ஸ்ரீ ராமனின் அருள்அமுதம்-208-217..

208

இயம் சீதா -பங்குனி உத்தரம் திருக் கல்யாணம்
நரர் புலி போன்ற ராமன் மான் போன்ற சீதை பட்டாபிஷேகம் ஸ்லோகம்
வடக்க்பஞ்ச ஆயுதலம் ஐவரும் ஒரே மேடைசேவை – -ராம சீதை இலக்குவன் பரதன் சத்ருணன் –
விதான் சௌதா அருகில் -ராம ஆஞ்சநேயர் சன்னதி -சூர்யா நமஸ்கார தோட்டம்
கட்டடங்கள் நடுவில் தோட்டம்
ஆனந்தமாக -அழகான கோயில் 500 வருஷ பழைமை
த்வஜ் ஸ்தம்பம் கர்டன் ஆஞ்சநேயர் சங்கு சக்கரம்
குள்ளமான திருக் கோல ஆஞ்சநேயர் சேவை நீண்ட மீசை புன் சிரிப்புடன்
சுத்தமான திருக் கோயில்
குகனை சந்திக்கிறான் 50சர்க்கம்
தமஸா நதி கரை தங்கி மக்களை ஏமாற்றி மூன்று நதி கடந்து
வடக்கு நோக்கி அயோதியை வணங்கி சுருங்கி பேர புரம்
மான் உடலை தொங்கி விட்டு இருப்பானாம் குகன்
வேடர் குளம் கங்கை கரை உடையவன் கப்பல்கள் பல உடையவன்
நல்லார் உடன் வர வேற்றான் –
ஏற்கனவே குகனை அறிந்தவன் ஆத்மசகா வால்மீகி
கம்பர் முதலில் சந்திப்பதாக அருளி –
ராமனை விருந்தாளி பாக்கியம் என்கிறான் –
தேசம் அனைத்தும் உன்னது
அர்க்யம் பாத்யம் கொடுத்து
குதிரைகள் பரிவாரம் அனைத்துக்கும்
லேகியம் நக்கி சாப்பிட
விழுங்க
கடித்து உன்ன குடிக்க இப்படி பல பல சமர்ப்பித்தான்
ராகவன் உனது அன்பை உண்டவன்
தவ வேடம் சந்நியாசி போலே வாழ  வந்தேன்
அவாப்த சமஸ்த காமன் –
தவிப்பு துடிப்பு
பத்ரம் இலை புஷ்பம் பலம் தோயம் தீர்த்தம் அன்புடன் கொடுத்தால் போதுமே
அன்பு வாயிற்று பசி ஆற்றி விட்டதே
மனசால் ஏற்று கொண்டேன் வாயால் உண்ண முடியாதே
குதிரை புல்லும் கொள்ளும் கொடு
சந்த்யா வந்தனம் செய்து தண்ணீர் மட்டும் குடித்து
மரத்தின் நிழலில் படுக்க -சீதா ராமர் -இருவரையும் இவர்கள் இருவரும்
சுற்றி சுற்றி காத்து
குகனும் லஷ்மணனும் பேசிக் கொண்டு இருக்க

209-

ஏழை  ஏதலன் –ஆழி வண்ணா நின் அடி இணை அடைந்தேன் –
இரங்கி மற்று அவர்க்கு இன் அருள் சுரந்து –
மட நோக்கி உன் தோழி
புருஷகார கடாஷம் -சேர முடிந்தது
உம்பி உனது தம்பி லஷ்மணன் எனக்கு தம்பி –
உம்பி எம்பி -லஷ்மனனுக்கு முற்பட்ட -பிரித்து பேச முடியாத அன்பு
தோழன் -நின்னோடும் ஐவர்  ஆனோம் –
புதல்வரால் பொலிந்தான் தசரதன்
குகனோடும் தோழைமை கொண்டதும் ஓர் அடையாளம் பெரியாழ்வார்
சூர்யன் பகவானால் தொட்டணா மூலம் நிர்மாணம் செய்த கோயில்
சூரியனும் சேவை -மனு குல-தினகர குல கமலதிவாகரன்
பழம் என்று தாவி போக வஜ்ராயுதம்
சம்ஸ்க்ருத வியாக்கினங்கள் ஒன்பதும் கூடவே சென்று கற்று -மலைக்கு வளர்ந்து –
நவ வ்யாக்யானங்கள்
இந்த்ரன் மகன் அர்ஜுனன்
சூர்யன் மகன் கர்ணன் விரோதம்
இந்த்ரன் மகன் வாலி சூர்யன் மகன் சுக்ரீவன் நண்பன்பெருமாள்
50 சர்க்கம் -இறுதியில்
இருவரும் சுற்றி வந்து ராமன் பெருமை பேசிக் கொண்டு
அதி சங்கை செய்து -கைகேயி அனுப்பி இருக்கிறாளோ
திருவடி பக்கம் படுத்துக்கோ சுக சய்யா –
இன்றும் ராம சய்யா சேவிக்கலாம் தலையால் தீண்டலாம்
தரையில் பிராட்டி பெருமாள் இருக்க தூக்கம் வருமா
உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே
நாட்டுக்கு நிலவும் நிலைமை சொல்லி புலம்புகிறான்
தகப்பனார் மரிப்பார் யார் அந்திம கிரியை செய்வார்கள்
காக் க வேண்டியது எனது கடமை
அவன் காலடி குகன் வைக்க
தொண்டர்கள் பின் தொடர

210

வகளாபரணம் வந்தே -காரி மாறன் –
ஆசார்யர்கள் சேவை -சேஷ பீடத்தில் மா முனி -தேசிகன் –
52 சர்க்கம் -பெரிய சர்க்கம்
காலை விடிய -இரவில் சுற்றி சுற்றி வர –
ஒரு நாள் முகத்தில் விழித்தாரை வடிவு அழகு படுத்தும் பாடு –
நேற்று வந்த குகன் -லஷ்மணனை அதி சங்கை
பரிகரங்கள் குகனை அதி சங்கை பண்ணி
சீதா ராமர் -தூங்க
திரும்பி போய் அவர்கள் மஞ்சத்தில் சேறும் வரை துஞ்சா
மென்னடை அன்னம் பொறு கயல் கண்கள் துஞ்சா
சீரார் திருவேங்கடமே ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம் –
பேரன்புக்கு மயங்குவார் பெருமாள்
கைங்கர்யம் ப்ரீதி பூர்வகமாக -தூய்மை
திரும்ப எதிர்பார்க்காமல் தூய அன்பு மாயனை -தூயோமாய் வந்து
நாயகனாய் -தூயோமாய் வந்தோம் –
இரண்டு இடத்திலும் இதே தூய்மை –
பக்தி வலிமை ஒன்றே நோக்குவான்
competitive உலகம் இது -கழித்து சல்லடை போட்டு
அவனோ அனைவரையும் இச்சை ஆசை ஒன்றே போதும் என்று கொள்கிறான் –
சிருஷ்டித்து அன்பு பக்தி ஒன்றையே பார்த்து அருளுகிறான்
குகன் ஆசை அன்பு தூய்மை கொண்டவன்
அவாப்த சமஸ்த காமன் –
பரத்வாஜ குயில் பறவை கூவ காலையில் –
கடலை நோக்கி ஓடும் கங்கை தாண்டி தென் கரை போய்
யமுனை தாண்டி சித்ரா கூடம் போகப் போகிறார்கள்
ராமநேபடகு வைகுந்தன் என்னும் தோனி
நாவாய் முகுந்தன்
படகு படகு கேட்கிறது
குகன் கை கூப்பி இன்னும் என்ன வேண்டும் –
நாவாய் வேட்டுவன் அடியேன்
அக்கரை  போக ஏற –
சுமந்த்ரன் அடியேனுக்கு என்ன ஆணை
திரும்பி போக சொல்லாமல் உடன் கூட வர அனுமதி கேட்கிறார்

211

பத்ம பிரியே -லஷ்மி த்யான ஸ்லோகம் தாமரை மாலை
தாமரை காடு போலே விஸ்வத்துக்கு அருள் -விஷ்ணு பத்னி
ஆட்சி புரிந்து அருளாலே உலகம்வாழ
சூர்ய நமஸ்கார தோட்டம் -தனிக் கோயில் நாச்சியார் ஆச்சர்யம்
ரத சப்தமி பிரம உத்சவம் –
திவ்ய மகிஷி அகில ஜகன் மாதா அஸ்மின் மாதா
இளைமை மாறாமல் -தினம் அருள் பாலிக்க
யுவ குமாரா -அரும்பினை அலரை –
சூர்யா பகவான் உத்சவர் தாயார் அடியில் திருக் கையில் தாமரை -நான்கிலும்
கண்டால் மலரும் -மலர காத்து இருக்கும் மொட்டுக்கள்
ந சந்திர -அவன் ஒளி இருந்தால் -அக்னி ஒளி விடாது சொல்ல வேண்டாமே
சூர்யா மண்டல மத்திய வர்த்தி நாராயண
பஞ்சாயுத ராமர் பின்பு சேவிப்போம்
52 சர்க்கம் -இனி தரவேண்டாம்
சுமந்த்ரன் கவலை -ஆத்மாநாம் –
சுக போகம் கூடாதே தேரில் போக கூடாது
திரும்பி அரசன் தாய்மாரை பார்த்து கொள்
நடந்து போவோம்
தனித்து வாழ்ந்தது இல்லை பரிய அனைவரும் உண்டே கூடி வருவேன் சுமந்த்ரன் சொல்ல
பிரிந்து இருக்க முடியாதே
தொண்டு செய்யாமல் இருந்தால் இருந்து என்ன பலன்
தொண்டன் பெயர் போகுமே –
அவன் ஏற்றும் ஸ்வாமி -பக்த பராதீனன்
வேண்ட மறுக்கலாமா
மன்னன் மரிப்பான் கைகேயி ஆளும் நாட்டை விட்டு போகலாமா
ராமன் வெட்கி -சுமந்த்ரன் வருத்தம் படி நிலைமையா
எடுத்த செயலை மாற கூடாதே
இனிமை குரலில் சமாதானம்
அரசர் பலருக்கும் -மந்த்ரி தேரோட்டி நல்லவர் -வேண்டுகோள்
தழு தழுத்த குரலில் பிரிந்த சோகம் வராமல் தசரதனை பார்த்து கொள்
வயசானவர் பிரிவை தாங்க மாட்டார் நிழல் அற்ற பட்ட மரத்தில் தூங்குவார் கைகேயி இடம் சொல்லும்
இன்னல் இல்லை ஆனந்தம் என்று கௌ சாலை இடம் சொல்லும்
இங்கு சொன்னதை அங்கெ சொல்லாதே
சத்யம் பிரியம் -மனசை புண் படுத்தி உண்மை சொல்ல கூடாது
இரண்டும் உண்மை
பொய்மையும் வாய்மை -நல்லது செய்யுமானால் பரதனை அழைத்து வாரும்

212

ராமோ -ராமாய தஸ்மை நம -சம்சாரம் சக்கரம் கடைதேற்ற
படகு பவ சாகரம் -கப்பலாக -வைகுந்தன் என்பான் ஒரு தோநி  பெறாது உழல்கின்றேன் -ஆண்டாள்
விஷ்ணு போதம் –
படகே படகில் அமர போகிறது இங்கே
சுமந்த்ரனை சமாதானம் செய்கிறான்
பஞ்சாயுதன்கள் -ராமன்
பரதன் சத்ருக்னன் -இலக்குவன் அருகில் சீதை இருப்பிடமே கதி
ஐவருடன்
ஸ்ரீ பாதமாக ஆஞ்சநேயர் அமர்ந்த திருக் கோலம்
உத்சவர் மூவர் -சீதா ராமர் இலக்குவன்
சூர்ய நமஸ்காரம் சவிதா தேவி -சூர்ய நாராயணன் -தொடர்பு
52 சர்க்கம் -பரதன் கூட்டி வந்து இள ராஜ பட்டாபிஷேகம் செய்து வையும்
நல்ல உபதேசம் செய்து
கோபம் தாபம் இருக்கும் தீர்த்து வையும்
பொறுப்பு கொடுத்து -போய் வர சொல்லி அரசன் இல்லா தேர் எப்படி ஒட்டி போக
திரு தேர் உத்சவம்
கருட வாகனம்
அர்ஜுனன் தேர் ஒட்டி ஆசைதீர்த்து தேர்சரீரம்
ஜீவாத்மாவை நடாத்தி -தேர் ஒட்டி கீதாசார்யன்
சுமந்த்ரன் இடம் அவன் சொல்லி –
சீதை மூட்டி தேர் உடன் குதித்து சாம்பல் ஆகுவேன்
மக்கள் கதறுவார்கள்
கூட்டி வர சொல்லி அனுப்பி –
பார்க்கும் தைர்யம் இல்லை
குதிரைகள் கூட காசை அடி கொடுத்தாலும் நகராதே
பார்த்து குதிரை தடவி சொல்கிறேன்
உமக்கு சொல்வது போல் குதிரை தேருக்கும் சொல்வேன்
உன் பின்னால் வர அனுமதி மீண்டும் கெஞ்சுகிறான்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -வழு இல்லா அடிமை
ஞானிகள் பிரிந்தால் உயிர் விடுவார்கள் கீதை
குற்றம் பார்க்காத -வருத்திய அனுகம்பி பக்தன் நடுங்க அவன் நடுங்குவான்
பக்த வத்சலன் –
சொல்லும் சூஷ்மம் புரிந்து கொள்ளும்
கைகேயி நினைத்து இருப்பாள்
சுகமாக வாழ்வதாக இருப்பதாக
கைகேயி நம்பினால் தான்
தசரதன் கொடுத்த வரம் நடந்தது ஸ்வர்க்க பிராப்தி தசரதனுக்கு கிட்டும்
ஆகையால் ஆத்ம சகாவே திரும்பி போக வேண்டும்
குகனையும் பார்த்து மிருகம் இருக்கும் காட்டில் இருக்க வேண்டும்
ஆலம் பால் கொண்டு வர சொல்லி சடை முடி
குதிரைகள் தடவி கொடுத்து –

213-

குகன் கடத்த-எத்தைனையும் கண் குளிர காண பெற்ற -குலசேகர பிரான் –
பக்தி உடன் -படகு கொண்டு நிறுத்தி -சித்ரா கூடம் அடைந்தான் -தில்லை நகர் திரு சித்ரகூடம் கோவிந்தராஜன் -இமையவர் -நித்தியும் ஒப்பார் இல்லை என்கிறார் –
குழல் படைத்த கைகேசி -சொல்லை வேத வாக்காக கொண்டு தொல்
நகரம் கடந்து -துறை கங்கை துறந்து
காசி 64 படித்துறை
ரிஷிகேஷ் -தேவ ருத்ர கர்ண பிரயாகை பல துறைகள்
ஓடத்தில் ஏற்றி அக்கரை -கொண்டு போக
பிரசித்தி -ஆஞ்சநேயர் -ஹனுமான் வாதாத்மாஜன் வாய் குமரன் மாருதி
காதி -காற்று ஆஞ்சநேயர் வர பிரசாதி
கோபுர தரிசனம் பாப விமோசனம் –
ராம பக்தி கொடுப்பார் -குண சீலம் -அக்காரக்கனி அடைந்து உய்ந்து போனேனே
யோக நரசிம்கர் -யோக ஆஞ்சநேயர் -தீராத நோய் -போக
கடாஷம் ஒன்றாலே பெரிய திருமேனி -அஷய குமாரன் ராவணன் புதல்வன் திருவடியில்
தீய சக்திகள் போக்கும் திருக் கோலம்
நேராக இரண்டு கண்களும் நம்மை கடாஷிது -நடுவாக எழுந்து இருந்து
வீர அபய ஆஞ்சநேயர் –
சீதா ராமரை பற்றி -பிரபாபம் –
விநய ஆஞ்சநேயர் -சக்தி தொண்டு புரிய தான் –
புஷ்பம் இடது கையில் -வலது கை அபய முத்தரை –
குடவரை கல் பாணியில் சேவை –
குகன் சுலபத்தில் விட வில்லை மக்கள் உள்ள காட்டில் இருக்க கூடாது –
தவ வேடம் -த்யாகம் கொண்டு இருக்க வேண்டும்
ஆலம்பால் கொண்டு தலையில் பூசி
கொள்கின்ற -அன்று மாயன் குழல் -கேசவன் -பிரசச்த கேச பாசம்
சௌரி கொண்டாய் -போய் -சடை முடி உடன் புறப்படுகிறான் –
வ்ரதம் -வானப்ரசச்த ஆஸ்ரமம்
அரசர் நீண்ட நாள் ஆண்ட பின்பு போவது
காய் கறிகள் உண்டு தரையில் படுத்து –
ஓடம் வர -லஷ்மணன் சீதை ராமன்யேற
கங்கை கடந்து காட்டுக்குள் நுழைகிறார்கள்

214

வைதேவி விண்ணப்பம் -பெரியாழ்வார் திருமொழி 461-மூன்றாம் திருமொழி 10 வது
அடையாளம் சொல்லி -அருளி -திருவடி பிராட்டி இடம் வார்த்தை
திருமேனி அழகை சொல்லி முடியாது -படி எடுத்துப் படித்துக் காட்டும் படி அல்லவே –
வாய் எழும்பாதே -தேர் அணிந்த அயோத்தியர் கோன் பெரும் தேவி –
கூரணிந்த வேல் -வளவன் குகனோடு நண்பன் வேறுபாடி இன்றி -தம்பி -உறவும் உண்டு
மானவேல் பரகால
தர்ம புத்திரன் வேல் -நீண்ட ஈட்டி ஆயுதம் -பீமன் கதை அர்ஜுனன் காண்டீபம்
கூர் வேல் கொடும் தொழிலன் நந்த கோபன்
சுசீலன் -சௌசீல்யம் சீரணிந்த
தொலைமை குக சகயம் -நவாஹம் மூன்றாவது நாள்
ஸ்ரீ ராம ஜனனம் -சீதா -கல்யாணம் குக சஹ்யம் –
காலி ஆஞ்சநேயர் சந்நிதி
காலி கோபுரம் -திருமலை -நான்கு கால் மண்டபம் -காற்று அடிக்கும்
சத்ய நாராயண பெருமாள் திருவேம்கடமுடையான் போன்ற நின்ற திரு கோலம்
நீண்ட மாலை நீண்ட கிரீடம்
ஓடம் கொண்டு குகன் நிறுத்தி –
தேஜஸ்வி -மூவரும் ஏற –
சுமந்த்ரன் நாட்டுக்கு திரும்ப –
கண்ணுக்கு எட்டும் தூரம் நீண்ட பார்வை இரண்டு நாள் கரையிலே காத்து இருக்க –
நடக்க முடியாமல் கூப்பிடுவான் என்று –
கங்கை மாதா -கேட்டு கொண்டு -தர்ம ஸ்தாபன அர்த்தம் போகிறோம்
இனிமை உள்ள த்யாகம் கொண்ட காலமாக இருக்கட்டும்
இயற்க்கை இடமே பிரார்த்தனை -சீதை பிராட்டி பிரார்த்திக்கு கொள்கிறாள்
செயற்க்கையில் தானே பயம் –
தானம் பூஜை கோ-மித்ர-அந்தணர் -தேவ எல்லாம் மீண்டும் செய்வோம்
தெற்கு கரை அடைந்து
நடக்கும் முறை -லஷ்மணன் முன் சீதை நாவில்
ஒருவர் ஒருவர் பார்த்து கொண்டு போவோம் ராமன் சொல்ல

215-

நம கோதண்ட ஹஸ்தாய ஆபன் நிவாரனே
சீறிக் கொண்டு போகும் -விஸ்வாசம் கோதண்டம்
காலி ஆஞ்சநேயர் பாபுஜி நகர் மைசூர் நெடும் சாலை
நீண்ட நெடிய திருக் கோல ராமர்
அர்த்த சந்திர ஈட்டி வடிவ நெருப்பை கக்கும் அம்புகள்
நாக அஸ்தரம்
அஸ்தரம் சஸ்த்ரம் இரண்டு வகை மந்த்ரம் சொல்லியும் சொல்லாமலும்
காடே நாடாக ராமன் அருகில் இருக்கும் பொழுது
மரத்தாலே விக்ரகங்கள் பக்தர்கள்
கம்ப ராமாயணம் அனுபவம் பார்ப்போம்
தெவிட்டாத இன்பம் பயக்கும்
தைல மாட்டு படலம் -வெறும் தேருடன் எப்படி திரும்புவேன் சுமந்த்ரன்
இரும்பின் நெஞ்சினேன் யாவது கூறுவேன்
இரும்பு போல் வழிய நெஞ்சம் கரும்பினைக் கண்டு கொண்டு என் கண் இணை களிக்குமாறு
செல்வனை கானகம் புக வைத்தேன் என்றா சொல்லுவேன்
இக்கரைக் கொள்ளி இரும்பு
சிங்க ஏறு அகன்றது உணர்த்த சொல்வேனோ
கைகேயி நல்லவள் ஆக்க நீ வந்தாயா மக்கள் கேட்ப்பார்கள்
அங்கி மேல் வேள்வி செய்து அரிதினில் பெற்ற சிங்க ஏறு அகன்றது –
சிங்கம் காட்டில் விட்டு வந்தாயா நாட்டில் இருக்க கூடாது என்று
இங்கனம் மொழிந்த பின்னரும் மனசு இளங்காமல்
கண்ணீர் துடைத்து -ராமன் -கோபம் படாமல்
நமது மேல் உள்ள ப்ரீதியால் அஜன் இடம் வேலை பார்த்த சுமந்த்ரன்
ஐந்து வயசிலே ஆண்டாள் பிரகலாதன் துருவன்
ஈண்டு வந்து -வாழி –
அன்னவள் கூறுவாள் அரசர்க்கு அத்தையற்கு வணக்கம் முன் இயம்பி
கிளி பூவை -போற்றுக என்று தங்கையர்க்கு உணர்த்தி
புதல்வன் காய் உண்ண -போனகம் பற்றி பொய்யிலா மன்னருக்கு இளைய பெருமாள் –
கோபத்தில் கூ ரி -இனி குகன் சந்திப்பு கம்பர்
வெய்யோன் -தன் மேல் ஒளியால் மறைய
பொய்யான இடை

216-

உலகம் ஆவையும் –அன்னவர்க்கே சரண் நாங்களே
குக படலம்
போர் குகன் என்னும் நாமத்தால் -பசப்பு மொழி அறியாதவன்
தேனோடு உபகாரம் தினைகள்
பெரு முடி வாக்கம் முடி சூட்டு விழா
பட்டாபிஷேக திருக் கோலம்
கோதண்ட ராமர்
கருடனும் ஆஞ்சநேயரும் கோயில் முகப்பில்
வயலும் பச்சை பசேல் காட்சி
சுற்றம் அப்புறம் நிற்க -நண்ணினான்
குகன் உயிர் தோழன் வால்மீகி
கம்பர் இப்பொழுது தான் சந்திபதாக
தேவா நின் கழல் சேவிக்க வந்த நாவாய் வேட்டுவன் நாய்
மன்னவன் வருக -என்ன வாய் புதைத்து நின்றான்
சடை முடி திருவடியில் பட்டு கண்ணனை நோக்கினான்
கண் அழகு -படைத்தவன்
என்னோலோடும் இறுத்தி
தேன் காய் தினை எது திரு உள்ளம்
அன்பே வயிறு நிறைத்தது
அமிழ்தினிலும் பெரிய காதல் -இனிது நாவும் உண்ட திருப்தி
கங்கை ஏறுதும் நாளை –
நின்னை பார்த்த கண்ணை மற்ற ஒன்றை பார்க்காதே பிரிந்து போக சொல்லாதே
தீராக் காதலன் -இருத்தி இன்று
இவன் அன்றோ பக்தன்
சீதை உனது அருள் பார்வை கிடைத்த பலன்
பிறவி பயன் பக்தரை அடைவது
இரு கண் நீர் அருவி சோர
உன்னைக் காட்டுக்கு அனுபவும் ஒருத்தி இருந்தாளா
கீழே சயனிக்க
தம்பி இமைப்பிலன் காத்து நின்றான்
குகன் தொண்டர் விளித்து இருக்க
புனலாட கங்கையும் உள
தேன் உள தினை உள துணை நாயேன் உயிர் உலா
விடையார கண் உள
ஆனந்தமாக இருக்கலாம்
எங்கும் போக வேண்டாம்
அன்னலும் அது கேளா
துன்பம் இருந்தால் இன்பம் பிரிவு  இப்பொழுது சந்திப்பு அப்புறம்

217-

ஸ்ரீவச்த -தை ஹஸ்தம் -கூரத் ஆழ்வான் -ஸ்ரிவச்த்ச்தாங்கர்
தேவ பெருமாளால் வளர்க்கப் பெற்று -பஞ்ச ஸ்தவங்கள் அருளி மொழியை கடக்கும்
பெரும் புகழான் முக்குறும்பு அறுத்து -கடக்க பண்ணுபவர்
2007 ஆயிரம் ஆண்டுகள் கொண்டாடினோம் -உயர்ந்த வழியில் பின்பற்று
அவர்கள் உபதேசப்படி நடந்து -அனுஷ்டித்து வாழ வேண்டும்
கை கூப்பின திருக்கோலம் ஆஞ்சநேயர் -வேதமே ஸ்ரீ ராமாயணம் -வாயில் ஓதிக் கொண்டு
53 சர்க்கம் –
முதல் நாள் இரவு -தனியாக மூவறும் இருக்க –
அனைவரையும் விட்டு தனியாக -ஜனங்கள் அற்று –
புல் கொண்டு வந்து பரப்பி படுக்க –
சீதை பிராட்டி காப்பது நமது பொறுப்பு –
ராமன் உறங்காமல் லஷ்மணன் இடம் பேசுகிறான் -வயோதிகர் தந்தை நிலை –
பரதன் சுகமாக வாழ வேண்டும் -நாட்டை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டானே
கைகேயி பேசாமல் இருக்க மாட்டாளே -தசரதனை நச்சரிப்பாள்
அநாதை போலே துடிப்பாரே –
பரதனும் நிம் மதியாக இருக்க மாட்டானே -நொந்து போவானே தன்னாலே
நாம் காட்டுகு வந்ததாக நினைப்பான்
மனம் கிடந்தது அடித்துக் கிடக்க –
கௌசல்யை தனியாக இருப்பாள் புலம்புவது லஷ்மணா நீ திரும்புவது
என்ற -மீண்டும் பழைய பேச்சு பேச -காலம் கிடக்காதே இப்பொழுதே புறப்பட்டு
தனித்து சீதை உடன் தண்ட காரண்யம் புகுவேன்
தனித்து எதிர்கொள்ள வல்லவன்
பிஷாசான் எஞ்ஞான் தானாவான் -கோதண்டம் உள்ளதே
காலைப் பிடித்து பிராத்திக்கிறான் லஷ்மணன்
உன்னை விட்டு திரும்பி போனால் நாடு மக்கள்-நான் இருப்பதின் நம்பிக்கையால்
தூங்குவார்கள் தாய் தந்தை ஒத்துக் கோல மாட்டார்கள்
பெற்றதே காட்டுக்கு போவதற்கு என்றாளே எனது தி
நீரில் இருந்து வெளிப்பட மீன்கள் போல்
பிரியிலேனுக்கு இளைய பெருமாளு லும் சீதையும்

என அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே என்றான்

Leave a Reply