ஸ்ரீ திருவாய் மொழியைக் காத்த குணவாளர் அருளிச் செய்த-ஸ்ரீ பஞ்ச வ்யாக்யானங்கள்-6-2-10-

ஸ்ரீ ஆறாயிரப்படி –6-2-10-

நின்றிலங்கு முடியினாய்! இருபத்தோர்கால் அரசு களை கட்ட
வென்றி நீள் மழுவா? வியன்ஞாலம் முன்படைத்தாய்!
இன்றிவ் வாயர் குலத்தை வீடுய்யத் தோன்றிய கரு மாணிக்கச்சுடர்!
நின்றன்னால் நலிவே படுவோம் என்றும் ஆய்ச்சியோமே.–6-2-10-

இப்படி எம்பெருமானுடைய அழகாலும் ஸ்வ விஸ்லேஷ ஜெனித நிரவதிக அவசாதத்தாலுமாகத் தன்னுடைய ஊடல் எல்லாம் தீர்ந்து
தன்னை அகப்படுத்தின அவனுடைய அழகையும் ஸுர்ய காருண்ய வாத்சல்யாதி குணங்களையும் பேசி இப்படியே குணவானாய்
இருந்து வைத்து விஸ்லேஷ பரம்பரைகளாலே எங்களை என்றும் இங்கனே நலிவே செய்து போனாய்
ஆய்ச்சியோமாய்ப் பிறந்து நாங்கள் உன்னால் பட்டது உன்னைப் பிரிந்தார் படும் வ்யஸனம் அறியாத நீ அறியாய் காண் என்கிறாள் –

————

ஸ்ரீ ஒன்பதினாயிரப்படி –6-2-10-

நின்றிலங்கு முடியினாய்! இருபத்தோர்கால் அரசு களை கட்ட
வென்றி நீள் மழுவா? வியன்ஞாலம் முன்படைத்தாய்!
இன்றிவ் வாயர் குலத்தை வீடுய்யத் தோன்றிய கரு மாணிக்கச்சுடர்!
நின்றன்னால் நலிவே படுவோம் என்றும் ஆய்ச்சியோமே.–6-2-10-

அந்நிய பரைகளாய்-நேராகப் பாராதே இருந்த இப்பிராட்டியும் தோழிமாரும் நேராகப் பார்க்கைக்காக இழைக்கிற சிற்றிலை திருவடிகளாலே அழித்து அருள -அவ் வன்னியாயப் பாடு அறிவிப்பாரைப் போலே -அவனை திருவடிகளே தொடக்கி திரு முடி அளவும் நோக்குகையாலே -அவனுக்குப் பிறந்த அழகையும் மேன்மையையும் -தங்கள் இவனோடு சம்ச்லேஷிப்போம் அல்லோம் என்று அபிசந்தி பண்ணி இருக்க -அத்தை அழித்த பிரசங்கத்தாலே -இருபத்தொரு கால் ஷத்ரிய குலத்தை எல்லாம் கோலி யறுத்த ஆண் பிள்ளைத் தனத்தையும் -பண்டு பிரளய காலத்தில் அஸத் கல்பமான ஜகத்தை உண்டாக்கினால் போலே -இடைச் சாதி அடைய தலை எடுக்கும் படி வந்து திருவவதாரம் பண்ணி யருளின உபகாரத்தையும் பேசா நின்று கொண்டு -ஊடல் தீர்ந்து -அவனோடே சம்ச்லேஷித்து-ஏவம்விதமான உன்னால் இதைப் பெண்களான நாங்கள் நலிவே படப் பிறந்தோமே என்று தங்களுடைய ஆர்த்தி எல்லாம் தீர தங்கள் பட்ட நோவை அறிவிக்கிறார்கள் –

———

ஸ்ரீ பன்னீராயிரப்படி –6-2-10-

அநந்தரம் -முக ஓளி திகழ முறுவல் செய்து நின்றிலையே என்று முகம் பார்த்து வார்த்தை சொன்ன அளவிலே தங்கள்
அகவாயில் மரம் தீர்ந்து தங்களை பஹு முக ப்ரவ்ருத்தியாலே அவன் அபிமுக்யம் பண்ணுவித்தபடியை நினைத்து
ஸர்வ பிரகார ரக்ஷகனான உன்னாலே நாங்கள் இப்படி நலிவு படுவதே என்று ஸமாஹிதையாய் வார்த்தை சொல்லுகிறாள் –

நின்றிலங்கு முடியினாய்! -ஸமஸ்த ஜகத் ரக்ஷணத்துக்கும் ஒரு காலும் தாழ்வில்லாமையாலே -நிலை நிற்க
விளங்குகிற திரு அபிஷேகத்தை யுடையையாய்
இருபத்தோர்கால் அரசு களை கட்ட–இருபத்தொரு படிகால் ராஜாக்களை உன்மூலம் பண்ணின
வென்றி நீள் மழுவா? -வென்றியை யுடைத்தான மழுவையுடையையாய்
வியன்ஞாலம் முன்படைத்தாய்!—விஸ் தீர்ணமான ஜகத்தை ஸ்ருஷ்ட்டி காலத்திலேயே உத்பாதித்தவனாய்
இன்றிவ் வாயர் குலத்தை வீடுய்யத் தோன்றிய பெரிய
கரு மாணிக்கச்சுடர்!-இக்காலத்திலும் இந்த இடைக்குலமானது தங்கள் குடியோடே உஜ்ஜீவிக்கும்படியாக அவ தீர்ணனான
நீல ரத்ன பிரபா உஜ்ஜவலமான வடிவையுடையவனே
நின்றன்னால் நலிவே படுவோம் என்றும் ஆய்ச்சியோமே.–இப்படி சர்வ பிரகார ரக்ஷகனாகையாலே எங்களுக்கு நாயகனுமாய்
எங்கள் மறத்தையும் அளித்து அழிந்த சத்தையும் யுண்டாக்கி
எங்களோடு உறவும் உடையையாய் அநு பாவ்யமான வடிவையுமுடைய உன்னாலே
அறி வில்லாத கிடைக் குலத்திலே பிறந்த நாங்கள் என்றும் நலிவு படும்படியாவதே என்று ஸமாஹிதையான பின்பு
முன்பு பட்ட நலிவை நினைத்து சொன்னாளாகிறது
நான் அது அஞ்சுவான் -என்று முதல் பாட்டிலே வந்த ஒருமைக்கு பின்பு வந்த பன்மை எல்லாம் -ஆத்மநி பஹு வசனமாதல்
தோழிமார்களையும் கூட்டி அவர்களுக்காக சமைத்து சொன்னதாதால் –

———

ஸ்ரீ இருபத்து நாலாயிரப்படி -6-2-10-

லீலையை திருவடிகளால் அழித்த சீற்றத்தாலே முன்புத்தவற்றை மறந்து அவ்வந்நியாயப் பாட்டை அறிவிப்பாரைப் போலே -இவனை முகம் பாரோம் என்ற சங்கல்பம் அழிந்து முகத்தைப் பார்த்தார்கள் -நெஞ்சில் மறம் எல்லாம் போய் -அந்தத் திருவடிகளே தொடங்கி திரு முடி அளவும் பார்க்க -அத்தாலே அவனுக்குப் பிறந்த விசேஷத்தை சொல்லுகிறாள் –

நின்றிலங்கு முடியினாய்!
என்னைத் தோற்ப்பிக்கையாலே நிலை நின்று விளங்கா நின்றுள்ள திரு அபிஷேகத்தை யுடையவன் -அபிஷிக்த க்ஷத்ரியர் விஜய அபிஷேகம் பண்ணினால் போலே -எங்களை தோற்பித்த பின்பு முடியும் நல் தரித்து விளங்குவதும் செய்தது என்கை -இத்தலையில் சத்தை யுண்டாய் அத்தாலே ரக்ஷகத்வம் நிலை நின்ற படி –
இருபத்தோர்கால் அரசு களை கட்ட-வென்றி நீள் மழுவா?–
உங்கள் அபிசந்தியைக் குலைத்து முகம் பார்க்கப் பண்ணினோம் இ றே -என்ன -உன்னோடு எதிர் இட்டாரில் உன்னை வென்றார் உண்டோ – இருபத்தொரு கால் ஷத்ரிய குலத்தை கோலி யறுத்த ஆண் பிள்ளை யல்லையோ -எதிரிகளை மழுவாலே அழித்தால் போலே அனுகூலரை அழகாலே அழிப்பு தீ -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரிணம் -என்று ஆண்களை அழிக்கக் கடவ நீ அபலைகளை அழிக்க சொல்ல வேணுமோ –
வியன்ஞாலம் முன்படைத்தாய்!
பிரளயத்தில் உரு மாய்ந்து கிடந்த பூமியை உண்டாக்கினால் போலே ப்ரணய ரோஷத்தாலே அழிந்த எங்களை உண்டாக்கின படி -வியன் -விஸ்மயம்-பிரளயம் கொண்ட பூமியை எடுத்தால் போலே விரஹ பிரளயம் கொண்ட எங்களை எடுத்த படி -அங்கு விலக்குவார் இல்லாமையால் செய்யலாம் -நிஷேதிக்க செய்தே அன்றோ உண்டாக்கிற்று
இன்றிவ் வாயர் குலத்தை வீடுய்யத் தோன்றிய கரு மாணிக்கச்சுடர்!
இன்று இவ் விடைச் சாதி ச பரிகரமாக உஜ்ஜீவிக்கும் படி தோன்றினவன் –வீடுய்ய -ச பரிகரமாக உய்ய
கரு மாணிக்கச்சுடர்!
பிரணய ரோஷத்தாலே இறா ய் த்து இருக்கிற எங்களை மேல் விழுந்து உன் அழகை அனுபவிப்பித்தவனே
நின்றன்னால் நலிவே படுவோம் என்றும் ஆய்ச்சியோமே.–
இவ்வனுபவம் ஸ்வப்ன கல்பமாய் ஆற்றாமை இ றே எங்களுக்கு நிலை நின்று போருவது என்று தங்கள் பட்ட நோவை அறிவிக்கிறார்கள் என்னுதல்-ஜிதந்தே என்றும் தோற்றோமே மட நெஞ்சமே என்றும் தங்கள் தோற்ற படியை அவன் தனக்கு சொல்லுகிறார்கள் என்றுமாம் -இடக்கையும் வலக்கையும் அறியாத நாங்கள் –

——

ஸ்ரீ ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி –6-2-10-

நின்றிலங்கு முடியினாய்! இருபத்தோர் கால் அரசு களை கட்ட
வென்றி நீள் மழுவா? வியன் ஞாலம் முன் படைத்தாய்!
இன்றிவ் வாயர் குலத்தை வீடுய்யத் தோன்றிய கரு மாணிக்கச் சுடர்!
நின்றன்னால் நலிவே படுவோம் என்றும் ஆய்ச்சியோமே.–6-2-10-

முக ஒளி திகழ முறுவல் -முகம் பார்த்து வார்த்தை -அகவாயில் மறம் அதர்ம சிந்தனை தீர்ந்து -த்ருஷ்டே பராவரே -சுருதி போலே
பஹுமுக பிரவ்ருத்தியால் தங்களை ஆபிமுக்யம் பண்ணி வித்தபடியை சர்வ பிரகார ரஷகன் -நீ இருக்க நலிவதா
நின்றிலங்கு முடியினாய்! இருபத்தோர் கால் அரசு களை கட்ட-நிலை நிற்க -ரஷணம் -விளங்கும் திரு அபிஷேகம் -அதற்கு கவித்த முடியும்
அசங்காமல் நிலை நிற்குமே -21 ஷத்ரிய அரசர்களை உன்மூலம் -வெற்றி பெற்ற மழுவை பரசுராமனே
வென்றி நீள் மழுவா? வியன் ஞாலம் முன்படைத்தாய்!-வியப்பான ஞாலத்தை சிருஷ்டி காலத்தில் உத்பாதித்தாய்
இன்றிவ் வாயர் குலத்தை வீடுய்யத் தோன்றிய கரு மாணிக்கச்சுடர்!-ஆயர் குலம் சம்ரஷிக்க பிறந்தாய் -வீடு குடி குடுத்தனம் உடன் உய்ய
நீல ரத்ன பிரபா ஔஜ்வலம் வடிவை உடையவனே
நின்றன்னால் நலிவே படுவோம் என்றும் ஆய்ச்சியோமே–இப்படி சர்வ பிரகார ரஷகன் ஆகையாலே -எங்கள் நாயகன் -எங்கள் மறத்தையும் அழித்து –
அழிந்த சத்தையும் உண்டாக்கி -சர்வ வித உறவும் கொண்டாடி –அனுபாவ்யமான வடிவையும் கொண்டு -உன்னாலே -அறிவில்லா இடைகுலம்-
முன்பு பட்ட நலிவை நினைத்து சொல்கிறார்கள் –படும் படி ஆவதே என்று சமாஹிதர்
முன்பு நான் அஞ்சுவன் -ஒருமை -பின்பு ஆத்மனி பகு வசனம் -தோழிகளையும் சேர்த்து சொன்னது ஆதல்

நிலை பெற்று விளங்குகின்ற கிரீடத்தை யுடையவனே! இருபத்தொருபடி கால் அரசர்களைக் குலத்தோடு வேர் அறுத்த வெற்றி பொருந்திய
நீண்ட மழு என்னும் ஆயுதத்தை யுடையவனே! அகன்ற உலகத்தை யெல்லாம் முன்னே உண்டாக்கினவனே! இக் காலத்திலும் இந்த ஆயர் குலமானது
அடியோடு உய்வு பெறும்படியாகத் தோன்றிய கரிய மாணிக்கச் சுடரே! ஆய்ச்சியர்களாகிய நாங்கள் எப்பொழுதும் உன்னால் துன்பமே படுகின்றோம்.
களைகட்டல் – களைபிடுங்குதல். ‘மழுவா’ என்றது, பரசுராமனை. குலத்தை – குலமானது; உருபு மயக்கம். வீடு உய்ய – விடுபட்டு உய்ய என்னலுமாம்;
மோக்ஷத்தைப் பெற்று உய்வுபெற என்னலுமாம். ஆய்ச்சியோம் நலிவே படுவோம் என்க.

“நின் முக ஒளி திகழ முறுவல் செய்து நின்றிலையே” என்று விழுக்காடு அறியாதே
வாய் தப்பச் சொல்லிக் கொண்டு நின்றார்கள்;
காலால் அழித்தது சிற்றிலை யன்று; இவர்கள் நெஞ்சுகளிலுள்ள மறத்தையே யன்றோ.
அந்த மறம் போனவாறே மேல் நோக்கிப் பாதாதி கேசாந்தமாகப் பார்த்தார்கள்;
தங்களை வென்றதனால் உண்டான உவகை வடிவிலே தோற்றும்படி நின்றான்;
அவ்வடிவிலே பிறந்த வேறுபாட்டினைச் சொல்லுகிறார்கள்.

நின்று இலங்கு முடியினாய் –
இவர்களை வெல்வதற்கு முன்பு தலைச் சுமையாய்க் காணும் கிடந்தது;
இப்போதாயிற்று நற்றரித்து ஒளி விடத் தொடங்கிற்று.
இராசாக்கள் சிலர் தந்தாம் பகைவர்களை அழித்து வீர அபிடேகமும், விஜய அபிடேகமும் பண்ணிநிற்குமாறு போலே.
முன்பே முடி சூடி இருக்கச் செய்தேயும் இவர்களைத் தோற்பிப்பதற்கு முன்பு இல்லாததற்குச் சமமாகக் காணும் இருந்தது.
இராவணன் முதலாயினோர்களை வென்றதற்கு முடி சூடினது போன்று அன்று காணும்,
காதலிமார்களை வென்றதற்குச் சூடின முடி இருப்பது;
இவர்கள் எண்ணங்களைக் குலைத்துப் பொருந்தவிட்டுக் கொண்ட பின்பு காணும்
மேன்மையையுடையவனாய்ப் பிரகாசிக்கின்றவனுமாய் முடியும் நற்றரித்தது.

“ஸ்ரீராமபிரான் விபீடணனை அரக்கர்களுக்குத் தலைவனாக இலங்கையில் அபிடேகம் செய்து,
அப்போது செய்து முடித்த எல்லாக் காரியங்களையுமுடையவராயும் நடுக்கம் அற்றவராயும் மகிழ்ந்தார் அன்றோ.
”அபிஷிச்ய ச லங்காயாம் ராக்ஷஸேந்த்ரம் விபீக்ஷணம்
க்ருத க்ருத்ய: ததா ராமோ விஜ்வர: ப்ரமுமோத ஹ”-என்பது, ஸ்ரீராமா. பால. 1 : 85.
ஸ்ரீ பரதாழ்வானைப்போலே, ‘நான் முடி சூடேன், நீர் முடிசூடும்’ என்று முடிக்கு இறாய்க்கின் செய்வது என்? என்று
உடம்பு வெளுத்துக் காணும் இவர் இருந்தது;
ஒரு படி அத்தலைச் சுமையைக் கழித்துப் போந்தோம்; இதுவும் ஒரு தலைச் சுமையாகின் செய்வது என்?’ என்று.
இக்ஷ்வாகு குலத்தார்க்குப் பணியன்றோ முடிக்கு இறாய்க்கை.

குகனொடும் ஐவரானேம் முன்பு; பின் குன்று சூழ் வான்ம கனொடும் அறுவரானேம்; எம் முழை அன்பின் வந்த
அகனமர் காதல் ஐய! நின்னோடும் எழுவ ரானேம்; புகலருங் கானந் தந்து புதல்வரால் பொலிந்தான் நுந்தை.
நடுவினிப் பகர்வ தென்னே நாயக! நாயி னேனை உடனுதித் தவர்களோடும் ஒருவனென் றுரையா நின்றாய்
அடிமையிற் சிறந்தேன் என்னா அயிர்ப்பொடும் அச்சம் நீங்கித் தொடுகழற் செம்பொன் மௌலி
சென்னியிற் சூட்டிக் கொண்டான்.-என்பன அநுசந்தேயம்.

அடிக்கு இறாயாதிருக்கையும் முடிக்கு இறாய்க்கையுமன்றோ சொரூபம்.
‘அது கிடக்க; உங்களுடைய எண்ணங்களைக் குலைத்து உங்களை வென்றோம் அன்றோ’ என்றான்.
இருபத்தொருகால் அரசு களை கட்ட வென்றி நீள் மழுவா –
மிடுக்கரான அரசர்களை இருபத்தொருபடிகால் வென்ற உனக்கு அபலைகளான எங்களை வெல்லுகை பெரிய பணியோ?
“எனக்கு” என்று இருப்பாரையும் உனக்கு ஆக்கிக் கொள்ளவல்ல உனக்கு உனக்கேயாய் இருப்பாரை வெல்லுகை பெரிய ஏற்றமோ?
இராஜாக்களை வென்ற உனக்கு ஆய்ச்சியர்களை வென்றாய் என்பது ஓர் ஏற்றமோ?
அசுரத்தன்மை வாய்ந்தவர்களாய் நாட்டினைப் பட அடித்துத் திரிந்த க்ஷத்திரிய குலத்தைக் கிழங்கு எடுத்த மிடுக்கனே!
களை கட்டுகையாவது – எடுத்துப் பொகடுகை.
ஜீவ ஸ்வா தந்த்ரமே மறம் கிருஷி பலன் பெற்றோம் என்று மகிழ்வானே

வியன் ஞாலம் முன் படைத்தாய் –
பிரளயத்தில் உருமாய்ந்து கிடந்த பூமியை உண்டாக்கினாற் போலே அன்றோ,
பிரணய ரோஷத்தாலே அழிந்த எங்களை உண்டாக்கினபடி.
வியன் – ஆச்சரியம்.
பிரளயம் கொண்ட பூமியை எடுத்தாற் போலே, விரஹ பிரளயம் கொண்ட எங்களை எடுத்தபடி.
அங்கு விலக்குவார் இல்லாமையாலே செய்யலாம்; ‘கழக மேறேல்’ என்று விலக்கச் செய்தேயன்றோ உண்டாக்கிற்று.

இன்று இவ் வாயர் குலத்தை வீடு உய்யத் தோன்றிய கருமாணிக்கச் சுடர் –
“பல பொருள்களாக ஆகக் கடவேன்” என்று பொதுவான சிருஷ்டியைத் தேடிப் போக வேணுமோ?
இந்த ஆயர் குலத்திலே வந்து பிறந்து, இன்று இவ் வாயர்குலத்தை வடிவைக் காட்டி
மனைவி மக்கள் முதலியவர்களோடு ரக்ஷித்தவனாதலின் ‘கரு மாணிக்கச் சுடர்’ என்கிறார்கள்.
அன்றிக்கே,
தன்னை அடைந்தார் திறத்திற் பண்ணின ஓரம் தன் பேறு என்னுமிடம் வடிவிலே தோன்றும்படி காணும் இருக்கிறது;
ஆதலின், ‘கரு மாணிக்கச் சுடர்’ என்கிறார்கள் என்னுதல்.
அன்றிக்கே,
பிரணயரோஷத்தாலே ‘சேரோம்’ என்று இருக்கிற தங்களைச் சேர்த்தபடியாலே
‘கருமாணிக்கச்சுடர்’ என்கிறார்கள் என்னுதல்.

ஒளி காட்டி குலம் ஜெயித்தான் —
ரஷித்த படியாலே பொலிந்தான் —
தன்பேறு என்று –பிரணய ரோஷம் தோற்பித்தான்-மூன்றும் –

“புத்திர பௌத்திரர்களாகிய அடிமைப் பொருள்களோடு” என்கிறபடியே,
ஒரு சேர உய்வு பெறும்படி செய்தானாதலின் ‘வீடு உய்ய’ என்கிறது. தோன்றிய – ஆவிர்ப்பவித்த.

நின் தன்னால் என்றும் நலிவே படுவோம் ஆய்ச்சியோமே –
பகைவர்களாய் முடிந்து போகப்பெறாதே, சம்சாரிகளாய் வேறு ஒன்றிலே நோக்குள்ளவர்களாய்ப் போகப் பெறாதே,
நீ நலியவும் நாங்கள் நோவுபடவுமாம்படி சமைந்து விட்டதன்றோ!
இரண்டு தலையும் கூடி மேல் விழுந்து அணைத்துக் கொண்டு நின்று சொல்லுகிற வார்த்தை அன்றோ.
இவ்வளவும் தங்கள் வெற்றியே அன்றோ சொல்லிப் போந்தது; இப்போது அன்றோ தங்கள் தோல்விக்கு இசைந்தது.

நலிவே படுவோம் –
இது தான் எங்களுக்கு மெய்யாகப் புகாநின்றதோ, எங்களுடையது அன்றோ எங்களுக்குச் சித்தித்து விடுவது.
இவர்களுடையதாவது, “கூடிலும் நீங்கிலும் யாம் மெலிதும்” – திருவிருத்தம்.-16–என்று மெலிவே யாயிருக்கை.
கூடில் மேல் பிரிவு வருமோ என்கிற பயம் -நீங்கில் விஸ்லேஷ விசனத்தால் மெலிவோம் –
செய்வது இன்னது என்று அறியாத தாங்கள் என்பார் “ஆய்ச்சியோமே” என்கிறார்கள்.

இத் திருப்பாசுரக் கருத்தோடு,
“வாராக் கால் துஞ்சா வரின் துஞ்சா ஆயிடை ஆரஞர் உற்றன கண்”- என்னும் திருக்குறள், ஒரு புடை ஒப்புமையுடைத்தாம்.

——————————————————————————————————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி- கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே ஸ்வாமிகள் சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஆறாயிரப்படி —
ஸ்ரீ ஒன்பதினாயிரப்படி —
ஸ்ரீ பன்னீராயிரப்படி —
ஸ்ரீ இருபத்து நாலாயிரப்படி –
ஸ்ரீ ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி —

——————————————————————————————————————————————————————————

This entry was posted on April 30, 2024 at 3:27 pm and is filed under திரு வாய் மொழி, ஸ்ரீ ஈடு. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog