்க்கு அல்லது ஒழுக்கம் வாய்க்க்தாதலின் ஒழுக்கம் உடைமையில்
ஒர்மைப்படும் படியான மன அடக்கம் அடங்கும் என்க -எமது நல் ஒழுக்கத்தை பின் பற்றுக -என்று
உபநிஷத்தில் சிஷ்யனை நோக்கி ஆசார்யன் கூறுவதும் இங்கே நினைக்க தக்கது –

சரண் கூடிய பின் -என்று அடுத்துக் கூறுவதற்கு ஏற்பவும் முக்குறும்பை கடந்தமையை –
அதாவது -செருக்கு அற்று -குலம் கல்வி ஒழுக்கம் -ஆகிய இம்மூன்றும் உடைமையை ஆசார்ய-லஷணமாக
வியாக்யானம் செய்வது நேர்மை உடையதாகும் –
மணவாள மா முனிகள் -அபிஜன வித்யா வ்ருத்தங்கள் ஆகிற படு குழியை -என்று உரை அருளி உள்ளார் –
சிலர் வ்ருத்ததுக்கு-ஒழுக்கத்துக்கு -பதில் செல்வத்தை சேர்ப்பார் –
ஆழ்வானும் ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவத்தில்-வித்யா தன அபிஜன ஜன்ம மதேன -என்று
செல்வ செருக்கை தான் கூறி உள்ளார் –ஒழுக்கத்தை சொல்லவில்லை –
ஆயினும் இவ்விடத்தில் செல்வச் செருக்கை சொல்லுவது ஏற்ப்புடைதாகுமா எனபது சிந்தித்ததற்கு உரியது –
பொன் வட்டில் தனை எறிந்த புகழுடன் ஸ்ரீ ரங்கத்தில் உஞ்ச விருத்தி பண்ணிக் கொண்டு இருக்கும் போது அன்றோ-
அமுதனார் ஆழ்வான் சரண் கூடியது –
ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவத்தில் நைச்ய அனுசந்தானமாக கூறியது-பழைய நிலையை பொறுத்ததாகும் –

குழியைக் கடத்தும்
என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு -அப்போது தம் சரண் கூடினாரையும் இப்படு குழியில்-விழாமல் தண்டு விப்பார் எனபது பொருள்

சூழ் கண்டாய் என் தொல்லை வினையை அறுத்துன்னடி சேறும்
ஊழ் கண்டிருந்தே தூராக் குழி தூர்த்து எனை நாளகன்றிருப்பன்
வாழ் தொல் புகழார் குடந்தைக் கிடந்தாய்! வானோர் கோமானே!
யாழி னிசையே! அமுதே! அறிவின் பயனே! அரிஏறே!–5-8-6-

எம் கூரத் ஆழ்வான் –
என்று பாடம் ஓதுவாரும் உண்டு
கூரத் ஆழ்வான் –
கூரம் என்னும் ஊரைச் சேர்ந்த ஆழ்வான் —அவதாரம் செய்த ஊராதலின் அதனையும் சேர்த்து அனுசந்திக்கிறார் –
ஏகாந்திகளை கிராம குலாதிகளால் குறிப்பிடலாகாது-எனபது வைகுந்தமாகும் தம்மூரெல்லாம் –எனப்படும்
பெருமை வாய்ந்த ஆழ்வான் போல்வார் இடத்தில் இல்லை என்க –
தம் அவதாரத்தாலே-அவ்வூரையும் வைஷ்ணவ ஸ்தலம் ஆக்கும் வீறு படைத்தவர் அல்லரோ அவர் –
கூரத் ஆழ்வான் என்பதை கூராதி நாதா -என்று மொழி பெயர்க்கிறார் மணவாள மா முனிகள்.
ஆழ்வான் என்பதற்கு தலைவன் என்று பொருள் கொண்டார் போலும் அவர் .
உண்மை அறிவிலும் -இறை அனுபவத்திலும் -மேம்பட்ட நிலையில் உள்ளவர்களை ஆழ்வார்கள் என்பர் –
வயற்றிலே பிறந்தவளாயினும் ராஜ மகிஷியாகப் பட்டம் கட்டினால் ஆழ்வார் என்று இறே சொல்லுவது –என்பர் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை
திரு நெடும் தாண்டகம் -11 – பாட்டு வ்யாக்யானத்தில் ..
மதி நலம் அருளப் பெற்ற ஆழ்வார்களைப் போலே அருளி செயல்களில் ஆழ்ந்த அறிவும் அனுபவமும்-வாய்ந்துள்ளமை பற்றி
ஆழ்வான் -என்று பின்னர் பலர் வழங்கப் பட்டனர் –

ஆழ்வானது குலம் பெருமை வாய்ந்தது –
இறை உணர்வும் அனுபவமும் இக்குலத்துக்கு பரம்பரையாக வரும் சொத்து –
இவருடைய தந்தையாரும் மதிநலம் அருளப் பெற்ற ஆழ்வார்களைப் போன்று இறை அனுபவத்தில்-திளைப்பவராக இருந்தார் –
இப்பொழுது தந்தையும் மகனுமாக இரண்டு கூரத் ஆழ்வார்கள் ஆயினர்.
வேற்றுமை தெரிவதற்காக தந்தையைக் கூரத் ஆழ்வார் என்றும் மகனைக் கூரத் ஆழ்வான் என்றும்-வழங்கி வந்தனர் .
ஆழ்வான் இளமையில் தன தாயை இழக்க -இவரது பாகவத லஷணத்தை கண்ட தந்தையான ஆழ்வார் –
மறு மணம் புரிந்து கொண்டால் மகனுக்கு தீங்கே பாகவத அபசாரமாக முடியும் என்று மறுமணம் செய்து கொள்ளாமலே இருந்தாராம் –
பாகவத அபசாரம் நேராமைக்காக இல்லறம் நடத்த வாழ்க்கை துணை இல்லாமலும் துறவு பூனாமலும் அவர் இருந்து
ஆழ்வானைப் பேணினார் -பாகவதரைப் பேணும் விசேஷ தர்மத்துக்காக சாமான்ய தர்மத்தை துறந்த-மகா பாகவதோத்தமர் அவர் –
ஆழ்வானது இயற் பெயர் ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்ன மிஸ்ரர் -எனபது –திரு மறு மார்பன் -என்றபடி –
சரண் கூடிய பின் –
சரண்-திருவடிகள் / கூடுதல்-சேர்த்தல் /திருவடிகளை பற்றிய பின் என்றபடி
கூடிய பின் எனக்கிது யாதும் வருத்தமன்று என்று கூட்டுக

——-

பழி போலே அவஸ்யம் அனுபோக்த்யமான பாப கர்மங்களிலே மக்னர் ஆகாதபடி-நிஸ்தரிப்பிக்கும்
எம்பெருமானார் உடைய-திவ்ய குணங்களை ப்ரீதி ப்ரேரிரிதராய் கொண்டு-பாடி
ஸ்வரூபம் அனுரூபம் இல்லாத மார்க்கங்களை தப்புகையாலே எனக்கு இனி ஒன்றும்-அருமை இல்லை –

குழியைக் கடத்தும் -என்று பாடம் ஆன போது
தம்முடைய அபிமான அந்தர்பூதரையும்-இப் படு குழியில் விழாமல் கடத்தும் அவர் -என்கை –
எம் கூரத் ஆழ்வான் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள்-

ஆச்சார்யர் சிஷ்ய லக்ஷணம் பூர்ணர் -ராஜ குல மஹாத்ம்யம்
குலம் கல்வி செல்வம் ஒழுக்கம் -குரங்கு பைத்தியம் தேள் கொட்டி கள்ளும் குடித்து -பழி பாவம் காரண கார்யம் –
குலம் ரூபம் வயோ வித்யா தனஞ்ச மத யந்தமும் -ஐந்தும் -இருந்தாலும் கல்வி தனம் குலம் செருக்கு மிக கொடியவை அன்றோ –

இராமானுசன் –
எம்பெருமானார் உடைய –
புகழ் பாடி –

திக்குற்ற கீர்த்தி இராமானுசனை என் செய்வினையாம்
மெய்க்குற்றம் நீக்கி விளங்கிய மேகத்தை மேவும் நல்லோர்
எக்குற்றவாளர் எது பிறப்பே எது இயல்வாக நின்றோர்
அக்குற்றம் அப்பிறப்பு அவ்வியல்வே நம்மை ஆள் கொள்ளுமே –26- –

ஈந்தனன் ஈயாத இன்னருள் எண்ணில் மறைக் குறும்பைப்
பாய்ந்தனன் அம்மறைப் பல் பொருளால் இப்படியனைத்தும்
ஏய்ந்தனன் கீர்த்தியினால் என் வினைகளை வேர் பறியக்
காய்ந்தனன் வண்மை இராமானுசற்கு என் கருத்து இனியே – 77 –

பெரியவர் பேசிலும் பேதையர் பேசிலும் தன் குணம் கட்கு
உரிய சொல்லென்றும் உடையவன் என்று என்றென்று உணர்வில் மிக்கோர்
தெரியும் வண் கீர்த்தி யிராமானுசன் மறை தேர்ந்து உலகில்
புரியு நன் ஞானம் பொருந்தாதவரைப் பொரும் கலியே – – 87- –

வளர்ந்த வெங்கோப மடங்க லொன்றாய் அன்று வாளவுணன்
கிளர்ந்த பொன்னாகம் கிழித்தவன் கீர்த்திப் பயி ரெழுந்து
விளைந்திடும் சிந்தை யிராமானுசன் என்தன் மெய்வினைநோய்
களைந்து நன்ஞானம் அளித்தனன் கையில் கனி என்னவே – – 103 –

அங்கயல் பாய் வயல் தென்னரங்கன் அணியாக மன்னும்
பங்கய மா மலர்ப் பாவையைப் போற்றுதும் பத்தி யெல்லாம்
தங்கிய தென்னத் தழைத்து நெஞ்சே நம் தலை மிசையே
பொங்கிய கீர்த்தி இராமானுசனடிப் பூ மன்னவே – – 108-

ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுச முனிவன்-
தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் மொய்ம்பால் வளர்த்த இதத்தாய் -இராமானுசன் என்னும்படியான-
அவருடைய கல்யாண குணங்களை –
இப் ப்ரபந்தம் முகேன கீர்த்தனம் பண்ணி –

பழியைக் கடத்தும் இராமானுசன்
பழி -பாவம்
பழி அஞ்சிப் பாத் தூண் உடைத்தாயின் -குறள்-இல்வாழ்க்கை -என்னும் இடத்திலும்
பாவம் என்னும் பொருளில் பழி என்னும் சொல் வழங்கப் பட்டுள்ளமை காண்க –
செயற்பாலதொரு மரனே ஒருவற்கு உயர்பாலதோரும் பழி -திரு குறள்-அறன் வலி வுறுத்தல் –
என்னும் இடத்தில் அறனுக்கு எதிர் சொல்லாக பழி என்னும் சொல் வழங்கப் பட்டு உள்ளது அறன் -நல் வினை
பழி -தீ வினை
பழிக்கப் படுவதனைப் பழி என்றார் -என்பர் பரிமேல் அழகர்
மணவாள மா முனிகள் பிராரப்த கர்மத்தையும் தொலைக்க வல்லவர் என்னும் கருத்துப் பட-
பழியை உவமை ஆகு பெயராக கொண்டு -பழி போலே அவஸ்யம் அனுபோக்தவ்யமான –அனுபவித்தே தீர வேண்டிய
பாப கர்மங்கள்-என்று உரை அருளி உள்ளார் –
தீச் செயலில் முழுகி அழுந்தாதபடி கை தூக்கி விடுதலின் –பழியைக் கடத்தும் இராமானுசன் -என்றார் –
ச்ருத்யக்ர வேத்ய நிஜ திவ்ய குண ஸ்வரூப -பிரத்யஷதாம் உபகத இஹ ரங்க ராஜ –
வஸ்ய சதா பவதி தே யதிராஜ தஸ்மாத் -சக்த ஸ்வ கீய ஜன பாப விமோசன் த்வம் –ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி –17-
சக்தஸ் ஸ்வ கீய ஜன பாப விமோசன த்வம் -என்று -தன்னை சேர்ந்த மக்களின் பாபங்களைப்-போக்குவதில் வல்லவர்
தேவரீர் -என்றார் மணவாள மா முனிகளும் -யதிராஜ விம்சதியில் –

இனி
பழி பாவம் கை யகற்றிப் பல் காலும் நின்னை
வழி வாழ்வார் வாழ்வராம் மாதோ -வழுவின்றி
நாரணன் தன் நாமங்கள் நன்குணர்ந்து நன்கேத்தும்
காரணங்கள் தாமுடையார் தாம்———பழி பாவம் கையகற்றி -இரண்டாம் திருவந்தாதி – -20 -என்னும் இடத்தில் போலே
காரணம் இன்றி வரும் நிந்தையை பழி என்னலுமாம் –
பாவம் செய்யா விடினும் செய்ததாக ஏறிட்டு கூறும் அபவாதம் பழி என்க
அப்பழி என்னும் குழியில் விழுந்து உழலாது தன்னை அண்டினவர்களைக்-காப்பாற்றுகிறாராம் எம்பெருமானார் –
பெரும்பாலும் ஒழுக்க நெறியினின்றும் பிறழ்ந்தார்கே பழி-நேரிடக் கூடும் –
இழுக்கத்தின் எய்துவர் எய்தா பழி -என்றார் வள்ளுவனாரும்–
இயல்பாகவே ஒழுக்கம் கெட்டவர்கள் ஒரு குறிப்பிடப் பட்ட பாவம் செய்யா விடினும்
பகைமையாலோ -வேறு ஏதுக்களினாலோ பிறர் அதனை அவர் மீது ஏறிடின்-ஒக்கும் என்று உலகம் ஒப்புகிறது –
அத்தகைய பழி யினுக்கும் உள்ளாகாது தம்மை அண்டினோரைக் காத்து விடுகிறாராம்
எம்பெருமானார் -முன்பு எத்தகைய நிலையில் இருந்தாலும் எம்பெருமானாரை பற்றினவர்கள் நெறி தவற கில்லார்-எனபது
உலகம் கண்டு அறிந்த உண்மை யாதலின் அவரை அண்டினவர்களுக்கு பழி எய்தாது என்க –
ஆசாரே ஸத்தாபயத்யபி -என்றபடி ஒழுக்கத்தில் நிலை நிறுத்துவது ஆசார்யன் கடமை அன்றோ –
நம்மை நம் வசத்தே விடுமே சரணம் என்றால் -என்றபடி
சரண் அடைந்தவரை அவர்கள் இஷ்டப்படி-நடக்குமாறு விட்டுக் கொடுக்காதவர் எம்பெருமானார் என்க –
புகழ் பாடி
புகழ் -குணம்
குணங்களை அனுபவிப்பது உள் அடங்காது பாட்டாக வெளிப்பட்ட படி

அல்லா வழியை கடத்தல்
என்னுடைய அபத ப்ரவர்தியை தப்புகை –
அன்றிக்கே –
கர்ப்ப-யாம்ய தூமாதிகளை ஆக்ரமிக்கையால் என்னுதல் –
எம்பெருமானார் உடைய திருவடிகளைக் கிட்டி அனுபவிக்கையில் -என்றபடி –

எனக்கு இனி யாதும் வருத்தம் அன்றே
எனக்கு இனி –
இப்படி எம்பெருமானார் உடைய-கைங்கர்யத்தில் அதி கரித்து க்ர்தார்த்தனான எனக்கு -இத்தனை நாளும் சில உபத்ரவம்
உண்டாய் இருந்தாலும் -இன்று முதலாக மேலுள்ள காலம் எல்லாம்-யாதும் -எந்த விஷயத்திலே யாகிலும்
வருத்தம் அன்றே –
அசாத்தியமானது இல்லை-
அல்லா வழியை என்று –
அம் மார்க்கங்கள் அதி ஹேயங்கள் ஆகையாலே -திருப் பவளத்தாலே
இன்னது என்று நிர்தேசிக்க அருவருத்து -சாமான்யேன அருளிச் செய்கிறார் .
அல்லா வழியை கடத்தல் எனக்கு இனி யாதும் வருத்தம் அன்றே –
சகல பாப விமோஷன பூர்வகமான பரம பதத்தை பெருகையிலும் இவருக்கு ஒரு-கண் அழிவு இன்றிக்கே
அத்யந்த சுலபமாய் காணுமிருப்பது –
வைகுந்த மா நகர் மற்றது கையதுவே -என்னக் கடவது இறே –

அல் வழக்கு ஒன்றும் இல்லா அணி கோட்டியர் கோன் அபிமான துன்கண் செல்வனைப் போலே -11-

அல்லா வழியைக் கடத்தல்
அல்லாத வழி அல்லா வழி
ஈறு கெட்ட எதிர் மறைப் பெயர் எச்சம் நல் வழி அல்லாதது அல் வழி
இராமானுசன் புகழ் பாட அவர் இவன் பழியைக் கடத்தவே அப்பழி அடியாக நேரும்
அல் வழியைக் கடப்பது அமுதனாற்கு எளிதாகி விடுகிறது –

எனக்கு இனி யாதும் வருத்தம் அன்றே
எனக்கு –
சரண் கூடிப் புகழ் பாடி அல் வழியைக் கடக்கும் தகுதி வாய்ந்த எனக்கு-
சரண் கூடும் போது தாம் ஒரு பொருளாகத் தோற்றாமையின் தம்மைக் கண்டிலர் –
அதனால் -நான் -சரண் கூடிய பின் -என்றிலர் கீழே –
இப்பொழுது தாம் ஒரு பொருளாகி விட்ட படியால் எனக்கு வருத்தம் அன்று -என்கிறார்
இனி-சரண் கூடிப் பாடிப் பழியைக் கடந்த பின் .
பழியை-பாபத்தை -கடக்கவே மதியின்மையும் பக்தியின்மையும் நீங்கி நல்ல நெஞ்சாகி
விட்ட படியால் அல்லா வழியை எளிதில் கடந்து விடுகிறார் –
முழுதும் பெரும் கீர்த்தியை மொழிந்திட முடியாவிடினும் இயன்ற அளவு-களிப்புடன் பாடி உயர்வு பெற முற்படுகிறேன் என்றார் ஆயிற்று –

ஆழ்வான் என்று இவர் அருளி செயலில் ஈடுபட்டதை மெச்சி நம் ஆழ்வானோ என்று-உகந்து
எம்பெருமானாரே சாத்திய திருநாமம் –
ஆழ்வார்களை போல ஆழங்கால் பட்டவர்..பக்தி பாரவஸ்யத்தாலே ஆச்சார்யர் ஞான ஆதிக்யத்தாலே இடை பட்டு ஆழ்வான் ..
தாம் பெற்ற பேறு நாலூரனுக்கும் வரதன் இடம் கேட்டு பெற்று கொடுத்த மகா குணம் உண்டே –
அடியேன் உள்ளான் -ஞாதவ்யமா சேஷத்வமா ஆத்மாவுக்கு முக்கிய குணம் –ஸ்ரீ பாஷ்யம் எழுதி அருளிய பொழுது ஸ்வாமி இடமே வாதாடி –
சிறிது நாள் அவர் மடத்தில் வெளியில் இருந்து-பின் உள்ளே சென்று – ஸ்வாமி தாள் விலகாமல் இருந்த மகிமை
உடையவர் உடமையை எங்கு வைத்தால் என்?-என்றாரே
சிஷ்ய லஷண பூர்த்தி/ ஸ்ரீ பாஷ்யம் எழுத சக காரியம்..எங்கள் ஆழ்வான் எழுதியதும் ஆழ்வான் போல இருகிறதே என்றார்
பாம்பின் வாயில் தவளை இருந்து கதற அதையும் ரஷகன் இருப்பதை இதுவும் உணர்ந்ததே என்றார் ஆழ்வான் .
பாகவதர்களை மதித்து – -சு சாம்ய புத்திகளை- சமம் என்று கூட நினைக்க கூடாது ..
ஞானி எண்ணம் வர சேஷத்வம் குறைந்து விட கூடாது –
அனுஷ்டானம் நன்றாக இருக்கிறது என்று எண்ணாமல் கர்ம பண்ணத்தான் நாம்– கர்ம பலத்துக்கு அவனே அதிகாரி.என்று உணர வேண்டும்
பலத்துக்கும் ஹேது நாம் இல்லை ..செய்யாமை இல்லை..-நாம் தான் செய்கிறோம் என்ற நினைவு தான் கூடாது ..
எதிர் பொங்கி மீதளிக்கும் கன்றுகள் போல் எம்பெருமானார் சிஷ்யரில் பிரதான கூரத் ஆழ்வான் போல்வார் –
குழியை கடத்தும் ..அன்றிக்கே கடந்தும் ..
ப்ரஹ்மம் போல பெரியவன் தன்னை அண்டியவரையும் பெரியவனாக ஆக்குபவன்
நம்-
இவரை-அமுதனாரை – உத்தரிக்க தானே ஆழ்வான் அவதாரம்.
ஆழ்வாரும் கடல் கடைந்தது கஜேந்திர மோஷம் எல்லாம் அவருக்கு என்று அருளியது போல

பாம்பணை மேல் பாற்கடலுள் பள்ளி யமர்ந்ததவும்
காம்பணை தோல் பின்னைக்கா ஏறு உடன் எழ செற்றதுவும்
தேம்பணைய சோலை மராமரம் ஏழு எய்ததுவும்
பூம்பிணைய தண் துழாய் பொன் முடியம் போரேறே –திருவாய் மொழி -2-5-7-

வேத மாதா வுக்கு மங்கள சூத்திரம் போல ஆழ்வான் அருளிய ஸ்ரீ சூக்திகள் எல்லாம் –
பாவங்களை கடக்கும்-ராமானுஜர் பெருமை ஆழ்வான் சரண் அடைந்த தன் பின் பேச முயல்கிறார் இனி மேல்
எம்பெருமானாரே தனது …உத்தரீயம் மேலே போட்டு கூத்தாடினாரே கூரத் ஆழ்வான் சம்பந்தம் உடைய-அனைவருக்கும்
பரம பதம் நிச்சயம் என்று அருளிய பின்-
வழி இல்லா வழி –அல்லா வழி -வாயால் அதை சொல்ல கூடாது
பேதை பாலகன் அது ஆகும் போல.-அருவருத்து –-எனக்கு இனி யாதும் வருத்தம் அன்றே

சகல பாப விமோசன பூர்வகமாக பரம பதத்தை பெறுவதிலும் கண் அழிவு இன்றி சுலபமான-
வைகுண்ட மா நகர் கையில் . மதுரகவி சொன்ன சொல் .வைகுந்தம் காண்மினே-என்று
ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் என்று காட்டி அருளிய மகா குணம் உண்டே ..

வாசா யதீந்திர மநஸா வபுஷா ச யுஷ்மத் –பாதாரவிந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம்
கூராதி நாத குருகேச முக ஆத்ய பும்ஸாம் -பாதா நு சிந்தன பர சததம் பவேயம் ––ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி –3-

வாசாம் அகோசர மஹா குண தேசிக அக்ர்ய-கூராதி நாத கதித அகில நைச்ய பாத்ரம்
ஏஷ அஹம் ஏவ ந புநர் ஜகதி ஈத்ருசஸ் -தத் ராமாநுஜார்ய கருணைவ து மத் கதிஸ்தே–14-

—————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

This entry was posted on March 19, 2020 at 2:55 am and is filed under இராமானுச நூற்றந்தாதி, ராமானுஜ நூற்றந்தாதி. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.