Thiruvonum's Weblog

சொன்னால் விரோதம் இது, ஆகிலும் சொல்லுவன் கேண்மினோ!
என் நாவில் இன்கவி யான் ஒருவர்க்கும் கொடுக்கிலேன்
தென்னா தெனா என்று வண்டு முரல் திரு வேங்கடத்து
என் ஆனை என் அப்பன், எம்பெருமான் உளனாகவே.–3-9-1-

இப்படி தம்முடைய சர்வ கரணங்களும் தனித் தனியே ஸ்வ இதர கரணங்களினுடைய வ்ருத்திகளை எம்பெருமான் திறத்திலே ஆசைப்பட்ட படியே
பெறாமையாலே அத்யந்தம் அவசன்னரான ஆழ்வார் -இத்தசையிலே தமக்குத் துணையாகைக்காக-இந்த லோகத்திலே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உளரோ -என்று
பார்த்த இடத்திலே இந்த லோகம் எல்லாம் பகவத் வியதிரிக்த விஷய ப்ரவணமாய் பகவத் பராங்முகமாய் –
மனுஷ்யாதிகளைக் கவி பாடிக் கொண்டு திரிகிற படியைக் கண்டார் –
கண்டு தம்முடைய இழவு எல்லாம் மறந்து எம்பெருமானுக்கு அர்ஹமானவரும் அந்த கரணங்களை அவஸ்து பூத மனுஷ்யாதிகள் பக்கலிலே
விநியோகிக்கிற படி என்ன காண்-என்று இன்னாதாய் -அவர்களைக் குறித்து கல்யாணமாய் பகவத் அனுரூபமான கவிகளை ஷூத்ர மனுஷ்யாதிகள் பக்கலிலே
விநியமிக்க லாகாது என்று பார்த்து -நிஷேத்ய தயாவும் சலுகை யீடன்று -ஆகிலும் எம்பெருமானுக்கு ஈடான அழகிய கவிகளை இழக்க மாட்டாமையாலே
சொல்லுகிறேன் கேளுங்கள் என்று வைத்து -இப்படி பகவத் பராங்முகமான லோகத்திலே நான் எம்பெருமானை அல்லது
மற்று ஒருவரைக் கவி படுக்கைக்கு ஈடல்லாத ப்ரக்ருதியாகப் பெற்றேன் -என்று கண்டு ஸ்வ லாபத்தைப் பேசுகிறார் –

—————————————————-

உளனாகவே எண்ணித் தன்னை ஒன்றாகத் தன் செல்வத்தை
வளனா மதிக்கும் இம் மானிடத்தைக் கவி பாடி என்
குளன் ஆர் கழனி சூழ் கண்ணன் குறுங்குடி மெய்ம்மையே
உளன் ஆய எந்தையை எந்தை பெம்மானை ஒழியவே?–3-9-2-

நிரவதிக சம்பத்தை யுடையனாய் நித்ய நிர்தோஷ நிஸ் ஸீம கல்யாண குண மஹோ ததியாய் இருந்த எம்பெருமானை ஒழிய
தன்னையும் ஒரு வஸ்துவாகப் பார்த்து தன் சம்பத்தையும் ஒரு சம்பத்தாக மதித்து இருக்கிற இம் மனுஷ்யரைக் கவி பாடி
என்ன பிரயஜனம் உண்டு -என்று கொண்டு பூர்வ ப்ரக்ருதத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

——————————————-

ஒழிவு ஒன்று இலாத பல் ஊழிதோறு ஊழி நிலாவப் போம்
வழியைத் தரும் நங்கள் வானவர் ஈசனை நிற்கப் போய்க்
கழிய மிக நல்ல வான்கவி கொண்டு புலவீர்காள்!
இழியக் கருதி ஓர் மானிடம் பாடல் என்னாவதே?–3-9-3-

இப்படி ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனான எம்பெருமானை உங்களுடைய கழிய மிக நல்ல வான்கவி கொண்டு பாடப் பெறலாவது –
பாடினால் பின்னையும் பெறும் பேறு -அநாக்ராத துக்க கந்தமாய் –நிரதிசய ஸூக ரூபமாய் நித்ய ஸித்தமான பகவத் கைங்கர்ய லக்ஷண மோஷமாவது –
அவஸ்து பூதராய் நிஸ்ஸ்ரீகரான மனுஷ்யரையாவது கவிகளைக் கொண்டு பாடுவது -பாடினால் பின்னைப் போய் அதோ கதியில் விழுவது –
ஆனபின்பு அவனை ஒழிய இம்மனுஷ்யரை எதுக்காகப் பாடுகிறீர்கள் -என்கிறார் –

—————————————————-

என்னாவது, எத்தனை நாளைக்குப் போதும், புலவீர்காள்!
மன்னா மனிசரைப் பாடிப் படைக்கும் பெரும்பொருள்!
மின்னார் மணிமுடி விண்ணவர் தாதையைப் பாடினால்,
தன்னாகவே கொண்டு சன்மம் செய்யாமையும் கொள்ளுமே.–3-9-4-

மனுஷ்யரைப் பாடிலும் சில ப்ரயோஜனங்கள் சித்திக்கக் காணா நின்றோம் இறே-என்னில் -அஸ்திரான மனுஷ்யரைப் பாடி என்ன பிரயஜனம் பெறுவது –
பெற்றால் தான் எத்தனை நாளைக்குப் போதும் -பலவீர்காள் -ஆனபின்பு -மின்னார் மணிமுடி விண்ணவர் தாதையைப்-பாடுங்கள் –
பாடினால் வேறு ஒரு பிரயஜனமும் வேணுமோ -ஸ்வ சேஷத ஏக ரதிகளாக்கி ஸ்வ விஷய கைங்கர்ய விரோதியான சம்சாரத்தையும் போக்கும் -என்கிறார் –

—————————————————

கொள்ளும் பயன் இல்லை, குப்பை கிளர்த்தன்ன செல்வத்தை
வள்ளல் புகழ்ந்து,நும் வாய்மை இழக்கும் புலவீர்காள்!
கொள்ளக் குறைவிலன் வேண்டிற்று எல்லாம் தரும் கோதுஇல் என்
வள்ளல் மணிவண்ணன் தன்னைக் கவி சொல்ல வம்மினோ.–3-9-5-

பிரயோஜன ஸூன்யமாய் ஹேய விஷயங்களைக் கவி பாடி உங்களுடைய அழகிய கவிகளை இழவாதே-தன்னுடைய நிரவதிக -நித்ய -நிர்தோஷ –
கல்யாண குணங்களாலே உங்களுடைய கவிகளை க்ருதார்த்தமாக்க வல்லனாய் -உங்களுக்கு வேண்டிற்று எல்லாம் தரும்
பரம உதாரனாய் தந்தாலும் ஒன்றும் செய்யாதானாய் -இவர்களுக்கு என் செய்வோம் -என்று இருக்கும் ஸ்வ பாவனாய் –
ஆஸ்ரித ஸூலபனாய் இருந்த எம்பெருமானைக் கவி செல்ல வல்லீர்களோ -என்கிறார் –

——————————————————-

வம்மின் புலவீர்!நும் மெய் வருத்திக் கை செய்து உய்ம்மினோ!
இம்மன் உலகில் செல்வர் இப்போது இல்லை நோக்கினோம்;
நும் இன் கவி கொண்டு நும்நும் இட்டா தெய்வம் ஏத்தினால்
செம்மின் சுடர்முடி என் திருமாலுக்குச் சேருமே.–3-9-6-

மனுஷ்யரைக் கவி பாடியேயாகிலும் தேஹ யாத்திரையை நிர்வஹிக்க வேண்டாவோ -என்னில் -அதுக்கு உபாயம் சொல்வேன் -வாருங்கள் -எங்கனே என்னில் –
க்ருஷ்யாதிகளைப் பண்ணி ஜீவியுங்கள் -க்ருஷ்யாதிகள் ஆயாசாத்மகம் ஆகையாலே அவை துஷ்கரம் அல்லவே -அவற்றில் காட்டில் ஸ்ரீ மான்களான மநுஷ்யர்களை
ஜீவன அர்த்தமாகக் கவி படுக்கையே நன்று அன்றோ -என்னில் -உங்கள் அபேக்ஷித பல ப்ரதரான ஸ்ரீ மான்கள் இந்த லோகத்தில் உளரோ என்று பார்த்தோம் –
பார்த்த இடத்தில் ஒருவரும் இன்றியே இருந்தது -ஸ்ரீ மான்களான மநுஷ்யர்கள் இல்லையாகில் இந்த்ராதிகளை ஏத்தினாலோ என்னில்
உங்களுடைய அழகிய கவிகளைக் கொண்டு உங்கள் அபீஷ்ட தேவதைகளை நீங்கள் ஏத்தினாலும் பின்னையும் அது எல்லாம்
அந்த இந்த்ராதி தேவதைகளுக்கு அந்தராத்மா பூதனாய் ஸ்ரீ யபதியாய் இருந்த எம்பெருமான் திருவடிகளிலே சேரும் –
ஆனபின்பு எம்பெருமான் தன்னையே ஏத்துங்கள் -என்கிறார் –

———————————————-

சேரும் கொடை புகழ் எல்லை இலானை,ஓர் ஆயிரம்
பேரும் உடைய பிரானை அல்லால்,மற்று யான்கிலேன்;
மாரி அனைய கை, மால்வரை ஒக்கும் திண்தோள் என்று,
பாரில் ஓர் பற்றையைப் பச்சைப் பசும்பொய்கள் பேசவே.–3-9-7-

ஸ்ரீ யபதியான தனக்கு சத்ருசமான நிரவதிக உதாராதி அஸந்கயேய கல்யாண குணங்களை யுடையனாய் இருந்த எம்பெருமானை அல்லால் –
மற்று இந்த லோகத்தில் த்ருண அல்பரான மனுஷ்யாதிகளை மாரி அனைய கை, மால்வரை ஒக்கும் திண்தோள் என்று,
பாரில் ஓர் பற்றையைப் பச்சைப் பசும்பொய்கள் பேசேன் -என்று கொண்டு ஸ்வ லாபத்தைப் பேசுகிறார் –

———————————————-

வேயின் மலிபுரை தோளி பின்னைக்கு மணாளனை
ஆய பெரும்புகழ் எல்லை இலாதன பாடிப்போய்க்
காயம் கழித்து,அவன் தாளிணைக் கீழ்ப்புகும் காதலன்,
மாய மனிசரை என்சொல வல்லேன் என்வாய் கொண்டே?–3-9-8-

நிரஸ்த ஸமஸ்த பிரதிபந்தகனாய்க் கொண்டு -வேயின் மலிபுரை தோளி பின்னைக்கு மணாளனக் கல்யாண நிஸ் ஸீம நிரவதிக குணங்களைப் பாடி
அவன் தாளிணைக் கீழ் புகும் காதலை யுடையேனான நான் அவனை ஒழிய இந்த ப்ரக்ருதி வஸ்யரான
மனுஷ்யரைக் கவி பாடுவேன் -என்றால் தான் என் வாய் எனக்கு விதேயமோ -என்கிறார் –

————————————–

வாய் கொண்டு மானிடம் பாடவந்த கவியேன் அல்லேன்;
ஆய் கொண்ட சீர் வள்ளல் ஆழிப் பிரான் எனக்கே உளன்;
சாய் கொண்ட இம்மையும் சாதித்து, வானவர் நாட்டையும்
நீ கண்டு கொள் என்று வீடும் தரும் நின்று நின்றே.–3-9-9-

மனுஷ்யரைக் கவி பாடுகைக்கு ஈடல்லாத ப்ரக்ருதியாய்ப் பிறக்கப் பெற்றேன் -ஸமஸ்த கல்யாண குணோததியாய் -சங்கு சக்ர தரனாய் இருந்த எம்பெருமான்
தன்னுடைய பரம உதார குணத்தால் என்னுடைய கவிகளுக்குத் தன்னை விஷயமாகத் தந்து அருளப் பெற்றேன் –
இன்னமும் இப்படி இஹ லோகத்திலே தன்னை எனக்கு அனுபவிக்கத் தந்து அருளி பின்னை –
சர்வ காலமும் திரு நாட்டையும் கைக் கொள் -என்று அத்திருநாட்டையும் எனக்குத் தந்து அருளும் -என்கிறார் –

———————————————————-

நின்று நின்று பல நாள் உய்க்கும் இவ்வுடல் நீங்கிப் போய்ச்
சென்று சென்றாகிலும் கண்டு,சன்மம் கழிப்பான் எண்ணி,
ஒன்றி ஒன்றி உலகம் படைத்தான் கவி ஆயினேற்கு
என்றும் என்றும் இனி மற்றொருவர் கவி ஏற்குமே?–3-9-10-

என்றேனுமாக ஒரு காலம் நம்மை அறிந்து நின்று நின்று பல நாள் இஸ் சம்சாரத்திலே இவ்வாத்மாக்களை பிரவேசிப்பிக்கும் இவ்வுடலத்தை நீங்கிப் போய்
இவ்வாத்மாக்களை சம்சாரத்தைக் கழிக்க வேணும் என்று பார்த்து அருளி ததர்த்தமாக அவஹிதனாய்க் கொண்டு ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ணி அருளின
பரம காருணிகனுடைய கவியான எனக்கு மற்று ஒருவரைக் கவி பாடப் போருமோ-என்கிறார் –

——————————————–

ஏற்கும் பெரும் புகழ் வானவர் ஈசன் கண்ணன் றனக்கு
ஏற்கும் பெரும் புகழ் வண் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
ஏற்கும் பெரும் புகழ் ஆயிரத்துள் இவையும் ஓர்பத்து
ஏற்கும் பெரும்புகழ் சொல்ல வல்லார்க்கு இல்லை சன்மமே.–3-9-11-

ஸ்வ உசிதமான கல்யாண குணங்களை யுடையனான வானவர் ஈசன் கண்ணன் தனக்கு-ஏற்கும் பெரும் புகழான வண் குருகூர்ச் சடகோபன்
சொல்லான தன்மைக்கு சத்ருசமான அர்த்த வத்த்வ மதுரத்வாதி குணங்களை யுடையவான ஆயிரத்துள்-
ஏற்கும் பெறும் புகழையுடைய இப்பத்தைச் சொல்ல வல்லார்க்கு இல்லை ஜன்மம் -என்கிறார் –

—————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

This entry was posted on November 13, 2017 at 5:11 pm and is filed under Acharyarkall. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.